Jazz from Carnegie Hall (1958) in het Amsterdams Concertgebouw

Amerikaanse all-star groep in serie Jazz at the Concertgebouw (1958)

Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke.
Hans Koert


Jazz from Carnegie Hall: 1958 All-Star band live in Amsterdam (English) | Jazz from Carnegie Hall (1958) in het Amsterdams Concertgebouw (Nederlands)

In een eerdere blog over de Jazz from Carnegie Hall concerten (1958) schreef ik aan het slot: Er zijn, voorzover ik weet, geen opnamen bewaard gebleven van de twee Nederlandse concerten, .... Deze vooronderstelling is nu ontkracht, dankzij de nieuwste cd van het  Nederlands Jazz Archief, onderdeel van het Muziek Centrum Nederland (MCN), getiteld Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958, uitgebracht in de serie Jazz at the Concertgebouw.  Deze serie opnamen van live concerten zijn eertijds opgenomen door de Nederlandse impresario Lou van Rees.

Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958: Star Eyes (MCN 1201)

In het bijbehorende informatieve boekje beschrijft jazzjournalist Bert Vuijsje het nachtconcert dat plaats vond op 27 september 1958 in het Concertgebouw van Amsterdam. Een groep Amerikaanse muzikanten, nu allen jazzlegenden, maar ook toen al gevierde muzikanten, maakte een tournee langs Europese podia en streken in ons land neer voor twee concerten, te weten in het Kurhaus in Scheveningen ( 20.00 u) en het Concertgebouw (23.30 u) in Amsterdam. Het concert werd aangekondigd als Jazz from Carnegie Hall en de tour startte in Engeland, met een concert o.a. in de Free Trade Hall in Manchester ( de 16de); daarna richting het noorden met o.a. een concert op de 22ste in de Concert Hall in Stockholm;  daarna naar ons land met de twee eerdergenoemde concerten in Scheveningen en Amsterdam (27ste), Duitsland, met optredens in Berlijn (28 en 29 september) en München (3 oktober) en uiteindelijk als laatste stop Frankrijk; meestal vonden er twee concerten per dag plaats. De volgende muzikanten stonden in wisselende samenstellingen op het podium: J. J. Johnson en Kai Winding, de twee bekende trombonisten, die roem hadden geoogst als het duo Jay and Kai - Lee Konitz en Zoot Sims saxen - Red Garland en Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bas en Kenny Clarke slagwerk.

Kai Winding en Jay Jay Johnson (tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 8)
Het fameuze trombone-duo werd begleid door een ritmesectie, met daarin een jonge veelbelovende pianist Phineas Newborn, die, hoewel nog vrijwel onbekend in Europa, het Nederlandse publiek fascineerde door zijn abundant virtuosity and exquisite swing (= uitbundige virtuositeit en verfijnde swing), zoals Bert in het bijbehorende boekje zijn spel omschrijft. Phineas Newborn komt  met zijn trio uitgebreid aan bod op de cd, maar  niet de stars of the evening, aangezien men er voor gekozen heeft alleen de eerste set uit te brengen ....... zonder J.J. Johnson en Kai Winding, hoewel eerstgenoemde een jaar eerder, augustus 1957, veel indruk had gemaakt in een zelfde nachtconcert in het Congresgebouw, dat uitgebracht werd in een eerdere cd in deze voortreffelijke serie Jazz at the Concertgebouw (MCN 0903). Waarom is er niet voor gekozen om het hele concert op een 2cd-album uit te brengen?  Misschien moeten we maar hopen dat er ooit nog een vervolg komt op deze uitgave.

Zoot Sims en Oscar Pettiford (achteraan) tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958. (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 9)
Bert Vuijsje bespreekt het concert, de twaalf geselecteerde nummers en de kritieken, gedetailleerd en die ga ik hier niet herkauwen ..... Het blad Rhythme publiceerde een recensie van het enkele uren eerder uitgevoerde   concert in het Kurhaus in Scheveningen, dat om acht uur, tien over acht om precies te zijn begon en Anton Kop, die daar als recensent aanwezig was, vatte zijn indruk samen in een pakkende titel: Jazz from Carnegie Hall - Een teleurstellend geheel. Zijn teleurstelling gold met name de korte duur van het concert en hij verweet Lou van Rees dat het publiek geen waar voor zijn geld kreeg ( Hoewel? Voor die ƒ 6,60 eerste rang (incl. bespreekkosten en een dubbeltje voor de garderobe) had ik deze heren wel eens willen horen spelen ... ), net zoals eerder was gebeurd tijdens het Jazz at the Philharmonic concert van vier maanden eerder, met coryfeën als Dizzy Gillespie, Roy Eldridge, Sonny Stitt, Coleman Hawkins, Herb Ellis en Ray Brown. Wederom was het programma danig besnoeid - soloisten als Zoot Sims en Lee Konitz speelden twee nummers en verdwenen dan weer haastig achter het toneel, schreef hij,  En waren de toehoorders om negen uur al in de stemming om pauze te gaan vieren, terwijl het konsert om tien over acht begonnen was?

Deel van het programma ( bron: Jazz from Carnegie Hall cd)
Zelden zo een negatief verhaal gelezen en het lijkt alsof de journalist de kater van het concert nog eens wilde delen met de argeloze lezer, die het concert wellicht gemist had  ...... met quotes over Lee Konitz als: slecht op dreef; mateloos teleurstellend; zijn solo-optreden was pijnlijk slecht, maar ook Zoot Sims ( goedkope effektjes) en Kenny Clarke (te druk) kregen een veeg uit de pan. En Oscar Pettiford realiseerde zich slechts enkele malen van de ware taak van de bas in de ritme-sektie is, moest er ook aan geloven. Gelukkig is van al deze kritische quotes op de cd weinig te merken, al geloof ik zeker dat de duur van het concert in Scheveningen ver beneden de maat geweest moet zijn - reken maar uit: twee korte sets, een pauze, de busrit Scheveningen-Amsterdam en wellicht het afbreken en opbouwen van de set ....  De toegangsprijzen voor gebeurtenissen als deze zijn toch heus niet dusdanig, dat men zich met een kluitje in het riet zou laten sturen, moppert Kop nog even na. Als aan toekomstige Haagse konserten niet meer zorg wordt besteed, zou de belangstelling ervoor wel eens schrikbarend kunnen dalen.
   

Oscar Pettiford - Kenny Clarke tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 9)  Zowel Red Garland als Phineas Newborn vielen wel in de smaak bij de auteur. Vooral Phineas Newborn zouden we zonder enige beperking een fenomeen willen noemen, noteerde hij.  De uitvoering van het nummer Back Home noemde Anton Kop nog eens extra als één van de nummers die hem was bijgebleven. Het nummer werd een paar uur later opnieuw uitgevoerd, maar nu in Amsterdam en kwam op de cd terecht als Walkin' - inderdaad - één van de boeiendste nummers van de cd.

Lee Konitz en Zoot Sims tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 8) En hoe zat het dan met Oscar Pettiford? Hij behoort al sinds lang tot het rijtje van mijn meest favoriete bassisten en de opnamen, die eerder verschenen uit deze Jazz From Carnegie Hall tour, een week eerder opgenomen in Manchester en Stockholm, behoren tot mijn favorieten ( First Bass - Oscar Pettiford) ( IAJRC CD 1010). Rhythme bestempelde een jaar eerder Oscar Pettiford in een artikel over underrated musicians, in goed Nederlands, geschreven door ene Peter Sweens in een artikel met de crypische titel: An Oscar for Pettiford, met als bijtitel: Wat het betekent tot de grote groep van underrated musicians te behoren ....) als de één na beste bassist ooit  ( de beste was, volgens het blad, wijlen Jimmy Blanton).

Advertentie voor de Jazz from Carnegie Hall concerten (Bron: Rhythme Nº 108 Sep. 1958 blz. 36)
Dit zesde album in de serie Jazz At The Concertgebouw, getiteld Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958 - Star Eyes ( met Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke ( MCN 1201) is weer zo'n schitterende live-cd, waar je, als je van de jazzmuziek uit de jaren vijftig houdt, moeilijk omheen kunt - en, laten we hopen dat het Nederlands Jazzarchief, dat door bezuinigingen in zwaar weer terecht gekomen is, in de toekomst dit belangrijke werk mag voortzetten. Deze cd ( en de albums, hieronder genoemd) zijn te bestellen bij het Nederlands Jazzarchief.

De andere vijf albums in de serie Jazz at the Congresgebouw zijn: Chet Baker (1955) – Gerry Mulligan ( 1956) – J. J. Johnson ( 1957) – Sarah Vaughan ( 1958) – Misha Mengelberg-Piet Noordijk Quartet (1966).

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Twitter: #keepitswinging

De cd-serie Jazz at the Concertgebouw, uitgebracht door het Nederlands Jazzarchief, onderdeel van het Muziek Centrum Nederland (MCN) is uitgebreid met een nieuw album, waarop de eerste set van het concert, getiteld Jazz From Carnegie Hall uit 1958 met Lee Konitz, Zoot Sims, Phineas Newborn, Red Garland, Oscar Petiford end Kenny Clarke te horen is. Jammer genoeg ontbreken op deze zesde uitgave, getiteld Star Eyes, in deze belangwekkende serie historische concertregistraties, de hoofdact van de avond, de trombonisten J. J. Johnson en Kai Winding, die gedurende de tweede set optraden - Keep Swinging droomt ervan dat die ook ooit nog eens uitgebracht zullen worden. Lees de Keep Swinging blog nieuwsbrief als je dat als eerste wilt weten ...... Vraag hem aan: keepswinging@live.nl - 't kost niks! 

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jazz from Carnegie Hall: 1958 All-Star band live in Amsterdam

Live in Amsterdam at the Concertgebouw (1958)

Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke in an All-Star band.
Hans Koert

Jazz from Carnegie Hall: 1958 All-Star band live in Amsterdam (English) | Jazz from Carnegie Hall (1958) in het Amsterdams Concertgebouw (Nederlands)

The Dutch Jazz Archive, part of the Muziek Centrum Nederland ( MCN) has released a new album in its series Jazz at the Concertgebouw. This series contains live concerts, as produced and recorded by Lou Van Rees, a Dutch impresario.

Cover of Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958: Star Eyes (MCN 1201)

The informative liner notes by jazz journalist Bert Vuijsje, give, as always, detailed information about the concert that took place at the Amsterdam Concertgebouw the 27th of September, 1958. A group of US musicians, now all legends in jazz, but in those days already the creme de la creme of the US jazz scene, were touring Europe and were scheduled for two concerts in the Netherlands: at the Kurhaus in Scheveningen, the beach resort near The Hague ( starting at 8.00 p.m.) and the Amsterdam Concertgebouw ( 11.30 p.m.). The Jazz From Carnegie Hall tour, produced by Harold Davison,  like the tested Norman Granz Jazz At The Philharmonic formula, toured Europe, starting its tour in England ( like in the Free Trade Hall in Manchester ( 16th); then to Scandinavia, with a concert on the 22nd in the Concert Hall in Stockholm; The Netherlands, with concerts in Scheveningen and Amsterdam (27th), Germany (Berlin (28th-29th) (Munich (3rd of Oct) and France; usually two concerts were played nightly. The line-up was: J. J. Johnson and Kai Winding, the two famous trombonists, who had become famous due to their cooperation in  previous years as the Jay and Kai duo - Lee Konitz and Zoot Sims reeds - Red Garland and Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford double bass and Kenny Clarke drums.

Kai Winding and Jay Jay Johnson (at the Kurhaus concert 27th of Sep., 1958) (source: Rhythme nº 109 Oct. 1958 - p. 8)
The famous trombone duo was scheduled with the rhythm section, featuring young piano player Phineas Newborn, unknown in Europe, but impressed the Dutch with his abundant virtuosity and exquisite swing, as Bert describes it in the liner notes. It is a pity, that the part of the concert ( 2nd set) featuring Jay and Kai wasn't released, as the producer selected only the first set (except the two bonus tracks with the Oscar Pettiford Trio) ....... without J.J. Johnson and Kai Winding. Especially the former, Jay Jay Johnson, impressed with his quintet a year earlier, at the same plays at a night concert, August 1957, which can be heard in this excellent series of Jazz at the Concertgebouw in a previous release (MCN 0903). Why not released the full concert at a 2cd set? Well, the MCN could make amends with a part 2 .....

Zoot Sims and Oscar Pettiford (at the rear) (at the Kurhaus concert 27th of Sep., 1958) (source: Rhythme nº 109 Oct. 1958 - p. 9)
Bert Vuijsje gives detailed information in its liner notes about the concert in Amsterdam, the dozen tunes selected and the reviews in Dutch newspapers ... I won't go on about it!
The Dutch Rhythme published a review of the Kurhaus concert in Scheveningen, which started at 8.00 p.m. and Anton Kop, who joined that concert, was very negative about it in an article entitled: Jazz from Carnegie Hall - een teleurstellend geheel ( = Disappointing). He is very critical about the producer, Lou Van Rees and the concerts he recently organized (like Jazz at the Philharmonic, with a line-up which must be still active in the Heaven All-Stars: Dizzy Gillespie, Roy Eldridge, Sonny Stitt, Coleman Hawkins, Herb Ellis and Ray Brown, to list some) as the public didn't got value for money. Wederom was het programma danig besnoeid - soloisten als Zoot Sims en Lee Konitz speelden twee nummers en verdwenen dan weer haastig achter het toneel.(= Again the program was cut down - soloists like Zoot Sims and Lee Konitz only played two tunes, and left stage in a hurry). En waren de toehoorders om negen uur al in de stemming om pauze te gaan vieren, terwijl het konsert om tien over acht begonnen was? ( = Do you really think that the audience needed a break at 9.00 o'clock after three quarters of an hour? ).

Part of the program ( source: Booklet Jazz from Carnegie Hall)
The reviewer must have had a hangover from the concert, as the musicians were or slecht op dreef (= in bad form); mateloos teleurstellend ( = very disappointing); zijn solo-optreden was pijnlijk slecht (= his solo performance was awfully bad): all quotes about Lee Konitz. Goedkope effektjes ( = cheap licks): quote about Zoot Sims. Te druk ( = too noisy) ( Quote about Kenny Clarke) and Oscar Pettiford realiseerde zich slechts enkele malen van de ware taak van de bas in de ritme-sektie is. ( ... realized only a few times what the role of the bass player is in the rhythm section).

Oscar Pettiford - Kenny Clarke (at the Kurhaus concert 27th of Sep., 1958) (source: Rhythme nº 109 Oct. 1958 - p. 9)
Both Red Garland and Phineas Newborn could fascinate the author. Vooral Phineas Newborn zouden we zonder enige beperking en fenomeen willen noemen. ( Especially Phineas Newborn was a phenomenon, a great piano player without any restrictions). The tune, which fascinated Anton Kop most, Back Home (sic) was listed as Walkin' in the Concertgebouw concert release (2nd concert) - it belongs to one of my favourites of the album.

Lee Konitz and Zoot Sims (at the Kurhaus concert 27th of Sep., 1958) (source: Rhythme nº 109 Oct. 1958 - p. 8)
And what about Oscar Pettiford? He has been one of my favourite bass players for years and the Jazz From Carnegie Hall tracks, recorded during other live concerts with the same line up in Manchester and Stockholm, recorded a week before the Amsterdam concert, belong to my favourites ( First Bass- Oscar Pettiford) ( IAJRC CD 1010). This great bass player was labeled in 1957 by the Dutch Rhythme magazine as the one-but best ( the best was the late Jimmy Blanton) bass player.  He belongs to the list of underrated musicians, Peter Sweens explains in the article An Oscar for Pettiford, subtitled Wat het betekent tot de grote groep van underrated musicians te behoren ....) ( = What is means to be part of the large group of underrated musicians) (Source: Rhythme nº 95 Aug, 1957 - p.26)

Advertisement for the Jazz from Carnegie Hall concerts (Source: Rhythme Nº 108 Sep. 1958 p. 36)
This sixth album in the series Jazz At The Concertgebouw, entitled Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958 - Star Eyes ( with Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke ( MCN 1201) is another must-have in this unique series of legendary live concerts .... and it would be great if the second set of this 1958 Amsterdam concert would be released too ..........
These are the other five albums, available at the MCN-website with Amsterdam Concertgebouw concerts: Chet Baker (1955) – Gerry Mulligan ( 1956) – J. J. Johnson ( 1957) – Sarah Vaughan ( 1958) – Misha Mengelberg-Piet Noordijk Quartet (1966).
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Twitter: keepitswinging

The cd series Jazz at the Concertgebouw, released by the Muziek Centrum Nederland (MCN) has been enlarged with a new album, featuring the first set of the 1958 Jazz From Carnegie Hall tour, featuring Lee Konitz, Zoot Sims, Phineas Newborn, Red Garland, Oscar Petiford and Kenny Clarke. The main attraction, trombonists J. J. Johnson and Kai Winding, who played during the second set, are not present, much to my regret, on this sixth album in the series Jazz at the Concertgebouw, Star Eyes. Keep Swinging dreams about a second volume of this concert to complete this Lou van Rees concert registration. If you like this kind of reviews, please ask for the free Keep Swinging newsletter. You'll like it! ( keepswinging@live.nl)

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Gerry Mulligan Sextet: Nieuwe Liveopnamen

Gerry Mulligan Sextet: New Live Recordings ( English) Gerry Mulligan Sextet: Nieuwe Liveopnamen (Nederlands)
GERRY MULLIGAN SEXTET: NIEUWE LIVEOPNAMEN
The Sextet Live in Amsterdam 1956.
Hans Koert
Gerry Mulligan was één van de grootste baritonsaxofonisten uit de geschiedenis van de jazz. Natuurlijk, ik weet dat er meer zijn, die voor deze titel in aanmerking komen, zoals Harry Carney, die in de Duke Ellington band speelde, Serge Chaloff, Pepper Adams, Ronnie Cuber en Gary Smulyan; om maar eens even een incomplete selectie te maken. Mulligan werd vooral bekend als lid van het beroemde orkest rond Miles Davis, dat de Birth of the Cool opnamen vorm gaf en de pianoloze kwartetten met daarin Chet Baker. Vanaf de zomer van 1953 tot in 1954 zat Mulligan in de gevangenis vanwege drugs en toen hij weer op vrije voeten kwam, had Chet Baker ondertussen zijn eigen band opgericht; het eind van hun samenwerking!

Het Gerry Mulligan Sextet: v.l.n.r. Bob Brookmeyer - Gerry Mulligan - Bill Crow en Zoot Sims Amsterdam - Concertgebouw 8 april 1956 ( foto Eddy Posthuma de Boer)
In december 1954 introduceerde hij zijn eerste Western Reunion Sextet tijdens een concert op de Hoover High School in Denver met daarin Larry Bunker op slagwerk, Bob Brookmeyer op trombone, Jon Eardley op trompet, Gerry Mulligan zelf op baritonsax, Zoot Sims op tenor en Red Mitchell op bas. Dankzij de vier blazers kreeg deze band zijn typerende volle geluid. Doordat hij zelden een piano gebruikte in zijn kleinere groepen (overigens ontstaan doordat er op het podium van één van de clubs gewoon geen plek was voor zo'n gigantisch instrument) profileerde hij zich met zijn pianoloze groepen. In zijn hart, echter, wilde hij een eigen big band en die droom werd werkelijkheid in 1960 toen hij zijn Concert Jazz Band oprichtte. Zijn Western Reunion Sextet bleef twee jaar bij elkaar, zij het in wisselende samenstelling (met Bob Brookmeyer en Jon Earley als stabiele factors) en is nooit erg bekend geworden. Dit is waarschijnlijk toe te schrijven aan het feit dat er maar weinig opnamen van gemaakt zijn. Er werden drie lp's opgenomen: Presenting the Gerry Muligan Sextet; A Profile of Gerry Mulligan en Mainstream of Jazz. Er bestaan maar enkele live-opnamen van dit Western Reunion Sextet, waaronder die op het eerder aangehaalde concert in Denver (december 1954), een concert in de Basin Street in New York (eind 1955), in de Red Hill Inn in Pennsauken (NJ( (in oktober 1956) en de opnamen in de Storyville Club in Boston ( begin december 1956).

Het Nederlandse programma voor het concert van april 1956 ( als negatief) (klik op de foto om hem te vergroten)
In maart 1956 krijgt Gerry Mulligan de kans om met zijn groep voor een aantal weken naar Europa te komen voor een serie optredens in l'Olympia in Parijs. Natuurlijk grijpt hij die kans en reist af naar de andere kant van de oceaan. De concerten in l' Olympia stelden niet zo veel voor; met zijn sextet moest hij elke avond een kwartiertje vullen als één van de acts tijdens een soort circusuitvoering met populaire muziek, goochelaars en wilde dieren ( een act met zeehonden). Na een week of drie plakte hij nog een tournee langs Europese podia hieraan vast, dat startte in het Eliseo Theater in Rome, in het Winterpaleis in Lyon en het Kurhaus in Scheveningen, met aansluitend een nachtconcert in het Concertgebouw in Amsterdam. Luister maar eens naar het nummer Bernie's Tune dat geregistreerd werd tijdens het optreden in het Eliseo Theater in Rome op 22 februari 1956.

Een (wellicht niet helemaal) complete lijst met podia van deze tournee vind je onder deze blog. Wat een verrassing toen vorig jaar bleek dat het optreden op 7 april 1956 in het Concertgebouw in Amsterdam door impresario Lou van Rees vastgelegd was. Deze opnamen werden eind vorig jaar opnieuw uitgebracht door het Muziek Centrum Nederland ( het voormalige Nederlands Jazzarchief) als Gerry Mulligan - Western Reunion. The Sextet Live in Amsterdam 1956. Het is de tweede uitgave in de serie Jazz at the Concertgebouw; de eerste was een registratie van the complete 1955 Chet Baker concerts in Holland.
Deze heruitgave van het Gerry Mulligan concert stelt ons in staat het (bijna) volledige concert opnieuw te beleven. Op het podium zes man: Jon Eardley op trompet, Bob Brookmeyer op de ventieltrombone, Zoot Sims op tenor, Gerry Mulligan op baritonsax en af en toe aan de piano, Bill Crow op bas en Dave Bailey op slagwerk. Studioopnamen van Gerry Mullingan bands zijn, in mijn beleving, altijd wat over-gearrangeerd, onderkoeld haast ( referend aan de gangbare term voor de East Coast jazz; de Cool Jazz), maar hier op het podium gaat de band helemaal los. Wellicht is dit toe te schrijven aan het feit dat dit nachtconcert in Amsterdam één van de laatste in een lange rij was - een soort ontlading dus. Hierdoor is ook te verklaren waarom de beelden uit Rome wat statisch zijn. Luister maar eens, naast elkaar, naar de opname van het nummer Ontet, met Mulligan aan de piano en de uitvoering op het podium. ( Voor een goed vergelijk moet je uiteraard wel eerst de CD gekocht hebben!).

Mulligan loopt in Amsterdam te geinen met zijn collega's en als hij het nummer Night at the Turntable inzet aan de piano bedenkt hij zich na een paar maten en schakelt hij over naar Ontet, waarin hij eerst helemaal in verdwaald, voordat de groep het thema oppakt. Wat een verschil met de "strakke" uitvoering in Rome. In de eerste set komen we verder nummers tegen, die uit het repertoire van het pianoloze kwartet van Gerry Mulligan en Chet Baker stammen zoals Line for Lyons of nummers. die gerelateerd zijn aan Count Basie, zoals Ain't It The Truth met een solo van Bob Brookmeyer. De eerste set eindigt met het nummer Utter Chaos.
Het Gerry Mulligan Sextet: v.l.n.r. Jon Eardley - Gerry Mulligan - Zoot Sims - Bob Brookmeyer - Bill Crow en Dave Bailey. Amsterdam, Concertgebouw 8 april 1956 (foto Eddy Posthuma de Boer)
Tijdens de tweede set komen we weer wat bekende nummers tegen uit de tijd met Chet, zoals I May Be Wrong en het prachtige My Funny Valentine, waar we het deze keer zonder de zang van Chet moeten doen. Ook nummers als Westwood Walk, die nog dateren uit de tentette periode van Gerry begin jaren vijftig, komen langs. Het blijkt dat de bandleden door tijdgebrek niet meer toegekomen waren aan een geheel nieuw repertoire voor hun Europese tournee en dus de, ietwat herschreven, arrangementen uit het Gerry Mulligan's songbook op de rol hadden gezet. Het concert eindigt, met nog een snelle, een halve minuut durende versie van Stars and Stripes Forever (het blijven Amerikanen!) met het titelstuk Western Reunion. Heerlijk om zo dit Gerry Muligan concert nog eens te kunnen herbeleven, mede ook dankzij de prachtige foto's van Eddy Posthuma de Boer en de live opnamen uit Rome, zodat we ook een beetje een beeld kunnen vormen van de muisici op het podium. Als slot een filmfragment waarin het sextet het bekende Walkin' Shoes speelt:

Rest mij nog de vraag: Het concert in Amsterdam werd, afgaand op de informatie, als een nachtconcert, dat om 12 uur 's nachts begon; moeten we dan de opnamedatum eigenlijk niet aanpassen van 7 naar 8 april 1956?

Kopen dus, deze Gerry Mulligan - Western Reunion CD (MCN 0801) CD. te verkrijgen rechtstreeks bij de website van het Nederlands Jazzarchief of bij speciaal zaken.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Een (bijna) complete lijst van optredens van de Gerry Mulligan Western Reunion Tour door Europa voorjaar 1956.

= Teatro Eliseo, Rome, Italy, February 22, 1956 =Teatro Universale, Genoa, Italy, February 24, 1956 = Teatro della Fiera Campionarie, Milan, Italy, February 25, 1956 = Teatro Nuovo, Turin, Italy, February 26, 1956 = Teatro Duse, Bologna, Italy, February 27, 1956 =
Versailles, France, February 29, 1956 = Olympia Theatre, Paris, France, March 1, 1956 = Palais d'Hiver, Lyon, France, Early March, 1956 = Lille, France, Early March, 1956 = Rouen, France, March 7, 1956 = Movie Theatre, Roubaix, France, March 14, 1956 = Geneva, Switzerland, Mid March, 1956 = Lugano, Switzerland, March 22, 1956 = Stadt Casino, Basel, Switzerland, March 23, 1956 = Cinema Urban, Zurich, Switzerland, March 24, 1956 = Brussels, Belgium, March 25, 1956 = Landstuhl, West Germany, March 30, 1956 = Paris, France, Early April, 1956 = Kurhaus, Den Haag, Holland, April 7, 1956 (8:15 am) = Concertgebow, Amsterdam, Holland, April 7, 1956 (24.00 am) = l'Olympia, Paris, France, April 10, 1956

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Een paar websites, die je niet kunt overslaan:
Gerry Mulligan At Salle Pleyel Gerry Mulligan Tentette and Quartet My Funny Valentine Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Gerry Mulligan Sextet: New Live Recordings

Gerry Mulligan Sextet: New Live Recordings ( English) Gerry Mulligan Sextet: Nieuwe Liveopnamen (Nederlands)
GERRY MULLIGAN SEXTET: NEW LIVE RECORDINGS
The Sextet Live in Amsterdam 1956.
Hans Koert
Gerry Mulligan is one of the greatest baritone saxophone players in jazz history. Okay, I know there are some more, like Harry Carney ( member of the Duke Ellington band), Serge Chaloff, Pepper Adams, Ronnie Cuber and Gary Smulyan ( to make an incomplete selection). He became famous, participating in the Birth of the Cool recordings and his piano less quartets, featuring Chet Baker. From mid 1953 until 1954 Mulligan served a prison sentence, due to a narcotics bust and when he was released Chet Baker had started his own band; his cooperation with Baker was over!
The Gerry Mulligan Sextet: f.l.t.r. Bob Brookmeyer - Gerry Mulligan - Bill Crow and Zoot Sims Amsterdam - Concertgebouw 8th of April 1956 ( photo courtesy Eddy Posthuma de Boer)
In December 1954 he introduced his first Western Reunion Sextet at the Hoover High School in Denver featuring Larry Bunker on drums, Bob Brookmeyer on trombone, Jon Eardley on trumpet, Gerry Mulligan on baritone saxophone, Zoot Sims on tenor saxophone and Red Mitchell on bass. Thanks to the four horns, this band got a full band sound. The fact that he didn't use a piano in his quartets and sextets gave his groups an original and unique format, but he lost his heart to the big band; a dream he could translate in the 1960s with the founding of his Concert Jazz Band. His Western Reunion Sextet stayed together for two years and isn't very known; maybe because only a few recordings were made. It recorded only three times: Presenting the Gerry Mulligan Sextet; A Profile of Gerry Mulligan and Mainstream of Jazz. There are only a few live recordings of this Western Reunion Sextet ( like the mentioned Hoover High School concert in Denver (Dec. 1954), a concert at the Basin Street (New York)(Late 1955), at the Red Hill Inn in Pennsauken (NJ Oct. 1956) and the Storyville Club in Boston ( early Dec. 1956).

The Dutch program for the April 1956 concerts ( in negative - click on the photo to enlarge)

In 1956 Gerry Mulligan gets a chance to leave for Europe for a three week series of concerts at the Theatre l'Olympia in Paris. Of course, Gerry seized the opportunity and left for France. The concerts in l' Olympia weren't very spectacular, as the sextet had to play for one quarter of an hours each evening as one of the "acts" in a vaudeville show with magicians, wild animals ( seals) and popular singers. After the three weeks gig they toured along some European venues, like the Eliseo Theatre in Rome, the Palais d' Hiver in Lyon and the Kurhaus in Scheveningen ( near The Hague) and at midnight that same evening at the Concertgebouw in Amsterdam. You can find an almost complete tour list at the bottom of this blog. Enjoy a film fragment of the Gerry Mulligan Sextet recorded at the Feb. 1956 concert in Rome: Bernie's Tune.

Great to find this film fragments from the Rome concert, but, what a surprise to learn that also the live concert at the Concertgebouw in Amsterdam, on the 7th of April, 1956 has survived on an audio tape. These recordings were released in the series Jazz at the Concertgebouw, a few months ago by the Muziek Centrum Nederland (the former Dutch Jazz Archive) as Gerry Mulligan - Western Reunion. The Sextet Live in Amsterdam 1956. It's the second record released in this Jazz at the Concertgebouw series; the first one was the complete 1955 Chet Baker concerts in Holland. Thanks to impresario Lou Van Rees, who recorded the concert, we can now listen to the (almost) entirely midnight concert.

On stage six men: Jon Eardley on trumpet, Bob Brookmeyer on the valve trombone, Zoot Sims on tenor saxophone, Gerry Mulligan on baritone saxophone and the piano, Bill Crow on bass and Dave Bailey on drums. Studio recordings by Gerry Mulligan show, most of the time, rather over-arranged performances; there is a world of differences listening to this live performance. Mulligan is joking with his colleagues and when he starts to play the theme of the second tune Nights At The Turntable, not selected on forehand, according a survived programme of the evening, he changes his mind and continues with a piece called Ontet. I think that the relaxed an elated mood on stage has to do with the act that this concert was one of the last from the European tour. Have a look to the same tune, Ontet, as played in Rome six weeks earlier, which is more modest; this from fragment is from the start of the tour!

In the first set they play the well known tune Line for Lyons, known from the Gerry Mulligan-Chet Baker piano-less-quartet-days and a Count Basie tune Ain't It The Truth with a solo by Bob Brookmeyer. The first set ends with Utter Chaos.

The Gerry Mulligan Sextet: f.l.t.r. Jon Eardley - Gerry Mulligan - Zoot Sims - Bob Brookmeyer - Bill CVrow and Dave Bailey. Amsterdam, the Concertgebouw 8th of April 1956 (photo courtesy Eddy Posthuma de Boer)

During the second set some more traditionals from the Quartet-days are played, like the standard I May Be Wrong and the great My Funny Valentine (a non-vocal version); but also a tune like Westwood Walk, he had written early 1950s for his Tentette. It seems that the band left for Europe without new repertoire, so they had to play some quartet-arrangements, re-written for sextet. At the end of the concert they play a half minute version of Stars and Stripes Forever and finish the concert with Western Reunion, the signature tune for the sextet. It's really great to listen to these live recordings, to look at the photos made by Eddy Posthuma de Boer and to share the atmosphere during the concert with the live fragments from the Teatro Eliseo in Rome, Italy, on the 22nd of February, 1956. Enjoy the sextet in Walkin' Shoes, a well-known Mulligan composition from the Mulligan-Baker Quartet period, as played in Rome.

I wonder - if the Dutch concert at the Concertgebouw in Amsterdam started at midnight, shouldn't the recording date for this concert be the 8th of April, 1956?

Love to recommend this Gerry Mulligan - Western Reunion CD (MCN 08010 available at the online shop of the Dutch Jazz Archive.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

An (almost)Complete List of Concerts by the Gerry Mulligan Western Reunion Tour Along Europe.

= Teatro Eliseo, Rome, Italy, February 22, 1956 =Teatro Universale, Genoa, Italy, February 24, 1956 = Teatro della Fiera Campionarie, Milan, Italy, February 25, 1956 = Teatro Nuovo, Turin, Italy, February 26, 1956 = Teatro Duse, Bologna, Italy, February 27, 1956 =
Versailles, France, February 29, 1956 = Olympia Theatre, Paris, France, March 1, 1956 = Palais d'Hiver, Lyon, France, Early March, 1956 = Lille, France, Early March, 1956 = Rouen, France, March 7, 1956 = Movie Theatre, Roubaix, France, March 14, 1956 = Geneva, Switzerland, Mid March, 1956 = Lugano, Switzerland, March 22, 1956 = Stadt Casino, Basel, Switzerland, March 23, 1956 = Cinema Urban, Zurich, Switzerland, March 24, 1956 = Brussels, Belgium, March 25, 1956 = Landstuhl, West Germany, March 30, 1956 = Paris, France, Early April, 1956 = Kurhaus, Den Haag, Holland, April 7, 1956 (8:15 am) = Concertgebow, Amsterdam, Holland, April 7, 1956 (24.00 am) = l'Olympia, Paris, France, April 10, 1956

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl
Some sites you should have seen;
Gerry Mulligan At Salle Pleyel Gerry Mulligan Tentette and Quartet My Funny Valentine Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jazz From Carnegie Hall concerten (1958)

Nederlands-Vlaams ( To the English part, remembering Paul Newman in The Sting.)
Eind september 1958, reisde een all-star band rond langs Europese podia om concerten te geven; meestal twee per avond. Op 20 september 1958, 50 jaar geleden, traden ze op in de Free Trade Hall in Manchester (GB). Deze all-star band bestond uit Lee Konitz op altsax, Zoot Sims op tenor, Jay Jay Johnson en Kai Winding op trombone, Phineas Newborn en Red Garland op piano, Oscar Pettiford op bas en Kenny Clarke slagwerk. Ze traden op in Engeland, Scandinavië, Frankrijk, Duitsland en ook Nederland, waar ze op 27 september 1958 aantraden in het Kurhaus in Scheveningen en later die avond in het Concertgebouw in Amsterdam.
Zoot Sims en Oscar Pettiford in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september, 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief (Frank Appelman))
Opnamen, gemaakt in Manchester, zijn bewaard gebleven op de CD Oscar Pettiford - First Bass( IAJRC CD 1010) en bevatten twee nummers: Yardbird Suite en Bohemia After Dark, opgenomen in Manchester. Deze bekende compositie van Charlie Parker werd tijdens de eerste avondshow opgenomen en bevat een prachtige solo door de twee saxspelers Lee en Zoot, begeleid door bassist Oscar Pettiford. Het tweede nummer, Bohemia After Dark wordt alleen gespeeld door Oscar Pettiford en Kenny Clarke, dat aangekondigd wordt door Phineas Newborn, de pianist.
Drie andere nummers worden gespeeld door een kleine groep uit dit orkest: Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bas en Kenny Clarke slagwerk. Dit optreden, vastgelegd in Stockholm in de Concert Hall op 22 en 23 september 1958, is vertegenwoordigd met drie titel: The Laverne Walk - Stardust en All The Things You Are. Tijdens elk concert kwam dit drietal in actie en gelukkig is hun optreden bewaard gebleven, dankzij een Zweedse radioamateur die de radiouitzending van het concert in Stockholm gedeeltelijk vastlegde. Er zijn maar heel weinig opnamen bekend waarop Phineas Newborn te horen is - weer zo'n zwaar onderbelichte pianist, die fantastsich kon spelen. Zulke historische opnamen zijn daarom erg waardevol.
Phineas Newborn in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief( Frank Appelman))
Er zijn, voorzover ik weet, geen opnamen bewaard gebleven van de twee Nederlandse concerten, wel een mooie foto met Phineas Newborn en een foto met Zoot Sims en Oscar Pettiford, beide vastgelegd door Frank Appelman, nu in het Nederlands Jazzarchief. (One Night Stand - Jazzconcerten in Nederland 1947 - 1967 ). De CD First Bass door Oscar Pettiford ( Rare Recordings & Concert Dates, 1953-60) (IAJRC CD 1010) is te verkrijgen bij de IAJRC.

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante curiosa (vrij naar Pim Gras), of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, nem dan contact op of schrijf zelf een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging Blog. ( keepswinging@live.nl )



JAZZ HOEILAART 2008
Het Jazz Hoeilaart Festival 2008 is gisteren afgesloten en één van de onderdelen was de 30ste Jazzwedstrijd voor Jeugdorkesten ( = Contest For Youth Orchestras). De jury o.l.v. Erik Moseholm heeft de winnaars bekend gemaakt en dat zijn geworden, we beperken ons tot de eerste drie:
1e prijs: Mid West Quartet
2e prijs: César Latorre Trio
3e prijs: Kristian Brink Quartet
Het Mid West Quartet uit Polen kreeg de eerste prijs, volgens het juryrapport, vanwege haar hoge kwaliteit in het samenspel en in de communicatie met het publiek. Verder looft het rapport hun dynamische spel, de harmonische variaties, hun ballads en de interacties tussen slagwerk en bas, waaruit een groot gevoel voor humor sprak. Een mooi resultaat en wie weet horen we ooit meer van deze groep. De solistenprijzen gingen naar Kryssztof Urbanski (Mid West Quartet) en Tobias Grenholm (Kristian Brink Quartet), die als de beste bassist werd gekozen.
Ik vind het leuk om een fragment van een optreden van de winnende formatie Mid West Quartet te kunnen laten zien, opgenomen mei 2008.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Jazz From Carngie Hall vijftig jaar geleden op tournee en Mid West Quartet, de winnaar van Jazz Hoeilaart 2008)
PAUL NEWMAN (THE STING) 1925-2008
Last week Paul Newman, the US moviestar and producer, who made hundreds of flims during his lenghtly career, passed away. I remember his part in the film The Sting, released during the 1970s - a remarkable production. I remember I saw that film in London for the very first time. I don't remember the story, but it was about gambling I guess; no - it was the music, the soundtrack as played by Marvin Hamlish, who used the compositions of Scott Joplin. I was fascinated by Joplin's music around that time and the LP-box Scott Joplin - His Complete Works by Richard Zimmerman, piano, was one of the records I cherished. Playing Scott Joplin's music at the piano was not my piece of cake, although I remember I could play Joplin's The Entertainer, ( the girls liked that very much) but for the other tunes I had to listen to the 5LP box. The book Scott Joplin and the Ragtime Era by Peter Gammond, still in my collection, is one of the icons of those days. The 3LP-box with Scott Joplin's Treemonisha, original cast recording, released by the Deutsche Grammophon was too expensive for me, so the "complete works" were not so complete as I had hoped. I was lucky to find this 3LP album some times ago in excellent condition, so for me, thanks to this last piece, the puzzles had finally finished.

Paul Newman was 83 years old.

If you are fascinated by jazz or jazz related music or you have made a research about a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a contribution for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions