Equinox: Here and Now - debuutalbum

Equinox: Here and Now - debut album (English) Equinox: Here and Now - debuutalbum (Nederlands)

Een debuut album
EQUINOX: HERE & NOW
Hans Koert

Jazz hoort thuis in kleine ( rokerige?) clubs, gespeeld door geïnspireerde musici, die door naar elkaar te luisteren en in te spelen op wat de ander doet, op het podium tot een soort balans weten te komen; een evenwicht tussen melodic lyricism with harmonic adventurousness, dynamic subtlety with rhythmic fire ... (= lyrische melodieën met gewaagde harmonieën, subtiele elementen en ritmische uitbarstingen) - las ik in een omschrijving. Equinox is zo’n groep, die ontstaan is door veel en vaak samen te spelen: Elke zondag en dinsdag, tijdens het winterseizoen, zijn ze te beluisteren in Bar-Restaurant Pavlov in Den Haag. Onlangs kwam hun eerste album uit: Equinox “Here & Now.
Vier muzikanten: drie Amerikanen en één Ier – nu allemaal hier neergestreken. Chris Johansen speelt de tenorsax en komt oorspronkelijk uit Seattle, waar hij aan het New England Conservatorium studeerde. Hij verhuisde in 2003 naar Nederland.

Dan Nicholas - A.J. Davis

Dan Nicholas speelt gitaar en komt oorspronkelijk uit New York. Hij speelde daar o.a. met George Braithwaite, Leroy Williams en Jimmy Lovelace. George Braithwaite trad vijftig jaar geleden voor het eerst op in Nederland, als lid van het American Jazz Sextet in het voorprogramma van het concert van het Jay Jay Johnson Quintet in het Concertgebouw ( Amsterdam) in augustus 1957. Jazzkenners zullen George herinneren als George Braith; aan zijn schitterende Blue Note platen uit de jaren zestig. Hij speelt nog steeds op zijn zelfontworpen Braitophone, een “dubbelsaxofoon” en zijn Bobtronics, een soort synthesizer.

Johnny Daly, de bassist, komt uit Ierland en groeide op in Dublin. Hij verhuisde naar ons land om aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag muziek te studeren ( bij o.a. Hein Van de Geyn) Hij speelde met Eric Ineke, slagwerker en veertig jaar in het vak, die onlangs een nieuwe plaat uitbracht met zijn groep: Eric Ineke’s JazzXpress: Xpressions in Time.

A.J. Davis - Johnny Daly

A.J. Davis, slagwerker, kwam twee jaar geleden in Nederland wonen; hij speelde in Florida en Californië in bluesbands.

Equinox
De plaat, Here & Now, bevat tien nummers, de meest titels gecomponeerd door musici als Ornette Coleman, Thelonious Monk en Charles Mingus: Bird Food, van Coleman, is een titel die refereert aan de invloeden van Charlie Parker, die in de compositie hoorbaar zijn en The Lotus Blossom, een Billy Strayhorn compositie, waarvan de versie van Dave Frishberg uit de jaren zeventig steeds weer door mijn hoofd klinkt.
Een ander nummer, dat fascineert, is Charles Mingus’ Peggy’s Blue Skylight, een nummer dat hij speelde tijdens het Town Hall concert in 1962 en uitgebracht werd door Blue Note. Maaar de een echte verrassing was voor mij het nummer Brilliant Corners, één van de moeilijkst te spelen nummers die Thelonious Monk componeerde, met een moeilijk te bevatten ritmisch patroon en een chorus, op dubbele snelheid. Toen Monk dit nummer opnam, met zijn kwintet (met niet de minsten in de bezetting: Max Roach, Oscar Pettiford en Sonny Rollins), moest het meer dan 25 keer gespeeld worden en nog stond het niet goed op tape. De “misser” van Oscar Pettiford is al een eigen blog waard, maar als je het verhaal eerder wilt horen dan mail je me maar. Uiteindelijk werd met knip en plakwerk toch nog een acceptabele uitvoering in de groef geperst. Een uitdaging dus voor Equinox, dat van veel moed getuigt en …….. het is ze prima gelukt - Een kunstwerkje!
Johnny Daly - Chris Johansen
In Keepers of the Flame en Brighter Shores, laat Dan Nicholas zien, dat hij, behalve een vaardig gitarist, ook een goed componist is; twee eigen composities met mooi saxofoonwerk en eigen gitaarspel. Ook Johnny Dale schreef een compositie voor deze plaat: Same Time Tomorrow.
Equinox
Een mooi debuutalbum van deze groep; een uitgebalanceerde hardbopplaat, waarnaar de naam Equinox refereert. Equinox is immers die periode in het jaar waarin de nacht en de dag even lang duren? En werd Equinox als compositie ook niet door John Coltrane in 1960 op de plaat gezet? Voor mij onderstreept het weer eens dat hardbop, de muziekstroom die vijftig jaar geleden modern was, nog steeds fris en ongedateerd klinkt en dat is in dit geval zeker een verdienste van deze band, waar we vast en zeker nog meer van zullen horen. Hard bop is still alive!

Hans Koert
keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Equinox: Here and Now - debut album

Equinox: Here and Now - debut album (English) Equinox: Here and Now - debuutalbum (Nederlands)


Debut album
EQUINOX: HERE & NOW
Hans Koert

Jazz ought to be played in small clubs with inspired musicians, who love to listen to each other and anticipate to the music performed on stage. Equinox is such a group born on the band-stand. It performs during the winter season each Sunday and Tuesday at the Bar-Restaurant Pavlov in The Hague. This band recently released its first album, titled: Equinox “Here & Now. “
Four musicians: Three Americans and one Irishman – all four living in Holland now for years: Chris Johansen plays the tenor saxophone and was born and raised in Seattle. He studied saxophone at the New England Conservatory and moved to The Netherlands in 2003.

Dan Nicholas - A.J. Davis

Dan Nicholas plays the guitar and is originally from New York City. He performed in that city with musicians like George Braithwaite, Leroy Williams and Jimmy Lovelace. George Braithwaite, who visited The Netherlands more then fifty years ago for the very first time, as a member of the American Jazz Sextet as the opener of the Jay Jay Johnson Quintet concert at the Concertgebouw in Amsterdam (August 1957), became known as George Braith, who made some great Blue Note recordings during the 1960s. He is still active playing his self-made Braitophone, a double saxophone and his Boptronics, a kind of synthesizer.

Johnny Daly, the bass man is from Ireland and was raised in Dublin. He moved to the Netherlands to follow a study at the Koninklijk Conservatorium ( = Royal Conservatory ) of The Hague. He played with Eric Ineke, the well known Dutch drummer, 40 years in music, who recently released a great album with his band Eric Ineke’s JazzXpress: Xpressions in Time.

A.J. Davis - Johnny Daly
A.J. Davis, drummer, came to The Netherlands two years ago. He played in several blues bands in and around Tallahassee, Florida and Los Angeles, Ca.

Equinox
The album, Here & Now, contains 10 tracks, most standards composed by musicians like Ornette Coleman: Bird Food, a title that refers to the influences by Parker you can hear in this 1959 tune and Lotus Blossom, a Billy Strayhorn composition, which reminds me always to a Dave Frishberg recording I have in my collection for years. I was fascinated by two other standards: Peggy’s Blue Skylight, a tune released on Charles Mingus 1962 Town Hall concert recorded for Blue Note and a great version of Brilliant Corners, one of the most difficult and tricky Thelonious Monk compositions, with hard to play rhythmic patterns and double speed choruses. When this tune was recorded by the Thelonious Monk Quintet ( with names like Max Roach, Oscar Pettiford and Sonny Rollins) for the very first time for Riverside, it needed more then 25 takes to wax it by Monk’s Quintet, October 1956. And if you never have heard about Oscar Pettiford’s practical joke on this session, contact me and I'll tell you. The finally released tune by Monk was compiled from several takes, so it was a great challenge for Equinox to have this tune on their first album. ......... and they succeeded - what a great tune! A piece of art!
Johnny Daly - Chris Johansen
In Keepers of the Flame and Brighter Shores, Dan Nicholas shows that he is a skilled hard bop composer and accompanist below Chris Johansen’s solo on the tenor sax and himself at the guitar. And Same Time Tomorrow, a Johnny Daly composition, learns that the band is a balanced unity.
Equinox

A great debut album of this band, which learns that hardbop, although born more then 50 years ago, still sounds fresh and undated as performed by this band, that found a perfect balance. The name of the band, Equinox, refers to that: in fact the name Equinox is the period of the year when day and night are equally of length ( and wasn’t Equinox a 1960 John Coltrane recording?). Hard bop is still alive!

Hans Koert
keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Jarmo Savolainen passed away

Jarmo Savolainen overleden ( Nederlands) Jarmo Savolainen passed away ( English)

A rather extensive JARMO SAVOLAINEN DISCOGRAPHY

Suomalaisista jazzmuusikoista (1961 - 2009)
JARMO SAVOLAINEN PASSED AWAY
Hans Koert

Last week I heard the sad news about the death of the Finnish piano player Jarmo Savolainen. He passed away on the 11th of June, 2009. He was one of the best Finnish jazz musicians and a sought after accompanist. He had celebrated his 48th birthday on the 24th of May.
I learned about the death of Jarmo on the day that the world mourned about the death of that other musician Michael Jackson – breaking news – heads in the news papers – rumours - specials on all networks; the passing of Jarmo Savolainen compared to the death of MJ. – only noted by the Finnish news papers and Finnish networks YLE Suomi Radio: Jazzmuusikko Jarmo Savolainen kuoli sairauskohtaukseen Helsingissä 11. kesäkuuta. Hän oli 48-vuotias, syntynyt Iisalmessa 24. toukokuuta 1961. Savolainen oli yksi kansainvälisesti menestyneimmistä suomalaisista jazzmuusikoista.

Born in the centre of Finland ( Suomi) he learned to play the piano when he was a kid. He played classical piano, until he became fascinated by great keyboard players like Chick Corea and Keith Jarrett. His first album as a classic piano player was with the Kuopio Symphony Orchestra, but soon he decided to change the direction of his career and became a jazz piano player. Like so many jazz musician he studied at the Berklee College of Music in Boston (US) for two years, before he left the institute. He had played with musicians like Tom Harrell, Bob Berg and Wallace Roney; all three musicians active in modern jazz for years; Bob Berg passed away December 2002.
Love to share with you a live film fragment from the start of his career ( 1979 ) with a Finnish vocalist and guitar player Liisa Tavi, who once sung at the European Song Contest for Finland and developed into a skilled bossa nova vocalist in the 1990s with a group featuring Pekka Tegelman, guitar; Jarmo Savolainen, keys; Raimo Salmiheimo, bass and Seppo Rauteva, drums. Although Jarmo is rather invisible on this pop tune you can hear him playing the keyboards.

In the late 1980s he recorded several albums in Boston, but also in New York ( Nonet – Blue Dreams – First Sight and in 1995 True Image). The rhythm section of the two latter are with Ron McClure on bass and Billy Hart on drums.

A few weeks ago I found at a sale in de Drvkkery in Middelburg, one of the best assorted book / record shops in the south west part of The Netherlands, the album True Image ( A-Records AL 73031). On the album three guests: Tim Hagans, trumpet player, David Liebman soprano sax and Karl Heinilä, a Finnish reed player on the tenor. This album contains eight Jarmo Savolainen compositions, like the title song True Image, Down The line, Inky-Pinky and Inseparable. Jarmo’s compositions are wide ranging and they offer the player a wonderful balance between loose and structured improvisational settings, Liebman writes in the liner notes. On the album two line ups. The first half contains a quintet with Tim Hagans and Karl Heinillä as guest players and the second part contains a quartet with David Liebman. This album was recorded in March 1994 in the year that Jarmo received the Georgie Award by the Finnish Jazz Federation.

Jarmo Savolainen Trio with Alberto Luccas and Markku Ounaskari

In the late 1990s he often played with Scandinavian musicians like Kari Heinila, Anders Jormin and Markku Ounaskari. In our country Jarmo performed with the "other Jarmo", Jarmo Hoogendijk, thanks to his mother of Finnish blood too, which I heard in concert on trumpet in the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen with Herb Geller and John Ruocco and the Rein De Graaff Trio, October 2002. Jarmo Savolainen belonged to the most important jazz musicians of Finland and was a sought after accompanist, not only for jazz sessions, but also as a classic piano soloist with orchestras like the Finnish National Opera or the Finnish Radio Symphony Orchestra, or the Avanti Chamber Orchestra. He was member for years of the band of Pekka Pohojola, the UMO Jazz Orchestra and the Espoo Big Band.

Love to share with you a solo piano piece, titled Asperine Song, like the second fragment of this blog, recorded in Sao Paulo ( Brasil) a year ago, which shows why I’m fascinated by this great, almost unknown jazz piano player and composer.

A great piano player !

Hans Koert

keepswinging@live.nl

A rather extensive JARMO SAVOLAINEN DISCOGRAPHY

Hans Koert

KUOPIO SYMPHONY ORCHESTRA: ? ( 1980s)
JARMO SAVOLAINEN NONET: Finnish Jazz ( 1 track) ( 1984)
Nonet ( 1985)
SEPPO KANTONEN-JARMO SAVOLAINEN Phases ( 1987)
Blue Dreams ( 1987)
MAKE LIEVONEN-JARMO SAVOLAINEN Loru ( 1988)
JARMO SAVOLAINEN: Songs For Solo Piano ( 1989-1990)
JARMO SAVOLAINEN QUINTET: First Sight (1991)
JUKA LINKOLA : Sketches From Karelia ( 1992)
ESPOO BIG BAND: EBB plays Carla Bley ( 1993)
JUKA LINKOLA: The Tentet ( 1994)

JARMO SAVOLAINEN QUINTET / QUARTET True Image ( 1994)
ZONE : First Definition ( 1994)
JARMO SAVOLAINEN TRIO : John’s Son ( 1994-1996)
THE CASE : Codes ( 1996)
UMO JAZZ ORCHESTRA : The Electrifying Miles ( 1997)
JARMO SAVOLAINEN QUINTET: Another Story (1997)

JUKKIS UOTILA: Hunters and Gatherers ( 1997)
KLAUS SUONSAARI – Something in Common ( 1998) ( 2 tracks)
UMO JAZZ ORCHESTRA: Day Dreamin’ – The music of Billy Strayhorn (1998)
UMO JAZZ ORCHESTRA: Transit People (2000)
SUHKAN UHKA – Suhka (2002)
JARMO SAVOLAINEN: Solo, Duo, Trio ( 2002)JARMO SAVOLAINEN-MARIA YLIPAA (2004)
JARMO SAVOLAINEN TRIO: Songs For Trio ( 2006)
JULIAN F. THAYER: Zaku ( 2007)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jarmo Savolainen overleden

Jarmo Savolainen overleden ( Nederlands) Jarmo Savolainen passed away ( English)

Een tamelijk uitgebreide JARMO SAVOLAINEN DISCOGRAFIE

Suomalaisista jazzmuusikoista (1961 - 2009)
JARMO SAVOLAINEN OVERLEDEN
Hans Koert

Afgelopen week werd bekend dat op donderdag 11 juni 2009 de Finse jazzpianist Jarmo Savolainen is overleden. Jarmo was één van de meest toonaangevende muzikanten in de Finse jazzscene van dit moment en een gewild begeleider. Hij vierde onlangs op 24 mei zijn 48ste verjaardag.
Ik las, bij toeval, over zijn overlijden, op de dag dat de hele wereld rouwde bij het overlijden van die andere muzikant, Michael Jackson – breaking news – vette koppen in de krant – speculaties te over - Een half acht uur journaal en specials op de TV; het plotselinge overlijden van Jarmo Savolainen was afgelopen week alleen voorpaginanieuws in Finse kranten en op de Finse publieke omroep YLE Radio Suomi. Jazzmuusikko Jarmo Savolainen kuoli sairauskohtaukseen Helsingissä 11. kesäkuuta. Hän oli 48-vuotias, syntynyt Iisalmessa 24. toukokuuta 1961. Savolainen oli yksi kansainvälisesti menestyneimmistä suomalaisista jazzmuusikoista. Het is niet anders ………….

Jarmo Savolainen werd geboren mei 1961 in het midden van Finland en leerde als kind piano spelen, voornamelijk klassieke muziek, tot hij als negentienjarige gegrepen werd door de muziek van Chick Corea en Keith Jarrett. Zijn eerste plaat was met het Kuopio Symphony Orchestra en bevatte klassieke muziek, maar niet lang daarna besloot hij het roer om te gooien en zich te richten op de jazzmuziek. Zoals zo vele jazzmuzikanten kwam hij op het Berklee conservatorium in Boston (Verenigde Staten) terecht en studeerde daar twee jaar met musici Tom Harrell, Bob Berg en Wallace Roney; alle drie verdienden ze hun sporen op het wereldjazzpodium – Bob Berg overleed in december 2002.
Ik vond een kort live fragment van een opname uit zijn begin periode als onderdeel van een begeleidingsgroep met de Finse zangeres, gitariste Liisa Tavi, die ooit voor Finland uitgezonden werd naar het Eurovisie Songfestival en die in de jaren negentig opviel met haar bossa nova vertolkingen. Jarmo komt hier niet echt in beeld, maar is wel in dit popnummer op keyboard te horen
De begeleidingsband bestaat uit: Pekka Tegelman gitaar- Jarmo Savolainen, toetsen - Raimo Salmiheimo, bas en Seppo Rauteva, slagwerk.

Eind jaren tachtig nam hij platen op in Boston en later in New York, met titels Nonet – Blue Dreams – First Sight en in 1995 True Image. De laatste twee genoemde met Ron McClure op bas en Billy Hart op slagwerk in de ritmesectie.

Een paar weken geleden vond ik bij toeval tijdens een uitverkoop in de Drvkkery in Middelburg, één van de best gesorteerde platenzaken op het gebied van jazz in zuidwest Nederland, het album True Image ( A-Records AL 73031). Op deze plaat drie gastspelers: Tim Hagans, trompetist, David Liebman sopraansax en Karl Heinilä, een Finse rietblazer op tenor. Deze plaat bevat acht eigen composities, zoals het titelnummer True Image en verder nummers als Down The Line, Inky-Pinky en Inseparable. Jarmo’s compositions are wide ranging and they offer the player a wonderful balance between loose and structured improvisational settings ( = De composities van Jarmo zijn veelzijdig en bieden de musici een prima uitgebalanceerde omgeving, die gestructureerd is, maar een heleboel vrijheid geeft om te soleren.) schrijft Liebman op de “hoes”. Op de plaat speelt Jarmo met twee bezettingen: De eerste helft wordt gevormd door een kwintet met Tim Hagans en Karl Heinillä en in de tweede helft een kwartet met David Liebman op sopraan. De ritmesectie bestaat uit de eerder genoemde Ron McCure en Billy Hart. De plaat werd in maart 1994 opgenomen in Brooklyn in het jaar dat Jarmo geëerd werd met de Georgie Award, zeg maar de Finse Boy Edgar prijs, uitgereikt door de Finse Jazzfederatie.

Jarmo Savolainen Trio met Alberto Luccas en Markku Ounaskari

Eind jaren negentig is hij steeds vaker te vinden met Scandinavische musici als Kari Heinila, Anders Jormin en Markku Ounaskari. In ons land speelt hij o.a. met die andere Jarmo, Jarmo Hoogendijk, die dankzij zijn moeder ook Fins bloed in de aderen heeft. Jarmo Hoogendijk was o.a. in oktober 2002 in Porgy en Bess ( Terneuzen) te horen met Herb Geller en John Ruocco bij het Rein de Graaff Trio. In Finland behoorde Savolainen tot de meestgewilde begeleiders, niet alleen bij jazzsessies, maar ook bij concerten en plaatopnamen van klassieke orkesten als de Finse Nationale Opera of het Finse Radio Symphony Orkest en het Avanti kamerorkest. Hij was jarenlang lid van de band van Pekka Pohojola, het UMO Jazz Orchestra en de Espoo Big Band.

Tot slot een fragment, waarin Jarmo laat zien waarom hij zo´n geweldige pianist was. Het nummer werd een jaar geleden vastgelegd op film in Sao Paolo (Brazilië) onder de titel Asperine Song.

Een fascinerende pianist !!
Hans Koert

keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide JARMO SAVOLAINEN DISCOGRAFIE

Hans Koert

KUOPIO SYMPHONY ORCHESTRA: ? ( 1980s)
JARMO SAVOLAINEN NONET: Finnish Jazz ( 1 track) ( 1984)
Nonet ( 1985)
SEPPO KANTONEN-JARMO SAVOLAINEN Phases ( 1987)
Blue Dreams ( 1987)
MAKE LIEVONEN-JARMO SAVOLAINEN Loru ( 1988)
JARMO SAVOLAINEN: Songs For Solo Piano ( 1989-1990)
JARMO SAVOLAINEN QUINTET: First Sight (1991)
JUKA LINKOLA : Sketches From Karelia ( 1992)
ESPOO BIG BAND: EBB plays Carla Bley ( 1993)
JUKA LINKOLA: The Tentet ( 1994)

JARMO SAVOLAINEN QUINTET / QUARTET True Image ( 1994)
ZONE : First Definition ( 1994)
JARMO SAVOLAINEN TRIO : John’s Son ( 1994-1996)
THE CASE : Codes ( 1996)
UMO JAZZ ORCHESTRA : The Electrifying Miles ( 1997)
JARMO SAVOLAINEN QUINTET: Another Story (1997)

JUKKIS UOTILA: Hunters and Gatherers ( 1997)
KLAUS SUONSAARI – Something in Common ( 1998) ( 2 tracks)
UMO JAZZ ORCHESTRA: Day Dreamin’ – The music of Billy Strayhorn (1998)
UMO JAZZ ORCHESTRA: Transit People (2000)
SUHKAN UHKA – Suhka (2002)
JARMO SAVOLAINEN: Solo, Duo, Trio ( 2002)JARMO SAVOLAINEN-MARIA YLIPAA (2004)

JARMO SAVOLAINEN TRIO: Songs For Trio ( 2006)
JULIAN F. THAYER: Zaku ( 2007)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Museumcafé Het Koekoeksnest (Nieuwvliet)

Museum Cafe Het Koekoeksnest ( The Cuckoo Nest) (English) Museumcafé Het Koekoeksnest ( Nieuwvliet) ( Nederlands) Het Koekoeksnest in Slikopdeweg

Sint-Jansdijk - Nieuwvliet
MUSEUMCAFE HET KOEKOEKSNEST ( Nieuwvliet)
Hans Koert

De bijdrage van vandaag, getiteld Museumcafé Het Koekoeksnest (Nieuwvliet) lijkt op het eerste gezicht volledig buiten de onderwerpen van deze Keep Swinging blog te vallen, maar niets is minder waar. Als je bovenaan dit blog de tekst onder de kop leest kom je het zinnetje tegen ………. En verrassende projecten … en dat is wat hier aan de hand is: Een verrassend project, dat me het afgelopen weekend opnieuw mateloos boeide. Ik bezocht dit unieke museumcafé eerder het afgelopen najaar, dus was het een hernieuwde kennismaking – de fascinatie voor de inrichting was er niet minder om.
Deze bijdrage gaat over het Museumcafé Het Koekoeksnest, zo genoemd vanwege de tientallen koekoeksklokken die in de oude schuur bij elkaar gebracht zijn. Het is te vinden midden op het West Zeeuws Vlaamse platteland tussen Nieuwvliet, Cadzand en Oostburg aan de Sint-Jansdijk op zo’n 25 kilometer van de Belgische grens.

Als je de zwarte traditionele boerenschuur binnenkomt, je kunt er iets eten of drinken, valt je oog meteen op het overdadige interieur, met een enorm kitscherig caféorgel als opvallend middelpunt en tientallen instrumenten tussen de zitjes en aan de wanden. Een groot zeventiende-eeuws schip hangt aan een rails aan het plafond en draait elk uur zijn rondje. Het caféorgel, genaamd Het Koekoeksjonk speelt een mix van populaire nummers uit de jaren zestig, circusmuziek. musette en die typische dansmuziek, zoals dat eertijds gespeeld werd door grote Mortierorgels in Vlaamse kroegen.

Het deed me denken aan de muziek van De Wapiti’s, een gelegenheidsband, die bestaat uit muzikanten bekend van de Beau Hunks projecten, zoals Menno daams, Leo Van Oostrom, Ton Van Bergeyk, Theo Pieterse, Gert-Jan Blom en Joost van Son op accordeon) zoals ze dat in 1995 vastlegden op de CD “Je t’ aime encore plus”. (VPRO Eigenwijs EW 9520).

Het protserige orgel bevat ronddansende trollen en roffelende trommeltjes en langs de muren spelen tientallen instrumenten, geautomatiseerd, mee met de muziek: trommels, accordeons, een kerkorgel, Caribische steeldrums, een pianola, een xylofoon, violen en zelfs een banjo.

Al deze instrumenten worden aangedreven door ………. stofzuigers en zijn ontworpen en gebouwd door Ronald Spiessens uit Boerenhol ( een tiental huizen langs de weg van Groede naar Breskens), die in het dagelijks leven kunstenaar en decorschilder is en onder andere verantwoordelijk is voor de schitterende wandschilderingen. Het museumcafé Het Koekoeksnest runt hij samen met Ingrid van Hee, die de vele koekoeksklokken boven het orgel bij elkaar bracht.
Een geautomatiseerd instrument: de banjo.
Als je het museumcafé bezoekt word je als vanzelf gefascineerd door de muziek, die als een doorlopende show van “mechanische” instrumenten, alle aandacht trekt; door de jaren vijftig jukebox (The Sheik of Araby door de Jonston Brothers (sic), de pianola’s uit de jaren twintig, de tientallen pianorollen en de oude grammofoons.

In april 2009 was Ronald Spiessens met zijn geautomatiseerde instrumenten één van de onderwerpen in het programma Man Bijt Hond, het populaire NCRV serie, dat mensen portretteert die door hun passies buiten de gangbare paden treden. Als je het programma Music Maestro opnieuw wilt zien kun je terecht op de Uitzending Gemist pagina. (Even wachten tot na de (verplichte) advertentie .... )
Mocht je in de buurt zijn ( je raakt niet zomaar per ongeluk in deze uithoek van Nederland verzeild ) bezoek dan eens dit museumcafé, waarachter binnenkort een landbouwmuseum moet komen met o.a. een Cadzandse stijlkamer – één ding is nu al zeker en vast …….. het Koekoeksnest zal je verrassen.

Hans Koert
Keepswinging@live.nl

Bord bij de ingang van het complex; één van de kunstzinnige creaties van Ronald Spiessens.

Morgen wordt aandacht besteed aan dit bijzondere museum in de Slikopdeweg weblog.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Museum Cafe Het Koekoeksnest (The Cuckoo Nest)

Museum Cafe Het Koekoeksnest ( The Cuckoo Nest) (English) Museumcafé Het Koekoeksnest ( Nieuwvliet) ( Nederlands) Het Koekoeksnest in Slikopdeweg

Sint-Jansdijk - Nieuwvliet (The Netherlands)
MUSEUM CAFE HET KOEKOEKSNEST ( THE CUCKOO NEST)
Hans Koert

The contribution for today seems a bit outside the scope of this Keep Swinging blog, but if you read the header of the blog, you’ll agree that this subject Museum Café Het Koekoeksnest ( = The Cuckoo Nest) forms a perfect match with this blog: ……….. and other music projects that surprise me……….. and the Cuckoo Nest did do so!!
In fact I became fascinated by this unique place in the fall of 2008 when I visited the place for the very first time and last weekend I could show the place to some friends. We’re talking about the Museum Café Het Koekoeksnest, which can be translated as The Cuckoo Nest. This place was called Het Koekoeksnest because of the numerous cuckoo clocks that are collected into the old barn, situated between Nieuwvliet, Nieuwvliet-Bad and Cadzand along the Sint Jansdijk in the far south west part of The Netherlands, about 25 kilometers north from the Belgian border ( and about 50 kilometers north from Bruges).

When you visit the barn, where you can have a drink and a light meal, you’ll stare yours eyes out on the design of the interior – the enormous kitschy café organ and numerous instruments along the walls. The café organ, named Het Koekoeksjonk ( = Jonk means Young), plays its music, a mix of popular tunes, circus music, organ- and dance music. so typically for the Belgian (Flemish) cafés in the last century, where giant mechanic organs, known as Mortier-organs, entertained the clientele, with some troll-like dolls dancing on the music.

It remembered me to an album by The Wapiti’s, titled “Je t’ aime encore plus”. (VPRO Eigenwijs EW 9520) which contains “Belgian” music. These Wapiti’s are, in fact, musicians that played in bands like the Beau Hunks, the well known group that rerecorded the Laurel and Hardy sound tracks. The members of the Wapiti’s are: Menno Daams, Leo Van Oostrom, Ton Van Bergeyk, Theo Pieterse, Gert-Jan Blom and Joost Van Son on the accordion.

Along the walls and between the sit downs dozens of instruments that make its music fully automatically: drums, accordions, a church organ, steel drums, a piano, a xylophone and even a banjo.

All these “automatic” are driven by ………. vacuum cleaners and designed and build by Ronald Spiessens from Boerenhol ( a hamlet along the road between Groede and Breskens) who is, for a living, a painter of sceneries and sign boards. He collected hundreds of objects now displayed in his museum café Het Koekoeksnest, which he runs with Ingrid van Hee, who collected the cuckoo-clocks.

The automatic banjo
As fascinated by mechanical instruments he “computerized” a show of varied music styles to entertain the visitors of the museum. And, to be honest, even if you have seen it a dozen times before; it still fascinates. I enjoyed the 1950s jukebox, the 1920s pianola’s with dozens of old piano rolls and the 78rpm gramophones.

Within a few years they hope to open a Museum of Agriculture just behind the museum café, with interiors from West Zeeuws Vlaanderen.

In April 2009 Ronald Spiessens was one of the subjects in the national Dutch TV program Man Bijt Hond, a popular program that shows people with an eccentric passion. Enjoy a fragment of the Uitzendinggemist site.

If you happen to be around, in Ghent, Knokke or Bruges ( in Flanders) or as a tourist in Middelburg, Veere or Flushing ( the Dutch province of Zeeland ( the Netherlands)), try to organize a visit to this little musical spot in the middle of the open landscape in Western Zeeuws Vlaanderen and I’ll guaranty you: you’ll be surprised !

Hans Koert
Keepswinging@live.nl

Sign of the museum, painted by Ronald Spiessens.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Charlie Mariano passed away

Charlie Mariano overleden (Nederlands) Charlie Mariano passed away (English)

A CHARLIE MARIANO DISCOGRAPHY

( 1923 - 2009 )
CHARLIE MARIANO PASSED AWAY
Hans Koert

Last week the US born saxophone player, Charlie Mariano, who lived in Cologne for years, passed away. He was 85 years old.

His 85th birthday, was celebrated in November 2008 at the Theaterhaus in Stuttgart with a concert by some of his friends, directed by Mike Herting, like Philip Catherine, the Belgian guitar player, Wolfgang Dauner, piano player, Wolfgang Haffner drums and the two Dutch jazz musicians, respectively on trumpet and piano, Ack Van Rooyen and Jasper Van’t Hof. It would become one of his last public performances.

Charlie Mariano - Philip Catherine - Hein Van de Geyn
Charlie Mariano studied late 1940s at the Berklee School of Music and played in and around his native hometown Boston with musicians like Jaki Byard, Sam Rivers and Quincy Jones. Early 1950s he impressed on the alto saxophone playing in the style of Charlie Parker, but soon he developed his own style on his instruments. He played in the Stan Kenton Band and played with great west coast musicians like Frank Rosolino, the trombone player and Shelly Manne. Late 1959 he married Chinese born piano player Toshiko Akiyoshi, who is a charming piano player, influenced by Bud Powell. I heard her once in a solo concert, December 2001, at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen ( The Netherlands) and talked to hear for a while. Later, in 1970, she married Lew Tabackin.
He became a teacher at the Berklee School of Music himself for almost six years. Making this blog, I feel similarity in his career with another alto saxophone player, Lee Konitz. Charlie Mariano is, like Lee Konitz, a saxophone and flute player that constantly developed his music and inserted foreign elements into his style of music, like influences from Indian music. One of the instruments he learned to play was the Nadaswaram, a kind of South Indian oboe and studied several moments in India the music of this continent.

Charlie Mariano with trio Wiro Mahieu
Since the 1970s he lived in Europe and performed with musicians like Jasper Van’t Hof and Philip Catherine.

In Europe Charlie found a climate where he could develop his music with foreign elements from the Western and Eastern cultures, improvisation with African voices, the Oud ( an Arab string instrument), the Darabouka ( a kind of drum from the Middle East) and the baritone guitar. This kind of music made, that he was only known for his music to a selected public and I heard him playing for the very first time, on the 2001 album, titled Brutto Tempo, with Jasper Van’t Hof and Steve Swallow.

Wolfgang Dauner, Dino Saluzzi, Charlie Mariano "Drachenburg" - 1989
I love to finish with a quote, part of an entry I found in the Rough Guide to Jazz, as written by Ian Carr that reads: Mariano’s profound interest in other musical cultures has broadened and deepened his vision, and his greatest work has been done since he reached fifty. In his later compositions, his solos are often quite extraordinary – marmoreally sculpted, every note telling and every note meant, his soprano sand alto sound projecting a powerful, almost anguished, lyricism, as if the music were being wrong out of him.

I couldn't have said it more clear ..........

A tribute to this great jazz improvisor: 2nd Movement with the Bill Holman's "Quartet" - Shelly Manne: Stu Williamson [trumpet an vibraphone, Charlie Mariano [alto sax], Russ Freeman [piano], Leroy Vinnegar [bass], Shelly Manne [drums].

Charlie Mariano passed away in a Cologne hospital the 16th of July 2009.

Hans Koert - keepswinging@live.nl


CHARLIE MARIANO DISCOGRAPHY.

You can find an extensive, almost complete discography at the Charlie Mariano Tribute sites. This blog contains only a small selection:

OWN GROUPS:

- CHARLIE MARIANO: MIRROR (1972)

- CHARLIE MARIANO: CASCADE (1974)

- CHARLIE MARIANO: - SOLO'S AND DUO'S (1974)

- CHARLIE MARIANO: HELEN 12 TREES (1976)

- CHARLIE MARIANO: OCTOBER (1977)

- CHARLIE MARIANO & THE KARNATAKA COLLEGE OF PERCUSSION: JYOTHI (1983)

- CHARLIE MARIANO / JASPER VAN'T HOF featuring MARILYN MAZUR: INNUENDO (1991)
- CHARLIE MARIANO & DIETER ILG: A LA CARTE (2001)
IN COOPERATION WITH:

- ALTISSIOMO (1973) - JASPER VAN'T HOF'S PORK PIE: THE DOOR IS OPEN (1975)

- PHILIP CATHERINE/ CHARLIE MARIANO/ JASPER VAN'T HOF: SLEEP MY LOVE (1978) - ...IN THE MOOD WITH MOOD RECORDS (1989) - PORK PIE: OPERANOÏA (1996)/ JASPER VAN'T HOF-STEVE SWALLLOW- BRUTTO TEMPO (2001)
"THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE"

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: TEAMWORK (1978)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: BREAK EVEN POINT (1979)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: UNITED LIVE OPUS SECHS (1984)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: ROUND SEVEN (1987)
AS A SIDEMAN:

- PHILIP CATHERINE: SEPTEMBER MAN (1974)

- EDWARD VESALA: NAN MADOL (1974)

- PHILIP CATHERINE: GUITARS (1975)

- PHILIP CATHERINE: NAIRAM (1975)

- MIKE GIBBS directs THE ONLY CHROME-WATERFALL ORCHESTRA (1975)

- ZBIGNIEW SEIFERT: WE'LL REMEMBER ZBIGGY (1976) - ROLF KÜHN (1978/1980)

- FREDY STUDER / CHRISTY DORAN: HALF A LIFETIME (1982)

- CHRIS HINZE: SEAS OF INNOCENCE (1988)

- CHRIS HINZE: INNER REFLECTIONS (1989)

- VINCE MENDOZA: SKETCHES (1993)

- MIKE GIBBS ORCHESTRA: BY THE WAY... (1993)

- WOLFGANG HAFFNER: MUSIC (1996-99)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Charlie Mariano overleden

Charlie Mariano overleden (Nederlands) Charlie Mariano passed away (English)

EEN CHARLIE MARIANO DISCOGRAFIE

( 1923 - 2009 )
CHARLIE MARIANO OVERLEDEN
Hans Koert

Afgelopen week overleed de in Amerika geboren saxofonist Charlie Mariano, die al decennia lang in Keulen (Duitsland) woonde en daar ook overleed. Hij werd 85 jaar

Om zijn 85ste verjaardag te vieren werd in november 2008 een concert georganiseerd o.l.v. Mike Herting in het Theatherhaus in Stuttgart met vrienden als de Belgische Philip Catherine, pianist Wolfgang Dauner, slagwerker Wolfgang Haffner en de twee Nederlandse jazz musici, Ack Van Rooyen en Jasper Van’t Hof, respectievelijk op trompet en piano. Het zou één van zijn laatste concerten worden.

Charlie Mariano - Philip Catherine - Hein van de Geyn
Charlie Mariano studeerde eind jaren veertig aan de gerenommeerde Berklee School of Music en speelde in en rond de stad Boston met musici als Jaki Byard, Sam Rivers en Quincy Jones. Begin jaren vijftig maakte hij indruk met zijn spel op de altsaxofoon, eerst sterk beïnvloed door Charlie Parker, later ontwikkelt tot een eigen stijl.

Hij kwam terecht in de rietsectie van het Stan Kenton orkest en ging optreden met trombonist Frank Rosolino en Shelly Manne; beiden actief aan de westkust. Eind jaren vijftig was hij getrouwd met de oorspronkelijk Chinese Toshiko Akiyoshi, de charmante pianiste, die beïnvloed werd door de muziek van Bud Powell, waarmee ze bevriend was. Ik hoorde haar in december 2001 in de Porgy en Bess Jazz club en mocht haar daar even ontmoeten. Later trouwde ze, overigens, met Lew Tabackin.
Charlie ging zelf een zestal jaar les geven aan het Berklee Conservatorium. Net als Lee Konitz, waaraan ik steeds moet denken als ik over Mariano schrijf, bleef de muziek van Mariano in ontwikkeling. Hij kwam in contact met andere muzikale culturen, zoals die uit India. Zo bekwaamde hij zich op de Nadaswaram , een soort dubbele hobo die bespeeld wordt in Zuid India.

Charlie Mariano with trio Wiro Mahieu
Sinds de jaren zeventig woonde en werkte hij in Europa en met name in Duitsland, waar hij o.a. optrad met onze landgenoten, in de ruimste zin van het woord, Jasper Van’t Hof en Philip Catherine.

Hier vond hij een muzikaal klimaat, dat hem in staat stelde om elementen uit allerlei culturen ( uit het westen en het oosten) te integreren in zijn muziek: zoals improvisaties met Afrikaanse zangers, de Oud ( een Arabische luit), de Darabouka ( een trom zoals die in het Midden Oosten veel gebruikt wordt) en de baritongitaar. Door deze muziek, bleef zijn muziek beperkt tot een select publiek. Ik hoorde hem voor het eerst spelen op een plaat, getiteld Brutto Tempo, waarop hij optreedt met het duo Jasper Van’t Hof en Steve Swallow.

Wolfgang Dauner, Dino Saluzzi, Charlie Mariano "Drachenburg" - 1989

Ik wil deze blog afsluiten met een (vertaald) citaat dat ik vond in de Rough Guide to Jazz van Ian Carr: De diepe interesse voor andere culturen heeft het spel van Mariano verbreed en zijn visie op muziek verdiept. Zijn belangrijkste werken maakte hij vanaf zijn vijftigste jaar. In zijn latere composities, zijn solo’s, waarin hij een robuust monument schept, waarin over elke noot nagedacht lijkt, elke nooit een betekenis heeft. Zijn alt en sopraan klinken krachtig, soms bijna gekweld, dan weer lyrisch alsof de klanken uit hem gewrongen moeten worden.

Zo had ik het zelf niet beter kunnen omschrijven.

Een eerbetoon met muziek: 2nd Movement met het Bill Holman's "Quartet" - Shelly Manne: Stu Williamson [trompet en vibrafoon, Charlie Mariano [altsax], Russ Freeman [piano], Leroy Vinnegar [bas], Shelly Manne [slagwerk].

Charlie Mariano overleed in een ziekenhuis in Keulen op 16 juni 2009

Hans Koert - keepswinging@live.nl


CHARLIE MARIANO DISCOGRAFIE.

Je vindt een uitgebreide, bijna complete discografie op de Charlie Mariano Tribute sites. Hieronder vind je een selectie:

EIGEN BANDS:

- CHARLIE MARIANO: MIRROR (1972)

- CHARLIE MARIANO: CASCADE (1974)

- CHARLIE MARIANO: - SOLO'S AND DUO'S (1974)

- CHARLIE MARIANO: HELEN 12 TREES (1976)

- CHARLIE MARIANO: OCTOBER (1977)

- CHARLIE MARIANO & THE KARNATAKA COLLEGE OF PERCUSSION: JYOTHI (1983)

- CHARLIE MARIANO / JASPER VAN'T HOF featuring MARILYN MAZUR: INNUENDO (1991)
- CHARLIE MARIANO & DIETER ILG: A LA CARTE (2001)
IN SAMENWERKING MET:

- ALTISSIOMO (1973) - JASPER VAN'T HOF'S PORK PIE: THE DOOR IS OPEN (1975)

- PHILIP CATHERINE/ CHARLIE MARIANO/ JASPER VAN'T HOF: SLEEP MY LOVE (1978)

- ...IN THE MOOD WITH MOOD RECORDS (1989) - PORK PIE: OPERANOÏA (1996)

/ JASPER VAN'T HOF-STEVE SWALLLOW- BRUTTO TEMPO (2001)
"THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE"

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: TEAMWORK (1978)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: BREAK EVEN POINT (1979)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: UNITED LIVE OPUS SECHS (1984)

- THE UNITED JAZZ+ROCK ENSEMBLE: ROUND SEVEN (1987)
ALS MEDESPELER:

- PHILIP CATHERINE: SEPTEMBER MAN (1974)

- EDWARD VESALA: NAN MADOL (1974)

- PHILIP CATHERINE: GUITARS (1975)

- PHILIP CATHERINE: NAIRAM (1975)

- MIKE GIBBS directs THE ONLY CHROME-WATERFALL ORCHESTRA (1975)

- ZBIGNIEW SEIFERT: WE'LL REMEMBER ZBIGGY (1976) - ROLF KÜHN (1978/1980)

- FREDY STUDER / CHRISTY DORAN: HALF A LIFETIME (1982)

- CHRIS HINZE: SEAS OF INNOCENCE (1988)

- CHRIS HINZE: INNER REFLECTIONS (1989)

- VINCE MENDOZA: SKETCHES (1993)

- MIKE GIBBS ORCHESTRA: BY THE WAY... (1993)

- WOLFGANG HAFFNER: MUSIC (1996-99)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Claude Hopkins: a forgotten band leader

Claude Hopkins: een vergeten bandleider (Nederlands) Claude Hopkins: a forgotten band leader ( English)

(a limited) CLAUDE HOPKINS Discography ( only the presented albums: The Roseland Ballroom New York presents Claude Hopkins and his Orchestra and The Cotton Club New York Presents Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra )

Band leader and stride piano player: I Would Do Anything For You
CLAUDE HOPKINS - A FORGOTTEN BAND LEADER
Hans Koert

Due to the fact that this Keep Swinging blog reached its 1100th blog I love to re-post a contribution about Claude Hopkins. There are several reasons to do so. First of all I found some very cheap budget albums in the series of "original live-recordings" by Galaxy Music released ca. 2001 and rediscovered this great 1930s swing music, now complete forgotten. The former Claude Hopkins contribution contained two fragments of films, but the link was rejected, so I love to share one of the fragments again. And third, last but not least, Claude Hopkins visited the Breda Oude Stijl Jazz Festival (= Breda Traditional Jazz Festival) of May 1978 and I was one of the people in the audience. In fact, I learned that Claude Hopkins, who was born in Alexandria August, 1903 must have been the "oldest legend in jazz" I heard in a concert. The Dutch veteran band leader André Eschauzier, who was the leader of the Ceresband late 1920s, and a "guest of honour" for years at the Doctor Jazz Meetings in Boskoop and Wageningen, was born in Scheveningen (The Netherlands), May 1906. He must be "second" in this small contest, although I never heard him playing. I should post a contribution about this great Dutch jazz legend later.

Josephine Baker and her revue with Claude Hopkins at the piano (1925)

Claude Hopkins, born 1903 as said earlier, became a very popular jazz, dance and radio personality during the 1930s. He studied music ( and medicines) at Howard University and toured in 1925 with Josephine Baker to Europe as her musical director ( like Oscar Alemán did, ten years later, as her musical director of the Baker Boys along Europe) with a band featuring Sidney Bechet. Late 1920s he became the leader of the Charlie Skeete band, which was renamed as the Claude Hopkins Orchestra. With this group he would become very successfully during the 1930s, playing in clubs and for radio stations. One of those typically Claude Hopkins style elements was the fact that he loved to use cup-mutes brass, which gave his bands that rather soft sweet sound, which was very popular to the common people early 1930s, although the club owners didn’t like it. Hot Jazz, as played in the Roaringb Twenties was out - Sweet Music was in; sweet music became "hot".

The Roseland Ballroom - New York ( 1920s)

While playing at the Savoy Club Lew Brecker, owner of the famous Roseland Ballroom, sat in one evening and invited Claude Hopkins and his band for a two-week trial in his famous club. In the Claude Hopkins biography Crazy Fingers, Warren Vaché sr. writes, that Claude didn't want to change for the Roseland Ballroom as they liked playing at the Savoy: Well it sounds like a wonderful opportunity and I won't deny that I’m flattered by the offer, but .... well, we like it here. We're happy here. And the dancers and the radio audience like us. I'm not sure we'll fit in at Roseland’s. In fact, Claude Hopkins was frightened as he had to play opposite the famous Fletcher Henderson Orchestra. and what about Jean Goldkette, Paul Whiteman, Chick Webb and Ben Bernie, who regularly played in the club while on tour. and, as he had said, he didn't want to get rid of his Savoy gig. Well, he got the guarantee that he could return to Savoy’s if he didn't make it in the famous club and so Claude Hopkins started at the Roseland Ballroom. He played almost the entire year of 1932 and became very popular due to the CBS-Network radio programs that were transmitted three or four times a week. His signature tune, I Would Do Anything For You, composed by Alex Hill and Bob Williams, was to be heard from coast to coast on thousands of radio sets each day. Although Ovie Alston, trumpet player, had a great voice too, he invited Orlando Robeson to become his regular vocalist. Claude was fascinated by his falsetto voice and the audience and radio listeners liked it - Orlando became a very popular crooner in those days.

Mush Mouth - Claude Hopkins and his Orchestra - 24th of Msy,1932 (Columbia)
On the 24th of May, 1932 Claude Hopkins recorded four tunes which were released on Columbia, and the next day another recording session was scheduld and another four tunes were recorded ( Three Little Words - I Would Do Anything For You - Hopkin's Scream - Washington Squabble ) but, probably due to the economic recession. where never released. These four sides are to be found on the Galaxy reissue as the first four tracks, but, not, as suggested, "original live- recordings from 1932".

Claude Hopkins and his Roseland Ballroom Orchestra ( 1933)

March 1933 another recording session was scheduled, now probably for Brunswick ( according the matrices) and seven tracks were waxed - all on the Galaxy reissue ( three tunes ( Three Little Words, Just You Just Me and Ain't Misbehavin') have Orlando Robeson as the vocalist. These recordings were rejected too for unknown reasons. The tune Shake Your Ashes is really a great example of Claude Hopkins "hot" sound and remembers me to the period long ago, when I first discovered this music. And what about Ain't Misbehavin'? I seldom heard it played more swinging ...... with a great vocal by Orlando.

asaki ( with the Nicholas Brothers) and Loveless Love - Claude Hopkins and his Orchestra ( 1933)

Late 1934 the band was at his best and the music played was two years ahead to other musicians. It's late 1934 when Claude Hopkins' manager decided to book the band for the famous Cotton Club in New York. This was a great opportunity for Claude, although the band had to play as a backing orchestra now too for great entertainers like The Nicholas Brothers, Butterbeans and Susie and Bill Bojangles Robinson. In October 1935 the bands recorded 16 tracks for radio transcription as Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra.

These recordings are to be found on the other Galaxy reissue ( Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra (Galaxy 3899402)). This record is subtitled Original Live recordings 1935, but, although these tracks were made as radio transcriptions ( "canned" music to use in radio programs) there is no indication that it was recorded for a "live" audience at the Cotton Club. The personnel list on the album omits the vocalists Fred Norman and Ovie Alston. a careless omission

The first mentioned Galaxy record, the one that says to contain the Roseland Ballroom live recordings ( which isn't ) ends with four of the so-called Ammor label session; the last recording session before the band was broke up.

Cotton Club New York (1930s)
These two reissue on the Galaxy label learn that you shouldn't believe what's on the cover: NO live recordings - NO recordings made at the Roseland Ballroom nor the Cotton Club - but, nevertheless, great recordings from this popular 1930s swing band by a great, now forgotten, stride piano player and band leader. in New York

Claude Hopkins passed away February 1984

Okay - a replay for Claude Hopkins in "Loveless Love"

Hans Koert

keepswinging@live.nl

(a limited) CLAUDE HOPKINS Discography ( m.b.t. de besproken heruitgaven The Roseland Ballroom New York presents Claude Hopkins and his Orchestra en The Cotton Club New York Presents Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra )

CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis - Ovie Alston ( trumpet) Fernando Arbello (trombone) Edmond Hall - Gene Johnson - Bobby Sands (reeds) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 25th of May, 1932

Three Little words / I Would Do Anything For You (OR vo) / Hopkins Scream / Washington Squabble

CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis - Ovie Alston ( trumpet) Fernando Arbello (trombone) Edmond Hall - Gene Johnson - Bobby Sands (reeds) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 9th of March 1933

hree Little words / Shake Your Ashes / Mystic Moan / Just You Just Me (OR vo) / Washington Squabble / Ain't Misbehavin' (OR vo) / Honeysuckle Rose

CLAUDE HOPKINS and his COTTON CLUB ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis (trumpet) Ovie Alston ( trumpet + vocals) Fernando Arbello (trombone) Fred Norman (trombone + vocal) Hilton Jefferson - Gene Johnson (alto saxophone) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 18th of October 1935

I Would Do Anything For you / Nagasaki - Yankee Doodel Never Went To Town (OA vo) / Backbeats / What'll I Do / Traffic Was Terrific ( FN vo) / Aw, Shucks / Singin' In The Rain / Nola / Sweet Horn (OA vo) / Broadway Rhythm / Somebody (FN vo) / That's a Plenty / Everybody Shuffle (OA vo) / In The Shade of the Old Apple Tree
CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Rusell Jones - Herman Autry (trumpet) Ray Hogan - Norman Greene - Bernard Archer (nrombones) Howard Johnson - Norman Thornton - Bobby sands - Benny Waters ( reeds) Claude Hopkins (director + piano) Walter Jones (guitar) Elmer James (bass) - Walter Johnson (drums) Orlando Robeson (vocals)

Recorded New York 4th of March 1940

Yacht Club Swing / Out of Lunch / A Little Rain Must Fall ( OR vo) / What's The Matter With Me ( OR vo)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Claude Hopkins, een vergeten bandleider

Claude Hopkins: een vergeten bandleider (Nederlands) Claude Hopkins: a forgotten band leader ( English)

(Een beperkte) CLAUDE HOPKINS Discografie ( m.b.t. de besproken heruitgaven The Roseland Ballroom New York presents Claude Hopkins and his Orchestra en The Cotton Club New York Presents Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra )

Bandleider en stride pianist: I Would Do Anything For You
CLAUDE HOPKINS - EEN VERGETEN BANDLEIDER
Hans Koert

Vanwege het feit dat deze Keep Swinging blog aan zijn 1100 publicatie toe is, wil ik deze keer een bijdrage plaatsen over een vergeten swingbandleider uit de jaren dertig, waarover ik eerder al schreef: Claude Hopkins. Waarom Claude Hopkins? Ten eerste vond ik een tweetal goedkope budget-cds heruitgebracht door Galaxy Music in een serie getiteld "original live-recordings" ( = originele live-opnamen) en ik herontdekte deze geweldige muziek ( ik had deze muziek ooit op een lp). Ten tweede plaatste ik in mijn eerdere blog een tweetal filmfragmenten, waarvan de links nu verdwenen blijken – tijd dus voor een upgrade en ten derde speelde Claude Hopkins ooit op het Oude Stijl Jazzfestival in Breda, mei 1978 en dat concert mocht ik bijwonen. Ik ontdekte dat Claude Hopkins, die geboren werd in Alexandria (US) in augustus 1903, de "oudste" jazzmuzikant moet zijn, die ik ooit live heb horen spelen tijdens een concert - goeie tweede moet de Nederlandse jazzveteraan en bandleider André Eschauzier zijn, die geboren was in Scheveningen in mei 1906 en eind jaren twintig de Ceresband leidde. Hij was jarenlang een graag geziene gast op de halfjaarlijkse reünies in Boskoop en Wageningen - hem heb ik alleen nooit horen spelen. Ik moet nog eens een blog aan deze legendarische jazzveteraan wijden.

Josephine Baker en haar revue met Claude Hopkins aan de piano (1925)

Claude Hopkins, geboren in 1903, zoals ik eerder vertelde, groeide uit tot een razend populaire bandleider in de jaren dertig, vooral bekend van zijn optredens voor de radio. Hij had muziek gestudeerd ( en medicijnen) aan de Howard Universiteit en reisde in 1925 mee naar Europa als muzikaal leider met de revue van Josephine Baker; met een orkest waarin ook Sidney Bechet zat. Oscar Alemán reisde tien jaar later in diezelfde functie met Josephine Baker rond door Europa, vanuit haar toenmalige woonplaats Parijs. Eind jaren twintig nam Claude de band van Charlie Skeete over, en herdoopte die als de Claude Hopkins Orchestra. Met deze band zou hij beroemd worden vanwege zijn tamelijk progressieve swingstijl. Eén van die stijlelementen, kenmerkend voor dit orkest, was het feit dat hij graag gestopt koperwerk gebruikte, iets waarvan de clubeigenaren niet erg gecharmeerd waren - het publiek echter hield van deze "zachte" gedempte klanken – de “hot jazz" uit de jaren twintig maakte plaats voor de meer “sweet-music” begin jaren dertig.

De Roseland Ballroom - New York ( jaren twintig)

Toen Claude een keer met zijn orkest in de Savoy Club speelde, hoorde Lew Brecker, eigenaar van de fameuze Roseland Ballroom hem spelen en nodigde Claude Hopkins en zijn band uit om twee weken te komen spelen in zijn club. In de biografie van Claude Hopkins Crazy Fingers schrijft Warren Vaché sr. hoe Claude reageerde op dit buitenkansje: Well it sounds like a wonderful opportunity and I won't deny that I'm flattered by the offer, but .... well, we like it here. We're happy here.( = Het klinkt allemaal als een geweldige kans en ik wil niet ontkennen dat ik me vereerd voel met het aanbod, maar ... we hebben het hier erg naar ons zin .. We voelen ons hier gelukkig.). And the dancers and the radio audience like us. (= En de dansers en radioluisteraars vinden het prima zo) I'm not sure we'll fit in at Roseland's. ( = Ik vraag me af of we wel in de Roseland club thuishoren). Eigenlijk was Claude Hopkins bang, dat hij tegenover bands als die van Fletcher Henderson zou komen te staan, of wat te denken van orkesten als die van Jean Goldkette, Paul Whiteman, Chick Webb en Ben Bernie, die de club regelmatig aandeden tijdens tournees. Bovendien was hij bang om zijn vaste contract in de Savoy te verliezen, maar hij kreeg de garantie dat, als het mis zou lopen in de Roseland Ballroom, hij altijd terug mocht komen in de Savoy. Claude nam de uitdaging aan en begon aan zijn optredens in de Roseland Ballroom. Hij speelde er het hele jaar 1932 en werd bekend door de radio-uitzendingen voor CBS-Network, die drie- tot viermaal per week werden uitgezonden. Zijn herkenningsmelodie I Would Do Anything For You, gecomponeerd door Alex Hill en Bob Williams, klonk dagelijks, from coast to coast, uit duizenden radiotoestellen. Hoewel Ovie Alston, trompettist best een goede stem had, nodigde Claude, Orlando Robeson uit om te komen zingen in de band - zijn stem zou beter passen bij het orkest; Claude was gefascineerd door de falsetstem en dat klonk mooi door de radioluidsprekers. De luisteraars aan de radio vonden het in ieder geval geweldig en Orlando werd één van de populaire crooners van zijn tijd.

Mush Mouth - Claude Hopkins and his Orchestra - 24 mei 1932 (Columbia)
Op 24 mei 1932 duikt Claude Hopkins met zijn band voor de eerste keer de studio in en neemt vier nummers op voor Columbia, waaronder het hierboven te horen Mush Mouth; de dag daarop opnieuw, maar deze nummers worden, waarschijnlijk vanwege de onzekere financiële situatie, de depressie; het instorten van zowel de beurs als de verkoop van platen, nooit uitgegeven en blijven op de plank liggen: Three Little Words - I Would Do Anything For you - Hopkin's Scream - Washington Squabble. Deze vier nummers zijn terug te vinden op de Galaxy heruitgave, maar, ondanks de informatie op de plaat, het zijn geen live-opnamen.

Claude Hopkins and his Roseland Ballroom Orchestra ( 1933)

In maart 1933 worden er weer opnamen gemaakt, nu blijkbaar voor Brunswick ( te zien aan de matrixnummers) maar ook deze zeven nummers blijven liggen en zijn nu weer te horen op de heruitgave van Galaxy. Drie nummers van deze sessie worden gezongen door Orlando Robeson: Three Little Words, Just You Just Me en Ain't Misbehavin'. Ook deze nummers, weer geen live-opnamen, worden niet uitgebracht en dat ligt zeer zeker niet aan de kwaliteit. Het nummer Shake Your Ashes is zo'n prachtig voorbeeld van de muziek die Claude Hopkins in deze tijd maakte en die zijn tijd een paar jaar vooruit was. Het nummer herinnert me aan de tijd dat ik, lang geleden, voor het eerst met deze muziek in aanraking kwam. En Ain't Misbehavin', het nummer dat iedereen kent van Fats Waller, krijgt in de handen van Claude, met zang van Orlando Robeson , een andere dimensie. Zelden heb ik het nummer zo swingend uitgevoerd gehoord - geweldig!

Nagasaki ( met de Nicholas Brothers) en Loveless Love - Claude Hopkins and his Orchestra ( 1933)

Eind 1934 was de band op de top van haar succes. De manager van het orkest grijpt een aanbieding aan, om met de band te gaan optreden in de beroemde Cotton Club in New York. Een geweldige kans voor Claude, al betekende dat wel, dat hij dan ook als begeleidingsorkest van beroemde artiesten moest aantreden, zoals de The Nicholas Brothers, Butterbeans and Susie en Bill Bojangles Robinson. In oktober 1935 neemt de band 16 opnamen op, die gebruikt zullen worden voor radio-opnamen. De band noemt zich dan Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra.

Deze opnamesessie staat in zijn geheel op de tweede Galaxy heruitgave ( Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra (Galaxy 3899402)). Deze CD wordt eveneens bestempeld als original live recordings 1935, maar, hoewel bedoeld als een "ingeblikte" radio-opname werd deze opnamesessie niet voor publiek opgenomen en er zijn geen aanwijzingen dat de opnamen in de club plaatsvonden. De bezetting, zoals aangegeven op de CD, gaat voorbij aan de vocalisten op deze schijf: Ovie Alston en Fred Norman; zij worden niet genoemd; slordige uitvoeringen als je't mij vraagt. De eerder genoemde Galaxy CD, die beweert vanuit de Roseland Ballroom te zijn uitgezonden, eindigt met vier krakende opnamen voor het onbekende Ammor label, een platenlabel dat onbekend en slecht te verkrijgen was. We praten nu over 1940, een paar maanden voordat Claude Hopkins vanwege geldproblemen definitief het licht mocht uitdoen - zijn muziek kon het publiek blijkbaar niet meer boeien.
Cotton Club New York (jaren dertig)

Deze twee uitgaven op het Galaxy label leert maar weer eens, dat je niet alle informatie op de plaat moet geloven; geen live-opnamen - geen opnamen gemaakt in de Roseland Ballroom of de Cotton Club, maar wel een aantal fantastische opnamen, die ook al eerder op LP en CD verschenen, door een, in zijn tijd, mateloos populaire Claude Hopkins, stride pianist en leider van een swingorkest, dat zijn tijd vooruit was, maar nu helemaal vergeten is.

Claude Hopkins stierf in februari 1984 in New York op tachtigjarige leeftijd.

Nogmaal Claude Hopkins in "Loveless Love"

Hans Koert

keepswinging@live.nl

(Een beperkte) CLAUDE HOPKINS Discografie ( m.b.t. de besproken heruitgaven The Roseland Ballroom New York presents Claude Hopkins and his Orchestra en The Cotton Club New York Presents Claude Hopkins and his Cotton Club Orchestra )

CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis - Ovie Alston ( trumpet) Fernando Arbello (trombone) Edmond Hall - Gene Johnson - Bobby Sands (reeds) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 25th of May, 1932

Three Little words / I Would Do Anything For You (OR vo) / Hopkins Scream / Washington Squabble

CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis - Ovie Alston ( trumpet) Fernando Arbello (trombone) Edmond Hall - Gene Johnson - Bobby Sands (reeds) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 9th of March 1933

Three Little words / Shake Your Ashes / Mystic Moan / Just You Just Me (OR vo) / Washington Squabble / Ain't Misbehavin' (OR vo) / Honeysuckle Rose

CLAUDE HOPKINS and his COTTON CLUB ORCHESTRA

Albert Snaer - Sylvester Lewis (trumpet) Ovie Alston ( trumpet + vocals) Fernando Arbello (trombone) Fred Norman (trombone + vocal) Hilton Jefferson - Gene Johnson (alto saxophone) Claude Hopkins (director and piano) Walter "Jo' Jones (guitar) Henry Turner (tuba) Pete Jacobs (drums) - Orlando Robeson (vocal)

Recorded New York, 18th of October 1935

I Would Do Anything For you / Nagasaki - Yankee Doodel Never Went To Town (OA vo) / Backbeats / What'll I Do / Traffic Was Terrific ( FN vo) / Aw, Shucks / Singin' In The Rain / Nola / Sweet Horn (OA vo) / Broadway Rhythm / Somebody (FN vo) / That's a Plenty / Everybody Shuffle (OA vo) / In The Shade of the Old Apple Tree
CLAUDE HOPKINS and his ORCHESTRA

Albert Snaer - Rusell Jones - Herman Autry (trumpet) Ray Hogan - Norman Greene - Bernard Archer (nrombones) Howard Johnson - Norman Thornton - Bobby sands - Benny Waters ( reeds) Claude Hopkins (director + piano) Walter Jones (guitar) Elmer James (bass) - Walter Johnson (drums) Orlando Robeson (vocals)

Recorded New York 4th of March 1940

Yacht Club Swing / Out of Lunch / A Little Rain Must Fall ( OR vo) / What's The Matter With Me ( OR vo)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions