Jazz from Carnegie Hall (1958) in het Amsterdams Concertgebouw

Amerikaanse all-star groep in serie Jazz at the Concertgebouw (1958)

Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke.
Hans Koert


Jazz from Carnegie Hall: 1958 All-Star band live in Amsterdam (English) | Jazz from Carnegie Hall (1958) in het Amsterdams Concertgebouw (Nederlands)

In een eerdere blog over de Jazz from Carnegie Hall concerten (1958) schreef ik aan het slot: Er zijn, voorzover ik weet, geen opnamen bewaard gebleven van de twee Nederlandse concerten, .... Deze vooronderstelling is nu ontkracht, dankzij de nieuwste cd van het  Nederlands Jazz Archief, onderdeel van het Muziek Centrum Nederland (MCN), getiteld Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958, uitgebracht in de serie Jazz at the Concertgebouw.  Deze serie opnamen van live concerten zijn eertijds opgenomen door de Nederlandse impresario Lou van Rees.

Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958: Star Eyes (MCN 1201)

In het bijbehorende informatieve boekje beschrijft jazzjournalist Bert Vuijsje het nachtconcert dat plaats vond op 27 september 1958 in het Concertgebouw van Amsterdam. Een groep Amerikaanse muzikanten, nu allen jazzlegenden, maar ook toen al gevierde muzikanten, maakte een tournee langs Europese podia en streken in ons land neer voor twee concerten, te weten in het Kurhaus in Scheveningen ( 20.00 u) en het Concertgebouw (23.30 u) in Amsterdam. Het concert werd aangekondigd als Jazz from Carnegie Hall en de tour startte in Engeland, met een concert o.a. in de Free Trade Hall in Manchester ( de 16de); daarna richting het noorden met o.a. een concert op de 22ste in de Concert Hall in Stockholm;  daarna naar ons land met de twee eerdergenoemde concerten in Scheveningen en Amsterdam (27ste), Duitsland, met optredens in Berlijn (28 en 29 september) en München (3 oktober) en uiteindelijk als laatste stop Frankrijk; meestal vonden er twee concerten per dag plaats. De volgende muzikanten stonden in wisselende samenstellingen op het podium: J. J. Johnson en Kai Winding, de twee bekende trombonisten, die roem hadden geoogst als het duo Jay and Kai - Lee Konitz en Zoot Sims saxen - Red Garland en Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bas en Kenny Clarke slagwerk.

Kai Winding en Jay Jay Johnson (tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 8)
Het fameuze trombone-duo werd begleid door een ritmesectie, met daarin een jonge veelbelovende pianist Phineas Newborn, die, hoewel nog vrijwel onbekend in Europa, het Nederlandse publiek fascineerde door zijn abundant virtuosity and exquisite swing (= uitbundige virtuositeit en verfijnde swing), zoals Bert in het bijbehorende boekje zijn spel omschrijft. Phineas Newborn komt  met zijn trio uitgebreid aan bod op de cd, maar  niet de stars of the evening, aangezien men er voor gekozen heeft alleen de eerste set uit te brengen ....... zonder J.J. Johnson en Kai Winding, hoewel eerstgenoemde een jaar eerder, augustus 1957, veel indruk had gemaakt in een zelfde nachtconcert in het Congresgebouw, dat uitgebracht werd in een eerdere cd in deze voortreffelijke serie Jazz at the Concertgebouw (MCN 0903). Waarom is er niet voor gekozen om het hele concert op een 2cd-album uit te brengen?  Misschien moeten we maar hopen dat er ooit nog een vervolg komt op deze uitgave.

Zoot Sims en Oscar Pettiford (achteraan) tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958. (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 9)
Bert Vuijsje bespreekt het concert, de twaalf geselecteerde nummers en de kritieken, gedetailleerd en die ga ik hier niet herkauwen ..... Het blad Rhythme publiceerde een recensie van het enkele uren eerder uitgevoerde   concert in het Kurhaus in Scheveningen, dat om acht uur, tien over acht om precies te zijn begon en Anton Kop, die daar als recensent aanwezig was, vatte zijn indruk samen in een pakkende titel: Jazz from Carnegie Hall - Een teleurstellend geheel. Zijn teleurstelling gold met name de korte duur van het concert en hij verweet Lou van Rees dat het publiek geen waar voor zijn geld kreeg ( Hoewel? Voor die ƒ 6,60 eerste rang (incl. bespreekkosten en een dubbeltje voor de garderobe) had ik deze heren wel eens willen horen spelen ... ), net zoals eerder was gebeurd tijdens het Jazz at the Philharmonic concert van vier maanden eerder, met coryfeën als Dizzy Gillespie, Roy Eldridge, Sonny Stitt, Coleman Hawkins, Herb Ellis en Ray Brown. Wederom was het programma danig besnoeid - soloisten als Zoot Sims en Lee Konitz speelden twee nummers en verdwenen dan weer haastig achter het toneel, schreef hij,  En waren de toehoorders om negen uur al in de stemming om pauze te gaan vieren, terwijl het konsert om tien over acht begonnen was?

Deel van het programma ( bron: Jazz from Carnegie Hall cd)
Zelden zo een negatief verhaal gelezen en het lijkt alsof de journalist de kater van het concert nog eens wilde delen met de argeloze lezer, die het concert wellicht gemist had  ...... met quotes over Lee Konitz als: slecht op dreef; mateloos teleurstellend; zijn solo-optreden was pijnlijk slecht, maar ook Zoot Sims ( goedkope effektjes) en Kenny Clarke (te druk) kregen een veeg uit de pan. En Oscar Pettiford realiseerde zich slechts enkele malen van de ware taak van de bas in de ritme-sektie is, moest er ook aan geloven. Gelukkig is van al deze kritische quotes op de cd weinig te merken, al geloof ik zeker dat de duur van het concert in Scheveningen ver beneden de maat geweest moet zijn - reken maar uit: twee korte sets, een pauze, de busrit Scheveningen-Amsterdam en wellicht het afbreken en opbouwen van de set ....  De toegangsprijzen voor gebeurtenissen als deze zijn toch heus niet dusdanig, dat men zich met een kluitje in het riet zou laten sturen, moppert Kop nog even na. Als aan toekomstige Haagse konserten niet meer zorg wordt besteed, zou de belangstelling ervoor wel eens schrikbarend kunnen dalen.
   

Oscar Pettiford - Kenny Clarke tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 9)  Zowel Red Garland als Phineas Newborn vielen wel in de smaak bij de auteur. Vooral Phineas Newborn zouden we zonder enige beperking een fenomeen willen noemen, noteerde hij.  De uitvoering van het nummer Back Home noemde Anton Kop nog eens extra als één van de nummers die hem was bijgebleven. Het nummer werd een paar uur later opnieuw uitgevoerd, maar nu in Amsterdam en kwam op de cd terecht als Walkin' - inderdaad - één van de boeiendste nummers van de cd.

Lee Konitz en Zoot Sims tijdens het concert in het Kurhaus op 27 september 1958) (bron: Rhythme nº 109 oktober 1958 - blz. 8) En hoe zat het dan met Oscar Pettiford? Hij behoort al sinds lang tot het rijtje van mijn meest favoriete bassisten en de opnamen, die eerder verschenen uit deze Jazz From Carnegie Hall tour, een week eerder opgenomen in Manchester en Stockholm, behoren tot mijn favorieten ( First Bass - Oscar Pettiford) ( IAJRC CD 1010). Rhythme bestempelde een jaar eerder Oscar Pettiford in een artikel over underrated musicians, in goed Nederlands, geschreven door ene Peter Sweens in een artikel met de crypische titel: An Oscar for Pettiford, met als bijtitel: Wat het betekent tot de grote groep van underrated musicians te behoren ....) als de één na beste bassist ooit  ( de beste was, volgens het blad, wijlen Jimmy Blanton).

Advertentie voor de Jazz from Carnegie Hall concerten (Bron: Rhythme Nº 108 Sep. 1958 blz. 36)
Dit zesde album in de serie Jazz At The Concertgebouw, getiteld Jazz from Carnegie Hall - Live in Amsterdam 1958 - Star Eyes ( met Lee Konitz - Zoot Sims - Phineas Newborn - Red Garland - Oscar Pettiford - Kenny Clarke ( MCN 1201) is weer zo'n schitterende live-cd, waar je, als je van de jazzmuziek uit de jaren vijftig houdt, moeilijk omheen kunt - en, laten we hopen dat het Nederlands Jazzarchief, dat door bezuinigingen in zwaar weer terecht gekomen is, in de toekomst dit belangrijke werk mag voortzetten. Deze cd ( en de albums, hieronder genoemd) zijn te bestellen bij het Nederlands Jazzarchief.

De andere vijf albums in de serie Jazz at the Congresgebouw zijn: Chet Baker (1955) – Gerry Mulligan ( 1956) – J. J. Johnson ( 1957) – Sarah Vaughan ( 1958) – Misha Mengelberg-Piet Noordijk Quartet (1966).

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Twitter: #keepitswinging

De cd-serie Jazz at the Concertgebouw, uitgebracht door het Nederlands Jazzarchief, onderdeel van het Muziek Centrum Nederland (MCN) is uitgebreid met een nieuw album, waarop de eerste set van het concert, getiteld Jazz From Carnegie Hall uit 1958 met Lee Konitz, Zoot Sims, Phineas Newborn, Red Garland, Oscar Petiford end Kenny Clarke te horen is. Jammer genoeg ontbreken op deze zesde uitgave, getiteld Star Eyes, in deze belangwekkende serie historische concertregistraties, de hoofdact van de avond, de trombonisten J. J. Johnson en Kai Winding, die gedurende de tweede set optraden - Keep Swinging droomt ervan dat die ook ooit nog eens uitgebracht zullen worden. Lees de Keep Swinging blog nieuwsbrief als je dat als eerste wilt weten ...... Vraag hem aan: keepswinging@live.nl - 't kost niks! 

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jazz From Carnegie Hall concerten (1958)

Nederlands-Vlaams ( To the English part, remembering Paul Newman in The Sting.)
Eind september 1958, reisde een all-star band rond langs Europese podia om concerten te geven; meestal twee per avond. Op 20 september 1958, 50 jaar geleden, traden ze op in de Free Trade Hall in Manchester (GB). Deze all-star band bestond uit Lee Konitz op altsax, Zoot Sims op tenor, Jay Jay Johnson en Kai Winding op trombone, Phineas Newborn en Red Garland op piano, Oscar Pettiford op bas en Kenny Clarke slagwerk. Ze traden op in Engeland, Scandinavië, Frankrijk, Duitsland en ook Nederland, waar ze op 27 september 1958 aantraden in het Kurhaus in Scheveningen en later die avond in het Concertgebouw in Amsterdam.
Zoot Sims en Oscar Pettiford in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september, 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief (Frank Appelman))
Opnamen, gemaakt in Manchester, zijn bewaard gebleven op de CD Oscar Pettiford - First Bass( IAJRC CD 1010) en bevatten twee nummers: Yardbird Suite en Bohemia After Dark, opgenomen in Manchester. Deze bekende compositie van Charlie Parker werd tijdens de eerste avondshow opgenomen en bevat een prachtige solo door de twee saxspelers Lee en Zoot, begeleid door bassist Oscar Pettiford. Het tweede nummer, Bohemia After Dark wordt alleen gespeeld door Oscar Pettiford en Kenny Clarke, dat aangekondigd wordt door Phineas Newborn, de pianist.
Drie andere nummers worden gespeeld door een kleine groep uit dit orkest: Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bas en Kenny Clarke slagwerk. Dit optreden, vastgelegd in Stockholm in de Concert Hall op 22 en 23 september 1958, is vertegenwoordigd met drie titel: The Laverne Walk - Stardust en All The Things You Are. Tijdens elk concert kwam dit drietal in actie en gelukkig is hun optreden bewaard gebleven, dankzij een Zweedse radioamateur die de radiouitzending van het concert in Stockholm gedeeltelijk vastlegde. Er zijn maar heel weinig opnamen bekend waarop Phineas Newborn te horen is - weer zo'n zwaar onderbelichte pianist, die fantastsich kon spelen. Zulke historische opnamen zijn daarom erg waardevol.
Phineas Newborn in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief( Frank Appelman))
Er zijn, voorzover ik weet, geen opnamen bewaard gebleven van de twee Nederlandse concerten, wel een mooie foto met Phineas Newborn en een foto met Zoot Sims en Oscar Pettiford, beide vastgelegd door Frank Appelman, nu in het Nederlands Jazzarchief. (One Night Stand - Jazzconcerten in Nederland 1947 - 1967 ). De CD First Bass door Oscar Pettiford ( Rare Recordings & Concert Dates, 1953-60) (IAJRC CD 1010) is te verkrijgen bij de IAJRC.

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante curiosa (vrij naar Pim Gras), of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, nem dan contact op of schrijf zelf een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging Blog. ( keepswinging@live.nl )



JAZZ HOEILAART 2008
Het Jazz Hoeilaart Festival 2008 is gisteren afgesloten en één van de onderdelen was de 30ste Jazzwedstrijd voor Jeugdorkesten ( = Contest For Youth Orchestras). De jury o.l.v. Erik Moseholm heeft de winnaars bekend gemaakt en dat zijn geworden, we beperken ons tot de eerste drie:
1e prijs: Mid West Quartet
2e prijs: César Latorre Trio
3e prijs: Kristian Brink Quartet
Het Mid West Quartet uit Polen kreeg de eerste prijs, volgens het juryrapport, vanwege haar hoge kwaliteit in het samenspel en in de communicatie met het publiek. Verder looft het rapport hun dynamische spel, de harmonische variaties, hun ballads en de interacties tussen slagwerk en bas, waaruit een groot gevoel voor humor sprak. Een mooi resultaat en wie weet horen we ooit meer van deze groep. De solistenprijzen gingen naar Kryssztof Urbanski (Mid West Quartet) en Tobias Grenholm (Kristian Brink Quartet), die als de beste bassist werd gekozen.
Ik vind het leuk om een fragment van een optreden van de winnende formatie Mid West Quartet te kunnen laten zien, opgenomen mei 2008.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Jazz From Carngie Hall vijftig jaar geleden op tournee en Mid West Quartet, de winnaar van Jazz Hoeilaart 2008)
PAUL NEWMAN (THE STING) 1925-2008
Last week Paul Newman, the US moviestar and producer, who made hundreds of flims during his lenghtly career, passed away. I remember his part in the film The Sting, released during the 1970s - a remarkable production. I remember I saw that film in London for the very first time. I don't remember the story, but it was about gambling I guess; no - it was the music, the soundtrack as played by Marvin Hamlish, who used the compositions of Scott Joplin. I was fascinated by Joplin's music around that time and the LP-box Scott Joplin - His Complete Works by Richard Zimmerman, piano, was one of the records I cherished. Playing Scott Joplin's music at the piano was not my piece of cake, although I remember I could play Joplin's The Entertainer, ( the girls liked that very much) but for the other tunes I had to listen to the 5LP box. The book Scott Joplin and the Ragtime Era by Peter Gammond, still in my collection, is one of the icons of those days. The 3LP-box with Scott Joplin's Treemonisha, original cast recording, released by the Deutsche Grammophon was too expensive for me, so the "complete works" were not so complete as I had hoped. I was lucky to find this 3LP album some times ago in excellent condition, so for me, thanks to this last piece, the puzzles had finally finished.

Paul Newman was 83 years old.

If you are fascinated by jazz or jazz related music or you have made a research about a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a contribution for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

1958 Jazz From Carnegie Hall Concerts

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel over Artie Shaw's Nachtmerrie)
Late September 1958, now 50 years ago, an all-star band travelled along European venues to give concerts - most of the times two concerts were played nightly. On the 20th of September 1958, they were in concert at the Free Trade Hall in Manchester (GB). This all-star band featured Lee Konitz on the alto saxophone, Zoot Sims on the tenor, Jay Jay Johnson and Kai Winding on trombones, Phineas Newborn and Red Garland at the piano, Oscar Pettiford on bass and Kenny Clark on drums. They toured along England, Scandinavia, France, Germany and The Netherlands.

Zoot Sims and Oscar Pettiford at the Concertgebouw - Amsterdam ( 27th of September, 1958) (photo courtesy: Dutch Jazz Archive (Frank Appelman))

On the 27th of September 1958 they performed at the Kurhaus in Scheveningen and later that night at the Concertgebouw in Amsterdam, two great jazz venues in The Netherlands. Some recordings from this tour have been survived and are released on the album Oscar Pettiford - First Bass (IAJRC CD 1010) and that CD contains two tunes: Yardbird Suite and Bohemia After Dark, both recorded in Manchester on the 20th of September 1958. This known Charlie Parker composition, was recorded during the first evening show and contains some great solo's by the two sax players, Lee and Zoot, accompanied by a great backing of the bass player, Oscar Pettiford. The other tune Bohemia After Dark was played by Oscar Pettiford and Kenny Clarke only.

Phineas Newborn at the Concertgebouw - Amsterdam ( 27th of September 1958) (photo courtesy: Dutch Jazz Archive( Frank Appelman))

Three other tunes were recorded by a small group from the band: Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bass and Kenny Clarke drums. This performance, probably recorded from an airshot by a Swedish jazfan, was recorded in Stockholm in the Concert Hall during one of the concerts on the 22nd or 23rd of September 1958. Three tunes are: The Laverne Walk - Stardust and All The Things You Are. During these Jazz From Carnegie Hall concerts this trio played some tunes, and it is luck to have found some recordings from this unique piano player recorded. Phinea Newborn is one of those underestimated piano player that has left but few recordings. These historical airshots are very valuable. As far as I know there haven't been recorded any tunes at the two Dutch concerts, but two great photo shots left, made by Frank Appelman and to be found in the valuable book One Night Stand - Jazzconcerten in Nederland 1947 - 1967. These photos are now part of the Dutch Jazz Archive. The album First Bass by Oscar Pettiford ( Rare Recordings & Concert Dates, 1953-60) (IAJRC CD 1010) is an IAJRC release

Hans Koert - keepswinging@live.nl

If you are fascinated by jazz or jazz related music, made between 1908 and 2008 or you have researched a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a guest editor for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with a famous 1958 tour labeled as Jazz From Carnegie Hall)

ARTIE SHAW'S NACHTMERRIE
Precies zeventig jaar geleden, op 27 september 1938, nam Artie Shaw in New York City met zijn orkest een aantal nummers op, waaronder Nightmare, de herkenningsmelodie van het orkest. Het is een spookachtig nummer geworden met bluesachtige akkoorden en weinig ritme, waar overheen Artie Shaw met zijn klarinet de toon zet. Luister maar eens naar het nummer:

Door de lange lijnen en bluesachtige mineurakkoorden leent het stuk zich goed als filmmuziek. Ik vond het terug ( als radioopname) gebruikt in een korte documentaire over Artie Shaw, die nog maar kort geleden (december 2004) op 94-jarige leeftijd overleed, samen met het nummer Begin the Beguine uit juli 1938.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Als je, net als ik, gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek uit de periode 1908 - 2008 en je vindt het leuk om anderen daarover te vertellen, klim dan in je toetsenbord en digitaliseer je verhaal voor deze dagelijkse Keep Swinging blog. Als je een idee hebt voor een onderwerp laat het me weten .....

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Blue Trombone

( Naar de Nederlandse vertaling.)

On the 3rd of May 1957, 50 years ago, the J. J. Johnson Quartet recorded three tunes in the Columbia 30th Street Studios in New York for Columbia records: Kev - Gone With The Wind and the lenghtly ( in two parts) Blue Trombone. It was released, together with some more tunes from other recording sessions, on the LP Blue Trombone (Columbia CS 8108 ). Some of the tracks on this LP were reissued on the Columbia album J. J. Johnson - The Trombone Master ( CBS 463340 ) in 1989.

I enjoyed listening to the great fifty years old tune Blue Trombone as played by the J. J. Johnson Quartet. The quartet has J. J. Johnson on trombone of course, Tommy Flanagan at the piano, Paul Chambers bass and Max Roach on drums. An all-star strength !! The tune was recorded in two parts, as it was originally released on a 45rpm too, I guess ( Columbia 1303 ), which means that it was brought together as a lenghtly 9:08 minutes of playing time on this CD. J. J. Johnson, full named James Louis Johnson, was born in Indianapolis January 1924 and started to play the piano and organ when he was a kid. He started to play the trombone aged 14. He started his career in the orchestras of Clarence Love, Isaac Russell and Benny Carter's. In 1945 he moved to New York with the Count Basie Orchestra and played in small groups with the young bebop generation like Bud Powell, Miles Davis, Charlie Parker, Dizzy Gillespie and others. In the early 1950s he toured with the Oscar Pettiford Band through the Far East, but, due to financial problems, he had to retire from music and take a regular paid job. In 1954 he returned in the music business and formed a trombone duo with Kai Winding in a group called Jay and Kai. They became popular and J. J. Johnson 's established a reputation with his compositions. The group was disbanned in 1956 and J. J. Johnson started his own group, toured through Europe, gave lectures at universities and became sought after as an arranger and composer. His Blue Trombone, presented here, is one of those compositions. His reputation was growing during the 1960s and he played in groups like Miles Davis's, had his own quartet with Clark Terry and Sonny Stitt and became staff composer for MBA Music in New York. Until he retired in 1997 ( Not all jazz musicians die with their boots on ) he lived at the West Coast and finally in his home town Indianapolis, composing, teaching and playing. He died a few years later in 2003.

The tune Blue Trombone has some great solos from J. J. Johnson. During Johnson's first solo he plays a blues chorus using some phrases from a tune called Sidewalks of Cuba. Then Max Roach plays a solo on drums and Johnson again with a second solo quoting some more tunes, like The Hymn and The Jumpin' Blues. Of course you should be an expert to hear these quotes, but it illustrates how versatile Johnson was. He ends with some riffs paraphrasing Dexter Gordon and Lester Young. What a great musician - what a great tune. !!

Try and find yourself a copy of this great tune !!

Semilar records of this artist in my collection:

• J. J. Johnson/the eminent volume 1 // volume 2 // Let's Hang Out // Jazz Quintets
• J. J. Johnson-Kai Winding/The Great Kai and J.J.
• J. J. Johnson - The Robert Farnon Orchestra - / Tangence

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
oscar aleman/compilation 2= fay lovsky/eigen weg = polynesians/aloha hawaii = blindfoldtest # 44/keep swinging (2) = original jazz classics/best of the best = j.j.johnson/the trombone master = dansk guldalder jazz/vol. 1-2 (2) = candido/beautiful

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Op 3 mei 1957, nu 50 jaar geleden, nam het J. J. Johnson Quartet drie nummers op in de Columbiastudio aan de 30th Street in New York voor Columbia: Kev - Gone With The Wind en het uitgebreide (opgenomen in twee delen) Blue Trombone. Het werd uitgebracht, samen met andere nummers, op de LP Blue Trombone (Columbia CS 8108 ). Een aantal nummers van deze LP werd opnieuw uitgebracht in 1989 op het album J. J. Johnson -Trombone Master ( CBS 463340 ).

Ik heb genoten van het vijftig jaar geleden opgenomen nummer Blue Trombone zoals gespeeld door het J. J. Johnson Quartet. Deze groep bestond uit: J. J. Johnson op trombone uiteraard, Tommy Flanagan achter de piano, Paul Chambers op bas en Max Roach op drums. Een all-star bezetting als je't mij vraagt. Het nummer werd in twee delen opgenomen, aangezien het, denk ik, ook uitgebracht is op een EP ( Columbia 1303), maar op de CD staat het uiteraard als één, meer dan 9 minuten durend nummer. J. J. Johnson, voluit James Louis Johnson, werd geboren in Indianapolis in januari 1924 en begon met muzieklessen op piano en orgel. Pas op veertienjarige leeftijd pakte hij de Bone op, zoals de trombone ook wel genoemd werd. Hij begon zijn carriere in de orkesten van Clarence Love, Isaac Russell en Benny Carter. In 1945 kwam hij terecht in New York dankzij het orkest van Count Basie en ging spelen met musici als Bud Powell, Miles Davis, Charlie Parker en Dizzy Gillespie; musici die allen bezig waren zich te verdiepen in de nieuwe stroming in de jazz - de bebop. Begin jaren vijftig toerde hij rond met de Oscar Pettiford band door het Verre Oosten, maar raakte financieel zo aan de grond dat hij zijn trombone aan de wilgen moest hangen en een gewoon baantje moest nemen. In 1954 pakte hij zijn instrument weer op en vormde een beroemd geworden duo met Kai Winding, kern van een groep, beter bekend als Jay and Kai. Ze werden erg populair en J. J. Johnson kreeg naam als componist. De groep werd in 1956 opgeheven en J. J. startte zijn eigen groep, reisde rond in Europa en componeerde veel; Blue Trombone is daar een voorbeeld van. In de jaren zestig groeide zijn aanzien als arrangeur en componist en terwijl hij even bij Miles Davis speelde en een eigen band had met kopstukken als Clark Terry en Sonny Stitt werd hij hoofdcomponist voor MBA Music in New York. Tot aan zijn pensionering in 1997 ( niet alle jazzmusici sterven in het harnas) woonde en werkte hij, gaf les, aan de westkust en later in zijn geboorteplaats Indianapolis. Hij overleed een paar jaar later in 2003.

Het nummer Blue Trombone bevat een aantal schitterende solo's van J. J. Johnson. Tijdens diens eerste solo, een blues chorus, refereert hij met een paar maten aan het nummer Sidewalks of Cuba en datzelfde, na een solo van Max Roach doet hij in zijn tweede solo met nummers als The Hymn en The Jumpin' Blues. Je moet kenner zijn om zulke genuanceerde muzikale grapjes te kunnen horen ( ik niet hoor ), maar het zegt iets over de veelzijdigheid van deze grote trombonist. Het feit dat hij zijn solo afsluit met een paar riffs, waar hij speelt in de strijl van Dexter Gordon en even later als Lester Young versterkt dit gevoel alleen maar.

Wat een muzikant - wat een nummer !!

Probeer maar eens bovenstaande plaat te bemachtigen !!

Andere platen die ik van J. J. Johnson in mijn verzameling heb:

• J. J. Johnson/the eminent volume 1 // volume 2 // Let's Hang Out // Jazz Quintets
• J. J. Johnson-Kai Winding/The Great Kai and J.J .
• J. J. Johnson - The Robert Farnon Orchestra / Tangence
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

oscar aleman/compilation 2 = fay lovsky/eigen weg = polynesians/aloha hawaii = blindfoldtest # 44/keep swinging (2) = original jazz classics/best of the best = j.j.johnson/the trombone master = dansk guldalder jazz/vol. 1-2 (2) = candido/beautiful

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium