Svend Asmussen: Noem me maar Mussen

Svend Asmussen: Just Call Me Mussen ( English) Svend Asmussen: Noem me dan maar Mussen ( Nederlands)

Rhythm Is Our Business: Radio-opnamen uit de jaren vijftig voor het eerst uitgebracht.
SVEND ASMUSSEN: Noem me dan maar MUSSEN
Hans Koert

Svend Asmussen is nog steeds één van de populairste swingviolisten in Noord Europa uit de vorige eeuw en nog steeds actief, hoewel hij al ruim over de negentig is. Hij treedt nog steeds af en toe op en maakt nog platen, zoals Fit as a Fiddle en zijn laatste: Makin' Whoopee and Music, die vorig jaar opgenomen werd en uitgebracht op het Arbors label. (ARCD 19390)

Storyville bracht onlangs een CD uit met zeldzame opnamen uit de jaren vijftig, getiteld Svend Asmussen and his Quintet - Rhythm Is Our Business ( Storyville 101 8389 )
Svend Asmussen - jaren 1950 ( foto: Svend Asmussen Archief)

Svend Asmussen, geboren in Kopenhagen in februari 1916, is één van de laatste levende legenden, die nog in de jaren dertig optraden of opnamen maakten met musici als Josephine Baker, Fats Waller en Oscar Alemán en mocht je toevallig de twee dubbellp's in de kast hebben met een overzicht van de Deense jazzgeschiedenis: Dansk Guldaler Jazz ( EMI J 9-10 en J 11-12) dan valt het op dat Svend Asmussen op meer dan de helft van de nummers meespeelt. - Svend is dus niet weg te denken uit de Deense jazzgeschiedenis. Zijn eerste opnamen maakte hij al in november 1935 met zijn Asmussen Sextetten.

In het inlegvelletje staat nog een korte anecdote die leuk is hier te vermelden - al is hij in het Nederlands at moeilijk uit te leggen: Sam Woodyard, de slagwerker van Duke Ellington zei eens toen hij Svend hoorde spelen: Man, you play your Ass off. Svends prompte antwoord was: Noem me dan maar Mussen!
Svend Asmussen Quintet - Rhythm Is Our Business ( Storyville 101 8389)

Rhythm Is Our Business bevat muziek uit de jaren vijftig. De opnamen zijn alle in Duitsland ( Hamburg) gemaakt en dat is een opvallend gegeven, aangezien Svend aan zijn verblijf in een Duitse gevangenis tijdens de Tweede Wereldoorlog tamelijk onplezierige herinneringen had. Na de oorlog weigerde hij dan ook te spelen in Duitsland, maar begin jaren vijftig stemde hij toe in een optreden tijdens een show op de Duitse TV. Dat optreden werd een groot succes. Hij had een antipathie tegen alles wat Duits was: Alle producenterne var altid Hr. Doktor et eller andet, og der blev råbt og skreget hysterisk i studierne. (= Alle producers werden Herr Doctor of zoiets genoemd en ze riepen steeds bevelen door de studio), vertelde hij in zijn biografie June Nights, maar het was wel het land met de onbegrensde mogelijkheden: Til gengæld var de økonomiske muligheder ti gange større i Tyskland end i Skandinavien. ( = De economische situatie was er tien keer beter dan in Scandinavië), verklapte hij in zijn biografie, die een aantal jaren terug, alleen in het Deens, verscheen.

Svend Asmussen en zijn Sextet ( eind jaren vijftig) ( foto: Svend Asmussen archief)

Deze verzamel-cd opent met het titelnummer, waarin hij de leden van zijn kwintet voorstelt: Max Leith aan de piano en op vibrafoon ( I know Lionel Hampton drives you mad - but listen to Max he ain't so bad) (= Ik weet dat jullie gek zijn van Lionel Hampton, maar Max kan er ook wat van ... ), Jørgen Ingmann op gitaar, Poul Gregersen op bas en Erik Frederiksen op slagwerk ( deze laatstgenoemde naam is vreemdgenoeg weggelaten op de CD). In de jaren vijftig was Svend een gevierd entertainer in Scandinavië en graag gezien in allerlei shows. Zo herinner ik hem ook uit de jaren zestig en zeventig in programmas als Muziek Mozaïek met Willem Duys, een goede vriend van hem. De muziek die Svend in die tijd maakte klinkt nu wat gedateerd en doet me denken aan De Millers, met Coen van Nassau op de vibrafoon. Het tweede deel van de CD komt uit eind jaren vijftig met een sextet waarin voor een deel dezelfde muzikanten te horen zijn als de voorgaande nummers, maar met een andere ritmesectie (Frank Jensen en Preben Oxbøl) ( ook hier wordt de slagwerker niet genoemd). The Swe-Danes ( begin jaren zestig) met Svend, Babs en Ulrik.

De plaat eindigt met een aantal duetten tussen Svend en Hans Ulrik Neumann op gitaar, met wie hij later zal optreden in de Swe-Danes ( met o.a. Hildur Nilsson, beter bekend als Alice Babs, de Zweedse Rita Reys.)
Het volgende fragment laat zo'n duet met Ulrik Neumann uit die tijd zien - veel show en veel amusement ......... Hans Liberg avant la lettre, lijkt het wel. Geniet van twee uitstekende entertainers: Menuet in G.

Dit soort komische intermezzos waren heel populair bij het grote publiek in de jaren vijftig. Voor de goede orde: de vier duetten van Svend met Ulrik op deze plaat zijn een stuk "serieuzer".

De informatie op het hoesje is tamelijk incompleet en vertelt niet waar de opnamen vandaan komen. Bij navraag in Denemarken blijken het nummers te zijn die opgenomen zijn voor de Duitse radio en die Svend zelf heel erg graag uitgebracht zag. Deze 23 nummers op Storyville laten Svend horen op het hoogtepunt van zijn populariteit, waarin hij vooral mikt op een groot publiek - Svend de zanger, de showman, de entertainer - en dat laatste is hij nog steeds, zoals ik mocht ervaren tijdens een ontmoeting in 2005 in Kopenhagen - wat een geweldige man!! Voor velen zal deze CD een nostalgisch terughoren zijn van muziek, zoals we die vooral van Svend uit de jaren vijftig en zestig kennen - zoals die populair was in amusementsprogramma’s uit die tijd. Zelf gaat mijn voorkeur uit naar de muziek van voor de oorlog en, misschien wat vreemd, vooral naar zijn laatste opnamen, waarbij hij weer pure jazz en swing speelt en geen concessies meer hoeft te doen naar zijn publiek - jazzy en vooral swinging like hell .................
Hans Koert

keepswinging@live.nl

Svend Asmussen is één van die muzikanten, hoewel de negentig al lang gepasseerd, die niet van ophouden wil weten ....Deze opnamen, vandaag besproken, zijn uit de periode dat hij heel populair was als entertainer,alleen, en dat is heel vreemd, alleen in Noord Europa en in mindere mate in Duitsland en bij ons ..... terwijl hij eigenlijk thuis hoort in het rijtje namen dat jazzgeschiedenis schreef, bleef zijn muziek buiten Europa zo goed als onbekend.

Als je dit soort bijdragen interessant vindt, zou het erg zonde zijn als je stukken zou missen: Vraag dan ook om de nieuwsbrief en ik houd je wekelijks op de hoogte: registreer hier.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Svend Asmussen: Just call me Mussen

Svend Asmussen: Just Call Me Mussen ( English) Svend Asmussen: Noem me dan maar Mussen ( Nederlands)

Rhythm Is Our Business: 1950s radio recordings reissued
SVEND ASMUSSEN: Just Call Me MUSSEN
Hans Koert

Svend Asmussen is still one of the most popular swing violin players of Scandinavia, although he is now in his 90s. He still performs and makes records, like Fit As A Fiddle or Makin' Whoopee and Music, which was recorded and released last year by Arbors, (ARCD 19390)

Storyville released an album with rare 1950s recordings by Svend Asmussen and his Quintet, titled Rhythm Is Our Business ( Storyville 101 8389 )

Svend Asmussen - 1950s ( Svend Asmussen Archive)

Svend Asmussen, born in Copenhagen, February 1916, is one of the last living jazz musicians who played or recorded during the 1930s with artists like Josephine Baker, Fats Waller and Oscar Alemán and if you have the two double LP's Dansk Guldaler Jazz ( EMI J 9-10 and J 11-12), a Danish Jazz anthology, no one could fail to notice that Svend is present on more then half of the tracks. His first recording was with his Asmussen Sextetten in November 1935.

The liner notes of the album contains a small anecdote: Sam Woodyard, the drummer of Duke Elington once said about Svend's playing: Man, you play your Ass off. Svends reply was: From now on then my name is only Mussen!

Svend Asmussen Quintert - Rhythm Is Our Business ( Storyville 101 8389)

Rhythm Is Our Business contains music from the first decades in the postwar period. The recordings on this reissue were all recorded in Germany in the 1950s and that is rather remarkable if you know remember that Svend had been in German imprisonment during the war. When the war was over, Svend refused to perform in Germany during the first years, but when he finally decided to play in Hamburg, early 1950s, for a show on German Television, it became a great success. He hated to perform on the other side of the border: Alle producenterne var altid Hr. Doktor et eller andet, og der blev råbt og skreget hysterisk i studierne. (= All the producers were Herr Doctor something or other, and they were always shouting orders in the studios.), but it was a country with a lot of new opportunities: Til gengæld var de økonomiske muligheder ti gange større i Tyskland end i Skandinavien. ( = The economic possibilities there were 10 times better than in Scandinavia ) - he said in his biography June Nights.

Svend Asmussen and his Sextet ( late 1950s) ( photo courtesy: Svend Asmussen archive)

The compilation opens with the title song in which he introduces the members of the quintet: Max Leith on piano and vibraphone ( I know Lionel Hampton drives you mad - but listen to Max he ain't so bad), Jørgen Ingmann at the guitar, Poul Gregersen on bass and Erik Frederiksen drums ( although his name is not mentioned on the record). During this period Svend was a sought after artist in Scandinavia and very popular as an entertainer. During this period he started to sing and the music of his quintet reminds me, thanks to the use of the vibes, a bit to the Miller Sextet, a Dutch swing group from the post-war period, popular in Holland. The second half of the CD contains tracks from the late 1950s with a sextet, featuring Max and Jørgen from the previous recording sessions on piano, vibes and guitar and Frank Jensen and Preben Oxbøl in the rhythm section ( again one name seems to be missing, but it could have been Erik Frederiksen again). The Swe-Danes ( early 1960s) with Svend, Babs and Ulrik.

The CD ends with some duo recordings featuring Svend on the violin and Hans Ulrik Neumann as a kind of overture to the known Swe-Danes trio featuring Svend, Ulrik and Hildur Nilsson, better known as Alice Babs, the Swedish first lady of jazz ..... the Scandinavian Rita Reys.

Love to show you a fragment of a duet performance of Svend Asmussen with Ulrik Neumann: Menuet in G.

Although this kind of comical duets were very popular on TV or stage to the common man, the duets on the album are more "seriously".

The information on the album is not very clear and it took me some times to find out that these reordings are made for German radio programs. Svend himself wanted to have these recordings released and that's how we can enjoy these rare tunes now. The two dozen tracks on this Storyville album show Svend Asmussen at one of the periods in his live, being a singer, a comedian and an entertainer ( and he still is ..... remembering our meeting a few years ago) that he was very popular and recorded for the general public. It remembers me to my youth, when this kind of entertainment was popular in TV shows. Nowadays I like Svends more contemporary style of playing, which is much more jazzy and still swing like hell .................
Hans Koert

keepswinging@live.nl

Svend Asmussen is one of those musicians, although in his 90s, who is still active nowadays. These records, mentioned today, were special selected by him - showing him during his most popular period as one of the star entertainers of northern Europe. It is strange that his fame never spread around the world as he is one of those artists that played their part in jazz. If you don't want to miss contributions about Svend or other icons of jazz on the Keep Swinging blog, you should receive its weekly news letter: Please ask for it: register.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Svend Asmussen: Makin' Whoopee ... and Music

Svend Asmussen: Muziek met plezier (Nederlands) Svend Asmussen: Makin' Whoopee .. and Music ( English)

93-year old: Still goin' Svend !
SVEND ASMUSSEN: MAKIN' WHOOPEE .... and MUSIC
Jørgen Larsen

The Danish phenomenal fiddler and entertainer, Svend Asmussen (b. 1916), has been a top swing violinist since the mid-'30s. He started playing violin when he was seven and, in 1933, made his professional debut in a quartet emulating his first inspiration in jazz, Joe Venuti's Blue Four. Asmussen made his first records as a leader in 1935 and has been consistently popular in his homeland ever since. He played with the Mills Brothers, Fats Waller, Josephine Baker and Oscar Alemán in the 1930s when they passed through Denmark, in the 50's Benny Goodman tried to persuade him to join his staff of musicians, but Asmussen declined the offer judging family affairs first priority. Later, in the 1960s, Asmussen recorded with John Lewis of the Modern Jazz Quartet (1962), Duke Ellington (1963) and Toots Thielemans, Lionel Hampton (1978), and on a few occasions with Stephane Grappelli, in addition to many dates with his own groups. Since the mid-1990s Asmussen has led, performed and recorded with his own quartet featuring topnotch Danish musicians.
As mentioned, Benny Goodman had an interest in persuading Asmussen to join his orchestra, probably because the two musicians had the same concept of and feeling for swing. The two men never made a record together, but they have performed together several times. Here's a fragment from a concert at Tivoli Gardens, Copenhagen 1981 featuring the two giants of swing in great interplay, enjoy their rendition of "After You've Gone"

According to the sleeve notes of the new cd by Svend Asmussen, Makin' Whoopee! ... And Music! (Arbors, ARCD 19390), Benny Goodman should have exclaimed: It's been a long time since I had this kind of fun after a gig similar to the shown above, and it's obvious that the two men enjoyed and inspired each other, I think. Svend Asmussen has only recorded a couple of times in the US prior to his latest cd, first time was in 1961 as part of a tour of the States with Danish guitarist, Ulrik Neumann (- their duo album, Danish Imports, is now available in the cd-format), second time was in 1983 at a session for Bob Thiele's Doctor Jazz label teaming Asmussen with pianist Derek Smith, guitarist Bucky Pizzarelli, bassist Milt Hinton and drummer Oliver Jackson on the album June Night. In 1986 Asmussen was featured on mandolinist David Grisman's great LP, Swingin' With Svend, but then there has been a gap until early 2009, when the new cd was recorded for Arbors Records January & February in Florida.

Svend and Ellen on the cover of their latest album.

On the new cd Asmussen is joined by Richard Drexler on piano, organ and bass, Tony Martin on drums and shakers and Danish guitarist, Jacob Fischer ( a mainstay with Asmussen's own quartet) and, on a single track, Tom Carabasi on drums instead of Martin. The quartet setting is a perfect choice to let Asmussen show that he still makes great music at an age when most people are either retired or no longer with us. The repertoire chosen for the session consists of standards of the great American songbook ("Makin Whoopee", "The Nearness of You", "Skylark", "You Brought A New Kind of Love", "There Will Never Be Another You" and "Things Ain't What They Used To Be") as well as Brazilian flavoured tunes like "Trubel" by Swedish troubadour-poet Olle Adolphson ,"Copacabana" and Asmussen's own "Fiddler In Rio" reflecting inspiration from choro and Jacob do Bandolim. A couple of evergreens like "Singing In The Rain" and "Just A Gigolo" are performed with excellent arrangements and so is the Django Reinhardt success "Nuages". A couple of tunes, "Danny Boy" and Asmussen's "Sermon for Stuff", are rooted in church music and get a soulful rendition. Richard Drexler is exposed in a solo piano version of his own "Banjo" and Jacob Fischer is spotlighted in his intricate and magnificent solo guitar version of "Gypsy". The material chosen for this cd shows a varied repertoire, all very well performed and a sheer pleasure to be listening to, highly recommended!

Liner notes to the cd are written by Ellen Bick Asmussen and she quotes her husband regarding the inspiration to continue playing: When I play, I'm like a child with wondrous toys, it's like ice-skating or skiing when I was ten. This experience of freedom and joy matches perfectly the music recorded on the cd, also captured in the chosen title "Makin' Whoopee ... And Music", I think. Ellen Bick Asmussen emphasizes the meaning of "whoopee" as "expressing exuberant joy, rejoicing noisily" especially for the fact that Svend Asmussen is still going strong. And she adds: Perhaps we should create a new idiomatic expression: "Still going Svend!".
To end this small review, I found another film fragment featuring Asmussen, this is from 2007 and has Asmussen teamed with young violonist Jonathan Russell - enjoy!

Jørgen Larsen

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Svend Asmussen: Muziek met plezier

Svend Asmussen: Muziek met plezier (Nederlands) Svend Asmussen: Makin' Whoopee .. and Music ( English)


93-jarige schittert op zijn laatste album: Makin' Whoopee .... and Music.
SVEND ASMUSSEN: MUZIEK MET PLEZIER
Jørgen Larsen
(vertaling: Hans Koert)

De fenomenale Deense muzikant en entertainer, Svend Asmussen (geboren in 1916), is één van de beste violisten sinds de jaren dertig. Hij begon viool te spelen op zijn zevende en in 1933 maakte hij zijn debuut in een kwartet, geinspireeerd door Joe Venuti's Blue Four. Asmussen maakte zijn eerste plaat als leider in 1935 en is sinds die tijd mateloos populair in zijn geboorteland Denemarken. Hij speelde met de Mills Brothers, met Fats Waller, Josephine Baker en Oscar Alemán toen die in de jaren dertig Denemarken aandeden. In de jaren vijftig probeerde Benny Goodman hem bij zijn orkest in te lijven. maar Svend hing teveel aan zijn gezin, dat hij belangrijker vond. In de jaren zestig nam hij platen op met John Lewis van het Modern Jazz Quartet (1962); met Duke Ellington (1963) en Toots Thielemans; met Lionel Hampton (1978), en een paar keer met Stephane Grappelli samen met zijn eigen band. De laatste twee decennia treedt hij vaak op en maakt platen met zijn eigen kwartet, dat bestaat uit vooraanstaand Deense muzikanten.
Zoals gezegd, Benny Goodman wilde Svend Asmussen graag in zijn orkest hebben, waarschijnlijk omdat ze beiden elkaar muzikaal prima aanvoelden. Vreemd genoeg hebben ze regelmatig samen op het podium gestaan, maar nooit samen platen opgenomen. Hier een fragment van zo'n optreden in het Tivoli Gardens in Kopenhagen uit 1981, waarin de twee giants of swing in een brilliant samenspel het nummer After You've Gone vertolken.

Afgaand op de informatie op de nieuwe plaat van Svend Asmussen, getiteld Makin' Whoopee ... And Music!" (Arbors, ARCD 19390), schijnt Benny Goodman eens uitgeroepen te hebben na zo'n optreden met Svend: It's been a long time since I had this kind of fun ( = Het is lang geleden dat ik zo genoten heb). Het moge duidelijk zijn dat de twee mannen elkaar stimuleerden met hun spel.
Svend Asmussen heeft maar een paar keer in Amerika platen opgenomen voorafgaand aan deze laatste CD. De eerste keer was dat in 1961 tijdens een tournee door de VS met de Deense gitarist Ulrik Neumann (hun duo-plaat Danish Imports is nu ook op Cd verschenen); de tweede keer was in 1983 in een opnamesessie voor Bob Thiele's Doctor Jazz label, waarbij Asmussen speelde met pianist Derek Smith, gitarist Bucky Pizzarelli, bassist Milt Hinton en slagwerker Oliver Jackson ( June Night). In 1986 speelde hij samen mandolinespeler David Grisman op diens fantastische LP, Swingin' With Svend. Sinds die laatste opname tot aan het voorjaar van 2009 had Svend geen platen meer in Amerika opgenomen; in januari en februari 2009 stond hij voor de microfoons van Arbors Records in Florida.

Svend en Ellen op de hoes van hun nieuwste plaat.

Op zijn laatste plaat wordt Asmussen begeleid door Richard Drexler op piano, orgel en bas, Tony Martin op slagwerk en shakers en de Deense gitarist Jacob Fischer (afkomstig uit Svend's eigen kwartet). Op één nummer zit Tom Carabasi achter het drumstel in plaats van Tony Martin. Een kwartet is een uitstekende omgeving voor Svend, waarin hij kan laten horen dat hij nog schitterende muziek kan maken, ondanks dat hij een leeftijd heeft bereikt, waarop de meesten zich al lang achter de geraniums teruggetrokken hebben of overleden zijn. Het gekozen repertoire bevat voornamelijk standards uit het zgn. Great American Songbook (Makin Whoopee, The Nearness of You, Skylark, You Brought A New Kind of Love, There Will Never Be Another You en Things Ain't What They Used To Be), maar ook Braziliaans getinte nummers als Trubel van de Zweedse zanger-dichter Olle Adolphson , het nummer Copacabana en Asmussen's eigen Fiddler In Rio, waarin je hoort dat Svend geinspireerd werd door Jacob do Bandolim en de Choromuziek. Een paar evergreens, zoals Singing In The Rain en Just A Gigolo worden uitgevoerd met schitterende arrangementen, net als Django Reinhardt's succesnummer Nuages. Een paar nummers vinden hun oorsprong in de gospelmuziek, zoals Danny Boy en Svend's Sermon for Stuff. Richard Drexler is solo te horen in zijn Banjo en Jacob Fischer staat in de schijnwerper in een intrigerende solo uitvoering van Gypsy. Waarom is deze Jacob Fischer zo zelden in ons land te horen? De nummers op deze plaat zijn stuk voor stuk juweeltjes en een genot om te beluisteren - een plaat die thuis hoort in elke jazzverzameling.

Ellen Bick Asmussen citeerde haar echtgenoot op de Cd-hoes: When I play, I'm like a child with wondrous toys, it's like ice-skating or skiing when I was ten ( = Als ik speel voel ik me weer het kind, dat uitdagend speelgoed heeft gekregen, het voelt als schaatsen of skiën toen ik tien was). Dit citaat, een mix van vrijheid en plezier, past precies bij de muziek op deze plaat, verwoord in de titel Makin' Whoopee ... And Music. Ellen Bick Asmussen omschrijft het woord Whoopee als een gevoel van luidruchtig buitensporig plezier, iets wat precies past bij de nog zeer actieve en levenslustige Svend. Perhaps we should create a new idiomatic expression: "Still going Svend!". (= Misschien moeten we een nieuwe uitdrukking lanceren: "Still going Svend"). Tenslotte nog een filmfragment uit 2007 waarin Svend te zien en te horen is met de jonge violist Jonathan Russell - enjoy!

Jørgen Larsen

(vertaling: Hans Koert)

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Zijn Europese jaren

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)


Een (beperkte) Oscar Alemán CD-discografie met zijn Europese opnamen
De (vernieuwde) OSCAR ALEMÁN DISCOGRAFIE online (Hans Koert)
My Space: myspace.com/alemaniacs
OSCAR ALEMÁN100: ZIJN EUROPESE JAREN
Hans Koert
Op de 20ste februari 2009 wordt het feit herdacht dat de Argentijnse gitarist Oscar Alemán, el Rey de la Guitarra Swing, zoals hij op een onlangs verschenen verzamelalbum genoemd wordt, honderd jaar geleden geboren werd in het noorden van Argentinië.

Het Moreira Sextet (ca. 1915)

Of dit groots gevierd gaat worden is nog maar de vraag. Het feit, dat het Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, zeg maar het gemeentebestuur van de stad Buenos Aires, pas het afgelopen jaar een gedenkplaat heeft aangebracht in de hal van het appartment, waar Oscar Aleman tot zijn dood woonde, kan als een late erkenning beschouwd worden. Tijdens de plechtige onthulling waren zijn vrouw, zijn dochters, zijn kleindochter Jorgelina, die, net als haar opa de muziek is ingegaan, enkele oud collega's van Oscar en een handjevol fans aanwezig en werd, uiteraard, muziek gemaakt.

Les Loups: links Oscar Alemán - rechts: Gaston Bueno Lóbo (ca. 1929)

Oscar Aleman werd geboren op 20 februari 1909 als de zoon van een Toba indiaanse en een artiest uit Buenos Aires, Jorge Aléman Moreira. Als kleuter werd hij al ingezet om geld te verdienen als dansertje in het familiegroepje The Moreira Sextet, waarin zijn vader speelde en zijn andere broertjes en zusje (Carlos, Jorgelina en Juana) optraden. Oscar werd aangekondigd als El compeón del malambo, wat zoiets betekent als de Koning van de Malambo.

Harry Flem(m)ing en zijn revuegezelschap. Achter Fleming zijn Les Loups "ingeplakt". ( ca. 1930)

Toen hij twaalf jaar oud was pleegde zijn vader zelfmoord, toen hij vernam dat zijn vrouw, achtergelaten in Buenos Aires, overleden was; de kinderen moesten vanaf nu voor zichzelf zorgen. Oscar danste, werd prijsvechter en wist zo een schamele boterham bij elkaar te sprokkelen en zelfs nog wat geld opzij te leggen voor die mooie cavaquinho, een soort ukulele, die hij in een muziekwinkel had zien staan. Die kocht hij en leerde zichzelf spelen. Het eerste nummer, dat hij instudeerde, was O.A. 1926. Terug in Buenos Aires vormde hij een duo met gitarist Gaston Bueno Lobo, die voornamelijk op de dobro en hawaïgitaar speelde. Ze maakten opnamen voor Victor als Les Loups en wisten zelfs een uitnodiging te krijgen mee te reizen met het revuegezelschap van Harry Fleming.

Oscar Alemán in de tuin van Jac Pet, de gitarist van de Ramblers ( ca. 1933) (foto verzameling Jac Pet / Ate van Delden)

Zo kwamen ze in Europa terecht, misschien zelfs in Nederland. In Spanje viel het gezelschap uiteen toen Harry Fleming z'n artiesten niet meer betaalde en moesten Oscar en Gaston langs de cafés in Madrid om wat geld te verdienen. Josephine Baker, die het duo ooit had horen spelen, nodigde Oscar uit om in haar begeleidingsorkest te komen spelen, de Baker Boys. In alle biografiën over Josephine Baker lees je bijna niets over deze samenwerking, hoewel Oscar toch één van haar vertrouwelingen werd, waar ze een speciale band mee had. Hij bracht het later zelfs tot de leider van het orkest, hoewel hij geen noot kon lezen.

Affiche van een optreden van Josephine Baker ( met Oscar Alemán) in Kunstmin in Dordrecht ( ca 1934)

Svend Asmussen vertelde me een paar jaar geleden, hoe Oscar nieuwe stukken bij de Baker Boys placht in te studeren. Als iedereen met de noten voor zich klaar zat om te beginnen, moest hij steeds nodig naar het toilet en zei dan, dat ze maar alvast moesten beginnen. Zelf beluisterde hij dan op veilige afstand de melodie en als hij terug kwam pakte hij zijn gitaar en speelde hij zonder blikken of blozen, de ogen gericht op de partituur, mee.

Nederlands programma voor de Josephine Baker revue ( eind jaren dertig)

Hij speelde in de Baker Boys de gitaar; daar is helaas niets van te horen op de Josephine Baker opnamen uit die tijd; bij toeval ontdekte Harry Coster een radioopname van een concert van Josephine Baker, waarschijnlijk ergens in Nederland uitgezonden, waarop ze Dein ist mein ganzes Herz zingt, waarop de gitaar van Oscar in de begeleiding te horen is. Niet de allereerste vastgelegde opnamen van Oscar ( in Argentinië maakte hij immers al een dozijn platen met Les Loups), maar wel de enige met Josephine waarop hij te horen is. In de revue zelf begeleidde hij uiteraard Josephine met de Baker Boys, maar ook de andere artiesten, zoals het vaudeville trio Jean, Jac et Jo, dat bestond uit de Nederlandse violist Han Driessen, de Fransman Jean Irace op gitaar en de Zwitser Enrique Juvet op piano.

Freddie Taylor and his Swing Men From Harlem ( ca. 1935). Rechts achter Oscar Alemán.

Oscar reisde met Josephine Baker en haar Baker Boys door heel Europa en dus ook naar Nederland. Ate van Delden heeft, uit de nalatenschap van Jac. Pet, de gitarist van de Original Ramblers, een paar foto's, waarop Oscar Alemán vastgelegd is in de tuin van, waarschijnlijk, de woning van Jac. Pet.

Harry Lim (journalist) met Oscar Alemán ( eind jaren dertig)

Het schema van optredens en tournees van de Josephine Baker revue, gaf Oscar Aleman tijd en gelegenheid om in Parijs te spelen met musici als Gus Viseur, Louis Ferrari, Bill Coleman, Freddy Taylor en Frank "Big Boy" Goudy.

Oscar Alemán (rechts) tijdens de "Deense jamsessie" (december 1938) met Svend Asmussen (tweede van rechts).
Als Josephine op tournee ging nam ze niet haar volledige orkest mee, maar slechts een paar "eigen" musici, waaronder Oscar. Voor een najaarstournee naar Scandinavië nam ze Oscar en slagwerker Bibi Miranda mee en voor hun optredens in Denemarken koos ze als begeleiders de toen jonge en ambitieuze Svend Asmussen uit, die met zijn jazzkwartet aardig aan de weg timmerde. Na afloop van de optredens, haastte Josephine zich alvast naar Stockholm en bleven Oscar en Bibi op uitnodiging van Svend nog een paar dagen in Kopenhagen. Kom morgen naar de studio, stelde hij voor, ik ga daar een plaat opnemen. Dat deden Oscar en Bibi en ze speelden mee op twee nummers, Sweet Sue en Limehouse Blues tijdens een jamsession, die opgenomen werd en op een Deense HMV is uitgebracht als Danish Jam Session (= Deense jamsessie). Ook speelde Oscar twee nummers solo, die hij ook in de revue speelde, Nobody's Sweetheart en Whispering.

Krantenfoto van Oscar's optreden tijdens het Zevende Jazzwereld Feest in Scheveningen ( 1939) (foto: Nederlands Jazzarchief)
Deze nummers speelde hij ook een half jaar later tijdens het Zevende Jazz Wereld Feest in Schevingen en Den Haag, waar hij op uitnodiging met de Swing Papas mocht optreden. Jaren later bestempelde hij dit optreden als één van de gelukkigste momenten van zijn leven.
Advertentie voor Zevende Jazz Wereld Feest (1939)
Het zij opgemerkt, dat ik in dit korte overzicht niets heb verteld over zijn optredens en opnamen met jazzgrootheden als Django Reinhardt en Amerikanen, die in Parijs neergestreken waren. Dat is een verhaal apart; daarvoor ontbreekt de ruimte. (wordt vervolgd)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

EEN (BEPERKTE) LIJST MET CDs met OSCAR ALEMAN's EUROPESE OPNAMEN: Hans Koert
Oscar Alemán opnamen in Europa zijn vastgelegd op enkele CD's, die, met wat speurwerk, wellicht nog te vinden zijn.

= THE WORLDS GREATEST 78s - 78 RPM FAVORITES-MISCELLANEOUS RECORDS FROM 1906-1934 (Beer Records) (2002) (mp3)
= LES LOUPS OSCAR ALEMAN - GASTON B LOBO 1928 ( Bolzan coleccion) (2002) (private CD)
= OSCAR ALEMÁN - SWING GUITAR MASTERPIECES 1938 - 1957 (Acoustic Disc) (1998) (2CD)
= Bill Coleman – 1934 – 1943 (Best Of Jazz) (1997) (CD)
= BILL COLEMAN 1936-1938 (1994) CLASSICS (CD)
= BILL COLEMAN IN PARIS (1990) (CD) ( DRG )(1990) (CD)
= Cuttin' Out - BILL COLEMAN HMV (F) HISTORY (CD)
= Bill Coleman á Paris 1936-38 Volume 1 and 2 ( EMI / HMV) (CD)
= OSCAR ALEMAN : L’ÉCLECTIQUE GÉNIE ARGENTIN FR LA GUITARE ARGENTINA’S VERSATILE GUITAR GENIUS (Fremeaux) (1994) (CD)
= Bill Coleman – Hangin’ Around (Topaz) (CD)
= Les Cinglés du Music-Hall – 1933 (CD) (Fremeaux )
= Les Cinglés du Music-Hall – 1937 (CD) (Fremeaux )
= Svend Asmussen – Musical Miracle 1 1935 – 1940 (Phontastic) (CD)
= JOSEPHINE BAKER (1991) (CD) (DCC Compact Classics) (1991) (CD)
= Joséphine Baker “Black Venus” (CD) (Entertainer) (CD)
= Joséphine Baker 1927 – 1939 (Fremeaux ) (CD)
= Joséphine Baker “Exotique” (Past) (1995)(CD)
= Joséphine Baker - The Gold Collection (Retro) (2CD)
....... en (ongetwijfeld) op nog een dozijn andere Josephine Baker verzamelcd's.


Je vindt een uitgebreide lijst met CDs op mijn OSCAR ALEMÁN site .


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen

( To the English section with a great 50 years old session by Billie Holiday and the Seven ages of Jazz.) Jacob Fischer Trio med Svend Asmussen Jacob Fischer with Svend Asmussen
Gisteravond, op donderdag 25 september 2008, trad het Jacob Fischer Trio op, met als gast de eminent grise van de jazzviool, zanger en entertainer Svend Asmussen. Dit besloten concert vond plaats ter gelegenheid van het uitbrengen van Jacob Fischer's nieuwste album. Het Jacob Fischer Trio bestaat uit Jacob Fischer op gitaar, Hugo Rasmussen aan de bas en Janus Templeton op slagwerk. Svend Asmussen speelt mee op zes van de 17 nummers. This is a very long CD (= dit is een erg lange plaat), legt Jacob uit op zijn website , You definitely get your money worth with 74:47:00 minutes of music squeezen onto the disc :-) (= Je krijgt waar voor je geld met ruim 74 minuten muziek op deze volgestouwde CD) I just couldn't find out which tunes to omit. (= Ik vond het gewoon moeilijk welke nummers ik wilde schrappen)

Jacob Fischer

Svend Asmussen: Ik ontmoette hem drie jaar geleden tijdens de Conventie van de IAJRC (International Association of Jazz Record Collectors) in het Palace Hotel in Kopenhagen (Denemarken). Wij, Los Amigos Alemaniacos, the Alemaniacs, mochten een lezing verzorgen over Oscar Aleman en .. wie zat daarop de eerste rij?Svend Asmussen, die speciaaal gekomen was om over zijn oude vriend te horen vertellen. Dankzij Svend Asmussen, immers, kon Oscar Aleman een viertal spraakmakende opnamen maken december 1938. Het was een belevenis om deze nestor van de jazz te mogen ontmoeten.

Hans Koert en Svend Asmussen
De titels, die Jacob Fischer uitgezocht heeft zijn bijna alle standards, met als uitzondering een aantal eigen composities, zoals Banks, vernoemd naar Paul Banks, de meester van de fingerpicker blues/rag gitaar, die ook in Kopenhagen woont; verder Uncle Bucket en Among Trees. Eén van de composities die Jacob schreef is een parafrase van het bekende nummer St. Louis Blues: hij noemde het alleen Louis Blue Saint. Svend Asmussen actually had to sight-read this new tune in de studio (sorry about that). (= Svend Asmussen moest in de studio meelezen - sorry daarvoor), schrijft Jacob op zijn site: You would never think the guy taking 3 burning chorusses on the blues is actually 91 years old at the time.( = Wie gelooft er dat die violist, die drie vlammende solo's laat horen, tijdens de opnamen als 91 jaar oud is?)

Hans Koert - Svend Asmussen - Ellen Bick Meier (Kopenhagen - juli 2005)
Jacob componeerde een Choronummer, getiteld Latino, dat me meteen deed denken aan één van de concerten, een jamsessie beter gezegd, die plaatsvond op 7 juli 2005 met leden van de Choro Brasil Scandinavia in het Café Sommersko in Kopenhagen. Tijdens dat concert, dat gehouden werd door het Braziliaanse deel van de band speelde Jacob Fischer mee op gitaar. De anderen aanwezig waren Fernando DeMarco op basgitaar, Afonso Correa op slagwerk, Marcilio Lopas op de bandolim, Jayme Vignoli op de cavaquinho en Oscar Balao op pandeiro; een Braziliaanse handdrum.

Het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen
De plaat belooft nog meer verrassingen, maar omdat de plaat nog maar net uit is, heb ik die nog niet gehoord. Uiteraard hoop ik later deze plaat hier te kunnen bespreken.

Ik vind het leuk om, als slot, een fragment te laten zien van een concert waarin Jacob Fischer op gitaar de Chet Baker-achtige-spelende Henrik Bolberg begeleidt. Geniet van een opname van het Henrik Bolberg Trio, opgenomen 4 maanden geleden, op 25 mei 2008 in de Palæ Bar in Kopenhagen met Henrik Bolberg, trompet, Jacob Fischer, gitaar en Ole Skipper Mosgaard bas.

Gefeliciteerd Jacob, met je eerste plaat onder eigen naam: JACOB FISCHER TRIO: Jacob Fischer Trio feat. Svend Asmussen

Je kunt hem bestellen op zijn website.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlandstalige deel met een nieuwe plaat van het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen)

BILLIE HOLIDAY and the SEVEN AGES OF JAZZ

On the 26th of September 1958, 50 years ago, the Seven Ages of Jazz had a live concert at the Oakdale Musical Theater, Wallingford, Conn.(USA) in a festival labeled as The Seven Ages of Jazz Festival. That evening Billie Holiday sung with an all-star band featuring Buck Clayton on trumpet, Mal Waldron at the piano, Milt Hinton on bass and Don Lamond on drums. Two tunes of that concert have been released: I Wished On The Moon and Lover Man. The first tune was introduced by Leonard Feathers who was the speaker of the evening. Mal Waldron starts with a short intro at the piano before Billie starts to sing, backed in a great way by Buck Clayton on trumpet. The drummer gives the tune a contagious rhythm. The second tune is, of course, Billie's famous song Lover Man, which only she could sing in a perfect way with her heart and all her emotions. It became one of the most beautiful versions Billie ever sung 10 month before she passed away !!

I can't share with you a fragment from this concert, but I can show you part of a TV show by Art Ford, broadcasted in July 1958 in which you can see and her Billie Holiday singing What A Little Moonligh Can Do, accompanied by Mal Waldron at the piano. Sorry for the bad quality, but the music is great; really great stuff.

Congratulations for your persistently excellent blog.

um grande abraço,

Tito Martino

Tito Martino Jazz Band

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek, of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, schrijf dan zelf eens een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging blog, waarin over zestig dagen de 1000ste bijdrage geplaatst wordt. Velen gingen je voor, dus .... wat-let-je!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions