Friday, December 27, 2013

Keep (it) Swinging: 2013-12

Newsletter December 2013 - Nieuwsbrief december 2013



Dim Kesber ( 1930-2013) (foto: Hans Koert)

MOST POPULAR LAST MONTH:

Welcome to the Keep (it) Swinging's last newsletter for 2013 - It's a good custom to look back at the most popular blogs of the year. Hope you like it.to re-read it ...... Love to wish you all a swinging 2014.  Hans Koert.
  
From my mailbox:  Keep (it) Swinging:  Met de complimenten voor elke keer weer je leuke en interessante blog. ( Nico Wilke )

Welkom op de laatste  Keep (it) Swinging nieuwsbrief van dit jaar. Traditiegetrouw kijken we terug op het afgelopen jaar met de vijf meest gelezen blogs. Hopelijk vind je het leuk e.e.a. nog eens terug te lezen. 
Mijn lijst met platen die weg mogen is nu een website geworden, waar ik wekelijks een handvol platen plaats ..... Je vindt er elke zondag een nieuwe lijst .... Kom maar met een ruilvoorstel - dat mag bijv. een plaat zijn die jij dubbel hebt, maar ook een bedrag dat jij voor de plaat over hebt. Je vindt de website hier: http://www.2ehansjazz.blogspot.nl/   

MOST POPULAR 2013:
2. Fud Candrix: Belgian saxophonist and bandleader ( 1908-1974) ( Georg Lankester)
4. Carline Ray (1925 - 2013) ( Hans Koert)

DE MEEST POPULAIRE BLOGS VAN 2013
. 

RECENSIES / REVIEWS


Het was niet de eerste keer de Art Blakey in november 1959 in het Kurhaus in Scheveningen en het Concertgebouw in Amsterdam optrad .... Een jaar eerder had hij de jonge trompettist Lee Morgan naast de al even jonge Benny Golson in zijn Jazz Messengers aan het Nederlandse publiek voorgesteld. In 1959 bracht hij een jonge Wayne Shorter mee en de al even onbekende Walter Davis jr. Beiden stelden de critici teleur tijdens een uitverkocht nachtconcert in Amsterdam, wat niet wil zeggen dat het publiek niet genoot .....overrompelt door de begeesterende “rolls”, het tot mysterieus, acht geroffel afzwakkende, helse vuurwerk van zijn sticks …... De keiharde bop van de Jazz Messengers van Art Blakey, die net een hit gehad hadden met de Blues March en Moanin' waren voor veel jazzliefhebbers het keiharde wapen tegen Davis' ingetogenheid ..... Een nieuw belangwekkend historisch document van het Nederlands Jazz Archief ( Wie twijfelt nu nog aan hun bestaansrecht?) in de serie Jazz at the Concertgebouw. (Hans Koert).

Toen Dave Brubeck voor de eerste keer in Nederland optrad ( Concertgebouw - 26 februari 1958) had bijna iedereen al een mening over zijn muziek .... Die zou niet swingen. Zijn ritmische experimenten werden nog lang niet door iedereen begrepen. Nu 55 jaar later kunnen we de muziek, zoals die ongeveer moet hebben geklonken in het Concertgebouw in Amsterdam horen op het tweede album in de serie NDR 60 Years Jazz Edition, waar een concert, dat twee dagen later (28 februari 1958) werd vastgelegd in Hannover, is uitgebracht. Een fraai historisch document van een jazzpianist, waarover heel jazz minnend Nederland op voorhand een mening had.(Hans Koert)

Craig Hartley was inspired by the music he  heard played by a variety of musicians in the Yale University practice rooms .... Books on Tape vol. 1 is his debut album under his own name. The addition Vol. 1 suggests that this album won't stay a loner. Highly recommended (Hans Koert).

Twee instrumenten die je in de jazzhistorie maar zelden samen in de hoofdrol aantreft: de baritonsaxofoon en de trombone .... Rik van den Bergh, baritonsaxofoon en Bart van Lier debuteerden met beide instrumenten in de hoofdrol met hun kwintet met het mooie album High Slide Low Blow, een must have voor een ieder die met één been in de hoogtijdagen van de jazz uit de jaren vijftig staat en met het andere in het heden ...... Het Rik van den Bergh - Bart van Lier 5tet: zo'n groep waarbij je afvraagt, waarom ze niet eerder de studio opzochten ..... ( Hans Koert)



Het maak de leden van het trio niet veel uit welk label er op geplakt wordt .....  Het album Oliver's Cinema, bestaande uit Eric Vloeimans, Tuur Florizoone en Jörg Brinkmann valt op door zijn instrumentatie: trompet, accordeon en cello.  Alle vooroordelen worden met dit fraaie album in drie kwartier om zeep gebracht ..... Een album dat verrast en smaakt naar meer en zal een grote groep muziekliefhebbers fascineren. Mooi! (Hans Koert)

The new CD Mandoboppin! by jazz mandolinist Don Stiernberg has twelve tracks showcasting Stiernberg's excellent chops both as a musician and as a composer of original tunes that draw inspiration from a broad field of jazz: be bop, swing, latin and contemporary interpretation of lyrical themes rooted in jazz. Don Stiernberg has chosen a quintet setting for the Mandoboppin! cd, his current trio featuring guitar and bass is here extended with piano and drums. The mandolin is presented in a fresh context, and the musicians alltogether contribute expert improvisation and sensitive support. Mandoboppin! is a highly recommended contribution to contemporary jazz. (Jørgen Larsen)

De Franse jazzviolist Stéphane Grappelli kennen we vooral als compagnon van Django Reinhardt in hun Quintette du Hot Club de France.  Toen beiden door de Tweede Wereldoorlog tijdelijk gescheiden werden en Stéphane, na de dood van Django in 1953, alleen achter bleef in een tijd dat andere muziekstromingen populair werden, leek het gedaan met zijn populariteit en werd het even stil rond de violist. 
In 1957 bleek hij echter nog onverminderd populair en won het met gemak van die andere violist, Stuff Smith, wiens spel, in vergelijking met dat van Stephane, vergeleken werd met een krassende kraai. Onlangs verschenen unieke opnamen in de serie NDR 60 Years Jazz Edition van een optreden van het Stéphane Grappelli Ensemble  in de NDR Studio in Hamburg, 17 mei 1957: Een uniek tijdsdocument. ( Hans Koert)

The Odessa-Havana band's latest album features, as the band name suggest, nine tracks in a mix of musical styles e.g. the Eastern European Klezmer styles in a mix of Afro-Cuban rhythms, originally born in Andalucia, the southern part of Spain, where Judeo-Spanish and Cuban cultures found its roots ....... The album Walk to the Sea is a fascinating album which depend the natural connection between these two great musical styles ......  Great stuff ( Hans Koert)


Vergeet niet om eens op mijn 2e Hans Jazz lijst te kijken .....

Hans Koert

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , , , , ,

Monday, April 11, 2011

Art Blakey Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows

ART BLAKEY JAZZ MESSENGERS at Dutch SESJUN Radio Shows.

Unique pictures of Art Blakey and his Jazz Messengers at the Rotterdam Doelen concert (1980).

Hans Koert


Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.(Nederlands) Art Blakey Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows (English)

A few weeks ago I wrote about the first 2cd album in the series The Sesjun Radio Shows featuring Chet Baker. Today the next 2cd album, which was released last year with parts of three Art Blakey Jazz Messengers Sesjun Radio Shows.

Review of the Rotterdam Doelen Concert ( 20th of April 1980) (Hans Koert archive)

The Sesjun Radio Shows were a weekly radio program, produced by Dick De Winter and hosted by Cees Schrama, transmitted since 1973 , and featured national and international jazz stars. One of them invited to play at the shows was Art Blakey.



The Doelen Jazzclub: a series of 7 Sunday evening concerts (1979-1980) ( Peter Koert archive)

Blakey could be heard in six programs between 1976 and 1983 - unfortunate three of them got lost. The 2CD album contains fragments of the three other Dutch gigs: At De Speeldoos in Vught ( 14th of December, 1978) and at the Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren on the 1st of May, 1980 and at the 27th of January, 1983. In the extensive liner notes, written by jazz journalist Jeroen De Valk, Cees Schrama revives his meetings with Art Blakey - great recollections of a great jazz drummer.


Art Blakey (1919-1990) ( The Rotterdam Doelen Concert - 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

In 1980 I joined a concert of the Art Blakey Jazz Messengers at De Doelen in Rotterdam. I remembered that we had a great view to his sextet and I was able to make some unique slides during the concert. But, memories become faint and slides get lost .... Ten years ago I wanted to know more about the concert, like what was the concert date? Who were the musicians in Blakey's Jazz Messengers? Billy Pierce (1948) (De Doelen - Rotterdam 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

I wrote to the former Dutch Jazz Archive and to De Doelen, but both authorities didn't had archived this information - finally I found a small review in a Rotterdam news paper, entitled Vitaal Optreden van Art Blakey, which suggested that the concert was scheduled at the 20th of April, 1980. Later I regained the ticket at my brother's archive, which learned that the concert was part of the Doelen Jazzclub (DJC), a series of 7 concerts ..... Art Blakey and the Jazz Messengers was scheduled as the final ones in the serie of seven concerts. A few days ago .......... after an expedition of several months in my archives, I found the slides .... Bobby Watson (1953) and Billy Pierce (De Doelen - Rotterdam)(20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)


When I had found out the correct date of the concert, I wanted to hear the music again ..... and I found out that Timeless had released an album entitled Art Blakey: Live At Montreux and Northsea, with recordings of the North Sea Jazz Festival in The Hague ( 13th of July) and at the Montreux Jazz Festival a few days later. I couldn't get closer to the original sound then these recordings, although I learned that Blakey was recorded at the Volksbuhne in East Berlin on the 3rd of May, 1980 with the same line up as in Rotterdam. Now, thanks to the Sesjun Radio Shows album featuring Art Blakey, we can enjoy now the music of the concert at Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren ( The Netherlands) scheduled on the 1st of May, 1980, ten days after the Rotterdam Doelen concert.


Art Blakey ( De Doelen - Rotterdam ) (20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

The members of Art Blakey's band were Billy Pierce on tenor saxophone, Valery Ponomarev on trumpet, Bobby Watson on alto saxophone, James Williams at the piano, he passed away six years ago, Charles Fambrough on bass and Art Blakey, the leader of course, on drums.

Bobby Watson ( De Doelen - Rotterdam) (20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

Art Blakey loved to play with young musicians in his bands: I'm gonna stay with the youngsters, he said during a live concert at Birdland (NYC) 1954, quoted by Jeroen De Valk in his liner notes, When these get too old, I'll get some younger one. Keeps the mind active.


James Williams (1951-2004), Valery Ponomarev (1943) and Billy Pierce. (De Doelen - Rotterdam) ( 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

I only remember that the music of the concert impressed. I remember Art Blakey as the great legend grinning behind his drum set. The music was great, as the tunes from the concert of the first of May prove: Stairway To The Stars, Free For All, 1977 A.D. and of course his 20 years old hit, Blues March. Blakey loved to punish his drum set, wearing, against the regular Dutch etiquette, dungarees and sneaker. Bobby Watson, Valery Ponomarev ( in dungarees too (!)) and bass player Charles Fambrough (1950-2011). (photo courtesy: Hans Koert)

I remember Valery Ponomarev well, being the odd man out in my opinion, who was the only white one and, above all, born in Moscow. Mind that the world still had its so-called Cold War. When Blakey was asked why he had a Russian trumpet player in his band he answered: Don't tell me who should play in my band. Terence Blanchard opposed to this as well, saying: Damn, the man can play, why don't you focus on that? Bass player Charles Fambrough passed away early this year due to liver problems - he was looking forward to get a liver transplantation. Art Blakey & The Jazz Messengers - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010171)


I remember, after 30 years, the great drive of these Jazz Messengers and I'm really glad that I finally found the photos of the concert I joined in Rotterdam and the music of Art Blakey's Jazz Messengers at the Sesjun Radio show, recorded 10 days after that Doelen concert - now available on a twofer entitled Art Blakey & The Jazz Messengers - the Sesjun Radio Shows (PRCD2010171). Last month the third twofer was released with Bill Evans.

Hans Koert

keepswinging@live.nl




I remember Blakey as the man with the sneakers and dungarees who loved to punish his drum set. ... That's how I remember Art Blakey more then 30 years after the Rotterdam Doelen concert (1980) I joined, but memories become faint .... What date was this concert? Who were the other members of the Jazz Messengers? How did they sound? And where were the slides I made? Facts lost in the past! Last year a twofer by Art Blakey and his Jazz Messengers was released with the Sesjun Radio shows and ...... I regained my slides .... just in time to join it with you together with a review of this great album...... The Keep Swinging blog loves to post these unique photos and hopes you like it. If you don't want to miss it, follow it at Twitter or ask the free newsletter

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , ,

Thursday, April 07, 2011

Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.

ART BLAKEY en zijn JAZZ MESSENGERS treden op bij SESJUN.

Unieke foto's Blakey's Doelenconcert boven water.

Hans Koert



Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.(Nederlands) Art Blakey and his Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows (English)

Een paar weken geleden schreef ik over de dubbelcd's, die uitgebracht waren in de serie The Sesjun Radio Shows met o.a. Chet Baker. Vandaag het tweede album, dat afgelopen jaar uitgebracht werd, met opnamen uit drie Art Blakey's Sesjun optredens.

Recensie van het Doelenconcert ( 20 april 1980) (archief: Hans Koert)


De Sesjun radioprogramma’s waren vanaf 1973 wekelijkse jazzprogramma's, geproduceerd door Dick de Winter en gepresenteerd door Cees Schrama. Hierin traden nationale- en internationale jazzartiesten op; Art Blakey was er, met zijn Jazz Messengers, één van.





De Doelen Jazzclub: een jazzabonnement voor 7 zondagavonden (1979-1980) ( archief Peter Koert)


Hij speelde in de periode 1976 - 1983 in zes programma's, waarvan er helaas drie niet meer in de archieven voorkomen. De dubbel-cd bevat nummers van de drie overgebleven uitzendingen in ons land: In De Speeldoos in Vught ( 14 december 1978) en in Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren, één van de vaste uitzendplekken van het programma; deze opnamen vonden plaats op 1 mei 1980 en 27 januari 1983. In het uitgebreide bijgevoegde boekje schrijf jazzjournalist Jeroen de Valk over de herinneringen van Cees Schrama aan zijn ontmoetingen met Art Blakey - fraaie terugblikken en verhalen over een groot drummer.



Art Blakey (1919-1990) ( Doelenconcert - 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)


In 1980 hoorde ik Art Blakey en zijn Jazz Messengers spelen in De Doelen in Rotterdam. Ik herinner me dat we tamelijk vooraan zaten en dus een prachtig zicht hadden op de muzikanten in het sextet en ik kon mooie dia's maken van het optreden. Helaas ... herinneringen vervagen en de dia's raakten zoek ........... Zo'n tien jaar geleden wilde ik wel weer eens wat meer weten van dat concert, dat met vage beelden nog ergens achter in mijn hoofd was blijven hangen. Wanneer was dat optreden en met wie had Art Blakey in zijn Jazz Messengers gespeeld? En hoe klonk het? En waar waren die dia's? Billy Pierce (1948) (De Doelen - Rotterdam 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

De precieze datum leek de kleinste hobbel, maar nee, dat viel tegen - het Nederlands Jazz Archief en De Doelen in Rotterdam konden me niet helpen. Uiteindelijk vond ik een kort artikeltje in een Rotterdamse krant, waarin gesproken werd over een Vitaal Optreden van Art Blakey; de datum was gekend: 20 april 1980. Later vond ik in een map bij mijn broer het kaartje, waaruit bleek dat het concert het laatste was in een serie van zeven concerten getiteld Doelen Jazzclub (DJC). En een paar dagen geleden ........... nadat ik op zolder tientallen dozen had doorgespit, mijn "archief", vond ik ook de dia's weer terug. Unieke beelden van een vergeten concert.



Bobby Watson (1953) en Billy Pierce (De Doelen - Rotterdam)(20 april 1980) ( foto: Hans Koert)


Toen ik eenmaal de juiste datum wist, wilde ik ook weer het concert terughalen. Hoe klonk Art Blakey in 1980? Ik vond jaren geleden al een Timeless album getiteld: Art Blakey: Live At Montreux and Northsea, met opnamen uit Den Haag van het Northsea Jazzfestival ( 13 juli 1980) en dat van Montreux een paar dagen later. Dichterbij de oorspronkelijke concertdatum kon ik toen niet komen, al had ik gevonden dat er opnamen moesten bestaan van Art Blakey tijdens een concert in Oost Berlijn op de Volksbuhne (3 mei 1980). Je kunt je dus voorstellen hoe blij ik was met de dubbel-cd van Art Blakey met de opnamen van 1 mei 1980 voor het Trosprogramma Sesjun - tien dagen na het Doelenconcert opgenomen.



Art Blakey ( De Doelen - Rotterdam ) (20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

De bandleden die Art Blakey in Rotterdam bij zich had waren Billy Pierce op tenorsax, Valery Ponomarev op trompet, Bobby Watson op altsax, James Williams aan de piano ( hij overleed een zestal jaar geleden), Charles Fambrough op bas en, uiteraard, in tuinbroek, Art Blakey achter zijn slagwerk, waar hij, herinner ik me, zeer harde knallen op gaf.

Bobby Watson ( De Doelen - Rotterdam) (20 april 1980) ( foto: Hans Koert)


Art Blakey hield ervan zich te omringen met jong talent. Wynton Marsalis is daar een mooi voorbeeld van - een paar maanden na dit concert zou Ponomarev plaats maken voor de jonge trompettist: I'm gonna stay with the youngsters (= Ik blijf spelen met jongeren), zei hij eens tijdens een liveconcert in Birdland (NYC) halverwege de jaren vijftig, schrijft Jeroen de Valk, When these get too old, I'll get some younger one. (= En als ze te oud worden, ruil ik ze in voor jongere ..) Keeps the mind active.(= Dat houdt de geest actief).



James Williams (1951-2004), Valery Ponomarev (1943) en Billy Pierce. (De Doelen - Rotterdam) ( 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)


Ik herinner me dat het een indrukwekkend concert was, met een krachtig drummende Blakey en de opnamen op de dubbel-cd van 1 mei 1980 bewijzen dat: Stairway To The Stars, Free For All, 1977 A.D. en natuurlijk het onvermijdelijke nummer Blues March, waarmee Blakey meer dan 20 jaar daarvoor, een hit had. Blakey mepte hard op zijn drumstel en droeg, wars van alle etiquette, gympen en een tuinbroek. Bobby Watson, Valery Ponomarev ( ook in tuinbroek) en bassist Charles Fambrough (1950-2011). (foto: Hans Koert)

Van de andere musici herinner ik me alleen Valery Ponomarev, een buitenbeentje in de band, volgens ons toen, omdat hij blank was en ....... ook nog een Rus, geboren in 1943 in Moskou. We zaten toen nog diep in de Koude Oorlog, dus zijn aanwezigheid in de Jazz Messengers was voor mij een zeer opmerkelijk feit. Terence Blanchard zette zich later af tegen deze vooroordelen: Damn, the man can play, why don't you focus on that? (= Verdorie, die man speelt gewoon goed, waarom wijs je daar niet naar?). Ook Blakey kreeg vaak opmerkingen hierover en dan antwoordde hij gewoon: Don't tell me who should play in my band.(= Ik bepaal zelf wel wie er in mijn band zouden moeten spelen). Ponomarev, tussen haakjes, speelt nog steeds. Bassist Charles Fambrough overleed begin dit jaar tengevolge van ernstige leverproblemen. Hij was in afwachting van een levertransplantatie.Art Blakey & The Jazz Messengers - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010171)

Ik herinner me, na dertig jaar, nog steeds die geweldige drive, die de band uitstraalde en ik ben dan ook erg blij met deze prachtige dubbel-cd, die helpt om de puzzelstukjes van deze herinnering weer in elkaar te laten passen. Onlangs verscheen het derde deel in de serie The Sesjun Radio Shows met de Sesjun-shows van Bill Evans. Ik heel benieuwd hoe die klinken!

Hans Koert

keepswinging@live.nl







De man in de tuinbroek, die ontzettend harde meppen gaf op zijn drumstel, Art Blakey - zo herinnerde ik me jarenlang het concert dat ik in De Doelen in Rotterdam meemaakte, maar herinneringen vervagen ...Wanneer was dat concert ook al weer en wie waren de musici die meespeelden? En voor het eerst had ik dia's gemaakt van een optreden en ook die leken opgelost in het verleden. Onlangs verscheen de mooie dubbelcd met opnamen van Art Blakey en zijn Jazz Messengers met opnamen van optredens voor de Sesjun radiomicrofoon en vond ik de slee met dia's terug - precies op tijd! ......... De puzzelstukjes van het verleden passen weer wat beter in elkaar ! Een vergeten concert gedocumenteerd ........... Als je niets wilt missen, volg haar dan via Twitter of vraag de gratis nieuwsbrief

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , , , , , , ,

Sunday, November 02, 2008

Leidse Jazzgeschiedenis

Wat is jouw favoriet? KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM 1000
START:
To the latest blog Naar de laatste blog
NEDERLANDS-VLAAMS:
( To the English section in which I commemorate the great trumpet player Bunny Berigan.)
DE LEIDSE JAZZGESCHIEDENIS (van 1899 tot 2009) te boek
Op donderdag 6 november 2008 wordt in Leiden tijdens een feestelijke bijeenkomst in de Marekerk het boek Leidse Jazzgeschiedenis (1899 - 2009) gepresenteerd. Tijdens deze presentatie, waarbij het eerste exemplaar door de auteur Cees Mentink wordt aangeboden aan Rita Reys, zal een optreden plaatsvinden van een gelegenheids-tentet bestaande uit (!) elf musici van docenten en studenten van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en de Muziekschool Leiden. Deze band, die uit meer dan tien mannen en vrouwen bestaat, bevat de volgende namen: Eef van Breen trompet - Anja Nielsen altsax - Eldert van Oosten tenorsax - Helene Neerhoff hoorn - Wim Millenar baritonsaxofoon - Paul van Egmond trombone - Martien de Kam tuba - Walter Wolff piano - Johannes Radianto gitaar - Francesco Angiuli bas en Andreas Fryland slagwerk. Teddy Charles, vibrafonist, is deze dag de eregast; hij was goed bevriend met David Broekman, die aan de wieg van de jazzgeschiedenis van Leiden stond, in de jaren twintig naar Amerika verhuisde en een carriere maakte in de muziek. Zo schreef Broekman muziek voor veel films en begeleidde hij de nog jonge Frank Sinatra. Tijdens het Newport Jazz Festival van 1956 dirigeerde hij het tentet van Teddy Charles, dat o.a. Jon Eardly, Gigi Gryce en Addison Farmer bevatte. Ze speelden toen zes nummers, waaronder Teddy Charles's compositie Word From Bird. Dit nummer zal donderdag ten gehore gebracht worden. In oktober 1956 nam Teddy Charles het nummer op met zijn orkest voor Atlantic.
Teddy Charles
Op zaterdag 8 november 2008 treedt deze legendarische Amerikaanse vibrafonist Teddy Charles op in Sociëteit De Burcht in Leiden, begeleid door het Walter Wolff Trio met Walter Wolff piano, Francesco Angiuli bas, Andreas Fryland drums.
Het boek : De Leidse Jazzgeschiedenis (1899-2009) is groots opgezet, bevat bijna 300 pagina's en meer dan 600 foto's, waaronder één van ondergetekende van Frank Morgan. Bijgevoegd zitten twee CDs, die mij erg nieuwsgierig maken, aangezien de inhoud bijna de hele beschreven periode bevat. Van een opname van de Blue Band, strijkorkest uit Leiden van juni 1920 tot opnamen van dit jaar met musici als Toon Roos, Tim Eijmaal en Pieter de Mast. Ik had graag bij de opening aanwezig geweest, maar even door-de-week vanuit Zeeland richting Leiden zit er niet in. Ik hoop binnenkort het boek en deze CD te kunnen bespreken.
Trio Bill Crow - Teddy Charles - Don Roberts
Het boek ligt vanaf eind deze week te koop bij boekhandels in Leiden en omstreken en kan, uiteraard, besteld worden bij het secretariaat van de stichting ‘Leidse Jazz Geschiedenis’, Kastanjekade 2, 2313 XM Leiden. Verkoopprijs boek, incl. twee cd’s, € 39,90
Hans Koert -
keepwinging@live.nl

KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM 1000: Wat is jouw favoriet?
Stuur me de titel van jouw favoriete blog en win een Lonehill Jazz CD heruitgave van een paar mooie Frank Rosolino platen uit de jaren vijftig.

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

ENGLISH ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met de aankondiging van een nieuw boek over de Jazzgeschiedenis van Leiden )

BUNNY BERIGAN ( 1908 - 1942 )
Today we commemorate the fact that 100 years ago, on the 2nd of November 1908, Rowland Bernart Berigan, better known as Bunny Berigan, was born in Hilbert, Wisconsins.
This great trumpet player and bandleader started his career in the early 1930s in the orchestra of Freddie Rich and he is to be heard on the well known Hit of the week recordings by Freddie Rich's Radio Orchestra Little Girl and It's The Girl. He joined Paul Whiteman's Orchestra and later Benny Goodman's band and even got his own big band late 1930s. He had a very popular big band and I love to play a record for you to introduce you to the kind of music he played. It's a recording from 1936 in which Bunny Berigan and his Boys accompany the crooner Chick Bullock in the song A Little Bit Later On.

This kind of sweet music of the 1930s is not really my piece of cake, as I love more hot versions from that period to show Bunny Berigan's excellent trumpet playing. I found a small fragment with three charming young ladies, The Boswell Sisters, singing Crazy People, scatting the trumpet part like a Fay Claassen or Roberta Gambarini's avant-la-lettre, but if you listen carefully you hear in the background Bunny Berigan on trumpet. Great! That's the way I love to hear Bunny play his music.

Bunny Berigan drunk too much, like another trumpet giant of the 1920s Bix Beiderbecke, which caused his death early 1940s. Bunny was great, but he had no business dying that young, Louis Armstrong must have said about this talented trumpet player who was often compiled with him as the "white" Louis Armstrong.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

ART BLAKEY's MOANIN'- 50 years
A few days ago I published a small contribution about Art Blakey's album Moanin' that was recorded 50 years ago. I got some commends from several readers about this Art Blakey "Kind of Blue" album, refering to Miles Davis price-winning release.
Julian Pressley wrote on the Sax on the Web forum about my blog and pointed to some members of the Jazz Messengers, like tenor saxophone Benny Golson, bass player Jymie Merritt and piano player Bobby Timmons.
He wrote: Jymie is living in Philly and rehearsing a band as we speak. The story is that Benny pulled Jymie out of BB King's band, where he was playing Fender bass. Benny said that Art wasn't too happy with that idea until he heard Jymie play, then he was cool. Benny said that Lee was working in Johnny Lynch's band at the Club Harlem in Atlantic City, was happy with that gig, and had to be persuaded to join Art. Benny also said that Bobby Timmons had the outside to Moanin', but couldn't think of a bridge. Bobby wanted Benny to write the bridge for him, but Benny wouldn't do it, so Bobby was forced to write the whole tune himself.
Benny had all of this influence because Art had made him the MD (= music director) of the Messengers, and had given him the power to hire and fire. I heard all of this on a radio interview that Benny did recently. I've worked with Benny a few times and hung out with him. He's very down to earth and just a really nice person. Long live Benny Golson and Jymie Merritt!!!!


Refering to the rare film fragment by the Jazz Messengers I posted, Julian writes: All Philly side men. Interesting to see my friend Jymie Merritt with his hair conked!!!!

Julian Pressley

Thank you Julian for your permission to post your commend.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM 1000
Send me your favorite blog and win a Lonehill Jazz Frank Rosolino CD
Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

Labels: , , , , , , , , ,

Thursday, October 30, 2008

Jean-Luc Ponty - violist

Wat is jouw favoriet? KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM 1000
START: To the latest blog Naar de laatste blog
NEDERLANDS-VLAAMS
( To the English section with a 50 years old top hit recording: Moanin' by the Jazz Messengers.)
JEAN-LUC PONTY: ENIGMATIC OCEAN
Als ik op platenjacht ben, vind ik af en toe wel eens wat, dat schijnbaar niet altijd helemaal past in mijn verzameling; maar schijn bedriegt. Zo'n mooi voorbeeld is de Atlantic LP: Jean-Luc Ponty - Enigmatic Ocean.
Jean-Luc Ponty, geboren in Frankrijk in september 1942, studeerde viool op het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris ( in goed Nederlands: Het conservatorium van Parijs) en startte zijn carrriere als klassiek violist in een symphonieorkest genaamd Concerts Lamoureux. Terwijl hij druk was met het klassieke repertoire, maakte hij ook kennis met de jazz, zoals de muziek van Miles Davis en John Coltrane en ging klarinet en saxofoon spelen. Hij leerde zich jazz spelen op deze instrumenten, maar koos er uiteindelijk voor om deze muziek op de viool te gaan spelen - een niet zo voor de hand liggende keuze. Of toch wel?

Na een aantal jaren klassiek-uitvoerend musicus moest hij kiezen: of verder gaan in de klassieke muziek of zich helemaal wijden aan de jazz. Het werd het laatste.
De manier waarop hij bebop-jazz ging spelen op zijn viool oogste overal waardering en bewondering. Zijn geluid en improvisaties op de viool waren niet te vergelijken met andere jazzviolisten. Je kunt dat goed horen op één van zijn eerste platen Violin Summit, dat hij samen maakte met de grootten op de viool uit die dagen:
Svend Asmussen en Stuff Smith. Ik besprak deze schitterende Violin Summit plaat in een eerdere bijdrage.

In 1967 trad hij voor de eerste keer op in de Verenigde staten tijdens het Monterey Jazz Festival op uitnodiging van John Lewis met zijn Modern Jazz Quartet. Hij oogste hiermee alom lof en zijn bedje leek gespreid.
In de jaren zeventig krijgen popartiesten als Elton John en Frank Zappa belangstelling voor hem en hij maakt platen en gaat met ze op tournee. In de jaren zeventig verhuist hij naar Californië en speelt daar met musici als John McLaughlin en zijn Mahavishnu Orchestra. Hij krijgt een platencontract bij Atlantic, waar hij een tiental platen maakt, waaronder die ene die ik op een rommelmarkt vond: Enigmatic Ocean. Deze plaat werd een hit in 1977 en bereikte zelfs de Amerikaanse top 40. De muziek op de plaat kun je benoemen als jazz-fusion en ik mag dat wel af en toe. Critici stellen dat zijn electrisch versterkte viool af en toe wel erg op de voorgrond treedt ten koste van het geheel. Ik zie dat niet zo.
Ik vind het leuk om een filmfragment te laten zien waarin Jean-Luc Ponty een deel van zijn Enigmatic Ocean laat horen, dan kun je zelf beoordelen of dit iets voor je is.

Deze plaat Enigmatic Ocean is één van die platen in mijn verzameling, die eerder de popkant opgaan dan jazzmuziek bevatten, maar ik mag hem graag horen. Als je er goedkoop tegen aan loopt moet je de gok maar eens wagen - ik denk dat je er geen spijt van krijgt.
Hans Koert -
keepswinging@live.nl
Op deze dagelijkse Keep Swinging blog wordt binnenkort de 1000ste bijdrage geplaatst. Om dit te vieren wil ik een aantal populaire onderwerpen onieuw plaatsen. Geef je voorkeur op of kies één van de twee suggesties hieronder en maak kans op de Lonehill Jazz CD van Frank Rosolino. Geef je voorkleur vandaag nog door: keepswinging@live.nl
Een paar voorstellen:

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

ART BLAKEY and te JAZZ MESSENGERS - MOANIN'
Lee Morgan trumpet - Benny Golson tenor saxophone - Bobby Timmons piano - Jymie Merritt bass - Art Blakey drums.
Moanin' - Are You Real - Along Came Betty - The Drum Thunder Suite - Blues March - Come Rain or Come Shine
Recorded in Hackensack NJ (USA) in the Rudy Van Gelder Studios on the 30th of October 1958 for Blue
Note

This album contains the third version of the Jazz Messengers. New musicians were Benny Golson, responsable for the tenor sax sound of course, but also responsable for several compositions on this record like Are You Real, Along Came Betty, The Drum Thunder Suite and, of course, his great hit Blues March. He would stay for two years in Art Blakey's Jazz Messengers. Also Bobby Timmons, the piano player was new in this band. He was responsable for the title tune Moanin' which would become the Jazz Messengers first hit and maybe the best known tune for Art Blakey to remember. There are but few film fragments of this great all-star band, but I found a preview of this band playing in Belgium, with a young 20 years old Lee Morgan, who just finished his first professional job in Dizzy Gillespie's Big Band. Enjoy this preview, made a month after this Moanin' recording session - now 50 years ago.



THE PLACE TO BE ..... 1st of November 2008.

Click to enlarge

Labels: , , , ,

Sunday, August 24, 2008

Giants of Jazz: Hemelse Muziek

( To the English translation.)
Bessie Smith: A Wild Lady with her Blues ( 23rd of August 1928)
The Giants of Jazz: Heavenly Music
De plaat die ik afgelopen week draaide, getiteld The Bop Fathers is één van die jazzopnamen die in elke verzameling thuis hoort. De plaat is een registratie van één van de talrijke concerten die de succesvolle formatie, bekend als The Giants of Jazz, tijdens een uitgebreide wereldtournee in 1971 maakte; de concerten begonnen in Nieuw Zeeland, Australië, daarna via Japan en Israel naar Europa waar een heleboel concerten gepland stonden. Het laatste concert was in Londen (Engeland) op 14 november 1971.
Dizzy Gillespie
Het idee voor zo'n tournee kwam van George Wein, producer en organisator, die o.a. het prestigieuse Newport Jazz Festival organiseerde. Hij zag er wel wat in om de laatste grote beboppers bij elkaar te zetten en ze langs allerlei podia te slepen tijdens een twee maanden durende wereldtournee. Hij nodigde Dizzy Gillespie uit op de trompet ( allicht), Sonny Stitt op saxofoon, Kai Winding op trombone, Al McKibbon op bas, Art Blakey op slagwerk en Thelonious Monk op piano. Een hachelijke onderneming: De Giants of Jazz waren allen ervaren bandleiders en grote individualisten; jazzmusici, die gewend waren de lakens uit te delen. Zoveel kapiteins op één schip? Dat zou om moeilijkheden vragen! Wat zou er gebeuren als ze twee maanden lang tot elkaar veroordeeld waren en samen moesten optreden op één podium? Twee-en-veertig concerten lang. En wat te denken van de zwakke gezondheid van sommige musici, met name Thelonious Monk?
The Giants of Jazz tijdens hun laatste optreden in Londen ( 14 november 1971)
Om een lang verhaal kort te maken ...... er waren geen grote problemen. Het was schitterend om dit zestal te zien oefenen, stelt Alyn Shipton in het boek Groovin' High, dat gaat over het leven van Dizzy Gillespie: Six individuals were rehearsing each other's tunes (= Zes individueën waren druk bezig elkaars nummer te leren kennen). Dizzy learning Monk's music - Monk listening to the Parker and Gillespie tunes that the group played. ( = Dizzy leerde de nummers van Monk, die op zijn beurt weer stoeide met de muziek van Parker en Gillespie). Listening, listening (= Luisteren, luisteren ....). Er was niet echt een leider, al werd Dizzy aangewezen als woordvoerder. Zo zouden de indivduele leden van het orkest niet één voor één tijdens optredens op het podium voorgesteld worden, zodat een bepaalde volgorde geen bepaalde suggesties zou kunnen wekken.
Thelonious Monk
Ik heb de bovengenoemde CD, getiteld The Bop Fathers, die een opname bevat van het concert in Milaan van 20 oktober 1971. Een andere plaat in mijn verzameling is van het concert in Belgrado, dat van 2 november dateert.

Met onder andere opnamen van het Belgrado concert: 2 november 1971.
Ik vond een fragment van één van de Europese concerten uit 1971. Als je op internet zoekt vind je ook beelden van het concert in Rotterdam, maar die zijn ontzettend slecht van kwaliteit.

Helaas loopt het geluid niet helemaal synchoon met de beelden.
Geen problemen dus, ook niet met de gezondheid van Thelonious Monk. Hij maakte zelfs de dag na het laatste concert een flink aantal opnamen in London ( 15 november 1971), die later uitgebacht zouden worden door Black Lion als Thelonious Monk - The London Collection


BESSIE SMITH: A Wild Lady with her Blues (28th of August, 1928)
On Friday the 28th of August 1928, now eighty years ago, Bessie Smith, The Empress of Blues, recorded six sides for Columbia. She was accompanied by a trio featuring Bob Fuller and Ernest Elliott on reeds and Porter Grainer at the piano. On one tune, Poor Man's Blues, Joe Williams must have been playing the trombone, but that take was not released on a 78rpm recording. No bass or rhythm instrument was available.
They recorded: Yes Indeed He Do - Devil's gone git you - You Ought To Be Ashamed - Washwoman's Blues - Slow and Easy Man and the one mentioned before Poor Man´s Blues. They were released on five Columbia records. Lester Young onces described her as She Was a Wild Lady with her Blues
The Giants of Jazz: Heavenly Music

Most All-Star Bands are often founded by accident. Almost every dedicated jazz fan dreams about making his own all-star band; day dreams, you should call that, when he wants to select long gone jazz musicians. George Wein got the chance in 1971. He formed an all-star group of six, almost legendary bebop musicians, which made a two months world tour. Now all these musician play their part in the Heaven's All-Star Jazz Band - I'm sure.

Labels: , , , , , , ,