Tuesday, November 18, 2008

They lovingly nicknamed me "jazz nerd"

KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM almost 1000
START: To the latest blog Naar de laatste blog
ENGLISH ( Naar de Nederlands-Vlaamse vertaling.)
997:
This is one of the most favorite blogs of the almost 1000th Keep Swinging blog selected by Mikayla from the United States. Hi Hans, she wrote, Congratulations on reaching your 1000th edition of Keep Swinging. I'll bet you already know which one is MY favorite ! :-) Best wishes and "Keep Swinging (Mikayla). This was the text of the message she sent me and of course I knew what blog she liked most: They lovingly nicknamed me "jazz nerd" . I was pointed to this subject by her grandfather, who is very proud of his granddaughter, who wants to become a jazz saxophone player and a jazz journalist. Nowadays she is de youngest columnist for the well known All About Jazz sites. Love to re-post her choice, first published almost a year ago at the 12th of November 2007.
THEY LOVINGLY NICKNAMED ME "JAZZ-NERD" - a reprise
Mr. Rollins, When I started playing the sax, I just wanted to play music. But when I heard your music, I wanted to play jazz.
Two months ago I made a contribution dedicated to the concert Sonny Rollins gave at Carnegie Hall New York City on the 18th of September 2007 due to the fact that he made his first concert at that venue 50 years ago. Thanks to one of the faithful visitors of this blog, Michael C. Gilbreath from Scottsdale, Arizona, I could make another contribution with a film fragment from the pre-concert reception.
In this fragment Michael visits the reception with his two granddaughters Briana ( 12 years old) and Mikayla ( 14 years old). Both are dedicated fans of Sonny Rollins and fashinated by his music.
Mikayla, the oldest, plays the alto saxophone for two years now. She became fascinated in jazz music, due to the weekly lessons where she had to listen to the music of Miles Davis, Charlie Parker and Sonny Rollins. I decided in the 7th grade to join my school's jazz band. Within a few months I had switched from clarinet to alto saxophone and discovered that I really enjoyed playing music.: she writes in one of her first articles Why Should I Choose Anything Else? she published in the JJA ( Jazz Journalist Association) magazine Jazz Notes. She is the youngest member of this Association and loves to become a jazz journalist later. The other students in my jazz band livingly nicknamed me "jazz nerd", which by the way I took as a compliment, she continues in her article. Mikayla is now preparing an article with an interview of Dr. Lonnie Smith, the known Hammond player with the turban.
I can show you part of a film fragment where you can hear Mikayla playing with the Deer Valley High School Performance Jazz Ensemble during a concert September 2007. They play the Miles Davis tune So What.

It is great to learn how such a group of young students ( 14 - 19 years old) plays. Amazing. This band will perform at the 29th Annual Western International Band Convention in Seattle, Washington US, on Friday the 16th of November next week. So if you're around the corner, please drop by.

One of the highlights in her life-in-jazz was the first meeting with Sonny Rollins, after being to a concert of her idol in Scotsdale, Arizona with her sister Briana and two more young fans, Michael and Jeremy. This meeting was filmed and posted on the Sonny Rollins Podcast. In this informal meeting with Sonny the four young jazz fans are interviewed about their passion to jazz and specially their fascinating for Sonny's music. Sonny chats with the young admirers and advices them: First learn the tune by head, the chorusses and the melody and so and then play it with your friends, just play it .... don't think too much - let it happen !

It is remarkable to learn that such a young girl, only 14 years old, who plays the alto saxophone for only two years now, reached such a high level in playing. Only few kids from that age can refer to the great master in jazz, Sonny Rollins
who has said about hearing Mikayla playing Blue Room:
Bravo, very nice! She's got talent .... be proud.
I love to finish this contribution to this young US "Candy Dulfer" with one of her first alto saxophone solos in public in the tune Song for My Father. Enjoy her relief when she has finished it. Great !!

I love to wish her a great futur in music journalism: My aim is to become a jazz journalist, so I'll have a job that allows me to focus upon the two things I love the most - jazz and journalism. I hope your dream comes true, Mikayla !

Hans Koert - keepswinging@live.nl

These are some other selected Keep Swinging links sent to me, but were eliminated by the dices .....
Brew Moore Out of the Inkwell Piet Kuiters, a true Amsterdammer - 1 1958 -Jazz From Carnegie Hall Coleman Hawkins and Huize Poll

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

KEEPSWINGING.BLOGSPOT.COM bijna 1000
Nederlands-Vlaams ( To the English translation )
997:
Dit is één van de favoriete linken gekozen uit de bijna 1000 Keep Swinging blogs, me toegestuurd door Mikayla uit de Verenigde Staten. Hi Hans, schreef ze me, Congratulations on reaching your 1000th edition of Keep Swinging. ( = Gefeliciteerd met je 1000ste Keep Swinging blog). I'll bet you already know which one is MY favorite ! :-) (= Ik denk dat je wel weet welke blog mijn meest favoriete is?) Best wishes and "Keep Swinging (Mikayla). Natuurlijk was het niet moeilijk voor mij om haar meest favoriete blog te vinden:
They Lovingly nicknamed me "jazz nerd" (= Ik werd, liefkozend, een jazznerd genoemd). Ik werd op haar gewezen door haar grootvader, die heel trots is op zijn kleindochter. Ze droomt ervan om jazzsaxofoniste te worden en jazzjournaliste. En dat laatste zal zeker gan lukken, want ze is nu al kind aan huis bij de grootten in de jazz - ze is momenteel, met haar vijftien jaar, de jongste journaliste die voor de All About Jazz site schrijft. Ik vind het voor Mikayla dan ook leuk haar blog nog een keer te kunnen plaatsen: oorspronkelijk gepubliceerd op 12 november 2007.
IK WERD, LIEFKOZEND, EEN JAZZNERD GENOEMD - op herhaling
Mr. Rollins, When I started playing the sax, I just wanted to play music. But when I heard your music, I wanted to play jazz. (Meneer Rollins, toen ik begon met sax spelen wilde ik muziek maken; toen ik u had gehoord wilde ik jazz spelen.)
Twee maanden geleden maakte ik een bijdrage over het concert dat Sonny Rollins op 18 september 2007 gaf in Carnegie Hall, New York City, ter herinnering aan het feit dat hij 50 jaar geleden voor het eerst optrad in die zaal. Dankzij één van de trouwe lezers van deze web log, Michael C. Gilbreath uit Scottsdale, Arizona kon ik in een volgende bijdrage een aantal foto's laten zien van de receptie, voorafgaand aan het concert. De foto's zijn gemaakt door Michael tijdens zijn bezoek aan die informele bijeenkomst waar veel prominente jazzartiesten te zien waren, samen met zijn twee kleindochters Briana ( 12 jaar oud) en Mikayla ( 14 jaar oud). Beide meisjes zijn grote bewonderaars van de muziek van Sonny Rollins.

Mikayla, de oudste, bespeelt sinds twee jaar de altsax. Ze raakte geboeid door de jazzmuziek, dankzij de wekelijkse muzieklessen op school waar ze moesten luisteren naar muziek van Miles Davis, Charlie Parker en Sonny Rollins. I decided in the 7th grade to join my school's jazz band. Within a few months I had switched from clarinet to alto saxophone and discovered that I really enjoyed playing music ( Ik besloot in de eerste van de Middelbare School (7th grade) lid te worden van de Jazz Band van de school. Binnen een paar maanden was ik overgestapt van klarinet naar altsax en had ik ontdekt dat ik muziekmaken erg leuk vond), schrijft ze in één van eerste artikelen, getiteld Why Should I Choose Anything Else? ( Waarom zou ik iets anders kiezen?) gepubliceerd in het kwartaalblad Jazz Notes van de JJA ( Jazz Journalist Association). Ze is het jongste lid van deze club en ze hoopt later jazz journaliste te worden. Haar volgende artikel is een interview met niemand minder dan Dr. Lonnie Smith, de bekende Hammond organist met de tulband. De andere studenten in de jazz band noemen me liefkozend Jazz Nerd en dat vind ik een compliment, voegt ze ook nog toe in haar autobiografische artikel. Ik kan een fragment laten zien van een optreden van deze Deer Valley High School Performance Jazz Ensemble tijdens een concert in September 2007. Je herkent Mikayla op de altsax aan haar lengte. Ze spelen het nummer So What van Miles Davis.

Is het niet geweldig dat een groep jongelui van 14 tot 19 jaar oud dit soort muziek maakt en er duidelijk veel plezier aan beleeft? Fantastisch toch? Met deze band zal Mikayla op vrijdag 16 november spelen tijdens de 29ste jaarlijkse Western International Band Clinic in Seattle, Washington, dus als je in de buurt bent ..........
Eén van de hoogtepunten in haar nog jonge jazzcarriere was een ontmoeting met haar idool Sonny Rollins. Na afloop van een concert van Sonny Rollins in Scotsdale, Arizona, werd ze, samen met haar zus Briana en twee andere jonge saxspelers Michael en Jeremy aan hem voorgesteld. Deze ontmoeting is gefilmd en opgenomen in de podcast van Sonny Rollins zelf. In deze gefilmde impressie worden de vier jongelui geinterviewd over hun passie voor de jazz in het algemeen en die voor Sonny Rollins in het bijzonder. Sonny babbelt er tussendoor met de jonge fans en geeft ze adviezen: First learn the tune by head, the chorusses and the melody and so and then play it with your friends, just play it .... don't think too much - let it happen ! (Zorg er eerst voor dat je een nummer goed kan spelen, de melodie, de coupletten en speelt het dan met je vrienden, alleen maar spelen, niet te veel denken. Laat het maar gebeuren !! )

Is het niet opmerkelijk dat zo'n jong meisje, nog maar 14 jaar oud, die nog maar net twee jaar sax speelt, al zo goed muziek maakt? Wordt ze later de Amerikaanse Candy Dulfer? Er zullen maar weinig saxofonisten van die leeftijd zijn, die kunnen zeggen, dat de grote Sonny Rollins van hun spel heeft gezegd dat ze talent hebben. Bravo, very nice! She's got talent .... be proud. ( Bravo, erg goed. Ze heeft talent .. wees daar maar trots op)
Ik vind het leuk om deze bijdrage over Mikayla Gilbreath, deze enthousiaste en ambitieuze jonge saxofoonspeler, afteronden met een filmfragment, waarop haar eerste saxsolo is vastgelegd in het nummer Song For My Father.
Alleen al waard om te bekijken hoe blij en opgelucht ze is na afloop.

Ik wens haar een geweldige toekomst als jazz-journaliste, want dat wil ze graag. My aim is to become a jazz journalist, so I'll have a job that allows me to focus upon the two things I love the most - jazz and journalism. ( Mijn doel is om jazzjournaliste te worden, want dan kan ik me richten op die twee dingen, die ik erg leuk vind; jazz en journalistiek.) Ik hoop voor haar dat die droom uitkomt !!

De volgende vijf bloglinken werden me eveneens gestuurd, maar vielen buiten het lot.
Brew Moore Out of the Inkwell Piet Kuiters, een echte Amsterdammer-1 Coleman Hawkins en Huize Poll 1958: Jazz From Carnegie Hall

Keep swinging

Hans Koert
keepswinging@live.nl

Labels: ,

Monday, October 20, 2008

Tin Pan Alley Cats: Verboden Tekenfilm

START: To the latest blog Naar de laatste blog
NEDERLANDS-VLAAMS:
( To the English part with a contribution about Spike Hughes, an almost forgotten bass player and bandleader of the 1930s who was born 100 years ago.)

TIN PAN ALLEY CATS: Een Verboden "FATS WALLER" Tekenfilm.
Afgelopen week werd ik verrast door een filmfragment, terwijl ik op zoek was naar filmbeelden van Fats Waller. Eerlijk gezegd wist ik dat de kans nieuwe beelden te vinden van en met Fats Waller erg klein was, aangezien de fragmenten waarop hij te zien is ( vier Soundies en wat filmfragmenten) algemeen bekend zijn. Daarom was ik ook zo verbaasd een filmfragment te vinden van een cartoon uit 1943 getiteld Tin Pan Alley Cats.
Deze cartoon werd uitgebracht in de Verenigde Staten op 17 juli 1943, tijdens de oorlog dus, als een Warner Bros. Merrie Melodies cartoon. Het bevat schitterende muziek gespeeld door een onbekend orkest met onbekende solisten. De hoofdfiguur is een karikatuur van Fats Waller.
In de film gaat "Fats Waller", natuurlijk bedoel ik hier de getekende "Cat" Waller, een avondje stappen down town, maar wordt opgewacht door een gospelkoor, waar een prediker hem waarschuwt voor de gevaren in de club: "Wine, women and songs"- Drank, vrouwen en ....muziek ( jazz dus)), maar "Fats" lacht hen uit en wuift zijn bezwaren weg en zegt met zijn raspende stem: "Wine women an' song? What's de matter wid dat?" ( = Drank,vrouwen en muziek? Wat is daar mis mee?). Hij gaat de club binnen en vermaakt zich daar uitstekend, totdat de muziek, de opzwepende ritmes, Fats in een soort trance brengen, die hem in "Jazz Wackyland" doet belanden, zeg maar het Sodom en Gomorra, waar de prediker voor had gewaarschuwd. Als hij wakker wordt begrijpt hij dat dit geen goede plek is om te zijn en vlucht de club uit - recht naar het koortje en sluit zich aan. De boodschap is duidelijk.......
Deze film, Tin Pan Alley Cats, behoort tot één van de "Censored Eleven",( = De Elf verboden ) cartoons met racistische karikaturen van Afrikaanse Amerikanen en Japanners (Amerika was immers in oorlog met Japan), die beledigend konden zijn. De Censored Eleven zijn:

"All This and Rabbit Stew"-Avery/1941
"Angel Puss"-Jones/1944
"Clean Pastures"-Freleng/1937
"Coal Black & De Sebben Dwarfs"-Clampett/1943
"Goldilocks and the Jivin' Bears"-Freleng/1944
"Hittin' The Trail to Hallelujah Land"-1931
"The Isle Of Pingo Pongo"-Avery/1938
"Jungle Jitters"-Freleng/1938
"Sunday Go To Meetin' Time"-Freleng/1936
"Tin Pan Alley Cats"-Clampett/1943
"Uncle Tom's Bungalow"-Avery/1937
In 1968 werden deze films verbannen door de Amerikaanse TV-stations; een verbod dat nog steeds van kracht is - zelfs op DVD zijn deze films nooit in Amerika verschenen. Het is een feit dat er in de film hardnekkige vooroordelen en discriminerende fragmenten voorkomen m.b.t. de Afrikaanse Amerikanen en hun (jazz)muziek. Het onderwerp moet dan ook in de tijd gezien worden; net als de "rel" rond het optreden van Lionel Hampton in Nederland in de jaren vijftig, die in de blog Politie Stopt Hampton-Razernij besproken is. Bekijk deze film dan ook in historisch perspectief en bekijk de vooroordelen door de bril van de tijd. De muziek is grandioos.
Tijd om het filmfragment te laten zien: Tin Pan Alley Cats

Hans Koert -
keepswinging@live.nl

SONNY ROLLINS and the CONTEMPORARY LEADERS

Sonny Rollins tenorsax - Hampton Hawes piano - Barney Kessel gitaar - Leroy Vinnegar bas - Shelly Manne slagwerk - Victor Feldman vibraphone ( op een paar nummers)
Alone Together - How High The Moon - In The Chapel In The Moonlight - I've Found a New Baby - I've Told Ev'ry Little Star - Rock-a-bye Your Baby With a Dixie Melody - Song Is You - You
Opgenomen op 20 t/m 22 oktober 1958 voor Contemporary.


SPIKE HUGHES ( 1908 - 1987)
On the 19th of October 1908 Patrick Cairns Hughes, nicknamed Spike, was born in London. He learned to play the double bass by his own and started to play in the Night Watchmen. His first recordings under his own name were early 1930 with the Decca-Dents. These records, on Dutch Decca, were very popular in The Netherlands and so he was invited to play in Holland. He performed at a club in Scheveningen, but his Decca-Dents was not a live-band, but in fact a studio orchestra. The second concert, a live radio program made in Hilversum, was more succesfull in his opinion. In 1932-1933 he moved to the States where he founded his All American Orchestra, wich included musicians like Coleman Hawkins and Henry Red Allen. In the 1930s he also started to write critics about jazz in magazines like the Melody Maker and became a writer ....... and finished to play jazz music in public. His last recordings are from 1933 with the Negro Orchestra.
I love to share with you his final recording titled How Come You Do Me Like You Do? with the Negro Orchestra featuring Henry Red Allen, Dickie Wells, Benny Carter, Coleman Hawkins, Wayman Carver, Chu Berry, Red Rodriguez, Lawrence Lucie, Sid Catlett and Spike Huges on bass.

Enjoy this tune ...............

Spike Hughes passed away in London, February 1987.
The cartoon is made by Boy Ten Hove in 1938: a Dutch artist who made hunderds of drawings from jazz musicians to be published in magazines and news papers, well listed by Ate Van Delden in the book Boy ten Hove's Caricatures (Drawings of Jazz Musicians 1935-1940) (2006)

SONNY ROLLINS and the CONTEMPORARY LEADERS


Sonny Rolllins tenor saxophone - Hampton Hawes piano - Barney Kessel guitar - Leroy Vinnegar bass - Shelly Manne drums - Victor Feldman vibraphone
Alone Together - How High The Moon - In The Chapel In The Moonlight - I've Found a New Baby - I've Told Ev'ry Little Star - Rock-a-bye Your Baby With a Dixie Melody - Song Is You - You
Recorded the 20th up to the 22nd of October 1958 for Contemporary.

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: , , , ,

Sunday, September 07, 2008

Roda de Choro: Muziek in een kringetje.

( To the English translation.) SONNY ROLLINS: 78 YEARS RODA DE CHORO

Een week geleden wees Joergen, samensteller van de wekelijkse Choro Music blog zijn lezers op de typische kringopstelling van Choro-muzikanten: de Roda de Choro. Omdat ik zelf de Choro-band Choro Brasil Scandinavia graag nog eens wilde laten zien, waarmee in Kopenhagen in de zomer van 2005 alles begon, kon ik zo twee vliegen in één klap slaan. En bovendien ..... het stukje van Joergen was te interessant om onvertaald te blijven: Roda de Choro: Muziek in een kringetje.
Joergen schreef:
Eén van de meest karakteristieke elementen van de traditionele Choro-muziek is het feit dat de opstelling van de muzikanten tijdens optredens plaats vindt in een kring of rond een tafel, waardoor er een intieme sfeer ontstaat, zodat oogcontact tijdens het spel mogelijk is. Dit was de ideale opstelling bij een zgn. Roda de Choro en dat is nog steeds zo in kleine clubs of bij mensen thuis, als choro-muzikanten voor hun plezier komen spelen. Je zou kunnen stellen dat deze kringopstelling prima past bij dit soort kleinschalige muziek, waarbij concentratie, een uitstekende speeltechniek en een gemeenschappelijk gevoel, belangrijke elementen zijn onmisbaar om de echte Choromuziek te doorgronden.

Toch zie je tegenwoordig steeds vaker dat Choro gespeeld wordt op een podium in een zgn. concertopstelling, waarbij de musici naast elkaar zitten tegenover het publiek. In zo'n omgeving is het spelen in een kring praktisch onmogelijk, omdat iedereen met zijn gezicht richting het publiek zit. Natuurlijk zijn er ook voordelen aan die opstelling, omdat individuele solisten zich zo beter aan het publiek kunnen presenteren.
De Wereld Is Een Schouwtoneel ..... memoreerde Vondel al, of was het vader Cats, hoe dan ook, jonge musici die Choro-muziek spelen kennen al bijna niets anders meer en zijn gewend aan de opstelling waarbij ze oog in oog met het publiek staan en het hangt er dan ook maar vanaf in hoeverre de solist in staat is zijn publiek te boeien, met de band achter hem, als begeleider. De rol van de solist wordt zo, als vanzelf, de belangrijkste act op het podium. Is het niet opmerkelijk dat juist deze individuele waarden zo belangrijk lijken in de Westerse Wereld, dat het overgeslagen is naar de musici, die, zo lijkt het, alleen nog maar dromen van een individuele carriere in de muziek? Het lijkt alsof het succes van een band op het toneel afgemeten wordt aan het succes van de hoofdsolist. Zijn reputatie of het feit of hij een ster is of niet, of hij in staat is tijdens zijn solo's het publiek te verrassen met zijn spel; met speciale effecten of onverwachte improvisaties, worden allemaal factoren die van even groot belang zijn voor de muzikant om een "ster" te worden.

De traditionele Choro-muziek, gespeeld in een kring, tijdens een Roda de Choro, is wat mij betreft de enige pure vorm om de spirit van de Choro te beleven.
Joergen Larsen (vertaling Hans Koert) ( in het Engels in Armandinho - Retocando o Choro ; één van de wekelijkse bijdragen uit de Choro Music blog .

Deze bijdrage geeft mij de kans om twee fragmenten te plaatsen van de groep Choro Brasil Scandinavia, een band die bestaat uit musici afkomstig van beide continenten: Marcilio Lopes op de bandolim, Jayme Vignoli op cavaquinho en Oscar Balao op pandeiro. Deze drie komen uit Brazilië. Mats Andersson (uit Zweden) speelt gitaar en Martin Heap (uit Denemarken) de 7-snarige gitaar. Ze spelen twee nummers, terwijl ze in een kring zitten: Roda de Choro: Noites Cariocas en Um a Zero; composities van respectievelijk Jacob do Bandolim en Pixinquinha. Prachtig !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl


SONNY ROLLINS: 78 JAAR
Vandaag, 7 september 2008, hoopt Sonny Rollins zijn 78-ste verjaardag te vieren. Hij is nog steeds actief en velen zullen zich nog wel de "hype" rond zijn jubileumconcert vorig jaar november in Carnegie Hall, New York vanwege de vijftigste verjaardag van zijn eerste concert daar, herinneren. Ik mocht toen zelfs foto's en een verslag plaatsen van Michael Gilbreath, die met zijn kleindochters de receptie voorafgaand aan het concert bezocht. Je vindt ze in de bijdrage: Sonny Rollins in Carnegie Hall. Het concert resulteerde uitendelijk niet in een CD ( Rollins was niet tevreden met het resultaat). Binnenkort verschijnt er echter wel een plaat en DVD met daarop zeven live-opnamen uit de periode 1980 tot 2007 (één track komt uit de Carnegie Hall jubileumshow) en deze Road Shows: Volume 1 wordt nu al als one of the finest Sonny Rollins albums ever released ( = één van de beste Sonny Rollins albums ooit uitgebracht) aangekondigd. Ik hoop het na verschijnen hier te kunnen bespreken. Tot die tijd zullen we het moeten doen met het gegeven dat de aangekondigde plaat captures the kind of excitement that only Sonny Rollins can create in a live performance. (= een gevoel van opwinding veroorzaakt, die alleen Sonny Rollins kan opwekken tijdens een live optreden). Ik voel die opwinding nu nog niet, daarvoor zijn Zeeuwen iets te nuchter, denk ik .... eerst mè is luustere..... Als je Sonny Rollins persoonlijk wilt feliciteren hoef je vanmiddag niet in de rij te gaan staan om een handje te schudden: Zet je felicitatie gewoon online in zijn gastenboek.
Bedankt Mikayla voor je suggestie !!

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands / Vlaamse vertaling )


SONNY ROLLINS: 78 YEARS
Today, the 7th of September, Sonny Rollins, hopes to celebrate his 78th birthday. He was born in New York City on the 7th of September 1930. He is still an active man and most of you will remember the "hype" around the concert November last year in Carnegie Hall, New York City to memorate that it was 50 years ago that he first played in that famous venue. I could even give you an almost eyewitness report thanks to Michael Gilbreath, who shared photos and stories about the reception he visited with his grandchildren before te show itself. You could read it at: Sonny Rollins at Carnegie Hall. It was a pity that the promised album of the show was cancelled. Never mind that: a new album and DVD wil be released soon: Road Shows volume 1 with seven unreleased live recordings from the years 1980 up to 2007 ( also one track from the 2007 Carnegie Hall Concert). It is promoted as one of the finest Sonny Rollins albums ever released. Well I hope to be able to review it in this blog later .......... it captures the kind of excitement that only Sonny Rollins can create in a live performance. If you love to congratulate Sonny personally today you won't have to travel to the States, but you can give your congratulations online in his guestbook.
Thanks Mikayla for your suggestions !!
Hans Koert -
keepswinging@live.nl

RODA DE CHORO
One of the characteristics of the traditional choro performance is the fact that the participating musicians usually are seated in a circle or around a table to create an intimate atmosphere and leaving the opportunity to watch each other while playing. This is the ideal setting for a Roda de Choro, and this is continued to this day in small clubs or at private gatherings whenever Choro musicans get together to play for their own pleasure. But nowadays Choro bands play in halls sitting on a stage in front of the audience......... Read more about this in Joergen's contribution: Roda de Choro

Labels: , , ,

Thursday, March 27, 2008

Rollins Come Back

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Some weeks ago I found a letter in my archive dated the 6th of June 1972 sent by Fred "Cigar" Canté. During the 1960s and the decades to follow Fred Canté was very active into the Amsterdam jazz scene, as jazz publicist and discographer. He was a great admirer of the music made by Sonny Rollins and Thelonious Monk and wrote a Thelonious Monk discography in cooperation with Leen Bijl.

Click on the picture to enlarge.

He got his nickname Cigar because he loved to smoke cigars and in the early 1960s he was involved with an advertisement campaigns for the Dutch cigarettes brands Caballero and Brandaris shag, full-strenght tobacco to roll your own cigarettes.

Click on the picture to enlarge

I remember that I wrote him because he made an appeal to Sonny Rollins to start playing again. Between August 1959 and November 1961 Sonny Rollins had retired from music, due to a poor health and a feeling that he could do better ( The story tells, that he practiced his tenor playing on the Williamsburg Bridge in New York), but between September 1969 and November 1971 Sonny Rollins abandoned music again. In the Jazzwereld (number 38 April-May 1972), a Dutch jazz magazine, in which I found the call from Fred "Cigar" Canté, Jaap Ludeke gives in the article Sonny Rollins terug en weg ( = Sonny Rollins gone and back) as a reason problems with his teeth. (Max Roach's dentist made him crowns on his teeth), but also problems to accept the new modern electronic styles in jazz.

Never mind - I wrote Fred "Cigar" Canté and received a letter I refound in my archive. It reads: Beste Hans (= Dear Hans), ............. Een mogelijk nog verheugender mededeling is dat Rollins naar Nederland komt. In oktober. Rotterdam. Newport Jazz Festival ( = And a very joyful announcement, Rollins will visit The Netherlands. In October. Rotterdam. Newport Jazz Festival )Paul Acket vertelde me dat in een briefje. Tot dan. Sonnymoon for all, ( = Paul Acket (= a well known Dutch producer) told me that in a message - see you at the concert. Sonnymoon for all.). The letter was dated the 6th of June 1972 and signed by Fred "Cigar" Canté.
I remember he had put one or two stickers in this letter with the text: Rollins Come Back Enkele verontruste jazzfans ( = Some worryed jazz fans). I sticked one at my school diary.
Well, I haven't met Fred at the Newport Jazz Festival in Rotterdam in October 1972 as he suggested and as far as my information is now, Sonny Rollins didn't play at that festival, although a lot of great names were there: Dave Brubeck, Charles Mingus, Elvin Jones, Gerry Mulligan, Nat Adderley, Jimmy Smith, Kenny Burrell, Dizzy Gillespie, Sonny Stitt, Kai Winding, Thelonious Monk and last but not least Art Blakey. As far as I know the verontruste jazzfans (= worried jazz fans) had to wait until the International Laren Jazz Festival (August 1973) were Sonny Rollins gave an unforgetable concert. I found a fragment of the start of the concert in Laren. Hope you like it.

TERENCE BLANCHARD: I had the pleasure to see and hear Terence Blanchard perform the Movie Music of Spike Lee with his quintet and the Metropole Orchestra conducted by Vince Mendoza, with special guests Jamie Cullum, Bilal and Patti Austin. To say it was thrilling is an understatement. As his solos swelled and ebbed the orchestra invoked a special feeling different than what I remember sitting in the movie houses, giving each soundtrack selection a different emotional feeling for me. On a large screen behind the orchestra movie film clips coordinated with the musicial selections in a kinetic and dramatic presentation. We were left breathless at the last note.

Evette Dorham

keepswinging@live.nl


AT RANDOM:

NOBODY ELSE BUT ME - BRAD MEHLDAU Trio: Brad Mehldau piano, Larry Grenadier bass and JHorge Rossy drums. Recorded in Los Angeles 4 and 5 September 1996.

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag de Engelse vertaling van een bijdrage, onder de titel Sonnymoon for all die ik gisteren in het Nederlands plaatste over de actie Rollins Come Back door Fred Cigar Canté gehouden begin jaren zeventig. Wie toch ook wat wil lezen raad ik de bijdragen aan over de twee bluesgiganten Sonny Terry en Brownie McGhee
of een bijdrage over de grote jazz trombonist Jay Jay Johnson.

TERENCE BLANCHARD: Hallo Hans,
Ik had vorig jaar het genoegen om pleasure Terence Blanchard te zien en horen optreden in het programma rond de muziek van de film Spike Lee met zijn quintet en het Metropole orkest o.l.v. Vince Mendoza, met speciale gasten Jamie Cullum, Bilal en Patti Austin. zou zeggen dat het opwindend was, dan is dat een understatement. Terwijl zijn solo's zwelde de muziek door het orkest aan of juist weg op een manier die heel anders was dan in de bioscoop. Elk nummer kreeg voor mij zo een andere diepere betekenis. Op een groot scherm achter het orkest werden filmfragmenten vertoond, waardoor het een flitsende uitvoering werd. We luisterden ademloos tot aan de laatste noot.
Evette Dorham

keepswinging@live.nl


27 maart / March 27th:
1928:

  • that's what i call keen = emerson gill bamboo garden o
  • willow tree / sippi / thou swell / persian rug = louisiana sugar babes
  • st. louis blues = warren mills blues serenaders

1968:

  • pannonica / samba yantra / windows = chick corea trio
Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

Retrospect

QHCF, Django - and Robert! Sun Ra's Cry of Jazz Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: , , ,

Wednesday, March 26, 2008

Sonnymoon for all

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I love to share with you a letter I received June 1972 by Fred "Cigar" Canté. As the contribution is rather lenghty I will post a Dutch version today and tomorrow the English one. I love to recommend the following links posted some times ago about a Dutch advertisement record, sung by Louis Davids ( Wat Een Meisje Weten Moet) ( = What A Girl Should Know ....) and a contribution about a Brazilian musician, Hamilton de Holanda, who combines choro and jazz music. Make your choice ....


PONCE SISTERS: Hello Hans from the Pacific Northwest USA- I was just searching for info on the Ponce Sisters myself when I ran across your site. I 1st noticed them in the special features of the dvd Broadway Melody from 1929. They were among the many acts in 6 Movietone Revues, singing 10 Little Miles From Town about a restful bungalow, and one about a sexy girl (how sexy? You Have No Idea) who among other things has wrecked the Princeton football team and can even make you cheer for Yale! From another site (Dismuke's Message Board) I got the info that Ethel and Dorothea Ponce were daughters of Phil Ponce, a composer, author and radio exec from New York. They were born just prior to WWI and were active c. 1925-33 on stage, radio and records. Check out the revues if you get a chance-they are hysterical. I like your site! JC

AT RANDOM:
MONDAY STROLL - FRANK WESS Quintet: Frank Wess flute and tenor saxophone, Kenny Burrell and Freddie Green guitars, Eddie Jones bass and Gus Johnson drums. Recorded the 5th of January 1957 for Savoy

Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl


Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden hervond ik een brief in mijn archief gedateerd 6 juni 1972 aan mij gezonden door Fred "Cigar" Canté. Tijdens de jaren zestig en de periode daarna was Fred Canté erg actief in de Amsterdamse jazz scene, publiceerde jazzartikelen en was discograaf. Hij was een grote fan van de muziek van Sonny Rollins en Thelonious Monk en schreef, samen met Leen Bijl, een Thelonious Monk discografie.
Klik op de foto om hem te vergroten.
Hij kreeg zijn bijnaam "Cigar" (= sigaar), vanwege zijn voorliefde voor een goed rokertje. In de jaren zestig werkte hij voor een reclamebureau mee aan de reclamecampagne voor Caballero sigaretten en Zware Brandaris shag. Vandaar ......
Klik op de foto om hem te vergroten.
Ik herinner me dat ik hem schreef vanwege een oproep aan Sonny Rollins, die ik in één van mijn eerste zelfgekochte Jazzwereld aantrof. Rollins Come Back stond er boven. Wat was er aan de hand? Tussen augustus 1959 en november 1961 was Sonny Rollins al eens eerder een tijdje uit beeld geweest. Door zijn slechte gezondheid en twijfels over zijn eigen kunnen had hij een paar jaar rust gezocht. Legendarisch is het verhaal dat hij elke dag op de Williamsburg Bridge in New York op zijn tenorsax speelde. Tussen september 1969 en november 1971 lijkt de geschiedenis zich te herhalen - Sonny stopt met spelen. In de Jazzwereld van april-mei 1972 (nummer 38), toen één van de toonaangevende jazztijdschriften van ons land, waarin ik ook de oproep van Fred Canté vond, geeft Jaap Lüdeke in het artikel Sonny Rollins. terug en weg als reden dat hij problemen met zijn gebit had. Dankzij de tandarts van Max Roach kan hij een dure serie stifttanden laten plaatsen, die hem weer dwongen om te gaan spelen om de kosten te kunnen betalen. Ook suggereert Jaap dat er ook wel onvrede achter gezeten kan hebben doelend op de nieuwe stromingen binnen de jazz, het vele electronisch geweld. Ook de diefstal van zijn mondstuk zou een rden kunnen zijn .....
Ik schreef Fred "Cigar" Canté in 1972 naar aanleiding van zijn oproep en ontving de brief, waarin hij ondermeer schrijft: Beste Hans ............. Een mogelijk nog verheugender mededeling is dat Rollins naar Nederland komt. In oktober.Rotterdam. Newport Jazz Festival. Paul Acket (= organisator van jazzfestivals) vertelde me dat in een briefje. Tot dan. Sonnymoon for all. De brief was gedateerd 6 juni 1972 en getekend Fred "Cigar" Canté.
Ik herinner me dat ik één of twee stickers meegestuurd kreeg met daarop de tekst: Rollins Come Back - Enkele verontruste jazzfans. Eén heeft een jaar lang mijn schoolagenda gesierd - de andere moet ik nog ergens hebben ....


Ik heb Fred niet tijdens het Newport Jazz Festival in Rotterdam in oktober 1972 ontmoet en ook heeft, voorzover ik snel heb kunnen nagaan, Sonny Rollins niet in Rotterdam opgetreden tijdens het Newport Jazz Festival, waar overigens heel wat prominente artiesten geboekt waren, zoals Dave Brubeck, Charles Mingus, Elvin Jones, Gerry Mulligan, Nat Adderley, Jimmy Smith, Kenny Burrell, Dizzy Gillespie, Sonny Stitt, Kai Winding, Thelonious Monk en, last but not least, Art Blakey. Voorzover ik weet moesten de verontruste jazzfans nog geduld hebben tot het International Jazz Festival Laren het jaar (augustus 1973) daarop, waar Sonny Rollins een onvergetelijk concert gaf. Ik vond een fragment van het openingsnummer dat ik jullie graag wil laten zien.

PONCE SISTERS:
Hallo Hans vanuit de westkust van de Verenigde Staten: Ik was op zoek naar informatie over de Ponce Sisters toen ik op je weblog belandde. Ik vond een speciale uitgave op DVD van Broadway Melody uit 1929. De Ponce Sisters traden op tussen de vele andere acts in 6 Movietone Revue's, zingend het nummer 10 Little Miles From Town, en één over een sexy meisje (en hoe ... je zou het moeten zien !!), die o.a. de ondergang van het Princeton football team op haar geweten had en je zelfs enthousiast zou kunnen maken voor de club van Yale. Op een andere site (Dismuke's Message Board) vond ik dat Ethel en Dorothea Ponce dochters waren van Phil Ponce, componist, schrijver en radiomaker uit New York. Ze werden geboren net voor de Eerste Wereldoorlog en traden op tussen 1925-1933 in theaters, op de radio en op platen. Ga maar eens opzoek naar hun revue's; ze zijn echt gweldig om te zien. Ik vind je blog geweldig. JC

AT RANDOM:
MONDAY STROLL - FRANK WESS Quintet: Frank Wess fluit en tenorsax, Kenny Burrell en Freddie Green gitaar, Eddie Jones bas en Gus Johnson slagwerk. Opgenomen 5 januari 1957 voor Savoy


26 maart / March 26th:
1928:
  • what's the use of being alone / original bugle blues = dunn original jazz hounds
  • black beauty / jubilee stomp / got everything but you = duke ellington cotton club o
  • sweet sue - just you = sam lanin dance o
  • sunkist hawaii / rosary / palolo hula / old black joe = sam ku west harmony boys
Keep swinging

Hans Koert


keepswinging@live.nl

Retrospect

Labels: , ,