A weekly web log in Dutch and English to share my passion for jazz, jazz-related music, record collecting and other music projects that surprise me. | Een wekelijkse weblog in het Engels en het Nederlands waarin ik mijn passie voor jazz, jazz-verwante muziek, platenverzamelen en verrassende projecten met anderen wil delen.
Welcome to Keep (it) Swinging's latest newsletter, with a lot of, I hope, interesting items and reviews dedicated to jazz and jazz related music from the 1913-2013 period. The new concert season has started for me with some great concerts, like Jazz by the Sea ( The Netherlands) featuring some ex-Dutch Swing College members and a concert by the US based Dutch saxophone player Ben Van Gelder. Feel free to spread thehttp://keepitswinging.blogspot.nl link to your friends .. The number of regular visitors is still growing ...... Hans Koert.
Keep (it) Swinging profile: Bebop - Jelly Roll Morton - Sven Asmussen - Miles Davis and Louis Armstrong
From my mailbox:Capri-records: I should at least be checking this blog out. It sounds great, and I know you write some great reviews for us on it. Thanks so much for these and take care! (Natty) - Ik heb met grote interesse weer je laatste Nieuwsbrief gelezen. Wat staat daar toch een geweldige hoeveelheid info in! (Georg)
Welkom op de nieuwe Keep (it) Swinging nieuwsbrief, met weer een heleboel, ik hoop, interessante bijdragen en recensies waar je als liefhebber van jazz en jazzgerelateerde muziek uit de periode 1913-2013 wat mee kunt ..... Het nieuwe concertseizoen is voor mij weer begonnen met het zonnige Jazz by the Sea Festival (Domburg) en een optreden van het Ben van Gelder Quintet (Porgy en Bess - Terneuzen). Voor ons ligt een grandioos optreden van Fapy Lafertin in Bathmen ( met Quatre Tickets du Swing in het voorprogramma), de Doctor Jazz Dag in Wageningen en een optreden van Nils Wogram in Porgy en Bess: ik kijk er naar uit. Geneer je niet om http://keepitswinging.blogspot.nl bij je vrienden aan te bevelen - het aantal bezoekers stijgt nog steeds. Keep (it) Swinging(Hans Koert)
ARTICLES / ARTIKELEN
The composition O.A. 1926is one of the best, but less known compositions by Oscar Aleman. He composed it in the 1920s and performed it during his career live on stages on his cavaquinho .... It has been recorded only once late in his career .... The great Japanse stringband The Sweet Holywaiians has revisited the tune and recorded it for its latest album entitled Magic Ukulele Waltz (Jørgen Larsen)
Oscar Alemán's muzikale erfenis blijkt nog steeds populair, zowel in Argentinië als in Europa. Toch zijn zijn eigen composities minder bekend, zoals het vroege O.A. 1926 - Dit nummer, zo zegt de overlevering, was het allereerste nummer dat hij in de jaren twintig als straatschoffie in Sao Paulo ( Brazilië) leerde spelen op zijn eerste cavaquinho, een soort Braziliaanse ukulele. Hij speelde het, tijdens zijn hoogtijdagen bij concerten als solostuk op zijn cavaquinho - gelukkig zijn er wat krakerige radio-opnamen van bewaard. Pas in 1972 nam hij het daadwerkelijk op ..... Hedendaagse jazzmuzikanten en ukulelespelers lijken het nummer niet goed aan te durven, al koesteren de kenners de versie van Ton van Bergeyk, gitarist-banjoïst bij de Dutch Swing College Band en heeft nu ook de Japanse "Wizard of the Uke" Mario Takada het opgenomen .... samen met een ander vroeg nummer dat Alemán samen met Gaston Bueno Lobo vastlegde in 1927 voor Victor in 1927: Criolitta. ( Jørgen Larsen )
Carline Ray started to play the guitar at the famous All-Girl band The International Sweethearts of Rhythm, but was also active as a bass player, a vocalist and champion for women rights. She passed away last month 88 years old. A few months ago she made her debut as a singer on the first album under her own name Vocal Sides, produced by her daughter, jazz vocalist Catherine Russell. Enjoy the story of this special woman: Carline Ray. (Hans Koert)
CONCERTS / CONCERTEN / FESTIVALS Jazz By The Sea - Domburg 2013- al bijna 25 jaar lang een vast ankerpunt voor honderden liefhebbers van de traditionele jazz ....... Volle straten, swingende klanken van straatorkesten, die elkaar als standwerkers vliegen proberen af te vangen. En tegenover het Badhotel een deja vu naar de film Jazz on a Summer's Day .. weer even terug naar de jaren vijftig - Newport 1958 - weer even jong ..... (Hans Koert)
Menig Nederlands Jazzfestival zal jaloers gekeken hebben naar de aantallen bezoekers, die zich in de volgepakte straten van Domburg in een ongedwongen sfeer en een heerlijk zonnetje, genoten van de vele optredens op straat en op de verschillende podia, waarvoor gedanst en geflirt werd op vertrouwde swingende klanken ...... door een enthousiast publiek dat daardoor zichtbaar vijfentwintig jaar jonger werd ..... Wat jazzliefhebbers al lang vermoedden, werd op Jazz By The Sea weer eens bewezen: Is Jazzmuziek het geheime recept voor een eeuwige jeugd? Op het hoofdpodium bracht de George Kaatee Jazzband het verleden tot leven (Hans Koert)
Op zondagmiddag 23 september 2013 was Porgy en Bess (Terneuzen) ongetwijfeld the best place to be .... als je tenminste niet van de kermis houdt. Het kwintet van Ben van Gelder, up-and-coming talent, presenteerde niet onverdienstelijk zijn nieuwe cd met zijn Amerikaanse vrienden, bijgestaan door Reinier Baas op gitaar. Een mooi begin van een seizoen vol fascinerende jazzconcerten in Porgy en Bess ....... The place to be. (Hans Koert)
RECENSIES / REVIEWS
Opnamen Dizzy Gillespie meets Phil Woods Quintet heruitgebracht in de Timeless Jazz Legacy serie. Uiteraard was Dizzy Gillespie in december 1986 de publiekstrekker tijdens de concerten van het Phil Woods Quintet met Dizzy als gast, maar de man met de pet, altsaxofonist Phil Woods leidde een voortreffelijke band met musici als trompettist Tom Harrell, pianist Hal Galper, bassist Steve Gilmore en slagwerker Bill Goodwin. Met dit kwintet was hij in 1986 o.a. te horen in Rotterdam en in Porgy en Bess (Terneuzen) tijdens het Scheldejazzfestival, waar het concert werd samengevat als "Wereldklasse". (Hans Koert)
Last year Timeless reissued the classical Dizzy Gillespie meets Phil Woods Quintet recordings on its Timeless Jazz Legacy series Dizzy Gillespie was, December 1986, the crowd puller for the Phil Woods Quintet concerts, fauturing Dizzy as special guest ... a group with skilled jazz musicians like trumpetist Tom Harrell, pianist Hal Galper, bass player Steve Gilmore and drummer Bill Goodwin. With the same line-up Phil Woods performed at the 1986 Heinekens festival and Scheldejazz in Porgy en Bess Jazz club(Terneuzen)(The Netherlands), a concert which was labeled as "Wereldklasse". (Hans Koert)
For many years I have wanted to record with David Liebman, Charles Evans says in the liner notes of his latest album: Subliminal Leaps. Years ago Charles Evans studied at Queens College and David Liebman was one of his teachers ... He has changed my life and music in very profound ways. A dream came true with this relcording by Charles Evans, an unusual combination of soprano and baritone saxophones as lead melodic instruments. ( Hans Koert)
Ben van den Dungen werkte mee aan tientallen albums met groepen als Nueva Manteca, The Cubop City Bigband, the FraFra Sound en Tango Extremo en eigenlijk miste in dit rijtje een album met een eigen kwartet. Deze omissie is nu rechtgetrokken met de onlangs verschenen plaat Ciao City - gewoon een album met heerlijke muziek: een cd om naar uit te kijken .... ( Hans Koert)
2006-2011 - Keep Swinging blog 5 jaar KEEP SWINGING Blog 2010: een terugblik Hans Koert
In de laatste week van 2010 konden de bezoekers van de Keep Swinging blog zich uitspreken over hun meest favoriete Keep Swinging blog van het jaar. Er waren er 12 voorgeselecteerd: vandaag de uitslag.
Nobumasa Mario Takada en Takashi Nakayama in 't Ey in Belsele (België) ( januari 2010)( foto: Hans Koert)
Rond deze tijd van het jaar is het lijstjestijd en blikken we terug en vooruit in het nieuwe jaar. De drie onderwerpen, die als meest populair werden verkozen, vind je hieronder. Ik ontving ook, zoals gevraagd, een aantal blogs die niet genomineerd waren. Zo werden onderwerpen over Oscar Alemángemist en wilde Harry graag de bijdrage: De Ramblers: Bijdragen uit het naoorlogse Brusselvermeld zien! Tomotaka Matsui in 't Ey in Belsele (België)(januari 2010)( foto: Hans Koert) 1. Sweet Hollywaiians: Tropische klanken in grijs en mistig Belsele
De Japanse stringbandThe Sweet Hollywaiiansbezocht begin 2010Europa voor een korte tour. Eén van hun concerten stond gepland in 't Ey in Belsele, een dorp bij Sint Niklaas (België) op 23 januari 2010. Even was dit Vlaamse dorp het tropisch middelpunt van de aarde. Het volgende filmpje geeft een indruk van het concert.
Op 23 oktober 2010 trad Catherine Russell, dochter van bandleider Luis Russell, kort op in de Drvkkery in Middelburg als opmaat voor haar Nederlandse tournee. Ze trad ook op in Vrije Geluiden, het populaire muziekprograma van de VPRO:
Fapy Lafertin (rechts) en Koen De Cauter ( links) in een eerbetoon aan de muziek van Django (Theater Dongepark / De Volkaert in Dongen (november 2010)(foto: Hans Koert)
Ik probeerde voor mezelf een lijstje te maken met de concerten die op mij de meeste indruk gemaakt hadden en daar kwam het concert van de Sweet Hollywaiians ook in voor. Maar ook het afscheidsconcert van Hein Van de Geynin Porgy en Bess in Terneuzen en het Eerbetoon aan de muziek van Djangomet Fapy Lafertin-Koen De Cauter-Joep Peeters en hun Jazz Manouche. Verder was ik onder de indruk van Al di Meolain Middelburg en het Rick Margitza - Ivan Paduart Trio in Porgy en Bess - Terneuzen. Rick Margitza ( Porgy en Bess - Terneuzen - februari 2010)(foto: Hans Koert) Elke jazzliefhebber weet dat het gebeurt op het podium, tijdens concerten. Maar weinig optredens blijven echter hangen in het eigen of collectief geheugen en dat is jammer. Ik merkte dit ooit toen ik een concert van de Art Blakey Jazz Messengers in De Doelen, dat op mij 30 jaar geleden veel indruk had gemaakt, wilde traceren - slechts een paar regels in een Rotterdamse krant, gewijd aan dit optreden restte. De Keep Swinging blog, waarin concerten beschreven worden, is, zo hoorde ik, voor sommigen een prima naslagwerk waar informatie over concerten en bezettingen terug te vinden zijn en bewaard worden. Je vindt dan ook, behalve recensies van concerten, ook een lijst metbezochte concerten, inclusief foto's en bezettingen. Hein Van de Geyn: Afscheidsconcert in Porgy en Bess - Terneuzen ( september 2010)( foto: Hans Koert)
Het Nederlandse Jazzblad Jazzism kijkt in haar laatste nummer terug met een artikel genaamd Toppers & Dompers 2010. Een discutabele lijst met zaken die positief in het nieuws waren of dingen waar we afscheid van hebben moeten nemen, zoals de plotselinge dood van Solomon Burke of het afscheid van Hein Van de Geyn. Het feit dat één van de belangrijkste jazzspeciaalzaken in Rotterdam, IT-records, begin vorig jaar de deuren moest sluiten, verontrust me, maar ook de aangekondigde bezuinigingen van 25% op het budget van cultuursubsidies. Ik ben bang dat dit ook het begin kan zijn van het sluiten van een aantal kleinere jazzpodia overal in het land ............Een dramatische verschraling van het culturele aanbod. Ook bladen als Jazzism en Jazz lijken niet te ontkomen aan een deal met de commercie - door in hun onderwerpkeuze een zo groot mogelijk publiek te willen plezieren. Gelukkig wordt er minimaal één keer per uitgave aandacht besteed aan de grootten uit de jazz ( zoals het artikel van Bert Vuijsje over Lennie Tristano in het laatste nummer van Jazzism.), maar net als in dat handjevol platenzaken dat nog overleeft, wordt de bak "Jazz" wel heel erg mager. Wat een verschil, overigens, met een blad als het Jazz Bulletinvan het MCN ( Muziek Centrum Nederland (afd. Jazz) - het voormalige Nederlands Jazz Archief), dat hier aan niet aan mee doet, maar de breed georiënteerde jazzliefhebber over de Nederlandse Jazz informeert op een hoog niveau. Houwen zo!En een blad als hetDoctor Jazz Magazineis het niveau van amateurisme al jarenlang ontstegen onder leiding van hoofdredacteur Ben Kragting jr.
Keep Swinging hoopt dat jazz ook in 2011 je leven mag verrijken:Arbeidsvitaminen.
Dit jaar, 2011, bestaat de Keep Swinging blog vijf jaar - in februari 2006 gestart met een kort berichtje in het Engels, werd het al snel een dagelijkse blog over jazz- en jazzgerelateerde muziek. nu is het ontwikkeld tot een twee-talige blog met zo'n 140.000 bezoekers per jaar. Je vindt er recensies van concerten en platen en onderwerpen over lang vergeten muzikanten en hun muziek. De bezoekers van de Keep Swinging blog kozen hun drie populairste blogs van het afgelopen jaar:
Concert Sweet Hollywaiians (22%) Annette Hanshaw (19%) Catherine Russell concert De Drvkkery (16%) Hommage aan 100 jaar Django (13%) Afscheid Hein Van de Geyn (9%) Ger van leeuwen: een vergeten jazzpianist (6%) Louis Armstrong's Jeugdjaren (3%) Philip Catherine - Bert van den Brink (3%) Hot Five en Hot Seven herontdekt (3%) Ed Kirkeby's eerste ontmoeting met Fats (3%)
2006-2011 - Keep Swinging blog 5 years KEEP SWINGING BLOG Poll 2010 - a review Hans Koert
In the last week of 2010 te visitors of the Keep Swinging blog voted for their Best Keep Swinging blog for 2010. There were 12 nominates. Today the results.
Nobumasa Mario Takada en Takashi Nakayama at 't Ey in Belsele (Belgium) ( January 2010)( photo courtesy: Hans Koert)
This time of the year lends itselfs to look back and to make plans for the future. In the previous period you could vote for your most popular blog for 2010 and the results are listed below. I received a few additions from visitors who missed their blog in the selection I nominated. Well, they are right. Some wondered whyOscar Alemán was missing and Harry missed the contribution about the new Ramblers reissue, entitled: The Ramblers: Recordings from Post-war Brussels. Tomotaka Matsui at 't Ey in Belsele (Belgium)(January 2010)( photo courtesy: Hans Koert)
The Japanese String Band The Sweet Hollywaiiansvisited Europe early 2010. One of the concerts was scheduled in 't Ey in Belsele, a small village near Sint Niklaas (Belgium)23rd of January, 2010. Love to share with you some fragments of that concert.
On the 23rd of October 2010Catherine Russell gave an in-store concert at The Drvkkery bookshop in Middelburg, in the southwest part of The Netherlands, as a start of her Dutch tour. Enjoy a fragment of a performance at the VPRO program Vrije Geluiden:
Fapy Lafertin (right) and Koen de Cauter ( left) in an homage to the music of Django (Theater Dongepark / De Volkaert in Dongen (November 2010)(photo courtesy: Hans Koert)
I made myself a list of the best and most impressive concerts for 2010. It is good to see that the Sweet Hollywaiians is in your list of Best Blogs 2010 too. Other favorite concerts where the Farewell concert by Hein Van de Geynand an Homage to DjangobyLe Manouche anno 2010, as Joep Peeters, the leader of the Fapy Lafertin-Koen De Cauter-Joep Peeters and the Jazz Manouche. The two others were Al di Meolain Middelburg and the Rick Margitza - Ivan Paduart Trio in Porgy en Bess - Terneuzen. Everybody knows that it's hard to remember the impact or importance of the passed concerts after some months - most details have been forgotten and for me it is important that I safe the information of the concerts I've joined in my list of concerts for 2010and the Keep Swinging blog reviewsand photos I published in the blog. Hein Van de Geyn: Farewell concert at Porgy en Bess Jazz club- Tenreuzen ( September 2010)( photo courtesy: Hans Koert)
The Dutch Jazz MagazineJazzism looks back with an article entitled Toppers & Dompers 2010. Domper can best translated as Damper. A rather debatable list of things that seem to go well and things we have to take leave of, like the sudden death of Solomon Burke or thefarewell of Hein Van de Geyn. The fact that one of the leading record stores in Rotterdam, IT-records, closed its doors a year ago, worries me too, but what about the story of remains of glue that make the "Miles Davis - The Complete Columbia Album Collection" ( 70 records (!~) almost unplayable. This great box is out of reach for most of us. What really worries me is the fact that the new government of The Netherlands wants to reduce the culture budget with 25 percent. I'm afraid that this will be the end for dozens of small jazz clubs all around the country. A dramatic decrease for the cultural diversity.
This year, 2011, the Keep Swinging blog celebrates its 5th anniversary - it started in February 2006 as a daily blog in English about jazz and jazz-related music; now it has developed to a bi-langual blog with more then 140,000 visitors a year. It offers records and concert reviews and articles about long forgotten musicians and their neglected music. The visitors of the Keep Swinging blog voted their best blogs for 2010:
Concert Sweet Hollywaiians (22%) Annette Hanshaw ( 19%) Catherine Russell in-shop concert (16%) Homage to 100 years Django (13%) Hein Van de Geyn - Farewell concert ( 9%) Ger Van Leeuwen: a forgotten piano player (6%) Louis Armstrong's Teens in New Orleans (3%) Philip Catherine - Bert van den Brink (3%) Hot Five and Hot Seven rediscovered (3%) Ed Kirkeby's first meeting with Fats (3%) The rest of the selected blogs had no points.
Japanse band warms the audience of 't Ey at its first European tour. SWEET HOLLYWAIIANS: TROPICAL SOUNDS IN A CHILLY BELSELE Hans Koert
Last week the Japanese Sweet Hollywaiians visited Europe for a short trip along four venues in France, The Netherlands and Belgium. On the 23rd of January, 2010 the band played at a jam packed 't Ey in Belsele, a village near Sint-Niklaas in the northwestern part of Belgium between Antwerp and Ghent.
Tomotaka Matsui ( photo courtesy: Hans Koert)
The members of the Sweet Hollywaiians, founded and based in Osaka, Japan, were originally street musicians who share a common passion for the 1930s string band tradition in collecting the music of long forgotten legends like Roy Smeck, Sol Hoopii, Eddie Lang and King Nawasi ( and that kind of related musicians). They founded the Sweet Hollywaiians - a string quartet containing a dozen of string instruments like a Hawaiian steel guitar ( a lap steel guitar), banjos, tipples, ukuleles, mandolins, a bass and of course, guitars.
Takashi Nakayama(photo courtesy: Hans Koert)
The four members, Tomotaka Matsui, Nobumasa Takada, Takashi Nakayama and Kochichi Tsutsumishita developed into a group with an almost perfect interpretation of this seldom hearded music and became sought after artists, not in their own country, Japan, but at festivals at the west coast of the US: Time for a visit to Europe - I wrote a few months ago in a review about its latest album, Ticklin' The Stringsand last weekend, we finally could hear this fabulous group alive and well at the 't Ey in Belsele.
The Sweet Hollywaiians ( f.l.t.r.: Kohichi Tsutsumishita - Tomotaka Matsui - Nobumasa Takada - Takashi Nakayama)(photo courtesy: Hans Koert)
During the first set a lot of well known tunes were presented, like On The Beach of Waikiki; the Honolulu Stomp; Ten Tiny Toes - One Baby Nose, originally recorded by Sol Hoopii and the tune Singin' In The Bathtub, made known by R. Crumb and his Cheap Suit Serenaders, originally recorded in a 1930 Looney Tunes cartoon "Sinking In The Bathtub" (sic) featuring the film debut of Bosko the "Talk-Ink Kid". Tomotaka, who performed the lap steel guitar, a Hawaiian guitar played on its knees, introduced us to his own interpretation of the tune (My Wife Is Always ) Singin' The Blues; Nobumasa paid, playing Happy Birthday, homage to Django Reinhardt, who would have been 100 years that day. During this set they performed some well known standards too, like the St. Louis Blues, Milenberg Joys and Rum and Coca Cola which resulted in a spontaneous kind of community singing by the audience.
Kohichi Tsutsumishita and Tomotaka Matsui( photo courtesy: Hans Koert)
It was remarkable to learn that most of the members were multi-instrumentalist, who seemed to change instruments in an easy way, like Nobumasa, King Mario for friends, who played the tenor banjo, the ukulele, the guitar and the mandolin.
Nobumasa "King Mario" Takada( photo courtesy: Hans Koert) In its second set the Sweet Hollywaiians showed to feel at home in the cozy club and opened with the title tune of its latest recording Ticklin' The Strings, followed by tunes like Sweet Sue; My Girl from the South Sea Islands ( originally composed and recorded by the Hawaiian Beach Combers); Many Happy Returns of the Day and a great interpretation of the 1928 Eddie Lang - Joe Venuti composition Doin' Things, one of the high lights of the evening - played by King Mario as a reborn Eddie Lang on the guitar and Takashi on the mandolin; why don't we hear this kind music more often played live on stage?
Nobumasa Takada and Takashi Nakayama( [photo courtesy: Hans Koert)
The second set learned that they enjoyed being here, playing before an audience which likes this kind of music, for people that came specially to listen to this unique group from far and near. During the second set, which was less static, more visible elements and gimmicks were build in; and the audience liked it! They finished the concert with the Hula Girl, the title song of one of its first recordings, which is still one of my favorites.
Takashi Nakayama and Nobumasa Takada( photo courtesy: Hans Koert)
The band surprised in its encore changing places and instruments and Tomotaka and Takashi played the ukulele in a kind of ukulele-battle faster and faster, like I remembered to have heard before as a gimmick of the popular Japanese ukulele player Jake Shimabukuro. The music of the 1930s, as played by legends like Roy Smeck, Sol Hoopii and King Nawahi was lived again in the Sweet Hollywaiians, who warmed a chilly Belsele with its hot sounds. Thank Mario, Tomotaka, Takashi and Kohichi - hope to see you back soon, not next week, as Mario promised, but maybe next year !!
If you were anxious to hear these Sweet Hollywaiians alive in concert like me, than you seem to fit into the profile of the regular Keep Swinging blog visitors .... fascinated by jazz and jazz-related music from 1910 up to 2010. If you don't want to miss any contribution, let me knowand we'll keep in touch.
Afgelopen week trad de Japanse stringband, de Sweet Hollywaiians, voor het eerst op in Europa. Op 23 januari 2010 waren ze o.a. te zien en te horen in een volgestroomd cultureelcentrum 't Ey in Belsele, een dorp tegen Sint-Niklaas (België) aan.
Tomotaka Matsui ( foto: Hans Koert)
De leden van de Sweet Hollywaiians, opgericht in en afkomstig uit Osaka, Japan, zijn oorspronkelijk straatmuzikanten, die gefascineerd waren door de muziek uit de jaren dertig, die ze op 78-toerenplaten verzamelden, van bijna vergeten musici als Sol Hoopii, Roy Smecken King Nawahi - muziek die zijn wortels heeft in Hawaï. Ze richten de Sweet Hollywaiians op - een kwartet met louter snaarinstrumenten, zoals een Hawaïgitaar ( zo'n "blikken" gitaar - ook wel dobro genaamd), banjo’s, ukelele's, mandoline's, een bas en natuurlijk gitaren.
Takashi Nakayama(foto: Hans Koert)
De vier bandleden Tomotaka Matsui, Nobumasa Takada, Takashi Makayama en Kochichi Tsutsumishita, bleken tijdens het concert ware meesters te zijn in het interpreteren van deze muziek, met een perfectie, die zich liet horen tot in de kleinste details, en het is dan ook niet vreemd dat ze aan de westkust van de VS graag geziene gasten zijn op festivals georganiseerd rond dit soort muziek. Tijd om ze eens naar Europa uit te nodigen, schreef ik een half jaar geledenen - voila - daar stonden ze - alive and kickin' op het podium in 't Ey in Belsele.
The Sweet Hollywaiians ( v.l.n.r.: Kohichi Tsutsumishita - Tomotaka Matsui - Nobumasa Takada - Takashi Nakayama)(foto: Hans Koert)
Tijdens de eerste set brachten ze een heleboel bekende nummers, zoals On The Beach of Waikiki, the Honolulu Stomp; Ten Tiny Toes - One Baby Nose, oorspronkelijk een nummer opgenomen door Sol Hoopii en het nummer Singin' in the Bathtub, dat we wellicht kennen van de uitvoering van Robert Crumb, maar oorspronkelijk te horen was in de eerste Looney Tune cartoon met Bosko ( the Talk-Ink Kid) als "Sinking in the Bathtub”. Tomotaka, die de dobro bespeelde, als een Hawaïgitaar op zijn knieën, introduceerde ons zijn nieuwste versie van Singin' The Blues, omgevormd tot My Wife Is Always Singin' The Blues. Ook kwamen er bekende standards langs als de St. Louis Blues, de Milenberg Joys en het bekende nummer Rum and Coca Cola, waar het publiek spontaan vocaal op inhaakte.
Kohichi Tsutsumishita en Tomotaka Matsui( foto: Hans Koert)
Het was opmerkelijk te ontdekken dat de bandleden met gemak wisselden van instrument ( de bassist mocht zich daarvan, uiteraard om begrijpelijke redenen, van distantiëren), zoals bijvoorbeeld Nobumasa, voor zijn fans King Mario, die beurtelings de tenorbanjo, de ukelele, de gitaar en de mandoline bespeelde.
Nobumasa "King Mario" Takada( foto: Hans Koert) In de tweede set leken de Sweet Hollywaiians wat meer op hun gemak en te genieten van het enthousiasme van het publiek. Ze openenden de tweede set met het titelnummer van hun laatste CD Ticklin' The Strings, gevolgd door nummers als Sweet Sue; My Girl From the South Sea Islands, oorspronkelijk geschreven en opgenomen door de Hawaiian Beach Combers; Many Happy Returns of the Day en een schitterende uitvoering van een nummer, geschreven door Eddie Lang en Joe Venuti, getiteld Doin' Things, voor mij één van de hoogtepunten van het optreden. King Mario ontpopte zich daarin als de herboren Eddie Lang op gitaar en Takashi begeleidde hem vakkundig op mandoline: Waarom horen we dit soort muziek niet meer op onze podia?
Nobumasa Takada en Takashi Nakayama( foto: Hans Koert)
In de tweede set werden er ook wat meer visuele grappen gemaakt, waaruit blijkt dat ze zich op hun gemak gingen voelen ( tijdens de eerste set was alleen een voorzichtig ingezet "Happy Birthday" voor de 100 jarigeDjango Reinhardt, hun enige uitspatting geweest). Het publiek, dat speciaal gekomen was, van heinde en ver, om dit unieke concert te kunnen meemaken, waardeerde dit zeer. Het concert werd afgesloten met Hula Girl, het titelnummer van hun eerste album, voor mij nog steeds hun beste.
Takashi Nakayama en Nobumasa Takada( foto: Hans Koert)
Uiteraard moest er een toegift komen ( twee zelfs) en daarin verrasten ze door te wisselen van plaatsen en instrumenten en ontwikkelde een simpele rag zich tot een gevecht tussen Tomotaka en Takashi, wie in het hoogste tempo de ukelele kan bespelen, een gimmick, dat me deed denken aan een filmfragment van een optreden van de Japanse ukelelespeler Jake Shimabukuro, die dat in zijn optredens inbouwt.
De muziek uit de jaren dertig, zoals oorspronkelijk gespeeld door de string bands uit de jaren dertig, warmde een grijs en nat Belsele op tot tropische temperaturen, dankzij de "hot sounds" van de Sweet Hollywaiians. Bedankt Mario, Tomotaka, Takashi en Kohichi - hopelijk tot snel - niet volgende week, zoals Mario beloofde, maar misschien volgend jaar. Ik hoop dan weer van de partij te kunnen zijn.
Als je net als ik uitgekeken hebt naar het concert van de Sweet Hollywaiians, dan hoor je tot het illustere gezelschap dat de meeste onderwerpen in de Keep Swinging blog wel zult kunnen waarderen: bijdragen over jazz of jazz-gerelateerde muziek uit de jaren 1910 - 2010.
Als je niets wilt missen over datgene wat nog komen gaat, vraag dan om de nieuwbrief. Stuur even een mailtje aan:keepswinging@live.nl
Japanse stringband treedt voor de eerste keer op in Nederland, België en Frankrijk. SWEET HOLLYWAIIANS: EUROPESE TOURNEE JANUARI 2010 Hans Koert
The Sweet Hollywaiians is een groep Japanse muzikanten, die, zoals ze dat zelf zeggen, authentieke Hawaï muziek, swing, ragtime, blues, calypso en Napolitaanse liedjes brengen. Ze zullen later deze maand een serie concerten geven in Amsterdam, Belsele ( bij Sint-Niklaas), Lille en Parijs.
Ze raakten gefascineerd door de muziek van Sol Hoopii, King Nawahi, Eddie Langen Carl Kress, doordat ze die muziek op oude 78-toerenplaten hoorden en verzamelden. Sol Hoopii en Bennie Nawahi waren beiden afkomstig van Hawaï en verhuisden in de jaren twintig naar de Verenigde Staten. Sol Hoopii bespeelde de lap steel gitaar, de dobro en Nawahi specialiseerde zich op de slidegitaar ( de Hawaigitaar). In de jaren dertig werd de muziek uit de Stille Zuidzee, met vertolkers als Roy Smeck, Sol Hoopii en King Nawahi razend populair; in Nederland zien we die hype terug in de populariteit van bands als de Kilima Hawaiians ( opgericht 1934) en Rudi Wairata & The Mena Moeria Minstrels. De mannen van de Sweet Hollywaiians waren gefascineerd voor deze muziekstijl: The sounds were so easily to accept and so relaxing ( = die klanken waren zo gemakkelijk toegankelijk en ontspannen) legt Nobumasa uit in een interview. De vier leden van de band: Tomotaka Matsui, Nobumasa Takada, Takashi Nakayama en Kohichi Tsutsumishita kenden elkaar als straatmuzikanten in Osaka en ze besloten om samen de Sweet Hollywaiians op te richten, zodat ze deze muziek konden spelen: Sweet Hollywaiians betekent "Hollywood styled Hawaiian" muziek, legt Tomotaka uit, de muziek, zoals zich die ontwikkelde in Californië door musici als Sol Hoopii en Roy Smeck.
Het eerste jaar dat ze samen speelden was verschrikkelijk, verzucht Nobumasa, Japanese audiences were not interested in our music at all ( = Het Japanse publiek was totaal niet geinteresseerd in onze muziek).The Sweet Hollywaiians tijdens een optreden met Tom Marion.
Hun eerste plaatjes, Sweet Hollywaiians: 30s Style of Hawaiian Music en Sweet Strings presents the Sweet Hollywaiians waren EP-tjes voor de Japanse markt.
In de Verenigde Staten, waar de Sweet Hollywaiians sinds 2006 regelmatig optreden, vonden ze verwante zielen genoeg, zoals Janet Klein met haar Parlor Boys, Robert Armstrong, bekend van de R. Crumb Cheap Suit Serenaders; Mike Neer ( van de Moonlighters), Craig Ventresco, Bill Tapia, de 101-jarigeeminent grise van de ukulele en Tom Marion. Met deze laatste zanger en mandolinespeler maakten ze hun eerste plaat, met de onbegrijpelijke titel: "'Osurdato 'nnammurato", dat geen Japans is, maar Napolitaans en een bekend nummer is uit die laatste traditie over een soldaat, die terugkeert na de Eerste Wereldoorlog.
Hun tweede en derde plaat zijn getiteld Hula Girlen Maile Swing. Op deze laatste plaat zingt Yumi Ishikawa met haar Sweet Hollywaiians; deze plaat ken ik nog niet ..... Afgelopen jaar brachten ze hun vierde album uit "Ticklin' The Strings", een plaat met 16 nummers, met titels van hun idolen Eddie Lang en Joe Venuti ( in Doing Things), het nummer Singin' in the Bathtub, dat we wellicht kennen van R. Crumb's Cheap Suit Serenaders en King Nawahi ( My Girl from the South Sea Isles en het titelnummer Ticklin' The Strings). Op deze plaat zijn ook gastoptredens van een aantal musici die we kennen van de Cheap Suit Serenaders, zoals Robert Armstrong en Tony Marcus ( met Nostalgia - een Italiaans lied)
The Sweet Hollywaiians samen met de nu 101-jariuge nestor van de ukelele: Bill Tapia.
Het feit dat we eindelijk de Sweet Hollywaiians live in Europa kunnen horen is natuurlijk buitengewoon en ik weet zeker, dat hun enthousiaste optredens veel mensen zal aanspreken. Ik hoop jullie allemaal terug te zien in Belsele of op één van de andere concerten van de Sweet Hollywaiians.
Als je nieuwsgierig bent geworden naar concerten zoals dat van de Sweet Hollywaiians en je hebt een gezonde belangstelling voor jazz en jazz-verwante muziek uit de periode 1910 tot 2010 vraag dan de nieuwsbrief aan:Registreer.