Tivoli's huisorkest maakt plaat.

( To the English part commemorating Jimmy Woode.)
Drie jaar geleden nam de Tivoli Big Band een plaat op, getiteld: Tivolis Big Band Live.(SU 9069). Dit orkest, dat bestaat uit voornamelijk Deense musici, die voor de Deense omroep en TV orkesten werken, is in de zomerperiode dagelijks te vinden in het beroemde Tivolipark in het centrum van Kopenhagen. Als je ooit een paar dagen in Kopenhagen bent geweest, kun je ongetwijfeld niet om een bezoek aan het Tivolipark heen, midden in de stad. Zo ook wij. In mei, op een maandag, bezochten we één van de oudste pretparken van de wereld en, aangezien we geen pretparkfans zijn, waren onze verwachtingen niet erg hoog gespannen. We werden verrast door de schitterende tuin, waarin weliswaar achtbanen en andere vervaarlijke attracties vechten om de beperkte ruimte, maar waar veel plaats is voor vijvers, winkeltjes, restaurants, cafés en amusement en aan het eind van de avond duizenden lampjes en een spetterende lasershow boven de vijvers (alleen op zaterdagavond is er vuurwerk). We werden verrast door swingende big band klanken, die vanuit een "spiegeltent", de Harmonipavillonen, tot ons kwamen. Hier speelt, in de zomermaanden, elke avond de Tivoli Big Band o.l.v. Peter Kragerup of Niels Jørgen Steen. Die avond in mei stond de band o.l.v. eerst genoemde. Een mooie verrassing, waarover ik al eerder berichtte.

Tivoli Garden werd aangelegd rond 1843 als ontspanningsplek voor het steeds groeiend aantal inwoners van de stad. Het is geen gewoon park, maar een pretpark met attracties, restaurants en tuinen. In 1875 besloot één van de restauranthouders in het park zijn gasten te vermaken met een echt orkest en sinds die tijd zijn bands en orkesten steeds te horen geweest in het park. Natuurlijk speelde deze eerste band geen jazz; daarvoor moest men nog een aantal jaartjes geduld hebben. De Tivoli Big Band begon het big band repertoire te spelen begin jaren zeventig, eerst nog afwisselend met een licht klassiek repertoire, maar al snel maakte dat plaats voor alleen big bandmuziek zoals dat gespeeld werd door de grote orkesten van Duke Ellington, Glenn Miller en Count Basie.

Deze plaat, opgenomen in Tivoli op 21, 22 en 24 september 2005, bevat 14 traditionals uit het repertoire van bands als die van Charlie Barnet ( Skyliner), Ellington ( In A Mellow Tone), Quincy Jones (Stockholm Sweetin') en allerlei bekende standards zoals But Beautiful, Smoke Gets In Your Eyes, Fats Waller's Black and Blue en Laura; allemaal bekende titels. Eén nummer zegt ons Nederlanders niet zoveel: Karl Bertil Jonssons Julafton, gearrangeerd door Pelle Fridell, die hier baritonsaxofoon speelt. Het nummer is populair rond de kerstperiode en refereert aan een verhaal van Tage Danielsson, dat verfilmd is en op kerstavond op alle Scandinavische TV-zenders te zien is.
Afgelopen mei bezochten we Kopenhagen en ik heb daarover geschreven in: Jazz I Danmark: Tivoli Big Band en dankzij Benny Rosenfeld, trompettist bij het orkest, kon ik de namen van de bandleden vinden en hun CD beluisteren. Deze CD, die te verkrijgen is bij het orkest is een must voor iedereen die geniet van swingende big band klanken van de grote orkesten uit de jaren veertig en vijftig. Bedankt Benny voor je hulp.
Afgelopen weekend sloot Tivoli's haar zomerprogrammering af en de tuin gaat nu een paar weken dicht. Mocht je Kopenhagen willen bezoeken hou er dan rekening mee dat de tuin pas weer open gaat van 10 oktober tot 19 oktober met als thema Halloween en vanaf 14 november tot het eind van het jaar, waarbij de tuin in kerstsfeer is aangekleed. Hoe het programma van de Tivoli Big Band er dan uitziet weet ik niet - daar zou je tevoren naar moeten informeren, maar ik kan me ze best voorstellen allemaal in een kerstmannenpak. Je vindt alle informatie op de website van het park.

Hans Koert - keepswinging@live.nl


Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek, of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, schrijf dan zelf eens een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging blog, waarin over zestig dagen de 1000ste bijdrage geplaatst wordt. Velen gingen je voor, dus .... wat-let-je! keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaams deel over de Tivoli Big Band )

JIMMY WOODY: 80
Three years ago bass player Jimmy Woode passed away, 78 years old. He was born 80 years ago on the 23rd of September 1928 ( although other sources say 1926 or 1927), in Philiadelphia. I heard him playing once at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands, in November 2003, where he accompanied Roberta Gambarini with David Gazparov at the piano and Steve Williams on drums. I was fascinated by the idea listening to this tiny man, a live icon of jazz, sitting on a bar stool behind his giant instrument, who played with so many great names in jazz, from Earl Hines, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Miles Davis, Charlie Parker, Duke Ellington, Sarah Vaughan and Kenny Clarke. A very nice and modest man to commemorate today.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

If you are fascinated by jazz or jazz related music or you have made a research about a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a contribution for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl
DON ELLIS:
This site is amazing, informative and to the point. Don Ellis was a great artist whom USA should have considered a national treasure. His music was very accessable and even funky when it had to be. Such an uncompromising artist (like Roland Kirk) should have flourished in the 70s when the recording technology and stereo equipment became affordable. But then they played live for peanuts and did not realize why rock groups asked for so much money. Overhead, health benefits, expenses and just taking care of family and things to consider in any job.- Kevin Hurst sr.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Tivolis Big Band: Live

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met daarin nieuws over een nieuwe Don Ellis heruitgave.)
Three years ago the Tivoli Big Band recorded an album titled Tivolis Big Band Live.(SU 9069). This orchestra is the big band, that can be found at the famous Tivoli Garden in the center of Copenhagen. The Tivoli Garden was founded in 1843 to amuse the growing number of citizens. It is a garden, but also a amusement park with restaurants, concerts and shops.

In 1875 one of the restaurant-keepers in Tivoli Gardens decided to hire a band to entertain his customers. Of course, this first band didn't play jazz or big band music, but ever since that year music daily concerts have been scedulded, especially in the summer period, inside the garden.

The Tivoli Big Band started to play big band music in the early 1970s, beside a classical repertoire, but the last decade they only concentrate on big band music as played by Duke Ellington, Glenn Miller and Count Basie. This album was recorded at Tivoli on the 21st, 22nd and 24th of September, 2005 and contains 14 traditionals and standards, as played by the famous big bands of the past, like Charlie Barnet's Skyliner, Ellington's In A Mellow Tone, Quincy Jones's Stockholm Sweetin' and well known standards like But Beautiful, Smoke Gets In Your Eyes, Waller's Black and Blue and Laura. It contains one tune titled Karl Bertil Jonssons Julafton, arranged by Pelle Fridell, who plays the baritone saxophone in this tune. The tune is dedicated to a short story by Tage Danielsson, which was filmed and is broadcast every Christmas Eve on Scandinavian national television stations.

Last May we visited Copenhagen. I told about that visit in a previous contribution: Jazz I Danmark: Tivoli Big Band and thanks to Benny Rosenfeld, trumpet player in the Tivoli Big Band I could identify the musicians of the band. He pointed me to their great Tivolis Big Band Live CD, a must-have if you like the music of the famous big bands of the past. Thanks Benny for your kind help !!

Last weekend Tivoli's summer program ended. The park will be opened from the 10th up to 19th of October 2008 for a Halloween i Tivoli theme period and from the 14th of November onwards the end of the year with a program around Christmas: Jul i Tivoli. I don't know if the Tivolis Big Band has been scedulded during these periods, but I can imagine the band members dressed as Santa Clausés ....... you can find all info at its website.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

MORE DANISH hot NEWS:

Later this week I hope to point you to more Danish hot jazz news - the first album by the great Danish guitar player Jacob Fischer, who accompanies with his trio a great guest player: Svend Asmussen will be released soon.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English section about the album: Tivolis Big Band Live)
DON ELLIS: SOARING

Ken Orton, de biograaf van Don Ellis, waarvan ik afgelopen week een uitgebreid artikel plaatste over Don's carriere, meldt een heruitgave van het album Soaring van Don Ellis. Deze plaat wordt door Universal Music op 17 oktober 2008 heruitgebracht en de plaat Haiku, met daarop filmmuziek gecomponeerd door Don Ellis, verschijnt volgend jaar. De plaat Soaring zal uitgebracht worden op het "Jazz Club" label: MPS 06025 1785959
Het is opgenomen in Hollywood in januari 1973 onder leiding van Dr Baldhard Falk: Don kreeg de absolute vrijheid voor deze productie en dat leidde tot een plaat, die tot aan het gaatje een echte Don Ellis plaat geworden is. Don's eigen eerste trompettist Glenn Stuart was de opnameleider. De originele LP wordt, zonder toevoegingen, in zijn geheel overgezet op CD. Een lang verwachte plaat, die enthousiaste Don Ellis fans zeer zeker zal bekoren.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

TIVOLI's HUISORKEST MAAKT PLAAT:

Als je ooit een paar dagen in Kopenhagen bent geweest, kun je ongetwijfeld niet om een bezoek aan het Tivoli pretpark heen, midden in de stad. Zo ook wij. In mei, op een maandag, bezochten we één van de oudste pretparken van de wereld en, aangezien we geen pretparkfans zijn, waren onze verwachtingen niet erg hoog gespannen. We werden verrast door de schitterende tuin, waarin weliswaar achtbanen en andere vervaarlijke attracties vechten om de beperkte ruimte, maar waar veel plaats is voor vijvers, winkeltjes, restaurants, cafés en amusement en aan het eind van de avond een spetterende lasershow boven de vijvers (alleen op zaterdagavond is er vuurwerk). We werden verrast door swingende big band klanken, die vanuit een "spiegeltent", de Harmonipavillonen, tot ons kwamen. Hier speelt, in de zomermaanden, elke avond de Tivolis Big Band o.l.v. Peter Kragerup of Niels Jørgen Steen. Die avond in mei stond de band o.l.v. eerst genoemde. Een mooie verrassing, waarover ik al eerder berichtte. Vandaag drie jaar geleden maakte dit orkest een CD, Tivolis Big Band Live, die ik morgen wil bespreken in: Tivoli's huisorkest maakt plaat.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Don Ellis: Zijn Laatste Jaren

Nederlands-Vlaams ( To the English part with the sad news that Richard M. Sudhalter passed away.) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen in met dit uitgebreide essay.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren. Onlangs publiceerde ik het eerste deel van het drieluik over Don Ellis, getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Het tweede deel: Don Ellis: Een Nieuw Geluid en vandaag deel drie: Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Er waren veel meer feiten aan Don’s leven toe te schrijven: hij componeerde muziek voor zang (-stem), toneel, modern ballet, symphonie orkest, eigenlijk in feite voor elk medium binnen de uitvoerende kunsten. Zijn aandeel in de film muziek waren o.a. te beluisteren in de films “The French Connection”, “The Seven-Ups”en “The French Connection 2”, zijn filmmuziek zou nog, zelfs lang na z’n dood, in herinnering blijven in de 20th Century Fox Studios. Zijn filmmuziek, gekoppeld aan al zijn composities op zijn album “Haiku”, geven een indicatie over zijn ingeslagen weg vóór zijn dood. Een week voor zijn dood, nadat hij terugkeerde van het dirigeren van een symfonie-orkest, werd hem gevraagd: Would you aspire to Symphony conducting? (= Heb je in de toekomst aspiraties om een symfonie-orkest te gaan dirigeren?) Don antwoordde: Who knows? ( = Wie weet?).

Gedurende de gehele jaren ’70 kwakkelde hij met z’n gezondheid. Het was zo rond 1969 dat een depressie en grote twijfels z’n leven negatief ging beïnvloeden. Gedwongen om tot twee keer toe een lange periode in een ziekenhuis opgenomen te zijn met als diagnose een chronisch hartkwaal/afwijking, onderging Don een shock behandeling toen z’n hart er mee ophield. De doktoren spoorden hem aan om te stoppen met het bespelen van instrumenten waar hij zó van hield nl. de trompet en het drumstel; ook van dat instrument was hij veel gaan houden. Toch, ondanks al het lijden die hij te verduren had, vocht hij door en componeerde en speelde extreem bijzondere muziek werken.
Ik wil graag een fragment laten horen uit een show uit februari 1968 met daarin een aantal grootten op de trompet: Genieten dus. Je ziet Al Hirt die Dizzy Gillespie, Pete Candoli en natuurlijk Don Ellis introduceert.

Hij richtte zich op het bespelen van de bugel en de ‘superbone’, meer nog dan het fysiek zwaardere instrument, de trompet; vanwege het nog fysiek intensievere vereiste, moest hij helemaal definitief stoppen met drummen. In april 1978 gaf Don een laatste concert met z’n orkest. Op de avond van 21 december 1978 zakte Don Ellis, in het bijzijn van z’n ouders in elkaar en overleed aan een hartaanval.
Het is moeilijk om een verslag te schrijven over Don in een paar A4 –tjes, daarom heb ik ook niet geprobeerd details te schrijven over zijn opnames, over de films of de onderbelichte details van zijn carriëre, daarover is al geschreven en herschreven en allemaal te vinden op het internet. Als je het nog niet al hebt gedaan, luister naar de nog verkrijgbare albums ( op LP / CD) om zijn geniale kwaliteit te kunnen begrijpen. Zelfs dan nog zijn z’n ware capaciteiten niet te vatten. De mensen die hem zagen optreden tijdens concerten, in alle soorten van muziek: met Gunther Schuller, Leonard Bernstein, Lukos Foss, Zubin Mehta, Stan Kenton ( in symfonische bezetting) en met de vele kleinere bezettingen en big bands; zij zijn de gelukkigen en die musici en artiesten die met Don werkten; zij zijn de bevoorrechten.
De geschreven artikelen en verslagen over Don geven over het algemeen dezelfde impressies, soms verkeerde veronderstellingen ( deze neigen te groeien met het verstrijken van de jaren) en heel soms is het een poging om meer te zijn dan een oppervlakkig onderzoeken.
Het was mijn vriendschap met Don’s ouders, die mij er toe zette om een studie te maken “as close as possible”, niet alleen van Don’s muziek, maar ook zijn leven, z’n gevoelens en zijn ambities. Ik kreeg toegang tot muziek, persoonlijke dagboeken, brieven en een overvloed aan materiaal gerelateerd aan zijn leven. Voordat zijn ouders overleden, beloofde ik hen, een diepgaande biografie over hun zoon zullen gaan schrijven. Dezelfde belofte heb ik gemaakt aan Don’s eerste trompettist, de reeds overleden Glenn Stuart, die een goede vriend van mij werd.
Gedurende 20 jaar heb ik gestudeerd, onderzoek gedaan, interviews gemaakt en geschreven, in mijn poging om de beloftes waar te maken.

Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren ! Moge Don Ellis weer herleven!
Ken Orton - augustus 2008 ( vertaling: Hans Wagensveld) keepswinging@live.nl

RICHARD M. SUDHALTER (1938-2008) Op vrijdag 19 september 2008 overleed trompettist en, bovenal, jazzcriticus en - schrijver Richard M. Sudhalter. Geboren in Boston, Massachusetts, leerde hij de cornet bespelen en als tiener trad hij al professioneel op. Hij studeerde aan het Oberlin College en verhuisde in 1960 naar Europa, waar hij corrrespondent werd voor een Amerikaans persbureau. Begin jaren tachtig gaat hij over jazz schrijven voor de New York Times. Richard M. Sudhalter schreef een aantal belangwekkende boeken, zoals Bix, Man and Legend, de biografie over Bix Beiderbecke. Zijn belangrijkste studie werd Lost Chords, dat gerekend kan worden tot één van de belangrijkste handboeken over de jazz. Het belicht de invloeden, die blanke jazzmusici gehad hebben op de ontwikkeling van de jazz en vormt een mooi tegenwicht tegen die critici, zoals Stanley Crouch, die menen dat jazz alleen door de zwarte jazzmusici gemaakt is. De ondertitel luidt dan ook: White musicians and Their Contribution to Jazz (1915-1945) ( = Blanke musici en hun bijdrage aan de jazz (1915-1945)). De waarheid ligt, mijns inziens, in het midden. Minder bekend is, dat Richard ook een getallenteerd muzikant was, die speelde in de New York Repertory Company en oprichter was van bands als the New Paul Whiteman Band en het Classic Jazz Quartet. In 2003 kreeg hij een beroerte, die er voor zorgde dat hij de laatste jaren van zijn leven niet meer kon praten. Richard M. Sudhalter is 69 jaar geworden.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met daarin de derde bijdrage over Don Ellis: His Final Years en een stuk over de onlangs overleden Richard M. Sudhalter)
RICHARD M. SUDHALTER (1938-2008) On Friday the 19th of September 2008 trumpet player and, most of all critic and scholar Richard M. Sudhalter passed away. Born in Boston Massachusetts he learned to play the cornet as a kid and played the trumpet professionally being a teenager. He studied at the Oberlin College and moved to Europe in 1960, where he became a journalist for a United Press International. In the early 1980s he started to write about jazz for the New York Times. Richard Sudhalter wrote some important books about jazz history, like the book Bix, Man and Legend, the biography of Bix Beiderbecke. His most important study, Lost Chords, is one of the major hand books about jazz. It is a jazz study about the white men's influences in jazz, subtitled: White musicians and Their Contribution to Jazz (1915-1945) and it compensates the jazz critics, who say that jazz is a black men's invention only, like Stanley Crouch does. I believe, the truth lies somewhere in between. Less known is that Richard was also a gifted musician in the New York Repertory Company and founder of the New Paul Whiteman Band and the Classic Jazz Quartet. In 2003 he was suffered by a stroke, which caused that he was unable to speak since that time. He passed away aged 69.

Hans Koert keepswinging@live.nl
DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots. Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.

DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Don Ellis: His Final Years

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met een twintig jaar oude opname van de Moonlight Broadcasters en een onbekend Duriumlabel) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.
During the 60’s & 70’s, big bands and orchestras were finding it hard to continue, amid the much changed scene. The big band days were passed, so it was indeed a triumph that Don could form and re-form so many successful bands.
There were many other attributes to Don’s life: he composed music for voice, stage, modern ballet, symphony orchestra, in fact just about every medium in the performing arts. His movie scores included “The French Connection “, “The Seven Ups” and “French Connection II” and his music would be remembered in the 20th Century Fox Studios, long after his passing. His movie music, coupled with his compositions for the album “Haiku”, along with a number of other pieces, would give an idea as to the directions he was moving before he died.
A week before his death, when returning from an orchestral conducting session, Don was asked: “Would he aspire to Symphony conducting? – “Who knows?”, he answered.

Don had suffered all through the 70’s. It was around 1969 when depression and doubts began to degrade his life. Admitted to hospital for long periods on two occasions with a chronic heart condition, he underwent shock treatment when his heart actually stopped. Doctors urged him to stop playing the instruments that he loved: his trumpet and his drums, that had also become very important to him. Yet, with all the suffering that he endured, he fought on, still performing and composing exceptional music works. He featured himself more on the fluegelhorn and superbone rather than the more physically demanding trumpet but, because of the still high physical demands involved, he was forced to give up the drums completely. In April 1978, his orchestra played their last concert. Don Ellis collapsed and died of a heart attack in the presence of his parents, in the evening of December 17, 1978.

I love to share with you two fragments from a 1968 show featuring some great trumpet players, including Don Ellis. Enjoy the show, introduced by Al Hirt with Dizzy Gillespie, Pete Candioli and, of course, Don Ellis.

It is difficult to write an account of Don in just a few pages, so therefore I have not tried to include details of recordings, movies and the brief details of his career, that have been written and re-written before, for this is all to be found via the internet. You have to listen to his available albums – if you have not already done so – to begin to understand his ability. Even then, his true potential cannot be imagined. Those people who saw him perform in concerts, in all fields of music: with Gunther Schuller, Leonard Bernstein, Lukos Foss, Zubin Mehta, Stan Kenton (in symphonic content) and with the many groups and big bands, are the lucky ones and those musicians and artists who worked with Don, they are the privileged ones.
The written articles and accounts about Don generally give the same overall impressions, sometimes incorrect suppositions – that tend to grow as the years pass - and very rarely do they try to take more than a surface scan.
It was my friendship with Don’s parents that first embarked me on my way to make a study “as close as possible”, not only of Don’s music, but his life, his feelings and his ambitions. I was given access to music, personal diaries, letters and an abundance of material relating to his life. Before his parents passed on, I made them a promise that I would endeavour to write an in-depth biography about their son. This same promise was made to Don’s lead trumpet player, the late Glenn Stuart, who became a close friend of mine.
For over 20 years, I have studied, researched, interviewed and written, in my attempt to fulfil those promises.
The biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - was completed and copyrighted in October 2007. May time restore the memory of Don Ellis?
May Don Ellis live again!

Ken Orton
August 2008

DISQUES Souvenir
Han Enderman, the Dutch record label watcher, pointed me to a rare Durium label that was on eBay some days ago. It was not yet in my Hit of the week-Durium Discographies, so ...... It's a French Hit of the week release, with the DISQUES Souvenir label, which was probably sold in Paris as a souvenir during the 1930s. Mind the picture of the Eifeltower on the label.

(no band name) ( = Phil Spitalny's Music) [2tp-tb-2cl as-cl ts-2v-p-g-tu-dm-vo-(male)vo3] Phil Spitalny dir., Eddie Lang g, Paul Small vo, ETON BOYS vo4: (Jack Day bariton, Earl Smith 1st Tenor, Art Gentry 2nd Tenor, Chas. Day bass)Recorded New York City, Mar. 1932+ Au Plaisir de vous Revoir ( = Auf Wiedersehen, My Dear) - no matrix number ( originally 1203 A ) - DISQUES Souvenirs. ( no catalogue number). (Originally Hit of the week C5-D1)
+ MARTA - no matrix number ( originally 1203 A) - DISQUES Souvenirs (no catalogue number)
Are there collectors who have more records with this French DISQUES Souvenir label?

This contribution has also been posted at the Hit of te week blog.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with the third contribution in the DON ELLIS TRIPTYCH by his biographer Ken Orton)
MOONLIGHT BROADCASTERS:
Twintig jaar geleden, op 20 september 1988, namen de Moonlight Broadcasters, een retro-danceband o.l.v. Klaus Jacobi en Keith Nichols, in Londen een plaat op getiteld Radio Nights voor Stomp Off ( SOS 1193)
De plaat wordt vastgelegd als een radioprogramma zoals dat begin jaren dertig geklonken zou kunnen hebben; net als toen gesponsord ( door de Autobahn Automobiles Corporation of America ) en elk nummer aangekondigd. Het is een plaat, die hierdoor wat onnatuurlijk overkomt, maar muziek bevat die me doet denken aan de hoogtijdagen van bands als de Pasadena Roof Orchestra, die we verschillende keren in Rotterdam in de Harbour Jazz Club hebben horen spelen. Die Pasadena Roof Orchestra vond ik onlangs weer op LP (In Town) (TRA 314). Nostalgie ......

DON ELLIS: ZIJN LAATSTE JAREN

Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen in dit uitgebreide essay. Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren. Onlangs publiceerde ik het eerste en tweede deel van het drieluik over Don Ellis, getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren en Don Ellis: Een Nieuw Geluid. Het laatste deel, Don Ellis: Zijn Laatste Jaren verschijnt morgen.

Hans Koert - keepswinging@live.nl
DISQUES Souvenir
Han Enderman, de onvermoeibare label-watcher wees me op een zeldzame kartonnen Duriumplaat, die ik nog nooit gezien had en die met dit label nog niet in mijn Hit of the week-Durium Discografieën voorkwam. De muziek werd eerder uitgebracht in de Verenigde Staten als Hit of the week. De plaat werd waarschijnlijk rond 1934 als aandenken verkocht in Parijs. Let op het Eifeltorentje op het label.

(geen bandnaam) ( = Phil Spitalny's Music) [2tp-tb-2cl as-cl ts-2v-p-g-tu-dm-vo-(male)vo3] Phil Spitalny dir., Eddie Lang g, Paul Small vo, ETON BOYS vo4: (Jack Day bariton, Earl Smith 1st Tenor, Art Gentry 2nd Tenor, Chas. Day bass)Opgenomen in New York City, Mar. 1932

+ Au Plaisir de vous Revoir ( = Auf Wiedersehen, My Dear) - geen matrixnummer ( origineel 1203 A ) - DISQUES Souvenirs. ( geen catalogusnummer). (origineel als Hit of the week C5-D1)
+ MARTA - geen matrixnummer ( origineel 1203 A) - DISQUES Souvenirs (geen catalogusnummer)
Zijn er verzamelaars, die nog meer van deze DISQUES Souvenir-label platen in hun verzameling hebben?

Bedankt Han voor je speurwerk.

Deze bijdrage is ook (in het Engels) geplaatst op de Hit of the week blog.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Don Ellis: Een Nieuw Geluid

NEDERLANDS-VLAAMS ( To the English part with a smal portrait of Alberto Socarras who was born 100 years ago and a 1964 film fragment of Don Ellis.)
Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren Don Ellis: Een Nieuw Geluid Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.
Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen in dit uitgebreide essay.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten?
Onlangs publiceerde ik het eerste deel van het drieluik over Don Ellis, getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Vandaag deel 2: Don Ellis: Een Eigen Geluid.

Met de oprichting van de "Improvisational Workshop Orchestra" begon een nieuwe periode in zijn leven; een periode waarin hij ging experimenteren en interesse kreeg voor bijv. "vreemde maatsoorten". Het was vooral Don’s vertrek naar California en Los Angeles dat hem nieuwe inzichten en richtingen aan zijn muziek gaf. Zijn samenwerking met Hari Har Rao bracht hem in contact met de Indiase muziek en samen met Emile Richards, formeerden zij het “Hindustani Jazz Sextet”, een groep, die Amerikaanse Jazz en Indiase muziek combineerden. Er zijn in totaal drie verschillende “Hindustani Sextet’s” geweest, waaruit het “Hindustani Jazz Orchestra” geboren werd, dat later naam zou maken als het “Don Ellis Orchestra”. Dit orkest gaf in 1966 een spraakmakend optreden tijdens het Monterey Jazz Festival. Er werden opnamen gemaakt, die Don zelf financierde en, samen met opnamen gemaakt tijdens het het Pacific Jazz Festival (1966) en een optreden in Shelly’s Manne Hole in 1967, uitgebracht werden op het Pacific Jazz label. Eind jaren zestig bouwde het orkest zijn eigen sound verder uit en maakte succesvolle platen voor het Columbia label, die de band wereldwijd op de kaart zetten. Zijn voornamelijk Jazz-Rock en Soul orkest werd steeds commerciëler, hoewel het eigen karakter van het orkest behouden bleef en werd populair bij de rockfans, die Don’s ideeën en arrangementen navolgden. Toch kreeg hij nogal wat kritiek op deze muziek van jazzcritici, - musici en – puristen. Deze “underground” periode duurde maar kort, want nog voor het eind van de jaren zestig, keerde de band terug naar zijn roots en brachten swingende jazz, zij het met bewerkingen in vreemde maatsoorten. Veel Don Ellis fans beschouwen dit orkest als één van zijn beste.
Begin jaren zeventig werd het roer omgegooid wat betreft instrumentatie: er kwam een strijkkwartet en een Franse hoorn werd toegevoegd aan het koper en verschillende houtblaasinstrumenten werden gedubbeld met de saxofoonsectie, zodat er een geheel nieuw en uitgebreider klankspectrum kwam. Dit alles kwam bovenop de gebruikelijke instrumentatie van trompetten, trombones, tuba, piano, bas en vier slagwerkers. Het resultaat was een nieuwe dimensie, die zich het best laat vergelijken met een instrumentaal koor met daarbij alle gebruikelijke klankkleuren van een bigband. Dit soort rijke klankkleurcombinaties zouden blijven tot aan Don’s overlijden, ook al bleef hij zoeken naar nieuwe uitdagingen en dimensies. Zo richtte hij een ensemble op, dat bestond uit een kleine big band, zonder elektronisch versterkte instrumenten, gecombineerd met een koor ( bestaande uit een viertal zangers/zangeressen) dat, zonder teksten, de functie kreeg van extra instrument. Ook trad Don nog korte tijd op met een “standaard” big band, genaamd Electrophonic met o.a. vijf saxen. Don hield ervan om uit bestaande formaties kleinere groepen te formeren; trio’s, kwartetten en dat soort formaties. Door de sterk veranderde scene hadden big bands het in de jaren zestig en zeventig moeilijk om het hoofd boven water te houden en te overleven: de hoogtijdagen van de big band was voorbij, maar Don kon met zijn bands het hoofd boven water houden: met recht een grote prestatie. (wordt vervolgd)

Ken Orton (vertaling Hans van Wagensveld)
Er is nog veel meer over Don’s leven te vertellen, zoals zijn composities voor toneel, modern ballet, symfonieorkest en film. Hierover meer in het laatste deel van het drieluik getiteld Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Graag wil ik een fragment laten zien van een concert waarin Don Ellis te vinden is in het New York Philharmonic Young People's Concert. Je ontdekt Don Ellis (trompet), Eric Dolphy (alt) Benny Golson (tenor) Richard Davis (bas), Joe Cocuzzo (slagwerk) Gunther Schuller (dirigent) Leonard Bernstein (verteller) Nat Hentoff (schrijver) in deze opname uit februari 1964.

VAN ANKE ANGEL tot WILLEM BREUKER
Het komend weekend hoeft geen enkele jazzliefhebber zich in Zeeland te vervelen. Er is genoeg moois te zien en te horen. Uiteraard het Jazz by the Sea festival, dat dit weekend in een brede kuststrook op Walcheren gehouden wordt. Gisteren gaf ik hierover al een voorproefje. Zangeres - pianiste Anke Angel speelt zondag met haar combo in de Vlissingse Sint Jacobskerk met verder de Windy City Jazzband. Een dag eerder kunnen liefhebbers van jazzzang terecht in Domburg, waar zangeres Chris Peeters optreedt, die jazz uit de jaren dertig en veertig vertolkt. Liefhebbers van meer progressieve klanken zullen ongetwijfeld veel plezier beleven aan het optreden van Willem Breuker met zijn Kollektief in de Nieuwe Kerk in Veere komende zondag. En of dat nog niet genoeg is, kun je zaterdagavond vanaf 17.00 uur genieten van Mr. Boogie Woogie in Zierikzee en in Bergen op Zoom vindt zondag de manifestatie Jazz en Poetry plaats ( Arsis, Pand 6, 14.30 uur). En wie durft er nu nog te beweren dat er in Zeeland niets te beleven valt !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

ENGLISH ( Naar het Nederland-Vlaamse deel met Don Ellis: Een Nieuw Geluid en een overzicht van de jazz in Zeeland dit weekend.)
ALBERTO SOCARRAS - 100:
Today, one hunderd years ago, Alberto Socarras, also known as Albert, was born in Manzanillo in Cuba. This reed and flute player was the first Cuban musician that played jazz on flute. Some critics say that Wayman Carver in the Chick Webb band should have been the first one - it's not - Alberto Socarras was !! He started to play the flute as a kid and played music for silent movies. Late 1920s he moved to New York, where he made records with piano player Clarence Williams. and then his flute was recorded for the very first time ( Have You Ever Felt That Way - 5th of February 1929). Alberto Socarras recorded during the 1930s with musicians like Lizzie Miles, Eva Taylor, Margareth Webster, the Chicago Serenaders, Carl Webster's Yale Collegians and the Russell Wooding Grand Central Redcaps. Late 1920s he visited Europe with Lew Leslie's Blackbirds. He arranged music for Vincent Lopez, Cab Calloway and Tommy Dorsey during the 1930s, played with Benny Carter, Sam Wooding and Erskine Hawkins and even in Dizzy Gillespie's band for some time. The last decades of his life ( he passed away August 1987) he was active as a flute teacher and performed now and then with Giants in Cuban Jazz like Tito Puente. He played a lot of jazz-solos before the mid 1930s; the music he recorded after that period is most Latin music and has not much that can interest the pure jazz fan. Never mind - a great flute pioneer was born 1o0 years ago today: a fact to commemorate.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

DON ELLIS: HIS OWN SOUND
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.
Yesterday I had planned to share a film fragment with you, but, unfortunally YouTube didn't work well. So today a second chance. Enjoy a fragment of the New York Philharmonic Young People's Concert, with Don Ellis. You will recognize: Don Ellis (tp) Eric Dolphy (as) Benny Golson (ts) Richard Davis (b) Joe Cocuzzo (d) Gunther Schuller (comp, cond) Leonard Bernstein (dir, nar) Nat Hentoff (author). This concert was scedulded February 1964.

The first part was published as:

Don Ellis: May Time Restore?
The second part is titled: Don Ellis: His Own Sound. Tomorrow the final part: Don Ellis: The Final Years.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Don Ellis: His Own Sound

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Pia Beck (83 jaar) en Jazz By The Sea 2008) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.

The journey into experimentation became well under way, with the formation of the “Improvisational Workshop Orchestra”, where his developing interest in odd-meter time signatures began to emerge. In fact, a number of his later recorded big band charts began within this ensemble.

It was Don’s move to California and Los Angeles that would bring about so many new visions and directions in his music. His association with Hari Har Rao brought about his interest in Indian music and rhythms, and along with Emil Richards, they formed the “Hindustani Jazz Sextet”, that combined American Jazz with Indian music. There would be 3 different “Hindustani Sextets” over the years.
From the initial sextet, the “Hindustani Jazz Orchestra” was born, later to become known as the “Don Ellis Orchestra”. This was the band that “stopped the show” at the Monterey Jazz Festival in 1966. The recording of their concert was funded by Don and, along with other recordings, made at the Pacific Jazz Festival, 1966 and Shelly’s Manne Hole, 1977, two L.P albums were in turn issued by the Pacific Jazz label.
The changing orchestra throughout the late 1960’s brought increasingly more success and their recordings for Columbia began with a highly successful album that gained the band a worldwide reputation. Moving into the more commercial output of the Jazz/Rock/Soul combination – although retaining much of the demanding orchestration associated with Don and the ensemble – a new group of Rock enthusiasts were then drawn into an expanding following, and ideas were transmitted to many rock type groups of the period. It must be remembered, however, that jazz critics, musicians, purists, did not favour these directions. This “Underground” period did not last for, as the 60’s drew to a close, the band quickly moved back towards swinging jazz – in odd meters – with an ensemble that is judged by many enthusiasts to be Don’s finest.
In the early 1970’s, a completely new approach to big band instrumentation was presented. The use of string quartet, French horn, within the low bass, various woodwinds – doubled by the saxophone section to produce extended textures – combined with the usual trumpets, trombones, tuba, piano bass and the 4 percussionists. The resulting sounds resembled instrumental choirs in new dimensions, plus all the sounds that were associated with big bands.
This combination of sounds would continue intermittently until shortly before Don’s death, although there would be many other directions in which his constant quest into sound would lead, that included an ensemble which used no electronics and combined a vocal quartet performing as an instrumental section within a reduced big band. There would also be a short period when Don would form a standard - 5 saxes, etc – “Electrophonic” big band. Within all the orchestra re-formations, Don would organise trio, quartet and other groups.

During the 60’s & 70’s, big bands and orchestras were finding it hard to continue, amid the much changed scene. The big band days were passed, so it was indeed a triumph that Don could form and re-form so many successful bands. (to be continued)

Ken Orton

The first part of this triptych: In Search of Don Ellis, Forgotten Genius is titled Don Ellis: May Time Restore?. The third part: Don Ellis: His Final Years will be published soon.

PIA BECK: 83 YEARS
Today the Dutch born Pia Beck, piano player and vocalist, hopes to celebrate her 83rd birthday. Born in The Hague she lived the last decades in Torremolinos in Spain. She started her career in The Miller Sextet after the Second World War and soon founded her own group. She made a hit with the tune: Pia's Boogie. During the 1950s and early 1960 she performed each year in the US. Since the mid 1960s she lived in Spain where she had a bar. She played her final concert five years ago in Hilversum, in the center of The Netherlands.


Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

JAZZ BY THE SEA
Deze week vindt in onze provincie Zeeland, meer precies Walcheren, het Jazz By The Sea festival plaats. Dit jaarlijkse festival staat gepland van 16 september ( het openingsconcert vond eergisteren plaats in Zoutelande) tot komende zondag, de 21ste september. De bands die optreden spelen traditionele jazz en komen vooral uit de streek of net daar buiten, zoals de Jay Jay's Border Jazzmen, die gisteren in de Muziektent in Zoutelande optraden of de New Orleans Second Line Jazzband die morgen in Domburg te horen zijn. Je bent nog niet te laat voor dit festival als je dit weekend richting Walcheren af zakt; de meeste concerten staan namelijk gepland voor 19, 20 en 21 september 2008. Je kunt dan terecht in Domburg op verschillende podia, in Meliskerke in de World of Silk ( Zijde Museum), Westkapelle ( Strandpaviljoen), Oostkapelle (Hotel Bos en Duin), Dishoek (Hotel Eetcafé Duinlust) en Vlissingen ( Restaurant Solskin). Het Champagne Charlie Trio, deel van Champagne Charlie, treedt as. zondag op in De Leugenaar in Vlissingen vanaf 5 uur 's middags. Je vindt alle informatie op hun website.
Hans Koert - keepswinging@live.nl



DON ELLIS: EEN NIEUW GELUID.
Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag, exclusief voor lezers van de Keep swinging blog, zijn boek aanbevelen in met dit uitgebreide essay. Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? Het eerste deel vandit drieluik is getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Morgen deel twee: Don Ellis; Een Nieuw Geluid.

PIA BECK: 83 JAAR
Vandaag hoopt Pia Beck haar 83ste verjaardag te vieren. Deze pianiste, zangeres werd geboren in Den Haag en leefde de laatste veertig jaar in Torremolinos in Spanje. Ze begon haar carriere na de Tweede Wereldoorlog in het Miller Sextet . Een paar jaar later formeerde ze haar eigen groep en kreeg een hit met Pia's Boogie. In de jaren vijftig en begin jaren zestig reisde ze elk jaar naar de Verenigde Staten om te spelen. Sinds het midden van de jaren zestig had ze een bar in Spanje, waar ze de rest van haar leven bleef wonen. Ze nam vijf jaar geleden in Hilversum afscheid van het Grote Publiek.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions