North Sea Jazz 2010: a review

North Sea Jazz 2010: Een terugblik ( Nederlands) North Sea Jazz 2010: a review ( English)

Tropical hot festival days.
NORTH SEA JAZZ 2010: A REVIEW
Hans Koert

Last weekend, the North Sea Jazz 2010 festival, scheduled from Friday the 9th up to Sunday the 11th of July, 2010 was characterized by the tropical temperatures inside and outside the halls and, of course, the FIFA World Cup 2010 Final between the soccer teams from The Netherlands and Spain and as you might know: Holland reached the second position and Spain was one but last.Bob Brookmeyer (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

I visited the festival on Saturday, the 10th of July, 2010. Like most festival in the past, the Hudson hall is for me the place to be - the first concert was by the Bob Brookmeyer New Art Orchestra.

Bob Brookmeyer New Art Orchestra (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)
Bob Brookmeyer, now in his 80s, suggested to start a new project: to install air conditioning. Although known for playing the valve trombone in the 1950s with great names like Gerry Mulligan, Stan Getz, Clark Terry, as one of the founders of the Thad Jones-Mel Lewis band and conductor of the Danish Radio Big Band, he only played his instrument for a small intro in the first tune - as the leader of his New Art Orchestra he conducted the band sitting on a high chair with his back to the audience marking the accents of the music with some finger snaps......
Bob Brookmeyer with his grandson (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)
All tunes played that evening were compositions by Bob Brookmeyer, or as he said: I'm involved with most of them. Most compositions had great harmonic structures - personally I love to hear a more swinging big band .... Well, never mind - Ruud Breuls, our Dutch trumpet player and member of the New Art Orchestra learned that he is a great soloist. Bob had dedicated one of his compositions to his grandson, whose birthday was celebrated in Rotterdam. He surprised his grandfather during the concert with a bouquet of flowers........
Ornette Coleman (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)
The second band at the Hudson was the Ornettte Coleman Quartet. Ornette, now 80 years old, was the Artist in Residence of the festival- On Friday he performed with an original member of his trio Charlie Haden and the son-of the late Dewey Redman, Joshua Redman.

Tony Falanga and Ornette Coleman (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) (photo courtesy: Hans Koert)

At the Saturday concert he played with his regular quartet featuring Al Mac Dowell on electric bass, Tony Falanga on double bass and his son Donardo Coleman on drums. Ornette is a legendary alto saxophone player who upset and divided the jazz scene during the 1960s with his new free style music experiences.

Tony Falanga (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

Now, fifty years later, he sounds more sophisticated ( or did my ears changed?) playing his white alto saxophone and trumpet ( and violin on one tune), but he still loves to surprise the audience.Mari Okubo (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

What to think about the Japanese vocalist Mari Okubo, who has, Ornette Coleman says on her website, one of the most beautiful voices coming from a human being. Mari seemed to look out for the permitted limits of the audience, imitating a fufu zela or what so ever .....

Bobby Hutcherson - Cedar Walton Quartet (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)
The third band that was scheduled at the Hudson, seemed to be a small All-Star band itself: Bobby Hutcherson on vibes; Cedar Walton at the keys; David Williams on double bass and Eddie Marshall on drums.

Bobby Hutcherson (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)
Bobby Hutcherson, one of the last of the vibes players is known for his part in the classic Eric Dolphy album Out Of Lunch and his Blue Note albums, like Dialogue and Night in Barcelona ( with Hariold Land). Nine years ago I heard him before with the McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet, at the Congresgebouw in The Hague.

Cedar Walton (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

Cedar Walton, which I heard before with Roy Hargrove ( Porgy en Bess - February 1998) and the Johnny Griffin & Roy Hargrove + Cedar Walton Trio at the Congresgebouw in The Hague ( July 2002), performed in the past with names like J.J. Johnson, Hank Mobley, Clifford Jordan and still is a sought after accompanist.

David Williams (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

David Williams performed in the past with great names like Charles McPherson, Duke Jordan, Archie Shepp, Ornette Coleman, Art Pepper, Slide Hampton, and, of course, with Cedar Walton.

Eddie Marshall (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

Drummer Eddie Marshall played with Charlie Mariano, Toshiko Akiyoshi, Dexter Gordon and recorded with Bobby Hutcherson, like on the 1977 Blue Note album "Now".

Bobby Hutcherson (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

Bobby Hutcherson learned that he is still a gifted instrumentalist, fighting against his asthma ( It seemed that a fan near his feet didn't bring much lightening), joked with the audience and had them laughing, while the rhythm section learned what great musicians they are. It was, for me, one of the high lights of the evening.

Kenny Barron Trio & David Sanchez (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) (photo courtesy: Hans Koert)

Visiting the North Sea Jazz Festival means that you have to make choices. So I missed some great concerts I loved to have joined, like the Kenny Barron Trio with David Sanchez which played for a packed Madeira hall and the David Sanborn - Joe DeFrancesco - Steve Gadd trio. I've heard parts of these concerts and I'd love to hear more - a good reason to return next year.

The Castel-Van Damme kwartet receives the Dutch Jazz award from Hans Mantel (North Sea Jazz Festival 2010 - Rotterdam) ( photo courtesy: Hans Koert)

I was just in time to join the presentation of the award ceremony of the Dutch Jazz Competition. The winner of this prestigious award for young jazz players was The Castel / Van Damme Kwartet. Jasper Van Damme, born and raised in our region Zeeland ( like Rik Mol, Jan Menu and the Feen Brothers) also received the Norma prize for Best Soloist 2010. I hope to hear these four promising musicians ( Thierry Castel (piano), Jasper Van Damme ( saxes), - Sven Happel (bass) and Mark Schilders ( drums) once in concert.

Hans Koert

keepswinging@live.nl


Each year ten thousands of jazz fans world wide look forward to visit the North Sea Jazz Festival in Rotterdam. It's the biggest jazz indoor festival in the world. On Saturday the 10th of July, 2010 the Hudson hall in the Ahoy building in Rotterdam was for me the plays to be. I joined three concerts with only great names as a living encyclopediae of jazz history: Bob Brookmeyer, Ornette Coleman, Bobby Hutcherson and Cedar Walton. I love to look back to that evening ..... If you like to read about these living legends or you're interesting in jazz as played by nowe long forgotten musicians, you shouldn't miss the Keep Swinging blog. Ask for its newsletter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Northsea Jazz 2010: Een terugblik

North Sea Jazz 2010: Een terugblik ( Nederlands) North Sea Jazz 2010: a review ( English)

Ahoy op een tropische festivaldag.
NORTHSEA JAZZ 2010: EEN TERUGBLIK
Hans Koert

Afgelopen weekend stond in het teken van het 35ste Northsea Jazzfestival ( 9 t/m 11 juli 2010) en de finale voor de wereldbeker voetbal in Zuid-Afrika. En voor wie het festival bezocht, zullen ook de tropische temperaturen herinnerd worden. Bob Brookmeyer (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Ik bezocht het festival op zaterdag 10 juli 2010. Voor mij was de Hudsonzaal deze keer the place to be, omdat de programmering grote namen beloofde - een reis door de geschiedenis van de jazz. Het eerste concert was dat van het New Art Orchestra o.l.v. Bob Brookmeyer.

Bob Brookmeyer New Art Orchestra (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)
Bob Brookmeyer, nu een breekbare oude man van in de tachtig ( maar eenmaal op zijn kruk een inspirerend bandleider), suggereerde om als eerstvolgende project te kiezen voor ........ airconditioning gezien de tropische temperaturen in de zaal een prima suggestie. Hoewel beroemd geworden door zijn spel op de ventieltrombone in de jaren vijftig met musici als Gerry Mulligan, Stan Getz, Clark Terry, the Thad Jones-Mel Lewis band ( hij was één van de oprichters) en dirigent van de Danish Radio Big Band, bleef het instrument, behoudens een korte intro op het eerste nummer, in zijn houder staan.
Bob Brookmeyer met zijn kleinzoon (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

De stukken, alle composities van Bob, konden me niet allemaal boeien, maar solisten zoals onze eigen Ruud Breuls op trompet lieten horen begenadigde solisten te zijn. Zittend op zijn hoge kruk, met zijn rug naar het publiek, schijnbaar moeiteloos het orkest leidend ( met een vingertje werden haast achteloos de accenten aangegeven) werd vooral appèl gedaan op de schitterende harmonische verbanden en slechts af en toe werd het publiek getrakteerd op swingende big band, iets wat ik graag hoor. Eén van de composities werd speciaal uitgevoerd vanwege de verjaardag van zijn kleinzoon, die opa, na afloop, verraste met een bos bloemen.

Ornette Coleman (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)
Het tweede optreden in de Hudson was het Ornettte Coleman Quartet. Ornette, nu 80 jaar oud, is Artist in Residence, was inhoudt dat hij tijdens het festival in een aantal concerten te horen is. Zo speelde hij op vrijdag met Charlie Haden, bassist uit zijn beroemde trio en met Joshua Redman, zoon van de onlangs overleden Dewey Redman, die ook deel uit maakte van Coleman's groepen.

Tony Falanga en Ornette Coleman (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Tijdens het concert van zaterdag speelde hij met zijn reguliere kwartet met Al Mac Dowell op elektrische bas, Tony Falanga op akoestische bas en zijn zoon Denardo Coleman op drums. Ornette is bij leven al een legende vanwege zijn experimentele opnamen uit 1960 waarbij hij de toenmalige jazzscene in beroering bracht en een stijl creëerde, die de freejazz zou gaan heten.

Tony Falanga (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Nu, vijftig jaar later, klinkt zijn muziek iets meer gepolijst ( of zijn onze oren veranderd!), maar weet hij met zijn witte altsax en trompet ( en incidenteel de viool) toch nog steeds met zijn optreden het publiek te verrassen. Mari Okubo (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Wat te denken van de Japanse zangeres Mari Okubo, volgens Ornette Coleman One of the most beautiful voices coming from a human being (= Eén van de mooiste menselijke stemmen). die hij als speciale gast had uitgenodigd en die met haar stem als een fufu zela de grenzen van het toelaatbare opzocht.

Bobby Hutcherson - Cedar Walton Quartet (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)
De derde band op het Hudson-podium was bijna een All-star band te noemen: Bobby Hutcherson zittend achter zijn vibrafoon; Cedar Walton aan de piano, David Williams op bas en Eddie Marshall op slagwerk.

Bobby Hutcherson (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)
Bobby Hutcherson, één van de laatste van de grote vibrafonisten, hij speelde ooit mee op het klassieke Eric Dolphy album Out Of Lunch, is vooral bekend geworden om zijn Blue Note platen, zoals Night in Barcelona ( met Hariold Land) en Dialogue. Negen jaar gelden hoorde ik hem al eens bij het McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet, toen nog in het Congresgebouw in Den Haag.

Cedar Walton (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Cedar Walton, die overigens, las ik, met zijn kwartet al op het eerste festival in 1977 present was, is voor mij ook geen onbekend meer. Ik hoorde hem eerder in Porgy en Bess bij Roy Hargrove ( februari 1998) en het Johnny Griffin & Roy Hargrove + Cedar Walton Trio in het Congresgebouw in Den Haag ( juli 2002). Hij speelde in het verleden met bijna alle grootten in de jazz ( J.J. Johnson, Hank Mobley, Clifford Jordan en Roy Hargrove om even een onvolledig lijstje te maken en dat vooral omdat hij zo'n geweldige begeleider is.

David Williams (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

David Williams, ook zo'n gezochte muzikant vanwege zijn solide basspel begeleidde namen als Charles McPherson, Duke Jordan, Archie Shepp, Ornette Coleman, Art Pepper, Slide Hampton, en natuurlijk, Cedar Walton.

Eddie Marhall (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Drummer Eddie Marshall speelde met Charlie Mariano, Toshiko Akiyoshi, Dexter Gordon en is o.a. te horen op de Blue Note plaat "Now" van Bobby Hutcherson.

Bobby Hutcherson (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Bobby Hutcherson, pontificaal gezeten achter zijn reusachtig instrument, liet horen dat hij nog steeds een begenadigd instrumentalist is - grappen makend met het publiek maar vechtend tegen zijn astma ( een ventilator naast hem op de grond bracht weinig verlichting), wist hij het publiek in te pakken en af te leiden van de vaak schitterende solo's van de ritmesectie. Dit concert was voor mij één van de hoogtepunten van de avond.

Kenny Barron Trio & David Sanchez (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Als je kiest voor het Northsea betekent dit onvermijdelijk keuzes maken en aan sommige concerten kun je dan alleen maar ruiken en wellicht concluderen dat je een kans hebt laten liggen. Eén zo'n concert, waar ik even achterin van kon genieten was dat van het Kenny Barron Trio met David Sanchez, die in een volgepakte Madeira speelde en het David Sanborn - Joe DeFrancesco - Steve Gadd trio, waarbij ik alleen nog een plaatsje helemaal achterin op de tribune kon scoren - niet de meest comfortabele plek om van zo'n optreden te genieten. Volgend jaar beter denk ik dan maar .........

Uitreiking van de Dutch Jazzward aan het Castel-Van Damme kwartet door Hans Mantel (Northsea Jazzfestival 2010 - Rotterdam) ( foto: Hans Koert)

Bij toeval was ik precies op tijd in de Volga om daar de bekendmaking en uitreiking bij te wonen van de Dutch Jazz Competition. De winnaar van deze belangrijke aanmoedigingsprijs voor jong Nederlands talent werd het Castel / Van Damme Kwartet. Jasper Van Damme, geboren en getogen in Zeeland ( net als overigens Rik Mol, Jan Menu en de Feen Brothers) ontving eerder de solistenprijs 2010. Ik hoop deze groep, met Thierry Castel (piano), Jasper Van Damme ( saxen), Sven Happel (bas) en Mark Schilders ( slagwerk) een keer live te kunnen zien spelen.

Hans Koert

keepswinging@live.nl



Het Northsea Jazzfestival behoort voor tienduizenden jazzfans uit Nederland en verre omstreken tot een vast ankerpunt in het jaar. Zaterdag 10 juli 2010 waren in de Hudson zaal in het Ahoy complex in Rotterdam een aantal indrukwekkende concerten gepland waarvan ik er drie bezocht. Een terugblik op een tropisch heet Ahoy met Ornette Coleman, Bob Brookmeyer, Cedar Walton en Bobby Hutcherson - een rij namen die thuis hoort in een eregallerij van de jazz.

Als je het leuk vindt om te lezen over dit soort legenden uit de jazzgeschiedenis, maar ook over nu geheel vergeten helden uit een ver verleden, vraag dan de nieuwsbrief.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Ornette Coleman - Something Else

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 10th of February 1958, fifty years ago, Ornette Coleman made his first three recordings for Contemporary. These three tunes, Invisible, The Blessings and Jayne, were later released, with six more, made during the weeks to follow, for the Contemporary album The Music Of Ornette Coleman - Something Else !!! Every jazz fan has a meaning about Ornette Coleman's music. A lot hate it, his 1960 Free Jazz recordings shocked most traditional, swing and even bop orientated listeners; but few heard new promissing harmonies and developments. I found some commends, like: I am sure there is a place in jazz for an innovator of this type, Cannonball Adderley said, but 75% of the jazz musicians dismiss Ornette's whole thing. John Hammond called him a considerable talent, but also that he was to become more and more of a bore. John Lewis stated, however, that Coleman was doing the only really new thing in jazz since the innovations in the mid 1940s of Dizzy Gillespie, Thelonious Monk and Charlie Parker. For me a reason to get this Contemporary record and to play it. Is it a complete new style, virtually atonal. divorced from the convential concept of improvisation based on chord patterns? to quote Leonard Feather (1960). Is it music that will shock me, or bore me, or entertain me .... well time for a test.
First of all the members of the Ornette Coleman Quintet: Ornette Coleman on the alto saxophone, Don Cherry on trumpet, Walter Norris at the piano, Don Payne bass and Billy Higgins drums. Let's play the three tunes, as recorded fifty years ago: The first one is, like all tunes on this album, an Ornette Coleman composition, titled Invisible. The title suggests that it is hard to find the meaning of this tune, as the tonal center is rather invisible. You have to listen concentrated, Ornette explains: The melodic direction is pretty free. Actually, these are regular intervals that any musician would use anyway, but put together this way, it's very melodious. It is a fact that the melodic lines sound as if musicians like Thelonious Monk watched over his shoulder, but in my ears, after fifty years, the music still sounds rather modern, as if it was created last year.

The second tune, The Blessings, is the most apealing one, Nat Hentoff says in the liner notes. It's Don Cherry's muted trumpet solo that makes it interesting, but no shocking renewals in my ears, fifty years later. It was composed in a park at Fort Worth at one or two early in the morning, the liner notes complete the information. The last tune recorded on the 10th of February is titled Jayne, the name of Ornette's wife. Ornette explains that he and his men felt free to play as they liked it. Tunes with a tonal center are very practical for group improvisation. Like the other two tracks, mentioned above, this tune doesn't give me the feeling that I am listening to a total anarchy of tones - free expression for all musicians.

Listening to these early Ornette Coleman tunes, the man who shocked the jazz world with his 1960 album Free Jazz, learns me, that Ornette Coleman was an innovator and that his music, revolutionary in the late 1950s, now sound modern and fresh and a lot of jazz musicians now use the improvisations techniques that started with Ornette Coleman.

The Music Of .... Ornette Coleman - Something Else !!! - Great modern jazz, although the tunes were recorded 50 years ago !! In 1958 this music was really ... Something Else; in 2008 this title wouldn't work ......

AT RANDOM:
Chloë - BOULEVARD OF BROKEN DREAMS: Wouter Van Bemmel trumpet and flügelhorn, Jaap Brons trombone, Roland Bruns and Bart Boyeng reeds, Lucas Asselbergs piano, Ton Van Bergeijk guitar, Gert-Jan Blom bass and Lucas Van Merwijk drums. Recorded in June 1985 at the Zeezicht Studios in Spaarnwoude (The Netherlands).


Time exposure for the 10th of February:
1928:

• pay-off= california ramblers
• love nest = paul whiteman o

1938:

• wolverine blues = bob crosby o
• improvisation = django reinhardt-stephanne grappelly
• viper mad / blackstick / when the sun sets down south / sweet patootie = noble sissle swingsters
• freight train blues / trixie blues / my daddy rocks me / he may be your man but he comes to see me sometimes /jack i'm mellow = trixie smith

1958:

• blessing / invisible / jayne = ornette coleman quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

boulevard of broken dreams/it's the talk of the town = grupo vou vivendo/brasil revive o chorindo - brazil's little guitar = ornette coleman/something else-the music of ... = dizzy gillespie/volume 9 1946-1947 = marcus llerena/levanta poeira = art hickman o/the san francisco sound = duke ellington/volume three studio sessions new york 1962 = dave brubeck quartet/at carnegie hall (2)

Retrospect
Epoca de Ouro


Nederlands ( To the English translation )

Op 10 februari 1958, vijftig jaar geleden, maakte Ornette Coleman de eerste drie opnamen voor zijn eerste plaat. Deze drie titels, Invisible, The Blessings en Jayne, werden later uitgebracht, met zes andere, die in de weken daarna werden geregistreerd, voor het album The Music Of Ornette Coleman - Something Else !!! op het Contemporary label.
Iedere jazzfan heeft wel een mening over de muziek van Ornette Coleman. Een heleboel vinden het verschrikkelijk; zijn plaat Free Jazz uit 1960 choqueerde een hele generatie traditionele jazz, swing en zelfs bebop liefhebbers; slechts een handjevol zagen veelbelovende ontwikkelingen in de nieuwe harmoniën. Ik vond wat kreten: I am sure there is a place in jazz for an innovator of this type, Cannonball Adderley said, but 75% of the jazz musicians dismiss Ornette's whole thing. (= Natuurlijk is er ruimte voor dit soort vernieuwingen, maar driekwart van de jazzmusici zetten zich af tegen Ornette Coleman's muziek.) John Hammond noemde hem een aanzienlijk talent, maar dat het hem wel snel ging vervelen. John Lewis echter beweerde dan Coleman een echte vernieuwer was in de jazz sinds het ontstaan van de bebop midden jaren veertig door mannen als Dizzy Gillespie, Thelonious Monk en Charlie Parker. Voor mij reden om deze vijftig jaar oude Contemporary plaat eens op te zetten en met eigen oren te beluisteren. Is het echt een compleet nieuw soort muziek, virtually atonal. divorced from the convential concept of improvisation based on chord patterns ( = a-tonaal, niet op akkoorden gebasseerde improvisaties) om Leonard Feathers uit 1960 te citeren? Is het muziek die me choqueert of die me verveelt of ergens tussen in ..... tijd voor een test. Eerst maar even de leden van het Ornette Coleman Quintet op een rijtje: Ornette Coleman op altsax, Don Cherry op trompet, Walter Norris aan de piano, Don Payne op bas en Billy Higgins slagwerk. We beperken ons tot de eerste drie titels, opgenomen vijftig jaar geleden. De eerste, net als alle andere titels op de plaat, is een eigen compositie, getiteld Invisible. De titel suggereert (Invisible = Onzichtbaar) dat de essentie van dit nummer, the tonal center volgens Coleman, moeilijk te vinden is. You have to listen concentrated, legt Ornette uit, The melodic direction is pretty free. Actually, these are regular intervals that any musician would use anyway, but put together this way, it's very melodious.( = Je moet geconcentreerd luisteren. Eigenlijk zijn het de gebruikelijke intervallen die elke muzikant gebruikt, maar op een andere manier gerangschikt, en daarom juist erg melodieus). Feit is, dat de melodielijnen me doen herinneren aan Thelonious Monk composities, alsof Monk over de schouder van Ornette heeft meegekeken. Het verwondert me dat deze muziek vijftig jaar geleden gemaakt is - het klinkt fris en modern alsof het gisteren gemaakt is.

Het tweede nummer, The Blessings, is het meest toegankelijke, zegt Nat Hentoff in zijn verhaal op de hoes. Het is vooral de gestopte trompetsolo van Don Cherry die het interessant maakt, maar weer geen atonaal piep-knars-knor waar ik zo bang voor ben. Het nummer werd gecomponeerd in het park van Fort Worth om één of twee uur 's nachts: essentiële informatie volgens de hoes. Het laatste nummer dat die dag werd opgenomen is getiteld Jayne, genoemd naar Ornette's vrouw. Ornette legt uit dat iedereen vrij is om te spelen wat hij wil: complete vrijheid dus. Nummers, gebasseerd rond een tonal center, zoals hij het noemt, een aantal essentiële tonen, is heel geschikt voor groepsimprovisatie. Net als bij de twee voorafgaande titels, krijg ik bij dit nummer niet dat gevoel van vervreemding, dat je krijgt als je bijvoorbeeld naar Chinese of Arabische muziek luistert; geen totale anarchie van klankenwaar ik bang voor was.

Al luisterend naar de muziek van Ornette Coleman; zijn eerste drie vernieuwende opnamen, van de man die de jazzwereld schokte in 1960 met zijn Free Jazz, ontdek ik dat Ornette Coleman een groot vernieuwer was, revolutionair in de oren van de luisteraar eind jaren vijftig, nu acceptabel en nog steeds prima passend binnen de jazz van de XXI-ste eeuw; een manier van spelen, die nu nog steeds door veel musici wordt gebruikt; een muzikant die zijn tijd ver vooruit was. De titel The Music Of Ornette Coleman - Something Else ( = Iets Anders) dekt de lading vanuit het perspectief van vijftig jaar geleden; voor nu zou de titel zijn kracht verloren hebben.

AT RANDOM:
Chloë - BOULEVARD OF BROKEN DREAMS: Wouter Van Bemmel trompet en bügel, Jaap Brons trombone, Roland Bruns en Bart Boyeng rieten, Lucas Asselbergs piano, Ton Van Bergeijk gitaar, Gert-Jan Blom bas en Lucas Van Merwijk slagwerk. Opgenomen juni 1985 in de Zeezicht Studio's in Spaarnwoude.


Tijdopname voor 10 februari:
1928:

• pay-off= california ramblers
• love nest = paul whiteman o

1938:

• wolverine blues = bob crosby o
• improvisation = django reinhardt-stephanne grappelly
• viper mad / blackstick / when the sun sets down south / sweet patootie = noble sissle swingsters
• freight train blues / trixie blues / my daddy rocks me / he may be your man but he comes to see me sometimes /jack i'm mellow = trixie smith

1958:

• blessing / invisible / jayne = ornette coleman quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

boulevard of broken dreams/it's the talk of the town = grupo vou vivendo/brasil revive o chorindo - brazil's little guitar = ornette coleman/something else-the music of ... = dizzy gillespie/volume 9 1946-1947 = marcus llerena/levanta poeira = art hickman o/the san francisco sound = duke ellington/volume three studio sessions new york 1962 = dave brubeck quartet/at carnegie hall (2)

Retrospect

Epoca de Ouro

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium