Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova (Nederlands) Eliane Elias: Tribute to 50 years Bossa Nova (English)


Een (tamelijk uitgebreide) Eliane Elias Discografie - Hans Koert

Bossa Nova Stories
ELIANE ELIAS: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova
Hans Koert

Vandaag staat de nieuwe plaat van de Amerikaans - Braziliaanse pianiste en zangeres, de charmante Eliane Elias in de schijnwerper. Het album is getiteld Bossa Nova Stories en onlangs verschenen als de laatste in een rij van zo'n twintig voorgangers. Je vindt onderaan deze blog een overzicht van de platen die Eliane Elias de laatste vijfentwintig jaar op haar naam gezet heeft.
Deze plaat wil een eerbetoon zijn aan de Bossa Nova - de muziekstijl, die in 1958 werd geboren ( Bossa Nova betekent Nieuwe Trend) met het nummer Chega de Saudade ( ook wel bekend onder haar Engelse naam No More Blues) opgenomen door de Braziliaanse zangeres en actrice Elizete Moreira Cardoso, die in de jaren dertig ontdekt werd door niemand minder dan Jacob do Bandolim. In 1958 werd ze uitgenodigd om op een plaat te zingen getiteld Canção do Amor Demais, met daarop Bossa Nova titels gecomponeerd en geschreven door Antonio Carlos Jobim en Vinícius de Moraes, met João Gilberto op gitaar. Zowel Jobim als de Moraes staan geboekt als de geestelijke vaders van dit lied, terwijl het volgens mij al lang daarvoor door Victor op de plaat gezet werd door de Kentucky Jazz Babies in 1929 en door Eddie South vier jaar later; maar goed, zowel Jobim als de Moraes waren verantwoordelijk voor het Bossa Nova ritme, dat we allen zo goed kennen; een mix tussen de Braziliaanse-(Samba) en Amerikaanse ( bebop-jazz) muziekstijlen. De Bossa Nova werd in de jaren zestig razend populair (João Gilberto - Stan Getz), totdat de belangstelling voor de Bossa Nova van het grote publiek door een volgende hype in de muziek ingehaald werd. De Bossa Nova heeft echter wel stand weten te houden tussen de jazzstandards in het American Songbook, dat elke jazzmuzikant uit zijn hoofd kent.

liane Elias werd geboren in Sao Paolo (Brazilië) rond deze tijd en ze groeide in de jaren zestig op in een muzikaal gezin; haar moeder was een klassiek pianiste, die ook hield van jazz en Braziliaanse muziek. Als kind raakte ze gefascineerd door de jazz dankzij de muziek van Bill Evans. Ze leerde piano spelen en trad op in big bands, voordat ze begin jaren tachtig naar New York verhuisde. Hier leerde ze Randy Brecker kennen, met wie ze trouwde. Hun dochter, Amanda, overigens, bracht onlangs haar debuutplaat uit. Ze speelde mee in zijn band Steps Ahead, waarmee ze ook opnam. Vanaf die tijd is ze steeds actief gebleven in de muziek. Ik hoorde haar voor het eerst op de soundtrack van de film Calle 54. Op deze prachtige documentaire gewijd aan de Latijns-Amerikaanse muziek vertolkte ze de Baden Powell compositie Samba Triste samen met haar trio bestaande uit Marc Johnson en Satoshi Takeishi. Ik wil graag een fragment uit deze film Calle 54 laten horen met Eliane Elias: Samba Triste.

Eliane Elias tijdens het Northsea Jazzfestival - Rotterdam (juli 2008) (foto Hans Koert)

Ik hoorde haar voor het eerst live afgelopen jaar tijdens het Northsea Jazz Festival in Rotterdam; bij toeval, dat wel, en maar een kwartiertje, aangezien haar show, voorafgaand aan het optreden van Ron Carter was uitgelopen. Wat een geweldige vrouw, entertainer, pianist en vocalist. Je zou niet zeggen dat ze al rond de vijftig moet zijn. Een dag later gaf ze een interview in de Bol.Com stand op het centrale plein van Ahoy Rotterdam:

Ze vertelt dat ze gefascineerd is van de muziek van Bill Evans ( De reporter heeft duidelijk moeite de juiste uitspraak te vinden !), die in Rotterdam als een rode draad door haar programma liep. Bovendien was haar laatste plaat toen een eerbetoon aan zijn muziek: Something For You. Haar huidige echtgenoot, ze is ondertussen gescheiden van Randy Brecker, Marc Johnson, bassist in haar band, speelde met het Bill Evans Trio tot vlak voor Bill's dood in september 1980 en dankzij een tape, met zijn laatste opnamen en composities, kon Eliane dit eerbetoon maken aan Bill Evans, die ze al, ik schreef het eerder, als kind mateloos bewonderde. In augustus wordt in het Iridium in New York tijdens een week vol festiviteiten, de 80ste geboortedag van Bill Evans herdacht. Eliane zal dan elke avond optreden.

In het interview vertelt ze ook over haar nieuwe plannen, een plaat ter ere van de 50ste verjaardag van de Bossa Nova te maken; een album dat nu uitgekomen is. Het bevat 14 nummers met Bossa Nova klassiekers, sommige gecomponeerd door de maestro zelf, A.C. Jobim, zoals The Girl From Ipanema, Desafinado en Chega de Saudade natuurlijk, maar ook klassiekers als Too Marvelous For words, The More I See You en Day By Day; nu alle standards, die elke jazzmuzikant op zijn repertoire moet hebben. Een bijzonder nummer is Superwoman, een nummer gecomponeerd door Stevie Wonder waarop onze eigen Toots op zijn Muziekske mee mag spelen. Deze nummers, en dat zal niemand verbazen, zijn alle relaxte smooth around midnight uitvoeringen, sommige met groot orkest en strijkers; andere met een kwartet, waarin Oscar Castro-Neves op gitaar, Marc Johnson op bas, Paulo Braga op slagwerk en uiteraard Eliane achter de toetsen.
Ik vond een paar fragmenten van een concert, een paar jaar geleden opgenomen tijdens het San Javier Jazz festival in Spanje met Eliane Elias aan de vleugel, Gustavo Saiari op gitaar, Marc Johnson op bas en Satoshi Takeisha op slagwerk. De nummers zijn Ipanema en Doralice, beide terug te vinden op de CD The Dreamer, gewijd aan de muziek van Jobim.

Deze fascinerende zangeres heeft me met haar stem veroverd en ik hoop binnenkort meer van haar te kunnen beluisteren, zoals bijvoorbeeld haar eerbetoon aan Bill Evans. Tot slot nog een kort interview met Eliane uitgezonden op het Bloomberg channel.

I grew up in Sao Paulo in the 1960s, hearing the bossa nova which was all around us.(= Ik groeide op in Sao Paulo in de jaren zestig en overal klonk de Bossa Nova.) It was the popular music of our day, with its infectious rhythm and poetic lyrics. (= Het was de popmuziek van die dagen, met haar aanstekelijke ritme en poetische teksten) It was romantic, cool, jazzy, sensious.(= Het was vooral romantisch, cool, jazzachtig en gevoelig). I lived and breather this music. (= Deze muziek was als eten en drinken voor me). It's in my DNA.(= Het zit in mijn genen)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide Eliane Elias Discogafie

Hans Koert

(de meest recente albums staan eerst)

Bossa Nova Stories ( Blue Note / EMI)

Something for you ( Blue Note / EMI)

Around the city ( RCA Victor )

Dreamer ( Bluebird / BMG Music )

Kissed by nature ( Bluebird / RCA / Victor BMG) Everything I love ( Blue Note )

Eliane Elias Sings Jobim (Blue Note)

Impulsive (Stunt Records)

The Three Americas ( Blue Note )

Solos and Duets ( Blue Note Records)

On the Classical Side ( EMI Classics )

Paulistana ( Blue Note)

Fantasia (Blue Note)

Eliane Elias Plays Jobim ( Blue Note )

A Long Story (Manhattan / Blue Note)

So Far So Close ( Blue Note)

Cross Currents (Denon)( LP on Blue Note)

COMPIILATIONS:
= Brazilian Classics = A compilation of Eliane’s Blue Note years

= The Best of Eliane Elias, Volume 1: Originals

= Best of Eliane Elias Sings

= Best of Eliane Elias Plays

= Perspectiva

= Timeless Eliane Elias

= Illusions

= Amanda Passport

SPECIAL PROJECTS

Amanda Brecker - Here I Am

Marc Johnson - Shades of Jade

Portrait of Bill Evans

Denyce Graves - The Lost days

Steps Ahead

Calle 54


Nog wat Braziliaanse muzieklinken (en meer ........)
Bola Sete Laurindo Almeida Vitor Assis Brasil Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd Jacob do Bandolim Hamilton de Holanda CHORO-MUSIC Blog Oscar Aleman Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Michel Camilo

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today I love to point you to a great piano player, Michel Camilo. In fact, Enrique V. from Argentina, pointed me to a film fragment, that I love to share with you. It shows Michel Camilo at the piano playing his composition Caribe. He is accompanied by a band featuring Paquito D'Rivera on alto sax, Michael Philip Mossman on the trumpet, Israel Lopez "Cachao" on bass, Cliff Almond on drums and Guarionex Aquino percussion. The fragment is from a live concert at Lincoln Roadin Miami Beach, Florida (USA) the 27th of February 1995.

Michel Camilo was born in April 1954 in Santo Domingo in the Dominican Republic. He was born in a very musical family. Although he started to play the accordion when he was four, he studied piano at the National Conservatory. Mind that he was only nine years old when he started his study at the Conservatory. His first experiences with jazz was Art Tatum's Tea For Two and as a teenager he specialized in both jazz and classicial music. At 16 he played as the youngest member in the Dominican National Symphony Orchestra of Santo Domingo.
When he was twenty five years old he moved to the US and learned about the music of Ernesto Lecuona, the famous Cuban composer. He played in the all-star studio group French Toast and some of his compositions became standards, like Caribe, you heard in the first fragment. He played with giants in Cuban music like Paquito D'Rivera and Tito Puente; and of course Dizzy Gillespie; the great inspirator of jazz and Cuban music. As you could learn from the first fragment, he has a rather fast, expressive and almost hyper way of playing the piano, but he is also a genius in more introspective compositions. I have the great CD Spain, a series of duet recordings featuring Michel Camilo and Tomatito, a Spanish flamenco guitarist. I like the standard Besame Mucho, with a great intro of Tomatito and the love theme Two Much.
Enjoy a film fragment of these two great instrumentalists

Michel Camilo was one of the musicians in the film Calle 54, an hommage to the salsa music. It is a film, that contains 13 performances of latin musicians, like Paquito D'Rivera, Chano Dominguez, Gato Barbieri, Tito Puente, who passed away short after the film shots were made, Bebo and Chucho Valdes, who played the piano in Roy Hargrove's Crisol ten years ago in a concert at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands. I have the sound track, released on a 2CD titled Calle 54 released by EMI, on which Michel Camilo and his trio play one tune From Within', featuring Anthony Jackson on the six string bass ( contrabajo electrico de 6 cuerdas ) and Horacio El Negro Hernandez on drums, a great percusionist who was two years ago in Terneuzen too with his Italuba group

It is really impossible to give a full impression of Michel Camilo in this short contribution. Enjoy his great imformative website with a lot of film fragments and sound samples. If you love to see Michel Camilo live; seize the opportunity - he will perform in Europe in March at three concerts.

AT RANDOM:
Internet Blues - CHAMPAGNE CHARLIE: Sjef Hermans vocal, Theo De Koning guitar, Gert De Heer guitar, Galt Klein Kromhof harmonica, René Verhagen bass, Peter Lenselink drums. Recorded 2001 for Munich Records.


Time exposure for the 18th of January:
1938:

• you're giving me the runaround = mike riley round and round boys

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

champagne charlie/volle maan = michel camilo-tomatito/spain = calle 54 (2) = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = les tresors du jazz/1956 - cd 60

Retrospect
Red Norvo, Just A Mood


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik een groot pianist, Michel Camilo, in het zonnetje zetten. Eerlijk gezegd werd ik getipt door Enrique V. uit Argentinië, die me wees op een filmfragment, dat ik graag wil laten zien. Hierop is Michel Camilo te zien op de piano met zijn compositie Caribe. Hij wordt begeleid door Paquito D'Rivera op altsax, Michael Philip Mossman op trompet, Israel Lopez "Cachao" op bas, Cliff Almond op slagwerk en Guarionex Aquino percussie. Het fragment komt uit een liveoptreden in Lincoln Roadin Miami Beach, Florida (USA) van 27 februari 1995.

Michel Camilo werd geboren in april 1954 in Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek. Hij komt uit een zeer muzikale familie. Hoewel hij als vier jarige startte op de accordeon, ging hij piano studeren aan het National Conservatorium. Bedenkt dat hij toen nog maar negen jaar oud was !! Hij leerde jazz kennen door het nummer Tea For Two gespeeld door Art Tatum en als tiener specialiseerde hij zich, zowel op de klassieke muziek als op de jazz. Als 16 jarige speelde hij als jongste lid bij het Dominicaanse Nationale Symphony Orkest van Santo Domingo.

Op zijn vijfentwintigste verhuisde hij naar de Verenigde Staten en leerde hier de muziek kennen van de Cubaanse componist Ernesto Lecuona. Hij speelde in een all-star studio groep, getiteld French Toast en enkele van zijn composities zouden standards worden, zoals het nummer Caribe, dat je in het eerste fragment hoorde. Hij speelde met giganten uit de Cubaanse muziek, zoals Paquito D'Rivera en Tito Puente; en natuurlijk, niet te vergeten, Dizzy Gillespie; de grote inspirator van de Cubaanse muziek in de jazz. Als je goed naar het eerste fragment hebt geluisterd ontdek je hoe expressief, snel en bijna hyperactief hij de piano bespeelt, maar, troost je, hij kan ook heel gevoelig en ingetogen spelen. Ik heb de schitterende CD Spain, waarop een serie opnamen staat waarin hij speelt met de Spaanse flamencogitarist Tomatito. Mij spreekt een nummer als Besame Mucho, met een fantastische intro van Tomatito en het ingetogen gevoelige liefdesthema Two Much erg aan.
Ik heb hier een stukje film waarop je beide heren bezig kunt zien.

Michel Camilo was ook één van de muzikanten die aantreden in de film Calle 54, een hommage aan de salsa muziek. Het is een film, die bestaat uit een dertiental optredens van Latijns-Amerikaanse musici als Paquito D'Rivera, Chano Dominguez, Gato Barbieri, Tito Puente, die vlak na de opnamen overleed, Bebo en Chucho Valdes, die ook de pianist was in de Roy Hargrove's Crisol groep, die tien jaar geleden aantrad in de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen. Ik heb de soundtrack van die film op een dubbel-cd getiteld, hoe kan het ook anders, Calle 54 uitgebracht door EMI, waarop Michel Camilo en zijn trio, het nummer From Within' spelen. Het trio bestaat uit Anthony Jackson op de zessnarige bas ( contrabajo electrico de 6 cuerdas ) en Horacio El Negro Hernandez op slagwerk, een groot drummer, die twee jaar geleden optrad in Terneuzen met zijn Italuba groep.

In het filmfragment Michel Camilo en Tomatito

Het is onmogelijk om een compleet beeld te schetsen van Michel Camilo in dit korte stukje. Hij heeft een mooie informatieve website, met veel filmfragmenten en geluidsfragmenten. Als je Michel Camilo wilt zien spelen heb je geluk, want in maart komt hij naar Europa voor drie concerten.

AT RANDOM:
Internet Blues - CHAMPAGNE CHARLIE: Sjef Hermans zang, Theo de Koning gitaar, Gert de Heer gitaar, Galt Klein Kromhof mondharmonica, René Verhagen bas, Peter Lenselink slagwerk. Opgenomen 2001 voor Munich Records.


Tijdopname voor 18 januari:
1938:

• you're giving me the runaround = mike riley round and round boys

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl
SPEELLIJST
champagne charlie/volle maan = michel camilo-tomatito/spain = calle 54 (2) = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = les tresors du jazz/1956 - cd 60

Retrospect

Red Norvo, Just A Mood

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium