Keep (it) Swinging

Thursday, March 12, 2009

Eliane Elias: Tribute to 50 Years Bossa Nova

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova (Nederlands) Eliane Elias: Tribute to 50 years Bossa Nova (English)

A (rather extensive) Eliane Elias Discography - Hans Koert

Bossa Nova Stories
ELIANE ELIAS: Tribute to 50 Years of Bossa Nova
Hans Koert

Today I love to point you to a great new album by the US - Brazilian piano player and vocalist, the

always charming Eliane Elias. The album is titled Bossa Nova Stories and her latest one in a series of almost two dozens of great releases. At the bottom of this blog you'll find a list of records made by Eliane Elias during the past twenty-five years.

This album wants to be a tribute to the Bossa Nova - the music style born in 1958 with the tune Chega de Saudade ( also known by its English title No More Blues), recorded by Elizete Moreira Cardoso, the famous Brazilian singer and actress discovered in the 1930s by Jacob do Bandolim. Bossa Nova means in Portuguese, in fact, "new trends". In 1958 she was invited to sing on an album titled Canção do Amor Demais, with Bossa Nova compositions made by Vinícius De Moraes and Antonio Carlos Jobim, with João Gilberto at the guitar. It is a fact that the tune Chega de Saudade ( No More Blues) was already recorded for Victor by the Kentucky Jazz Babies ( 1929) and a few years later by Eddie South, but, okay, both Jobim as De Moraes gave it that Bossa Nova groove, a mixture of the Brazilian ( Samba) and the US (Jazz) music cultures. This style of music became extremely popular for a dozen years and then it was passed by new hypes; the Bossa Nova tunes, however, became standards in the jazz repertoire.

Eliane Elias was born in Sao Paolo (Brasil) around that same period (Yes she is !!) and grew up in a musical family with her mother being a classical piano player. Her mother loved to play the jazz- and Brazilian music too. When Eliane was a young girl she was already fascinated by the jazz and she admired especially the music of Bill Evans. She learned to play the piano and worked with big bands before she moved to New York in the early 1980s, where she maried Randy Brecker ( their daughter Amanda recently made her debute album Here I Am) and recorded for his band Steps Ahead. Up to now she made a lot of recordings and I heard her singing for the very first time on the soundtrack of the film Calle 54. On that great film, a tribute to the Latin American music, she sings Samba Triste ( a Baden Powell composition) with her trio, featuring Marc Johnson and Satoshi Takeishi. Love to share with you a fragment from that film Calle 54, featuring Eliane Elias singing Samba Triste.

Eliane Eelias at the North Sea Jazz Festival - Rotterdam (July 2008) (photo courtesy Hans Koert)

I heard her for the very first time live at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam last year; by accident, only a quarter of an hour I guess, to be honest, because her performance overrunned its time and I was in time to hear the great Ron Carter in concert. In those 15 minutes I learned what a great vocalist and piano player she is. At the Bol.com stand on the central square of Ahoy in Rotterdam she gave an interview that I love to share with you.

She tells about her fascinating for the music of Bill Evans. Her latest album titled Something For You and her concert in Rotterdam were dedicated to him. Her husband, she divorced Randy Brecker, Marc Johnson, bass player in her stage trio, was the last bass player in the Bill Evans Trio before he passed away September 1980. Thanks to a tape that Marc received from Bill Evans they decided to make a tribute to this great piano player, who, as I wrote at the beginning of this blog, was her first introduction to jazz. In August she will be, for a whole week, one of the guests at the Bill Evans 80th Birthday Tribute in the Iridium in New York City.

She also tells about her new project, a tribute to the Bossa Nova. This great record has been released some months ago and contains 14 well known Bossa Nova tunes, traditionals like Jobim's The Girl From Ipanema, Chega de Saudade of course and Desafinado and tunes like Marvelous For Words, The More I See You and Day By Day that have become standards in jazz. A special one is Superwoman, a Stevie Wonder composition with our own Toots Thielemans on his Muziekske, his harmonica. The tunes, no suprise, are all well known - some with a large orchestra, using strings, rather common for this kind of music and a quartet featuring Oscar Castro-Neves on the guitar, Marc Johnson on bass and Paulo Braga on drums.

I found a fragment of a concert, recorded some years ago, at the San Javier jazz festival in Spain with Eliane Elias at the piano, Gustavo Saiari on guitar, Marc Johnson on bass and Satoshi Takeisha on drums. Eliane Elias had released the album The Dreamer, dedicated to the music of A.C. Jobim. The tunes are Ipanema and Doralice.

This lovely vocalist has fascinated me with her latest recording and made me anxious to hear more of her, like the Bill Evans tribute Something For You. Love to finish with a short interview with Eliane on the Bloomberg channel. Hope you like it

I grew up in Sao Paulo in the 1960s, hearing the Bossa Nova which was all around us. It was the popular music of our day, with its infectious rhythm and poetic lyrics. It was romantic, cool, jazzy, sensious. I lived and reather this music. It's in my DNA. (Eliane Elias)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

A rather extensive Eliane Elias Discography

Hans Koert

(The most recent albums first)

Bossa Nova Stories ( Blue Note / EMI)

Something for you ( Blue Note / EMI)

Around the city ( RCA Victor )

Dreamer ( Bluebird / BMG Music )

Kissed by nature ( Bluebird / RCA / Victor BMG) Everything I love ( Blue Note )

Eliane Elias Sings Jobim (Blue Note)

Impulsive (Stunt Records)

The Three Americas ( Blue Note )

Solos and Duets ( Blue Note Records)

On the Classical Side ( EMI Classics )

Paulistana ( Blue Note)

Fantasia (Blue Note)

Eliane Elias Plays Jobim ( Blue Note )

A Long Story (Manhattan / Blue Note)

So Far So Close ( Blue Note)

Cross Currents (Denon)( LP on Blue Note)

COMPIILATIONS:
= Brazilian Classics = A compilation of Eliane’s Blue Note years

= The Best of Eliane Elias, Volume 1: Originals

= Best of Eliane Elias Sings

= Best of Eliane Elias Plays

= Perspectiva

= Timeless Eliane Elias

= Illusions

= Amanda Passport

SPECIAL PROJECTS

Amanda Brecker - Here I Am

Marc Johnson - Shades of Jade

Portrait of Bill Evans

Denyce Graves - The Lost days

Steps Ahead

Calle 54

Some Brazilian music links (and more ........)
Laurindo Almeida Vitor Assis Brasil Vitor Assis Brasil Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd Latin Byrd (Charlie Byrd) Jacob do Bandolim Hamilton de Holanda CHORO-MUSIC Blog Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: a.c. jobim, bill evans, bossa nova, chega de saudade, eliane elias, no more blues

Wednesday, March 11, 2009

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova (Nederlands) Eliane Elias: Tribute to 50 years Bossa Nova (English)

Een (tamelijk uitgebreide) Eliane Elias Discografie - Hans Koert

Bossa Nova Stories
ELIANE ELIAS: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova
Hans Koert

Vandaag staat de nieuwe plaat van de Amerikaans - Braziliaanse pianiste en zangeres, de charmante Eliane Elias in de schijnwerper. Het album is getiteld Bossa Nova Stories en onlangs verschenen als de laatste in een rij van zo'n twintig voorga

ngers. Je vindt onderaan deze blog een overzicht van de platen die Eliane Elias de laatste vijfentwintig jaar op haar naam gezet heeft.
Deze plaat wil een eerbetoon zijn aan de Bossa Nova - de muziekstijl, die in 1958 werd geboren ( Bossa Nova betekent Nieuwe Trend) met het nummer Chega de Saudade ( ook wel bekend onder haar Engelse naam No More Blues) opgenomen door de Braziliaanse zangeres en actrice Elizete Moreira Cardoso, die in de jaren dertig ontdekt werd door niemand minder dan Jacob do Bandolim. In 1958 werd ze uitgenodigd om op een plaat te zingen getiteld Canção do Amor Demais, met daarop Bossa Nova titels gecomponeerd en geschreven door Antonio Carlos Jobim en Vinícius de Moraes, met João Gilberto op gitaar. Zowel Jobim als de Moraes staan geboekt als de geestelijke vaders van dit lied, terwijl het volgens mij al lang daarvoor door Victor op de plaat gezet werd door de Kentucky Jazz Babies in 1929 en door Eddie South vier jaar later; maar goed, zowel Jobim als de Moraes waren verantwoordelijk voor het Bossa Nova ritme, dat we allen zo goed kennen; een mix tussen de Braziliaanse-(Samba) en Amerikaanse ( bebop-jazz) muziekstijlen. De Bossa Nova werd in de jaren zestig razend populair (João Gilberto - Stan Getz), totdat de belangstelling voor de Bossa Nova van het grote publiek door een volgende hype in de muziek ingehaald werd. De Bossa Nova heeft echter wel stand weten te houden tussen de jazzstandards in het American Songbook, dat elke jazzmuzikant uit zijn hoofd kent.

liane Elias werd geboren in Sao Paolo (Brazilië) rond deze tijd en ze groeide in de jaren zestig op in een muzikaal gezin; haar moeder was een klassiek pianiste, die ook hield van jazz en Braziliaanse muziek. Als kind raakte ze gefascineerd door de jazz dankzij de muziek van Bill Evans. Ze leerde piano spelen en trad op in big bands, voordat ze begin jaren tachtig naar New York verhuisde. Hier leerde ze Randy Brecker kennen, met wie ze trouwde. Hun dochter, Amanda, overigens, bracht onlangs haar debuutplaat uit. Ze speelde mee in zijn band Steps Ahead, waarmee ze ook opnam. Vanaf die tijd is ze steeds actief gebleven in de muziek. Ik hoorde haar voor het eerst op de soundtrack van de film Calle 54. Op deze prachtige documentaire gewijd aan de Latijns-Amerikaanse muziek vertolkte ze de Baden Powell compositie Samba Triste samen met haar trio bestaande uit Marc Johnson en Satoshi Takeishi. Ik wil graag een fragment uit deze film Calle 54 laten horen met Eliane Elias: Samba Triste.

Eliane Elias tijdens het Northsea Jazzfestival - Rotterdam (juli 2008) (foto Hans Koert)

Ik hoorde haar voor het eerst live afgelopen jaar tijdens het Northsea Jazz Festival in Rotterdam; bij toeval, dat wel, en maar een kwartiertje, aangezien haar show, voorafgaand aan het optreden van Ron Carter was uitgelopen. Wat een geweldige vrouw, entertainer, pianist en vocalist. Je zou niet zeggen dat ze al rond de vijftig moet zijn. Een dag later gaf ze een interview in de Bol.Com stand op het centrale plein van Ahoy Rotterdam:

Ze vertelt dat ze gefascineerd is van de muziek van Bill Evans ( De reporter heeft duidelijk moeite de juiste uitspraak te vinden !), die in Rotterdam als een rode draad door haar programma liep. Bovendien was haar laatste plaat toen een eerbetoon aan zijn muziek: Something For You. Haar huidige echtgenoot, ze is ondertussen gescheiden van Randy Brecker, Marc Johnson, bassist in haar band, speelde met het Bill Evans Trio tot vlak voor Bill's dood in september 1980 en dankzij een tape, met zijn laatste opnamen en composities, kon Eliane dit eerbetoon maken aan Bill Evans, die ze al, ik schreef het eerder, als kind mateloos bewonderde. In augustus wordt in het Iridium in New York tijdens een week vol festiviteiten, de 80ste geboortedag van Bill Evans herdacht. Eliane zal dan elke avond optreden.

In het interview vertelt ze ook over haar nieuwe plannen, een plaat ter ere van de 50ste verjaardag van de Bossa Nova te maken; een album dat nu uitgekomen is. Het bevat 14 nummers met Bossa Nova klassiekers, sommige gecomponeerd door de maestro zelf, A.C. Jobim, zoals The Girl From Ipanema, Desafinado en Chega de Saudade natuurlijk, maar ook klassiekers als Too Marvelous For words, The More I See You en Day By Day; nu alle standards, die elke jazzmuzikant op zijn repertoire moet hebben. Een bijzonder nummer is Superwoman, een nummer gecomponeerd door Stevie Wonder waarop onze eigen Toots op zijn Muziekske mee mag spelen. Deze nummers, en dat zal niemand verbazen, zijn alle relaxte smooth around midnight uitvoeringen, sommige met groot orkest en strijkers; andere met een kwartet, waarin Oscar Castro-Neves op gitaar, Marc Johnson op bas, Paulo Braga op slagwerk en uiteraard Eliane achter de toetsen.

Ik vond een paar fragmenten van een concert, een paar jaar geleden opgenomen tijdens het San Javier Jazz festival in Spanje met Eliane Elias aan de vleugel, Gustavo Saiari op gitaar, Marc Johnson op bas en Satoshi Takeisha op slagwerk. De nummers zijn Ipanema en Doralice, beide terug te vinden op de CD The Dreamer, gewijd aan de muziek van Jobim.

Deze fascinerende zangeres heeft me met haar stem veroverd en ik hoop binnenkort meer van haar te kunnen beluisteren, zoals bijvoorbeeld haar eerbetoon aan Bill Evans. Tot slot nog een kort interview met Eliane uitgezonden op het Bloomberg channel.

I grew up in Sao Paulo in the 1960s, hearing the bossa nova which was all around us.(= Ik groeide op in Sao Paulo in de jaren zestig en overal klonk de Bossa Nova.) It was the popular music of our day, with its infectious rhythm and poetic lyrics. (= Het was de popmuziek van die dagen, met haar aanstekelijke ritme en poetische teksten) It was romantic, cool, jazzy, sensious.(= Het was vooral romantisch, cool, jazzachtig en gevoelig). I lived and breather this music. (= Deze muziek was als eten en drinken voor me). It's in my DNA.(= Het zit in mijn genen)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide Eliane Elias Discogafie