Retrospect 2007

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Porgy en Bess Jazz club - Terneuzen ( The Nertherlands)

On the last day of the year one always has the feeling to have a backward glance to the events that happened during the past year. So do I. But looking backwards is very dangerous, as you might forgot to mention certain events. One of the highlights of the year were the concerts due to the celebrations of the 50th birthday of the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the far southwestern part of The Netherlands. The month of April was filled with great concerts, like the opening concert at The Scheldetheater with Toots Thielemans and Kenny Werner and the concert of Roy Hargrove. Also the performance of Roberta Gambarini in the fall of this year, also part of the 50th birthday celebrations of the club, was one of the most memorable concerts during that event. Thanks to all the volunteers of Porgy en Bess and I'm sure, 2008 will be a year with new great concerts in our Huiskamer van de Jazz ( = Living room of Jazz)

Roberta Gambarini

For me it was great to hear Hamilton de Holanda perform, the young Brazilian bandolim player who exports Choro Music, live at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam and the concert of Richard Galliano was an unexpected surprise: what a great accordion player !! In November of this year Frank Morgan gave a memorable concert at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen, that happened to be one of his last ones, as he passed away two weeks later.

There were also some concerts I couldn't join; sometimes because of appointements; sometimes because the venues were on the other side of the world: What about the First Belgian Ukulele Festival? Or the festivities around the celebrations of Bill Tapia's 100th birthday ( which will be actually tomorrow) or the jubileum concert of Tito Martino in Sao Paulo - Brazil.

Hamilton De Holanda - Daniel Santiago

Thanks to my daily Keep swinging web log, I came into contact with a lot of interesting people who all had their own passions or dreams, like Mikayla who loves to become a great jazz journalist or Yvette Dorham, who loves to collect all info about her father Kenny Dorham and Esther Groenenberg and Heather Simmons, who both dream of a great vocal career. Making my Keep Swinging Web Logs was a daily challenge, that gave a lot of satisfaction, thanks to the contacts with visitors. Threehundred and sixty five contributions a year is a lot and thanks to Joergen, my friend, right-hand man and co-editor I could even have some vacations now-and-then. Thanks Jo !! All previous blogs stay, thanks to my link sites and search machines all available in the archives. Next year I want to recall contributions, like annual rings of a tree. Well let's try to reach the 1000 contributions before the end of the year !!

Frank Morgan (1933-2007)

Love to wish you a lot of music in 2008 and you're also invited to bookmark my daily Keep Swinging Web Log next year. If you like to share your passion of Jazz or Choro music with others, feel free to contact me as a guest contributor. All contributions, ideas, records or suggestions to post on the blog are welcome. Contact: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Take Your Time - HOT ANTIC JAZZ BAND: Michel Bastide cornet, trombone and leader, Jean-Francois Bonnel reeds, Gilles Berrut piano, Jean-Pierre Dubois banjo, Christian Lefevre tuba. Recorded in Ners, France at the 22nd and 29th of January 1983 for Stomp Off ( We Love You, Jabbo S.O.S. 1058)


Time exposure for the 31st of December:
1927:

• battle of the century = stan laurel - oliver hardy

1947:

• x-temporaneous boogie = camille howard trio
• abstraction / dissonance / freedom / new sound / parallel = lennie tristano trio & quartet

1967:

• new year carnival = chris mcgregor brotherhood of breath

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
hot antic jazz band/we love you jabbo (lp) = jazzland/original jazz classics sampler = kenny dorham/quintet & jazz prophets = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = oscar aleman/groove juice special = sweet hollywaiians/ukulele podcast = dutch jazz world/99 (2) = inkspots/the very best of the inkspots = henrique cazes-marcello goncalves/vamos acabar com o baile ( a musica de garoto ) = caroline's choice/live in the orient

Nederlands ( To the English translation )

Porgy en Bess - Terneuzen

Op de laatste dag van het jaar is het gebruikelijk dat we terugblikken op de periode die achter ons ligt. Zo ook vandaag !! Natuurlijk is dat erg gevaarlijk, omdat je het gevaar loopt zaken te vergeten of niet te noemen. Eén van de hoogtepunten van het jaar was natuurlijk het vijftigjarig bestaan van Porgy en Bess in Terneuzen, de huiskamer van de jazz. Hierbij hoorden een heleboel extra concerten in de maand april, waarbij het startsein gegeven werd bij het openingsconcert in het Scheldetheater in Terneuzen met o.a. Toots Thielemans en Kenny Werner. Eén van de memorabele concerten was voor mij dat met Roy Hargrove, die kind-aan-huis-is, zou je kunnen zeggen. Ook het optreden van Roberta Gambarini in het najaar, toch onderdeel van de vieringen, was één van de hoogtepunten. Uiteraard hoop ik voor 2008 op een heleboel van die mooie concerten in Porgy en Bess, en hen kennende, komt dat weer helemaal goed. Alle vrijwilligers, bedankt alvast!.

Roberta Gambarini

Voor mij was de bijzonder om voor het eerst Hamilton de Holanda te zien optreden, de jonge Braziliaan, die de choro muziek buiten zijn land populair maakt. Eveneens verraste Richard Galliano me op het North Sea Jazz Festival; Wat een geweldige accordeonist. In november van dit jaar gaf Frank Morgan een gedenkwaardig concert in Porgy en Bess in Terneuzen, dat zou blijken een afscheidsconcert te zijn; twee weken later overleed hij.

Er waren ook een aantal concerten of festivals waar ik graag bij geweest was, maar ja zo gaat dat: soms ben je bezet en soms ligt het podium aan de andere kant van de wereld. Wat te denken van het Eerste Belgische Ukulele Festival? Of het feestelijke concert rond Bill Tapia's honderdste geboortedag, dat feitelijk morgen pas gehaald wordt. Of het jubileumconcert van Tito Martino in Sao Paulo - Brazilië.

Hamilton De Holanda - Daniel Santiago

Dankzij mijn dagelijkse weblog ( morgen alweer de 675ste bijdrage) kwam ik in contact met allerlei interessante mensen met hun eigen dromen en idealen, zoals de nog jeugdige Mikayla die dolgraag een groot jazzjournaliste wil worden en Yvette Dorham, die de herinneringen aan haar vader, Kenny Dorham, wil vastleggen en een Esther Groenenberg en Heather Simmons, die beiden van een zangcarriere dromen. Voor mij was het samenstellen van een dagelijkse Keep swinging weblog een uitdaging, die veel voldoening gaf, vooral door de reacties en contacten. 365 bijdragen in een jaar is veel, maar dankzij mijn rechterhand en mederedacteur en vriend Joergen, kon ik ook wel eens een dag vrij nemen. Bedankt Joergen !! Dankzij de linkenpagina en zoekmachines blijven oude bijdragen vindbaar in het archief. Ik wil volgend jaar, als bij jaarringen in een boom, oude bijdragen opnieuw naar voren halen. Op naar de 1000 zullen we maar zeggen !!

Frank Morgan ( 1933-2007)

Ik wens iedereen een swingend 2008 met een heleboel muziek en leuke contacten. Als je zelf schrijfkriebels hebt en je wilt eens iets publiceren over je passie voor jazz, aarzel dan niet om contact te leggen. Ook mensen die helemaal weg zijn van de choromuziek zijn met hun bijdragen welkom op de Choro Music weblog. Alle opmerkingen, suggesties, kritiek, en zo-maar-mailtjes zijn welkom op: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Take Your Time - HOT ANTIC JAZZ BAND: Michel Bastide cornet, trombone en leider, Jean-Francois Bonnel rieten, Gilles Berrut piano, Jean-Pierre Dubois banjo, Christian Lefevre tuba. Opgenomen in Ners, Frankrijk op 22 en 29 januari 1983 voor Stomp Off ( We Love You, Jabbo S.O.S. 1058)


Tijdopname voor 31 december:
1927:

• battle of the century = stan laurel - oliver hardy

1947:

• x-temporaneous boogie = camille howard trio
• abstraction / dissonance / freedom / new sound / parallel = lennie tristano trio & quartet

1967:

• new year carnival = chris mcgregor brotherhood of breath

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
hot antic jazz band/we love jabbo (lp) = jazzland/original jazz classics sampler = kenny dorham/quintet & jazz prophets = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = oscar aleman/groove juice special = sweet hollywaiians/ukulele podcast = dutch jazz world/99 (2) = inkspots/the very best of the inkspots = henrique cazes-marcello goncalves/vamos acabar com o baile ( a musica de garoto ) = caroline's choice/live in the orient
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Eubie Blake Remembered-3

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few weeks ago I made a contribution about the great album The Eighty-Six Years of Eubie Blake. One of the readers who sent me his remembrances of Eubie Blake ( 1883-1983) was Lee Munsick. His reaction was very interesting and I asked him to publish his remembrances in my daily Keep Swinging web log. You can find his first contribution here. His second one was posted a few days later, and his final one is published today.

Back in New Jersey, every year we at Yesteryear ( in the Morris County Cultural Center outside Morristown, New Jersey), held a benefit show. The first with Max Morath was a week before the opening of the museum in October, but the others were all in late May or early June. I have known Max since the 1960s, when I produced Jaycee benefit shows (Jaycee means: Junior Chambers) in which he was featured, along with other notable performers. The Yesteryear benefits in the 70s became a highlight of the social scene in affluent Morris County. We were blessed with such performers as William Bolcom and Joan Morris (then affianced), Earl Wrightson and Lois Hunt (married), repeat demand performances by Morath, and a number of other nostalgic programs, 7 or 8 in total.

The only one which we at Yesteryear actually produced ourselves, featured Eubie Blake. It wasn't until just before I introduced Eubie's performance that I learned it, but ours was World Premiere of Eubie's Rhapsody in Ragtime! It also featured screening a very early 1920s Lee de Forest Phonofilm (pioneer optical sound on the film) with Eubie Blake and Noble Sissle, a very young Eddie Cantor, and the hugely popular DeWolf Hopper reciting his perennial favorite, "Casey at the Bat".

Eubie Blake - Noble Sissle in the 1923 Lee de Forest Phonofilm

Eddie Cantor in the 1923 Lee de Forest Phonofilm

We also played an Aeolian piano roll cut by Eubie Blake, while he told us the intriguing story of how it came about. The program book included a copy of the first paycheck made out by Thomas A. Edison to Eubie Blake for his first phonograph cylinder, a sound recording which we also played. A long program, it was a phenomenal evening which anyone present was sure to remember for years to come.

Carl Seltzer managed Eubie Blake and produced the wonderful series of Eubie Blake Music LPs. Carl recorded our presentation, edited down the nearly 3-hourshow, and put it out in LP form. I wished it could have been 2 LPs for more of the program, but I had the pleasure of writing the liner notes. I believe that it and several other former EBM issues are still available in CD form.
Eubie Blake was a wonderful gentleman. And gentle man. A phenomenal talent. Marion, his wife, was a delight, and I miss them both. I shall treasure these and other memories with them and the many other folk I have mentioned as well as others, until I reach that Centennial figure myself. Wish me luck!

Lee Munsick
Vero Beach, Florida USA

This concludes the last part of Lee Munsick's remembrances. Thanks Lee !! If you love to contact Lee I'll forward your commends: keepswinging@live.nl

Tomorrow my last contribution for 2007 will be published, a retrospect to 2007. You're invited to share your musical highlights of the year in the first weeks of January or to ventilate your opinion about my daily Keep swinging web log at keepswinging@live.nl, now reaching its 675 contribution.

AT RANDOM:
Tubito Con Su Guitarra - VINCENTICO VALDES. Recorded in New York City the 6th of May 1954. Reissued on the album Mambo Crazy (Charly CDHOT 639)


Time exposure for the 30th of December:
1937:

• love is here to stay / i was doing all right = bill harty o - ella logan
• non-stop flight = artie shaw new music

1947:

• no moon at all = mary osborne

1957:

• all the things you are / billie's bounce / bock to bock / bud's beaux arts / lois ann / sound carrier / fingerpicking / baubles, bangles and beads / not since nineveh / stranger in paradise = wes montgomery quintet & octet

1977:

• chipsy cakewalk / salutation march / st george's rag = freetime old dixie jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
mambo crazy = blue note/ into the blue - a generous slice from the blue series collection = art blakey jazz messengers/a night in tunesia

Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden plaatste ik een bijdrage over het schitterende album The Eighty-Six Years of Eubie Blake. Eén van de bezoekers van deze blog, Lee Munsick, stuurde me zijn herinneringen aan Eubie Blake (1883-1983) en ik vroeg hem of ik ze mocht plaatsen op deze Keep Swinging web log. De eerste bijdrage vind je hier: de tweede verscheen een paar dagen later en vandaag verschijnt het derde en laatste deel.

Elk jaar organiseerden we in New Jersey in ons Yesteryears museum ( in het Morris County Cultural Center buiten Morristown, New Jersey) een benefietavond. De eerste met Max Morath, de ragtime pianist, was een week voordat we ons museum openden in oktober, maar later hielden we ze in mei of juni. Ik ken Max Morath als vanaf de jaren zestig toen ik de benefietconcerten organiseerde voor Jaycee (= Junior Chambers), waarin hij optrad met andere musici van naam. De benefietavonden in Yesteryear in de jaren zeventig waren de hoogtepunten voor de gemeenschap van Morris County. We waren zo gelukkig om musici als William Bolcom en Joan Morris (toen verloofd), Earl Wrightson en Lois Hunt (getrouwd) en verschillende optredens van Max Morath en verder nog een aantal nostalgische programma's - alles bij elkaar zo'n 7 tot 8 avonden.

De enige, die wij als Yesteryear zelf organiseerden was de avond met Eubie Blake. Ik ontdekte pas vlak voor zijn optreden dat we een wereldprimeur hadden van zijn pas gecomponeerde Rhapsody in Ragtime. Verder konden we een hele oude geluidsfilm laten zien, een Lee de Forest Phonofilm (hij was een pionier op het gebied van geluid op film) uit begin jaren twintig met daarop Eubie Blake en Noble Sissle, een nog erg jonge Eddie Cantor, en de toen zeer populaire DeWolf Hopper die zijn favoriete "Casey at the Bat" voorlas.

Eubie Blake en Noble Sissle in de Lee de Forest Phonofilm uit 1923

Eddie Cantor in de Lee de Forest Phonofilm uit 1923

We speelden ook een Aeolian pianoroll af, gestoken door Eubie Blake, waarbij hij ons kon vertellen hoe deze roll tot stand gekomen was. In het programmaboekje hadden we verder een oud salarisstrookje van Thomas A. Edison voor Eubie Blake afgedrukt voor het maken van zijn eerste phonograaf-wasrol, een geluidsopname die we ook afdraaiden. Het was een volgeladen programma, maar voor velen ontzettend interessant en onvergetelijk.
Carl Seltzer was de manager van Eubie Blake en bracht een schitterende serie Eubie Blake Music LPs uit. Carl nam onze presentatie helemaal op, en wist de drie uur durende show in te korten, zodat het op één LP paste. Achteraf wenste ik, dat het een dubbel-LP zou zijn geweest, maar goed, ik mocht het verhaal op de hoes schrijven. Volgens mij is deze LP, net als sommige andere uitgaven in de EBM (Eubie Blake Music) serie uitgebracht op CD.

Eubie Blake was een echte heer, een gentleman, een gentle man, een heer van stand. Een geweldig talent. Marion, zijn vrouw, was een schat en ik mis ze allebei nog steeds. Ik wil die herinneringen aan hen en aan al die andere mensen, die ik eerder genoemd heb, vastleggen voordat ik straks zelf bij de honderdjarige op bezoek mag. Wens me succes !!

Lee Munsick
Vero Beach, Florida USA
(vertaald: Hans Koert)

Hiermee eindigt de laatste bijdrage van Lee Munsick's herinneringen aan Eubie Blake. Bedankt Lee !! Als je opmerkingen of vragen hebt voor Lee, dan kun je ze sturen naar keepswinging@live.nl


Morgen vinden jullie hier mijn laatste bijdrage voor 2007, waarin ik terugkijk op het jaar. Als je wilt mag je me jouw muzikale hoogtepunten sturen, die je wilt delen met de lezers en/of je op- of aanmerkingen over mijn dagelijkse Keep swinging weblog ( alweer 675 keer !!) ventileren op keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Tubito Con Su Guitarra - VINCENTICO VALDES. Opgenomen in New York City op 6 mei 1954. Heruitgebracht op de CD Mambo Crazy (Charly CDHOT 639)


Tijdopname voor 30 december:
1937:

• love is here to stay / i was doing all right = bill harty o - ella logan
• non-stop flight = artie shaw new music

1947:

• no moon at all = mary osborne

1957:

• all the things you are / billie's bounce / bock to bock / bud's beaux arts / lois ann / sound carrier / fingerpicking / baubles, bangles and beads / not since nineveh / stranger in paradise = wes montgomery quintet & octet

1977:

• chipsy cakewalk / salutation march / st george's rag = freetime old dixie jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
mambo crazy = blue note/into the blue - a generous slice from the blue series collection = art blakey jazz messengers/a night in tunesia

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bossa Britanica

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Yesterday I went to Tilburg by car, a city in the south of The Netherlands, about one and a half hour from my residence. I had an appointment with Earl Okin, vocalist, guitar player and entertainer who is in Holland for two performances at the Stranger than Paranoia festival in the Paradox jazz club in Tilburg. I told about him in a previous blog.

We had lunch together in a lunchroom at the Heuvelring in the centre of the city, omelet with mushrooms, bacon and pepper and chocomel for drinks.

We talked about his performance at a full house Paradox club last night, where he had to announce the artists and entertain the audience with his songs and acts. Of course we talked about our common interests, like record collecting, durium records ( Earl has a few durium records, featuring Al Bowlly in his large collection of 78s) and his career which started in fact at the age of 12 when he appeared on a BBC TV talent show called "All Your Own", he wrote song for Cilla Black and Georgie Fame, went on tour with Van Morrison and was asked to support Paul McCarthy and Wings. Then he became a fully professional being a comic in the London alternative comedy circuit, where they throw things to you ..... (as he explains on his CD Musical Genius & Sex Symbol). While on tour and performing all around the world Earl met a lot of interesting persons and performed with musicians like Stephane Grappelly, he met Benny Carter and Earl Hines, is captivated by Duke Ellington ( he values his piano playing more then his ensemble work ) and by his 78rpm recordings of legendary opera heroes like Enrico Caruso. In 1964 he learned about the bossa nova and this Brazilian music fascinates him.

On his album Earl Okin - Musical Genius & Sex Symbol, he plays a great bossa nova styled Swonderful originally recorded by George Gershwin and pokes fun with the Portuguese pronounciation of names like Joao Gilberto or Antonio Carlos Jobim and with the music business, where A & R men ( under 19 years old with one ear ring, tone deaf or just deaf and an IQ too low to get into the army forces) copy hits because the people love to hear that ...

I learned that he, although billed as the Comic Musical Genius & Sex Symbol, in fact loves to play bossa novas. In 1975 he went to Brazil and played with Brazilian samba and bossa nova legends like Elis Regina, Gal Costa and Joao Gilberto and surprised the Brazilian critics with his bossa compositions. He gave me a copy of his still unpublished CD Earl Okin - Bossa Britanica, which shows another side of Earl - his pashion for the Brazilian music. It contains 16 tracks of most own compositions, some bossa novas, some jazzy instrumentals using the guitar and sometimes overdubbed with piano and bass. Earl sings on some tunes in a smooth way, so typically for this music style sometimes accompanoed by himself on the so-called vocal trumpet or virtual trumpet, he also uses in his comic shows. I liked his own compositions Madrugada (Spirit of Dawn) and Guitar Samba (Samba do Violao) and his tribute to Duke Ellington Pitter Panther Patter on piano and bass.

Thanks Earl for your pleasant company and I wish you all the best for 2008 and for your next concerts in Singapore early next year.

AT RANDOM:
Yellow Violet - ANDREW HILL Quintet: Charles Tolliver trumpet, Joe Farrell tenor and soprano sax, Andrew Hill piano, Victor Sproles bass and Billy Higgins drums. Recorded in the Rudy Van Gelder Studios in Englewood Cliff on the 11th of October 1968 for Blue Note


Time exposure for the 29th of December:
1947:

• east of the sun / sheik of araby / something to remember you by = lester young quintet
• gin fizzes = wiener tanzorchester, horst winter

1977:

• bourbon street parade / freetime blues / i can't escape from you / new orleans wiggle / smiles /stardust / stevedore stomp = freetime old dixie jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
andrew hill/dance with death = phil ogilvie rhythm kings/detroit jazz stage volume one (2) = oscar aleman/brasilian inspiration = earl okin/musical genius & sex symbol = earl okin/bossa britanica = art blakey/live at montreux and northsea = bob brookmeyer quartet/the blues - hot and cold (lp) = miles davis/the complete live recordings/1956-1957-disc 1 = sfjazz collective2

Nederlands ( To the English translation )

Gisteren ben ik met de auto naar Tilburg gereden, zo'n anderhalf uur rijden van mijn woonplaats, voor een ontmoeting met Earl Okin, zanger, gitarist en entertainer. Hij treedt morgenavond ( zondag 30 december) nog op tijdens het Stranger than Paranoia festival in de Paradox jazzclub in Tilburg. Ik heb al over hem verteld in een eerdere bijdrage.

We hebben samen geluncht in een lunchroom aan de Heuvelring in het centrum van de stad: omelet met champignons, spek en pepers; en chocomel.

We spraken over zijn optreden in het afgeladen Paradox de avond daarvoor, waar hij de artiesten moest aankondigen en tussendoor het publiek moest vermaken met zijn liedjes en conferences. We hadden het natuurlijk over onze gezamenlijke interesses, zoals het verzamelen van gramofoonplaten, over de kartonnen duriumplaten, waarvan hij er ook een paar heeft met Al Bowlly, en over zijn carriere, die in feite begon, toen hij als 12 jarige optrad in een talentenjacht in het programma "All Your Own" voor de BBC televisie. Hij schreef songteksten voor Cilla Black en Georgie Fame, ging op tournee met Van Morrison en werd gevraagd als voorprogramma bij Paul McCarthy and Wings. Toen het allemaal goed liep, werd hij beroeps en richtte zich voornamelijk op het, zo hij dat noemt, alternative comedy circuit, where they throw things to you ..... ( = het alternatieve comedie circuit, waar ze allerlei dingen naar je kunnen gooien .... ) ( zoals hij nader uitlegt in één van zijn conferences op zijn CD Musical Genius & Sex Symbol.). Tijdens zijn optredens ontmoet hij een heleboel interessante mensen, die uiteraard allen ter sprake komen, zoals Stephane Grappelli, waarmee hij optreedt, Benny Carter, die hij hogelijk bewondert, Earl Hines en Benny Waters. We praten over zijn passie voor Duke Ellington, die hij vooral als pianist zeer waardeert, zij het minder als bandleider, over zijn liefde voor de opera, met legendarische namen op zijn 78-toerenplaten als Enrico Caruso. In 1964 leert hij de bossa nova kennen en deze Braziliaanse muziekstijl boeit hem zeer.

Op zijn plaat Earl Okin - Musical Genius & Sex Symbol, speelt hij een schitterende bossa nova versie van het nummer Swonderful, een George Gershwin compositie en steekt de draak met de Portugese taal bij het uitspreken van de namen van Joao Gilberto en Antonio Carlos Jobim en de hedendaagse muziekindustrie, waar de A & R men ( always under 19 years old with one ear ring, tone deaf or just deaf and an IQ too low to get into the armed forces) (altijd jonger dan 19 jaar met één oorringetje, geen muzikaal gehoor of doof en een IQ waarmee je zelfs niet in militaire dienst kan), hit na hit kopiëren en uitbrengen omdat "men" dat wil horen......

Ik ontdekte tijdens het gesprek, hoewel overal aangekondigd als komiek: Musical Genius & Sex Symbol, dat zijn liefde ligt bij de bossa nova's. In 1975 bezocht hij voor de eerste keer Brazilië en speelde daar samba's en bossa nova's met grote namen als Elis Regina, Gal Costa en Joao Gilberto en de Braziliaanse critici zijn onder de indruk van zijn bossa nova composities. Ik kreeg een copie van zijn nog onuitgegeven CD Earl Okin - Bossa Britanica, waarin een andere kant van Earl naar voren komt - die van de serieuze muzikant, die laat horen dat hij geboeid is door deze soort muziek. In 16 nummers, meest eigen composities, bossa nova's, maar ook jazzstukken al dan niet met zang, gespeeld op de gitaar, later ingevuld met piano. Hij zingt ook in die zo typische ietwat zwoele manier die we kennen van Joao Gilberto, zich soms begeleidend op virtual trumpet, zoals hij het op zijn comic-album noemt, of vocal trumpet zoals hij het hier omschrijft - trompetspelen met je stem. De uitvoeringen van zijn eigen composities Madrugada (Spirit of Dawn) en Guitar Samba (Samba do Violao) en zijn ode aan Duke Ellington met het nummer Pitter Panther Patter op piano en bas spreken met het meest aan. Het is nog niet duidelijk of dit album ook echt uitgebracht gaat worden.

Bedankt Earl voor je aangenaam gezelschap en ik wens je al het beste voor 2008 en je optredens in bijvoorbeeld Singapore begin van volgend jaar.

AT RANDOM:
Yellow Violet - ANDREW HILL Quintet: Charles Tolliver trompet, Joe Farrell tenor- en sopraansax, Andrew Hill piano, Victor Sproles bas en Billy Higgins slagwerk. Opgenomen in de Rudy Van Gelder Studio in Englewood Cliff op 11 oktober 1968 voor Blue Note.


Tijdopname voor 29 december:
1947:

• east of the sun / sheik of araby / something to remember you by = lester young quintet
• gin fizzes = wiener tanzorchester, horst winter

1977:

• bourbon street parade / freetime blues / i can't escape from you / new orleans wiggle / smiles /stardust / stevedore stomp = freetime old dixie jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
andrew hill/dance with death = phil ogilvie rhythm kings/detroit jazz stage volume one (2) = oscar aleman/brasilian inspiration = earl okin/musical genius & sex symbol = earl okin/bossa britanica = art blakey/live at montreux and northsea = bob brookmeyer quartet/the blues - hot and cold (lp) = miles davis/the complete live recordings/1956-1957-disc 1 = sfjazz collective2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Blue Lights

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Last night I played myself Blue Lights, the Rein De Graaff Trio featuring Herb Geller & John Marshall as released on the Blue Jack label. To be honest - it was a relief to listen to this album as other music dominated during the last days in the house. This album, dedicated to the music of Gigi Gryce, was recorded in Zeist, in the center of The Netherlands, at the 10th of July 2005. The quintet made a tour along Dutch jazz venues during the 2004 concert season and in July they performed at the North Sea Jazz Festival in The Hague. After that concert they recorded this album.

Herb Geller

Gigi Gryce was a bebop alto saxophone player. His real name was Basheer Qusim. He started his career in the bands of Tadd Dameron and Lionel Hampton early 1950s. He made a lot of recordings in small groups, like Oscar Pettiford's and founded his own group, titled The Jazz Lab featuring Donald Byrd. In the 1960s he concentrated on schoolteaching and wasn't active in concerts anymore. He passed away in March 1983. He is rather unknown as a musician, but some of his composition are known standards now, like Nica's Tempo. This tune is one of my favorites. As I wrote in a previous blog this tune Nica's Tempo as played by the Gigi Gryce Quartet in October 1955 is for me one of his best recordings. Mind that this quartet is a dream team with Thelonious Monk on piano, Percy Heath on bass and Art Blakey on drums. I don't think you can find a better rhythm section in the 1950s.

Rein de Graaff

The album Blue Lights contains several Gigi Gryce compositions; of course Nica's Tempo, dedicated to the Baronness Pannonica De Koenigswarter, Nica for short, who was a patronesse for a lot of jazz musicians, like Thelonious Monk and Charlie Parker. Other tunes on this album revive, like the opening tune ( one of my favorites of this album) Stupendous-Lee, Minority and the title tune Blue Lights. Both Herb Geller, who don't needs further introduction I think and John Marshall, a US trumpet player, both living in Germany now, are skilled musicians.

I learned that, not to my surprise, that this album was the number one Jazz Record for 2007 in the Critics' Poll selected by Coen de Jonge, jazz journalist of Jazzism, the leading jazz magazine of The Netherlands.

The last concert of Rein de Graaff and his trio at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen, on the 4th of November 2007, was a memorable one, due to the fact that his guest Frank Morgan, alto saxophonist, passed away some weeks later. It would be great if these concerts with the Rein de Graaff Trio featuring Frank Morgan were recorded too for release I certainly would be one of the first to get a copy, even if I had to laydown in a sleeping bag before the record shop. Well, I don't think I have to nowadays.



AT RANDOM:
The Meaning Of The Blues - MILES DAVIS + 19 ( The orchestra under the direction of Gil Evans: Miles Davis flügelhorn, Bernie Glow and Ernie Royal trumpet, Taft Jordan, Louis Mucci and John Carisi horn, Frank Rehok, Jimmy Cleveland and Joe Bennett trombone, Lee Konitz alto sax, Danny Bank bass clarinet, Romeo Penque and Eddie Coine flute and clarinet, Wynton Kelly piano, Bill Barber tuba, Paul Chambers bass, Art Taylor drums. Recorded at the 27th of May 1957 for Columbia


Time exposure for the 28th of December:
1927:

• pay off = golden gate o ( = california ramblers)

1997:

• blackfoot / chairman of the board / fragrance of love / goodbye / inflated tear / lotus flower /organ grinder / passion for peace / shorty / sposin = steve turre sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
miles davis/miles ahead = richard zimmerman/scott joplin - his complete works 5lp (record 4) = rein de graaff trio-herb geller-john marshall/blue lights = joe lovano/flights of fancy = sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = art blakey jazz messengers/like someone in love = earl okin/musical genius & sex symbol = ralph sutton/in maybech = lee morgan/indeed

Nederlands ( To the English translation )
Gisteravond heb ik de CD Blue Lights gedraaid, gespeeld door het Rein De Graaff Trio met als speciale gasten altsaxofonist Herb Geller en trompettist John Marshall uitgebracht op het Blue Jack label. Onder ons gezegd - het waar een verademing om weer eens te mogen luisteren naar iets anders dan kerstmuziek. Het album is een eerbetoon aan de muziek van Gigi Gryce en werd opgenomen in Zeist op 10 juli 2005. In 2004 gaf het trio met Herb Geller en John Marshall concerten in verschillende clubs in Nederland en België en in juli maakten ze hun opwachting op het Northsea Jazz Festval in Den Haag. Na afloop van dit concert doken ze de studio in met deze plaat als resultaat.

Herb Geller

Gigi Gryce was een bebop altsaxofonist. Eigenlijk heette hij Basheer Qusim. Hij begon zijn carriere in de orkesten van Tadd Dameron en Lionel Hampton begin jaren vijftig. Hij maakte nogal wat opnamen in kleine groepen, zoals met Oscar Pettiford en had ook een eigen groep, getiteld Het Jazz Lab met Donald Byrd. In de jaren zestig verliet hij het actieve muzikantenleven van optredens en platenmaken en concentreerde hij zich op het lesgeven. Dat maakt dat hij tegenwoordig als muzikant amper bekendheid geniet, maar vooral voortleeft in zijn composities. Hij overleed maart 1983. Eén van zijn bekendste composities is Nica's Tempo. Dit nummer is voor mij één van zijn mooiste, gespeeld door zijn eigen kwartet in oktober 1955. Ik schreef hierover in een eerdere blog. Hij speelde het in oktober 1955 met zijn eigen "droom"kwartet, met Thelonious Monk op piano, Percy Heath op bas en Art Blakey op slagwerk; je kunt het minder treffen.

Rein de Graaff

Het album Blue Lights bevat composities van Gigi Gryce; natuurlijk zijn Nica's Tempo, vernoemd naar de Baronness Pannonica De Koenigswarter, kortweg Nica genoemd, de beschermvrouwe van jazzmusici als Thelonious Monk en Charlie Parker. Andere Gigi Gryce composities herleven, zoals ( één van mijn favorieten op de plaat) Stupendous-Lee, Minority en het titelnummer Blue Lights. Zowel Herb Geller, die zijn sporen al ruimschoots verdiend heeft en John Marshall, beide nu wonend in Duitsland, zijn ervaren musici. Ik ontdekte dat, tot mijn vreugde, deze plaat als beste jazzplaat genoemd wordt door Coen de Jonge, jazzjournalist, in de 2007 Critics' Poll van het jazzblad Jazzism. Een terechte keus als je't mij vraagt. De muziek, zoals die gespeeld wordt door het Rein de Graaff Trio en zijn gasten, is een waardevolle aanvulling op datgene wat er in een jaar aan jazzplaten geproduceerd wordt in Nederland en België.
Het laatste concert van het Rein de Graaff Trio in de Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen, op 4 november 2007, is een gedenkwaardig concert geworden, vanwege het feit dat zijn gast, altsaxofonist Frank Morgan twee weken later overleed. Het was een indrukwekkend concert en het zou mooi zijn, dat, als er opnamen gemaakt zijn, die uitgebracht zouden kunnen worden. Ik zou ervoor in een slaapzak voor de platenzaak gaan liggen, maar dat is voor een jazzplaat helaas niet echt meer nodig.

AT RANDOM:
The Meaning Of The Blues - MILES DAVIS + 19, The orchestra under the direction of Gil Evans: Miles Davis bügel, Bernie Glow en Ernie Royal trompet, Taft Jordan, Louis Mucci en John Carisi hoorn, Frank Rehok, Jimmy Cleveland en Joe Bennett trombone, Lee Konitz altsax, Danny Bank basklarinet, Romeo Penque en Eddie Coine fluit en klarinet, Wynton Kelly piano, Bill Barber tuba, Paul Chambers bas, Art Taylor slagwerk. Opgenomen op 27 mei 1957 voor Columbia


Tijdopname voor 28 december:
1927:

• pay off = golden gate o ( = california ramblers)

1997:

• blackfoot / chairman of the board / fragrance of love / goodbye / inflated tear / lotus flower /organ grinder / passion for peace / shorty / sposin = steve turre sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
miles davis/miles ahead = richard zimmerman/scott joplin - his complete works 5lp (record 4) = rein de graaff trio-herb geller-john marshall/blue lights = joe lovano/flights of fancy = sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = art blakey jazz messengers/like someone in love = earl okin/musical genius & sex symbol = ralph sutton/in maybech = lee morgan/indeed

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Earl Okin

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Isn't that great............. Yesterday a friend, Henriette, mailed be about a festival in Tilburg, a city in the southern part of The Netherlands. The festival is called: Stranger Than Paranoia and is sceduled in Paradox, a venue in Tilburg between the 24th up to the 29th of December.

And guess who's one of the guests? Earl Okin, stand-up comedian, singer, guitar player and .............. record collector from London !!

I love to share with you two interviews I found about his career: The first one is a lengthly interview with him on Long Beachin with Mo, a talk show on an US TV channel. It takes half an hour, but it is very informative.

A second interview is much shorter - it was made for PodTV-3 in London, the place where he lives: Earl tells about his career, his passions and plays and sings his music.

How did I learn Earl Okin? Well, my first contacts with Earl were on the 78-l list, where people love to share their passion for 78rpm recordings. Earl is one of those frequent visitors and loves to talk about his collection of opera records. Later I learned about his carreer as a comedian, singer and entertainer. He loved to share with the other members of that list, the stories of trips and tours to far remote territories in the world. A year ago I found one of his albums, titled Earl Okin - Musical Genius & Sex-Symbol and bought it. It was my first acquaintance with his music. I really liked his cynical humor and jazzy songs like Teenage Dirtbag, Mango, Bessie Bessie Bessie and My Room, that became hits. I found a small biography that I love to quote: Earl Okin's career is a remarkable one. Singing and performing before he could walk, or even talk, Earl first appeared on TV during the 50's when he was 12, yet is still contemporary, performing on MTV2. He performs what he claims are the original Bossa Nova versions of songs. He sings, plays guitar and a virtual trumpet. If you're anxious to learn how that virtual trumpet sounds, please listen to the last fragment I love to share, a performance of his song My Room.

It's a pity that I didn't know earlier that Earl was performing here in Holland, so it is impossible now to be at one of his concerts. I hope to meet him tomorrow in Tilburg, to meet him, to talk to him and to share our common passions.

AT RANDOM:
Lap-Nils - DAVID GRISMAN QUINTET featuring SVEND ASMUSSEN : Svend Asmussen violin, David Grisman madoline, James Kerwin bass, Georg Marsh percussion and Dimitri Vandellos guitar. Recorded in 1987 at a live performance. It is released on Zebra ZEA-42108 (lp)



Time exposure for the 27th of December:
1937:

• tea for two / christmas swing = michel warlop trio
• stephen's blues / sugar / sweet georgia brown / tea for two = stephanne grappelly-django reinhardt

1947:

• c jam blues / just you just me / sweet georgia brown = wardell gray septet
• alexander's ragtime band = nellie lutcher
• daybreak blues = memphis minnie

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = modern jazz quartet/the last concert (2) = earl okin/musical genius & sex symbol = cannonball adderley sextet/in new york = bing crosby/jazzin' bing crosby 1927-1940 (2) = jimmy smith/christmas ' 64 = dave apollon/the man with the mandolin (2) = laurindo almeida-bud shank/baa too kee = laurindo almeida-baden powell/brasil guitar magic - rein de graaff trio-herb geller-john marshall/blue lights

Nederlands ( To the English translation )

Is dat niet leuk ......? Gisteren wees een vriendin van me, Henriette, op het Stranger than Paranoia festival in Tilburg, dat me, eerlijk gezegd, helemaal ontgaan was. Dit festival vindt plaats van 24 t/m 29 december in Paradox in Tilburg. Toen ik ging uitzoeken wat ik allemaal ging missen, ontdekte ik dat Earl Okin zou optreden en het programma aan elkaar zou praten.

Ik vond een lang interview, dat hij begin dit jaar voor het praatprogramma Long Beachin with Mo opnam voor een Amerikaanse TV-zender. Het duurt weliswaar een half uur maar geeft veel informatie. Voor diegene die dit te lang vinden heb ik ook een korter interview gevonden voor PodTV-3 uit Londen; ook hierin vertelt Earl over zijn muziek, zijn passies en speelt en zingt hij.

Hoe ken ik Earl Okin eigenlijk? Mijn contacten lopen via de 78-L nieuwslijst, een groep fanatieke verzamelaars van 78-toeren platen op allerlei gebied. Earl Okin is één van de leden van de lijst en hij heeft zich toegelegd op het verzamelen van voornamelijk opera's op 78-toeren. Tussen zijn berichtjes door gaf hij ook altijd verslag van zijn tournees als entertainer; tournees, die hem in alle uithoeken van de wereld deden belanden en soms spannend leesvoer opleverde.
Een jaar geleden liep ik bij toeval een CD tegen het lijf, getiteld Earl Okin - Musical Genius & Sex-Symbol en uiteraard heb ik die gekocht. Ik was benieuwd naar zijn muziek. Ik heb genoten van die plaat: ik hou van zijn cynische humor ( de titel verwijst daar al naar) en jazzy-liedjes zoals Teenage Dirtbag, Mango, Bessie Bessie Bessie en My Room. Deze titels staan soms al jaren op zijn repertoire en komen steeds terug in zijn optredens. Zijn carriere is opmerkelijk. Hij zong al voordat hij kon lopen, zelfs voordat hij kon praten, hij was al op TV te zien in de jaren vijftig toen hij twaalf jaar oud was en is tegenwoordig regelmatig te zien op MTV2. Hij zegt dat hij de enige echte bossa nova kan spelen. Hij bespeelt de gitaar en de virtuele trompet. Wat dat is kun je in het laatste fragment zien, waarin hij My Room vertolkt.

Het is natuurlijk jammer dat ik niet eerder wist dat Earl Okin zo dichtbij zou optreden, dus lukt het me niet meer om één van zijn optredens (vanavond en op zaterdag 29 december) mee te maken. Ik hoop hem morgen tussen zijn optredens door in Tilburg te ontmoeten en bij te praten over onze gemeenschappelijke interesses.

AT RANDOM:
Lap-Nils - DAVID GRISMAN QUINTET featuring SVEND ASMUSSEN : Svend Asmussen viool, David Grisman madoline, James Kerwin bas, Georg Marsh slagwerk en Dimitri Vandellos gitaar. Opgenomen in 1987 tijdens een optreden voor Zebra ZEA-42108 (lp)


Tijdopname voor 27 december:
1937:

• tea for two / christmas swing = michel warlop trio
• stephen's blues / sugar / sweet georgia brown / tea for two = stephanne grappelly-django reinhardt

1947:

• c jam blues / just you just me / sweet georgia brown = wardell gray septet
• alexander's ragtime band = nellie lutcher
• daybreak blues = memphis minnie

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = modern jazz quartet/the last concert (2) = earl okin/musical genius & sex symbol = cannonball adderley sextet/in new york = bing crosby/jazzin' bing crosby 1927-1940 (2) = jimmy smith/christmas ' 64 = dave apollon/the man with the mandolin (2) = laurindo almeida-bud shank/baa too kee = laurindo almeida-baden powell/brasil guitar magic = rein de graaff trio-herb geller-john marshall/blue lights
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jingle Bells

( Naar de Nederlandse vertaling.)
For most people the 26th of December is a day to visit parents or in-laws, relatives or friends; a day to relax; not a day to launch serious subjects. Yesterday I introduced you to some recently discovered cardboard records; one contained the well known Christmas song Jingle Bells. Today some less serious interpretations of this tune, you'll really appreciate; a tune originally composed in 1857 by an American minister called James

The first one is a clip as made by Ondrej Havelka and his Melody Makers. I posted a contribution about this great Czech retro-band and entertainer in a previous blog. I'm sure you'll like their interpretation of this great standard.

Did you enjoy it?

The second fragment is made by a well known dixieland band, that played in the so-called Frisco style. It was founded in the Disney Studio, where, in the late 1940s, some animators played records for fun during their lunch time. They started a band named The Hugageedy 8, later the San Gabriel Valley Blue Blowers, but they got known as the Firehouse Five plus Two, featuring men like trombone player Ward Kimball. They became the house-band of the Disney organization.

In the fragment I'll show you Mr. Walt; sure, no one else but Walt Disney himself. He introduces the audience the magic mirrow, which is very helpfull to show the public his office. Of course he wants to show some hard working men, but, when the cat's away the mice will play ......

Well, it learns to be carefull for magic mirrors or web cams or what-so-ever !! Your boss might watch you.

The last fragment is not very serious; mayby your children or grand children are still around - maybe you can interest them for this kind of music. It tells the story of Steve Stripling, who has to do a concert, but his accompanist can't be in time for the show, so they found a replacement - his old music teacher. Well, not his first choice I guess. Mind the fact that it seems that he wasn't a very gifted student and that he changed instruments .....

Special for Tue and Sine and all those other kids around !!

Enjoy it !!

Mind that I warned you before; if your kids show abnormal behaviour, I don't feel responsable.

Season's Greetings

AT RANDOM:
Strange Blues - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean alto saxophone, Mal Waldron piano, Arthur Phipps bass, Arthur Taylor drums. Recorded the 15th of February 1957 for Prestige.


Time exposure for the 26th of December:
1942:

• treat me rough = june allyson-mickey rooney-music maids-tommy dorsey o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
jackie mclean/the best of ... = santa's gone hawaiian/vintage hawaiian music = original prague syncopated o/les melodies syncopées du bonheur = hamilton de holanda/intima = miles davis/the complete live recordings 1956-1957 - disc one (4)

Nederlands ( To the English translation )

Voor de meesten is 26 december, Tweede Kerstdag, een dag om ouders of schoonouders te bezoeken, of bij familie of vrienden binnen te wippen. Een dag om te ontspannen of uit-te-buiken zo je wilt - geen dag om al te serieuze kost in een weblog aan te snijden. Gisteren introduccerde ik Jingle Bells op een zeldzaam stukje karton; deze keer drie maal Jingle Bells op een wat luchtiger manier; een bijna doodgespeeld nummer, dat oorspronkelijk in 1857 door een Amerikaanse dominee, genaamd James, gemaakt werd.

Het eerste filmfragment is gemaakt door Ondrej Havelka and his Melody Makers. Ik al een in een eerdere bijdrage over dit retro-orkest verteld. Ik weet zeker dat deze schitterende muziekclip in de smaak zal vallen.

En? Teveel gezegd?

Het tweede fragment is gemaakt door één van de bekendste dixieland bands, die spelen in de zgn. Friscostijl. Een band, die ontstond tijdens de lunchpauze in de Disney studio, waar het personeel eind jaren veertig jazzplaten draaide. Ze gingen het naspelen en zo ontstond de The Hugageedy 8, later omgedoopt tot de San Gabriel Valley Blue Blowers, maar uiteindelijk bekend geworden als het Disney huis-orkest, the Firehouse Five plus Two, met daarin musici als Ward Kimball, de bekende gangmaker en trombonist.

In het fragment, dat onderdeel is van een grotere film, laat Mister Walt, inderdaad niemand minder dan Walt Disney zelf, het publiek door de toverspiegel kijken naar zijn personeel, dat hard aan het werk is. Nou, ja, hard ......... hard op een andere manier dan hij verwacht.

Pas dus op voor toverspiegels of webcams op het werk, zou ik zeggen; je baas kan alles in de gaten houden !

Het laatste fragment is wel het minst serieuze, maar mochten er kinderen of kleinkinderen rondlopen dan kun je, op eigen risico, dit fragment wel laten zien van een concert van Steve Stripling. Steve speelt een muzikant, die een concert moet geven, maar dan te horen krijgt dat zijn vaste begeleider niet op tijd aanwezig kan zijn. Als invalster hebben ze zijn oude muziekjuf gestrikt, waar Steve vroeger toch al niet zo goed mee door één deur kon. Bovendien is hij sinds die tijd overgestapt op een andere instrument ....... Een handenwringer als je't mij vraagt !

Mochten uw kinderen en kleinkinderen nu imitatiegedrag vertonen, weet dan dat ik te voren gewaarschuwd heb.

Season's Greetings

AT RANDOM:
Strange Blues - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean altsax, Mal Waldron piano, Arthur Phipps bas, Arthur Taylor slagwerk. Opgenomen op 15 februari 1957 voor Prestige.



Tijdopname voor 26 december:
1942:

• treat me rough = june allyson-mickey rooney-music maids-tommy dorsey o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
jackie mclean/the best of ... = santa's gone hawaiian/vintage hawaiian music = original prague syncopated o/les melodies syncopées du bonheur = hamilton de holanda/intima = miles davis/the complete live recordings 1956-1957 - disc one
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Merry Christmas

( Naar de Nederlandse vertaling.)
This small cardboard record is titled Jingle Bells and is one of the two recently discovered Durium records. It was recorded by Phil Spitalny's Music. It is one of the two known small cardboard records that were published by the Durium Products Inc. New York in December 1931. The other record is titled Silent Night. It is well possible that more records in this Merry Christmas series were published by Durium, but up to now, I only found these two items.
Both records were offered me during the July 2005 annual convention of the IAJRC ( International Association of Jazz Record Collectors) in Copenhagen (Denmark). When I saw both small records, I suspected both were unknown up to now, and that was true.

Durium Products Inc. was a record company, incorporated into the Irwin-Wasy Advertising Agency, a publicity agency managed by Chicago stockholders. This Durium company released the well known Hit of the week records and numerous records for export to Europe or Latin America. But as the parent company was an advertisement agency it also published numerous advertisement and custom records. Thanks to Kurt Nauck, who sent me his Durium notes, and a lot of record collectors, world wide, I could finally make a list of these cardboard records and publish it in my Durium Advertisement and Custom Records Discography ( now out of print ). The US records are now available in a free online discography. What about these small Christmas records? Both were free gifts for the Junior Home Magazine, a magazine for parents and children. Two other small Durium records, titled To All Parents: An Important Message and Christmas Suggestion, were made as promos for this magazine. A spoken sales talk on the Christmas Suggestion record says : A yearly subscription to Junior Home, the magazine for parents and children is a very finest Christmas gift you can select for young children and their mothers. Such a gift carries a loving remembrance each month for a whole year. It is a gift that children on your list will love and the parents appreciate. It will make them happy and makes you glad when you see the pleasure and benefit resulting for your so thoughtful gifts. A very attractive Christmas card in full colors with your name careful written in as the giver will be send free when requested. One subscription costs $ 2,50. Two or more gift subscriptions only $ 2,00 each. What can you give that will go so far and give so much pleasure for a whole year as a subscription to Junior Home magazine.

It seems as if these small 4-inch (10 cm ) Merry Chirstmas records were included into the December cover of the Junior Home Magazine.
Phil Spitalny was the director of the Durium studio orchestras during 1931 and 1932 and he recorded a lot of recordings for Durium. He was born in Odessa ( Rusland ) in November 1890 and passed away in October 1970. He got some fame as the leader of a sweet band, that contained only women -an All Women Band, famous in those days. He had his own radio program during the mid 1930s, titled The Hour of Charme in which his wife Evelyn performed as Evelyn and her Magic violin. They retired late 1940s and lived in Miami Beach for years. They recorded for Durium, but also for Victor, Brunswick, Perfect, Columbia and Vogue.The vocal group you hear are The Eton Boys, a quartet featuring Earl Smith, Art Gentry, Jack Day and Chas.Day.

Phil Spitalny also recorded the tune Jingle Bells in November 1931 together with Time On My Hands, which was released as a weekly Hit of the week record on Thursday ( the regular day to publish the Hit of the week) the 17th of December 1931, with Jingle Bells as an extra to complete the extra playing times of the average record.

All records, mentioned in this blog, the small advertisement records with Christmas suggestion, the Junior Home Magazine promos are reissued for the very first time in the third volume of The Complete Hit of the Week Recordings (Arch 3004) by Archeophone.
I wrote about this great set before: find these contributions at my link site filed as Hit of the week. These records are listed too in my online discography.

This contribution has also been posted at my Hit of the week web log.

AT RANDOM:
It Could Happen To you - THE JACOBS BROTHERS featuring Sam Nijveen, Maup Cohen, Lucien Grignard and Piet Kefkens violin, Lo Broekhuizen viola, Jules de Jong cello, Pim Jacobs piano, Ruud Jacobs bass and Cees See drums. Recorded in Hilversum (The Netherlands) the 13th of June 1958.


Time exposure for the 25th of December:
1932:

• pu-leeze mr. hemingway = guy lombardo royal canadians

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
pim jacobs-ruud jacobs/the jacob brothers in jazz = r. crumb cheap suit serenaders/hot tunes = early brazilian masters of the guitar/1921-1930 = howard rumsey lighthouse all-stars/sunday jazz a la lighthouse = sonny rollins/the bridge = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 3 (2) = roy hargrove-christian mcbride-stephen scott/parker's mood = carmen miranda/compilation (1939-45) = billie holiday/billie's blues = jesse van ruller european quintet = izaias e seus choroes/o fino do bandolim = hugh & karl farr/hot 'n' bluesy fiddleguitar and twinguitar duets

Nederlands ( To the English translation )
Dit kleine kartonnen plaatje is getiteld Jingle Bells en is één van de twee onlangs ontdekte Durium plaatjes. Het werd opgenomen door Phil Spitalny's Music. Het is één van de twee plaatjes, die door de Durium Products Inc. New York in December 1931 uitgebracht werden. Het andere is getiteld: Silent Night. Het is goed mogelijk dat er meer van dit soort plaatjes uitgebracht zijn in de serie Merry Christmas; tot nu toe zijn er twee boven water gekomen. Beide plaatjes kreeg ik aangeboden tijdens de jaarlijkse conventie van de IAJRC ( International Association of Jazz Record Collectors) in Kopenhagen (Denemarken ) in juli 2005. Toen ik ze zag, dacht ik al dat ze wel eens onbekend zouden kunnen zijn en dat vermoeden bleek juist.

Durium Products Inc. was een platenmaatschappij, opgericht door beursspeculanten uit Chicago. Dit Durium bedrijf bracht ook de bekende Hit of the week platen uit en platen voor export naar Europa en Latijns-Amerika. Aangezien het moederbedrijf een reclamebureau was, brachten ze ook reclame- en gelegenheidsplaatjes uit. Dankzij Kurt Nauck, wiens aantekeningen ik kreeg, en een handvol verzamelaars, uit de hele wereld, kon ik deze reclameplaatjes beschrijven en publiceren in mijn Durium Advertisment and Custom Records Discography ( nu uitverkocht). De Amerikaanse reclameplaatjes zijn nu online te vinden in mijn gratis discografie.

Wat kan ik nog meer over deze kerstplaatjes vertellen? Beide lijken gratis bijgevoegd te zijn bij het Junior Home Magazine, een blad voor ouders en kinderen. Twee andere plaatjes, uit diezelfde periode, getiteld To All Parents: An important Message en Christmas Suggestion, waren gemaakt en verspreid ter promotie van het blad. Een gesproken reclameboodschap op Christmas Suggestion zegt: A yearly subscription to Junior Home, the magazine for parents and children is a very finest Christmas gift you can select for young children and their mothers. Such a gift carries a loving remembrance each month for a whole year. It is a gift that children on your list will love and the parents appreciate. It will make them happy and makes you glad when you see the pleasure and benefit resulting for your so thoughtful gifts. A very attractive Christmas card in full colors with your name careful written in as the giver will be send free when requested. One subscription costs $ 2,50. Two or more gift subscriptions only $ 2,00 each. What can you give that will go so far and give so much pleasure for a whole year as a subscription to Junior Home magazine. ( = een jaarabonnement op Junior Home, het blad voor ouders en kinderen is een ideaal kerstgeschenk voor jonge kinderen en hun moeders. Zo'n blad is een maandelijks terugkerende herinnering aan uw gift. De kinderen en ouders zullen het waarderen. Het maakt ze blij en je zult het fijn vinden als je de resultaten ontdekt van je geschenk. Een mooie kerstkaart in kleur met je naam er netjes opgeschreven wordt op verzoek gratis meegeleverd. Eén abonnement kost $ 2.50. Twee of meer kosten maar $ 2.00 elk. Kun je een geschenk bedenken dat zo veel biedt en zo lang plezier geeft, dan een jaarabonnement op Junior Home Magazine? )

Phil Spitalny was de leider van de Durium studio orkesten uit die periode 1931 - 1932 en hij nam veel platen op voor Durium. Hij was geboren in Odessa ( Rusland ) in november 1890 en overleed in oktober 1970. Zijn ouders waren dus Russische imigranten. Hij maakte naam als leider van een zgn. sweetband, waarvan de leden allemaal vrouwen waren; een All-Women Band. Hij had halverwege de jaren dertig een eigen radioprogramma getiteld The Hour of Charme waarin zijn vrouw Evelyn optrad als Evelyn and her Magic violin. Ze gingen eind jaren veertig rentenieren in Miami, Florida. Ze namen niet alleen platen op voor Durium, maar ook voor Victor, Brunswick, Perfect, Columbia en Vogue. De zanggroep die je hoort waren de Eton Boys, een zangkwartet bestaande uit Earl Smith, Art Gentry, Jack Day en Chas. Day.

Phil Spitalny nam het nummer Jingle Bells ook op in november 1931 samen met Time On My Hands, welke beide uitgebracht werden op een wekelijkse Hit of the week plaat op donderdag ( de dag dat Hit of the weeks in de krantenkiosk lagen) 17 december 1931, waarbij Jingle Bells diende als (gratis) opvulling voor de twee minuten extra speelduur.

Alle platen, die in deze bijdrage genoemd zijn, zijn nu voor het eerst heruitgebracht op het derde deel van The Complete Hit of the Week Recordings (Arch 3004) door Archeophone.
Ik schreef de afgelopen tijd al vaker over deze serie: Je vindt de bijdragen op de linkenpagina onder Hit of the week. De online discography, met aanvullende informatie vind je hier.

Deze bijdrage is ook, in het Engels, geplaatst op mijn Hit of the week web log.

AT RANDOM:
It Could Happen To You - THE JACOBS BROTHERS met Sam Nijveen, Maup Cohen, Lucien Grignard en Piet Kefkens viool, Lo Broekhuizen viola, Jules de Jong cello, Pim Jacobs piano, Ruud Jacobs bas en Cees See slagwerk. Opgenomen in Hilversum op 13 juni 1958.


Tijdopname voor 25 december:
1932:

• pu-leeze mr. hemingway = guy lombardo royal canadians

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
pim jacobs-ruud jacobs/the jacob brothers in jazz = r. crumb cheap suit serenaders/hot tunes = early brazilian masters of the guitar/1921-1930 = howard rumsey lighthouse all-stars/sunday jazz a la lighthouse = sonny rollins/the bridge = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 3 (2) = roy hargrove-christian mcbride-stephen scott/parker's mood = carmen miranda/compilation (1939-45) = billie holiday/billie's blues = jesse van ruller european quintet = izaias e seus choroes/o fino do bandolim = hugh & karl farr/hot 'n' bluesy fiddleguitar and twinguitasr duets
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Wild Cat

( Naar de Nederlandse vertaling.)

This weekend seemed to be dedicated to some great CDs I recently received, dedicated to two great jazz musicians Eddie Lang and Joe Venuti. I listened to the excellent CD-box Eddie Lang & Joe Venuti - The New York Sessions 1926 - 1935 remastered.

Most of the tunes presented belong to the 1920s and 1930s standards in jazz and I must have most of them archived on all kinds of CD reissues. This great box contains for the very first time all Eddie Lang and Joe Venuti recordings from those 10 years of intens cooperation together, now well transfered.
One of the tunes, titled Wild Cat is one of my favorites, as it belong to the best that was made in the late 1920s. A beautiful movie sound clip avant-la-lettre of this tune was used in the Paul Whiteman's film The King Of Jazz.

Mind that Eddie Lang and Joe Venuti with these Blue Four sides were pioneers in so-called chamber jazz. Richard Hadlock says: The Venuti-Lang quartet performances represent a pioneer effort to present chamber jazz with a minumum of unmusical effects or superfluous vocals and without any presense of its being anything but music to listening. In my opinion that's the strenghts of this tune - the fact that it is ageless.
The record Wild Cat ( don't mix it up with the tune Wild Cat Blues by Clarence Williams) was recorded in New York City the 21st of June, 1928, for Victor as the Joe Venuti's Blue Four (!) featuring Eddie Lang on guitar, Joe Venuti on the violin and Frank Signorelli piano ( a quartet of three musicians). All three musician came, orginally, from Italy. Joe Venuti was born in Philadelphia, PA on the 16th of September 1903, while Eddie Lang, who's real name sounded too Italian, was Salvatore Massaro, was born in Philadelphia in 1902. Both went to the same school while growing up in Philadelphia. Frank Signorelli was born in New York; his parents were Italian immigrants too. In March 1933 Eddie Lang goes to hospital for a routine tonsillectomy surgeon, but due to some complications Eddie passes away aged only 31 years old. Joe Venuti made still some recordings after Eddie passed away with his Blue Four, with Dick McDonough or Frank Victor in Eddie's place. The four CD-set ends with a duo of Joe Venuti and Russ Morgan from the mid 1930s. Russ Morgan plays the piano on that.

I love to finish this little tribute with a fragment of the Italian guitar player Michele Ariodante and violin player Andy Stein who perform Wild Cat. Andy Stein made several albums with his .... Blue Five and ..... Friends dedicated to Joe Venuti, his inspirator.

I love to say thanks to all readers who sent me their best wishes. Thanks for that. I love to wish all readers of this blog some relaxed and swinging Christmas days and if Father Christmas visits your home, please say hello to him from me. I hope you like my season's greetings, a small record I found a few years ago. You can listen to it by clicking on the label. Tomorrow I'll tell you more about it !! Hans Koert : keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Christmas Night In Harlem -THE BEAU HUNKS SEXTETTE featuring Robert Veen tenor saxophone, Ronald Jansen Heijtmayer clarinet, Menno Daams trumpet, Jaap Brackmann piano, Gert-Jan Blom bass and Louis Debij drums. Recorded at the Dureco Studios in Weesp (The Netherlands) between the 29th of April and the 1st of May 1996. Originally a Raymond Scott hit composition from 1934.

Time exposure for the 24th of December:
1937:

• lonesome ghosts = mickey mouse cartoon

1947:

• boneology / down vernon's alley / riffette / yesterdays = jay jay johnson bop quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl



PLAYLIST
beau hunks quintette/manhattan = slim gaillard/groove juice special = stan kenton/retrospective (4) = scolohofo/scofield-lovano-holland-foster - oh! = hank mobley/the flip = hot women/women singers from the torrid regions = lee morgan/city lights = svensk jazz/alice babs-bengt hallberg-putte wickman-charlie norman = jay jay johnson/birdlanders = miles davis/blue haze = via jazz/via's voorjaars jazz (promo) = nat shilkret & his victor o/compilation = abe lyman and his californians/volume 2 (lp)

Nederlands ( To the English translation )

Dit weekend stond in het teken van een set schitterende CDs die ik onlangs ontving, gewijd aan de muzikale nalatenschap van Eddie Lang en Joe Venuti. De CD-box waarover ik het heb, is getiteld: Eddie Lang & Joe Venuti - The New York Sessions 1926 - 1935 remastered.

De meeste nummers, die in deze set te vinden zijn komen uit de laatste helft van de jaren twintig en eerste helft van de jaren dertig. De meeste titels heb ik al wel ergens op CDs, maar dankzij deze box staan ze nu allemaal overzichtelijk, mooi gerestaureerd, bij elkaar; een waardevol monument voor tien jaar intensieve samenwerking van het duo Eddie Lang en Joe Venuti.
Eén van de nummers, Wild Cat, behoort tot mijn favorieten en het behoort tot het beste wat eind jaren twintig gemaakt werd. Bovendien is het nummer terug te vinden als een film soundclip avant-la-lettre ( Het zou zo gebruikt kunnen worden door The Box of MTV) in de eerste geluidsfilm ( in kleur !) The King Of Jazz van Paul Whiteman.

Bedenk dat Eddie Lang en Joe Venuti met hun Blue Four opnamen gelden als pioniers in de zgn. chamber jazz, zeg maar kamer-jazz. Richard Hadlock zegt hierover: The Venuti-Lang quartet performances represent a pioneer effort to present chamber jazz with a minumum of unmusical effects or superfluous vocals and without any presense of its being anything but music to listening. ( = De opnamen van het kwartet van Venuti en Lang vormen het pionierswerk in de kamer-jazz met een minimum aan effecten of vaak overbodige zang, zonder ook maar iets dat de luisteraar zou kunnen afleiden van de muziek). En dat is, naar mijn bescheiden mening, dat wat deze muziek zo geweldig maakt - zo tijdloos.
Het nummer Wild Cat, niet te verwarren met de Wild Cat Blues van Clarence Williams, werd opgenomen op 21 juni 1928 voor Victor met de uit drie man bestaande Joe Venuti's Blue Four (!), te weten Eddie Lang op gitaar, Joe Venuti op viool en Frank Signorelli piano. Alle drie kwamen ze oorspronkelijk uit Italië, waar de gitaar en de viool behoren tot de volkscultuur. Joe Venuti werd geboren in 1903 in Philadelphia, op 16 september; Eddie Lang, wiens echte naam te Italiaans klonk ( Salvatore Massaro) werd geboren in Philadelphia in 1902. Beide gingen ze naar dezelfde school in Philadelphia. Frank Signorelli werd geboren in New York; zijjn ouders waren eveneens Italiaanse immigranten. In maart 1933 moet Eddie Lang opgenomen woren voor een onschuldige operatie aan zijn amandelen, maar dat pakt anders uit. Complicaties leiden uiteindelijk tot zijn dood op 31 jarige leeftijd. Joe Venuti gaat nog even door met opnamen maken onder de naam van de Blue Four, waarbij Eddie Lang's rol vervult wordt door Dick Mcdonough of Frank Victor. Deze opnamen staan niet op de CD; wel nog een opnamen van Joe Venuti met Russ Morgan op piano.
Ik vind het leuk om te eindigen met een fragment van de Italiaanse gitarist Michele Ariodante en de violist Andy Stein die het nummer Wild Cat uitvoeren. Andy Stein, geinspireerd door Joe Venuti, maakte verschillende platen ter herinnering aan dit geweldige gitaar-viool duo met zijn ..... Blue Five en ..... Friends.

Ik wil alle lezers danken voor hun beste wensen die ik mocht ontvangen. Bedankt hiervoor. Omdat ik niet iedereen persoonlijk kan beantwoorden wens ik iedereen vanaf deze plaats warme en swingende kerstdagen en gezondheid voor 2008. Mocht de kerstman vanavond nog langskomen doe hem dan de groeten van me. Je vindt in mijn pagina met kerstwensen een klein plaatje, dat ik een paar jaar geleden vond en dat je kunt beluisteren door op de plaat te klikken. Morgen vertel ik er meer over !! Hans Koert ( keepswinging@live.nl )

AT RANDOM:
Christmas Night In Harlem -THE BEAU HUNKS SEXTETTE met Robert Veen tenorsax, Ronald Jansen Heijtmayer klarinet, Menno Daams trompet, Jaap Brackmann piano, Gert-Jan Blom bas en Louis Debij slagwerk. Opgenomen in de Dureco Studio in Weesp tussen 29 april en 1 mei 1996. De originele compositie is van Raymond Scott, die er in 1934 een hit mee scoorde.


Tijdopname voor 24 december:
1937:

• lonesome ghosts = mickey mouse cartoon

1947:

• boneology / down vernon's alley / riffette / yesterdays = jay jay johnson bop quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
beau hunks quintette/manhattan = slim gaillard/groove juice special = stan kenton/retrospective (4) = scolohofo/scofield-lovano-holland-foster - oh! = hank mobley/the flip = hot women/women singers from the torrid regions = lee morgan/city lights = svensk jazz/alice babs-bengt hallberg-putte wickman-charlie norman = jay jay johnson/birdlanders = miles davis/blue haze = via jazz/via's voorjaars jazz (promo) = nat shilkret & his victor o/compilation = abe lyman and his californians/volume 2 (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Saxophone, why cry

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A lot of people loved to visit this Keep swinging web log during the past 20 months. Since it started 91,000 people opened this free blog and during the last month 9400 people read the messages. Thanks for that, and also thanks for the numerous reactions you sent to the editor ( keepswinging@live ). A lot of people, who contacted me, loved to know how and where they could order the music discussed. Some music presented is hard to find. One of those music styles that are only available in South America, except in some specialized shops or at the internet, is Choro music, as played in Brazil. Joergen, who is the driving force behind the excellent Choro web log ( http://choro-music.blogspot.com/ ) knows how difficult it is to find these recordings.

That's why I love to introduce you to a compilation album, made by EMI, that seems to be available world-wide, as it is part of a series, called Hemisphere, Around The World In 73 releases ......... The title is BRAZIL CHORO: SAXOPHONE, WHY CRY?( EMI 7243 4 96133 ) and it contains 20 tunes all related to Choro music.
It says about the Choro style: Samba meets jazz meets classical chamber music in Brazil's chorinho style. This is sinuous and sensual instrumental music of phenomenal virtuosity. Let's make something clear: I normally don't advise to buy cheap compilations, as they often contain a hodge podge of mediocre tunes, but this time I'll make an exception. This album contains a great selection as played by numerous named choro artists, like Waldir Azevedo, Abel Ferreira, Radames Gnattali, Joël Nascimento, Pixinguinha and the Os Choröes group.

This is the track list:

1) Paulinho da Viola: Saraú Para Radamés (Paulinho da Viola)
2) Waldir Azevedo: Pedacinho do Céu (Waldir Azevedo/Miguel Lima)
3) Abel Ferreira: Saxofone, Porque Choras? (Ratinho)
4) Déo Rian: Noites Cariocas (Jacob do Bandolim)
5) Radamés Gnattali Sexteto: 1 x 0 (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
6) Os Chorões: Doce Melodia (Abel Ferreira)
7) Abel Ferreira: Chorando Baixinho (Abel Ferreira)
8) Joel Nascimento: Ecos (Joel Nascimento)
9) Waldir Azevedo: Lamento (Pixinguinha/Vinícius de Moraes)
10) Roberto Szidon: Odeon (Ernesto Nazareth)
11) Pixinguinha with Gente da Antiga: Os Oito Batutas (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
12) Severino Araújo e Orquestra Tabajara: Espinha de Bacalhau (Severino Araújo) 13) Os Chorões: Haroldo no Choro (Abel Ferreira)
14) Paulinho da Viola: Segura Ele (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
15) Abel Ferreira: Doce Mentira (Abel Ferreira)
16) Joel Nascimento: Chorinho do Sovaco da Cobra (Abel Ferreira)
17) Os Chorões: Pé Na Tábua (Altamiro Carrilho)
18) Paulinho da Viola: Chorando (Ary Barroso)
19) Déo Rian: Mistura e Manda (Nelson Alves)
20) Waldir Azevedo: Delicado (Waldir Azevedo)
On the Hemisphere web log , you can listen to two sound samples. I love to tell you more about these first two tunes:

• Paulinho da Viola: Saraú Para Radamés

Paulinho da Viola is a Brazilian cavaquinho player, whose father was part of the well known Epoca de Ouro, that group that accompanied musicians like Jacob do Bandolim. Paulinho da Viola is known as a samba player and composer in Brazil, but he also loves to play the choro music. He even made a choro album, titled Chorando.
I found a fragment of this tune as played by M&M in a concert in Buenos Aires (Argentina).

• Waldir Azevedo: Pedacinho do Céu

Waldir Azevedo is one of those legendary players and composers in choro music. It is said that he is the greatest cavaquinho player in history. He passed away in 1980, 57 years old. This song, Pedacinho do ceu was recorded shortly before he passed away.
I found a fragment of this tune as played by Alencar 7 cordas ( seven-string guitar) and George Souza

I love to introduce you to the Choro web log ( http://choro-music.blogspot.com ) a very interesting and, I think, unique blog about Choro music and its performers in Brazil and other parts of the world. Each week you can find new contribution, most with music fragments and inside information. You can reach the editor at keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Afrique - ART BLAKEY and his JAZZ MESSENGERS: Lee Morgan trumpet, Wayne Shorter tenor saxophone, Bobby Timmons piano, Jymie Merritt bass and Art Blakey drums. Recorded at the Rudy Van Gelder studios in Englewood Cliff NJ the 14th of March 1961 for Blue Note.


Time exposure for the 23rd of December:
1927:

• when the robert e. lee comes to town = harry reser syncopators

1947:

• i cried and cried and cried / robbins nest = ella fitzgerald
• ill barkio = spike jones city slickers

1957:

• yardbird suite = max roach plus four

1987:

• blue lester = jimmy gourley-barney wilen quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
art blakey and the jazz messengers/the witch doctor = chet baker/the gold collection (2) = eric vloeimans quartet/boom petit = choro/brazil choro saxophone, why cry = fay lovsky/confetti = miles davis/live at the plugged nickel-volume 3 (2) lester young/the aladdin sessions (2lp) laurindo almeida-baden powell/brasil guitar magic = agua de moringo/saracoteando = eddie lang-joe venuti/the new york sessions 1926-1935 - disc a = nat adderley quintet/much brass

Nederlands ( To the English translation )

De afgelopen 20 maanden hebben een heleboel jazzliefhebbers de weg gevonden naar de Keep swinging weblog. Sinds de start in februari 2006 zijn er 91.000 bezoekjes geregistreerd, wat betekent dat we bij het tweejarig bestaan de magische grens van 100.000 gepasseerd zullen zijn. De afgelopen maand openden zo'n 9400 mensen de site en de reacties op keepswinging@live geven aan dat de opzet en afwisseling op de site gewaardeerd wordt. Platen die besproken worden roepen soms herinneringen op of vragen zoals: Waar kunnen we hem kopen? Soms is zo'n vraag makkelijk te beantwoorden; soms is een album zeldzaam en niet meer te koop. Sommige muziek is, buiten Zuid Amerika, moeilijk te vinden en dan denk ik aan de choromuziek, zoals die gespeeld wordt in Brazilië en besproken wordt in de Keep swinging web log, maar vooral ook in de Choro web log ( http://choro-music.blogspot.com). Joergen, de drijvende kracht achter deze wekelijkse weblog weet daar alles van.
Vandaar ook dat ik deze keer een verzamel-CD introduceer, die een stuk gemakkelijker verkrijgbaar lijkt. De plaat is uitgebracht in de serie Hemisphere , Around The World In 73 releases ......... van EMI. De titel is BRAZIL CHORO: SAXOPHONE, WHY CRY? (EMI 7243 4 96133 ) en bevat 20 nummers, alle in de choro stijl. De plaat is in Nederland en België bijvoorbeeld te koop in speciaalzaken in de grote steden en via internet. Choromuziek wordt omschreven als: Samba meets jazz meets classical chamber music in Brazil's chorinho style. This is sinuous and sensual instrumental music of phenomenal virtuosity. ( = Samba ontmoet jazz en klassieke muziek in de Braziliaanse choro-muziek. Dit is gemakkelijk in het gehoor liggende en gevoelige instrumentale muziek die een fenomenale techniek vereist. ) Laat ik eerst even iets rechtzetten: normaal gesproken ben ik niet zo gecharmeerd van goedkope budget-verzamel CDs. Ze maken er meestal een potje van; nummers worden willekeurig overal vandaan geplukt en op de schijf gesmeten; vaak zonder degelijke documentatie of informatie. Deze keer maak ik een uitzondering. De plaat bevat een selectie van gerenomeerde choromuzikanten en er is aandacht besteed aan voldoende informatie en een prima geluid. Op het album vinden we musici terug als Waldir Azevedo, Abel Ferreira, Radames Gnattali, Joël Nascimento, Pixinguinha en de groep Os Choröes.

Deze nummers staan op de plaat:

1) Paulinho da Viola: Saraú Para Radamés (Paulinho da Viola)
2) Waldir Azevedo: Pedacinho do Céu (Waldir Azevedo/Miguel Lima)
3) Abel Ferreira: Saxofone, Porque Choras? (Ratinho)
4) Déo Rian: Noites Cariocas (Jacob do Bandolim)
5) Radamés Gnattali Sexteto: 1 x 0 (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
6) Os Chorões: Doce Melodia (Abel Ferreira)
7) Abel Ferreira: Chorando Baixinho (Abel Ferreira)
8) Joel Nascimento: Ecos (Joel Nascimento)
9) Waldir Azevedo: Lamento (Pixinguinha/Vinícius de Moraes)
10) Roberto Szidon: Odeon (Ernesto Nazareth)
11) Pixinguinha with Gente da Antiga: Os Oito Batutas (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
12) Severino Araújo e Orquestra Tabajara: Espinha de Bacalhau (Severino Araújo) 13) Os Chorões: Haroldo no Choro (Abel Ferreira)
14) Paulinho da Viola: Segura Ele (Pixinguinha/Benedito Lacerda)
15) Abel Ferreira: Doce Mentira (Abel Ferreira)
16) Joel Nascimento: Chorinho do Sovaco da Cobra (Abel Ferreira)
17) Os Chorões: Pé Na Tábua (Altamiro Carrilho)
18) Paulinho da Viola: Chorando (Ary Barroso)
19) Déo Rian: Mistura e Manda (Nelson Alves)
20) Waldir Azevedo: Delicado (Waldir Azevedo)

Op de website van EMI Hemisphere kun je muziekfragmenten beluisteren. Ik wil de eerste twee nummers van de plaat er even uitlichten:

• Paulinho da Viola: Saraú Para Radamés

Paulinho da Viola is een Braziliaanse cavaquinho speler, wiens vader deel uitmaakte van de bekende groep Epoca de Ouro, de groep die grootten als Jacob do Bandolim begeleidden. Paulinho da Viola is vooral bekend als sambaspeler en componist in Brazilië, maar heeft zich ook gestort op de choromuziek. Hij maakte het choro-album Chorando.

Ik vond zijn compositie Saraú Para Radamés uitgevoerd door M&M tijdens een concert in Buenos Aires (Argentinië).

Waldir Azevedo: Pedacinho do Céu

Waldir Azevedo is een legendarische choro cavaquinho-speler en componist. Hij wordt wel als de grootste allertijden bestempeld. Hij overleed in 1980, 57 jaar oud. Dit nummer werd opgenomen een paar jaar voor zijn overlijden.

Ik vond een fragment van deze titel gespeeld door Alencar op de zevensnarige gitare ( 7 cordas) en George Souza:

Ik vind het leuk jullie te informeren over de Choro web log ( http://choro-music.blogspot.com ) een hele interessante en ook unieke wekelijkse web log over de Braziliaanse choromuziek en haar vertolkers, waar veel te lezen, maar ook altijd veel te horen is. Je kunt de samensteller bereiken op keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Afrique - ART BLAKEY and his JAZZ MESSENGERS: Lee Morgan trompet, Wayne Shorter tenorsax, Bobby Timmons piano, Jymie Merritt bas en Art Blakey slagwerk. Opgenomen in de Rudy van Gelder studio's in Englewood Cliff NJ 14 maart 1961 voor Blue Note.


Tijdopname voor 23 december:
1927:

• when the robert e. lee comes to town = harry reser syncopators

1947:

• i cried and cried and cried / robbins nest = ella fitzgerald
• ill barkio = spike jones city slickers

1957:

• yardbird suite = max roach plus four

1987:

• blue lester = jimmy gourley-barney wilen quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
art blakey and the jazz messengers/the witch doctor = chet baker/the gold collection (2) = eric vloeimans quartet/boom petit = choro/brazil choro saxophone, why cry = fay lovsky/confetti = miles davis/live at the plugged nickel-colume 3 (2) = lester young/the aladdin sessions (2lp) = laurindo almeida-baden powell/brasil guitar magic = agua de moringo/saracoteando = eddie lang-joe venuti/the new york sessions 1926-1935 - disc a = nat adderley quintet/much brass
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Eubie Blake Remembered-2

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few weeks ago I made a contribution about the great album The Eighty-Six Years of Eubie Blake. One of the readers who sent me his remembrances of Eubie Blake ( 1883-1983) was Lee Munsick. His reaction was very interesting and I asked him to publish his remembrances in my daily Keep Swinging web log. You can find his first contribution here. His second one is published today.

Sadly, less than a week after that incredible Shubert Centennial Celebration, Eubie passed on, having achieved a remarkable century of outstanding life and achievement. I think it was Max Morath again (God bless him!) who arranged for a memorial at the famed Jazz Church in New York. I think I sat again with Messrs. Morath and Hines. Sadly, neither program is available. The Shubert show was not recorded, as Eubie had unfortunately (as it turned out) signed an exclusive contract for such an event for a program some months before, taped at Kennedy Center in Washington. Aired on television, it was a disappointment, mostly involving very young Washington performers who'd probably never heard of Eubie Blake. The Jazz Church program apparently was recorded. We at Yesteryear ( in the Morris County Cultural Center outside Morristown, New Jersey), offered to undertake the editing and release and we were sure Carl Seltzer would have wanted to do it, but we never heard anything back from the church andits Jazz Priest. What a loss. For the Centennial itself, veteran performers, dignitaries, commentators and the like came to participate from as far away as England and as near as Mayor Ed Koch who stopped in from City Hall. Many of the elderly performed or spoke from the stage, a number had appeared in Sissle and Blake's shows over the years, including the smash 1921-22 hit musical, Shuffle Along.
One of the older folk in the row in front of us at the Shubert was a distinguished, tall, salt-and-pepper-hair, black man, obviously having the time of his life. When one lady (who came from London just for this occasion) began to sing on stage, this man tried to catch her attention. A futile effort - I'm sure she couldn't see past the stage lighting into the audience. We were a number of rows back in the center, and she was all the way over at stage left. There was an intermission in the lengthy tribute (which went on for hours) so people could stand up and stretch their legs. The gentleman turned around and I got the chance to chat with him. It was obvious that we both knew Eubie Blake, but I knew not how. I pointed out that he seemed to know the lady singer (I believe it was Jessie Williams). He said, You know that song she sang? I said, Sure, everybody knows I'm Just Wild About Harry.

This charming gentleman asked me what was my favorite Eubie Blake song. I said, I'm probably alone in this, but I think his best and most beautiful was Love Will Find The Way. He lit up! Practically yelled in my face with pride - That's my favorite too! - Jessie and I introduced that together! So that means he was Harry Walton. No wonder he was trying to get Jessie Williams' attention! She and he introduced that song, the very second tune in Shuffle Along - just before Bandana Days!
That lovely ballad - a love song - was a major gamble at the time. This was the first all-Negro produced show in a mainline New York music hall. And it was a love song. Back then the idea of a love song with Negroes - let alone a love affair - presented in a musical show on Broadway in otherwise all-white entertainment in midtown Manhattan was unheard of! No wonder he was trying to get her attention - I told him I hoped he'd be able to get to get together with her before they left the Shubert.

Lee Munsick

Vero Beach, Florida USA

This concludes the first part of Lee Munsick's remembrances. The next contributions will be published soon ! Thanks Lee !! If you love to contact Lee I'll forward your commends: keepswinging@live.nl

Although I posted this fragment before, I love to show you I'm Just Wild About Harry as played by Eubie Blake and Gregory Hines.

AT RANDOM:
Gee Baby, Ain't I Good To You - SONNY CLARK Trio: Sonny Clark piano, Jymie Merritt bass and Wes Landers drums. Recorded at the Van Gelder Studio in Hackensack, New Jersey 16th of November 1958 for Blue Note


Time exposure for the 22nd of December:
1927:

• i've been longing for you / what a wonderful wedding that will be = new york syncopators

1947:

• bop alley / groove street / musa's vision / thin man = art blakey jazz messengers
• down by the station = slim gaillard trio
• dextivity / dextrose / index = dexter gordon boys
• interlude = stan kenton o

1967:

• we're going up = eric kloss quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
sonny clark/standards = miss lulu white's red hot creole jazzband (with guests alain marquet & daniel huck)/my sweet lovin' man = ton van bergeyk/fingerpicking guitar solos (1973-79) = v-disc collection = benny green/these are soulful days = cal tjader/jazz masters 39

Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden plaatste ik een bijdrage over het schitterende album The Eighty-Six Years of Eubie Blake. Eén van de bezoekers van deze blog stuurde me zijn herinneringen aan Eubie Blake (1883-1983) en ik vroeg hem of ik ze mocht plaatsen op deze Keep Swinging web log. De eerste bijdrage vind je hier: de tweede, over de herdenkingsbijeenkomst bij zijn honderdste verjaardag en een paar weken later bij zijn dood, vind je vandaag in deze blog.

Het was triest, maar een week na de viering van zijn honderdste verjaardag met de Shubert Centennial Celebration, stierf Eubie Blake, hiermee een fantastisch leven van een eeuw afsluitend. Ik geloof dat het weer Max Morath was, die voor Eubie een herdenkingsdienst organiseerde in de beroemde "Jazz Church" van New York. Ik zat, net als daarvoor naast Max Morath and Gregory Hines. Helaas zijn noch het programma noch eventuele opnamen uitgebracht. De show in het Shubert theater is niet vastgelegd, omdat Eubie Blake helaas, zo bleek, een contract getekend had voor een programma een paar maanden eerder in het Kennedy Center in Washington. Dit programma, uitgezonden op de TV, was uitgelopen op een teleurstelling, omdat er vooral jonge musici in voor kwamen, die waarschijnlijk nog nooit van ene Eubie Blake gehoord hadden. Het concert in de "Jazz Church" is blijkbaar wel opgenomen en, als directeur van Yesteryear ( in het Morris County Cultural Center buiten Morristown, New Jersey) heb ik aangeboden het concert klaar te maken voor uitgave, maar, hoewel Carl Seltzer daar wel oren naar had, hebben ik nooit meer iets gehoord van de mensen uit de "Jazz Church". Helaas, heel erg jammer. Voor het feest van Eubie Blake's honderdste verjaardag waren oud collega's, hoogwaardigheidsbekleders, commentatoren en zo komen opdagen tot uit Engeland toe. Zelfs Ed Koch, toen burgemeester van New York was van de partij. Veel van de oudere muzikanten speelden of vertelden op het podium. Zo werden er nummers gespeeld uit de Noble Sisslé en Eubie Blake show uit 1921-1922 Shuffle Along.

Eén van de oudere bezoekers op de eerste rij was een zwarte, gedistingerde heer, lang, met peper-en-zout-kleurig haar, die zichtbaar genoot. Toen een dame op het toneel begon te zingen (ze was helemaal uit Londen hierheen gekomen), probeerde hij haar aandacht te trekken, maar zoals je misschien wel zult weten kan iemand op het toneel door de felle lampen de mensen in de zaal niet herkennen. Wij zaten een paar rijen achter die man en ze zong de hele tijd aan de linkerkant op het toneel. Tijdens één van de pauzes ( het hele programma duurde uren), waarbij de mensen even de benen konden strekken, kon ik even met de lange zwarte man praten. Het bleek dat we allebei Eubie Blake goed kenden, maar ik kon niet uitvinden hoe hij Eubie Blake kende. Ik merkte op dat hij de zangeres blijkbaar kende (het was geloof ik Jessie Williams). Hij zei: You know that song she sang? (= Ken je het nummer dat ze zong?) Ik zei: Sure, everybody knows 'I'm Just Wild About Harry'. (= Natuurlijk, dat kent toch iedereen? Het is I'm Just Wild About Harry )

De charmante heer vroeg me wat mijn meest favoriete Eubie Blake nummer was en ik zei: This I'm probably alone in this, but I think his best and most beautiful was "Love Will Find The Way" ( = Ik ben misschien de enige die dat vindt, maar voor mij is Love Will find The Way het mooist). That's my favorit too! Jessie and I introduced that together ( = De mijne ook, Jessie en ik hebben dat samen gemaakt), riep hij verrast uit! Dat betekende dus, dat deze man Harry Walton moest zijn. Niet zo gek dus, dat hij de aandacht van Jessie Williams op het podium probeerde te vangen; beiden waren ze verantwoordelijk voor dit nummer. Ze hadden dit nummer geschreven, het een na beste nummer uit Shuffle Along, na Bandana Days. Dat nummer, een ballad, was een gok voor die tijd, want de show Shuffle Along was voor het eerst een opvoering helemaal door zwarten gemaakt op één van de belangrijkste New Yorkse podia. En het was een liefdesliedje. In die tijd was zo'n liefdesliedje, laat staan een liefdesaffaire, in een helemaal door blanken gedomineerde Broadway, ontdenkbaar. Niet zo gek dus, dat hij haar aandacht wilde trekken. Ik zei hem dan ook dat ik hoopte dat ze elkaar die avond nog zouden kunnen spreken.


Lee Munsick
Vero Beach, Florida USA
(vertaling: Hans Koert)

Tot zover het eerste deel van Lee Munsick's bijdrage. Binnenkort de volgende delen. Reacties voor Lee kun je sturen aan: keepswinging@live.nl

Hoewel ik onderstaand fragment al een keer heb laten zien, vind je hier I'm Just wild About Harry voor de tweede keer; opgenomen tijdens een optreden van Eubie Blake met Gregory Hines.

AT RANDOM:
Gee Baby, Ain't I Good To You - SONNY CLARK Trio: Sonny Clark piano, Jymie Merritt bas en Wes Landers slagwerk. Opgenomen in de Van Gelder Studio in Hackensack, New Jersey op 16 november 1958 voor Blue Note


Tijdopname voor 22 december:
1927:

• i've been longing for you / what a wonderful wedding that will be = new york syncopators

1947:

• bop alley / groove street / musa's vision / thin man = art blakey jazz messengers
• down by the station = slim gaillard trio
• dextivity / dextrose / index = dexter gordon boys
• interlude = stan kenton o

1967:

• we're going up = eric kloss quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
sonny clark/standards = miss lulu white's red hot creole jazzband (with guests alain marquet & daniel huck)/my sweet lovin' man = ton van bergeyk/fingerpicking guitar solos (1973-79) = v-disc collection = benny green/these are soulful days = cal tjader/jazz masters 39
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Betty Boop versus Helen Kane

( Naar de Nederlandse vertaling.)

In one of my blogs about the book Out of the Inkwell, written by Richard Fleischer, son of Max Fleischer, the founder of the Fleischer Studios I wrote about the Out of the Inkwell cartoons. Of course the period of the 1930s with the Betty Boop cartoon, is also one of the subjects in the book. I wrote about these great cartoons before in numerous contributions like Tunes For Toons , Betty Boop, Honolulu Baby , Musical Mountaineers and Mysterious Mose , but also abouther her famout quote Boop-Boop-A-Doop.

In the book Out of the Inkwell Richard Fleischer tells some great story about these words. As you might know, Betty Boop started as a dog-like figure. After some cartoons, she got her figure as a beautiful shaped lady as we all know her. I love to quote "the professor" in a film fragment I found, who says, when "Miss Lane" askes: What makes me so dumb? Well, just look at yourself at the mirror. Just look at that lovely face; What about those beautiful eyes? Those lips? What difference does it makes that you haven't got any brains? Well these words get some meaning if you learn that Miss Lane was played by Helen Kane. Have a look at the fragment. The words, spoken by the professor are at 5 minutes and 20 seconds:

What about Helen Kane? She was a singer and actress during the 1920s and 1930s, born in August 1903 as Helen Schroeder and passed away in September 1966. She started her carriere in a vaudeville show by the Marx. Bros. and made her debut on Broadway in 1927. She made recordings and was a typically example of a so-called flapper wife. A flapper wife is a popular female type of the 1920s, typically a young woman characterized by a cynical attitude, a frank interest in sex, a penchant for daring fashion, including short, straight dresses, no petticoats, bobbed hair, stockings rolled below the knee, etc. together with the use of bright lipstick, and eye shadow, cosmetics introduced after W.W. 1.( The Pocket Dictionary of American Slang - compiled by Harold Wentworth-Stuart Berg Flexner). Betty Boop, our beloved cartoon star, was such a typically flapper wife, like there were so many of them in the 1920s. Helen Kane saw in her a rival, and, to be honest, Betty Boops film voice, Mae Questel, used the same childlike voice. According to Helen Kane, Richard Fleischer writes, the problem was not that she looked like Betty Boop, but that Betty Boop looked like her, sang like her, and, most important, used the phrase Boop-oop-a-doop, which Kane claimed to have invented.

In April 1934 Helen Kane sued the Fleischer Studios for stealing her signature words. I found a fragment from a film, where she uses it several times:

The trial itself was like a comic itself, although the judges were very seriously. They compared her hair ( the arranged locks of her hair across her temples and cheeks, imitated by thousands of women) with that of Betty Boop's. One of the most hilarious moments was when the judges started to argument about the phrase:was it Boop-oop-a-doop, of Boop-boop-de-boop, or may be Boop-a-doop-oop, or might it sound like Boopy-doop-a-doop.

Helen Kane lost the trial. The judges ruled that Helen Kane had failed to prove that the defendants wrongfully appropriated her technique. Isn't this a great story? In one of the Betty Boop cartoons Betty sings, of course suggested by Max Fleischer himself: You can feed me bread and water - Or a great big bale of hay - But don't take my Boop-oop-a-doop away.

AT RANDOM:
In A Sentimental Mood - Lee Konitz Quartet: Lee Konitz alto saxophone. Kenny Barron piano, James Genus bass and Kenny Washington drums. Recorded at the Sound on sound Studios New York on the 5th of October 1992


Time exposure for the 21st of December:
1937:

• you rascal you = django reinhardt-louis vola
• serenade for a wealthy widow / taj mahal = michel warlop o

1947:

• how high the moon = stan kenton o

1967:

• boo boo's birthday = thelonious monk quartet

1987:

• alabamy bound / brother can you spare a dime / cat and the dog / delirium / doin' the raccoon / goofus /happy feet / i surrender dear / i'll see you in my dreams / san / saxophobia / when day is done = banjophobia

1997:

• 2KB01 / 2KB02 / 2KB03 / 2KB04 / 2KB05 / 2KB06 / 2KB07 / 2KB08 / 2KB09 / 2KB10 = bentje braam

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
due to a busy day at work, no time to listen to jazz.

Nederlands ( To the English translation )

In één van mijn bijdragen in deze weblog schreef ik over het boek Out of the Inkwell, geschreven door Richard Fleischer, de zoon van Max Fleischer, oprichter van de Fleischer Studios. Ik schreef over de Out of the Inkwell cartoons. Natuurlijk komt de periode van de jaren dertig met de Betty Boop cartoons ook aan bod. Over haar heb ik het al verschillende keren geschreven: Tunes For Toons , Betty Boop , Honolulu Baby , Musical Mountaineers and Mysterious Mose , maar ook over haar herkenningszinnetje: Boop-Boop-A-Doop.

In het boek Out of the Inkwell vertelt Richard Fleischer een prachtig verhaal over deze bekende kreet. Zoals wellicht bekend, werd Betty Boop, zoals we haar kennen, geboren uit een hondenfiguur. Na een aantal cartoons veranderde dat in een aantrekkelijke dame, zoals we haar beter kennen. Uit een film tekende ik de volgende woorden op, waarin de professor op de vraag van Miss Lane, waarom ze zo onnozel is, zegt: Well, just look at yourself at the mirror. Just look at that lovely face, what about those beautiful eyes? Those lips? What difference does it makes that you haven't got any brains? ( = Ach, kijk eens in de spiegel. Kijk eens naar je aantrekkelijke gezicht, naar je mooie ogen, je mond, Wat maakt het uit dat je geen hersens hebt? ). Deze woorden krijgen wat diepere betekenis in de wetenschap dat Miss Lane in deze film gespeeld werd door Helen Kane. Kijk maar eens naar dit film fragment. De uitspraak komt langs na ongeveer 5 minuten en 20 seconden:

Wat valt er te vertellen van Helen Kane? Ze was zangeres en actrice in de jaren twintig en dertig, geboren in augustus 1903 als Helen Schroeder en gestorven in september 1966. Ze begon haar carriere als vaudeville artieste bij de Marx. Bros. (Marx Brothers) en stond in 1927 voor het eerst op Broadway. Ze maakte plaatopnamen en was het toonbeeld van een echte zgn. flapper wife. Een flapper wife is een, en nu citeer ik het Amerikanse slang woordenboek, een populair type vrouw uit de jaren twintig, een jonge vrouw met een wat kinderlijk karakter, uit op avontuurtjes en flirten, gek op mooie kleren, zoals een kort recht ongetailleerd jurkje, geen petticoats, bob-haar, kousen opgerold tot onder de knie, gebruikmakend van helder rode lipenstift en oogschaduw, dat sinds de Eerste Wereldoorlog in de mode was geraakt. ( The Pocket Dictionary of American Slang - samengesteld door Harold Wentworth-Stuart Berg Flexner). Betty Boop, ons tekenfilmfiguurtje, is zo'n typisch voorbeeld van een flapper wife, zoals er zoveel rondliepen in de jaren twintig; het modebeeld uit die tijd. Helen Kane zag haar als een rivale in de gunst van de kijkers en, om eerlijk te zijn, ze leken ook wel erg veel op elkaar. Mae Questel, bijvoorbeeld, de stem van Betty Boop, had net zo'n hoog kinderlijk stemmetje als Helen Kane voor Betty bedacht. Richard Fleischer schrijft, dat het probleem niet zo zeer was dat ze op Betty Boop leek, maar dat Betty Boop op haar leek, net als haar zong, de zelfde stem had en ........ meest belangrijk, ook haar zinnetje Boop-oop-a-doop gebruikte, dat, volgens Kane, bij haar gepikt was.

In april 1934 daagde Helen Kane de Fleischer Studios voor de rechter voor het stelen van haar herkenningszinnetje. Ik vond een filmfragment, waarin Helen Kane dit zinnetje een paar keer gebruikt.

De rechtzaak zelf was als een komische film, hoewel de rechters alles heel serieus bekeken. Ze vergeleken haar haar ( de krulletjes langs Betty Bop's voorhoofd bijvoorbeeld, die door alle vrouwen nagemaakt werden). Eén van de meest hilarische momenten in de rechtbank ging over wat nu eigenlijk de letterlijke tekst van Betty Boop en Helen Kane's herkenningszinnetje was: was het Boop-oop-a-doop, of Boop-boop-de-boop, of klonk het als Boop-a-doop-oop, of mischien toch gewoon Boopy-doop-a-doop.

Helen Kane verloor de rechtzaak. De rechters oordeelden dat Helen Kane had gefaald te bewijzen dat zij het zinnetje had uitgevonden. Is dit geen prachtig verhaal? In één van Betty Boop's cartoons doet Betty ook haar mond open en laat haar mening over het geheel horen. Ze zingt: You can feed me bread and water - Or a great big bale of hay - But don't take my Boop-oop-a-doo away. (Je kan me water en brood geven - of een grote baal met hooi - maar je blijft van mijn Boop-oop-a-doo af )

AT RANDOM:
In A Sentimental Mood - Lee Konitz Quartet: Lee Konitz altsax, Kenny Barron piano, James Genus bas en Kenny Washington slagwerk. Opgenomen in de Sound on sound Studios New York op 5 oktober 1992.

Tijdopname voor 21 december:
1937:

• you rascal you = django reinhardt-louis vola
• serenade for a wealthy widow / taj mahal = michel warlop o

1947:

• how high the moon = stan kenton o

1967:

• boo boo's birthday = thelonious monk quartet

1987:

• alabamy bound / brother can you spare a dime / cat and the dog / delirium / doin' the raccoon / goofus /happy feet / i surrender dear / i'll see you in my dreams / san / saxophobia / when day is done = banjophobia

1997:

• 2KB01 / 2KB02 / 2KB03 / 2KB04 / 2KB05 / 2KB06 / 2KB07 / 2KB08 / 2KB09 / 2KB10 = bentje braam
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
Gisteren was een lange drukke dag op het werk, zodat er geen tijd over bleef om muziek te draaien.

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Stefon Harris

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Duke Ellington is the uncrowned king of suites. Although a typically element from the classical music, Paul Whiteman and Duke Ellington made it to an art in jazz. Duke Ellington made a lot of suites, like Black Brown & Beige, the Liberian Suite, Far Eastern Suite and the New Orleans Suite. The most well known suites by Duke Ellington are recorded between the 1930s up to the 1950s. Thanks to a young vibes player Stefon Harris, some of these, most contemporary neglected suites composed by Duke Ellington, have been recorded. The record is called: Stefon Harris - African Tarantella - Dances with Duke. On this 2006 Blue Note album Stefon Harris selected parts of the New Orleans Suite ( originally from 1970 ) and the Queens Suite ( from 1958 ); both by Duke. A third selection is from his own suite, titled The Gardner Meditations. One of the parts is titled African Tarantella, which is the name of the album.

Stefon Harris is one of those young booming talents. He was born in March 1973 and studied at the Manhattan School of Music. He was influenced by the legendary vibes player Milt Jackson. During his short carreer up to now, he won several awards, like the Dutch Bird Award for Artist Deserving Wider Recognition, a kind of incentive price for young talents, at the North Sea Jazz Festival in The Hague in 2002. You can find Stefon Harris' name on all major lists as best mallet player in all kinds of polls. I liked this album, with the great harmonical structures, like Duke Ellington loved to make, played by a great orchestra with names like Steve Turre, the trombone player and Xavier Davis, the pianist, who plays a great solo in African Tarantella, the second part of Harris' suite The Gardner Meditations. Also Greg Tardy on clarinet makes some great music in Thanks for The Beautiful Land on the Delta ( first part of the New Orleans Suite). A great piece of music is The Single Petal of Rose, featuring Stefon Harris on vibes and marimba and Derrick Hodge on bass.

I love to share two fragments. The tune San Francisco Holiday, composed by Thelonious Monk by the SFJazz Collective, featuring Stefon Harris ( July 2007) and preceded by a master class at the Maple Street Magnet School for Arts. It's great to see this young musician ( 34 years old) working with these young kids.

AT RANDOM:
The Mooche - ARNE DOMNÉRUS QUARTET: Arne Domnérus alto saxophone and clarinet, Jan Lundgren piano, Tom Warrington bass and Paul Krelbich drums. Recorded at Entourage Studios in Hollywood, 12 - 13 September 2000


Time exposure for the 20th of December:
1947:

• how high the moon / my baby like to be-bop/ no sense = begin the beguine = ella fitzgerald
• crying sands / lemon drop / shishka / crown pilots = chubby jackson fifth dimensional jazz group

1957:

• clifford's kappa / filidia / paul's pal / two sons / under the paris skies = ray draper quintet (featuring john coltrane)
• tune up = max roach plus four

1967:

• hello dolly / operation entertainment / what a wonderful world / when it's sleepy time down south = louis armstrong all stars

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
john coltrane/the atlantic records - 4 (my favorite things) = stefon harris/african tarantella - dances with duke = helen kane/boop boop-a-doop = fay claassen/sings two portraits of chet baker (2) = joe henderson/big band = choro-cd sampler - a social history of a brazilian popular music = antonio adolfo/chiquinha com jazz

Nederlands ( To the English translation )

Duke Ellington kun je wel de ongekroonde koning van de suite noemen. Hoewel de suite een typische muziekvorm is uit de klassieke muziek, maakten musici als Paul Whiteman en Duke Ellington er een echte jazzvorm van. De Duke maakte een heleboel suites, waarvan de bekendste zijn: Black Brown & Beige, the Liberian Suite, Far Eastern Suite en de New Orleans Suite. Duke Ellington maakte zijn bekendste tussen 1930 en 1960 maar dankzij vibrafonist Stefon Harris, zijn nu ook een paar minder bekende, jongere op de plaat gezet. Dat album heet Stefon Harris - African Tarantella - Dances with Duke. Op deze Blue Note plaat uit 2006 heeft Stefon Harris verschilende delen van de New Orleans Suite ( het origineel dateert uit 1970 ) uitgevoerd en de Queens Suite ( uit 1958 ). Een derde suite is een eigen compositie: The Gardner Meditations. Eén van de delen, African Tarantella, heeft de plaat zijn naam gegeven,zodat de spin op de hoes meteen verklaard is.

Stefon Harris is een jonge, zich snel ontwikkelend talent. Hij werd geboren in maart 1973 en studeerde aan de Manhattan School of Music. Hij werd in zijn vibrafoonspel beinvloed door de grote meester Milt Jackson. Tijdens zijn nog maar korte carriere speelde hij met vele grootten en ontving hij heel wat prijzen, waaronder de, in goed Nederlands, Bird Award for Artist Deserving Wider Recognition, een soort aanmoedigingsprijs voor jong talent. Deze prijs werd uitgereikt op het Northsea Jazzfestival in 2002 in Den Haag. De laatste jaren kom je zijn naam ook nog al eens tegen in lijsten en polls als de beste vibrafonist.

Ik vind het een mooi album, met prachtige harmonische lijnen zoals alleen Duke Ellington dat zo goed kon, gespeeld door een orkest met daarin namen als Steve Turre, de trombonist en Xavier Davis, aan de piano. Xavier speelt een prachtige solo in African Tarantella, het titelstuk, het tweede deel van de Gardner Meditations. Ook de klarinet van Greg Tardy klinkt heel goed in on Thanks for The Beautiful Land on the Delta ( het eerste deel van de New Orleans Suite). Een mooi stuk is verder The Single Petal of Rose, met daarin Stefon Harris op vibrafon en marimba en Derrick Hodge op bas.

Ik vond twee fragmenten. Het laatste is het nummer San Francisco Holiday, gecomponeerd door Thelonious Monk en gespeeld door het SFJazz Collective, waarin Stefon Harris de mallets vast heeft ( juli 2007); voorafgegaan door een masterclass, waarin het leuk is te zien hoe Stefon, zelf 34 jaar, op de Maple Street Magnet School for Arts de jongelui weet te inspireren.

AT RANDOM:
The Mooche - ARNE DOMNÉRUS QUARTET: Arne Domnérus altsax en klarinet, Jan Lundgren piano, Tom Warrington bas en Paul Krelbich slagwerk. Opgenomen in de Entourage Studios in Hollywood, 11 - 13 september 2000.

Tijdopname voor 20 december:
1947:

• how high the moon / my baby like to be-bop/ no sense = begin the beguine = ella fitzgerald
• crying sands / lemon drop / shishka / crown pilots = chubby jackson fifth dimensional jazz group

1957:

• clifford's kappa / filidia / paul's pal / two sons / under the paris skies = ray draper quintet (featuring john coltrane)
• tune up = max roach plus four

1967:

• hello dolly / operation entertainment / what a wonderful world / when it's sleepy time down south = louis armstrong all stars

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
john coltrane/the atlantic records - 4 (my favorite things) = stefon harris/african tarantella - dances with duke = helen kane/boop boop-a-doop = fay claassen/sings two portraits of chet baker (2) = joe henderson/big band = choro-cd sampler - a social history of a brazilian popular music = antonio adolfo/chiquinha com jazz

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Joey DeFrancesco

( Naar de Nederlandse vertaling.)
In my previous blog I talked about The Young Lions, a generic term for young talented musicians. Todays choice should be one of them: Joey DeFrancesco. This young talented man, now in his thirties, is a giant on the Hammond B-3 organ, active professionaly since his debut on the Thelonious Monk International Jazz Piano Competition in 1987, aged 17 year old. I read somewhere that the comeback of the organ in jazz since the late 1980s is partly thanks to his playing. He is characterized as a brilliant and energetic player, influenced by the music of Jimmy Smith, one of my favorites too.

Some days ago I played an LP by Milt Buckner and it felt great. Milt Buckner, member of an another generation of Hammond players, passed away when Joey was six years old. To be honest, when I was a teenager the organ had to do with church, with psalms and Bach, or, of a complete other dimension, with entertainement, shows. TV-entertainment in black and white with the Dutch vaudeville artist Doris ( real name Tom Manders (1921-1972)), who was accompanied in his show in Saint-Germain des Prés ( Amsterdam) by the Dutch organ player Cor Steyn (1906 - 1965). The songs they played were vaudeville songs, recleased on 78rpm recordings, which we played at my uncles gramophone in Rotterdam. (Dorus) Zeg meneer Cor Stein, neem me niet kwalijk dat ik even onderbreek, maar zou u mij misschien even op mijn rug willen krabbelen? (Cor Steyn) Zeg Dorus, heb je nou niks beters voor me? (Dorus) Neeneeneenee, mot je even goed luisteren, 't is niet wat u denkt, maarkijk effe in m'n kraag, hier, moet je opletten ....... ( (Dorus) Sorry, Mr. Cor Steyn, to interupt you, but would you be so kind to scratch me on my back? (Cor Steyn) Say, Dorus, can't you make up something better? (Dorus) No, no , no, It's not what you think about, but please have a look in my collar and then Dorus start to sing a song about two moths into his coat, accompanied by Cor Steyn at the organ. I stll remember this song by heart after fourty years ! The organ was for me for a long time an instrument only suitable for that kind of nostalgial stuff, until I learned about the music of Jimmy Smith on a record and saw Dr. Lonnie Smith, the turbanned Hammond player, live together with Lou Donaldson, in concert at the Northsea Jazz Festival. Nowadays I have several Hammond B-3 records in my collection, and one of my favorites is Joe DeFrancesco's tribute to Don Patterson. Joey started to play the instrument thanks to his father "Papa" John, who was a Hammond B-3 organist as well. At the age of sixteen he played at a TV show, Time Out, and one of the special guests in the audience was Miles Davis, who invited him to New York to play in his band. In an interview, ten years ago, Joey explains his popularity. I guess because maybe people are just tired of hearing the same old stuff all the time. Music that's here one day, gone the next day, and very limited talent abilities. And jazz is such a creative music, and you have to be a master of your instrument to play it. I think, maybe it's just a new age. People want to hear something different. And to a lot of people jazz is very different............. I hope people recognize this and realize this is the real deal.
I love to share with you two fragments featuring the Joey Defrancesco Trio, with Joey on Hammond B-3 of course, Frank Vignola, (what a great guitar player !!) and Jo Ascione at the drums. the first tune is Just In Time and the second Monk's Evidence.

In my contribution Boogie Hoogie I posted a picture of a popular 1960s house-organ, called the Philicorda, a Philips invention. Why I posted that instrument? Well, because Rob Hoeke, the popular Dutch boogie woogie player used this instrument on half of the tracks of his first album Boogie Hoogie. Isn't that great to mention this fact in this contribution?

AT RANDOM:
It's The Talk Of The Town - DEXTER GORDON Quartet featuring Dexter Gordon tenor sax, Jimmy Bunn piano, Red Callender bass and Chuck Thompson drums. Recorded in Hollywood on the 12th of June 1947.


Time exposure for the 19th of December:
1927:

• east st. louis toodle-oo / harlem river quiver = duke ellington o

1947:

• jacquet for jack the bellboy / mutton leg / riffin' at 24th street / symphony in sid = illinois jacquet o

1957:

• on the sunny side of the street / eternal triangle = dizzy gillespie sextet

1987:

• you came along / piccadilly circus / swifting / road will lead to you / nobody can take you away from me /argonauts / jason and the argonauts / preaching the blues / through your eyes i see /brainwave / together in love = paulus potters band

2002:

• suspended circles / after the rain / descending grace / metamorphosis / new lute interlude / new lute prelude /ralph's piano waltz / seu jorge e dona ica / timeless / soundtrack / = larry coryell-badi assad-john abercrombie
• callitwhachawana / loner / wabash / invitation / griffin' / lament / essential triangle = slide hampton-two tenor case
• sandra / two brothers = two tenor case

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
hit of the week/the 78-show tony oetjens = dexter gordon-wardell gray/including the chase = joey defrancesco/the philadelphia connection = ray ellington/the essential collection (2) = waring pennsylvanians/the yale blues (lp)

Nederlands ( To the English translation )

In mijn voorgaande bijdrage had ik het over The Young Lions, een algemene benaming voor jong aanstormend talent. De keuze van vandaag, Joey DeFrancesco hoort daar zeker ook bij. Deze jonge man, nu dertiger, is een meester op het Hammond B-3 orgel, professioneel muzikant sinds zijn debuut, 17 jaar oud, op de eerste Thelonious Monk International Jazz Piano Competitie in 1987, Ik las ergens dat de opleving van het orgel in de jazz sinds de jaren tachtig aan hem te danken is en dat geloof ik graag. Hij wordt gekarakteriseerd als een brilliante energieke speler, beinvloed door de muziek van Jimmy Smith; ook één van mijn favorieten.

Onlangs speelde ik een LP van Milt Buckner en dat was fantastisch. Milt Buckner, lid van een eerdere generatie van Hammond spelers. Toen hij overleed was Joey nog maar zes. Eerlijk gezegd; orgel heeft me vroeger nooit zo geboeid. Als tiener associeerde ik het met de kerk ( Bach, psalmen) en, van een geheel andere orde, met het orgel in de amusementswereld, zoals in de jaren zestig als we met z'n allen keken naar Dorus ( echte naam Tom Manders (1921-1972)), met zijn show in het Amsterdamse Saint-Germain des Prés, samen met zijn compagnon op het orgel Cor Steyn (1906 - 1965). De nummers die ze speelden waren revuenummers, uitgebracht in de jaren vijftig op 78-toeren, die we dan bij mijn oom in Rotterdam op de pickup speelden. (Tom Manders) Zeg meneer Cor Stein, neem me niet kwalijk dat ik even onderbreek, maar zou u mij misschien even op mijn rug willen krabbelen? (Cor Steyn) Zeg Dorus, heb je nou niks beters voor me? (Tom Manders) Neeneeneenee, mot je even goed luisteren, 't is niet wat u denkt, maar kijk effe in m'n kraag, hier, moet je opletten ....... en dan begon Dorus te zingen over de Twee motten in zijn oude jas. Na veertig jaar ken ik de tekst nog woordelijk uit het hoofd. Het orgel was voor mij niet meer dan amusementsmuziek. En vaak stond er bij mensen zo'n Philicorda in huis. Voor mij was het orgel dus alleen maar jeugdsentiment, todat ik de muziek van Jimmie Smith hoorde en Dr. Lonnie Smith, de Hammondspeler-met-de-tulband, op het Northsea Jazzfestival met Lou Donaldson hoorde spelen. Tegenwoordig weet ik wel beter. Ik heb nu heel wat Hammond B-3 platen in mijn verzameling en één van mijn favorieten is die van Joe DeFrancesco, waarin hij een eerbetoon laat horen aan de Hammondorganist Don Patterson. Dat Joey in zijn jeugd Hammond zou gaan spelen was voorspelbaar, aangezien zijn vader "Papa" John Hammond B-3 speler was. Op zijn zestiende speelde hij in de TV-show Time Out, waar als speciale gast ook Miles Davis aanwezig was. Die belde hem op en nodigde hem uit om in New York in zijn band te komen spelen. In een tien jaar oud interview legt Joey uit hoe hij denkt dat zijn populariteit te verklaren is. I guess because maybe people are just tired of hearing the same old stuff all the time. Music that's here one day, gone the next day, and very limited talent abilities. And jazz is such a creative music, and you have to be a master of your instrument to play it.( = Ik denk, omdat mensen het beu zijn om steeds maar weer hetzelfde te horen. Muziek van de dag. Vandaag een hit morgen weer weg. Van die talentloze muziek. En Jazz is nou juist creatieve muziek; je moet wel een meester zijn op je instrument ) I think, maybe it's just a new age. People want to hear something different. And to a lot of people jazz is very different............. I hope people recognize this and realize this ia the real deal. (= misschien zijn de tijden wel veranderd. Mensen willen iets heel anders horen en voor veel mensen is Jazz juist iets heel anders ...... Ik hoop dat mensen dit herkennen en zich realiseren dat dit het is !! )

Ik vind het fijn om twee fragmenten te laten horen, waarin het Joey Defrancesco Trio ( met Joey op Hammond B-3 natuurlijk), Frank Vignola (wat een gitarist !! ) en Jo Ascione op het slagwerk. Ze spelen Just In Time en als tweede Monk's Evidence.

In Boogie Hoogie plaatste ik een foto van een populair huisorgeltje, dat in de jaren zestig en zeventig in veel huiskamers stond, de Philicorda, een uitvinding van Philips. Waarom ik het daar plaatste? Ron Hoeke is op zijn eerste LP Boogie Hoogie te horen op Philicorda in de helft van de nummers. Als dat geen jaren zestig gevoel is !!

AT RANDOM:
It's The Talk Of The Town - DEXTER GORDON Quartet met Dexter Gordon tenorsax, Jimmy Bunn piano, Red Callender bas en Chuck Thompson slagwerk. Opgenomen in Hollywood op 12 juni 1947.


Tijdopname voor 19 december:
1927:

• east st. louis toodle-oo / harlem river quiver = duke ellington o

1947:

• jacquet for jack the bellboy / mutton leg / riffin' at 24th street / symphony in sid = illinois jacquet o

1957:

• on the sunny side of the street / eternal triangle = dizzy gillespie sextet

1987:

• you came along / piccadilly circus / swifting / road will lead to you / nobody can take you away from me /argonauts / jason and the argonauts / preaching the blues / through your eyes i see /brainwave / together in love = paulus potters band

2002:

• suspended circles / after the rain / descending grace / metamorphosis / new lute interlude / new lute prelude /ralph's piano waltz / seu jorge e dona ica / timeless / soundtrack / = larry coryell-badi assad-john abercrombie
• callitwhachawana / loner / wabash / invitation / griffin' / lament / essential triangle = slide hampton-two tenor case
• sandra / two brothers = two tenor case

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
hit of the week/the 78-show tony oetjens = dexter gordon-wardell gray/including the chase = joey defrancesco/the philadelphia connection = ray ellington/the essential collection (2) = waring pennsylvanians/the yale blues (lp)


Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Young Lions

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today I love to spotlight an album just titled The Young Lions. If you find it, you might buy it because of the great cover, I think; a couple of young lions laying on a high rock in the zoo. This record, originally released as a Vee Jay record ( Vee Jay SR 3013 ) was recorded April 1960 by a septet featuring some young promising musicians, like Lee Morgan on trumpet, Frank Strozier on alto saxophone, Wayne Shorter on tenor saxophone, Bobby Timmons at the piano, Bob Cranshaw bass and Louis Hayes and Albert Heath on drums.

The term Young Lions refers to a novel of Irwin Shaw. In the liner notes Julian Cannonball Adderley, a well known alto saxophone player himself, criticises the popular music of those days, the early 1960s. In those days the rock and roll became very popular and jazz music seemed to be old fashioned, or al least, not done. He says in the liner notes: These are the times when teenagers may become wealthy by writing and performing mediocre songs. When a scarcely literate hillbilly with dubious talent may become a star with a milion dollar income, or when an "All American Boy" type can spin records to which teenagers dance and become a major television personality. Thanks Cannonball for these words ..... I think history learns that 50 years later society didn't change. I wrote about this before in Jazz Versus Hitparade in which Keith Jarrett claims that pure jazz never can become a hit - popular by the mass.
This album contains five tunes ( my CD version, reissued by Blue Moon has some extra alternate takes) all composed by a young Wayne Shorter, who is labeled as the surprise of the year by Cannonball Adderley. Cannonball labels him as a true non-conformist player who is completely independence stylistically. Great to listen to these early examples of Wayne Shorter, composing and playing the saxophone. Lee Morgan is another Young Lion; a booming star in those days, but dismissed by some as a Clifford Brown imitator. Well, that's not true - Lee has his own style and plays great on these tunes. Both Frank Strozier and Bobby Timmons were members of the now forgotten hard bop group MJT + 3 directed by Walter Perkins.

In the 1980s a group of avant-garde jazz musicians, they called themselves The Young Lions, performed at a concert, that was registrated on a two-LP set by Elektra Musicians. Musicians, like Anthony Davis, Chico Freeman, Bobby McFerrin and a young, at that moment unknown trumpet player Wynton Marsalis.
In the 1990s the term Young Lions is used again: A group of talented young musicians, like Roy Hargrove, Joshua Redman and Christian McBride, to name some, called themselves The Young Lions, bop-orientated soloists, who wanted to play swinging jazz. They belong now to the generation of leading jazz musicians.

And for completeness: in The Netherlands a CD was made, titled: Presenting The Young Dutch Jazz Cats : a great compilation CD if you are interested in the Dutch jazz history.

AT RANDOM:
Scrim (John Parricelli) - JOHN PARRICELLI. featuring John Parricelli, Dudley Philips and Mark Lockheart. From the album Alba ! Found on a sampler titled Algemeen Dagblad presents .. A Summer With Culture Records Benelux.


Time exposure for the 18th of December:
1937:

• chinese laundry blues = sid seymour mad hatters

1947:

• embryo / jet propulsion / king jacquet / try me one more time = illinois jacquet o
• rebop continental / rosetta = quintet johnny meyer

1957:

• stompin' at the savoy = earl bostic o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
culture/a summer with culture records = david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = young lions/vee jay (1960) = miles davis/munich concert (3) = beets brothers/live in holland = bebop/cedar walton, houston person enz = natalie lamb-peruna jazzmen/1979 = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 1 = buddy tate-milt buckner/midnight slows (lp) = millers/de 28 beste van de ..... (2lp)

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik een plaat in de schijnwerpers zetten, getiteld The Young Lions. Als je hem tegen zou komen in een bak platen zou je hem al willen hebben voor de hoes, denk ik, want die is prachtig: een groep jonge leeuwen, die lodderig vanaf een hoge rots het publiek in de dierentuin bekijkt. Deze plaat, origineel uitgebracht door Vee Jay records ( Vee Jay SR 3013 ) werd opgenomen in april 1960 door een septet met daarin een aantal jonge veel belovende musici, zoals Lee Morgan op trompet, Frank Strozier op altsax, Wayne Shorter op tenorsax, Bobby Timmons aan de piano, Bob Cranshaw bas en Louis Hayes en Albert Heath op slagwerk.

De term Young Lions werd geleend van een gelijknamige novelle van Irwin Shaw. Op de hoes bekritiseert Julian Cannonball Adderley, zelf een bekende altsaxofonist, de populaire muziek begin jaren zestig. In die tijd haakte de jeugd massaal af van de jazz en vergaapte zich aan nieuwe muzieksoorten als de rock & roll. Jazz had afgedaan - jazz was ouderwets. Hij schrijft hier over: These are the times when teenagers may become wealthy by writing and performing mediocre songs. When a scarcely literate hillbilly with dubious talent may become a star with a milion dollar income, or when an "All American Boy" type can spin records to which teenagers dance and become a major television personality. ( = Tegenwoordig kunnen tieners rijk worden met het schrijven en uitvoeren van middelmatige nummers. Zelfs de eerste de beste boer, zonder uitgesproken talent, kan een ster worden en een miljoen verdienen of een Echte Amerikaanse Jongen kan een beroemdheid worden op TV door alleen maar plaatjes te draaen, waar tieners op kunnen dansen.) Bedankt, Cannonball voor deze woorden - ik denk dat, zelfs na vijftig jaar, dingen niet anders zijn. Ik schreef hier al eens over in mijn bijdrage Jazz Versus Hitparade waarin ik Keith Jarrett aanhaalde, die ongeveer hetzelfde gezegd heeft; dat echte jazz nooit in de Top Tien kan belanden en omarmd kan worden door de massa. Deze plaat bevat vijf nummers ( mijn CD versie, heruitgebracht door Blue Moon heeft een paar extra takes) zijn alle gecomponeerd door een nog jonge Wayne Shorter, die op de hoes door Cannonball Adderley genoemd wordt the surprise of the year (= de verrassing van het jaar). Cannonball kenschetst hem als een echte jazzmuzikant, die zich niets aantrekt van de rest en stylistisch zijn eigen koers vaart. Mooi om deze vroege Wayne Shorter composities en uitvoeringen te beluisteren. Lee Morgan is zo'n andere "welp" ; een snel rijzende ster in die dagen, hoewel sommige critici hem bestempelden als een kloon van Clifford Brown. Onzin natuurlijk - Lee speelde schitterend en in zijn eigen stijl. Zowel Frank Strozier en Bobby Timmons speelden in de, vrij onbekend gebleven hard bop groep MJT + 3 geleid door Walter Perkins.

In de jaren tachtig gaf een groep avant-garde jazz musici een concert onder de titel Young Lions. Dit concert is uitgebracht op een dubbel-LP van Elektra Musicians. Musici als Anthony Davis, Chico Freeman, Bobby McFerrin en een toen nog jonge, net beginnende trompettist Wynton Marsalis.
In de jaren negentig wordt de term Young Lions opnieuw uit de kast gehaald. Deze keer bedoelen we een groep jonge getallenteerde musici, die de jazz weer een nieuw, swingend elan gaven. Hard-bop georienteerde muzikanten als Roy Hargrove, Joshua Redman en Christian McBride, om er een paar te noemen, lieten de jazz weer swingen. Ze behoren nu tot de groep actieve jazzmuzikanten.

En om even compleet te blijven: Ook in Nederland kennen we onze Young Lions, al noemden we de CD waarop ze bij elkaar gebracht werden bescheiden: Presenting The Young Dutch Jazz Cats. Een schitterende tien jaar oude verzamel-CD met daarin de net beginnende Nederlandse jazzmusici van nu; onmisbaar als je de Nederlandse jazzgeschiedenis wilt volgen.

AT RANDOM:
Scrim (John Parricelli) - JOHN PARRICELLI. featuring John Parricelli, Dudley Philips and Mark Lockheart. From the album Alba ! Found on a sampler titled Algemeen Dagblad presents .. A Summer With Culture Records Benelux.

Tijdopname voor 18 december:
1937:

• chinese laundry blues = sid seymour mad hatters

1947:

• embryo / jet propulsion / king jacquet / try me one more time = illinois jacquet o
• rebop continental / rosetta = quintet johnny meyer

1957:

• stompin' at the savoy = earl bostic o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
culture/a summer with culture records = david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = young lions/vee jay (1960) = miles davis/munich concert (3) = beets brothers/live in holland = bebop/cedar walton, houston person enz = natalie lamb-peruna jazzmen/1979 = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 1 = buddy tate-milt buckner/midnight slows (lp) = millers/de 28 beste van de ..... (2lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Eubie Blake Remembered-1

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few weeks ago I made a contribution about the great album The Eighty-Six Years of Eubie Blake. One of the readers who sent me his remembrances was Lee Munsick. His reaction was very interesting and I asked him to publish his remembrances in my daily Keep Swinging web log. Today his first contribution.

The recent thread about James Hubert "Eubie" Blake (Feb. 7, 1883 - Feb. 12,1983) prompts me to share some of my memories of him and our friendship, which spanned the last 12 to 15 years of his incredible life.

Eubie Blake - Noble Sissle (early 1920s)

In the 1970s I was Director of Yesteryear Museum in the Morris County Cultural Center outside Morristown, New Jersey. I don't recall how I originally got in touch with Eubie, but I asked him and his second wife Marion to come to our opening in October 1971, which they did. To our surprise, Eubie sat down at a grand piano in a large room off the foyer of the building, originally a nursing home in the 1930s, supposedly owned by a syndicate including Eddie Cantor. Eubie put on a brief but marvelous impromptu concert. Unfortunately, no recording has surface, and we really did not expect him to play. I know - dumb! Interestingly, the piano belonged to the Masterwork Foundation, which occupied the 2nd floor (we had the third). When their director found out that someone had actually played ragtime on that piano, she had a fit - she was horrified that the concert grand - I think a Steinway - was used, said the piano wasn't built for THAT kind of music! Well, at least she said music.

Over the ensuing years until Eubie passed away at 100 years plus a week, I was in contact with Marion and Eubie every few months. I was honored to be invited to their beautiful place in Brooklyn. It was in essence not just a comfortable home, but a very real museum, with photos and memorabilia all over the place. I've often wondered what became of them. I was proud to attend the program at PS 25 on Lafayette Avenue in Brooklyn, when it was the renamed Eubie Blake School. I had a date one evening to see the hit show Eubie! at the Ambassador Theatre in New York. Guess who we bumped into in the lobby, on our way in? Right! Marion and Eubie. We had dinner together, during which Eubie quietly told me some of the things his father - who had been a slave - told him. Eubie kept an eye on Marion, sitting across the table and a few seats down. He said, She'd kill me if she knew what we were talking about!

On the occasion of Eubie's Centennial, Max Morath, a ragtime piano player and others put together a remarkable, free-form salute at the Shubert Theatre (One Shubert Alley) which shuttered its regular show for that special day. There were probably more celebrities and stars there that day than at any other Shubert presentation, and that's not easy! I was honored to sit between Max and Gregory Hines (actor and dancer), with John Hammond (record producer) on the other side of Max. It was Hammond who persuaded Eubie to put together Columbia's first two-LP album, The Eighty-Six Years of Eubie Blake which became a huge best-seller and catapulted Eubie into renewed fame and a whole new career. I believe it was also Hammond who encouraged Columbia to release the 1938 Carnegie Hall Jazz Concert LP, one of Columbia's biggest sellers ever since. If I recall correctly, Hammond and BG ( = Benny Goodman) were brothers-in-law. That was reportedly Carnegie Hall's first-ever jazz presentation. Remember, the Gershwin-Whiteman 1924 introduction of Rhapsody in Blue was at Aeolian Hall. Carnegie Hall would not have allowed it!

I consider myself very honored and fortunate to have spent such memorable times with him and Marion. I've been blest with meeting and getting to know many interesting individuals, and am trying to write a book about those great times. Wish me well with that venture!

Lee Munsick
Vero Beach, Florida USA

This concludes the first part of Lee Munsick's remembrances. The next contributions will be published soon ! Thanks Lee !! If you love to contact Lee I'll forward your commends: keepswinging@live.nl

Enjoy a film fragment of Eubie Blake and Gregory Hines, making music together.

AT RANDOM:
Sometimes I Feel Like A Motherless Child - GRANT GREEN Quintet: Grant Green guitar, Herbie Hancock piano, Butch Warren bass, Billy Higgings drums, Garvion Maseaux tambourine. Recorded in Englewood Cliffs NJ (USA) on the 21st of December 1962 for Blue Note.


Time exposure for the 17th of December:

1937:

• foggy day = geraldo o
• caravan / little old lady / song is ended = mills brothers
• hallelujah / i want to be happy / if dreams come true = chick webb o

1947:

• nat meets june / sweet lorraine = metronome all stars
• bird feathers / charlie's wig / crazeology / drifting on a reed / quasimodo = charlie parker sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
grant green/feelin' the spirit = jazz/top 100 allertijden - CD 3 = jimmy giuffre/four brothers = ken aoki/banjo on stage = stan getz/nature boy = dick wellstood/this is the one .... dig ! = k-ximbinho/saudades de um clarinete = stefon harris/african tarantella - dances with duke

Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden maakte ik een bijdrage over de prachtige dubbel-LP The Eighty-Six Years of Eubie Blake. Eén van de lezers, Lee Munsick, zond me zijn herinneringen. Zijn reactie was zo interessant dat ik hem vroeg of ik het als bijdrage in mijn dagelijkse Keep Swinging weblog met jullie mocht delen. Vandaag het eerste deel.

Door de recente bijdrage over James Hubert "Eubie" Blake (7 feb. 1883 - 12 feb. 1983) vond ik het leuk om mijn herinneringen en mijn vriendschap met hem met jullie te delen; een vriendschap die de laatste 12 tot 15 jaar van zijn bijzondere leven omvatte.

Eubie Blake en Noble Sissle ( begin jaren twintig)

In de jaren zeventig van de vorige eeuw was ik directeur van het Yesteryear Museum in het Morris County Cultural Center buiten Morristown, New Jersey (Verenigde Staten). Ik weet niet meer precies hoe ik in contact kwam met Eubie Blake, maar ik vroeg hem en zijn tweede vrouw Marion of ze bij de opening in oktober 1971 wilden zijn. En dat gebeurde. Tot mijn verrassing ging Eubie Blake achter de grote vleugel zitten, die in de hal van het gebouw stond. Dit gebouw was vroeger een verpleegtehuis, dat in de jaren dertig was opgericht door een vereniging, waarbij ook Eddie Cantor betrokken was. Eubie Blake gaf spontaan een kort, doch schitterend concert. Helaas was er geen opnameapparatuur bij de hand, want wie had nu verwacht dat hij zou gaan spelen? Ik weet het - stom natuurlijk. De piano behoorde toe aan de Masterwork Foundation, die op de eerste verdieping huisde ( wij zaten op de tweede) en toen de directrice hoorde dat er iemand ragtime op haar vleugel had gespeeld, een Steinway, meen ik me te herinneren, was ze furieus: This instrument isn't made for THAT kind of music! ( Dit instrument is niet voor DAT soort muziek gemaakt !) Ze omschreef het in ieder geval als MUZIEK en dat viel weer.

Tijdens de jaren dat ik Eubie Blake kende, tot aan zijn dood op honderdjarige leeftijd ( plus een week) sprak ik Eubie en zijn vrouw Marion zowat elke paar maanden wel een keer. Het was me een eer bij hen thuis uitgenodigd te worden in hun prachtige huis in Brooklyn. Het was niet echt een comfortabel huis, maar meer een museum, vol gestouwd met foto's en aandenken. Ik vraag me af waar het allemaal gebleven is. Ik was trots om bij het programma op PS 25 te zijn aan de Lafayette Av. in Brooklyn toen het gebouw werd omgedoopt tot Eubie Blake School. Ik had op een avond een afspraak om de show Eubie! te bekijken in het Ambassador Theatre in New York. Raad eens tegen wie we opliepen beneden in de foyer? Natuurlijk, Marion en Eubie. We dineerden samen en Eubie Blake vertelde me toen wat zijn vader ( die nog slaaf geweest was) hem allemaal verteld had. Eubie hield met een scheef oog Marion in de gaten, die tegenover ons zat, een paar stoelen verder: She'd kill me if she knew what we were talking about! ( = Ze wordt erg boos als ze hoort waar we't over hebben)

Toen Eubie honderd jaar werd, hadden Max Morath ( een pianist, die zich specialiseerde in ragtime ) met anderen een bijzonder eerbetoon georganiseerd voor Eubie Blake in het Shubert Theatre (Shubert Alley nummer. 1), dat de programering voor deze speciale dag had aangepast. Er waren meer beroemde mensen en sterren uitgenodigd, dan er ooit in dat theater hadden rondgelopen, denk ik, en dat wil wat zeggen. Ik voelde me vereerd dat ik een plekje kreeg naast Max Morath en Gregory Hines (acteur en danser) en John Hammond (platenproducer) aan de andere kant van Max. John Hammond had Eubie Blake gesuggereerd om de 2LP The Eighty-Six Years of Eubie Blake te maken en dat was een goed idee, want de plaat verkocht heel goed en Eubie kwam weer in de schijnwerpers en begon aan een nieuwe carriere. Volgens mij heeft Hammond ook Columbia zover gekregen om de Carnegie Hall Jazz Concert opnamen uit 1938 opnieuw uit te geven op LP; het werd één van de best verkochte platen voor Columbia. Als ik me niet vergis waren John en BG ( = Benny Goodman) zwagers. Een belangrijk concert, want het was de allereerste keer dat er jazz te horen was op het podium van Carnegie Hall . Bedenk dat het beroemde concert van George Gershwin and Paul Whiteman uit 1924, waarin voor het eerst Rhapsody in Blue werd opgevoerd, plaatsvond in de Aeolian Hall; dat zou nooit hebben gekund in Carnegie Hall.


Ik voel me rijk en vereerd met de tijd, dat ik Eubie Blake en zijn vrouw Marion kende; de tijd dat we elkaar regelmatig ontmoetten; de ontmoetingen met interessante personen. Ik ben bezig om mijn herinneringen toe te vertrouwe aan het papier. Wens me maar succes met dit project.


Lee Munsick
Vero Beach, Florida USA
(vertaling: Hans Koert)


Tot zover het eerste deel van Lee Munsick's bijdrage. Binnenkort de volgende delen. Reacties voor Lee kun je sturen aan: keepswinging@live.nl

Geniet van een fragment van een optreden van Eubie Blake met Gregory Hines

AT RANDOM:
Sometimes I Feel Like A Motherless Child - GRANT GREEN Quintet: Grant Green gitaar, Herbie Hancock piano, Butch Warren bas, Billy Higgings slagwerk, Garvion Maseaux tambourijn. Opgenomen in Englewood Cliffs NJ (USA) op 21 december 1962 voor Blue Note.


Tijdopname voor 17 december:
1937:

• foggy day = geraldo o
• caravan / little old lady / song is ended = mills brothers
• hallelujah / i want to be happy / if dreams come true = chick webb o

1947:

• nat meets june / sweet lorraine = metronome all stars
• bird feathers / charlie's wig / crazeology / drifting on a reed / quasimodo = charlie parker sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
grant green/feelin' the spirit = jazz/top 100 allertijden - CD 3 = jimmy giuffre/four brothers = ken aoki/banjo on stage = stan getz/nature boy = dick wellstood/this is the one .... dig ! = k-ximbinho/saudades de um clarinete = stefon harris/african tarantella - dances with duke

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Frank Morgan - Peace + Love

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Frank Morgan, 4th of Nov. 2007 in the Porgy & Bess Jazz Club ( Terneuzen - the Netherlands)

Yesterday we got the sad news that Frank Morgan passed away on Friday the 14th of December 2007, due to kidney failure, 73 years old. Next weekend he would have celebrated his 74th birthday.

Frank Morgan, born in Minneapolis, moved to Los Angeles when he was fourteen years old, where his father, Stanley Morgan, guitar player in the Inkspots, opened an after-hours club, called Casablanca. One of the regular guests in that venue was a young Charlie Parker, who must have been of great influence to the young Frank.

Frank Morgan was playing professional while still at the highschool and an altoist of surpassing ability. He recorded early 1950s some great tunes with musicians like Wardell Gray and Conte Candoli, Carl Perkins and Leroy Vinnegar. During this period Frank was busted for drug violations and spent a year in jail. It was not his only sentence; all together he spent almost 30 years locked away, all because of offenses that had to do with his heroin habit. In the late 1980s he was clean and rediscovered again and showed in concerts and numerous albums that he still could play like Charlie Parker. In fact, he started a new career, although he was already in his fifties.

A month ago Frank Morgan visited The Netherlands and played during a short tour with the Rein De Graaff Trio in the Porgy & Bess Jazz Club in Terneuzen in the southwest part of the Netherlands. The pictures in this contribution are from that concert. In a previous blog I wrote about this concert: Frank Morgan, almost 74 years old, played the alto saxophone like a young God, with white sneakers and new blue jeans, sitting on a stool. Even before the concert actually started, Frank Morgan was settled on stage, ready to take off, a glass of wine and a carafe ice water near at hand on his own stage table. Rein, Rein, when do we start?

Frank Morgan visibly enjoyed the concert in this small venue and the audience had a great concert by one of the last bebop survivors. Yes, I'm still alive, he sighed meaningfull at the start of the concert and smiled, as if he anticipated that this would be his final tour - happy to perform here in Porgy en Bess!!
At the end of the concert he thanked the audience with his eyes shone with pleasure. I asked him for an autograph while he was shuffling his bag to find a cigarette. Peace + Love he wrote .....
When I left the Porgy & Bess Jazz Club he still sat on his stool ..... all alone ... as if he was ready to take of for a third set ..... as if he couldn't say good-bye !!
Peace +Love

Frank Morgan ( 23rd of December 1933 - 14th of December 2007 )

Enjoy my pictures from the Porgy & Bess concert, the 4th of November 2007.

AT RANDOM:
The Man I Love (2nd take) (7:56) - MILES DAVIS and the MODERN JAZZ GIANTS: Miles Davis trumpet, Milt Jackson vibes, Thelonious Monk piano, Percy Heath bass and Kenny Clarke drums. Recorded in Hacksensack NJ. on the 24th of December 1954 for Prestige 7109

Time exposure for the 16th of December:
1927:

• crawley clarinet moan / let's pretend to be sweethearts / love will drive me crazy / she's nothing but nice = wilton crawley
• liza / nobody's sweetheart now = mckenzie and condon chicagoaens

1937:

• am i in another world / every day's a holiday / my first impression of you / my window faces the south / neglected/ on the sunny side of the street / why do hawaiians sing aloha = fats waller rhythm

1947:

• funny funny funny what a dime can do = mary osborne

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
miles davis/and the modern jazz giants = erik huele ensemble/friday the fourteenth = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 3 (2) = choro/1906-1947: compilation - volume 2 = beau hunks/play the original laurel & hardy music - volume 1 = al cohn-barry harris/play it now - volume 1 = victor recordings/sweet and hot dance bands vol. 2 = eddie condon/world of jazz (2lp) = eddie lang-joe venuti/the new york sessions 1926-1935 remastered - disc d.

Nederlands ( To the English translation )

Frank Morgan tijdens het concert op 4 november in Porgy & Bess - Terneuzen

Gisteren kreeg ik het trieste bericht dat Frank Morgan op vrjdag 14 december 2007, op een leeftijd van 73 jaar, tengevolge van een nierziekte, is overleden. Komend weekend hoopte hij zijn 74ste verjaardag te vieren.

Frank Morgan, geboren in Minneapolis, verhuisde op veertienjarige leeftijd met zijn ouders naar Los Angeles, waar zijn vader Stanley Morgan, gitarist bij de Inkspots, een nachtcafé opende, genaamd Casablanca. Eén van de regelmatige gasten in dat café was een toen nog jonge Charlie Parker, die een grote invloed zou hebben op zijn leven. Frank Morgan speelde al professioneel toen hij nog op de middelbare school zat en werd omschreven als een altist met buitengewone gaven. Hij nam begin jaren vijftig platen op met musici als Wardell Gray en Conte Candoli, Carl Perkins en Leroy Vinnegar. In deze periode werd Frank Morgan gearresteerd op beschuldiging van drugsgebruik en verdween voor een jaar achter de tralies. Alles bij elkaar zou Frank zo'n dertig jaar in de gevangenis doorbrengen ten gevolge van zijn heroineverslaving. Eind jaren tachtig werd hij herontdekt en begon hij, afgekickt, aan een comeback. Hij liet zijn publiek zien tijdens concerten en op tientallen platen dat hij na dertig jaar nog even prachtig kon spelen als zijn idool Charlie Parker. In feite, en dat is uniek te noemen, begon hij na zijn vijfenvijftigste, aan een nieuw leven - een nieuwe carriere.

Een maand geleden nog speelde Frank Morgan in Nederland met het Rein De Graaff Trio in de Porgy & Bess Jazz Club in Terneuzen. De foto's op deze pagina zijn van dat concert. In een eerdere bijdrage schreef ik al over dit concert: Frank Morgan, bijna 74 jaar oud, speelt de altsax als een jonge God, met witte gymschoenen aan de voeten, een nieuwe spijkerbroek, zat hij, al ruim voor het concert begon, te spelen op zijn kruk. Rein Rein, when do we start? Met een glas wijn en een karaf ijsblokjes bij de hand op een eigen tafeltje op het podium was hij er helemaal klaar voor.

Frank Morgan genoot zichtbaar van het concert in deze kleine club en het publiek kon terug zien op een geweldig concert van één van de laatste echte beboppers. Yes, I'm still alive, zei hij betekenisvol en glimlachte, blij te mogen optreden in Porgy en Bess, alsof hij voorvoelde dat het een afscheidsconcert zou worden.
Op het eind van het concert bedankte hij het publiek met een glimlach, die verraadde hoe hij intens genoot van het applaus. Aan het eind van het concert vroeg ik hem om een handtekening, terwijl hij in zijn tas op zoek was naar een sigaret. Peace + Love schreef hij op. Toen ik even later wegging uit Porgy en Bess zat hij daar nog steeds ........ op zijn kruk ........ alsof hij geen afscheid kon nemen van het publiek; klaar om zo weer te gaan spelen als hem dat gevraagd zou worden. Peace + Love

Frank Morgan ( 23 december 1933 - 14 december 2007 )

In mijn fotoalbum vind je meer foto's van dit memorabele concert in Porgy & Bess - Terneuzen ( 4 november 2007)

AT RANDOM:
The Man I Love (2nd take) (7:56) - MILES DAVIS and the MODERN JAZZ GIANTS: Miles Davis trompet, Milt Jackson vibrafoon, Thelonious Monk piano, Percy Heath bas en Kenny Clarke slagwerk. Opgenomen in Hacksensack NJ. op de 24ste december 1954 voor Prestige 7109


Tijdopname voor 16 december:
1927:

• crawley clarinet moan / let's pretend to be sweethearts / love will drive me crazy / she's nothing but nice = wilton crawley
• liza / nobody's sweetheart now = mckenzie and condon chicagoaens

1937:

• am i in another world / every day's a holiday / my first impression of you / my window faces the south / neglected/ on the sunny side of the street / why do hawaiians sing aloha = fats waller rhythm

1947:

• funny funny funny what a dime can do = mary osborne

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
miles davis/and the modern jazz giants = erik huele ensemble/friday the fourteenth = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 3 (2) = choro/1906-1947: compilation - volume 2 = beau hunks/play the original laurel & hardy music - volume 1 = al cohn-barry harris/play it now - volume 1 = victor recordings/sweet and hot dance bands vol. 2 = eddie condon/world of jazz (2lp) = eddie lang-joe venuti/the new york sessions 1926-1935 remastered - disc d.

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Gil Mellé

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today I love to present one of the treasure from my collection in my daily Keep Swinging Web Log, a musician, now almost forgotten, only remembered by a few connoisseurs, Gil Mellé, saxophone player. Born on the last day of 1931 in Jersey City, New Jersey (USA), he became known as a painter in the primitive modern style. When he was 16 years old he also played the saxophones (tenor and barithone) at clubs in New York. It is known that he was fascinated by the music of Thelonious Monk and he had a huge collection of Duke Ellington records. During one of his gigs he ws spotted by Alfred Lion, who invited him to make a Blue Note recording, that was released as Blue Note BEP 203. This first ten-inch LP contained musicians like Eddie Bert on tenor saxophone and Tal Farlow on guitar. Gil Mellé made four ten-inch LPs for Blue Note, and they are all reissued at The Complete Blue Note Fifties Sessions, a 2CD set. The third and fourth Blue Note release shows Gil Mellé on baritone saxophone, in a way I like most.

Gil Mellé, who was also a graphic artist, designed several covers for Blue Note. Mind that in the early 1950s 78 rpm records normally had no real printed cover, so this was, with the birth of the 10-inch LPs, a new phenomenon. Blue Note was the first record company to start with these new designed covers, but also advertisements in Down Beats and flyers for the man on the street. Gil Mellé became, together with John Hermansader and Paul Bacon the first cover designers for Blue Note. Most of you know that Frank Wolff was a passioned photographer and his pictures were often used for these covers. I searched into the book The Cover Art Of Blue Note Records - The Collection compiled by Graham Marsh and Glyn Callingham, but only found examples of covers designed by Reid Miles, who became, late 1950s, Blue Note's leading designer. Maybe Gil Mellé designed his own cover, like the one below. Can someone help me? Gil Mellé also introduced the great sound engineer Rudy Van Gelder to Blue Note. Rudy is still the most important sound engineer for Blue Note, and his transfers for reissues are famous ( Rudy Van Gelder Remastered. Rudy Van Gelder Edition - Connoisseur cd series )

Gil Mellé made some more albums for Prestige during the 1960s, who seem to be as good as these Blue Notes. During the second half of the 1960s he moved to California and started to make film music. He made, for example, the music for the well known TV-series Colombo, featured by Peter Falk.

He also founded his Jazz Electronauts, who played modern electronic music. It is that kind of music that is used to illustrate some of his art work ( not the covers i'm afraid, ..... just his paintings). The music behind this compilation is not to be compared with his early Blue Notes.

Gil Mellé passed away three years ago and was a great (baritone) saxophone player, one of those lost heroes, that deserve further recognition.

AT RANDOM:
Theme From "Any Number Can Win" - Jimmy Smith and his Orchestra: Jimmy Smith organ, Kenny Burrell guitar, Joe Newman and James Sedlar trumpet, Jerome Richardson and Budd Johnson saxes, Billy Mure guitar, Milt Hinton bass, Vince Gambella guitar, Bob Bushness fender bass, Bobby Donaldson drums, Doug Allan and Art Marotti percussion. Recorded in New york City on July 1963 for Verve V6-8552


Time exposure for the 15th of December:
1927:

• changes / mine all mine = california ramblers
• my baby / oriental man = chicago footwarmers
• kiss and make up = jack crawford o

1937:

• georgia on my mind = peggy dade-fats waller
• on the sunny side of the street = fats waller rhythm
• bye bye baby blues / mistreater, you're going to be sorry = blind boy fuller-sonny terry
• please don't stop him = memphis minnie

1947:

• prelude to a kiss / you go to my head = joe mooney quartet
• oscar's boogie = oscar peterson trio

1967:

• bedouin / ground hog / mississippi dip / new girl / new time shuffle / ready when you are c.b. / straight up and downtaste of honey / time after time = duke pearson big band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
jimmy smith/any number can do (lp) = gil mellé/the complete blue note fifties sessions (2) = madlib/shades of blue: madlib invades blue note = rob agerbeek/full house

Nederlands ( To the English translation )
Vandaag in mijn dagelijkse Keep Swinging web log één van die zeldzame juweeltjes uit de jazzgeschiedenis; een nu bijna vergeten muzikant: Gil Mellé, saxofonist. Geboren op de laatste dag van 1931 in Jersey City, New Jersey(Verenigde Staten). Hij werd in zijn jeugd vooral bekend als kunstenaar in een primitieve moderne stijl. Toen hij 16 jaar oud was ging hij saxofoon spelen ( zowel de tenor als de baritonsax) in clubs in New York City. Hij was gefascineerd door de muziek van Thelonious Monk en had een heleboel platen van Duke Ellington. Bij één van die schnabbels zat Alfred Lion in de zaal, die aanbood met hem een plaat te maken voor Blue Note. Dat werd Blue Note BEP 203. Deze eerste 25cm LP werd opgenomen in 1952 en januari 1953 en bevatte, naast Gil Mellé op tenorsax ook musici als Eddie Bert op tenorsax en Tal Farlow op gitaar. Gil Mellé maakte uiteindelijk vier van deze 25 cm LPs voor Blue Note, die alle heruitgebracht werden op een 2CD getiteld The Complete Blue Note Fifties Sessions. Op de derde en vierde 25-cm LP, halverwege de jaren vijftig opgenomen, speelt Gil Mellé voornamelijk baritonsaxofoon, en in die rol hoor ik hem het liefst.

Gil Mellé was ook grafisch artiest en maakte ook, dankzij zijn kennismaking met Alfred Lion, hoezen voor Blue Note. Bedenk dat in die tijd het bedrukken van hoezen nog niet zo'n algemeen gebruik was. De hoezen van de 78-toeren platen waren meestal saai en Blue Note nam het voortouw bij de eerste 25cm LPs. Dat geldt ook voor het verspreiden van flyers en het adverteren in bladen als Down Beat. Gil Mellé werd, samen met John Hermansader en Paul Bacon de eerste ontwerpers voor Blue Note. De meeste lezers zullen wel weten dat Alfred Lion's compagnon Frank Wolff een getallenteerde fotograaf was, wiens foto's vaak gebruikt werden op de hoezen. Ik heb in het boek The Cover Art Of Blue Note Records - The Collection samengesteld door Graham Marsh and Glyn Callingham gezocht naar voorbeelden van hoesontwerpen door Gil Mellé, maar alleen werk van de, sinds het eind van jaren vijftig, zo voor Blue Note kenmerkende grafisch ontwerper Reid Miles gevonden. Misschien ontwierp Gil Mellé wel onderstaande hoes? Wie kan me helpen? Gill Mellé heeft trouwens ook Rudy van Gelder geintroduceerd bij Blue Note als geluidstechnicus en de meesten zullen wel weten dat Rudy Van Gelder een hele goede keus geweest is. Nog steeds is Rudy van Gelder actief bij Blue Note in bijvoorbeeld het produceren van heruitgaven voor de Blue Note Rudy Van Gelder Remastered - Rudy Van Gelder Edition - Connoisseur cd serie )

Gil Mellé maakte ook nog een paar platen voor Prestige in de jaren zestig, die de moeite waard zijn om te pakken te krijgen. Halverwege de jaren zestig verhuisde hij naar de westkust, waar hij terecht kwam in de filmindustrie. Hij is bijvoorbeeld verantwoordeliijk voor de muziek achter TV series als Colombo met Peter Falk. Luister maar eens naar een fragment van deze series.

Hij richtte daar de groep The Jazz Electronauts op, die voornamelijk moderne electronische muziek gaan spelen. Deze muziek, is, wat mij betreft, niet te vergelijken met zijn Blue Note nalatenschap en gebruikt als begeleidingsmuziek bij een diapresentatie met daarin zijn schilderijen en tekeningen. ( Helaas ontbreken de LP hoezen)

Gil Mellé overleed drie jaar geleden en verdient mijns inziens meer erkenning voor zijn vroege Blue Note en Prestige opnamen.

AT RANDOM:
Theme From "Any Number Can Win" - Jimmy Smith and his Orchestra: Jimmy Smith Hammond orgel, Kenny Burrell gitaar, Joe Newman en James Sedlar trompet, Jerome Richardson en Budd Johnson sax, Billy Mure gitaar, Milt Hinton bas, Vince Gambella gitaar, Bob Bushness fenderbas, Bobby Donaldson slagwerk, Doug Allan en Art Marotti percussie. Opgenomen in New York City juli 1963 voor Verve V6-8552


Tijdopname voor 15 december:
1927:

• changes / mine all mine = california ramblers
• my baby / oriental man = chicago footwarmers
• kiss and make up = jack crawford o

1937:

• georgia on my mind = peggy dade-fats waller
• on the sunny side of the street = fats waller rhythm
• bye bye baby blues / mistreater, you're going to be sorry = blind boy fuller-sonny terry
• please don't stop him = memphis minnie

1947:

• prelude to a kiss / you go to my head = joe mooney quartet
• oscar's boogie = oscar peterson trio

1967:

• bedouin / ground hog / mississippi dip / new girl / new time shuffle / ready when you are c.b. / straight up and downtaste of honey / time after time = duke pearson big band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
jimmy smith/any number can do (lp) = gil mellé/the complete blue note fifties sessions (2) = madlib/shades of blue: madlib invades blue note = rob agerbeek/full house

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Friday The Fourteenth

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Friday The Fourteenth - a very appropriate choice for today. Not only because it is Friday The Fourteenth today; it is also a great album to play in the dark days before Christmas. The album Friday The Fourteenth, by Erik Huele was recorded February 1994. The title Friday The Fourteenth, of course with a wink to the Thelonious Monk piece Friday The Thirteenth, is a composition of Erik Huele himself, like all tracks on this album. Friday The Fourteenth has a vocal ( Marijke Van Berkum sings) and an instrumental version. I found this album by accident and because I had never heard of this piano player I gave it a chance. It is his second album. His first record, Talking Trees, dates from 1989 and was a solo piano album. It contained, as some reviews said, elegant and mystic piano music. Erik Huele studied piano, improvisation and composition at the Utrecht and Amsterdam Schools of Music, where he was a student of Bert Van den Brink and Jasper van't Hof. Bert van den Brink is nowadays a well known piano player, thanks to his Boy Edgar Award 2007, a leading jazz award in The Netherlands. Bert performed in two concerts last week in our region.

This second CD is with his Ensemble, Tjitze Vigel, bass, Michael Vatcher and Sebastiaan Kapteijn drums, Nono Garcia, guitar, Frans Vermeerssen tenor and baritone sax, Miguel Martinez soprano sax, Freek Bakker trumpet and Marijke van Berkum vocals. Erik Huele is on piano and he invited Sandip Bhattacharya, an Indian tabla player as a guest.
The music of this album contains jazz, with some touches of world music and New Age. It isn't so strange that Erik asked this Indian table player, born in Benares ( former Varanasi) (India), as he is a trainer in Chi Kung, a Chinese energy training. He gives concerts, specially for meditation, and his so-called ligconcerten ( lay-down concerts) are specially performances to relax and meditation.

Well, to be honest, the album is nice to play and I it never felt as if I was in the middle of some mystic relaxation session. It's a record that can be played without any problems in these dark days before Christmas and even on a Friday if you like - even if it's Friday The Thirteenth !!

Nowadays Erik Huele plays piano in the Tinto Sol Trio, featuring Pascal Binnenweg and percussionist - vocalist Marita Rust. They play music in the Flamenco tradition. It would be great to hear this music as well !!

The images of Bert Van Den Brink are made by Eddy Westveer.

AT RANDOM:
Crazy Rhythm - Sven Stiberg - Svenska Hotkvintetten

Emil Iwring violin, Sven Stiberg guitar, Folke Eriksberg guitar, Kalie Löhr guitar, Roland Bengtsson bass.

Recorded between 23 January 1940 for Columbia DS 1294.


Time exposure for the 14th of December:
1927:

• hallucinations / stay out of the south / wail = coon-sanders o
• here comes the showboat / just a little kiss from a little miss = jean goldkette o

1937:

• rockdale rag / smile darn ya smile = bar x-cowboys
• devil's great grandson = sons of the pioneers

1947:

• what a real woman = lonnie johnson trio

1967:

• green chimneys / ugly beauty = thelonious monk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
four scandinavian swing guitars/robert normann-helge jacobsen-folke eriksberg-sven stiberg = erik huele ensemble/friday the fourteenth = chet baker/boston 1954 = robert normann/the harry lime theme - the definitive collection-vol 4. = john varro/the two of us

Nederlands ( To the English translation )
Friday The Fourteenth - Vrijdag de veertiende - een wel heel toepasselijke titel voor de keus van vandaag. Niet alleen omdat het vandaag vrijdag 14 december is, maar ook omdat de muziek prima past in deze tijd van het jaar. De CD Friday The Fourteenth, is door Erik Huele opgenomen februari 1994. Friday The Fourteenth, natuurlijk met een knipoog naar het veel bekendere Friday The Thirteenth van Thelonious Monk, is een compositie van Erik Huele zelf. Het nummer Friday The Fourteenth heeft een vocale versie ( met Marijke Van Berkum zang) en een instrumentale. Ik kwam deze plaat bij toeval tegen en omdat ik de groep niet kende gaf ik ze het voordeel van de twijfel. Het is al Erik's tweede album; zijn eerste was een soloplaat getiteld Talking Trees, dat alweer van 1989 dateert. Deze plaat wordt omschreven als een elegante en mystieke pianoplaat. Erik Huele studeerde piano, improvisatie en compositieleer aan de conservatoria van Utrecht en Amsterdam, waar hij leerling was van Bert van den Brink en Jasper van't Hof. Bert van den Brink timmert tegenwoordig goed aan de weg, sinds hij de Boy Edgar prijs 2007 won en was afgelopen week nog tweemaal in Zeeland te horen.

Deze tweede CD is met zijn Ensemble, dat bestaat uit Tjitze Vigel, bas, Michael Vatcher en Sebastiaan Kapteijn slagwerk, Nono Garcia, gitaar, Frans Vermeerssen tenor- en baritonsax, Miguel Martinez sopraansax, Freek Bakker trompet en Marijke van Berkum zang. Erik Huele speelt op piano en heeft de Indiase tablaspeler Sandip Bhattacharya, uitgenodigd mee te spelen.
De muziek op de plaat is jazz, met toefjes wereldmuziek en soms een vleugje New Age. De keus voor de uit Benares ( voorheen Varanasi) afkomstige tabla speler is minder vreemd als je bedenkt dat Erik ook trainer is in de zgn. Chi Kung traditie, een Chinese energie training. Hij geeft met zijn groep af en toe zogenaamde ligconcerten, waarbij het publiek liggend kan mediteren en ontspannen.

Om eerlijk te zijn; je hoeft niet bang te zijn dat de muziek een ver-van-mijn-bed show wordt. Het is prettige jazz om naar te luisteren en je hebt nooit het gevoel beland te zijn in het één of ander mystiek oosters ritueel. Daarom is deze plaat zo geschikt voor deze donkere dagen voor de kerst; zelfs als toevallig vrijdag op de dertiende zou vallen........ .

Tegenwoordig speelt Erik Huele ook piano in het Tinto Sol Trio, die bestaat uit Pascal Binnenweg en slagwerker en zangeres Marita Rust. Zij spelen vooral muziek die geënt is op rijke Flamenco traditie. Het zou mooi zijn om deze muziek ook eens te horen.

De foto's van Bert van den Brink zijn van Eddy Westveer.

AT RANDOM:
Crazy Rhythm - Sven Stiberg - Svenska Hotkvintetten

Emil Iwring violin, Sven Stiberg guitar, Folke Eriksberg guitar, Kalie Löhr guitar, Roland Bengtsson bass.

Recorded between 23 January 1940 voor Columbia DS 1194.


Tijdopname voor 14 december:
1927:

• hallucinations / stay out of the south / wail = coon-sanders o
• here comes the showboat / just a little kiss from a little miss = jean goldkette o

1937:

• rockdale rag / smile darn ya smile = bar x-cowboys
• devil's great grandson = sons of the pioneers

1947:

• what a real woman = lonnie johnson trio

1967:

• green chimneys / ugly beauty = thelonious monk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
four scandinavian swing guitars/robert normann-helge jacobsen-folke eriksberg-sven stiberg = erik huele ensemble/friday the fourteenth = chet baker/boston 1954 = robert normann/the harry lime theme - the definitive collection-vol 4. = john varro/the two of us
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Chickasaw Syncopators

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Eighty years ago, on the 13th of December 1927, a band was born. Well, not exactly, of course, but on that date the first recordings of this great orchestra were made. The initiator of this band was Jimmie Lunceford, who should become the leader of one of the best orchestras of the 1930s and 1940s.
Jimmie Lunceford was born in Fulton June 1902 and passed away July 1947. As a kid he learned to play the alto saxophone while playing in the band of George Morrison. One of the musicians he met in that band, Andy Kirk, a well known band leader himself, remembered later how serious Jimmie Lunceford was and said about him: Even then he was showing signs of the professor and strict bandleader he was to become. He studied on some institutes, like the City College in New York and finally became in 1926 a graduate with a Bachelor of Music Degree at the Fisk University in Nashville.

He became a music instructor at Manassa High School in Memphis and gave music lessons. He founded a band called The Chickasaw Syncopators. The members of the band where students. On the 13th of December, 1927, they made their first record, with two tunes, titled Chickasaw Stomp and Memphis Rag. The members of that band were: Charlie Douglas and Henry Clay trumpets, H.B. Hall trombone, Christopher Johnson and a man named Johnson played the alto saxophones, George Clarke tenor saxophone, Bobby Brown piano, Alfred Cahns banjo, Mose Allen bassax and vocal and Jimmy Crawford drums. This band played in Memphis and during the summer season they found gigs in the surroundings. Jimmie knew some musicians while studying at Fisk University and invited them to join the Chickasaw Syncopators, like Willie Smith, the alto saxophone player, trombonist Henry Wells and Edwin Wilcox, who was a piano player.

The Chickasaw Syncopators became late 1920s a professional band. They performed at local broadcasts and played in venues around Memphis. A concert tour in Cleveland november 1929, Edwin Wilcox remembered, together with Jimmie Lunceford and Willie Smith co-leader of the band, became a nightmare, as it was cold and therefor the people didn't visit their concerts, so there wasn't enough money to warm and buy food. In June 1930 Jimmie Lunceford was the only leader of the band when he made a second record with the band, now full-titled Jimmie Lunceford and his Chickasaw Syncopators. In this band you find Jimmie Lunceford himself on the alto saxophone, Henry Wells on trombone, Willie Smith on alto saxophone and Joe Thomas on clarinet and tenor saxophone. He would become the best tenor player in Lunceford band for the next twenty years.

The two tunes, recorded eighty years ago, are in my collection on a VJM VLP 39 Lp titled Sunshine Special . They sound primitive as a mix of orchestral ragtime, southern blues and authentic black church preaching: its main attraction is the vocal preaching of Moses Allen.

Great to realize that this 80 years old Columbia record was the start of such a great band.

I told about the Jimmie Lunceford Legacy Project a few weeks ago.

AT RANDOM:
I Love You Porgy - NUEVA MANTECA (featuring Jan Laurens Hartong piano, leader, Ton De Gouw trumpet, Jarmo Hoogendijk trumpet, Ben Van Dungen saxophone, Boudewijn Lucas bass and bass guitar, Lucas van Merwijk drums, Martin Verdonk percussion, Nils Fischer timbales and guest player Alaor Soares Brazilian percussion player. Recorded in October 1993 and released on the album Nueva Manteca - Porgy & Bess ( Lucho 7714 )


Time exposure for the 13th of December:
1927:

• alexander's ragtime band = all star o
• hotter than that / savoy blues = louis armstrong hot five
• chickasaw stomp / memphis rag = chickasaw syncopators
• louder and funnier / slue foot / wabash blues = coon-sanders o
• sweet potato blues = lonnie johnson-de loise searcy
• steeple chase = ramblers dansorkest

1977:

• caldonia / body and soul / caldonia / early autumn / mood indigo / rose room = woody herman septet

1987:

• cristy's dance / food for thoughts / bewixt & between = lennie niehaus quintet
• get it, got it, good = rush hour

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
nueva manteca/porgy & bess = ken aoki/banjo on stage = sunshine special/(jug- and stringbands) (lp) = miles davis/greatest hits (lp)

Nederlands ( To the English translation )

Tachtig jaar geleden, op 13 december 1927, werd een band geboren. Nou ja, natuurlijk niet precies op die dag .... er werd, ogenschijnlijk niet meer dan een onbelangrijke rimpel in de zee van historische gebeurtenissen, een plaat opgenomen, die de eerste muziek vastlegde van een later zo beroemde band, het grote orkest van Jimmie Lunceford. Dit orkest groeide uit tot één van de beste jazzorkesten. Jimmie Lunceford werd geboren in Fulton in juni 1902 en stierf in juli 1947. Als kind speelde hij altsax in de band van George Morrison. Eén van de muzikanten die hij ontmoette was Andy Kirk, zelf later ook een groot orkestleider, en die herinnert hem als: Even then he was showing signs of the professor and strict bandleader he was to become.( = Zelfs toen al leek hij op een zelfverzekerde leraar en leider, zoals we dat van hem uit latere perioden kennen). Hij studeerde op verschillende instituten, zoals het City College in New York en studeerde uiteindelijk af aan de Fisk Universiteit van Nashville met een graad in de muziek.

Hij werd muziekdocent aan de Manassa High School in Memphis en richtte een schoolband op, The Chickasaw Syncopators, waarvan hij de inspirator werd. De leden van de band waren studenten van de school en op 13 december 1927 maakten ze hun eerste twee opnamen: Chickasaw Stomp en Memphis Rag. De leden van de band waren Charlie Douglas en Henry Clay op trompet, H.B. Hall trombone, Christopher Johnson en een man waarvan we alleen de achternaam kennen, Johnson speelden altsax, George Clarke op tenorsax, Bobby Brown piano, Alfred Cahns banjo, Mose Allen bassax en Jimmy Crawford slagwerk. Deze band speelde in Memphis en tijdens het zomerseizoen ook wel schnabbels in de omgeving. Jimmie Lunceford kende nog een aantal musici uit de tijd toen hij studeerde aan de Fisk Universiteit en die nodigde hij uit bij het orkest. Zo kwamen Willie Smith, altsaxofonist, trombonist Henry Wells en Edwin Wilcox, pianist, bij de band.

De Chickasaw Synvcopators, geleid door Edwin Wilcox, Willie Smith en Jimmie Lunceford, werd eind jaren twintig een professionele band. Ze traden op voor de radio, maar werden alleen bekend rond Memphis en omgeving. Een tournee in Cleveland november 1929 liep door de strenge kou bijna fout af. Doordat er weinig mensen naar de concerten kwamen vanwege het weer, leden de bandleden honger en kou. In juni 1930 was Jimmie Lunceford de leider geworden en werd de tweede plaat opgenomen, nu met een band die voluit Jimmie Lunceford and his Chickasaw Syncopators genoemd werd. In de band komen we nu de namen tegen van Jimmie zelf op altsax, Henry Wells op trombone, Willie Smith op altsax en Joe Thomas op klarinet en tenorsax. Hij zou de komende twintig jaar uitgroeien tot de beste tenorist uit de Jimmie Lunceford band.

De twee eerstgenoemde titels, tachtig jaar geleden in was vastgelegd, vond ik op de VJM VLP 39 Lp getiteld Sunshine Special . Ze klinken tamelijk primitief als een mix van orkestrale ragtime, authentieke blues uit het diepe zuiden en de "preaching voice" van Moses Allen, die het een religieus toefje meegeeft; een snufje gospel uit de zwarte religieuze gemeenschap.

Eigenlijk toch schitterend als je je bedenkt dat zo'n eenvoudige Columbia plaat tachtig jaar geleden opgenomen door een groep onbekende mensen de start blijkt van zo'n geweldig orkest.