Keep (it) Swinging: 2012-11

Newsletter (English) | Nieuwsbrief (Nederlands)

Newport '58: De kopersectie van de Toren van Babel Band (Hans Koert) | Newport '58: Babel's Band brass section  (Hans Koert)
Fud Candrix (1908-1974 ( Georg Lankester)
CONCERTS: Houston Person - Rein de Graaff Trio: DJS (Dordrecht) (Hans Koert) | Soo Cho Kwartet: Porgy en Bess (Terneuzen) ( Hans Koert)
REVIEWS-RECENSIES: Lollo Meier - Fleur Manouche (Jørgen Larsen) | Mark Masters Ensemble - Ellington Saxophone Encounters ( Hans Koert) | Tabor - Teli lichta ( Georg Lankester) | Oscar Aleman - Buenos Aires 1965-1975 | Oscar Aleman Buenos Aires 1965-1975 ( Jørgen Larsen) | Ezra Weiss - Our Path To This Moment ( Hans Koert) | Nathalie Cressman - Unfolding (Hans Koert) | Kevin Coelho - Funkengruven ( Hans Koert) | Joao Paulo Albertim - Toca Pernambuco ( Jørgen Larsen)
RECORD COLLECTING: Longophon - 60 Grenzguell-Pils (Hans Koert)

George Wein en Marshall Brown hopscotched in het voorjaar van 1958 Europe conducting auditions on a back-breaking schedule ..... Ze beoordeelden honderden jazzmuzikanten van professionals tot amateurs en alles wat daar tussen zat ... Uiteindelijk werden zeventien jonge veelbelovende Europese jazzspelers geselecteerd voor wat de Toren van Babelband zou gaan heten, die in 1958 op het Newportfestival mocht optreden. Voor Nederland werd Ruud Jacobs uitgekozen. In Newport '58: De kopersectie van de Toren van Babelband deze keer de blazers die op de zeef voor deze International Youth Band waren blijven liggen: Newport '58: De kopersectie van de Toren van Babel Band (Hans Koert)

In spring 1958 George Wein and Marshall Brown hopscotched Europe conducting auditions on a back-breaking schedule ..... They heard hundreds upon hundreds of musicians, amateur, professional, and every stop in between. In a series of blogs Ruud Jacobs, Dutch bass player, remembers his debut at Newport. Today Ruud won't speak, but you can learn more aboutthe brass section, Brown selected for his International Youth Band, aka the Babel's Band: Newport '58: Babel's Band brass section (Hans Koert): Newport '58: Babel's Band brass section (Hans Koert)

Fud Candrix - één van de belangrijkste jazzsaxofonisten uit de Belgische geschiedenis maakte naam voor de oorlog met zijn jazz - dansorkest om tijdens de mobilisatie de Belgische soldaten een hart onder de riem te steken .... Na de oorlog trad hij met en kleiner combo op, maar moest het afleggen tegenover de jonge generatie. Georg Lankester zet Fud Candrix nog eenmaal in de schijnwerpers: Fud Candrix (1908-1974) ( Georg Lankester)

You can also follow the Keep (it) Swinging blog (and its related blogs) at Facebook.
Je kunt de Keep (it) Swingingblog ook dagelijks volgen via Facebook.

Hans Koert
keepswinging@live.nl

Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Deborah Brown - Eric Ineke's JazzXpress in Porgy en Bess

 Amerikaanse jazzzangeres presenteert nieuw album All Too Soon met  Eric Ineke's JazzXpress in Porgy en Bess
Melodies have a way of sticking with you ... (Deborah Brown)
Hans Koert

Aan stoppen denkt de twee weken jonge 65-jarige nog niet ..... Al sinds hij eind jaren zestig bij Henny Vonk en Ferdinand Povel achter het slagwerk aanschoof, speelt Eric Ineke, geboren in Haarlem, april 1947, een belangrijke rol in de Nederlandse jazzscene .... als begeleider en niet weg te denken slagwerker bij het Rein de Graaff Trio (sinds 1971) en tientallen andere groepen, besloot hij zo'n kleine tien jaar geleden een eigen groep te beginnen: JazzXpress ..... en met dit kwintet trad hij zondag 15 april 2012 aan op het podium van Porgy en Bess in Terneuzen, met als speciale gast: Deborah Brown.

Eric Ineke ( foto: Hans Koert) 
De Eric Ineke JazzXpress bestaat uit: Rodolpho Fereira Neves (trompet) - Sjoerd Dijkhuizen (tenorsax) - Rob van Bavel (piano), Marius Beets, de Mercedes Benz onder bassisten - the ultieme timekeeper ... op bas en Eric Ineke (slagwerk). Speciale gast de Amerikaanse zangeres Deborah Brown, die al een paar keer eerder in Porgy en Bess optrad ( met o.a. Horace Parlan en Red Mitchell; met de WDR Big Band o.l.v. Jerry van Rooyen - en met Roger van Haverbeke en Eric Vermeulen).

Marius Beets (foto: Hans Koert)
Great that you're here on such a sunny day, verwelkomde Deborah Brown het Porgy en Bess publiek en ze begon een opsomming te geven, van wat men allemaal op deze zonnige middag had kunnen ondernemen ... But you didn't -  you're here and that's great .....

Deborah Brown ( foto: Hans Koert)
Deborah Brown werd geboren in 1953 in Kansas-City en groeide daar op in een muzikaal gezin. Haar moeder was een klassiek geschoold pianist en vader speelde trombone. Van hem moet ze haar liefde voor de jazz meegekregen hebben, want hij introduceerde haar in die muziek, door thuis de muziek van Art Tatum, Roy Eldridge, Charlie Parker en Clifford Brown te draaien, al was ze als tiener meer geboeid door zangeressen als Nancy Wilson, Roberta Flack en Dionne Warwick. In 1967 maakte ze haar debuut voor publiek met het nummer The Nearness of You. Ze ging zingen in allerei groepen en stijlen, van musicals tot optredens in de voorprogramma's van zangeressen als Flora Purim, Shirley Scott en Ernestine Anderson.

Marius Beets en Deborah Brown ( foto: Hans Koert)
Gefascineerd door de stem van zangeressen als Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan had ze het liefst jazz gezongen, maar, ondanks lange weken met soms zes optredens per week, lukte het niet om in de populaire muziek in de VS echt door te breken. Op bezoek in Europa werd ze verrast door de hier aanwezige jazzscene, die veel minder hard was dan in haar geboorteland en haar hier met open armen verwelkomde en ze besloot in Europa te komen wonen, eerst in Brussel en twee jaar later in Baarn. Ze zou zo'n twaalf jaar in Nederland blijven wonen.

Marius Beets, Rodolpho Neves en Sjoerd Dijkhuizen (foto: Hans Koert)
Ze maakte hier platen met trombonist Slide Hampton, trompettist Benny Bailey en saxofonist Johnny Griffin, allen waren blijven hangen en ze kreeg nu de kans op te treden in alle uithoeken van de wereld met grote namen als Monty Alexander, Horace Parlan, Cedar Walton, Lou Donaldson, Red Mitchell en Roy Hargrove, om er een paar te noemen. De afgelopen vier weken trad zo op in Rusland ( I even performed above the polar circle, vertelde ze me), Zweden en Engeland en na dit concert stonden er nog optredens in Nederland en Duitsland op het programma - een lange vermoeiende tour van zes weken ... I'm looking forward to play at home with the boys again ... verzuchtte ze.

 Rodolpho Fereira Neves ( foto: Hans Koert)
Eric Ineke en zijn JazzXpress openden de eerste set met het instrumentale nummer The One and Only, waarna Deborah Brown haar optreden startte  met Light in Your Eyes en I'm Satisfied. Dit nummer werd in augustus 1933 door Duke Ellington and his famous Orchestra op Brunswick vastgelegd, met Ivie Anderson als zangeres en één van de nummers, samen met de bekende Ellington klassieker, het schitterende Mood Indigo, dat Deborah ook in Terneuzen vertolkte, eerder vastlegde met Eric Ineke's JazzXpress in hun tribuutalbum For The love of Ivie. In In a Sentimental Mood liet Deborah horen wat een geweldige stem ze heeft, ook in de langzame nummers.

Sjoerd Dijkhuizen ( foto: Hans Koert)

Eén van de mooiere nummers van de avond waren Evenin', bekend geworden door Mr. Five by Five, Jimmy Rushing met de Basie band en de klassieker Indian Love Call, oorspronkelijk opgenomen in 1924 door Leroy Smith's Dance Orchestra op het obscure Everybody's label, maar ook opgepakt door Paul Whiteman, die het op Victor tot een bescheiden hitje maakte. Uiteindelijk werd het de eerste musical show tune, die meer dan een miljoen keer over de toonbank ging in de versie van Jeanette MacDonald en Nelson Eddy, die de hoofdrollen speelden in de gelijknamige filmklassieker uit 1936. Deborah was heel blij met het arrangement dat Rob van Bavel voor haar maakte. When I heard this tune for the very first time – years ago I loved to sing it, but no-one ever made me such a great arrangement then Rob did …..  De eerste set werd afgesloten met de bekende All God's Chillun Got Rhythm, waarin chillun', legde Deborah uit, gewoon children, kinderen dus, betekent.

 Deborah Brown ( foto: Hans Koert)

Eric Ineke werd onlangs 65 jaar en eind van deze maand verschijnt zijn boek The Ultimate Sideman, dat hij samen met David Liebman samenstelde en dat eind van de maand tijdens een groot concert met David Liebman en The Jazz Orchestra of the Concertgebouw in het Bimhuis gepresenteerd wordt. Eric Ineke en zijn mannen speelden al vaker met Deborah Brown. In 2008 verscheen het album For the Love of Ivie, een eerbetoon aan Ivie Anderson, de zangeres, die bekend werd door haar vertolkingen bij o.a. het orkest van Duke Ellington. Vorig jaar maakte Eric Ineke met zijn JazzXpress opnieuw opnamen met Deborah in Kansas City en tijdens het Porgy en Bess concert werden zeven van de twaalf nummers van deze nieuwe cd, All Too Soon, vertolkt, die tijdens dit concert gepresenteerd werd.

Rob van Bavel ( foto: Hans Koert)

De tweede set werd geopend met Horace Parlan's Arrival, dat Deborah ruim 25 jaar geleden al eens met Benny Bailey, Johnny Griffin en Ed Thigpen (net als Deborah toen alle drie Americans in Europe - immigranten ( overigens met onze "emigrant" Hein van de Geyn op bas)) in Brussel opnam, waar ze toen woonde. Na All To Soon, het titelnummer van haar nieuwste cd opgenomen vorig jaar in Kansas City met the JazzXpress, volgde de klassieker, It Don't Mean a Thing ....,  een zin die elke serieuze jazzliefhebber moeiteloos kan afmaken, waarin Deborah liet horen goed naar The First Lady of Song geluisterd te hebben - Ella Fitzgerald, volgens velen De (met een hoofdletter D) onbetwist beste jazzzangeres van de vorige eeuw ...... en gekeken? Zelfs haar verschijning op het podium van Porgy en Bess doet denken aan een reïncarnatie van the First Lady of Song.

Deborah Brown (foto: Hans Koert) 
Na het tamelijk onbekende One Hundred Dreams Fom you, dat Deborah ooit opnam met het Jack van Poll Trio (juli 1987) volgde het schitterende The Peacocks, in de jaren zeventig geschreven door pianist Jimmie (eigenlijk Jimmy) Rowles. Het nummer I'm checkin' out, goom bye, oorspronkelijk gezongen door Ivie Anderson, eind jaren dertig bij Duke Ellington, staat ook op de tribute cd For The Love of Ivie, een album dat ik nog steeds eens moet beluisteren .... Het concert werd afgesloten met Falling in love with love, één van mijn favorieten. Een mooie afsluiter van een begenadigd zangeres, die de erfenis van de grote vocalisten als Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan levend houdt ........


Hans Koert
keepswinging@live.nl
Facebook: Keep (it) Swinging
Twitter: #keepitswinging

Deborah Brown en Eric Ineke's JazzXpress kennen elkaar al een aantal jaren en maakten samen een album, dat een eerbetoon was aan de Amerikaanse jazzzangeres Ivie Anderson, die tijdens de jaren dertig bij Duke Ellington zong - Hun nieuwste cd heet All Too Soon en werd vorig jaar opgenomen in Kansas City - afgelopen weekend werd deze gepresenteerd in de Porgy en Bess jazzclub in Terneuzen. Voor één keer herleefden oude tijden en leek de geest van The First Lady of Song Chatting' Ella door de Terneuzense jazzclub te zweven .... Keep (it) Swinging vertelt graag over dit soort bijzondere concerten. Als je op de hoogte wilt blijven dan kan dat via Twitter, Facebook of de gratis maandelijkse nieuwsbrief. Vraag hem aan: keepswinging@live.nl

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jazz legend Jimmy Heath: a giant, a giant, a giant ....

Jazz Orchestra of the Concertgebouw invites ....
He's a giant, a giant, a giant, a giant .... He's a hell of an arranger-composer and just a hell of a nice guy, and I love him dearly (quote: James Moody)
Jimmy Heath in the Porgy en Bess Jazz Club (Terneuzen - The Netherlands)
Hans Koert


Jazzlegende Jimmy Heath in Porgy en Bess (Nederlands) | Jazz legend Jimmy Heath: a giant, a giant, a giant .... (English)


Promise is debt ... A year ago Henk Meutgeert, the leader of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw with Tom Harrell as its guest player promised to return to the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands ...... on the first of April, 2012.  The first of April?  Isn't that All Fools' Day? Sure, but not this time .... The Jazz Orchestra of the Concertgebouw played a concert at the small cosy Porgy en Bess Jazz Club Sunday afternoon, the first of April 2012. A memorable concert, especially due to its guest player, the legendary tenor sax player Jimmy Heath, 85 years young, who impressed with his enthusiasm and hearty laugh.

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess ) (photo courtesy: Hans Koert)
 Jimmy Heath was born in Philadelphia, October 1926 in a musical family.  With his two brothers Percy and Al, nicknamed Tootie, they became  known during the 1970s as the Heath Brothers.  Jimmy started his career together with his bass playing brother Percy in the Howard McGhee Sextet, in which he debuted on Savoy records February 1948. During this period he founded his first big band, which featured Johnny Coles, Ray Bryant, John Coltrane and Benny Golson, (who visited the Porgy en Bess jazz club in April 1999 with Cyrus Chestnut (piano), Kengo Nakamura double bass and Neil Smith drums) ........., but as far as I know these late 1940s big band sessions were never recorded. And it is said, that also Charlie Parker and Max Roach joined one of its concerts.

John Marshall ( in Porgy en Bess) (photo courtesy: Hans Koert)


The Jazz Orchestra of the Concertgebouw, 18 members, opened the first set with its swinging opener Two Brothers, written by Simon Rigter, with a great solo by Joris Roelofs on clarinet, followed by the tune Houston Street Beat, written and played by the US trumpet player John Marshall, who was added to the trumpet section. John Marshall performed several times at the Porgy en Bess Jazz Club, with Ferdinand Povel in February 2008 and  recently, last November. Jimmy Heath, a brittle old man in his 80s, but playing like a vigorous youngster opened his part of the concert with a solo in his composition Sleeves, assisted by Ruud Breuls on trumpet and bass player Frans Van Geest.

Jorg Kaaij ( in Porgy en Bess ) (photo courtesy: Hans Koert)

The tunes selected by Jimmy Heath were all own composition, like Sound for Sore Ears (with Jorg Kaaij on alto saxophone) and a tribute to Duke Ellington's right-hand man in composing Billy Strayhorn, entitled Ellington's Stray Horn with a great solo by The Boss, as Benny Golson used to call his one year older pal from Philadelphia with respect ........ With Project S, which was recorded several times by Jimmy, with groups like the Heath Brothers (1979) and recently with his Jimmy Heath Big Band, closed the first set. Although Jimmy didn’t made a secret of the original meaning of the letter S in the tune, which was Sex, for him the S mend Swing .... I'm too old for that now, but it means to me Swing ......  Peter Beets, however, the piano player active in this orchestra from the very first beginning, showed that he could play a great stride piano solo, so for me, this time, the letter refered to Stride.  

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

Jimmy Heath started his career in music on alto saxophone, which brought him his nick name Little Bird, which he didn't like, but he became known as a tenor sax player and as an arranger and composers of great tunes like C.T.A. I didn't bring that, this time - sorry for that - he told me during the break, but I will play Gingerbread Boy as the final tune of the evening. During the break he signed my beloved classic Blue Note albums with the 1953 J. J. Johnson Sextet recordings from 1953, the so-called The Eminent albums and my 1953 Blue Note Miles Davis album (volume 2) with Miles Davis, Jay Jay, Gil Coggins, Art Blakey and his brother Percy ( one of the tunes is actually the before mentioned composition C.T.A.). I remember that recording session very well. It wasn't a studio band, he corrected me: We actually played in clubs with that band .... Did you ever read my biography? It's all on it. Try to find yourself a copy ( I Walked with Giants - Jimmy Heath - Joseph McLaren). He signed the Miles Davis Blue Note album with the words: Forever Miles ........ What an inspiring man, an icon himself, who played with all those other legends of jazz: John Coltrane, Miles Davis, Charlie Parker, Benny Golson, Dave Brubeck and Kenny Dorham ( to list some). Thanks for ears ...... he said with all due respect, when we shook hands .....

Jimmy Heath ( 1960) ( source: Rhythme, Maandblad voor Jazz-, Dans- en Amusementsmuziek) ( Nº 138) ( March 1961) ( Hans Koert archive)

Mid 1950s he was imprisoned, due to drugs offences, like so many of his colleagues. Men dient zich te herinneren, dat het een erg onzekere tijd was (Times were very tough), Jimmy explained in a Down Beat article, quoted (in Dutch) at the Rhythme magazine: Het was moeilijk om aan werk te komen en bovendien werd onze muzieek (sic) niet geaksepteerd (sic) ( We had no work and our music wasn't accepted). Iemand stelde toen voor om verdovende middelen te gaan gebruiken .... iedereen deed dat. Je zou je er beter door gaan voelen en zo. Ik aksepteerde (sic), en daarmee was ik verkocht. (Drugs should help you to accept that and to feel well, they said and so I did .....) After years in jail, he returned to the jazz scene, clean, better then ever ........  The Dutch jazz magazine Rhytme ( March 1961) praises the come back of the 34 years old Jimmy Heath. ... In de snel wisselende wereld van de Jazz mag het zeldzaam genoemd worden, dat een musikus (sic) een jaar of vijf van het toneel verdwijnt en dan terugkeert zonder iets van zijn status verloren te hebben en bovendien volledig afgestemd blijkt te zijn op de nieuwste verworvenheden. ( It's rather uncommon that in the ever changing world of Jazz, a musician, who drops out of the picture for some years, returns, but still respected and even playing the continuous developing music without any problems. )

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess ) (photo courtesy: Hans Koert)

Jimmy Heath developed into a sought after musician and during the 1970s he and his brother Percy became known as the Heath Brothers. His core business was composing and arranging, but, after almost 65 years in showbiz he's still active as a musician. During the last decade he recorded with his own Big Band, but also as a guest in bands like the New York Gerald Wilson Orchestra (2003), the band of Antonio Hart (2003), The Dizzy Gillespy All-Star Big Band (2005), The Diego Urcola Orchestra (2005), Now's The Time Big Band (2008) and, last but not least, the Jazz Orchestra of the Concertgebouw which belongs, according to Henk Meutgeert, its leader, to the four best big bands of the world.

Bert Boeren ( in Porgy en Bess) (photo courtesy: Hans Koert)
The second set opened with a great piano intro by Peter Beets playing the tune Imagination and the concert continued with a Jimmy Heath composition Gemini. Jimmy Heath, Martijn Van Iterson, Bert Boeren and John Marshall played some great solo's in this tune.

Sjoerd Dijkhuizen ( in Porgy en Bess ) (photo courtesy: Hans Koert)

 Next number was Time and the Place, a tune Jimmy recorded in 1967 with the Art Farmer Quintet for the album of the same name. Jimmy impressed in one of the most fascinating compositions of the concert, the tune Voice of the Saxophone, a tribute to Coleman Hawkins and part of the great 1975 Afro-American Suite of Evolution, in which Jimmy showed what a great saxophone player he is, despite his ripe old age. For the members of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw, most young educated jazz musicians, this concert was very special, playing which such an icon. Some of them had brought their photo camera to record this historic event.

Joris Roelofs ( in Porgy en Bess) (photo courtesy: Hans Koert)
The final tune was Jimmy's Gingerbread Boy, a tribute to Jimmy and Mona's son (Mona, his wife for years, joined Jimmy at this tour), who passed away in his 40s, in which the members of the orchestra seized the opportunity to excel - a final chord of a memorable concert by one of the last icons in jazz, composer, arranger and saxophone player Jimmy Heath, accompanied by one of the best big bands of the world, the Dutch Jazz Orchestra of the Concertgebouw, directed by Henk Meutgeert. 

Part of the reeds section. ( f.l.t.r.: Joris Roelofs and Jorg Kaaij on flutes + Juan Martinez ( baritone sax) ( photo courtesy: Hans Koert)

And if you might have planned a trip to this part of the world, spring 2013, try to join its next concert in this club, scheduled the 7th of April 2013: The Jazz Orchestra of the Concertgebouw in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen (The Netherlands) with, I'm sure, another inspiring guest player.

Hans Koert

keepswinging@live.nl
Twitter: #keepitswinging

A memorable concert - saxophone player Jimmy Heath joined the Dutch Jazz Orchestra of the Concertgebouw, one of the best big bands of the world, in a concert at the famous small cosy jazz club Porgy en Bess in Terneuzen( The Netherlands). A memorable concert, not only because of the great compositions that were selected, but also because of its guest saxophone player and composer of all those tunes, Jimmy Heath, who joined, 85 years young, the big band at two boiling sets .... Jimmy Heath, one of the last living, stil active, icons of jazz, a contemporary and colleague of legends like Charlie Parker, John Coltrane and Miles Davis, signed my beloved Miles Davis 1953 Blue Note albums, with the words Miles for ever. Thanks for history ... Jimmy! Keep (it) Swinging loves this kind of inspiring musicians and loves to share it with the friends of the Keep Swinging blog. Enjoy its free monthly newsletter: keepswinging@live.nl

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Jazzlegende Jimmy Heath in Porgy en Bess

Jazz Orchestra of the Concertgebouw lost belofte in ....
Jimmy Heath is a giant, giant, giant, giant .... He's a hell of an arranger-composer and just a hell of a nice guy, and I love him dearly (citaat: James Moody)
Thanks for ears (= Bedankt voor het luisteren) ( Jimmy Heath)
Hans Koert


Jazzlegende Jimmy Heath in Porgy en Bess (Nederlands) | Jazz legend Jimmy Heath: a giant, a giant, a giant .... (English)


Belofte maakt schuld .......... Een jaar geleden, tijdens het concert van The Jazz Orchestra of the Concertgebouw met Tom Harrell in de hoofdrol, beloofde dirigent en artistiek leider Henk Meutgeert dat ze terug zouden komen - op 1 april 2012. Geen 1 april grap .......... Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw deed de kleine Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen zondagmiddag 1 april 2012 koken. Een memorabel concert, vooral door de meegebrachte gast, de legendarische Jimmy Heath, 85 jaar jong, die met zijn enthousiasme en gulle lach het publiek om zijn vinger wond.

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)
 Jimmy Heath werd geboren in Philadelphia, oktober 1926 in een muzikaal gezin.  Met zijn twee broers Percy en Al, bijgenaamd Tootie, werden ze in de jaren zeventig bekend als de Heath Brothers. Jimmy begon zijn carrière samen met zijn basspelende broer Percy in het Howard McGhee sextet, waarmee hij in Parijs optrad en op een Savoyplaat debuteerde in februari 1948. Tijdens deze periode richtte hij ook zijn eerste big band op, waarin een jonge John Coltrane en stadsgenoot Benny Golson, die in april 1999 op ditzelfde podium in Porgy en Bess optrad met Cyrus Chestnut piano, de Japanner Kengo Nakamura op bas en Neil Smith op slagwerk. In die eerste bigband zaten ook Johnny Coles en Ray Bryant en het schijnt zelfs dat Max Roach en Charlie Parker een keer mee gespeeld hebben ....... Niet gek als je als twintigjarige net begint en je weet dat soort talenten om je heen te verzamelen ....  Helaas zijn er, voor zover ik heb kunnen nagaan, geen opnamen van deze big band bewaard gebleven.

John Marshall ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)
Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, zo'n 18 man sterk, opende de eerste set met het swingende openingsnummer Two Brothers, geschreven door Simon Rigter, met een belangrijke rol voor Joris Roelofs op klarinet, gevolgd door het nummer Houston Street Beat, geschreven en gespeeld door de Amerikaanse trompettist John Marshall, die meegekomen was met de trompetsectie. John Marshall speelde al verschillende keren in Porgy en Bess samen met Ferdinand Povel in februari 2008 en onlangs nog in november van het afgelopen jaar. Jimmy Heath, een breekbaar ogend, maar zeer vitale tachtiger, opende zijn aandeel met een solo in het nummer Sleeves, bijgestaan door Ruud Breuls (trompet) en bassist Frans van Geest.

Jorg Kaaij ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

De nummers, die Jimmy Heath had meegebracht waren alle  eigen composities, zoals Sound for Sore Ears (met Jorg Kaaij op alt) en een ode aan Duke Ellington's rechterhand Billy Strayhorn, toepasselijk getiteld Ellington's Stray Horn met een fraaie solo van The Boss, zoals Benny Golson, zijn één jaar jongere makker uit Philadelphia hem vroeger met gevoel voor understatement noemde.  Met Project S, dat Jimmy vele malen opnam, onder andere met de Heath Brothers (1979) en onlangs nog met zijn Jimmy Heath Big Band, sloot de eerste set af. Hoewel Jimmy verklapte dat de S oorspronkelijk voor het word Sex stond, haastte hij zich te verklaren dat het in dit geval Swing betekende I'm too old for that now, but it means to me Swing ....., maar, gelet op de verrassende stride bijdrage van Peter Beets, de vaste pianist van het orkest, stond voor mij de S garant voor een stevige portie stride-piano.  

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

Jimmy begon zijn muzikale loopbaan op altsax, wat hem de bijnaam Little Bird opleverde, wat hij niet leuk vond ....  Later ging hij tenorsax spelen en ging arrangeren en componeren ...... Jimmy heeft nooit muziek gestudeerd en leerde het vak van componeren in de praktijk van o.a. Gil Fuller, in wiens band hij speelde.  Bekende composities zijn C.T.A. ( I didn't bring that, this time- sorry for that - vertelde hij me in de pauze, wel Gingerbread Boy. We will play that as the final tune, verklapte hij, waarbij het fenomeen toegift als een zeepbel uiteenspatte. In de pauze signeerde hij mijn diepgekoesterde Blue Note lp's met de J. J. Johnson's Sextet opnamen uit 1953, de zgn. the Eminent ... albums en mijn Miles Davis Blue Note (volume 2), waarbij hij  met Miles Davis, Jay Jay, Gil Coggins, Art Blakey en zijn broer Percy zes legendarische opnamen maakte ( met o.a. de eerder genoemde eigen compostie C.T.A.). I remember that session very well. It wasn 't a studio band, corrigeerde hij me, We actually played in clubs with that band .... Did you ever read my biography? It's all on it. Try to find yourself a copy ( I Walked with Giants - Jimmy Heath - Joseph McLaren). Met de woorden Forever Miles, signeerde hij mijn lp. Wat een geweldige man - Hij speelde met John Coltrane, Miles Davis, Charlie Parker, Benny Golson, Dave Brubeck en Kenny Dorham ( om er een paar te noemen) en is de bescheidenheid-zelf gebleven. Als ik afscheid van hem neem geeft hij me nog de woorden Thanks for ears mee, bedankt voor het luisteren ....... !

Jimmy Heath ( 1960) ( bron: Rhythme ( Nº 138) ( maart 1961) ( foto Hans Koert archief)

De jaren vijftig, bestempeld als de hoogtijdagen van de jazz, waren voor de jazzmusici helemaal geen hoogtijdagen.  Er was weinig werk en veel musici grepen naar de drank en drugs ..... Jimmy vertelt hierover in Down Beat, geciteerd in een artikel De comeback van Jimmy Heath ( in Rhyhme (Nº 138 - maart 1961): Men dient zich te herinneren, vertelt Jimmy Heath, dat het een erg onzekere tijd was, en de zaken er niet goed voor stonden toen. Het was moeilijk om aan werk te komen en bovendien werd onze muziek niet geaccepteerd. De toekomst, gaat Jimmy verder, zag er niet best uit. Iemand stelde toen voor om verdovende middelen te gaan gebruiken - iedereen deed dat. Je zou je er beter door gaan voelen en zo. Ik aksepteerde (sic), en daarmee was ik verkocht. Het kostte Jimmy een jarenlange  gevangenissttraf. Rhythme, waaruit bovenstaande geciteerd werd, prijst Jimmy om de manier waarop hij terug kwam in de jazzscene - sterker dan ooit: ... In de snel wisselende wereld van de Jazz mag het zeldzaam genoemd worden, dat een musikus (sic) een jaar of vijf van het toneel verdwijnt en dan terugkeert zonder iets van zijn status verloren te hebben en bovendien volledig afgestemd blijkt te zijn op de nieuwste verworvenheden.

Jimmy Heath ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

Jimmy Heath ontwikkelde zich tot een gezocht musicus en tijdens de jaren zeventig vormde hij met zijn broers ( Al verliet de groep in 1978) de succesvolle groep the Heath Brothers. Zijn core business werd het arrangeren en componeren en hij gaf lange tijd les hierin aan universiteiten in de VS en workshops overal ter wereld, maar is, na 65 jaar in de muziek, nog steeds actief op zijn tenor. De afgelopen tien jaar leidde hij eigen orkesten en is nu voor een korte tournee te gast bij het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, dat zich, volgens muzikaal leider Henk Meutgeert,  mag rekenen tot de beste bigbands van de wereld. 

Bert Boeren ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)
De tweede set werd geopend met het nummer Imagination, ingeleid door Peter Beets, waarna Jimmy Heath zich weer aansloot bij het orkest met het nummer Gemini, een compositie in 3/4 maat. Jimmy Heath, Martijn van Iterson, Bert Boeren en John Marshall namen de solo's voort hun rekening.

Sjoerd Dijkhuizen ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

 Na In Time and the Place, een nummer dat Jimmy in 1967 met het Art Farmer Quintet voor de gelijknamige Columbia lp opnam, volgde één van de mooiste nummers van de middag, Voice of the Saxophone, een ode aan Coleman Hawkins en onderdeel van de bejubelde Afro-American Suite of Evolution uit 1975, waarin Jimmy eens te meer liet horen, ondanks zijn vergevorderde leeftijd, nog een geweldig saxofonist te zijn. Trouwens, ook voor de leden van het orkest moet deze korte tour heel bijzonder zijn, gezien de vele fototoestellen, die de musici meegesmokkeld hadden op het podium ...... om dit bijzondere concert van binnen uit vast te leggen.

Joris Roelofs ( in Porgy en Bess - 1 april 2012) (foto: Hans Koert)

De toegift, gepland, zoals Jimmy me verklapte, werd het nummer Gingerbread Boy, een ode aan de op 47 jarige leeftijd overleden zoon van Jimmy en Mona, zijn echtgenote, die meegekomen was en waar hij al heel wat jaren mee getrouwd is. Alle solisten in het orkest kregen alle ruimte om nog even te exceleren. Een waardig slot van een memorabel concert - met het levende bewijs dat jazz jong houdt. Thanks Jimmy, Thanks for History!

Deel van de rietsectie. ( v.l.n.r.: Joris Roelofs en Jorg Kaaij op fluit + Juan Martinez ( bartonsax) ( foto: Hans Koert)

Het Jazz Orchestra of the Concertebouw timmert flink aan de weg.  Zo treden ze binnenkort op met Eric Ineke en Dave Liebman, met Eric Vloeimans, Roy Hargrove en Oleta Adams  en wordt in mei de verlorengewaande Singer composities van Georgie Fame opnieuw uitgevoerd met Madeline Bell en Georgie Fame. Op zondag 7 april 2013, overigens, is het Jazz Orchestra of the Concertgebouw weer te beluisteren in Porgy en Bess - Terneuzen.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Een legendarisch concert - saxofonist Jimmy Heath treedt op met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, één van de vier beste big bands van de wereld in de vermaarde jazzclub Porgy en Bess in Terneuzen. Een memorabel concert, niet alleen vanwege de schitterende muziek, maar vooral door de aanwezigheid van deze inspirerende jazzlegende, die met alle grote jazziconen, van Charlie Parker, John Coltrane tot Miles Davis heeft opgetreden en daar smakelijk over kan vertellen. Thanks for ears, schreef hij in alle bescheidenheid op de lp die ik meegebracht had ... bedankt voor het luisteren! Bedankt Jimmy voor je mooie muziek en je mooie verhalen ....... Keep Swinging wil dit soort bijzondere ontmoetingen niet ongemerkt voorbij laten gaan. Vind je dat ook? Vraag dan de gratis maandelijkse Keep Swinging ieuwsbrief aan: keepswinging@live.nl

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions