Saturday, November 30, 2013

Keep (it) Swinging: 2013-11

Newsletter (November 2013) - Nieuwsbrief (november 2013)



Maarten van der Grinten en Francien van Tuinen (photo courtesy: Hans Koert)

MOST POPULAR LAST MONTH:

Welcome to Keep (it) Swinging's latest newsletter - Thanksgiving was  last week and in Holland Sinterklaas is ahead. Later this month we'll celebrate Christmas .....   I'm sure you will find some interesting stuff during these long dark days ....   Feel free to spread the http://keepitswinging.blogspot.nl link to your friends .. They will like it ...... Hans Koert.
  
From my mailbox:  Keep (it) Swinging: Ik word steeds weer gegrepen door je prachtige foto's Hans (Henriette van Raak)

Welkom op de nieuwe Keep (it) Swinging nieuwsbrief site, met weer interessante bijdragen en recensies. Sinterklaas verlaat volgende week ons land en dan kunnen we ons klaarmaken voor de kerst.  Je vindt weer een aantal interessante linken naar blogs. Bovendien presenteer ik een eerste lijst met platen / cd's, die dubbel in mijn verzameling gekomen zijn en weg mogen. Als je die lijst wilt zien, vraag hem dan even aan ( keepswinging@live.nl ) - Lezers van de nieuwsbrief krijgen 10% korting.(Even  aangeven s.v.p.)  .... Het aantal lezers van de Keep (it) Swinging blogs stijgt nog steeds .... Help mee door vrienden en kennissen op deze blog te wijzen:  http://keepitswinging.blogspot.nl  ... Je doet hen er waarschijnlijk een groot plezier mee.  Hans Koert

ARTICLES / ARTIKELEN
”I knew Django Reinhardt well. He used to say jazz was gipsy – we often argued over that. I agree with many Americans I met in France who said he played very well but with too many gipsy tricks. He had very good technique for both hands, or rather one hand and a pick, because he always played with a pick. Not me, I play with my fingers. There are things you can’t do with a pick – you can’t strike the treble with two fingers and play something else on the bass string. – But I admired him and he was my friend. He was my greatest friend in France. We played together many times, just for ourselves. I used to go to his wagon, where he lived. I’ve slept and eaten there – and also played! He had three or four guitars. Django never asked anyone to go to his wagon, but he made an exception with me. I appreciated him, and I believe the feeling was mutual” ; Reinhardt vs Aleman (Jorgen Larsen) 
Zowel Django Reinhardt als Oscar Alemán vierden triomfen in het Parijs van de jaren dertig. Beide gitaristen trokken de aandacht door hun uitzonderlijk muzikale kwaliteiten op de gitaar. We weten dat ze vrienden waren ... dat ze elkaar opzochten na een optreden en dat Django wel eens aanklopte bij Oscar als hij zijn instrument vergeten was of om snaren verlegen zat. Ze hebben samen gespeeld ....  dat is zeker, binnen de wanden van Django's woonwagen. Nooit stonden de twee samen op het podium noch zijn er foto's waarbij beiden samen op staan - Wat zou dat mooi geweest zijn.  Jørgen Larsen zette één en ander op een rijtje in de blog Django Reinhardt versus Alemán.  (Jo Larsen)


CONCERTS / CONCERTEN / FESTIVALS

Twee vocalisten, een gitaar en een kop thee ... meer is er eigenlijk niet nodig voor een geslaagd jazzconcert. Wouter Hamel, de jonge crooner en enfant terrible van de Nederlandse jazz, wiens naam tot in Japan gespeld wordt en Francien van Tuinen, de Groninger zangeres, die behept is met, als we de critici mogen geloven, a unique voice and exceptional natural rhythmic flexibility, she has guts, excellent diction and perfect timing lieten met slechts de begeleiding van Maarten van der Grinten horen, hoe jazz hoort te klinken. Zondagmiddag 17 november 2013 leek alles samen te zijn gekomen voor een onvergetelijk jazzconcert in Porgy en Bess (Terneuzen):  Twee getalenteerde vocalisten, die, begeleid door slechts één gitaar, een sfeer konden opbouwen, die door een volle zaal erg gewaardeerd werd. Jazz zoals jazz hoort te zijn ..... Intiem en zonder toeters en bellen: Wouter Hamel-Francien van Tuinen in Porgy en Bess . ( Hans Koert)

Op zondagmiddag 3 november 2013 bewees de  Amerikaanse trompettist Jeremy Pelt, alom geroemd en gelauwerd vanwege zijn spel, waarom hij genoemd wordt als één van de meest veelbelovende jazztrompettisten van de wereld. Met zijn Jeremy Pelt Show, waarin saxofoniste Roxy Coss met haar saxofoonspel verraste, veroverde hij in twee lange sets moeiteloos het "verwende" publiek van Porgy en Bess. Weer zo'n mooi concert van Porgy en Bess! (Hans Koert)
Jeremy Pelt  (photo courtesy: Hans Koert)

Een maand geleden vond in Bathmen, een voorstad van Deventer, een uniek dubbelconcert plaats van het kwartet van Fapy Lafertin en Lollo Meier, met in het voorprogramma de hotclubformatie Quatre Tickets de Swing ( met zang van Ita van Dijk). Ondanks dat het concert alweer een maand geleden werd georganiseerd, wil Keep (it) Swinging graag een verslag van Georg Lankester over dit unieke gebeuren plaatsen: Fapy Lafertin-Lollo Meier: Jazz op een zondagmiddag ( Georg Lankester)

A month ago a unique double concert was scheduled by Swing4all in its series Jazz on a Sunday afternoon in  Bathmen, a suburb of  Deventer (The Netherlands), October 13th, 2013, with the well known Fapy Lafertin - Lollo Meier Quartet. The hot club formation Quatre Tickets de Swing ( with vocals by Ita Van Dijk) opened the concert. Keep (it) Swinging loves to share a review of this unique memorial concert by guitarist Georg Lankester of the support band Quatre Tickets de Swing.

  
RECENSIES / REVIEWS

Equinox, een enthousiaste groep musici uit Den Haag, debuteerde vijf jaar geleden met een opvallend album Here & Now; onlangs verscheen hun tweede: Face The Music met meer dan twaalf nummers jazz, die de sfeer van de jaren vijftig en zestig, de tijd van de beroemde Blue Notealbums, doet herleven - De bijgevoegde dvd brengt, als kers op de taart, beelden uit een mooi vastgelegd concert. Een CD-DVD die niet in je platenkast mag ontbreken. (Hans Koert)  

Equinox, a The Hague based jazz quintet, released, five years after its debut with the album Here and Now - a cd and a dvd, recorded live, brings back the atmosphere of the music of the 1950 Blue Note Jazz era .... A must have!

Making a solo piano album was a great experience for Jim Beard, for decades a sought after accompanist and composer.  When you play with an ensemble you have strength in numbers and someone else is keeping time, but here I’m exposed and naked, he said, but it’s a great feeling not to have to worry if I should suddenly choose to drop time and do something more freely.  Get your copy of this great Jim Beard piano album: Show of Hands (Hans Koert)

Recently the first albums in the NDR 60 Years Jazz Edition have been released by Moosicus. The NDR started its live radio jazz programs in 1952, edited by Hans Gertberg and its first surviving tape featured a double concert by the US bebop icon at the trumpet Dizzy Gillespie and the German New Jazz Stars, directed by Hans Koller, featuring Albert Mangelsdorff and Jutta Hipp.  A great series of albums to watch out for ......: Dizzy Gillespie + Hans Koller New Jazz All Stars 1953 ( Hans Koert)

 The Tom Dempsey Trio has that specific sound of the jazz guitar in combination with the groovy sounds of the Hammond B3 organ .... a popular sonic palette.  Tom Dempsey's latest album, entitled Saucy, features Ron Oswanski at the Hammmond B3 organ  and Alvin Atkinson on drums. A great album to find a copy. (Hans Koert) 


Hans Koert

 Retrospect
Keep Swinging (old) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , , , , , , ,

Tuesday, October 30, 2012

Keep (it) Swinging: 2012-10

Newsletter (English) - nieuwsbrief (Nederlands)
Ruud Jacobs: Newport '58 De Slag bij Newport - The Battle of Newport
Rein De Graaff viert zijn 70ste verjaardag - 70th birthday party
Stan Brender: Belgische vooroorlogse jazz
 CONCERTEN: Lollo Meier en Fapy Laftertin - Floriaan Wempe - Scat Cats
CD-Reviews: Bill Evans: Two unique live concerts - Twee unieke liveconcerten
Amina Figarove: Twelve - Gypsy y Los Gatos Rumberos: Swingaro.
and much more .............

More detailed information see below - meer gedetailleerde informatie over de ontwerpen hieronder.

Als George T. Wein en het echtpaar Brown in het vroege voorjaar van 1958 naar Europa vertrekken om in 16 landen de leden voor hun Internationaal jeugdorkest band te recruteren, hebben ze nog geen enkel idee hoe die er uit zal komen te zien - they carried with them only a dream of such a band. Als ze eind maart terugkeren naar de VS is het allemaal werkelijkheid geworden, maar hebben ze, volgens Marshall Brown die de missie leidde, zoveel Europees talent gezien en gehoord dat hun band wel dertien trompettisten, acht trombones ..... zou kunnen bevatten. De Nederlandse auditie vond plaats in maart 1958 in Theater Bellevue in Amsterdam en werd met gevoel voor humor door Paul Acket omschreven als De Slag om Newport. De jonge bassist Rudi Jacobs, broer van pianist Pim, en bekend van radio- en televisieuitzendingen, is de eer waardig gekeurd om de Nederlandse vanen hoog te houden, kan het Nieuwsblad van het Noorden later trots melden (Hans Koert): Newport '58: De Slag om Newport. 


When George Wein and Mr. and Mrs. Marshall Brown took off for Europe in mid-winter (1958) to recruit a band of top young sidemen from 16 countries, they carried with them only a dream of such a band. When they returned to the US in late Msrch, they brought back a reality. The Dutch auditions for the Babel's Band, De Toren van Babelband, were scheduled at the Bellevue Theatre in Amsterdam, March 1958: The Battle of Newport.(Hans Koert) Newport '58: The Battle of Newport.


Rein De Graaff, gevierd jazzpianist, begeleidt al decennialang met zijn trio vergeten of bijna vergeten Amerikaanse jazzmusici. Vandaag wordt hij zeventig en dit viert hij met een serie concerten met de Amerikaanse Boss Tenor Houston Person. Rein de Graaff - 70 jaar jong en still going strong ...... Keep (it) Swinging Rein (Hans Koert): Rein De Graaff: 70 jaar



Rein De Graaff, celebrated Dutch jazz bebop piano player, accompanied with his trio dozens of US legendary forgotten or (almost) forgotten jazz musicians during his more then 50 years career. This week he celebrates his 70th birthday with a series of concerts with the legendary Boss Tenor Houston Person. Rein De Graaff - 70 years young and still going strong .... Keep (it) Swinging Rein; (Hans Koert) Rein De Graaff - 70th Birthday Party

Over de vooroorlogse jazz in België is over het algemeen weinig bekend. Maar toch waren er jazz-musici die grote bekendheid genoten, zoals pianist Stan Brenders en saxofonist Fud Candrix, die ieder jarenlang als orkestleider actief waren. Andere uitstekende jazzmusici waren de rietblazers Jean Omer en Chas Remue. ( Georg Lankester):  
Mede gezien de internationale contacten van Brenders en Candrix, ook met diverse Franse muzikanten in de jaren ‘30/40, beperk ik mij in dit artikel tot de beide orkestleiders. Vandaag het eerste deel in een tweeluik over vooroorlogse jazz in België: Stan Brenders (Georg Lankester)

De Belgische jazzpianist, maar vooral bandleider, Stan Brenders werd na de oorlog gestraft voor zijn collaboratie met de nazi-bezetters. Anders dan bijvoorbeeld de Ramblers in Nederland, kreeg hij geen kansen meer om terug te komen - bovendien was de smaak van het publiek veranderd. Hij werd clubeigenaar en sleet zijn dagen, herinneringen ophalend achter zijn piano in zijn club voor wie het maar wilde horen ... Hij verloor zijn eerste vrouw, zijn zoon en tenslotte ging ook zijn gezondheid achteruit. Tony Gallez maakte Stan in de jaren zestig mee en dook in zijn fotoarchief ........( Hans Koert - Tony Gallez): Stan Brender: een eerbetoon in foto's

Most of Miles Davis, Thelonious Monk, Chet Baker and Bill Evans early recordings have been reissued in cheap budget boxes, a grab bag for collectors, but stabbed the serious record companies to the heart ...... Limetree and Resonance recently released two excellent live albums by the Bill Evans Trio, recorded in the Top of the Gate in New York City (1968) and the Stadsschouwburg in Groningen ( The Netherlands) - both in an excellent sound quality.Two essentials!:(Hans Koert): Bill Evans: Two unique live concerts.

De oude meesters van de jazz liggen in de graaibakken - de muziek van Miles Davis, Thelonious Monk, Chet Baker en Bill Evans van voor 1962 wordt zonder gêne gejat en voor een appel en een ei verkwanseld - de serieuze platenmaatschappijen delven het onderspit ... Toch gebeuren er nog wondertjes en wordt oud materiaal opnieuw uitgebracht .... - Limetree and Resonance brachten onlangs twee schitterend liveopnamen uit, twee dubbelcd's, van het Bill Evans Trio, op genomen in de Top of the Gate in New York City (1968) en in ons eigen land, de Stadsschouwburg in Groningen - beide in een uitstekende geluidskwaliteit ..... Twee concerten die je niet mag missen!: (Hans Koert) Bill Evans: Twee unieke liveconcerten.

Oscar Alemán, the Argentine guitarist and entertainer was, late 1950s, a celebrated personality, not only known for his music. He appeared in the film Historia de una Carta as a film actor, directed by Julio Porter. He appears with a band in an extended nightclub sequence, and plays four songs, all four interupted by dialogues. These fragments were knowns already, but now the complete movie, featuring Oscar Alemán, Angel Magaña and Julia Sandoval is available now ...... ( Jo Larsen): Historia de una Carta


Amina Figarova and her husband Bart Platteau moved one and a half year ago to the other side of the ocean, where they surprised the US jazz audiences with their sextet at numerous concerts ..... Recently Amina Figarova and her band released its twelfth album, entitled: Twelve (Hans Koert): Amina Figarova: Twelve 


The Spanish group Gypsy y Los Gatos Rumberos continues the string-swing tradition from Django Reinhardt and the QHCF by fusing Manouche Jazz with rumba, charleston, different 'clubs' of flamenco, Balkan folk and swing. The group was established in 2008 in Requena (Valencia) and has after touring Spain and France released their first cd, SWINGARO, that shows off the danceable and entertaining style of the ensemble's string-swing ( Jo Larsen): Swingaro

CONCERTS:
Lollo Meier en Fapy Lafertin: twee grote namen op gitaar, die in de stijl van Django, zijn muzikale erfenis levend houden, zonder die klakkeloos te kopiëren. Tijdens de 96e Doctor Jazz Dag in Wageningen speelden ze muziek van hun nieuwste album: Plachterida. ( Hans Koert)

De jonge tenorsaxofonist Floriaan Wempe verrast met zijn debuutalbum Flo's Flow - Met een begeleidingsband, die menig beginnend jazzmuzikant zich alleen maar kan dromen ( Karel Boehlee - Jos Machtel en Willie Jones III), presenteerde hij zich tijdens een serie releaseconcerten - Afgelopen weekend sloot hij deze serie optredens af met een mooi concert in de Porgy en Bess jazzclub in Terneuzen. (Hans Koert): Floriaan Wempe in Porgy en Bess.

JASZ ( Jazz Activiteitein Stichting Zeeland) organiseert al zo'n dertig jaar swingende Oude Stijl jazz concerten in Middelburg. Zondagmiddag 28 oktober 2012 trad het vermaarde jazzorkest The Scat Cats op in hotel Arneville in Middelburg voor een honderdtal Oude Stijl Jazzliefhebbers. De organisatoren van deze maandelijkse jazzconcerten kunnen zich nog steeds verheugen in een goeie belangstelling, al blijven nieuwe bezoekers van harte welkom, vertelde voorzitter Jaap Kingma (Hans Koert) 

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Follow the Keep (it) Swinging blog at Facebook or ask for its free newsletter
Volg de Keep(it) Swinging blog op Facebook of vraag de gratis nieuwsbrief.

Labels: , , , , , , , , ,

Monday, November 22, 2010

An homage to 100 years Django by Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters and le Jazz Manouche.

Een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt met Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters en hun Jazz Manouche. (Nederlands) - An homage to 100 years Django by Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters and le Jazz Manouche. (English)

Django's musical heritage revived at a concert in The Volckaert in Dongen (The Netherlands).
An homage to 100 years Django by Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters and le Jazz Manouche.

Hans Koert

A Spectaculair concert, een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt ( A spectacular concert, an homage to 100 years Django Reinhardt) the concert was billed beforehand - a provocative remark. On Friday evening, the 19th of November, 2010, an homage to the music of Django Reinhardt, who passed away 100 years, was scheduled at the Theater Dongepark / De Volkaert in Dongen, a place near Breda in the southern part of the Netherlands.

Fapy Lafertin ( photo courtesy: Hans Koert)
Django Reinhardt was born in a caravan in a shantytown in Liberchies, near Charleroi in Belgium, January 1910 and grew up as the son of a gypsy entertainer, called "Negros" or "La Belle Laurence" and a guitarist and basket maker. He raised wit
h music and soon he started to play the violin and later the guitar. He became an entertainer in small cafés and bars and well known with his Quintette du Hot Club de France. The music of the Quintette is well known and played all over the world and Django's music styles became known as the Hot Club Music. But Django also made recordings with larger groups and orchestras, like the orchestras of Michel Warlop with great names like the US saxophonist Coleman Hawkins and trumpetter Arthur Briggs or the bands of Duke Ellington or Benny Carter. That music is seldom played and that's why Joep Peeters organized with the support of Fapi Lafertin and Koen De Cauter and reed player and above all arranger Robert Veen this reconstruction of Django's orchestral performances.
Joep Peeters ( photo courtesy: Hans Koert)
Le Jazz Manouche anno 2010, as Joep had labelled this one night band, started its first set with Avalon and I Surrender Dear. The former, originally part of Puccini's opera La Tosca, and made popular by Al Jolson, was recorded by Django in 1935. On stage just a quintet with Fapy Lafertin on solo guitar, Koen De Cauter on the soprano saxophone and a rhythm section featuring Joep Peeters ( piano), Richard Frijters (double bass) and Peter Den Boer (drums).

The quintet: f.l.t.r. Koen De Cauter-Richard Frijters-Fapy Lafertin and Peter Den Boer. ( Joep Peeters not visuable) ( photo courtesy: Hans Koert)

Koen and Fapy are good friends and colleagues (almost "twins", as they were born almost on the same day (!)) since they were school kids in the 1960s, when Fapy, aged ten years old, played with Bamboula Ferret and his Ensemble in Emiel De Cauter's café De Klokkeput in Sint Martens Latem near Ghent( Belgium). Een fantastische tijd ( = A great time), Koen told me during the break.

Koen De Cauter (photo courtesy: Hans Koert)
That guitar playing peer fascinated Koen and he took up the guitar. Both Fapy and Koen became friends and joined the band of Piotto Limberger where they learned to play in the old Romani-musical tradition. In the mid 1970s both Koen as Fapy decided to modernize their music and they deci
ded to play the repertoire of Django. Deze muziek herinnert me aan mijn jeugd, aan de tijd toen mijn ouders nog een café hadden in de buurt van Oostende. (= This music remembers me to my childhood, the time my parents had a café near Oostende). De stilte - het zwenkende vuurtorenlicht van Oostende - de verlichte wijzers van m'n eerste polshorloge. (= The quiet atmosphere, the lights of the lighthouse of Oostende - the fluoristic hands of my first wristwatch). Django en zijn muziek zijn voor mij symbolen van een tijdperk ( = Django and his music are for me symbols of an era.). Hij had het - net als George Brassens - Ken je die? ( He got it - like George Brassens - You remember him?). Fapy and Koen founded the Waso Quartet, named after Koen's eldest son Waso ( also active as a guitar player in the family band) and since that time Waso became a household word for swinging Hot Club music.
Robert Veen ( photo curtesy: Hans Koert)

During the first set Joep enlarged its ensemble with more instruments, like in Speevey or Speevy, a 1937 Reinhardt-Grappelli composition, with saxophonist Robert Veen and cornet player Jon Birdsong and the tune Margie, as an homage to Andre Eykan, saxophonist who recorded it with Django in 1940. The tunes Honeysuckle Rose and Crazy Rhythm where selected to honour the 1937 Coleman Hawkins and Benny Carter recordings and Joep invited for that his reed section on stage, featuring Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer and tenorist Antoine Trommelen.

Le Jazz Manouche anno 2010: f.l.t.r.: (at the back) Peter Den Boer-Jon Birdsong-Edward Nuiten and Peter Van Steen. (at the front): Fapy Lafertin-Robert Veen-Ronald Jansen Heijtmajer and Antoine Trommelen. (photo courtesy: Hans Koert)
The brass section, with cornet player
Jon Birdsong ( who is also present on the great Django! album recorded by Fapy and Koen), Edward Nuiten (trumpet) and Peter Van Steen ( trombone ) completed the band in Between The Devil and the Deep Blue Sea, recorded by Django in 1937 as a member of the Dicky Wells Orchestra. The audience learned that Koen also has a great voice and Fapy shined in his own composition Plachterida, mangled by Joep as Flapcherida, as if it was a new discovered butterfly.
The first set was finished with the great tune entitled Place de Brouckere, in a great arrangement by Robert Veen - for me one of the most fascinating tunes of this concert in a great Robert Veen big band arrangement with atonal blue notes and surprising accents. Why don't we hear those arrangements more often played live?
Antoine Trommelen (photo courtesy: Hans Koert)

During the break Koen and I shared our fascination for
Oscar Aleman, the great Argentine guitar player often compared to Django. Een fantastische gitarist, maar anders dan Django. Hij maakte schitterende muziek, zoals het nummer Scartunas (= A great guitar player, unlike Django, but he made wonderful music, like Scartunas ). Django was heel serieus als hij speelde. (= Django was very seriously when he played) Ik hou van de Argentijnse taal en de ritmen - de tango, de milonga - je weet wel, maar ook die uit Brazlië: de samba, de Baion. Maar niet de bossa nova - veel te gemaakt ( = I love the Argentine language and its rhythms: the tango, the milonga, you name it, but I also like to play music from Brazil: Samba and the Baion, but not the bossa nova - too artificial). En hoe zit dat met Choro? I asked (= And what about Choro?). O ja geweldig, maar ik zou er niet mijn hele ziel en zaligheid in willen leggen ( = Yes, great music, but I wouldn't sell my soul for it). Koen has a program nowadays in which he performs Argentine tango's and rhythms with musicians like Juan Masondo ( guitar) and Alfredo Marcucci (bandoneon). I love to hear that .....!

Koen De Cauter (photo courtesy: Hans Koert)

After the break some more great tunes were played, like the Artie Shaw's composition Moonray, although never recorded by Django; a great swinging tune. The vocal group, the Peeters Sisters joined in some tunes like Exactly Like You. A strange addition to the concert, in my opinion, not because their musical skills ( They really can sing!), but because the fact that Django never recorded with such vocal groups. Fact was, that these young women lowered the average age of the band substantial and it seemed that some soloist grew wings.
Joep Peeters ( photo courtesy: Hans Koert)

Nuages, although a fully instrumental composition by Django, became enlarged with a recently discovered vocal version entitled the Bluest Kind Of Blues, sung by Chris Peeters. The concert was finished with the well known Tiger Rag, not the Django version Django's Tiger as Joep announced, but, never mind, the audience liked it. The encore was for the well known Django standard Manoir de mes Rêves, which Joep translated as 't Kietelkot, a local name of a whorehouse.

Ronald Jansen Heijtmajer ( photo courtesy: Hans Koert)

An unique concert with seldom heard compositions, played by Django in larger ensembles - indeed Toon Oomen and Joep Peeters were right to label this concert beforehanded as a Spectaculair concert - a concert with the best followers of Django's musical heritage, Fapy Lafertin and Koen De Cauter, accompanied by a dozen professional musicians
who know how to play it.
The Peeters Sisters (f.l.t.r.: San, Chris and Wies Peeters) ( photo courtesy: Hans Koert)

Some concerts become legendary, recorded or unrecorded. I think about the Joe Henderson concert I recently reviewed, but also performances like the legendary concert of the Original Prague Syncopated Orchestra in the Turfschip in Breda in 1978 a few miles away from Dongen. I'm sure - Within a few years people wil ask you about this: Did you join that concert? Wow! This Homage to 100 Years Django was such an historical event.
Fapy Lafertin ( photo courtesy: Hans Koert)

If you love hear the music played at the concert, the best album to listen to seems to be the new album, entitled Django! A Tribute - 100 Years Django Reinhardt by Koen De Cauter, Fapy Lafetin & Group ( W.E.R.F. 083 )

Hans Koert
Twitter
keepswinging@live.nl


Django Reinhardt was born 100 years ago in a caravan at the shantytown in Walloon (Belgium). Le Jazz Manouche Anno 2010 directed by Joep Peeters honoured the music of Django at a concert in Dongen, in the south of the Netherlands, with a large band featuring some great musicians like Fapy Lafertin, Koen De Cauter and Robert Veen, an homage to the music of Django - a historical and legendary event. Keep Swinging joined the concert and reviewed it. If you don't to miss it follow the blog at Twitter or ask a free newsletter.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , ,

Sunday, November 21, 2010

Een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt met Fapy Lafertin-Koen De Cauter-Joep Peeters en hun Jazz Manouche.

Een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt met Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters en hun Jazz Manouche. (Nederlands) - An homage to 100 years Django by Fapy Lafertin-Koen de Cauter-Joep Peeters and le Jazz Manouche. (English)

Van Avalon tot 't Kietelkot: Django's muziek herleeft in De Volckaert in Dongen.
Een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt met Fapy Lafertin-Koen De Cauter-Joep Peeters en hun Jazz Manouche.
Hans Koert

Een Spectaculair concert, een hommage aan 100 jaar Django Reinhardt: zo werd het concert op voorhand bestempeld - een wel erg bevooroordeelde titel - of toch niet? Op vrijdagavond 19 november 2010 werd een avond in Theater Dongepark / De Volkaert in Dongen georganiseerd als eerbetoon aan de 100 jaar geleden geboren gitarist Django Reinhardt.
Fapy Lafertin ( foto: Hans Koert)
Django Reinhardt werd geboren in januari 1910 in een woonwagen op het woonwagenkamp van Liberchies, bij Charlero
i in België en groeide op in een artistiek milieu. Zijn moeder trad op als danseres, bijgenaamd "Negros" of "La Belle Laurence"; zijn vader was mandenmaker en speelde gitaar. Hij hoorde overal om zich heen de zigeunermuziek en al snel ging hij viool spelen en optreden als gitarist in cafés en bars. Hij kreeg grote bekendheid toen hij de kans kreeg zijn Quintette du Hot Club de France op te richten. De muziek, gespeeld door dit kwintet is bekend en Django's muziek, gemakshalve de Hot Clubstijl genoemd, wordt door heel wat groepen van over de hele wereld nagespeeld. Maar Django trad ook op met grotere orkesten, zoals het orkest van Michel Warlop waarin soms grote Amerikanen meespeelden als saxofonist Coleman Hawkins en trompettist Arthur Briggs of bands als die van Duke Ellington of Benny Carter. Die muziek hoor je zelden meer en dan zeker niet live tijdens een concert. Reden dus voor Joep Peeters om, samen met Fapi Lafertin en Koen De Cauter en rietspeler en bovenal arrangeur, Robert Veen, deze orkestraties te reconstrueren.
Joep Peeters ( foto: Hans Koert)
Le Jazz Manouche anno 2010, zoals Joep zijn one-night-band in goed Nederlands noemde, begon de eerste set met het nummer Avalon en de hit uit de jaren dertig I Surrender Dear. De eerstgenoemde, eigenlijk een aria uit de opera La Tosca van Puccini, en tot een hit gemaakt door Al Jolson, werd door Django opgenomen in 1935. De set werd geopend als kwintet met Fapy Lafertin op sologitaar en Koen De Cauter op sopraansax en in de ritmesectie Joep Peeters ( piano), Richard Frijters (bas) en Peter den Boer op slagwerk.

Het kwintet: Koen De Cauter-Richard Frijters-Fapy Lafertin en Peter den Boer. ( Joep Peeters niet op de foto) ( foto: Hans Koert)

Koen en Fapy zijn al jaren goede vrienden en collega's ( en "bijna tweelingen" aangezien ze maar één dag in leeftijd schelen) en kennen elkaar als schooljongens vanuit het café van Koen's vader Emiel De Cauter. In dit café, De Klokkeput ( in Sint Martens Latem bij Gent) speelde in de jaren zestig het ensemble van Bamboula Ferret en Fapy speelde daar als tienjarige gitaar. Een fantastische tijd, vertelde Koen me in de pauze.

Koen De Cauter (foto: Hans Koert)
Gefascineerd door dat musicerende leeftijdsgenootje wilde Koen ook spelen. Ze kwamen beiden uiteindelijk terecht bij het ensemble van Piotto Limberger en daar leerden ze te spelen in de oeroude Roma-muziektraditie. Midden jaren zeventig besloten Koen en Fapy hun muziek te moderniseren en gingen ze zich toeleggen op het repertoire van Django.
We hadden één plaatje in het café van Django, herinnerde Koen zich. Deze muziek herinnert me aan mijn jeugd, aan de tijd toen mijn ouders nog een café hadden in de buurt van Oostende. De stilte - het zwenkende vuurtorenlicht van Oostende - de opgloeiende lichtgevende wijzers van je eerste polshorloge. Django en zijn muziek zijn voor mij symbolen van een tijdperk. Hij was gewoon die tijd - net als George Brassens - Ken je die? Ze richtten het Waso Quartet op, genoemd naar de oudste zoon van Koen,
Waso, die nog steeds gitaar speelt in de familieband, en de naam Waso werd voor generaties een synoniem voor prima swingende Hot Club muziek.
Robert Veen ( foto: Hans Koert)

Tijdens de eerste set groeide het ensemble van Joep met steeds meer instrumenten, zoals voor het nummer Speevy of Speevey uit 1937, een Reinhardt-Grappelli compositie en het nummer Margie, een hommage aan Andre Eykan, saxofonist, die rond 1940 optrad met Django, waarvoor het orkest uitgebreid wordt met saxofonist Robert Veen en kornettist Jon Birdsong. Met nummers als Honeysuckle Rose en Crazy Rhythm eerde Joep de opnamen met
Coleman Hawkins en Carter uit 1937, waarvoor de groep verder werd uitgebreid tot een heuse bigband, met een rietsectie, bestaande uit Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer en de uit deze streek afkomstige Antoine Trommelen.

Le Jazz Manouche anno 2010: v.l.n.r.: (achteraan) Peter den Boer-Jon Birdsong-Edward Nuiten en Peter van Steen. (voorgrond): Fapy Lafertin-Robert Veen-Ronald Jansen Heijtmajer en Antoine Trommelen. (foto: Hans Koert)
Het "koper" met Jon Birdsong ( die ook kornet meespeelt op de nieuwe
Django! plaat van Fapy en Koen (niet aan t
e slepen, volgens Joep)), Edward Nuiten op trompet en Peter van Steen op trombone maakten de band compleet in het nummer Between The Devil and the Deep Blue Sea, opgenomen door Django in 1937 als lid van het orkest van trombonist Dicky Wells. Het publiek ontdekte dat Koen ook mooi en vooral expressief kan zingen en Fapy schitterde in een eigen compositie Plachterida, op Joepse wijze verhaspeld tot Flapcherida, als ware het een onlangs ontdekte nieuwe vlindersoort.
De eerste set werd afgesloten met het nummer Place de Brouckere, in een fantastisch arrangement van Robert Veen - voor mij één van de meest fascinerende nummers die tijdens dit concert gespeeld werden. Dit nummer, vol atonale blue notes en fascinerende accenten, bewijst weer eens dat dit soort muziek gespeeld moet blijven worden.
Antoine Trommelen (foto: Hans Koert)

Tijdens de pauze bespraken Koen en ik onze gemeenschappelijke fascinatie voor de muziek van
Oscar Aleman. Een fantastische gitarist, maar anders dan Django. Django was veel serieuzer, maar, desalniettemin, hij maakte schitterende muziek, zoals het nummer Scartunas. Ik hou van de Argentijnse taal en de ritmen - de tango, de milonga - je weet wel, maar ook uit Brazilië: de samba en de Baion. Maar niet de bossa nova - veel te gekunsteld . En hoe zit dat met Choro? vroeg ik hem? O ja prachtig, schitterende muziek, maar ik zou er niet mijn hele ziel en zaligheid in willen leggen. Koen treedt momenteel op met een programma vol Argentijnse tango's en - ritmen in een groep met de Argentijnen Juan Masondo ( gitaar) en Alfredo Marcucci (bandoneon). Ik zou dat wel eens willen horen!

Koen De Cauter (foto: Hans Koert)

Na de pauze volgde de tweede set met nog meer schitterende muziek, zoals de compositie Moonray van Artie Shaw, een prachtig nummer, dat, weliswaar nooit door Django werd opgenomen. De dameszanggroep de Peeters Sisters traden ook op na de pauze in nummers als Exactly Like You. Voor mij was deze aanvulling niet helemaal duidelijk, aangezien Django nooit met dameszanggroepen optrad, maar niet tegenstaande dat ( zingen kunnen de dochters van Joep) bracht hun charmante aanwezigheid de gemiddelde leeftijd van de band in één klap flink omlaag en leek het de solisten vleugels te geven!

Joep Peeters ( foto: Hans Koert)

Nuages, de bekende Django klassieker, een instrumentaal nummer, kreeg een onverwachte vocale uitbreiding door een onlangs ontdekte Amerikaanse songtekst voor dit nummer, hertiteld als The Bluest Kind Of Blues; het werd gezongen door Chris Peeters. Het optreden werd beëindigd met de bekende Tiger Rag, niet, zoals Joep aankondigde, de versie van Django, die hij na de oorlog opnam als Django's Tiger, maar het publiek hoorde dat niet en vond het allemaal best ......... Als toegift werd de bekende Django klassieker Manoir De Mes Rêves gespeeld, dat Joep voor de aanwezige niet-Francofielen voor het gemak maar vertaalde als 't Kietelkot.
Ronald Jansen Heijtmajer ( foto: Hans Koert)

Een uniek concert met zelden gehoorde muziek van Django, zoals hij dat in grotere ensembles opgenomen heeft - met recht, een Spectaculair Concert ( bedankt Toon Oomen) - een concert met de beste schatbewaarders van de muzikale erfenis van Django, Fapy Lafertin en Koen De Cauter, begeleid door professionele muzikanten
die weten hoe het moet .............
De Peeters Sisters (v.l.n.r.: San, Chris en Wies Peeters) ( foto: Hans Koert)

Er zijn van die concerten die, niet vastgelegd op plaat of cd, later een magische klank krijgen - concerten met een hoog was-jij-d'r ook bij? gehalte, zoals het concert van de Original Prague Syncopated Orchestra in het Turfschip in Breda in 1978 gelukkig wel opgenomen - Deze Hommage aan 100 jaar Django zal ook zo'n uniek historisch concert blijken.
Fapy Lafertin ( foto: Hans Koert)

Een mooi album, dat recht doet aan dit concert, is onlangs verschenen onder de naam: Django! A Tribute - 100 Years Django Reinhardt door Koen De Cauter, Fapy Lafetin & Group ( W.E.R.F. 083 )

Hans Koert

Twitter
keepswinging@live.nl


Honderd jaar geleden werd Django Reinhardt geboren in een woonwagen ergens in Wallonië. Le Jazz Manouche anno 2010 o.l.v. Joep Peeters bracht in Dongen samen met musici als Fapy Lafertin, Koen De Cauter en Robert Veen een eerbetoon aan de muziek van Django - met recht Een onvergetelijk en Spectaculair Concert! Keep Swinging was erbij en deed er verslag van. Als je niets wilt missen van de Keep Swinging blog volg haar dan via Twitter of vraag een gratis nieuwsbrief.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , , , , ,