Keep (it) Swinging: 2013-05

Newsletter (May 2013) - Nieuwsbrief (mei 2013)

Welcome at the 5th 2013 Keep (it) Swinging newsletter, with a lot of  concert reviews of some Dutch  jazzfestivals and interesting articles. Don't miss it .... Hope  you like it. Let me know.
Hans Koert
Welkom op de vijfde Keep (it) Swinging Nieuwsbrief van dit jaar, met veel terugblikken op festivals en een keur aan interessante artikelen. Laat maar eens horen wat je er van vindt.
Hans Koert

ARTICLES - ARTIKELEN

  De Toren van Babelband: 27 juli 1958: Exclusief concert in Blokker: Ruud Jacobs herinnert zich het feit dat ze handtekeningen moesten zetten in programmaboekjes en op petticoats ... "iets wat ik nog niet eerder had meegemaakt." De Toren van Babelband, the International Youth Band, was speciaal samengesteld om op te treden tijdens het Newport Festival van 1958, met als geestelijk vader en leider Marshall Brown. Er zaten jonge talentvolle Europese jazzmusici in de band, waaronder onze eigen Ruud Jacobs. Na het Newportfestival keerden de leden van het orkest terug naar Europa om hun samenwerkingsverband af te sluiten tijdens de Expo van Brussel. Daarvoor traden ze exclusief voor Nederland op in de veilinghal van Blokker (Hans Koert): Newport '58: Het optreden in Blokker 

The Tower of Babel's Band - The Blokker concert (1958): The International Youth Band, had been scheduled at the 1958 Newport Festival, directed by Marshall Brown. It featured young talented European jazz musicians. After the performances at Newport the band returned to Europe and played at some one-nighters, like at the Dutch Blokker auctionhall, a home game for Dutch bass player Ruud Jacobs (Hans Koert): Newport '58: The Blokker concert

More articles - Meer artikelen:  Vriendendag Nederlands Jazzarchief (Hans Koert) - Oscar Alemán and Horacio Salgan (Jørgen Larsen)  - Jean Omer, the Belgian reed player and bandleader (1912-1994) (Georg Lankester) - Chet Baker, 25 jaar na de val (Hans Koert) - Durium: Klankdruk avant la lettre (Hans Koert) - The process of Durium stamping (Hans Koert) - Tem Sanfono no Choro: Accordionist Luiz Gonzaga ( Jørgen Larsen)

FESTIVALS
International Jazz Festival Middelburg met  Benjamin Herman Trio, the Bad Plus en Gregory Porter - BRUUT en Joshua Redman
Het Scheldejazzfeatival Terneuzen met Willie Jones III "Max Roach-Clifford Brown "Quartet - Blue Flamingo 78rpm dj en Ronnie Cuber (Hans Koert)

RECENSIE:
Soo Cho: Pandora (Hans Koert)

..... and more - ... en nog veel meer.

Volg de Keep (it) Swinging blog via Facebook
Hans Koert
keepswinging@live.nl

Joey Calderazzo Trio op International Jazzfestival Middelburg

JOE CALDERAZZO warmt met zijn trio in MIDDELBURG op voor korte Europese tour.
I'm suffering by the jazz disease
Hans Koert
Zondagavond was het plein van de historische abdij van Middelburg nog akelig leeg toen Joey Calderazzo met zijn trio aantrad op het grote podium. Een pianist, die wellicht bij het grote publiek niet zo bekend is en dan blijven de stoelen om acht uur onbezet. Jammer, want aan Joey Calderazzo lag het niet - het was hem niet aan te zien dat hij een lange vermoeiende vlucht, met vertragingen en weinig slaap, achter de rug had. I have been up for 29 hours ( = Ik sta al 29 uur op mijn benen) meldt hij op Facebook: ps I dont use drugs!!! (= .. en ik gebruik geen drugs). Hij had er zichtbaar zin in. Het optreden in Middelburg was de start van een korte Europese tour, die hem langs podia in Polen, Duitsland (Stuttgart), Italië (Pisa) zal brengen, om de tour tenslotte weer af te sluiten op het Hague Jazz festival ... en dat allemaal binnen een week. Gek dat je dan één en ander vergeet: It's cold ..... can someone borrow me a jacket? ( Wat is het hier koud .... kan iemand me een jas lenen?) I came this morning from North Carolina where it is 90º all day (= Ik ben vanmorgen uit North Carolina gekomen, waar het de hele dag zo rond de dertig graden is.) I hoped the concert was inside .... ( = Ik hoopte dat het optreden binnen was.).
Joey Calderazzo ( foto: Hans Koert)
Het vijfde International Jazzfestival Middelburg wordt gehouden tijdens het pinksterweekend van 11 t/m 13 juni 2011 op de markt, in de Nieuwe Kerk en op het historische abdijplein.
Joey Calderazzo Trio ( v.l.n.r.; Joey Calderazzo - Orlando Le Fleming - Donald Edwards) (foto: Hans Koert)
Voor de echte liefhebbers was het een tegenvaller dat niet de aangekondigde Eric Revis op bas en de grote drummer Jeff "Tain" Watts aantraden. Samen met Joey Calderazzo vormen zij immers al meer dan tien jaar de vaste begeleiding voor Branford Marsalis. Joey Calderazzo verving eind 1998 pianist Kenny Kirkland, die in november van dat jaar overleed aan een hartstilstand. Geen Eric Revis en Jeff "Tain" Watts dus .......... balen ... maar wat doe je er aan. Behelpen dus ........... of toch niet?
Niet dus .......... al meteen tijdens het eerste nummer, dat Joey met zijn trio inzette, en toepasselijk, hoe kan het ook anders, Cold in Middelburg, genoemd had, bleek dat hij twee uitstekende begeleiders meegebracht had: bassist Orlando Le Fleming en slagwerker Donald Edwards.
Orlando Le Fleming (foto: Hans Koert)
De Engelsman Orlando Le Fleming had eigenlijk de ambities om profesioneel cricketer te worden en speelde vijf jaar professioneel, totdat hij een kans kreeg te gaan studeren aan het Koninklijk Conservatorium van London. Na zijn studie werd hij een veelgevraagd bassist in Engeland en begeleidde hij o.a. Amerikanen die daar op tournee kwamen, zoals Art Farmer, George Coleman, Dave Liebman en Branford Marsalis. Ook speelde hij toen al met Joey Calderazzo. In 2003 verhuisde hij naar New York waar hij momenteel te horen is in de ritmesectie van Branford Marsalis, maar ook in het David Sanchez Quartet.
Donald Edwards (foto: Hans Koert)
Donald Edwards, die achter zijn drumstel zit alsof hij nooit iets anders gedaan heeft, begeleidde grote namen als Freddie Hubbard, Jesse Davis, Wynton Marsalis, Terrence Blanchard en Ellis Marsalis, de stamvader van de Marsalis-familie.
Joey Calderazzo (foto: Hans Koert)
Joey Calderazzo is geboren in februari 1965 in New York, studeerde klassiek piano en ontdekte als tiener de jazz in de band van zijn broer Gene, die slagwerk speelde. Hij speelde eind jaren tachtig in de band van Michael Brecker en is in die tijd te horen op een paar van diens platen. Na allerlei begeleidingswerk met namen als Rick Margitza en David O' Higgins komt hij eind jaren negentig bij Branford Marsalis terecht.

Orlando Le Fleming (foto: Hans Koert)
Tijdens het concert viel op hoe goed de heren naar elkaar luisteren. Er wordt flink geïmproviseerd, en terwijl ik dit opschrijf realiseer ik me dat je dat op twee manieren kunt uitleggen - geen onvoorbereid gepruts, maar een onderling samenspel, hogeschoolrijden, dat niet zou misstaan in de Spaanse Rijschool in Wenen. I'm suffering by the jazz disease ( = Ik lijd aan de jazzziekte), legt Joey uit, waarmee hij doelt op de drang om steeds nieuwe arrangementen te maken op thema's en al spelend, al improviserend, ontstaan er dan nieuwe composities. Tijdens het optreden voel je hoe nummers langzaam ontstaan vanuit een eenvoudig thema, dat Joey inzet achter de vleugel en dan in een lange improvisatie uitbouwt tot een geheel nieuw nummer. We love to change tunes to make it better ( = We blijven aan nummers sleutelen om ze steeds mooier te maken). Zo speelde het trio met het bekende Blue in Green - er wordt nog steeds geruzied over wie het nummer schreef: Miles Davis of Bill Evans, terug te vinden op Miles Davis' beroemde album Kind of Blue, dat een paar jaar geleden haar vijftigste verjaardag vierde. Je merkt hoe de heren op avontuur gaan en elkaar voeden met ritmische patronen of thema's, soms geleend uit andere nummers, zoals Rudolf, die met zijn rode neus op zijn arrenslee langs kwam ............ om uiteindelijk weer veilig te belanden op de plek waar ze vertrokken. Joey Calderazzo, die goed geluisterd heeft naar pianisten als McCoy Tyner en Herbie Hancock, speelt heel expressief en richt zich soms half op van de pianokruk als of hij de aanslag op de toetsen van de vleugel een extra dimensie wil geven.
Donald Edwards (foto: Hans Koert)
Joey maakte veel indruk met het nummer The Last Goodbye, dat hij schreef voor zijn jeugdliefde Eileen, die twee weken geleden overleed. She was the first girl I kissed when I was in 3rd grade ( = Ze was het eerste meisje dat ik kuste toen ik in de derde klas zat). Een schitterende hommage aan deze eerste liefde...... Joey bedankte zijn publiek ( Hé, I'm getting warmer .... thanks to you) met een achttien minuten durende toegift, dat hij eind mei met Orlando Le Fleming en Donald Edwards opnam voor een live album in de Daly Jazz club in Missoula (Montana). Helaas moest Joey Calderazzo plaats maken voor de publiekstrekker Kytecrash, maar als het aan mij had gelegen had hij nog wel even door kunnen gaan, maar dan had ik honderden jonge popliefhebbers, die zich al aan de zijlijn hadden opgesteld om het lege vak voor het podium te bezetten, tegen me gekregen - Joey Calderazzo: een fantastisch pianist en twee uitstekende begeleiders ( Orlando Le Fleming en Donald Edwards) die het gemis van Eric Revis en Jeff "Tain" Watts helemaal goed maakten.
Hans Koert
keepswinging@live.nl


Het International Jazzfestival Middelburg beleeft dit jaar haar eerste lustrum en kiest dit jaar voor musici, die een grote actualiteitswaarde hebben, schrijft Willem Kniknie, artistiek directeur van het festival. In het verleden uitte zich dat door optredens van E.S.T., Avishai Cohen of Nils Petter Molvær - dit jaar staan er groepen geprogrammeerd als Eric Vloeimans' Kytecrash en Fun Lovin' Criminals; formaties die een groot en jong publiek zullen aanspreken, maar de meeste jazzliefhebbers weinig te zeggen hebben. Of er sprake is van Jazz, dat zullen we aan de geschiedenis moeten overlaten ..... Willem Breuker werd immers op Loosdrecht ook niet begrepen. Voor de jazzkenners, was er genoeg anders te beleven, zoals zondagavond het schitterende concert van het Joey Calderazzo Trio. Keep Swinging was erbij. Als je niets wilt missen van de Keep Swinging blog vraag dan haar gratis nieuwsbrief, of volg haar via Twitter (#keepswinging) of Facebook ( @Keep Swinging nieuwsbrief). Keep Swinging schreef eerder over het International Jazzfestival Middelburg: John Scofield (2008) - Rita Reys (2008) - Bobby Previte en Archie Shepp (2008)- Cotton City Jazz Band (2008) - Nils Petter Molvær (209) - New Cool Collective + Jules Deelder (2009) - Dave Holland (2009) - New Orpheons (met Eric Vloeimans) (2009) - Courtney Pine (2009) - Brad Meeldauw (2010) - Rik Mol (Funk on Me band) (2010) - Avishai Cohen (2010) - Tania Maria / Frank in Person (2011)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Tania Maria laat Middelburg bewegen: International Jazzfestival Middelburg 2011

Tania Maria sluit eerste festivaldag af: Maria-Jazz!
Ik weet waar ik ben. Ik wil niet weten waar ik heen ga. Ik wil de trein niet nemen. Ik wil lopend gaan, langzaam. (Tamia Maria in De tijgerin brult niet meer)
Hans Koert
Het begon als vanouds. Op weg naar de markt word ik bedolven onder flarden muziek en de regen valt in bakken naar beneden - het zal toch niet ....... (Oom) Steve Yocum en zijn N.O. Gumbo Party proberen een "feestje" te bouwen voor een handjevol mensen onder paraplus - het eerste bierje wordt getapt. Ik vlucht de Vleeshal in. Gelukkig klaart het later op en de zon gaat schijnen.
"Uncle" Steve Yocum (van de Uncle Steve's N.O. Gumbo Party) ( foto: Hans Koert)
Het vijfde International Jazzfestival Middelburg wordt gehouden tijdens het pinksterweekend van 11 t/m 13 juni 2011 op de markt, in de Nieuwe Kerk en op het historische abdijplein.
De Sail Jazzband uit Eindhoven ( foto: Hans Koert)
Voor Desafinado probeert de Sail Jazzband alle vooroordelen over dixieland weer eens te bevestigen - waarom toch altijd die uitgesabbelde standards als I Get The Blues When It Rains ( het regent nu dan even niet, maar als ....), megafoon en strohoedjes, alsof de tijd sinds Rudy Vallee heeft stilgestaan. Waarom de traditie van grote namen als Bix, King Oliver of Clarence Williams niet wat serieuzer genomen - maar goed - het zij zo: het winkelende publiek moest het er mee doen en genoot ....

Frank in Person ( foto: Hans Koert)
's Avonds krijg ik wat ik bedoel - op het abdijplein wordt het avondprogramma afgetrapt met de muziek van good Ol' Blue Eyes - Frank Sinatra. Hoewel, om begrijpelijke redenen ( waarschijnlijk te duur voor het festival en bovendien al meer dan tien jaar niet meer onderons) Frank niet zelf aanwezig kon zijn, "stond" hij er wel, als Frank in Person, inclusief handgebaren, loopje, toen-was-geluk-nog-heel-gewoon hoed, gefrunnik aan de manchetteknopen en de onmiskenbare sound van The Voice himself ..... inclusief orkest ( The Skyline Orchestra o.l.v. Arie Kuit) with strings van het Kamerorkest Roosendaal, die waarschijnlijk meestal vioolconcerten van Mozart aan de strijkstok hadden hangen en daardoor wat ontheemd op het festivalpodium terecht gekomen waren. Kijk, dan zijn de kleine foutjes vergeten en vergeven en wordt de muziek van bijvoorbeeld Frank Sinatra als tijdsbeeld serieus genomen - daar hou ik van!
Eleonora: .. En straks zeg ik weer wanneer het mag! ( foto: Hans Koert)
Eleonora, die met haar prachtige stem al eerder Middelburg verraste trad tevens op als de strenge meesteres, die de touwtjes strak in handen had. En straks zeg ik wanneer het weer mag, kirde ze heupwiegde over het abdijplein. Wat - Het? Medelijden met die arme fotograaf, die iets te laat was geariveerd of niet goed had opgelet en met zijn camera weggeplukt werd voor het podium - Brad Mehldau zou tevreden geweest zijn over zoveel orde en discipline. En er waren zelfs fotografen die, schijnt het, toen het weer moest, vergaten foto's te nemen!

Tania Maria ( foto: Hans Koert)
De Braziliaanse Tania Maria, zangeres en pianiste, werd aangekondigd, alleen in het programmaboekje gelukkig, als "een dame enigszins op leeftijd maar verre van bejaard ..." - niet bepaald een binnenkomer als je als leek twijfelt, zal ik wel of niet gaan naar het festival …..? Onterecht, want met Tania Maria had de festivalorganisatie een grote vis gevangen, die past in het rijtje Deodato, Baden Powell, Laurindo Almeida en haar jongere ego (ook al de vijf kruisjes gepasseerd overigens) Eliane Elias.
Edmundo Carneiro ( foto: Hans Koert)
Tamara Maria werd in mei 1948 geboren in een gehucht bij Sao Luis ergens op het Braziliaanse platteland als Tania Maria Correa Reis. Haar vader was metaalarbeider, maar speelde als amateur op hoog niveau gitaar. Hij stimuleerde haar om pianolessen te nemen en toen ze dertien jaar was won ze al een eerste prijs op een regionaal festival dat resulteerde in haar eerste plaat, die lokaal een succes werd. Het was de tijd van de opkomst van de bossa nova, de mix van Jazz en Braziliaanse ritmen, die begin jaren zestig extreem populair werd dankzij Jobim, Astrud en João Gilberto.

Tania Maria ( foto: Hans Koert)
Net als Eliane Elias, ook een getallenteerd Braziliaanse jazz pianiste, twaalf jaar jonger dan Tania, die ik in 2008 hoorde op het Northsea Jazzfestival, ontwikkelde ze een muziekstijl die een mix is van Braziliaanse muziek, Choro, Jazz en de muziek van haar voorouders, haar roots, die in Afrika liggen, volgens Tania en niet in Zuid-Amerika ( Haar oma werd geboren in Afrika). Ze raakt gefascineerd door de muziek van Nat King Cole, die ze vooral bewonderd om zijn elegantie en het improviseren leerde ze door de muziek van Oscar Peterson.

Tania Maria ( foto: Hans Koert)
Ze wil echter niet dat daar haar muziek als "latin-jazz" bestempeld wordt: My style is unique. (= Mijn stijl is uniek). It's a mix of Brasilian, Afro-Latin, Pop and Fusion." ( = Het is een mix van Braziliaanse muziek, Afro-Latin, Pop en Fusion). No, don't name it latin-jazz and if you love to give it a name, label it as Maria-Jazz. ( = Nee, noem het geen Latin-jazz - als je het een naam wilt geven noem het dan Maria-Jazz).

Trouwens, Jazz interesseert me niet meer. O ja, wel de muziek uit de jaren vijftig. Maar wat de huidige generatie doet, begrijp ik niet. Ze willen allemaal de trein nemen, maar weten niet in welke richting. Ik ken hun namen niet, weet niet of ze nog soul hebben. Misschien is het nu een moderne plastic ziel. Ik weet waar ik heen ga. Ik wil de trein niet nemen. Ik wil lopend gaan, langzaam. ( Tania Maria tegen Harry Lensink in De tijgerin brult niet meer (Jazz Nu - juni 1996)

Ze ging als zestienjarige naar Rio waar ze rechten ging studeren, en trouwde er, maar haar huwelijk duurde niet lang en ze stortte zich weer op de muziek. Als ze midden jaren zeventig naar Europa vertrekt om daar voor drie maanden op te treden in Parijs, heeft ze al vijf platen op haar naam staan. De drie maanden worden uiteindelijk zeven jaar en begin jaren tachtig verhuist ze tijdelijk naar New York en krijgt een platencontract bij Concord, het begin van een indrukwekkende internationale carriere, die haar, na 25 albums en alle grote jazzfestivals ter wereld, uiteindelijk hier op ons eigen abdijplein in Middelburg doet belanden. Wie had dat ooit gedacht.
Tania Maria Viva Brazil Quartet ( foto: Hans Koert)
Where is everybody? Go and get your friends .... tomorrow. They should be here, roept ze vertwijfeld uit als ze begint, doelend op de paar lege stoelen. Wie had gehoopt op een rustig avondje chillen met relaxte Astrud Gilberto-achtige klanken uit de speakers, had beter thuis op de bank kunnen blijven zitten. Dat laatste bleek in Middelburg niet de bedoeling, althans volgens een tiental dames, die er geen belemmering in zagen om voor het podium hun eigen feestje te vieren, als een Middelburgse Escola de Samba in den vreemde werden de Zeeuwse heupen losgewerkt .... Prima - zo moet het ook - muziek moet insprireren ..... en op een festival als dit moet dat kunnen. Tania Maria, die overigens al meer dan de helft van haar leven bij Parijs woont, leek er eerst wat door overvallen te worden, maar haar groep, die verder bestond uit Marc Bertaux op basgitaar, Edmundo Carneiro op percussie en Hubert Colau op slagwerk, begreep wat het publiek wilde. Weggestopt achter haar Korg Keyboard ( zou ze gesponsord worden?), haast onzichtbaar voor het publiek, draaide ze braaf haar programma af - een ietwat rommelig concert, waarbij haar fans kregen wat ze verwachten en het abdijplein rond middernacht moe (van het dansen) en voldaan verlieten.
Hans Koert
keepswinging@live.nl


Het International Jazzfestival Middelburg is al weer aan haar eerste lustrum toe. Het festival wil een unieke plaats innemen tussen al de grote festivals in het land, zoals het Northsea Jazzfestival en The Hague Jazz om er maar een paar te noemen; het wil een festival zijn dat nieuwe stromingen traceert, bijzondere artiesten contracteert of opvallende bands naar Zeeland haalt en daar slaagt het al vijf jaar in. Een festival dat verrast. Op zaterdag 11 juni was de aftrap met een bijzondere optredens als met Frank in Person en de Braziliaanse diva Tania Maria. Keep Swinging was erbij en liet zich inspireren ..... Als je interesse voor jazz verder gaat dan alleen maar af en toe een mp3-tje downloaden of een concert bezoeken, en je graag leest over allerlei onderwerpen die de jazz en jazzgerelateerde muziek tussen 1911 en 2011 raken, volg dan de Keep Swinging blog via Twitter (#keepswinging) of vraag de nieuwsbrief ( keepswinging@live.nl)
Keep Swinging schreef eerder over het International Jazzfestival Middelburg: John Scofield (2008) - Rita Reys (2008) - Bobby Previte en Archie Shepp (2008)- Cotton City Jazz Band (2008) - Nils Petter Molvær (209) - New Cool Collective + Jules Deelder (2009) - Dave Holland (2009) - New Orpheons (met Eric Vloeimans) (2009) - Courtney Pine (2009) - Brad Meeldauw (2010) - Rik Mol (Funk on Me band) (2010) - Avishai Cohen (2010)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Avishai Cohen: Oriental sounds in Middelburg abbey

Avishai Cohen: Oriëntaalse klanken in Middelburgse abdij ( Nederlands) - Avishai Cohen: Oriental sounds in Middelburg abbey (English)

Aurora electrifies the audience of the Middelburg festival
AVISHAI COHEN: ORIENTAL SOUNDS IN MIDDELBURG ABBEY
Hans Koert

When I first heard that Avishai Cohen would join the 4th International Jazz Festival in Middelburg in the south west part of The Netherlands, scheduled May, 2010, he was no more then a just a name for me. I'd never heard about him nor did I heard his bass before, although ....... A week before the concert, I listened to one of my favorite record sets - the Chick Corea + Origin complete Week At The Blue Note - a registration of 6 shows ( three days - early January 1998) at the Blue Note Club in New York City. It's one of my favorite live recordings, because it gives you the opportunity to listen to "all" Blue Note club concerts of the first days of January, 1998. When I listened to one of the shows, I wondered who the bass player was. Guess who: Avishai Cohen.

Avishai Cohen and his Aurora band at the 4th International Jazz Festival of Middelburg. (f.l.t.r.: Karen Malka - Avishai Cohen - Amos Hoffman) ( May 2010) ( photo courtesy: Hans Koert)

Avishai Cohen joined the 4th International Jazz Festival of Middelburg on the 23rd of May, 2010. He brought his ensemble featuring Shai Maestro at the piano and keyboards, Hamar Doari on percussion, Amos Hoffman on oud and guitar and Karen Malka vocals. And, of course, the leader Avishai Cohen played his bass and sung.
Love to share with you one of the Hebrew sung tunes he performed in Middelburg, entitled Alon Basela, which handles about an oak tree.

Avishai Cohen, born in Naharia (Israel) April 1970, started to play the piano at the age of nine. In 1984 the Cohen family moved to St. Louis. He became fascinated listening to the music of Jaco Pastorius, who played the bass in bands like Blood Sweat and Tears and Weather Report. Before he started to play with Chick Corea he performed with Paquito d'Rivera and the Panamanian piano player Danilo Perez. The latter was one of the members of his first band with Ravi Coltrane, Jason Lindler and Steve Wilson to name some. Now, in 2010, he made almost a dozen records and Aurora is his latest one.

Avishai Cohen - Aurora

During the Middelburg concert Avishai surprised me with his sound - his music as released on the Blue Note Aurora album. Remarkable for me was the presence of Amos Hoffman who played the oud. The oud is an Arab string instrument and looks like an ancient lute. The oud is not often used in jazz and the only musician I remember playing the oud was Lloyd Miller, an American multi-instrumentalist, who had is own TV-program for NIRTV in Tehran ( Iran - then Persia) and played and studied the Persian music. He brought these weird instruments to the States and experimented with it in concerts. He says, that he inspired Don Ellis to use oriental insturments. Well, he is now a professor in Oriental Music. Fact is, that instruments like the oud, are seldon heard in jazz nowadays. Avishai Cohen ( photo courtesy: Hans Koert)

Avishai says: Jazz is now moving into a great era. For many years there were just two movements: the traditionalists and the modernist. For a lot of jazz fans the jazz came to an end with Charlie Parker - for others it was Coltrane, Ornette Coleman or Cecil Taylor. Traditionalist are speaking of OKOM ( = Our Kind of Music) in forums and I learned that the first "modernists" are now elderly people too. Jazz fans are now discovering a new approach to the genre which give priority to mixing, intermingling, swing and the pure pleasure of music.

Amos Hoffman ( photo courtesy: Hans Koert)

With this project, Aurora, Avishai loves to explore his roots - The music draws its source in the soil of his home land, at the crossroads of many cultures. Arab-Andalusian and Hebraic, it tells the story of Bedouins of the desert and speaks of life, love, youth and freedom. The use of the oud gives Avishai's arrangements that Arabic flavor which gives it very special sound. For the first time, Avishai Cohen sings, using his voice as a direct and powerful vehicle for his emotions. He sing songs in Hebrew, like El Hatzipor, Alon Basela, Leolam, Morenika ( part in Ladino, a language used by Sephardic jews), but also in Spanish ( Alfonsina y el mar and Noches noches). Some songs are in English. Avishai received a lot of request to publish translations of these songs. It is free available now.

Avishai Cohen and his quintet. (f.l.t.r. Shai Maestro - Karen Malka - Avishai Cohen - Amos Hoffman - Hamar Daori) (photo courtesy: Hans Koert)

Love to share the Spanish tune Alfonsina y el mar written by Ramirez and Luna

The audience of the festival was overwhelmed and fascinated by these unusual harmonies, rhythms and lyrics, which gave me flashbacks to our trips to Egypt, Syria and Jordan, like in tunes like Leolam. The five musicians showed that they belong to the best. Shai Maestro is a young promising Israeli piano player, who joined the Avishai Cohen group a few years ago - percussionist Hamar Doari surprised with his smooth almost brittle solo performances. Amos Hoffman, who played the oud happened to be a skilled guitar player too.

Avishai Cohen ( photo courtesy: Hans Koert)
Most people where fascinated, impressed and almost in shock .... by the performance of Avishai Cohen's Aurora ensemble - Avishai electrifies the audience at each performance, I read somewhere and that seems to be not far from the truth. When I got home I had a lot to deal with, and that's how a good concert should be !! I've played the Aurora album since then a dozen times !!

Love to share with you a fragment of a small documentary entitled: - Aurora: the Making Of ..........

Aviashai Cohen - Aurora ( Blue Note 5099945735806 )

Hans Koert
keepswinging@live.nl


Avishai Cohen electrifies the audience at each performance I read in an announcement and that is true ...... Avishai Cohen and his band left Middelburg's audience almost shocked - Oriental sounds, Hebrew songs and jazz improvisations were mixed into a slick show ..... In his new album Aurora Avishai impresses with his cross-border music. Avishai Cohen and his Aurora Quintet was one of the guests at the 4th International Jazz Festival of Middelburg last month. If you want to stay informed about the contributions in this Keep Swinging blog, ask for its newsletter.
Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Avishai Cohen: Oriëntaalse klanken in Middelburgse abdij

Avishai Cohen: Oriëntaalse klanken in Middelburgse abdij ( Nederlands) - Avishai Cohen: Oriental sounds in Middelburg abbey (English)

Grensoverschrijdende muziek verrast festivalpubliek.
AVISHAI COHEN: ORIËNTAALSE KLANKEN IN MIDDELBURGSE ABDIJ
Hans Koert

Toen ik voor het eerst vernam dat Avishai Cohen op het 4de International Jazz Festival in Middelburg zou optreden, zei me zijn naam niet zoveel. Eerlijk gezegd had ik zijn naam nog nooit gehoord, laat staan dat ik zijn muziek kende. Hoewel ..... een week voor het optreden draaide ik de set the Chick Corea + Origin - a Complete Week At The Blue Note - een registratie van zes live shows ( drie dagen - opgenomen in de eerste dagen van 1998) vanuit de Blue Note Club in New York City. Het is één van mijn favoriete live-opnamen omdat het de kans geeft te luisteren naar "alle" shows, die die week door Chorea's groep gegeven werden. Al luisterend vroeg ik me af wie de bassist was - Je raadt het al: Avishai Cohen.

Avishai Cohen en zijn groep tijdens het 4de Internationale Jazzfestival van Middelburg. (v.l.n.r.: Karen Malka - Avishai Cohen - Amos Hoffman) ( mei 2010) ( foto: Hans Koert)

Avishai Cohen speelde op 23 mei 2010 tijdens het 4de Internationale Jazzfestival van Middelburg met zijn ensemble bestaande uit Shai Maestro aan de piano en keyboard, Hamar Doari op slagwerk, Amos Hoffman op oud, Karen Malka zang en, uiteraard, Avishai Cohen - zang en bas.
Het nummer Alon Basela, gezongen in het Hebreeuws, werd ook uitgevoerd in Middelburg en gaat over een eikenboom.

Avishai Cohen, geboren in Naharia (Israël) in april 1970, begon als negenjarige op de piano. In 1984 verhuisde hij met zijn ouders naar St. Louis. Hij raakte geboeid door Jaco Pastorius, bassist bij o.a. Blood Sweat and Tears en Weather Report. Voordat hij bij Chick Corea ging spelen trad hij op met Paquito d'Rivera en de Panamese pianist Danilo Perez. De laatstgenoemde speelde ook in één van Avishai's eerste eigen bands met o.a. Ravi Coltrane, Jason Lindler en Steve Wilson. Nu, in 2010, heeft hij al zo'n tiental cd’s op zijn naam staan en Aurora is zijn laatste.

Avishai Cohen - Aurora

Tijdens het concert op het abdijplein van Middelburg verraste Avishai met zijn muziek. Wat meteen opviel was dat Amos Hoffman de "oud" bespeelt, een Arabisch snaarinstrument dat veel weg heeft van een luit. De oud associeer je met Arabische muziek en niet met jazz - de enige die ik me herinner is Lloyd Miller, een Amerikaanse multi-instrumentalist, nu professor in o.a. de Perzische Muziek, die in de jaren zestig een eigen programma had op de Perzische NIRTV in Teheran ( Toen Perzië nu Iran) en later terug in de VS instrumenten als de oud, de zarb en de santur meebracht en introduceerde in de Jazz. Hij zegt zelfs, Don Ellis hiermee beïnvloed te hebben. Feit is dat je zelden Arabische instrumenten in jazzgroepen hoort. Avishai Cohen ( foto: Hans Koert)

Avishai zegt: Jazz is now moving into a great era. (= De Jazz is nu in een nieuw tijdvak aanbeland). For many years there were just two movements: the traditionalists and the modernist.(= Jarenlang waren er maar twee stromingen: de traditionele jazz en de moderne jazz). Voor heel wat jazzfans eindigde de jazz bij Charlie Parker of Coltrane of Ornette Coleman and Cecil Taylor. De traditionalisten spreken in forums nog steeds over OKOM ( = Our Kind Of Music) en de Modernisten van toen zijn nu ook allemaal oude mannetjes geworden. Jazz fans are now discovering a new approach to the genre which give priority to mixing, intermingling, swing and the pure pleasure of music. (= Jazzliefhebbers ontdekken nu een nieuwe aanpak van het genre, waarin prioriteit heeft het mixen en elkaars stijlen leren kennen, swingen en het pure plezier van muziek maken.).

Amos Hoffman ( foto: Hans Koert)

Met dit project, Aurora, wil Avishai zijn wortels leren kennen - de bron van zijn muziek ligt in zijn vaderland Israël, op het kruispunt van culturen. Arabische - en Hebreeuwse liederen vertellen het verhaal van woestijnbewoners en over het leven, liefde, de jeugd en de vrijheid. Door het gebruik van de oud krijgen Avishai's arrangementen dat vervreemdende Arabische geluid, dat het geheel zo speciaal maakt. Voor het eerst zing Avishai ook using his voice as a direct and powerful vehicle for his emotions.( = waarbij hij zijn stem gebruikt als een krachtig middel voor zijn emoties). De liederen die hij zingt zijn in het Hebreeuws, zoals het nummer El Hatzipor, Alon Basela, Leolam, Morenika ( deels in het Ladino, de taal van de Sefardische joden), maar ook in het Spaans ( Alfonsina y el mar en Noches noches). Sommige nummers zijn in het Engels. Aangezien de Hebreeuwse teksten voor velen van ons ontoegankelijk zijn ontving Avishai veel verzoeken voor vertalingen - deze zijn nu vrij op het internet te vinden.

Avishai Cohen en zijn kwintet. (v.l.n.r. Shai Maestro - Karen Malka - Avishai Cohen - Amos Hoffman - Hamar Daori) (foto: Hans Koert)

Luister maar eens naar het Spaanse nummer Alfonsina y el mar geschreven door Ramirez en Luna.

Het publiek tijdens het festival was vooral overweldigd en gefascineerd door dit bijzondere concert - De ongebruikelijke harmonieën, ritmes en teksten, zoals in Leolam, gaven me flashbacks naar de muziek die ik op reizen naar Egypte, Syrie en Jordanië gehoord had. De vijf musici lieten er geen twijfel over bestaan dat ze hun instrumenten tot in de puntjes beheersten. Shai Maestro is een jonge veelbelovende Israëlische pianist, die sinds een paar jaar bij Avishai speelt en slagwerker Hamar Doari verraste met zijn subtiele ritmische kunstwerkjes die hij produceerde. Amos Hoffman, die behalve oud ook verdienstelijk gitaar speelde, weet als geen ander het geluid van zijn instrument te integreren.

Avishai Cohen ( foto: Hans Koert)
De meeste festivalgangers zullen, zoals ik, naar huis gegaan zijn met de opdracht e.e.a. nog eens te laten bezinken - de plaat Aurora, ter plekke aangeschaft voor de volle prijs ( bij Bol.com ligt hij voor nog geen tientje) is daarbij een fascinerend aandenken, dat al heel wat keren op de "draaitafel" gelegen heeft.
Rest me nog een fragment te laten zien over de tot standkoming van de CD - Aurora: the Making Of ..........

Aviashai Cohen - Aurora ( Blue Note 5099945735806 )

Noud Hovius, mede-blogger, beschreef zijn indrukken in Blown Away.

Hans Koert
keepswinging@live.nl


Avishai Cohen veroverde moeiteloos het Middelburgse abdijplein met zijn oriëntaalse klanken. Door het gebruik van de oud en het vertolken van Hebreeuwse liederen verruimde hij de grenzen van het festival - de grenzen van de jazz. Jazz is niet meer kiezen tussen oude stijl of moderne jazz - de hedendaagse jazz gebruikt elementen uit andere culturen, andere instrumenten, andere klanken, maar blijft, desondanks, volledig overeind.
Avishai Cohen trad op 23 mei 2010 met zijn kwintet tijdens het 4de Internationale Jazzfestival van Middelburg. Als je bij wilt blijven vraag dan de Keep Swinging nieuwsbrief aan.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Rik Mol introduces his Funk On Me band

Rik Mol introduceert zijn Funk On Me band ( Nederlands) Rik Mol introduces his Funk On Me band ( English)

A preview at the International Jazzfestival of Middelburg
RIK MOL introduces his FUNK ON ME Band
Hans Koert

The young Dutch jazz trumpet player Rik Mol has released his first single entitled Funk On Me. This record, featuring Nate James, is a foretaste for the second album by Rik Mol entitled simply Funk On Me, to be released on the 10th of September 2010 after Rik Mol's Far East tour to South Korea and Japan. Later this year he hopes to make a tour along some Dutch and Belgian venues. His first album What's On Tonight was received well a few years ago. Rik Mol ( photo courtesy: Hans Koert)

A few weeks ago Rik was one of the guests at the 4th International Jazz Festival in Middelburg, in the south west part of The Netherlands, where he performed on the outdoor stage at the inner court of the ancient Middelburg abbey in the centre of town. He was the second band to play that evening - Brad Mehldau preceded him - How many bands can say that they had Brad Mehldau as their curtain-raiser? Rik Mol's Funk On Me band at the Jazz Festival of Middelburg 2010 ( photo courtesy: Hans Koert)

For Rik this concert was very special. First of all it was the first time the band played in public and of course it was important for him that this first concert was scheduled in the region where he was born and raised: the province of Zeeland in the south west part of The Netherlands.Peter Lieberom-Jan Oosting-Martijn de Laat and Rik Mol ( photo courtesy: Hans Koert)

Rik could present his group, during the previous weekend, at the VPRO TV-program Vrije Geluiden, where they played Gin Tonic Tonight and the title song Funk On Me with Nate James as the vocalist.
Love to share with you the former tune: Gin Tonic Tonight:

Raised in a small village near Goes, 's Heer Arendskerke, he got his first music lessons in the School for Music in Goes and, aged 8 years old, he was invited to study at the School for Young Talent at the Royal Conservatoire in The Hague, where he studied classical music on his trumpet.

Nate James ( photo courtesy: Hans Koert)

At the Vrije Geluiden program he told how he became fascinated in jazz music. Als tiener luisterde ik naar MTV en TMF en ging met mijn leeftijdsgenoten naar de disco. ( = As a teenager I watched TV-stations like MTV and TMF and joined my friends to the disco). Ik kocht eens per ongeluk een jazzplaat van Wynton Marsalis en toen was ik verkocht ...... ( = Once I found a jazz record played by Wynton Marsalis and it hit me.). Ik had eigenlijk gedacht een trompetconcert van Hummel gekocht te hebben (= I thought I'd bought a trumpet concert by Hummel). De tweede plaat die ik kocht was met Randy Brecker en Michael Brecker - The Brecker Bros. ( = The second album I found was with Randy Brecker and Michael Brecker - The Brecker Bros.). Rik Mol and Lex Empress ( photo courtesy: Hans Koert)

He got his first lessons from none other than Wynton Marsalis. When he was ten or eleven years old he learned that Wynton was playing in Amsterdam. Ik heb hem gewoon opgewacht - ik was toen denk ik 10 of 11 ( = I just waited for him - I must have been ten or eleven years old). Ik woonde toen nog in Zeeland. (= I still lived in Zeeland). Ik heb toen de trein gepakt en ben bij de artiestenuitgang gaan staan. ( = I took the train to Amsterdam and waited at the stage door). Toen hij eindelijk naar buiten kwam om vier uur 's nachts zag hij me staan met mijn trompetkoffer onder de arm. Hij zei: ( = When he finally came out and saw my trumpet case, he said:) You must be my only fan - Come along with me ....... En zo is het gegaan (= And so it happened .............) He joined Wynton for almost a week.

Rik Mol ( photo courtesy: Hans Koert)

Rik Mol performed on the 22nd of May, 2010 with Sven Figee – hammond, Roland Dirkse – guitar, Glen Gaddum – bass guitar, Cyril Directie – drums, Martijn De Laat - trumpet, Jan Oosting - trombone and Peter Lieberom - sax. The vocals were sung by Nate James and special guest Lex Empress.

The audience liked the funky sounds very well after the more introverted performance of Brad Mehldau - It seems as if they were one another's counterparts. Cyril Directie ( photo courtesy: Hans Koert)
Love to share with you a compilation with some fragments as recorded during the concert.

I liked this concert, because it was very spontaneously ........ the informal atmosphere and the danceable tunes made it a pleasure to join it.

I'm anxious to hear your new album, Rik: Funk on Me.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Rik Mol, only 25 years old, is one of the most promising trumpet players of Western Europe and that creates obligations. His first album, What's On Tonight, was rather traditional; Funk On Me contains a lot of funky elements which will appeal to the youth. For Mol, educated as a classical trumpet player, it's not his final destination: Misschien wordt mijn volgende plaat wel weer gewoon een bebopplaat met Piet Noordijk - wie weet?(= Maybe, my next album will be a bebop-album with saxophone player Piet Noordijk, who knows!!) he suggests. His first appearance with his new band was in Middelburg, capital of the province of Zeeland, the region where he was born and raised..... Funk On Me !! If you love to be informed about the contributions in the Keep Swinging blog ask for its news letter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions