Hal McKusick Kwartet Opnamen

( To the English translation.) Hal McKusick Quartet Recordings
Het Hal McKusick Quartet, uitgebracht op een dubbel-CD door Lonehill Jazz ( Lonehill Jazz LHJ 10176 ) is weer zo'n pareltje in mijn jazzverzameling. Dit dubbelalbum is een heruitgave van vier Hal McKusick albums uit het midden van de jaren vijftig.
Hal McKusick zal voor velen onder jullie een onbekende naam zijn en dat is begrijpelijk als je bedenkt dat hij na 1958 geen enkele plaat meer maakte onder zijn eigen naam. Geboren in Medford Massachusetts, juni 1924, ging hij saxofoon spelen in verschillende grote bands in de jaren veertig tot begin jaren vijftig; in orkesten als die van Boyd Raeburn, Claude Thornhill en Elliot Lawrence en zoals het zoveel jazzmusici verging, viel ook Hal niet erg op in deze grote gemeenschappen. Veel musici uit zulke grote orkesten raakten al snel vergeten. Hetzelfde zou Hal overkomen kunnen zijn, ware het niet dat hij in 1955 een eigen kwartet formeerde met zichzelf op de altsax, Barry Galbraith op gitaar, Milt Hinton op bas en Osie Johnson op slagwerk.

v.l.n.r.: Arnold Ross piano - Blinky Gardner slagwerk - Dale Pearce trompet - Harry The Bear Babasin cello - Hal McKusick altsax - Herbie Harper trombone en Jimmy Giufffre tenorsax.

Deze Hal McKusick dubbelaar bevat de opnamen van vier LP's: Het Hal McKusick Quartet op het Bethlehem label; In A Twentieth-Century Drawing Room en de Jazz Workshop beide op RCA Victor en de Coral LP Jazz On The Academy. Deze opnamen zijn bijzonder, omdat Hal erop experimenteerde met zijn kwartet, waarin geen ruimte was voor een piano, geinspireerd uiteraard door Gerry Mulligan's pianoloze-kwartet, Hij zag in de combinatie van gitaar en altsax ongekende muzikale mogelijkheden, die hij liet uitwerken door arrangeurs zoals Manny Albam of Al Cohn. This is clear, forward-thinking, emotional Jazz played by a quartet of unusual empathy, and technical ability, (= Dit is zuivere, emotionele Jazz, vooruitlopend op ontwikkelingen, gespeeld door een kwartet met een grote uitstraling en technische mogelijkheden.) beweert Creed Taylor als hij de Bethelehem LP bespreekt. Zelf vind ik het nummer Blue-Who een prachtig voorbeeld van McKusicks muziekstijl. Op de LP In A Twentieth-Century Drawing Room experimenteert Albam met een cello kwartet, waardoor het geheel een bijzondere klankkleur krijgt, in nummers als Gift of the Magi of Can't We Be Friends. Het laatste album, The Jazz Workshop, is het spannendste van de vier, omdat hierin Hal McKusick verschillende arrangeurs aan het werk gezet heeft, zoals George Russell, weer Manny Albam, Gil Evans, bekend van zijn arrangementen voor Miles Davis, Al Cohn, Johnny Mandel en Jimmy Giuffre. Schitterende nummers als Jambangle en Blues for Pablo (Gil Evans) en Jimmy Giuffre's One Score and Eight Horns Ago.

Deze zomer verschijnt er een Fairweather documentaire, getiteld Playing Around the Corners over het leven van Hal McKusick en ik vond een voorbeschouwing, die ik jullie niet wil onthouden.

Hal McKusick Quartet / The Complete Barry Galbraith, Milt Hinton and Osie Johnson Recordings ( Lonehill Jazz LHJ 10176 )

Kopen !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLOCK-HEADS:
Vandaag 19 augustus 1938, op de kop af 70 jaar geleden, kwam de Laurel en Hardy film Block-Heads, geregiseerd door Hal Roach, uit in de bioscopen. Het verhaal begint in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, waar Stan, twintig jaar na dato, nog steeds op zijn post staat. De film duurt bijna een uur. Het is de laatste film, die Hal Roach voor Metro-Goldwyn-Mayer maakte en tevens één van zijn beste.

I enjoy your blog each month. (= Ik geniet elke maand van je blogs). Keep it going!! ( = Ga zo door ....!!) Mike Woitowicz (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling) Hal McKusick Kwartet Opnamen

When a jazz musician made his career hidden in the sax section of one of those famous 1940s big bands, it isn't so strange that his name might be forgotten now .... if he didn't made his own recordings which contain his musical heritage. Remember Lee Young, who recently passed away - drummer in big bands and studio bands, almost forgotten, in contrast with his brother Lester, who became a known artist. Hal McKusick played the alto saxophone in numerous big bands in the 1940s, almost anonimous, but thanks to some recordings under his own name Hal McKusick is now remembered as a musician, who made some surprising albums. After these great releases he didn't made any recordings under his own name again. Learn all about him in Hal McKusick Quartet recordings.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLOCK-HEADS:
Today the 19th of August 1938, exactly 70 years ago, the Laurel and Hardy two-reeler Block-Heads was released by Hal Roach for. The story starts in the trenches in France, twenty years after the Great War ( 1914-1918) ended, Stan remains at his post although the war is over. This film, that runs almost one hour, was Hal Roach final film for Metro-Goldwyn-Mayer and one of his most succesfull ones.

I enjoy your blog each month. Keep it going!! Mike Woitowicz (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Leave 'Em Laughing

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 28th of January 1928, eighty years ago, the Stan Laurel (1890-1965) and Oliver Hardy (1892-1957) two-reeler, Leave 'Em Laughing was released as a side film in the Hal Roach All Star Series. It is an early and not so well known example of a Laurel and Hardy short.

Oliver Hardy en Stan Laurel in Leave 'Em Laughing (1928)
The story is very simple: Stan has a terrible toothache in the middle of the night. He can't sleep and so can't Oliver of course. This first act is rather slow in action, but has a lot of typically Laurel and Hardy jokes like the nail on the floor and the leaking water bag. In the second act the next day they finally visit the dentist; portrayed like a cruel tyrant, not a very inspiring confidence in Stanley's eyes, but Oliver tries to reassure Stan, which cost him one of his teeth. When he tries to get Stan into the dentist chair, they both get an overdoses of laughing gas.
Stan Laurel, Oliver Hardy and Edgar Kennedy in Leave 'Em Laughing (1928)

In the third act they drive their car, a Ford Touring, as two drunk men; bumping into each car they see. In the middle of a crossing a policeman ( played by Edgar Kennedy ( 1890-1948), nicknamed Mr. Slow Burn - if you've seen the film you know why .... ) tries to regulate the traffic and when he finally, provoked by the two men, wants to arrest them in their own car, they got ducking in the last shot. A well known typically Laurel and Hardy end ..... The street scenes were filmed in Culver City, the MGM film street used in most of their films. Piet Schreuder, a Dutch graphic developer, made a documentary about this city. I wrote about it in a previous contribution a year ago

This eighty years old silent film, is one of those great Laurel and Hardy classics, that have been preserved on DVD. The humor is recognizable, but too slow for modern kids, I guess, but, old "kids" like me, still enjoy these classics now-and-then.

I found the film, Leave 'M Laughing, on an internet page, so if you like you can view the complete film. Enjoy it.

RANDOM:
Canal Street Blues - DUTCH SWING COLLEGE BAND: Michael Varekamp trumpet, Bert Boeren trombone, Bob Kaper clarinet and alt sax, Fred McMurray piano, Adrie Braat bass and Bob Dekker drums. Recorded in July 1998 at the North Sea Jazz Festival in The Hague (The Netherlands).

Time exposure for the 28th of January:
1928:

• leave 'em laughing = stan laurel - oliver hardy
• oh gee oh joy = ben selvin o
• back in your own backyard = paul whiteman o

1978:

• moment's notice = chick corea-lionel hampton
• our delight = tommy flanagan-hank jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

dutch jazz giants/dutch swing college band - volume 5 = jazzland/original jazz classics sampler = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 3-4 (2) = booker little/and friend = lou donaldson/lush life = jackie mclean/contour (2lp) = oscar peterson/l' art d'oscar peterson (3 LP) = count basie/count basie jam - 1977 = jacob do bandolim/volume 2 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = erroll garner/play piano play (2lp) = red garland quintet/junction (2lp)

Retrospect
Een meisje van 75 (A 75 year old girl )


Nederlands ( To the English translation )
Op 28 januari 1928, tachtig jaar geleden, kwam de Stan Laurel (1890 - 1965) en Oliver Hardy (1892-1957)two-reeler, Leave 'em Laughing, uit in de bioscopen als een voorfilm in de Hal Roach All Star Serie. Het is één van die vroege stomme films en één van hun minder bekende. Sommige grappen werden in latere films verder uitgediept.

Oliver Hardy en Stan Laurel in Leave 'Em Laughing (1928)

Het verhaal is eenvoudig: Stan heeft midden in de nacht last van een vreselijke kiespijn. Hij kan er niet van slapen en ligt er wakker van; Ollie dus ook. In de eerste act gebeurt er weinig, maar er zitten een heleboel typische Laurel en Hardy elementen in, zoals de spijker op de vloer en de lekkende waterzak. In de tweede act zitten ze samen bij de tandarts, uitgebeeld als een wrede tiran; iemand die in Stan's ogen weinig vertrouwen uitstraalt, maar Olivier bagatelliseert dit en probeert Stan te overtuigen door zelf in de stoel te gaan zitten. Dat kost hem een goede kies. Als hij Stan met geweld in de stoel probeert te krijgen gaat er iets fout met de apparatuur en krijgen ze beiden een overdosis lachgas binnen.

Stan Laurel, Oliver Hardy en Edgar Kennedy in Leave 'Em Laughing (1928)

In het derde deel rijden ze, nog steeds onder invloed van het lachgas, in hun Ford Touring, als twee beschonken mannen door de stad. Geen enkele voertuig ontkomt, tot grote hilariteit, aan hun botsauto. Midden op een kruispunt probeert een verkeersagent ( gespeeld door Edgar Kennedy (1890-1948), die zijn bijnaam Mr. Slow Burn hier eer aan doet) het verkeer in goede banen te leiden, maar het provocerend gedrag van de twee mannen leidt uiteindelijk tot een arrestatiepoging, die uitloopt op de klassieke scene van de auto, die in een bouwput op straat helemaal kopje ondergaat, inclusief alle inzittenden; een typisch Laurel en Hardy einde. De straat waar het allemaal gespeeld is, ligt in Culver City, de MGM filmstad. Piet Schreuder, een Nederlands grafisch ontwerper heeft hierover een schitterende documentaire gemaakt, waarover ik in een eerder blog geschreven heb.

Deze tachtig jaar oude stomme film is één van die Laurel and Hardy klassiekers, die je bij blijven. De film is te vinden op verschillende videos en DVDs. De humor is herkenbaar doch traag, dus of de jeugd-van-tegenwoordig de rust kan vinden de trage verhaallijn te volgen, is de vraag. De oudere-jeugd, waar ik me al een beetje toe reken, zal zeker genieten van dit soort jeugdherineringen.

Ik vond de film, Leave 'Em Laughing op een internetpagina, waar je hem helemaal kunt bekijken. Veel plezier ermee.

AT RANDOM:
Canal Street Blues - DUTCH SWING COLLEGE BAND: Michael Varekamp trompet, Bert Boeren trombone, Bob Kaper klarinet en altsax, Fred McMurray piano, Adrie Braat bas en Bob Dekker drums. Opgenomen in juli 1998 op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Tijdopname voor 28 januari:
1928:

• leave 'em laughing = stan laurel - oliver hardy
• oh gee oh joy = ben selvin o
• back in your own backyard = paul whiteman o

1978:

• moment's notice = chick corea-lionel hampton
• our delight = tommy flanagan-hank jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
dutch jazz giants/dutch swing college band - volume 5 = jazzland/original jazz classics sampler = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 3-4 (2) = booker little/and friend = lou donaldson/lush life = jackie mclean/contour (2lp) = oscar peterson/l' art d'oscar peterson (3 LP) = count basie/count basie jam - 1977 = jacob do bandolim/volume 2 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = erroll garner/play piano play (2lp) = red garland quintet/junction (2lp)

Retrospect
Een meisje van 75

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Beau Hunks Projects

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I wrote once that I'm fascinated by all jazz (related) styles of music made between 1907 and 2007. A lot of people can't imagine that I'm serious about that. How can you enjoy the music of Lee Morgan or Kenny Dorham in the morning, play the music of the Husk O'Hare Super Orchestra of Chicago in the afternoon and the modern sounds of Alexander von Schlippenbach in the evening? If you really enjoy jazz music, you don't need to have knowledge about the structure of a blues theme, or the different instruments Adolpho Sax has developed, but if you have never heard about Charlie Parker, Duke Ellington or Paul Whiteman; how can you understand the music played by musicians on stage? Really, I once met a jazz saxophone player who had never heard of Charlie Parker. He played in a kind of funky fushion style and claimed to be a jazz musician, but he had never heard of Charlie Parker. Charlie who? Charlie Parker? Never heard of him !

People who claim to have a survey in jazz history, don't realise that the knowledge most people have is rather minimal and if information exist, it is patchy knowledge. A lot of information is gone, or has been lost in the memory of our predecessors. Only, most poor sounding records, survived. It is very important that people research the past of the jazz history, like a group of Dutch musicians, who started a few years ago a project to transcribe all the Laurel and Hardy film music fragments and played them with their retro-band, the Beau Hunk Orchestra.
I found a film fragment, most jazz-cats will like, but even please-no-jazz-for-me cats will love to see. The music is by the Beau Hunks Orchestra.

These men, Gert-Jan Blom, Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer, to name some members of that band, went to the States to find the sources that have survived of long-forgotten music of the 1920s and 1930s. Their projects of Paul Whiteman's arranger Ferde Grofé, Raymond Scott and Al Gallodoro come to mind. Enjoy a film fragment with the music of Raymond Scott, played in The Metropole Orchestra - Beau Hunks Saxtette album The Chesterfield Arrangements. The tune they play is titled Powerhouse.

This summer they made a CD, titled Rhythm is Our Business with their Jimmie Lunceford Legacy Orchestra ( in fact The Beau Hunk Orchestra ) that reproduced the original arrangements of this great big band of the 1930s; music, now almost forgotten and most of the times too difficult to play for an ordinary big band as the original arrangements are no longer in stock and hard to play.
I love to congratulate Robert, Leo, David, Hans, Ronald, Menno, Joep, Ellister, Marcel, Erik, Arend, Chris, Cornell, Ton, Joep, Books and the Peeters Sisters and everybody involved with this project, with this great production. Thanks to their research, the past is moving up to the future and even young people can enjoy this music now, easily available on modern sound recording mediums.
Listen to the original Jimmie Lunceford Orchestra playing Nagasaki.

This fragment is part of a larger drawing used for the Beau Hunks release with the so-called The Beau Hunks Saxophone Soctette, refering to the Paul Whiteman sax section. Who made this illustration? Send your answers to keepswinging@live.nl .

AT RANDOM:
School Days - DIZZY GILLESPIE SEXTET ( featuring Dizzy Gillespie trumpet and vocal, Bill Graham baritone saxophone and vocals, Wade Legge piano, Lou Hackney bass and Al Jones drums ) Live at the Salle Pleyel in Paris (France) on te 9th of February 1953. (Giants of Jazz CD 53099)


Time exposure for the 5th of December:
1927:

• honolulu stomp / mele of hawaii honolulu serenaders
• is she my girl friend = piccadilly revels band

1947:

• from monday on / nancy with the laughing face = joe mooney quartet
• barry's bop / bebop romp / fats blows / nostalgia = fats navarro all stars
• your gonna get my letter in the morning = mary osborne

1957:

• april in paris = jazz at the philharmonic

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
dizzy gillespie sextet/paris salle pleyel febr. 9, 1953 = hot women/women singers from the torrid regions = miles davis/steamin' (lp) = johnny varro/the two of us = de millers/de 28 beste van de millers

Nederlands ( To the English translation )

Zoals ik al eens eerder schreef ben ik geboeid door alle jazz, of wat daar voor door gaat, gemaakt tussen 1907 en 2007. Veel mensen kunnen zich dat niet goed voorstellen, hoe je serieus 's morgens kan genieten van Lee Morgan of Kenny Dorham, 's middags uit je dak gaat met de Husk O'Hare Super Orchestra of Chicago en 's avonds een plaat van Alexander von Schlippenbach op je draaaitafel legt.

Als je echt van jazzmuziek wilt genieten hoef je niet persé alles te weten over de verschillende saxofonen, die Adolpho Sax heeft ontwikkeld of de structuur van de blues kunnen verwoorden, maar als je nog nooit van Charlie Parker, Duke Ellington of Paul Whiteman hebt gehoord, wordt het wel erg moeilijk de muziek die op het podium gemaakt wordt een plaatsje te geven. Echt, ik heb een keer een saxofonist gesproken, die in een funky fushion stijl speelde en beweerde jazzmuzikant te zijn, die nog nooit van Charlie Parker had gehoord. Charlie who? Charlie Parker. Never heard of that guy!

Veel mensen die beweren dat ze de hele jazzgeschiedenis kunnen overzien, beseffen zich niet dat de kennis die nog rest vaak minimaal en fragmentarisch is. Veel informatie is gewoon verdampt door de tijd of gewist uit het geheugen van onze voorouders. Daarom is het goed dat de jazzgeschiedens bestudeerd en vastgelegd wordt. Zo is een groep Nederlandse musici een aantal jaren geleden begonnen de muziek uit de Stan Laurel en Oliver Hardy films opnieuw uit te schrijven en te spelen met hun retro-band The Beau Hunks. Ik vond een filmfragment, die voor jazz-cats en zelfs voor asjeblieft-geen-jazz-voor-mij-vogels leuk is om te zien. De muziek is van het Beau Hunks Orchestra.

Deze mannen, zoals Gert-Jan Blom, Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer ( en nu doe ik een heleboel mensen te kort) zijn in de Verenigde Staten in de archieven op zoek gegaan naar de originele bronnen van al lang vergeten muziek uit de jaren twintig en dertig. Hun lijst van projecten wordt alsmaar langer: ik denk aan de muziek van Paul Whiteman's arrangeur Ferde Grofé, aan Raymond Scott en aan Al Gallodoro. Ik heb een stukje film gevonden waarin de muziek van Raymond Scott herleeft, gespeeld door het Metropole Orchestra met het Beau Hunks Saxtette van de CD The Chesterfield Arrangements. Het nummer dat te horen is achter de cartoon is Powerhouse.

Deze zomer maakten ze een CD, getiteld Rhythm is Our Business met hun Jimmie Lunceford Legacy Orchestra (in feite de Beau Hunks, een naam die voor veel mensen gekoppeld blijft aan hun eerste Laurel & Hardy project) dat de originele arrangementen van deze big band uit de jaren dertig speelde. Deze muziek, nu bijna vergeten, is ons nagelaten op oude vlekkerige filmbeelden of krakende 78-toeren platen en wordt, bij gebrek aan de originele muziekpartituren nooit meer uitgevoerd. Nu de originele partituren gevonden zijn is dat weer mogelijk. Trouwens, zouden veel orkesten uit deze tijd deze ingewikkelde arrangementen nog kunnen spelen? De Beau Hunks wel, althans dat bewijzen ze op deze plaat.

Ik wil dan ook Robert, Leo, David, Hans, Ronald, Menno, Joep, Ellister, Marcel, Erik, Arend, Chris, Cornell, Ton, Joep, Books en de Peeters Sisters en iedereen die bij dit project betrokken was, willen feliciteren met dit geweldige resultaat. Dankzij jullie inspanningen kunnen nu ook jonge luisteraars in aanraking komen met deze geweldige muziek vastgelegd op moderne geluidsdragers. Als afsluiting een orgineel filmfragment met een uitvoering van Nagasaki van het Jimmie Lunceford Orchestra uit de jaren dertig.

Het fragment van de tekening hiernaast is van een affiche gemaakt voor het The Beau Hunks Saxophone Soctette project, verwijzend naar Paul Whiteman's saxofoonsectie. Als je de tekenaar herkent mag je me mailen: keepswinging@live.nl .

AT RANDOM:
School Days - DIZZY GILLESPIE SEXTET ( featuring Dizzy Gillespie trompet en zang, Bill Graham baritonsax en zang, Wade Legge piano, Lou Hackney bas en Al Jones slagwerk.

Opgenomen tijdens een concert in de Salle Pleyel in Paris (Frankrijk) op 9 februari 1953. (Giants of Jazz CD 53099)


Tijdopname voor 5 december:
1927:

• honolulu stomp / mele of hawaii honolulu serenaders
• is she my girl friend = piccadilly revels band

1947:

• from monday on / nancy with the laughing face = joe mooney quartet
• barry's bop / bebop romp / fats blows / nostalgia = fats navarro all stars
• your gonna get my letter in the morning = mary osborne

1957:

• april in paris = jazz at the philharmonic

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

dizzy gillespie sextet/paris salle pleyel febr. 9, 1953 = hot women/women singers from the torrid regions = miles davis/steamin' (lp) = johnny varro/the two of us = de millers/de 28 beste van de millers

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium