De Nazaten and James Carter: A great mix of two music cultures

DE NAZATEN and JAMES CARTER
For Now: A great mix of two music cultures.
Hans Koert

De Nazaten en James Carter: Een geslaagde mix van twee muziekstromingen (Nederlands) De Nazaten and James Carter: A great mix of two music cultures (English)

Recently the Dutch / Surinamese group De Nazaten released its second album featuring saxophonist James Carter. This album was recorded at a studio recording session in Germany (Osnabrück), although, as the liner notes say, playing live is always better according to De Nazaten. And that's true - De Nazaten is a band you should see and hear live in concert, but this record, entitled For Now, will inspire you to tap your toes or swing your feet.... I'm sure! My first impression, when I heard its opening tune Pasportica allochtonica I had to move my feet and it remembered me to the music of New Orleans, especially the contemporary brass bands, like the Dirty Dozen Brass Band. De Nazaten. (photo courtesy: Joke Schot)
The Dutch / Surinamese band De Nazaten, ten years ago also known as De Nazaten van Prins Hendrik, features Robby Alberga on guitar, Klaas Hekman on saxes and flute, Carlo Ulrichi Hoop on (Surinamese) percussion, Keimpe De Jong on saxes, Michael Simon on trumpet, Patrick Votrian on trombone and sousaphone, Gregory Kranenburg on snare drums and Chris Semmoh on skratyi and surinamese percussion.
The US saxophone player, James Carter, who joined this popular Surinamese band before in a tour, plays his baritone saxophone.
James Carter (on tenor sax) ( in Middelburg - 2007) ( photo courtesy: Hans Koert)
The band was founded in the 1990s and named themselves De Nazaten van Prins Hendrik, Purveyors of Bastard Music to his Majesty. Prince Henry of the Netherlands, Prins Hendrik for the Dutch, was the husband of the late Dutch queen Wilhelmina, who seemed to have had several illegitimate childs. The source of the music of De Nazaten van Prins Hendrik is not always clear too, like the Nazaten, the offsprings of the prince. That's how it got its name. Since 2000 the band labels itself as De Nazaten.
De Nazaten and James Carter: For Now. ( cover snapshot: Klaas Hekman)
The music played by the band is called Kaseko. This music style was developed in Surinam as a mix of African, European and American music styles.
James Carter (alto sax) (Middelburg - 2007) ( photo courtesy: Hans Koert)
It developed in the 1930s out of the music played by Surinamese brass bands, like Bigi Pokoe and became popular in The Netherlands in the 1970s by Surinamese expatriates. Its first album in which James Carter cooperated was entiteled Skratyology, a word which illustrates the connection between the two music styles mixed in this band: Kaseko ( the skratyi is a Surinamese percussion instrument used in Kaseko) and Jazz ( Ornithology is a well known Charlie Parker jazz composition). For James Carter, who can play all types of saxophones, but only plays the baritone saxophone in this album with De Nazaten, Jazz and Kazeko have a lot in common and when you listen to the music you will learn that Carter is in his elements.
De Nazaten (photo courtesy Joke Schot)
The album contains six tracks and I realy like the opening tune Pasportica allochtonica, with a great sousaphone bounce by Patrick Votrian and the tune Carter Kaseko, a composition by one of the best known Surinamese flute players and jazz composers Ronald Snijders. I found a fragment where the De Nazaten and James Carter play this tune at an informal meeting in the centre of Rotterdam, August 2010: Carter Kaseko.

The tune When Copy Meets Bu has a great opener by Carlo Ulrich Hoop on conga and Klaas Hekman on flute and the tune Amerindian Connection brings you right into a Surinamese party with a great introduction on guitar, flute and perussion. Great stuff ...........

James Carter- De Nazaten ( photo courtesy: Cees Van Der Ven)

But few jazz fans will dislike this kind of music, a mix of Jazz and World Music. I hope to listen to its first album, Skratyology, once. The records of De Nazaten can be ordered at its website. For Now: A must-have .......

Hans Koert
keepswinging@live.nl

I believe that the snapshot used on the cover of the album For Now by the De Nazaten & James Carter expresses the mix of music styles in a great way: rhythmical Surinamese kaseko and the swinging baritone saxophone by jazz giant James Carter.
A great combination: James Carter and De Nazaten. This is their second album together But few people will dislike these merry sounds which encourage to dance ..... Keep Swinging is always searching for music that surprises and For Now seems to be one of it ....:De Nazaten and James Carter: A great mix of two music cultures.

Follow the Keep Swinging Blog at Twitter or ask its free newsletter.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

De Nazaten en James Carter: Een geslaagde mix van twee muziekstromingen

DE NAZATEN en JAMES CARTER
For Now: Een geslaagde mix van twee muziekstromingen
Hans Koert

De Nazaten en James Carter: Een geslaagde mix van twee muziekstromingen (Nederlands) De Nazaten and James Carter: A great mix of two music cultures (English)

Onlangs bracht de Nederlands / Surinaamse groep De Nazaten haar tweede album uit in samenwerking met jazzsaxofonist James Carter. Deze plaat is opgenomen tijdens een studio-opnamesessie in Osnabrück, hoewel, zoals het hoesje ook aangeeft, playing live is always better according to De Nazaten. ( = dat het altijd beter is om De Nazaten live te horen. ) En dat is ook zo - De Nazaten is een orkest dat je moet meemaken, moet ondergaan, live tijdens een optreden. Hoewel opgenomen in een "kille" studio, wordt deze live-ambiance op For Now niet gemist, en in, met name het openingsnummer Pasportica Allochtonica, is het moeilijk stil te blijven zitten. Mijn eerste indruk was dan ook dat ik luisterde naar een New Orleans brass band als de Dirty Dozen Brass Band. Kenners weten dan genoeg ..............
De Nazaten. (foto: Joke Schot)
De Nederlands / Surinaamse band De Nazaten, tien jaar geleden beter bekend als De Nazaten van Prins Hendrik, bestaat uit Robby Alberga op gitaar, Klaas Hekman op saxen en fluit, Carlo Ulrichi Hoop op Surinaamse ritme-instrumenten, Keimpe de Jong op saxen, Michael Simon op trompet, Patrick Votrian op trombone en sousafoon, Gregory Kranenburg op snaredrum en Chris Semmoh op skratyi en Surinaams slagwerk. De Amerikaanse saxofonist James Carter, die eerder tijdens een tournee met deze populaire Surinaamse groep optrad, speelt de baritonsax.
James Carter ( hier op tenor sax) ( in Middelburg mei 2007) ( foto: Hans Koert)
De groep werd opgericht in de jaren negentig en noemde zichzelf toen De Nazaten van Prins Hendrik, hofleveranciers van bastaardmuziek. Prins Hendrik, de gemaal van wijlen koningin Wilhelmina, schijnt nog al eens een scheve schaats gereden te hebben en, net als de muziek van De Nazaten, is de herkomst van deze buitenvrouwen en hun kinderen, de nazaten, niet altijd even duidelijk ........... Vanaf 2000 noemen ze zich slechts De Nazaten.
De Nazaten & James Carter: For Now. ( hoesfoto: Klaas Hekman)
De muziekstijl die gespeeld wordt is gebaseerd op de kaseko. Deze muziek ontstond in Suriname als een mix van Afrikaanse, Europese en Amerikaanse muziekstijlen.
James Carter ( hier op altsax) ( foto: Hans Koert)
In de jaren dertig ontwikkelde het zich uit de muziek die gespeeld werd door de Surinaamse brassbands, zoals Bigi Pokoe en het werd naar Nederland meegenomen in de jaren zeventig door Surinaamse immigranten. Het eerste album met James Carter heette Skratyology, een woord dat de samensmelting tussen de twee muziekstijlen mooi karakteriseert: Kaseko ( de skratyi is een Surinaams ritme-instrument) en Jazz ( Ornithology is het bekende jazznummer van Charlie Parker). James Carter, multi-instrumentalist, als het saxofoons betreft, heeft geen enkel probleem met deze mix en laat horen dat hij zich op zijn baritonsax als een vis in het water voelt samen met deze enthousiaste groep De Nazaten.
De Nazaten (foto Joke Schot)
De plaat For Now met De Nazaten & James Carter bevat zes nummers en het openingsnummer raakt bij mij meteen de juiste snaar. Het nummer heet Pasportica Allochtonica en direct na de eerste tonen voel ik me al eregast op een Surinaams feest - Heerlijk zo'n swingende sousafoon bescheiden op de achtergrond ( gespeeld door Patrick Votrian). Ook het laatste nummer van de plaat, de Carter kaseko, geschreven door de Surinaamse jazzfluitist, Ronald Snijders, heeft dit in zich. Ik vond een filmfragment waarin de band laatstgenoemde nummer speelt, tijdens een informele buitenoptreden in Rotterdam: Carter kaseko ( augustus 2010).

Het nummer When Copy meets Bu begint met een mooie opener met Carlo Ulricih Hoop op conga en Klaas Hekman op fluit en met het nummer Amerindian connection zit je meteen helemaal in Suriname, met een mooie intro op gitaar, fluit en slagwerk. Een heerlijk nummer .........

James Carter met De Nazaten ( foto: Cees van der Ven)

Er zullen maar weinig jazzfans zijn, die niet van dit soort muziek houden. Ik hoop dan ook ooit nog eens hun eerste plaat met James Carter te kunnen beluisteren: Skratyology. De platen van De Nazaten zijn te bestellen via hun website. For Now: Een plaat waar je niet omheen kunt.

Hans Koert
keepswinging@live.nl

De foto op de voorkant van de nieuwe plaat van De Nazaten & James Carter alleen al geeft prachtig de mix weer die je kunt verwachten: Swingende Surinaamse kasekomuziek en de baritonsax van jazzgigant James Carter. Aanstekelijke muziek met een zonnig Surinaams ritme. Een zeer geslaagde combinatie, want James Carter speelde al eerder samen met De Nazaten en For Now is dan ook al hun tweede album. Er zullen maar weinig mensen zijn die dit soort vrolijke muziek niet kunnen waarderen. Keep Swinging is altijd op zoek naar verrassende producties en dit is er zo een van: For Now van De Nazaten en James Carter in een geslaagde mix van twee muziekculturen.

Volg de Keep Swingingblog via Twitter of vraag haar gratis nieuwsbrief.



Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Gardenias For Lady Day

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Last night I played myself the James Carter album Gardenias for a Lady Day. If you are familiar with the jazz history you know that this record must be dedicated to the late Billie Holiday. On the beautfiul designed cover an image of a gardenia, the type of flower Billie Holiday used to wear in her hair. The musicians on this album are James Carter on all kinds of saxophones and clarinets, John Hicks at the piano, Peter Washington on bass and Victor Lewis on drums. Added is a string ensemble, and if you know my preferences you know that I don't like that in jazz.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley Horn with Strings. It seems that every self-respecting musician wants to create a record .... with Strings. It is true, that Charlie Parker with Strings is a very memorable album, I guess he was a trendsetter, but in my opinion this kind of albums are mutilated by a syrupy sound blanket to popularize the music and raise the sales figures. When you make a tribute album, like this one about Billie Holiday, there are two possibilities. You can make an album that copies the music of Billie Holiday note by note; play her music and invitate a singer with a voice marked by an unhealthy style of life ( like the voice of Madeleine Peyroux?) or, second, play her repertoire and use the theme as a steppingstone for your album. That's the way James Carter did it. The tracklist contains eight (Super Audio) or ten ( regular audio) tunes ( this depends on your audio-equipment) sung by Billie Holiday, or songs Billie should have liked. Miche Braden sings on some of the tracks, but her voice doesn't sound like Billie's and James Carter doesn't sound like Billie's accompanists Lester Young or Ben Webster.

I heard James Carter three times live in concert and my appreciation for his music is growing - he is a great saxophone player, for sure. The concert at the Northsea Jazz Festival, in front of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw and his appearance at the International Jazz Festival in Middelburg, (southwest part of The Netherlands), last month, were some highlights. I like his album Jurassic Classics, recorded in the early 1990s, which expresses the fanciful creative way of Carter's playing, which I don't find on this Gardenias for Lady Day album. One tune, I think it's Billie's best, is Strange Fruit, is played in a great way. It expresses the desperation of the subject and James Carter gives it a overwhelming free jazzblast, Pharoah Sanders would love, but I can imagine that the lovers of a syrupy arranged mainstream jazz ( they exist !!) won't appreciate it.

Photos of James Carter in Middelburg ( May 2007)

Semilar records of this artist in my collection:

• james carter quartet/jurassic classics
• james carter/real quiet storm
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Gisteravond zat het album Gardenias for a Lady Day van James Carter in mijn CD-speler. Als je een beetje op de hoogte bent van de jazzgeschiedenis, dan begrijp je dat dit album gewijd moet zijn aan de muziek van Billie Holiday. Op de schitterend ontworpen hoes vind je een foto van een Gardenia, de bloem, die Billie altijd in haar haar droeg. De musici op dit album zijn James Carter op allerlei saxen en klarinetten, John Hicks aan de toetsen, Peter Washington achter de bas en Victor Lewis op slagwerk. Toegevoegd zijn snaarinstrumenten ( violen en cellos) en als je mijn voorkeuren in de jazz kent, dan begrijp je dat ik nu mijn bedenkingen krijg.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley horn with Strings. Het lijkt wel of iedere zich zelf respecterende jazzmuzikant één maal in zijn leven uit de bol moet gaan ........... with Strings. Toegegeven: Charlie Parker with Strings, volgens mij één van de eerste voorbeelden, is een gedenkwaardig album geworden en daardoor een trendsetter, maar in het algemeen brengt dit soort jazzplaten, overgoten met een saus van zoete kleverige klanken, wellicht ingegeven door de verkoopcijfers, voor mij weinig opwinding. Een album maken gewijd aan bijv. Billie Holiday kan op twee manieren: of je probeert noot-voor-noot de muziek te laten herleven, inclusief de doorleefde stem van Billie zelf ( Madeleine Peyroux?) of je speelt nummers uit het repertoire van Billie Holiday of die ze mooi zou hebben gevonden. Voor dat laatste heeft James Carter gekozen. Er staan acht ( Super Audio) of tien ( als gewone CD) nummers op, al naar gelang de kwaliteit van je CD speler, die Billie gezongen heeft of had kunnen zingen. Miche Braden zingt op een aantal nummers, maar klinkt niet als Billie Holiday en James Carter klinkt nergens als één van haar begeleiders, zoals Lester Young of Ben Webster. Het thema is niet meer dan een kapstok om deze plaat aan op te hangen.

Ik heb James Carter nu drie keer live horen spelen en mijn waardering voor zijn spel is gegroeid. Hij is een geweldige saxofoonspeler; dat is zeker. Het concert tijdens het Northsea Jazz Festival met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en zijn optreden tijdens het International Jazz Festival in Middelburg, afgelopen maand, waren hoogtepunten. Ik vind zijn album Jurassic Classics, opgenomen begin jaren negentig, te gek, omdat ik hierop de grillige expressieve manier van spelen terug vind, zo karakteristiek bij James Carter. Dat mis ik in het album Gardenias for Lady Day. Slechts één nummer, ongetwijfeld Billie's beste, Strange Fruit, is op een onnavolgbare Carteriaanse manier uitgevoerd. Hij weet de sfeer en de wanhoop van het nummer schitterend weer te geven door een uitbarsting van jazzklanken op zijn sax, waarop Pharaoh Sanders jaloers zou zijn geworden, afgewisseld met de zoete klanken van de snaarinstrumenten. Ik denk alleen niet dat de liefhebbers ( en die zijn er) van dit soort zoetig gearrangeerde mainstream jazz deze uitbarsting van geluid kunnen waarderen.

Foto's van het optreden van James Carter in Middelburg.

Andere jazzplaten van en met James Carter uit mijn verzamelig:

• james carter quartet/jurassic classics
• james carter/real quiet storm
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jazz Festival Middelburg

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The International Jazz Festival in Middelburg ( southwest part of The Netherlands), held for the first time in a new concept, had two great names in jazz scedulded on Sunday 27th of May 2007 at the inner court of the abbey in the centre of the ancient city. First of all the Philip Catherine Trio, featuring Philip Catherine on guitar, Philippe Aerts on bass and Mimi Verderame on percussion.

Philip Catherine showed that he is a great guitar player easily fascinating the audience, that came to this concert. Philip Aerts and Italian born Mimi Verderame accompanied Philip on bass and drums. In some solo pieces, Philip played with a pre-recorded accompanist on accoustic guitar ( himself ) some great duos. It was a pity, that only one hundred people joined this great concert, maybe due to the fact that the concert started at an early hour in the evening ( 7 o'clock ) or thanks to the weather forecast. Thanks Philip for this concert !!

James Carter started his concert at half past nine in the evening and found a few hundred jazz fans in front of the stage. He opened the show with a killer diller of fast notes and free-jazz licks, but turned out to be an entertaining musician who could captivate his audience with a well-considered show. The two regular accompanists of his Organ Trio are Gerald Gibbs on the hammond and Leonard King at the drums, two skilled musicians.

Especially Leonard King got the opportunity to spread out lenghtly solos on his groovy instrument, that is still very popular in jazz. James Carter left a deep impression on me playing his alto and tenor saxophones. Using circular breathing, slap tongue techniques, some times growling like a monster, but also as soft that the audience was annoyed at people talking on the far end of the court.

James Carter and his Organ Trio visibly enjoyed playing on this cosy medieval court and closed the concert with a playful encore starting with scales and dated tunes like Down By The River Side. The audience enjoyed this concert. Although the weather forecast talked about rain and showers, the weather gods were well-inclined towards the audience and the organisationus, but, sorry Tante Tuffie, the court wasn't jam-packed as we hoped, although the program and the organisation deserved so.

Semilar records of this artist in my collection:

• philip catherine/blue prince
• philip catherine/summer night
• chet baker/chet's choice
• chet baker/mr. b
• larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house
• niels henning-orsted pedersen-philip catherine/the viking
• stephanne grappelli with philip catherine-marc fosset-niels hennin o pedersen/live 1992
• jacques pelzer open sky unit/never let me go
• enrico pieranunzi quartet/alone together
• james carter quartet/jurassic classics
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
herbie harper/jazz in hollywood series = stanley turrentine/up at minton's (2) = toppers van toen-3/jazz uit de jaren dertig = jackie davis quartet/easy does it (lp) = herbie hancock/takin'off (lp) = joshua redman/mood swing = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings (off the record)(2) = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = blindfold test #46/magnificent goldberg (2) ]= fats waller/cd 07

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Het Internationaal Jazz Festival in Middelburg, voor de eerste maal volgens een nieuwe opzet, had een paar grote namen uit de jazz gecontracteerd voor zondag 27 mei 2007. De concerten werden uitgevoerd op het door middeleeuwse abdijgebouwen omsloten plein in het centrum van de oude stad. Als eerste groep trad het Philip Catherine Trio op, met Philip Catherine op gitaar, Philippe Aerts op bas en Mimi Verderame op drums.

Philip Catherine wist het publiek, dat op dit concert afgekomen was, te boeien met zijn gitaarspel, vakkundig begeleid door Philip Aerts en de in Italië geboren Mimi Verderame in de ritmesectie. Philip begeleidde zichzelf in een paar solostukken op ( vooraf opgenomen) accoustische gitaar. Het was jammer, dat slechts een honderdtal toeschouwers de moeite hadden genomen om dit concert bij te wonen, misschien door het vroege uur ( het concert begon om zeven uur) of door de weersvoorspellingen; aan het optreden van Philip Catherine en zijn mannen kan het niet gelegen hebben. Bedankt Philip voor dit optreden.

James Carter begon zijn concert om half tien met een paar honderd fans voor zich en opende het optreden met een razendsnel nummer vol free-jazz elementen, maar, gaandeweg het concert, bleek hij ook meester in de meer gematigde jazzstijlen en trakteerde het publiek op een uitgedachte show. Zijn twee vaste begeleiders van dit Organ Trio waren Gerald Gibbs op hammondorgel en Leonard King op de drums - beiden ervaren muzikanten. Vooral Leonard King speelde lang uitgesponnen solo's op zijn hammondorgel; met zijn vette geluid nog steeds populair bij een grote groep jazzliefhebbers. James Carter liet een diepe indruk achter als het gaat om de beheersing van zijn instrumenten, met name op tenorsaxofoon met technieken als circular breathing, waarbij door een bepaalde ademhalingstechniek lange riffs of tonen gemaakt kunnen worden, het slap tongue spelen, de soms bijna dierlijke geluiden, die over het plein knalden, maar ook hele zachte, bijna onhoorbare tonen, waarvan het publiek, soms muisstil, zichtbaar geërgerd door pratende mensen aan de andere kant van het plein, geen genoeg van leek te krijgen.

James Carter en zijn Organ Trio genoten zichtbaar van dit concert op dit knusse middeleeuwse plein en sloten hun concert af met een lange toegift, die begon met het uitwisselen van toonladders en afgesabbelde thema's als Down By The River Side. Het publiek genoot. Hoewel de weersvooruitzichten regen en buien voorspeld hadden bleven de weergoden de organisatie welgezind, maar het bleef jammer dat het plein, sorry Tante Tuffie, maar deels gevuld was en dat lag zeker niet aan de toegangsprijs, die heel redelijk genoemd mocht worden, aan de programmering of aan de voortreffelijke organizatie. Doorgaan zo !!

De volgende platen van deze artiesten heb ik in mijn verzameling:

• Philip Catherine

blue prince // summer night //met chet baker: chet's choice // met chet baker: mr. b //met larry coryell: guitar duos twin-house // met niels henning-orsted pedersen: the viking // met
stephanne grappelli - marc fosset - niels hennin o pedersen: live 1992 //met jacques pelzer: open sky unit-never let me go // met enrico pieranunzi quartet": alone together

• James Carter

jurassic classics // met the kansas city band: the robert altman film soundtrack en kc after dark // met steve turre: the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
herbie harper/jazz in hollywood series = stanley turrentine/up at minton's (2) = toppers van toen-3/jazz uit de jaren dertig =jackie davis quartet/easy does it (lp) = herbie hancock/takin'off (lp) = joshua redman/mood swing = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings (off the record)(2) = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = blindfold test #46/magnificent goldberg (2) = fats waller/cd 07

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

James Carter

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The International Jazz Festival in Middelburg (south-west part of the Netherlands), has been completely renewed this year. It is sceduled from the 26th up to the 28th of May 2007. Among the artists that will be perform are some of my favorites. James Quarter is one of them.

James Carter is one of the so-called Young Lions, young, ambitious and energetic. Other musicians that belong to that group are Nicolas Payton and of course Roy Hargrove, to name some trumpet players and Branford Marsalis and Joshua Redman as some examples that play reeds. As James Carter is one of the performers at the festival I played one of his records from my collection, titled Jurassic Classics.
James Carter was born in Detroit January 1969 and started into the jazz scene in the early 1990s; a remarkable saxophone player, who switched easily from the mainstream style into the contemporary free-styles. He plays his saxophones easily with a very strong sound, using extreme difficult techniques like circular breathing and slaptonguing. When he was a kid he played in the unique Detroit band Bird-Trane-Sco-Bow, a reference to the great jazz players and he became a sought-after player for local and even national groups. So he played as a teenager with Wynton Marsalis, Lester Bowie and the Julius Hemphill Sextet. As a young adult he formed his own group with Craig Taborn at the piano, a raising star on the keyboard in the Detroit area. In this group James Carter shows that he can play and that he has knowledge of history, using the language of (recent ) jazz musicians like David Murray, Ben Webster and Gene Ammons. Another aspect of James Carter's playing is that he uses the complete range of saxophones, from soprano to baritone and bass saxophone, but also the bass and contrabass clarinet and bass flute. He has a huge collection at home of reed instruments. It is no coincidence that one of the fragments below I want to share with you is Carter who plays the bass saxophone.

The 1994 CD, James Carter Quartet - Jurassic Classics ( DIW/Columbia 478612 ) is his second one. The title of the album, of course, refers to the film Jurassic Park, in which DNA experiments recreated dinosaurs for an amusement park. In this album James Carter recreates the classic tunes like Take The A Train, Out of Nowhere, Epistrophy, Ask Me Now, Sandu and Oleo. If I had to make a choice I'd prefer Equinox with an extreme solo, that shows all the aspects of Carter's music skills.
Last year I heard James Carter twice; the first time in the Chassé Theater in Breda ( not his best concert ) and at the Northsea Jazz Festival in Rotterdam with the Jazz Orchestra of the Concertgebouw. One of the fragments I love to share with you is from that concert.

Love to share with you, the fragments I mentioned before and a concert with the other Young Lion, Joshua Redman at Carnegy Hall. Hope you like it and don't forget to join the concert. It is an unique opportunity to hear this great sax player in Middelburg.

James Carter - Jazz Orchestra of the Concertgebouw - North Sea Jazz FEstival Rotterdam ( July 2006)



James Carter bassax



James Carter - Joshua Redman - Live at Carnegie Hall

The concert with the James Carter Organ Trio (featuring James Carter on reeds, Gerald Gibbs at the organ and Leonard King at the drums) has been scedulded on the Abdijplein in Middelburg on Sunday evening 27th of May 2007 at 21.30 hrs, right after the Philip Catherine concert.

Records of this artist in my collection:

• james carter quartet/jurassic classics
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
miles davis/steamin' = brussels jazz o/the music of bert joris (2) = sonny stitt/jazz masters = joop hendriks/feel the jazz = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = waldir de azevedo/o talente de = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = james carter quartet/jurassic classics = kenny dorham/trompeta toccata = archie shepp-michel marre/passion

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Het Internationaal Jazz Festival in Middelburg is dit jaar helemaal vernieuwd van opzet. Het wordt gehouden van 26 t/m 28 mei 2007. Eén van mijn favoriete artiesten die zondag optreden is James Carter.

James Carter is één van de zogenaamde Young Lions, jong, ambitieus en vol energie. Andere musici die tot deze groep gerekend worden zijn Nicolas Payton en natuurlijk Roy Hargrove, trompettisten en Branford Marsalis en Joshua Redman als een paar voorbeelden van rietspelers. Aangezien James Carter één van mijn favorieten is tijdens dit festival ben ik de platenkast in gedoken en heb ik zijn tweede album Jurassic Classics opgezet.
James Carter werd geboren op 3 januari 1969 in Detroit en meldde zich in de jazzscene begin jaren negentig; een opvallende saxofonist, die met alle gemak schakelde van mainstream naar experimentele muziek, die houdt van uitersten. Hij bespeelt zijn saxofoon met een opvallend krachtige toon gebruikmakend van moeilijke technieken zoals circular breathing ( een techniek waarbij de speler lange noten kan blazen) en slaptonguing ( een techniek, al gebruikt in de jaren twintig waarbij de toon kort en hard met een knal aangezet wordt.). Als tiener speelde hij met de groep Bird-Trane-Sco-Bow, een naam die verwijst naar de Groten der Jazz. Hij werd een veel gevraagd speler, niet alleen in lokale bandjes mar ook op nationaal vlak. Zo speelde hij als tiener bij Wynton Marsalis, Lester Bowie en het Julius Hemphill Sextet. Al vroeg richtte hij zijn eigen groep op met Craig Taborn op de piano, een veelbelovende pianist in Detroit en omgeving. In zijn eigen groep liet hij horen dat hij kon spelen en bovendien, dat hij goed geluisterd had naar saxofonisten uit het (recente) verleden, zoals David Murray, Ben Webster en Gene Ammons. Een ander aspect van Carter's spel is zijn gebruik van alle saxen die er bestaan; van sopraan tot bariton- en zelfs bassax. Ook bespeelt hij de bas en contrabas-klarinet en de basfluit. Thuis heeft hij een grote verzameling met rietinstrumenten, waarmee hij graag experimenteert. Het is dan ook niet toevallig dat ik bij de filmfragmenten die ik hieronder heb gepost een fragment heb zitten waar hij de bassaxofoon bespeelt. De CD, James Carter Quartet - Jurassic Classics ( DIW/Columbia 478612 ) uit 1994 is zijn tweede. De titel van de plaat refereert natuurlijk aan de film Jurassic Park, waarin DNA experimenten de wereld van de dinosauriërs in een pretpark doet herleven. Op deze CD doet James Carter hetzelfde - hij laat jazzklassiekers als Take The A Train, Out of Nowhere, Epistrophy, Ask Me Now, Sandu en Oleo herleven - geen copiën maar eigen interpretaties. Als ik een keus moest maken zou ik Equinox laten horen met daarin een waanzinnige solo van Carter.

Vorig jaar hoorde ik James Carter twee keer spelen; eenmaal in het Chassé Theater in Breda ( niet zijn beste concert) en op het Northsea Jazz Festival in Rotterdam met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Eén van de filmfragmenten is gemaakt tijdens dit optreden.

Ik vind het leuk om de twee eerder genoemde filmfragmenten te laten zien en bovendien één met Joshua Redman, die andere grote tenorsaxofonist tijdens een concert in Carnegy Hall.

Vergeet niet om zondag naar Middelburg te komen, want zo'n kans krijg je niet snel opnieuw in Middelburg.

James Carter - Jazz Orchestra of the Concertgebouw - North Sea Jazz FEstival Rotterdam ( July 2006)



James Carter bassax



James Carter - Joshua Redman - Live at Carnegie Hall

Het concert met het James Carter Organ Trio (met James Carter op saxen, Gerald Gibbs achter het orgel en Leonard King op drums) staat gepland op zondag 27 mei 2007 op het Abdijplein in Middelburg; aanvang 21.30 hr, meteen na het concert van Philip Catherine.

Platen van deze artiest in mijn verzameling:

• james carter quartet/jurassic classics
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

miles davis/steamin'= brussels jazz o/the music of bert joris (2) = sonny stitt/jazz masters = joop hendriks/feel the jazz = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = waldir de azevedo/o talente de = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = james carter quartet/jurassic classics = kenny dorham/trompeta toccata = archie shepp-michel marre/passion

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium