Hugues Panassié ( 1912-1964 )

PANASSIÉ had found what he believed to be the most beautiful music in the world, and his book rings with superlatives and clarion bursts. ( Whitney Balliett in Panassié, Delaunay et Cie)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

I don't see why we need a Frenchman to come over here and tell us how to play American music. I wouldn't think of going to France and telling him how to jump on a grape. (Eddie Condon about Hugues Panassié's visit to the States, due to its Swing recordings) (source: Panassié, Delaunay et Cie - Whitney Balliett)
Hot Club leader and promotor of traditional jazz
This Frenchman, Hugues Panassié, who has played a key role in the world of jazz, was born in Paris on the 27th of February 1912. Little is known about his youth, but a fact is that he played saxophone. By the age of 20 he gradually got some reputation for his knowledge of music. He was then seriously involved in the rapidly developing jazz in France and one of the very first persons in Europe to publish about this new form of music. He strived for recognition of jazz music which was by then in Europe hardly accepted - A foundation of historical value

Le Hot Jazz - the magazine - Revue Internationale de la Musique de Jazz ( September-October 1937) ( Georg Lankester archive)
In 1932 Hugues founded, together with Pierre Nourry and a few others, the “Hot Club de France” – the first jazz organization in the world, thereby even surprising the Americans. He became its president and would remain so till his death. In 1934, as a result of his cooperation with secretary Charles Delaunay, the magazine “JAZZ HOT” was issued. It was the first jazz magazine in the field of jazz and it would remain a leading medium for more than ten years. With a good feeling for marketing this great issue was always published in two languages. The bimonthly issue provided the reader with critics on musicians, new records and gave information about concerts to come. It was also the “Hot Club de France” organization, which leaders invited great American jazz musicians, like Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Benny Carter, Eddie South and Bill Coleman to visit France for concerts and recording sessions. A new and valuable initiative which had a lot of impact on young French musicians.
Not much later it was arranged that the string quintet of guitarist Django Reinhardt and violinist Stéphane Grappelli became the house orchestra of the Hot Club society. Its highly talented musicians (all on string instruments) produced the first European jazz. Hugues Panassié on alto saxophone: early photo ( ca. 1928) (source: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Due to these promotional efforts the Hot Club Quintet made its breakthrough and was soon admired by music fans everywhere, first in Europe, later even in the USA, Panassié assisted his colleague Delaunay in a project of the latter: the launching of the record label “SWING”, solely meant for jazz music. A unique step in the record business, never taken before.
Further promotion
As mentioned before, it was Panasié’s great merit that because of his style of writing, knowledge and passion, jazz came within the reach of a broader public.
A lot of people now got interest as a result of which the first jazz fans were born, created, a phenomenon that till then was unknown. Guide to Jazz (1956) by Hugues Panassie and Madeleine Gautier ( Translation by Desmond Flower with an intro by Louis Armstrong.)
He also had the supervision for a series of “SWING” recordings in New York with giants such as Sidney Bechet, Tommy Ladnier and Mezz Mezrow which mark the New Orleans revival. These sessions were issued on two RCA-albums, another proof that Hugues was mainly involved in the traditional jazz and the New Orleans style in particular. Contrary to Delaunay he was not interested in post war jazz. In 1947 it came to a break between both managers, when the Be-bop jazz style made its entry. Panassié didn't recognize this style as a form of jazz and the two men separated. All the same, many great results were achieved in the long period of their cooperation. Hugues Panassié ( source: jazzclubbahiablanca.com.ar )
Going on alone
Still as chairman of the Hot Club de France he issued a HCdF-Bulletin which he now had to edit himself. Till the end of his life he defended the traditional jazz by writing articles on it so that he can be considered as one of the apostles of this kind of music. On top of the great number of publications, he organized radio broadcasts which attracted a considerable number of listeners. And when you look up books on jazz, you will often find his name. A lot of authors refer to his pronouncements on (traditional) jazz musicians, particularly with regard to the pre-war period. Hugues Panassié with guitarist Tiny Grimes ( photo courtesy: William P. Gottlieb)
On the 8th of December 1974 Panassié passed away in the French town of Montauban. He left behind a huge number of publications and historical recordings. His name will for always be linked to the Hot Club de France of which he was the president since its foundation. Partly due to his initiatives fame was brought to the Hot Club Quintet in such a way that their music is now synonymous for the style.
Milt Buckner, Hugues Panassié and Jo Jones ( source: jazzdocumentation.ch)
A biography
‘Le Jazz Hot’ – Correa, 1934
‘La musique de jazz et le swing’- Correa, 1943
‘Les rois du jazz’- Grasset, 1944
‘Douze années de jazz’- Correa, 1946
‘La véritable musique de jazz’- Robert Laffont, 1946-52
‘Histoire du vrai jazz’- Robert Laffont, 1959
‘La bataille du jazz’- Albin Michel, 1965
‘Dictionnaire du jazz’ (en collaboration avec Gautier & Michel, 1971
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Hugues Panassié was one of the first to publish in 1934, 22 years old, a book about jazz music entitled Le Jazz Hot and gave this music a place in Europe, or better said, in France. He was one of te promotors of Jazz in France, together with Charles Delaunay and their Hot Club du France organisation. Georg Lankester wrote a short biography about this Hugues Panassié as part of a series blogs, dedicated to the Hot Club de France: the first Jazz organisation in the world. The Keep (it) Swinging blog loves to point you to this kind of pioneers and loves to share publications by guest contributors .... If you won't miss any, follow it at Twitter ( #keepitswinging) or ask its free monthly newsletter ( keepswinging@live.nl ) (in Dutch or English)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Charles Delaunay (1911-1988)

To describe the impression I got from my very first jazz concert ever to reach my ears remains utterly impossible (Charles Delaunay) (source:Django - Michael Dregni p. 79)
Georg Lankester

Charles Delaunay (1911-1988) ( Nederlands) Charles Delaunay (1911-1988) ( English)

Charles Delaunay was born in Paris on January 10, 1911 as a son from artistic parents. His father and mother, Robert and Sonia, were both well-known painters, even with a reputation outside France. Fortunately he was also gifted with an artistic talent. Still as a young man he was fascinated by jazz music which he absorbed. He played guitar and drums and rather soon appeared to be an excellent organizer. At the age of 23 he became secretary general of the Hot Club de France organization and, assisted by a few fellows, he would make it a club of world reputation. In 1935, in cooperation with Hugues Panassié (the president) the so-called Jazz Hot magazine was published, of which he became the director. It soon got attention all over the world, because it was the very first jazz magazine and written in French and English. Moreover Delaunay, who was very active, became manager of the newly formed house band: the Quintet of the Hot Club de France which gave public concerts starting from the end of 1934. He strongly promoted this formation and, as we all know, very successfully. Django Reinhardt and Stéphane Grappelli made a deep impression and created the first European jazz.
International activities
Together with Hugues Panassié, Delaunay was aiming to attract American jazz musicians and got them to France for concerts and recording sessions. He also delivered lectures on jazz. Here are some names of well-known artists from those days: the piano players Freddy Johnson, Spencer Williams, Garland Wilson and singer/band leader Freddy Taylor ( Django joined him early ’35 for one month) However, Delaunay’s most productive period was still to come.


Charles Delaunay on drums. Left, prob. Bill Coleman (source: 100 Years of Jazz - Annette Hauber-Wolfgang Sandner) (p.181)
In 1936 an extensive jazz discography written by him was released. It was the very first discography in the world is still beeing considered ‘a standard work’. On top of that, he later issued several updated versions. In the next year, the world exhibition in Paris took place and the Hot Club leaders, stimulated by Delaunay organized numerous sessions of American stars like Coleman Hawkins, Benny Carter, Dicky Wells, Eddie South, Bill Coleman and many others.New Hot Discography - Charles Delaunay ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(reprint)(collection: Hans Koert)
It was in those days that the German Django admirer and author Dr. Schultz-Köhn visited him in Paris eager to learn more about jazz in France. They would remain friends till the end. There was more to happen. In the same year (1937) Charles established his own record label called “SWING”, exclusively meant for jazz recordings. Unique in the world! Under his supervision and from his studio recordings of Hawkins and Carter with Django and other Frenchmen were realized.
Oscar Aleman's own recordings in Charles Delaunay's New Hot Discography ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(reprint)(collection: Hans Koert)
Many other artist would follow, such as Michel Warlop, Philippe Brun, Eddie South etc. These were often accompanied by the French guitarist and his rhythm group. And of course, an extensive range of records of the famous quintet was launched, by “SWING” and other record companies.
In April 1939 very historical recordings took place of a formation which included Rex Stewart, Barney Bigard, Bill Taylor and Django. The great jazz critic Gunther Schuller called them ‘Masterpieces of Chamber Jazz’ in his book “The Swing Era”. More names of French musicians who recorded for “SWING” were: Alix Combelle, André Ekyan, and e.g. Pierre Allier. As far as Charles himself is concerned, it might be interesting to mention that, under the name H.P. Chadel he was active as a drummer and guitarist; once he even replaced Django, simulating him while Joseph took the solos. Charles Delaunay (left) with Django Reinhardt (right) (source: swingmusic.net)
1940 and the war period
Then the occupation time followed. However, year after year still “SWING’ records were launched. Only at the very last part of the war artistic activities were slowing down. Notwithstanding the fact that the Germans hampered a further development, Charles continued his jazz activities. Together with Panassié he kept issuing “Jazz Hot” although the publication was reduced to a one page flyer.
Soon after the liberation he left for the USA where he supervised recordings of Louis Armstrong, Benny Goodman and Duke Ellington. Moreover he organized sessions in England whereby Django and Stéphane were re-united. With Léon Cabat, Charles managed also the “VOGUE” label still well-known for its jazz artists. Not long afterwards it came to a conflict between him and Panassié because of different opinions on new jazz styles. They then split and each went their own way.
In order to give an impression of the large number of recordings initiated by Delaunay: in 1948 the Hot Club quintet issued the titles “Mike” and “Lady be good” on SWING no. 287. This indicates how much was produced under his own label since its started.
One year after his separation with Panassié he organized concerts of Be-bop men such as Miles Davis and Charlie Parker in Paris. On top of that he promoted Sydney Bechet who, thanks to him, made a second career. Many historical recordings demonstrate Delaunay’s activities of those days.
In 1953 he issued several publications on Django Reinhardt (which were soon sold out) and next to this he published a biography of the guitarist which includes an extensive discography. Charles Delaunay in front of a bill for a Coleman Hawkins concert (photo courtesy: William P. Gottlieb)
Apart from the supervision in numerous recordings, Delaunay was then carrying out radio broadcasts and organizing concerts and festivals e.g. ‘Le Salon du Jazz” (1954 ) and the “Festival Cannes” (1958). Finally in 1969, because of his know-how and experience, he became vice-president of the International Jazz Federation and accomplished a lot of activities for this organization.
Although his health gradually deteriorated, he remained involved in new jazz developments. He gave 40.000 records out of his vast collection to the ‘Bibliothèque Nationale’ of Paris in order to guarantee the future of as many historical jazz recordings as possible. In 1986 he was present at the ‘Django Festival’ of Samois and the next year again, but now on the invitation of the organizers who payed tribute to him officially. His health then got considerably worse and in 1988 he passed away in Chantilly at the age of 77. He left us behind a huge legacy in the form of books and numerous recordings which we always can enjoy. Charles Delaunay with Thelonious Monk (photo courtesy: Marcel Fleiss)
Publications
Below a list of publications by Charles Delaunay:
HOT DISCOGRAPHY (1936) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1938) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT ICONOGRAPHY, Lithographies (1939) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1940) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Commodore Music Shop’ New York
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Editions ABC’ Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1945) ‘L’Echiquier’ Lausanne
NEW HOT DISCOGRAPHY (1948) ‘Criterion Music Corp.’ New York
JAZZ 47, en collaboration avec Robert Goffin, America, P. Seghers, Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. I (A-B) (1951) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. II (C-E) (1952) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. III (E-He) (1953) ‘Vogue’ Paris
DJANGO REINHARDT, SOUVENIRS (1954) ‘Jazz Hot’
DJANGO MON FRERE, (1954) Edit. Eric Losfeld, Paris
L’HISTOIRE DE SYDNEY BECHET (1960) ‘Vogue’ SB2 Paris
DJANGO REINHARDT ‘Cassell’ Londres (1961) et ‘Jazz Book Club’ Londres (1963)
DELAUNAY’S DILEMMA, de la peinture au jazz (1985) Edit. W. Mácon
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Charles Delaunay, born in Paris, January 1911 and passed away in Vineuil St. Firmin near Paris, February 1988, is one of the most important French jazz promotors. His name will be remembered with the Hot Club de France and the Paris Jazz Festival, the Jazz Hot magazine and the Swing record label. He was a producer and host in numerous live radio programs like Jazz Variétés and was the author of the first Jazz Discography. Charles Delaunay was one of the most important promotors of French jazz. Georg Lankester published a short biography, entitled Charles Delaunay (1911-1988). The Keep(it)Swinging blog loves to point you to this great French jazz promotor. If you love be the first to know what articles have been published, follow this blog at Twitter ( #keepitswinging ) or ask for its newsletter: keepswinging@live.nl
Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep (it) Swinging Alle 1500 Keep Swinging Contributions Ruilpagina

Charles Delaunay (1911-1988)

Ik hoorde voor het eerst jazz toen ik vijftien was. Ik moest toen zes maanden in bed blijven. Mijn ouders hadden zo'n vijftig platen, waarvan drie jazzplaten.: Jelly Roll Morton - Duke Ellington en Frankie Trumbauer met Bix Beiderbecke (Charles Delaunay) (in vertaling)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

Het begin
Charles Dalaunay wordt op 18 januari 1911 in Parijs geboren als zoon van een beroemd kunstenaars-echtpaar. Zowel zijn vader als moeder zijn schilders die tot ver over de grenzen bekend zijn, namelijk Sonia en Robert Delaunay. Hij heeft dus artistiek bloed in de aderen. Al op jonge leeftijd raakt hij gepassioneerd door de jazz en verdiept hij zich er grondig in, speelt gitaar en is een zeer goed organisator; dat zal spoedig blijken. Op zijn 23e jaar wordt hij secretaris-generaal van de befaamde Hot Club de France die hij – met enkele andere bestuursleden - wereldbekend zal maken. In 1935 richt hij samen met Hugues Panassié het tijdschrift Jazz Hot op dat spoedig bekendheid krijgt en waarvan hij direkteur wordt. Delaunay, die uiterst voortvarend te werk gaat, wordt bovendien manager van het juist gevormde huisorkest le Quintette du Hot Club de France dat men vanaf december 1934 voor het publiek laat optreden.
Hij zorgt vervolgens voor een sterke promotie van deze formatie en, zoals bekend, met succes. Django Reinhardt en Stéphane Grappelli maken grote indruk en creëren voor het eerst een jazzvorm buiten Amerika.
Internationale aktiviteiten
Samen met Hugues Panassié streeft Charles Delaunay ernaar Amerikaanse jazz-musici naar Frankrijk te halen voor het geven van concerten en het realiseren van platenopnamen, Ook houdt hij veelvuldig lezingen. Bekende namen uit die tijd zijn de pianisten Freddie Johnson, Spencer Williams, Garland Wilson en de zanger/bandleider Freddy Taylor (bij wie Django voorjaar 1935 een maand lang meespeelt). Maar zijn meest productieve periode volgt nog.

Charles Delaunay op drums. Links, waarschijnlijk, Bill Coleman (source: 100 Years of Jazz - Annette Hauber-Wolfgang Sandner) (p.181)
In 1936 verschijnt er een uitgebreide discografie van zijn hand. Het is de eerste jazz discografie ter wereld die als een standaardwerk wordt beschouwd. Hij brengt overigens daarna nog diverse bijgewerkte edities uit. Een jaar later vindt de wereldtentoonstelling in Parijs plaats en de Hot Club de France leiding, gestimuleerd door Delaunay, organiseert talrijke sessies met Amerikaanse grootheden als Coleman Hawkins, Benny Carter, Dicky Wells, Eddie South, Philppe Brun, Bill Coleman en vele anderen.
New Hot Discography - Charles Delaunay ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(herdruk)(collecite: Hans Koert)
>Het is ook in die tijd, dat de Duitse Django bewonderaar en schrijver van het in 1960 geschreven boekje Django Reinhardt, ein Porträt, dr. Dietrich Schulz-Köhn, hem in Parijs opzoekt, veel van hem leert en tot zijn dood met hem bevriend zal blijven. Er gebeurt véél ! Charles richt in het voorjaar van 1937 een eigen platenlabel op onder de naam Swing, uitsluitend bedoeld voor jazz-opnamen. Ook dit is een unicum in de wereld. Vanaf die tijd komen, onder zijn leiding, weergaloze studio opnamen als Honeysuckle Rose en Crazy Rhythm van de Amerikanen Coleman Hawkins en Benny Carter plus o.a. Django tot stand (‘Swing’ no. 1, april ’37).

Oscar Aleman's eigen opnamen in Charles Delaunay's New Hot Discography ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(herdruk)(collectie: Hans Koert)
Daarna verschijnen allerlei andere artiesten in de studio, bijvoorbeeld Michel Warlop, Philippe Brun, Eddie South enz. enz. Velen daarvan worden door Django en zijn ritmegroep begeleid. In april 1939 worden de bijzondere opnamen gemaakt van Rex Stewart, Barney Bigard en Bill Taylor met Django, door Gunther Schuller beschreven als Juweeltjes van kleine jazzgroepen. Van de vele artiesten die ook op zijn label werden uitgebracht noem ik de Fransen Alix Combelle, André Ekyan, Pierre Allier en natuurlijk het Hot Club du France Quintet. Zelf is Charles bovendien nog aktief als drummer onder het pseudoniem H.P. Chadel. En het verhaal gaat dat hij ooit bij een optreden van het Hot Club du France Quintet inviel als gitarist.
Charles Delaunay (links) met Django Reinhardt (rechts) (bron: swingmusic.net)
De periode vanaf 1940
Dan volgt de bezetting. Er zijn inmiddels reeksen Swingplaten van jazz-musici verschenen. Om u een indruk te geven van de aantallen opnamen die tot stand zijn gekomen: in 1948 komen de titels Mike en Lady Be Good van het Hot Club du France quintet uit onder nummer 287. Hoewel de bezetter verdere ontplooiing belemmert, gaat Delaunay door met zijn aktiviteiten. Met Panassié blijft hij publiceren, zij het dan dat Jazz Hot noodgedwongen wordt gereduceerd tot één velletje.
Niet lang na de bevrijding, in 1946, vertrekt Charles naar de Verenigde Staten waar hij de supervisie heeft bij opnamen van onder anderen Louis Armstrong, Benny Carter en Duke Ellington. Terug in Europa zorgt hij voor een her-lancering van Jazz Hot voordat hij met Léon Cabat de direktie vormt van het platenlabel Vogue, nog altijd bekend om z’n goede jazz-artiesten. Het jaar erna ontstaat er een conflict tussen hem en Hugues Panassié over de Bebop, die door laatstgenoemde niet als jazz wordt beschouwd. Delanunay is juist voorstander van nieuwe stromingen en organiseert bijzondere concerten in Parijs. In 1948 laat hij het orkest van Dizzy Gillespie optreden en in 1949 dat van Miles Davis en Charlie Parker. Bovendien zorgt hij voor de promotie van Sydney Bechet die dankzij hem eigenlijk een tweede carriére maakt. Van Delaunay’s aktiviteiten uit die jaren getuigen eveneens vele historische opnamen.
Vermeldenswaard is dat in ’53 van zijn hand diverse publikaties uitkomen over Django Reinhardt, die alle spoedig zijn uitverkocht. Daarom besluit hij een biografie van de gitarist te maken, maar er ook een discografie aan toe te voegen.
Charles Delaunay voor een affiche van Coleman Hawkins (foto: William P. Gottlieb)
Naast de supervisie bij talrijke platenopnamen verzorgt Delaunay regelmatig radio-programma’s en organiseert hij concerten en festivals als de Salon du jazz (1954) en het Festival in Cannes (1958). In 1969 wordt hij vanwege zijn kennis en ervaring vice-president van de Internationale Jazz Federatie en verricht daarin opnieuw veel werk. Hoewel zijn gezondheid geleidelijk aan te wensen overlaat, blijft hij betrokken bij de nieuwe jazz-ontwikkelingen. Hij schenkt de Bibliothèque Nationale te Parijs 40.000 platen uit zijn immense collectie om daarmee zoveel mogelijk historische jazz-opnamen voor de toekomst veilig te stellen. In 1986 is hij aanwezig op het Django Reinhardt Festival in Samois. Het jaar daarna opnieuw, maar dan op verzoek van de organisatie die hem officieel huldigt vanwege zijn enorme bijdrage aan de ontwikkeling van de Hot Club de France en de promotie van Django. Zijn gezondheid is dan al aanzienlijk verslechterd. In 1988 overlijdt hij op 77-jarige leeftijd in Chantilly. Hij laat ons een geweldige erfenis achter in de vorm van discografieën, boeken en talloze jazz-opnamen waarvan we tot op de dag van vandaag kunnen genieten.
Charles Delaunay met Thelonious Monk ( foto: Marcel Fleiss)
Publikaties
Hieronder tot slot de indrukwekkende lijst van de publikaties die van zijn hand verschenen zijn.
HOT DISCOGRAPHY (1936) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1938) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT ICONOGRAPHY, Lithographies (1939) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1940) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Commodore Music Shop’ New York
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Editions ABC’ Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1945) ‘L’Echiquier’ Lausanne
NEW HOT DISCOGRAPHY (1948) ‘Criterion Music Corp.’ New York
JAZZ 47, en collaboration avec Robert Goffin, America, P. Seghers, Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. I (A-B) (1951) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. II (C-E) (1952) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. III (E-He) (1953) ‘Vogue’ Paris
DJANGO REINHARDT, SOUVENIRS (1954) ‘Jazz Hot’
DJANGO MON FRERE, (1954) Edit. Eric Losfeld, Paris
L’HISTOIRE DE SYDNEY BECHET (1960) ‘Vogue’ SB2 Paris
DJANGO REINHARDT ‘Cassell’ Londres (1961) et ‘Jazz Book Club’ Londres (1963)
DELAUNAY’S DILEMMA, de la peinture au jazz (1985) Edit. W. Mácon
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Charles Delaunay, geboren in Parijs, januari 1911 en overleden in Vineuil St. Firmin bij Parijs, februari 1988, is één van de grootste Franse jazzpromotors. Zijn naam is onlosmakelijk verbonden aan de Hot Club de France en het Parijse Jazz Festival, het blad Jazz Hot en het platenlabel Swing. Hij maakte live-radioprogrammas (Jazz Variétés) en stelde één van de eerste Jazz Discografieën samen. Kortom - een man waar je niet omheen kan, als je de Franse jazzgeschiedenis bestudeert. Georg Lankester schreef een korte biografie over hem. De Keep Swinging blog wijst graag op dit soort toonaangevende figuren in de jazzgeschiedenis. als je geen enkele blog wilt missen volg har dan via Twitter (#keepswinging) of vraaghaar gratis nieuwsbrief ( mail: keepswinging@live.nl)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1

HOT CLUB DE FRANCE - de eerste jazzorganisatie ter wereld - deel 1
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

De naam Hot Club de France doet mensen vaak denken aan de jazzstijl die bekend is geworden door gitarist Django Reinhardt en violist Stéphane Grappelli en hun kwintet. Begrijpelijk. Maar het is ’s werelds eerste jazzorganisatie en dat nog wel in Europa; bovendien één, die van grote invloed is geweest. Daarom maar eens aandacht voor haar geschiedenis.
Oprichting
De Hot Club de France is in december 1932 opgericht op initiatief van twee Franse studenten, Elwyn Dirats en Jac Auxenfans. Wij zijn deze Europese jazzenthousiasten veel dank verschuldigd, want de door hun begonnen snel groeiende organisatie, geeft jonge jazzmusici een impuls en op het juiste moment.

Hugues Panassié ( 1912-1974) ca. 1928 (bron: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Reeds in de loop van de twintiger jaren zijn er in Parijs enkele Amerikaanse muzikanten actief. Ze zorgen voor vernieuwing in de bestaande Franse muziekwereld die voornamelijk uit entertainment (zangers) en dansmuziek (Musette) bestaat. De Amerikaanse militairen brengen Ragtime en muziek uit New Orleans en wat later ook de Swingmuziek. Geleidelijk wordt die invloed steeds meer merkbaar en beginnen Franse musici ook die nieuwe muziekvormen te beoefenen.
Charles Delaunay (1911 - 1988)
Doelstelling
De nieuwe organisatie stelt zich ten doel de jazz te beschermen en bevorderen en wel door belangrijke jazzmusici uit Amerika naar Frankrijk te halen om concerten te geven en plaatopnamen te maken. Merkwaardig is de term beschermen die de Hot Club leiders gebruiken. Deze doelstelling komt voort uit het feit, dat de culturele wereld en het grote publiek nogal afwijzend, soms zelfs vijandig, tegenover deze moderne muziek staan.
De eerste Hot Club animators (begin 1933) zijn Pierre Nourry, Jacques Bureau, Hugues Panassié en Pierre Gazères.
En al op 1 februari van datzelfde jaar wordt een concert georganiseerd van drie Amerikaanse pianisten: Freddie Johnson, Garland Wilson en Spencer Williams, waarvan laatstgenoemde tevens zanger is.
Advertentie van één van de eerste "Quintet of the Hot Club de France" concerten met Jungo (sic) Reinhardt en Stephane Grapelly (sic) (bron: Django - The life and music of a gypsy legend)
Nieuwe leiding
In de loop van 1933 sluit Charles Delaunay zich bij de club aan en wordt als secretaris-generaal spoedig de spil in de organisatie. Hij zal dit ruim 15 jaar blijven!
Billy Mackel: honorary member (foto: Hans Bonefaas ) ( bron: lionelhampton.nl/billymackelstory.html)
De Hot Club de France breidt haar activiteiten snel uit door meer concerten op touw te zetten o.a. om het nieuwe kwintet (met Django en Stéphane) als huisorkest aan het publiek te presenteren. Tevens organiseert de leiding tournees in Frankrijk voor Amerikaanse- en Europese jazzmuzikanten, verzorgt radio-uitzendingen, lezingen en richt zelfs regionale vestigingen op. Delaunay en Panassié creëren het beroemde tijdschrift Jazz Hot en werken daarin nauw samen. Het zijn de uiterst productieve jaren voor de organisatie. Talloze musici uit Europa en vooral Amerika worden door deze inspanningen bekender bij het grote publiek en hun prestaties worden ook vaak op de plaat gezet.
Het Quintet of the Hot Club of France (v.l.n.r.: Stephane Grappelli - Eugene Vees - Emmanuel Soudieux - Django Reinhardt en Joseph Reinhardt) (Bron: Ace of Clubs (ACL 1158) album)
Een jaar of wat later komt er een eigen platenlabel uit, Swing genaamd; hierop worden uitsluitend (geselecteerde) jazzmusici opgenomen, uniek in de muziekwereld. De Parijse Hot Club bevond zich oorspronkelijk in de Rue d’Isli, daarna een poosje in de Rue de Commerce, maar begon vanaf 1938 naam te maken met grotere concerten in de Rue Chaptal. Op die plek hebben heel wat historische concerten en zeldzame concerten plaats gevonden door toonaangevende musici.
George Lankester
keepswinging@live.nl
Als je ergens de naam Hot Club de France leest, dank denk je onwillekeurig aan de muziek van haar huisorkest The Quintet du Hot Club de France met Django Reinhardt en Stephane Grappelli in de hoofdrollen. Maar de Hot Club de France was eigenlijk de eerste jazzorganisatie ter wereld, geleid door Hugues Panassié en Charley Delaunay. George Lankester, expert in de vroege Franse jazzgeschiedenis, schreef een artikel over de vroegste Hot Club de France geschiedenis, opgericht om de jazzmuziek te promoten en te beschermen. Keep Swinging vindt dit soort historische artikelen belangrijk om te publiceren. Volg haar blog via Twitter (#keepswinging) of Facebook (Keep Swinging nieuwsbrief) of vraag haar nieuwsbrief (keepswinging@live.nl)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France - the first jazz organisation in the world - 1

HOT CLUB DE FRANCE - the first JAZZ ORGANISATION in the WORLD - part 1
The first organisation to protect and promote jazz music.
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

Speaking about the Hot Club de France, most people think of the jazz style created by guitarist Django Reinhardt, violinist Stéphane Grappelli and their quintet. However, the Hot Club was world’s first jazz organization, established in Europe and it has certainly been of great influence. Hence below the story how it all began:
Foundation
The Hot Club was established in Paris, back in December 1932. on initiative of two French students Elwyn Dirats and Jac Auxenfans. We can be grateful to these (early) European jazz fans, because their rapidly growing organization gave an impulse to young jazz musicians and at the right moment.



Hugues Panassié ( 1912-1974) ca. 1928 (source: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
In Paris, already in the course of the twenties, some American musicians were playing. They supplied a renewal in the existing French music scene which mainly included entertainment (singers) and dance music (Musette). American soldiers brought Ragtime- and New Orleans music and later Swing. Gradually their influence spread and many French players started to practice the new music.
Charles Delaunay (1911 - 1988)
Objectives
The new organization made it their aim to protect and promote jazz by inviting important American musicians into France for concerts and recordings. Remarkable is the word protect used by the Hot Club leaders. This goal was set because cultural life and general public was somewhat opposed or even a bit hostile towards this modern music.
The first pioneers of the Hot Club (early 1933) were Pierre Nourry, Jacques Bureau, Hugues Pananssié and Pierre Gazères. And already on February 1st that very year a concert was organized of three piano players: Freddie Johnson, Garland Wilson and Spencer Williams; the latter was a singer as well.
Advertisement of one of the first "Quintet of the Hot Club de France" performances with Jungo (sic) Reinhardt and Stephane Grapelly (source: Django - The life and music of a gypsy legend)
New Management
In the course of 1933 Charles Delaunay joined the club as secretary-general and soon he became the key figure within the organization. This would remain so for fifteen years! The Hot Club de France extended its activities rapidly by organizing more concerts and by presenting the new quintet (with Django and Stéphane), now declared as its official house band.
Billy Mackel: honorary member (photo courtesy: Hans Bonefaas ) ( source: lionelhampton.nl/billymackelstory.html)

The management also arranged tours through France for American and European jazzmen, provided radio broadcasts, gave lectures and even established regional subsidiaries. Delaunay and Panassié created the famous magazine “Jazz Hot” and closely worked together. Very productive years for the organization! Through their efforts numerous musicians from Europe and especially the USA became more known to the general public and also lots of recordings of the performances were made.
The Quintet of the Hot Club of France (f.l.t.r.: Stephane Grappelli - Eugene Vees - Emmanuel Soudieux - Django Reinhardt and Joseph Reinhardt) (Source: Ace of Clubs (ACL 1158) album)
A few years later a new record label called Swing was launched by the HCdF (= Hot Club de France) management, exclusively meant for (selected) jazz musicians, unique in the world of music. The Parisian Hot Club was first settled in the Rue d’Isli, then for a while in the Rue de Commerce, but starting from 1938 in bigger premises in the Rue Chaptal. It was in the the place where many historical sessions and rare recordings of key players took place.

George Lankester
keepswinging@live.nl
When you hear the name of the Hot Club de France nine time out of ten, one will mention its house band, the Quintet of the Hot Club of France with Django Reinhardt and Stephane Grappelli as the leading artists. But the Hot Club of France was actually one of the first jazz organisationns in the world directed by Hugues Panassié and Charley Delaunay. George Lankester, Dutch expert of the early French jazz history, loves to share an article, in two parts, about this Hot Club de France organisation - world's first organisation to protect and promote jazzmusic.
Follow it at Twitter (#keepswinging) or Facebook (Keep Swinging blog newsletter) or ask for its newsletter ( keepswinging@live.nl)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions