Deborah Brown - Eric Ineke's JazzXpress in Porgy en Bess

 Amerikaanse jazzzangeres presenteert nieuw album All Too Soon met  Eric Ineke's JazzXpress in Porgy en Bess
Melodies have a way of sticking with you ... (Deborah Brown)
Hans Koert

Aan stoppen denkt de twee weken jonge 65-jarige nog niet ..... Al sinds hij eind jaren zestig bij Henny Vonk en Ferdinand Povel achter het slagwerk aanschoof, speelt Eric Ineke, geboren in Haarlem, april 1947, een belangrijke rol in de Nederlandse jazzscene .... als begeleider en niet weg te denken slagwerker bij het Rein de Graaff Trio (sinds 1971) en tientallen andere groepen, besloot hij zo'n kleine tien jaar geleden een eigen groep te beginnen: JazzXpress ..... en met dit kwintet trad hij zondag 15 april 2012 aan op het podium van Porgy en Bess in Terneuzen, met als speciale gast: Deborah Brown.

Eric Ineke ( foto: Hans Koert) 
De Eric Ineke JazzXpress bestaat uit: Rodolpho Fereira Neves (trompet) - Sjoerd Dijkhuizen (tenorsax) - Rob van Bavel (piano), Marius Beets, de Mercedes Benz onder bassisten - the ultieme timekeeper ... op bas en Eric Ineke (slagwerk). Speciale gast de Amerikaanse zangeres Deborah Brown, die al een paar keer eerder in Porgy en Bess optrad ( met o.a. Horace Parlan en Red Mitchell; met de WDR Big Band o.l.v. Jerry van Rooyen - en met Roger van Haverbeke en Eric Vermeulen).

Marius Beets (foto: Hans Koert)
Great that you're here on such a sunny day, verwelkomde Deborah Brown het Porgy en Bess publiek en ze begon een opsomming te geven, van wat men allemaal op deze zonnige middag had kunnen ondernemen ... But you didn't -  you're here and that's great .....

Deborah Brown ( foto: Hans Koert)
Deborah Brown werd geboren in 1953 in Kansas-City en groeide daar op in een muzikaal gezin. Haar moeder was een klassiek geschoold pianist en vader speelde trombone. Van hem moet ze haar liefde voor de jazz meegekregen hebben, want hij introduceerde haar in die muziek, door thuis de muziek van Art Tatum, Roy Eldridge, Charlie Parker en Clifford Brown te draaien, al was ze als tiener meer geboeid door zangeressen als Nancy Wilson, Roberta Flack en Dionne Warwick. In 1967 maakte ze haar debuut voor publiek met het nummer The Nearness of You. Ze ging zingen in allerei groepen en stijlen, van musicals tot optredens in de voorprogramma's van zangeressen als Flora Purim, Shirley Scott en Ernestine Anderson.

Marius Beets en Deborah Brown ( foto: Hans Koert)
Gefascineerd door de stem van zangeressen als Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan had ze het liefst jazz gezongen, maar, ondanks lange weken met soms zes optredens per week, lukte het niet om in de populaire muziek in de VS echt door te breken. Op bezoek in Europa werd ze verrast door de hier aanwezige jazzscene, die veel minder hard was dan in haar geboorteland en haar hier met open armen verwelkomde en ze besloot in Europa te komen wonen, eerst in Brussel en twee jaar later in Baarn. Ze zou zo'n twaalf jaar in Nederland blijven wonen.

Marius Beets, Rodolpho Neves en Sjoerd Dijkhuizen (foto: Hans Koert)
Ze maakte hier platen met trombonist Slide Hampton, trompettist Benny Bailey en saxofonist Johnny Griffin, allen waren blijven hangen en ze kreeg nu de kans op te treden in alle uithoeken van de wereld met grote namen als Monty Alexander, Horace Parlan, Cedar Walton, Lou Donaldson, Red Mitchell en Roy Hargrove, om er een paar te noemen. De afgelopen vier weken trad zo op in Rusland ( I even performed above the polar circle, vertelde ze me), Zweden en Engeland en na dit concert stonden er nog optredens in Nederland en Duitsland op het programma - een lange vermoeiende tour van zes weken ... I'm looking forward to play at home with the boys again ... verzuchtte ze.

 Rodolpho Fereira Neves ( foto: Hans Koert)
Eric Ineke en zijn JazzXpress openden de eerste set met het instrumentale nummer The One and Only, waarna Deborah Brown haar optreden startte  met Light in Your Eyes en I'm Satisfied. Dit nummer werd in augustus 1933 door Duke Ellington and his famous Orchestra op Brunswick vastgelegd, met Ivie Anderson als zangeres en één van de nummers, samen met de bekende Ellington klassieker, het schitterende Mood Indigo, dat Deborah ook in Terneuzen vertolkte, eerder vastlegde met Eric Ineke's JazzXpress in hun tribuutalbum For The love of Ivie. In In a Sentimental Mood liet Deborah horen wat een geweldige stem ze heeft, ook in de langzame nummers.

Sjoerd Dijkhuizen ( foto: Hans Koert)

Eén van de mooiere nummers van de avond waren Evenin', bekend geworden door Mr. Five by Five, Jimmy Rushing met de Basie band en de klassieker Indian Love Call, oorspronkelijk opgenomen in 1924 door Leroy Smith's Dance Orchestra op het obscure Everybody's label, maar ook opgepakt door Paul Whiteman, die het op Victor tot een bescheiden hitje maakte. Uiteindelijk werd het de eerste musical show tune, die meer dan een miljoen keer over de toonbank ging in de versie van Jeanette MacDonald en Nelson Eddy, die de hoofdrollen speelden in de gelijknamige filmklassieker uit 1936. Deborah was heel blij met het arrangement dat Rob van Bavel voor haar maakte. When I heard this tune for the very first time – years ago I loved to sing it, but no-one ever made me such a great arrangement then Rob did …..  De eerste set werd afgesloten met de bekende All God's Chillun Got Rhythm, waarin chillun', legde Deborah uit, gewoon children, kinderen dus, betekent.

 Deborah Brown ( foto: Hans Koert)

Eric Ineke werd onlangs 65 jaar en eind van deze maand verschijnt zijn boek The Ultimate Sideman, dat hij samen met David Liebman samenstelde en dat eind van de maand tijdens een groot concert met David Liebman en The Jazz Orchestra of the Concertgebouw in het Bimhuis gepresenteerd wordt. Eric Ineke en zijn mannen speelden al vaker met Deborah Brown. In 2008 verscheen het album For the Love of Ivie, een eerbetoon aan Ivie Anderson, de zangeres, die bekend werd door haar vertolkingen bij o.a. het orkest van Duke Ellington. Vorig jaar maakte Eric Ineke met zijn JazzXpress opnieuw opnamen met Deborah in Kansas City en tijdens het Porgy en Bess concert werden zeven van de twaalf nummers van deze nieuwe cd, All Too Soon, vertolkt, die tijdens dit concert gepresenteerd werd.

Rob van Bavel ( foto: Hans Koert)

De tweede set werd geopend met Horace Parlan's Arrival, dat Deborah ruim 25 jaar geleden al eens met Benny Bailey, Johnny Griffin en Ed Thigpen (net als Deborah toen alle drie Americans in Europe - immigranten ( overigens met onze "emigrant" Hein van de Geyn op bas)) in Brussel opnam, waar ze toen woonde. Na All To Soon, het titelnummer van haar nieuwste cd opgenomen vorig jaar in Kansas City met the JazzXpress, volgde de klassieker, It Don't Mean a Thing ....,  een zin die elke serieuze jazzliefhebber moeiteloos kan afmaken, waarin Deborah liet horen goed naar The First Lady of Song geluisterd te hebben - Ella Fitzgerald, volgens velen De (met een hoofdletter D) onbetwist beste jazzzangeres van de vorige eeuw ...... en gekeken? Zelfs haar verschijning op het podium van Porgy en Bess doet denken aan een reïncarnatie van the First Lady of Song.

Deborah Brown (foto: Hans Koert) 
Na het tamelijk onbekende One Hundred Dreams Fom you, dat Deborah ooit opnam met het Jack van Poll Trio (juli 1987) volgde het schitterende The Peacocks, in de jaren zeventig geschreven door pianist Jimmie (eigenlijk Jimmy) Rowles. Het nummer I'm checkin' out, goom bye, oorspronkelijk gezongen door Ivie Anderson, eind jaren dertig bij Duke Ellington, staat ook op de tribute cd For The Love of Ivie, een album dat ik nog steeds eens moet beluisteren .... Het concert werd afgesloten met Falling in love with love, één van mijn favorieten. Een mooie afsluiter van een begenadigd zangeres, die de erfenis van de grote vocalisten als Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan levend houdt ........


Hans Koert
keepswinging@live.nl
Facebook: Keep (it) Swinging
Twitter: #keepitswinging

Deborah Brown en Eric Ineke's JazzXpress kennen elkaar al een aantal jaren en maakten samen een album, dat een eerbetoon was aan de Amerikaanse jazzzangeres Ivie Anderson, die tijdens de jaren dertig bij Duke Ellington zong - Hun nieuwste cd heet All Too Soon en werd vorig jaar opgenomen in Kansas City - afgelopen weekend werd deze gepresenteerd in de Porgy en Bess jazzclub in Terneuzen. Voor één keer herleefden oude tijden en leek de geest van The First Lady of Song Chatting' Ella door de Terneuzense jazzclub te zweven .... Keep (it) Swinging vertelt graag over dit soort bijzondere concerten. Als je op de hoogte wilt blijven dan kan dat via Twitter, Facebook of de gratis maandelijkse nieuwsbrief. Vraag hem aan: keepswinging@live.nl

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Ferdinand Povel-John Marshall Quintet in Porgy en Bess

Winnaar VPRO/BOY EDGAR PRIJS 2011 in de schijnwerpers
Gelauwerde tenorsaxofonist middelpunt in serie concerten. Hans KoertEen inventief musicius, die binnen het kader van de hardbop in staat is gebleken met onverminderd elan en enthousiasme op het hoogste niveau te blijven presteren ( bron: juryrapport VPRO/Boy Edgar Prijs 2011)

Op zondag 6 november 2011 trad het Ferdinand Povel-John Marshall Quintet op in Porgy en Bess (Terneuzen). Het quintet bestond uit Ferdinand Povel op tenorsax, winnaar van, misschien wel de laatste, VPRO/Boy Edgar Prijs 2011 ( het voortbestaan van deze prijs staat door zuinigingenop losse schroeven), John Marshall op trompet en bügel, Rob van Bavel op piano, John Goldsby op bas en Marcel Serierse op slagwerk. Ferdinand Povel ( foto: Hans Koert)Porgy en Bess in Terneuzen profileert zich de laatste weken als de jazzclub, die niet verloren mag gaan - afgelopen weekend bewees het weer eens in een behoefte te voorzien, door jazz op hoog Europees niveau te brengen voor een goed gevulde zaal - Er was voor het podium zowat geen stoel onbezet! En met reden - De winnaar van de VPRO-Boy Edgar prijs, Ferdinand Povel, was in het kader van deze prijs naar Terneuzen gekomen met zijn band, die werd aangekondigd op het podium als het Ferdinand Povel Quintet. Ferdinand zette, bij het beklimmen van het podium, deze (wellicht bewuste) verspreking meteen recht, door de aankondiger te corrigeren: het Ferdinand Povel-John Marshal Quintet ....... En dat kenmerkt Ferdinand Povel wellicht het best, zijn grote bescheidenheid. John Marshall ( foto: Hans Koert)Al meer dan veertig jaar speelt Ferdinand Povel op hoog niveau in tientallen groepen tenorsax en leidde hij ontelbare jazzsaxofonisten op, zonder op de voorgrond te treden. Als 17-jarige verbaasde hij de jury in Oud-Loosdrecht tijdens het Loosdrecht Jazzconcours met het Kwartet van Martin Haak en werd bestempeld als de verrassing van het concours. Al snel wordt hij overal gevraagd en via Rob Franken belandt hij bij Dusko Goykovitch, Maynard Ferguson, Peter Herbolzheimer en de Kenny Clarke/Francy Boland Big Band en het orkest van Kurt Edelhagen. Bij dat laatste orkest leerde hij, tijdens de vele dansschnabbels, vooral goed noten lezen, omdat je nooit wist wat er gespeeld ging worden, vertelde hij Martin Rohde in 1974, dan werd het hele boek met 600 nummers gespeeld. En je wist nooit wat er gespeeld werd, dus het had geen zin dat boek mee naar huis te nemen en het uit je hoofd te leren. ( True Note juli 1974). Hoewel zijn eerste plaatje onder eigen naam al uit april 1969 dateert, met Henk Elkerbout, Fred Pronk en Eric Ineke, is hij pas met een eigen groep in de jaren tachtig op plaat vastgelegd en eigenlijk zijn die opnamen zeldzaamheden gebleven - Ferdinand Povel hoeft niet zo nodig platen te maken onder eigen naam, op de voorgrond staan vindt hij niet zo nodig! Waar vandaan die bescheidenheid? Ferdinand Povel ( foto: Hans Koert)De samenwerking van Ferdinand Povel en John Marshall dateert van het jaar 2000 toen ze samen speelden in het John Marshall Quintet. Hierin speelde toen ook al John Goldsby op bas, die nu ook in Terneuzen acte de presence gaf. John Marshall, niet te verwaren met de gelijknamige slagwerker, werd 60 jaar geleden geboren in de VS en speelde o.a. in de orkesten van Buddy Rich, Mel Lewis en Bob Brookmeyer, ging mee met het orkest van Lionel Hampton naar Japan en richtte in de jaren tachtig samen met Tardo Hammer het Bopera House Quintet op, waarmee hij jaren zou spelen.
Begin jaren negentig kwam hij voorgoed naar Europa en ging in Keulen wonen en werken bij de WDR Big Band, waar hij nog steeds speelt. In februari 2008 stonden John Marshall en Ferdinand Povel eerder samen op het podium van Porgy en Bess met hun European Quintet en dat concert maakte toen veel indruk op me. John Goldsby (foto: Hans Koert)Tijdens hun twee sets durende optreden werden vooral bekende nummers van stal gehaald zoals het schitterende nummer van Kenny Dorham Una Mas, dat ook vorige keer gespeeld werd en wat mij betreft de volgende keer weer op de rol mag. John Marshall, die bekend staat als een hardbop trompettist, grijpt graag terug naar de oude klassiekers uit de jaren vijftig en zestig, al werden er ook eigen composities gebracht, zoals Rob van Bavel's Marshall Arts en Another 17. Rob van Bavel, die al meer dan 15 jaar met Ferdinand Povel speelt, schitterde in deze twee eigen composities. Ferdinand Povel is op zijn best in zijn rol als solist en bewees eens te meer, bijvoorbeeld met de fraai gespeelde ballad For All We Know, dat het juryrapport die de gelauwerde bestempelde als een verfijnd stilist, die een aansprekend breed geluid koppelt aan een vloeiende, melodieuze manier van soleren, helemaal gelijk had. Ook musici als Thelonious Monk ( met het nummer Evidence) en bebop-pionier Tadd Dameron werden van stal gehaald - het nummer Super Jet klonk op het podium van Porgy en Bess nog net zo fris als in 1956, toen Dameron het met zijn kwartet op het Prestige album Mating Call uitbracht.Het Ferdinand Povel-John Marshall Quintet. v.l.n.r.: Rob van Bavel - John Goldsby - John Marshall - Marcel Serierse en Ferdinand Povel ( foto: Hans Koert)Het nummer Houston St. Beat is een eigen compositie van John Marshall, dat ook al vijftien jaar geleden uitgebracht werd op de cd Keep On Keepin' On met o.a. Tardo Hammer, Doug Sides (trouwe P&B bezoekers kennen Doug van het concert met Roberta Gambarini, oktober 2007) ), Jesse Davis, Leroy Williams en bassist John Goldsby. John Marshall en John Goldsby kennen elkaar al zo'n vijfendertig jaar toen ze beiden in de New York jazzscene speelden. Ze maakten o.a. opnamen samen met Bob Kindred voordat ze beiden naar de Big Band van de WDR overstapten. Sinds die tijd speelden ze vaak samen en is John Goldsby een regelmatig lid van het John Marshall's Quintet. John Marshall ( foto: Hans Koert)Tot groot vermaak van het publiek, ontpopte John Marshall zich ook als zanger, al bleef dat bij het nummer Salt Peanuts beperkt tot een soort rondstrooien van pinda’s, oftehoewel de titel herhaaldelijk herhaald in de vocal break, door Dizzy in de jaren veertig spontaan een keer geïntroduceerd, tijdens een concert met de groep waarin ook Charlie Parker speelde. Het publiek vond het die eerste keer niet leuk - inmiddels is het nummer verworden tot een icoon van Dizzy. Het concert werd afgesloten met de klassieker uit de jaren twintig Keep Your Sunny Sides Up. Marcel Serierse ( foto: Hans Koert)Porgy en Bess heeft, ondanks dat ze in haar voortbestaan bedreigd wordt, met dit schitterende concert weer bewezen dat het kwaliteit weet te onderscheiden en naar Terneuzen weet te halen en er een groot publiek mee kan trekken - Eens te meer een reden dat Zuidwest Nederland en Vlaanderen niet zonder Porgy en Bess kan!Hans Koertkeepswinging@live.nl

De VPRO / Boy EDgar Prijs 2011 werd eerder dit jaar toegekend aan de nu bijna 65-jarige Ferdinand Povel, die al meer dan veertig jaar op hoog niveau in de Europese jazzscene zijn instrument bespeelt. Een bescheiden man, die afgelopen weekend genoot van het optreden met zijn Ferdinand Povel-John Marshall Quintet in de Porgy en Bess jazzclub in Terneuzen. Een eerbetoon aan één van de nestors van de Nederlandse jazz, die heel wat saxofonisten geinspireerd heeft. Keep Swinging beschrijft graag bijzondere concerten en musici, die hun sporen verdiend hebben. Als je niets wilt missen, volg haar dan via Twitter ( #keepswinging) of vraag haar gratis nieuwsbrief ( keepswinging@live.nl )
RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Eric Ineke JazzXpress - Jazz XL

BLUES, BALLADS and Other BRIGHT MOMENTS
Jazz is fun - serious fun ( Johnny Griffin)
Hans Koert
Afgelopen maand verscheen de nieuwste cd van The Eric Ineke JazzXpress - Jazz XL ( Daybreak DBCHR 74064). Een album dat de opvallende titel Blues, Ballads and other Bright Moments heeft mee gekregen. De Keep Swinging blog ging op zoek naar die Bright Moments en vond er heel wat op deze fraaie live-opnames.
Eric Ineke ( foto: Hans Koert)
Onlangs verscheen het droeve bericht dat Jazzimpuls, de succesvolle serie theaterconcerten, een initiatief opgezet in 2004 om de jazz naar het Grote Publiek te brengen, door een aantrekkelijk programma te bieden, voor elk wat wils, zal stoppen. De overheid bezuinigt op cultuur, zoals bekend en daardoor zullen theaterdirecteuren vooral inzetten op populaire theaterprogramma's, die weinig risicovol zijn en daar hoort jazzmuziek blijkbaar niet bij. Een verschraling en verarming voor het cultuuraanbod met nog meer van't zelfde ........... De concerten, die geboekt waren voor het komende seizoen, zullen vooralsnog plaatsvinden, maar daarna gaat echt de stekker eruit. Dit is niet alleen erg voor de jazzliefhebbers, maar ook voor de vele jazzmusici, die door Jazzimpuls in staat gesteld werden zich te presenteren aan een groter publiek, dat niet zo makkelijk een jazzconcert zal bezoeken.
Eric Ineke's JazzXpress Jazz XL ( DBCHR 74064) (hoesontwerp: Marcel van den Broek)
Eric Ineke werd in het seizoen 2008-2009 uitgenodigd om met zijn groep op te treden tijdens deze Jazzimpulsconcerten in een dubbelprogramma met Sanna van Vliet. Deze Impulsconcerten waren meestal in tweeën gehakt - een set, waarin instrumentaal werd gespeeld en een set waarin een zanger of zangeres centraal stond. Hierdoor werden de concerten aantrekkelijker gemaakt voor een grote groep mensen. I was pleasantly surprised (= Ik was aangenaam verrast), schrijft slagwerker en leider van JazzXpress Erik Ineke in het bijbehorende hoesje, The JazzXprress doesn't often get the chance to perform on a theatre circuit, which is usually reserved for music appealing to a wide audience. (= Zo vaak krijgt de JazzXpress de kans niet om tijdens een theatertournee voor een groter publiek te spelen).

Rik Mol (foto: Hans Koert)

De optredens waren een succes en dus werd besloten een aantal concerten op te nemen en een selectie uit te brengen als de eerste live-cd van de groep, die nu uitgebracht is: Jazz XL. De groep bestond uit Eric Ineke, slagwerker en leider van de groep, Sjoerd Dijkhuizen op tenorsax, Rob van Bavel piano en Marius Beets op bas. De opnamen vonden plaats in Musis Sacrem in Arnhem november 2008, met als extra gast trompettist Ruud Breuls op een drietal nummers en in de Singer Concertzaal in Laren waar Rik Mol de honneurs op trompet waarnam. In Spijkenisse, bij Rotterdam, speelt gast pianist Rob van Kreeveld een mooi duet met tenorist Sjoerd Dijkhuizen.

Marius Beets ( foto: Hans Koert)
De nummers op de cd zijn een mix van standards en composities gemaakt door bijvoorbeeld Johnny Griffin, eens, zo meldt Eric, one of my mentors early in my career. ( = Toen ik net begon, was hij één van mijn leermeesters.). Johnny, die al in 1963 vanuit de VS naar Parijs was geëmigreerd, woonde sinds 1973 in Bergambacht ( en ik sinds datzelfde jaar vijf kilometer ten zuiden van Bergambacht in Ouderkerk aan den IJssel zonder dat ik me van zijn aanwezigheid bewust was .... JAMF!! ) en speelde dus vaak in Nederlandse combinatie, zoals die van Pim Jacobs, Wim Overgaauw en Han Bennink. Eric gebruikte twee Griffin composities: A Monk's Dream en The Jamf's Are Coming, een nummer dat Griffin' al in de jaren zestig op zijn repertoire had staan en waarvan het letterwoord JAMF staat voor een niet al te nette verwensing ..................

Eric Ineke ( foto: Hans Koert)
Trouwens, ook de titel van de Marius Beets's compositie Jotosco, dat tot mijn favorieten van deze plaat behoort, klinkt als de naam van een geheim genootschap uit een oud jongensboek, maar dit lettergreepwoord verhult gelukkig iets meer onschuldigs, dat ik wel hardop-mag-zeggen van mijn moeder!. Het verwijst naar de drie grote namen uit de jazz John Coltrane, Tony Williams en John Scofield. Speelde John Scofield, overigens, ook niet in een groep genaamd Scolohofo?. De ballad You Don't Know What Love Is wordt gespeeld door trompettist Ruud Breuls op bugel met Rob van Bavel op piano en is, wat mij betreft, één van die Bright Moments, waar de titel van de plaat aan refereert.

Sjoerd Dijkhuizen (foto: Hans Koert)
Dit derde album van Eric Ineke's JazzXpress, eerder verschenen Flames 'n' Fire (2006) en Xpressions in Time (2009) (als groep begeleidden ze o.a. ook Deborah Brown in For The love of Ivie) is haar eerste live-album en bewijst meteen dat deze groep live op zijn sterkst is - een jonge groep enthousiaste musici, o.l.v. slagwerker Eric Ineke, altijd bescheiden op de achtergrond, maar ondertussen leidend als een herboren Art Blakey achter zijn Sabian bekkens verscholen, die in feite helemaal geen Jazzimpuls nodig heeft en zich prima thuis voelt op de podia van de Nederlandse jazzclubs.
Het album The Eric Ineke JazzXpress - Jazz XL ( Daybreak DBCHR 74064) is te koop bij Challenge Records
Hans Koert
keepswinging@live.nl

Je kunt onmogelijk beweren dat Eric Ineke een laatbloeier is - hij zit al zo'n veertig jaar, vaak onopvallend verscholen achter zijn highhats bij menig jazzgroep op het podium. Hij lijkt vergroeid met het trio van Rein de Graaff waar hij al decennia lang deel van uitmaakt. Vijf jaar geleden, echter, ging hij, als een Nederlandse Art Blakey, zelf een groep leiden, JazzXpress, met zijn vertrouwde compagnon uit Rein's ritmesectie, bassist Marius Beets en verder grote talenten als een Sjoerd Dijkhuizen, Rob van Bavel en een nog jonge Rik Mol. Met Jazz XL verschijnt hun eerste live-album. JazzXpress is zo'n groep die het best tot zijn recht komt op het podium, dus ........ ga luisteren en vergeet hun cd niet mee te nemen. Keep Swinging is steeds op zoek naar Jazzplaten die een aanvulling zijn voor elke serieuze jazzliefhebber. Eric Ineke's JazzXpress album Jazz XL is zo'n plaat, die recht doet aan hun vaak onvergetelijke live optredens ....... Als je niets wilt missen van de Keep Swinging blog volg haar dan via Twitter (#keepswinging) of vraag de gratis nieuwsbrief. ( keepswinging@live.nl )

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Eric Ineke JazzXpress in concert with David Schnitter and Rodolfo Neves

Eric Ineke's JazzXpress ( met David Schnitter en Rodolfo Neves) (Nederlands) Eric Ineke JazzXpress in concert with David Schnitter and Rodolfo Neves (English)

Scheldejazz 09 - Porgy en Bess - Terneuzen - 6th of June 2009
ERIC INEKE JAZZXPRESS in concert with DAVID SCHNITTER and RODOLFO NEVES
Hans Koert

On the 6th of June, 2009 the Eric Ineke JazzXpress performed at the Porgy en Bess Jazz club as part of the Schelde Jazz Festival in Terneuzen, the jazz city in the south west part of The Netherlands. He had invited some guests: Rodolfo Neves replaced Rik Mol and David Schnitter, who happened “to be in town”, played during the second set. Eric Ineke: fourty years behind his drum kit ..... ( photo courtesy: Hans Koert)

This, relatively young band of Eric Ineke, the JazzXpress, was founded a few years ago as a hard bop formation with Eric Ineke as the leader and experienced drummer for years. Marius Beets, bass player, who plays together with Eric Ineke in Rein De Graaff’s Trio; Sjoerd Dijkhuizen, tenor sax player and Rob van Bavel, piano player. All three have their own groups and made dozens of recordings.

Sjoerd Dijkhuizen ( photo courtesy: Hans Koert)

Trumpet player, Rik Mol, raised in this part of the country, booming star on trumpet and fluegelhorn, was added to the front line. In Terneuzen Rik Mol was replaced by Rodolfo Neves, a Brazilian trumpet player, now living in Holland. I heard him for the very first time on the 2CD added to the recently released book De Leidse Jazz Geschiedenis ( 1899-2008) where he performed the fluegelhorn in a duet with jazz piano player Walter Wolff: Archipelago. The audience learned that he was a great replacement for Rik, who had to play with his trio at the Ijazz Afterparty Jamsession at the BIM-huis in Amsterdam.

Rob van Bavel ( photo courtesy: Hans Koert)

The tour by Eric Ineke’s JazzXpress was organized to promote their third album, titled Xpressions in Time. His two previous albums were titled: Flame ‘n Fire and, together with vocalist Deborah Brown, For The Love of Ivie, a titled referring to the Ellington vocalist Irvie Anderson; two great albums. Rodolfo Neves ( photo courtesy: Hans Koert)

The band started the concert with the tune Boppa, a Marius Beets composition, which happens to be the first track of the new album too. A great starter, which set the tone for the concert: pure hard bop as played by bands like the Jazz Messengers . This opener was followed by the Thelonious Monk standard ‘Round Midnight. The tune Portrait of Jenny, with Sjoerd Dijkhuizen in duet with Rob Van Bavel impressed, but is no part of the album, like Jotosco, another Marius Beets composition; both part of Ineke’s first album: Flame ‘n Fire. This rather weird title, Jotosco, refers to Marius' idols: John Coltrane, Tony Williams and John Scofield. David Schnitter ( photo courtesy: Hans Koert)
After the break David Schnitter joined the band. David had performed on Friday the 5th with Edgar Van Asselt on this same stage of Porgy en Bess.
David Schnitter was born in Newark NJ (USA) ( …….. but he had New York oozing out of his pores, Bobby Watson must have said) March 1948 and founded his own group early 1970s. In 1974, when he played at the Boomer’s club in New Jersey, Art Blakey came in and joined the band for a set. When the set had finished, Art told David: You’re gonna be in my band and that’s the way he became a member of Art Blakey Jazz Messengers for almost five years. David Schnitter is to be heard at the Timeless release In My Prime I with Art Blakey and the Jazz Messengers ( December 1978) ( CD SJP 310). Rodolfo Neves, Sjoerd Dijkhuizen and David Schnitter (photo courtesy: Hans Koert)

Around 1980 he worked for some years with Freddie Hubbard and Frank Foster. The band started the second set with the Monk standard Straight no Chaser and I’ve Never Been In Love Before, a tune I remember in the version by Chet Baker. During this set several standards were played, like You Don’t Know What Love Is and an untitled David Schnitter composition, based on Rhythm-A-Ning. “It doesn’t have a name” David explained Eric. Rodolfo Neves - Sjoerd Dijkhuizen and David Schnitter - Porgy en Bess (June 2009) (photo courtesy: Hans Koert)

If you like pure hard bop played by some of the best jazz musicians of The Netherlands ( and its surroundings) try to find yourself a copy of this Xpressions in Time, which has some great compositions by Rob Van Bavel ( Enigma Interactive and In April) and Marius Beets ( like the previous mentioned Boppa, Aotearoa and a funky final number Reboppa.)

The Eric Ineke JazzXpress: Xpressions in Time ( DayBreak DBCHR75924 )

Hans Koert
keepswinging@live.nl

If you love to be informed about the contributions published in this Keep Swinging blog ( almost 1,100 blogs up to now) ask for the news letter.

TRACKLIST
1 - Boppa
2 - 'Round Midnight
3 - Litha
4 - Miss Incognita
5 - Toys
6 - Aotearoa
7 - Enigma Interactive
8 - In April
9 - Fee-Fi-Fo-Fum
10 - Yes or No
11 - Reboppa

Eric Ineke drums - Rik Mol trumpet and fluegelhorn, Sjoerd Dijkhuizen tenor sax, Rob van Bavel piano and Marius Beets bass and bass guitar

Recorded in the Marius Beets studios in Zeist 2007 and 2008.



Retrospect
Scheldejazz 2007 Monty Alexander (Scheldejazz 2008) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions