New record by the Beau Hunks Saxophone Quartet: Styles and Chuckles

Beau Hunks Saxophone Quartet met nieuwe plaat: Styles and Chuckles (Nederlands) - New record by the Beau Hunks Saxophone Quartet: Styles and Chuckles ( English)

Four saxophones revive the music of its roots .....
New record by THE BEAU HUNKS SAXOPHONE QUARTET: STYLES AND CHUCKLES
Hans Koert

A few months ago the 5th album by the Beau Hunks Saxophone Quartet has been recorded, entitled Styles and Chuckles. The Beau Hunks is a well known retro band that made some great recordings years ago, which started with the Laurel & Hardy project.

The Beau Hunks at the Odeon Theater, Amsterdam - January 1992 ( photo courtesy: Evelien Schoondergang)

In the early 1990s a group of enthusiast musicians fascinated by the music of the Laurel and Hardy films transcribed the music composed by LeRoy Shields for these 1930s shorts. In January 1992 the Beau Hunks, of course named after one of the best known 1931 films by Stan Laurel and Oliver Hardy, made its debut at a concert at the Amsterdam Tuschinski Theater in a program to celebrate the fact that Oliver Hardy should have reached the age of 100 years that day. Thanks to some men from the very beginning like Gert-Jan Blom, Ton Van Bergeyk and Piet Schreuders ( and numerous others - one shouldn't try to make lists, Hans !!) the music of Stan and Oliver became hip! This concert was an overwhelming success and the band continued to perform and in the summer of 1992 the first album with the Original Laurel & Hardy music was recorded. It was the first record in a long series of projects. They recorded some more LeRoy Shield catchy film music scores, also labelled as the Original Little Rascal Music. Since the 1990s the Beau Hunks continued to record, like the Ferde Grofé symphonic jazz pieces, the Edward MacDowell's Woodland Sketches, the Raymond Scoot Kodachrome compositions and the re-executions of Paul Whiteman's Saxophone Soctette recordings, with a great recording featuring Al Gallodoro, then in his 80s, Whiteman's 1930s saxophone star as a guest. In March 2000 I heard the Beau Hunks Saxophone Soctette at the Chassé Theater in Breda - a great experience. In 2004 the Bo Van Der Hunk Quintette ( what's in a name?) played the music and musical effects for a radio play, entitled Het Bureau ( a NPS-radio play of a series of books by J. J. Voskuil). The last years the Beau Hunks seem to linger on with almost no public performances or recordings, up to ............. some times ago. The Beau Hunks Saxophone Quartet recorded a new album: Styles and Chuckles. The Beau Hunks Saxophone Quartet: f.l.t.r.: Sebastian Ohm - Robert Veen - Ronald Jansen Heijtmajer and Leo Van Oostrom ( photo courtesy: José van der Kieft)

In the liner notes Robert Veen explains, that this album is the fifth Beau Hunks "Saxophone" cd dedicated to the colourful world of Adolphe Sax's great invention, the saxophone. Robert Veen, who plays all types of saxophones ( he has a great collection of historical instruments) is to be heard on this album on tenor sax only. Leo Van Oostrom plays the soprano and alto saxophone, Ronald Jansen Heijtmajer is to be heard on alto saxophone too and Sebastian Ohm plays the huge baritone saxophone. The track list seems to be a kind of hodgepodge of musical styles - from the late 19th century Morris Dance ( composer Edward German) up to the 1960s Les Champs Elysées, composed by Joe Dassin, here presented in its Dutch version as Oh Waterlooplein. The word Styles used in the title indicates these various styles. This Beau Hunks Saxophone Quartet recordings have, in contrast to the Saxophone Soctette recordings, no rhythm section, like in the Six Brown Brothers ( or its predecessor the 1911 Brown Brother's Saxophone Quintette). The tune that gave the album its title, although in an adapted version, Smiles and Chuckles ( a Jazz Rag in One-Step tempo) was once recorded by the Six Brown Brothers in May 1917 for Victor, like the Pussyfoot March from June 1916 for Victor. This rare heard tune was taken out of the mothballs in the late 1970s by finger picking guitar player Ton Van Bergeyk for his Kicking Mule album The Masters of the Ragtime Guitar.

The Six Brown Brothers ( ca. 1910s) with their fancy clowns hats, popular by toddlers thanks to the popular TV-series of Bumba.
This great band, its music is reissued on an Archeophone record ( Six Brown Brothers - Those Moaning saxophones) (Arch 6002) was one of those legendary bands that were extreme popular during the saxophone craze of the early 1900s because they could handle all types of saxophones - from the alto saxophone up to the monstrous bass sax. What a pity that Robert Veen didn't use this mastodon in the range of saxophones as he uses on the new record by the Delirium Tremolo, which will be released soon ( I hope to review it later). Mind, Robert, that both the Pussyfoot March as the Smiles and Chuckles originally had Harry Fink on bass sax!

The Six Brown Brothers (ca. 1921)
As I wrote before the track list seems to be a hodgepodge of tunes. The selection opens with a saxophone quartet version of the Waltz For Debby, originally played by Bill Evans, a version which would suit well in the Anachronic Jazz Band repertoire. The track list contains vaudeville and novelty tunes, but also Dutch and Swedish popular songs like the Amsterdam Suite, a medley of four popular songs arranged by Sebastian Ohm: Als op het Leidscheplein de lichtjes weer eens branden gaan, a Cor Steijn composition; Aan de voet van die mooie Wester; The Kees Manders composition Amsterdam Huilt and the tune Oh Waterlooplein, mentioned before. And what to think from the Dutch tearjerker Veel mooier dan het mooiste schilderij played by the Ramblers (1944) and sung by Eddy Christiani (1944) or Willy Alberti (1946)? Vem kann segla förutan vind?, Fedja and Kärleksvals are tunes known in Scandinavia. The latter was played by Svend Asmussen and Ulrik Neumann in Alice Babs group The Swe-Danes.

The Beau Hunks Saxophone Quartet ( photo courtesy: José van der Kieft)

Don't expect swinging jazzy tunes; the repertoire could be best labelled as salon music, vaudeville and novelty music. A music style which is seldom heard, played by four professional saxophone players who know its roots - the music of the early 1920s saxophone craze as represented by the Six Brown Brothers and saxophone legends like Rudy Wiedoft. If you are a Beau Hunks fan, you shouldn't miss this one. The record can be obtained from the Basta sites.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Some months ago I played myself some old Laurel and Hardy comic films and when I heard the music of the film I recognized the sound of .... the Beau Hunks. Isn't that a great compliment on the men of this Dutch retro-band, the Beau Hunks? Although it started to recreate the original Laurel and Hardy music files, the Beau Hunks now concentrate on the rich history of the saxophone music. In its latest record, Styles and Chuckles, they revive the music of the roots of Adolpho Sax's instrument ... If you don't want to miss it, ask for the Keep Swinging news letter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

The Beau Hunks Saxophone Quartet met nieuwe plaat: Styles and Chuckles

Beau Hunks Saxophone Quartet met nieuwe plaat: Styles and Chuckles (Nederlands) - New record by the Beau Hunks Saxophone Quartet: Styles and Chuckles ( English)

De saxofoon in zijn puurste vorm .....
THE BEAU HUNKS SAXOPHONE QUARTET met nieuwe plaat: STYLES AND CHUCKLES
Hans Koert

Onlangs verscheen het vijfde album van het Beau Hunks Saxophone Quartet, getiteld Styles and Chuckles. De Beau Hunks zijn een welbekend retro-orkest, dat jaren geleden een aantal schitterende albums uitgebracht heeft - de laatste jaren leek het echter wat stil geworden ............

The Beau Hunks in het Odeon Theater, Amsterdam - januari 1992 ( foto: Evelien Schoondergang)

Het begon allemaal met de muziek van Laurel en Hardy. Begin jaren negentig begon een groep enthusiaste muzikanten de filmmuziek van LeRoy Shields van de Stan Laurel en Oliver Hardy films uit te ontrafelen, met als doel de muziek te presenteren op de dag dat Olivier Hardy, de Dikke, 100 jaar zou zijn geworden. In januari 1992 maakten de Beau Hunks, zoals ze zich noemden naar één van de beroemdste films van het komische duo, hun debuut tijdens een concert in het Amsterdamse Tuschinski Theater. Het optreden werd een daverend succes en in die zomer werd de muziek opgenomen en uitgebracht. Hun eerste album met de Original Laurel & Hardy music was geboren en de muziek van Laurel en Hardy werd, dankzij de mannen van het eerste uur Gert-Jan Blom, Ton Van Bergeyk en Piet Schreuders ( en natuurlijk tientallen anderen - je moet nooit geen lijstjes willen maken, ....), weer helemaal hip!
Het zou de eerste in een lange succesvolle reeks worden. Er volgden nog een paar platen met composities of pakkende thema's of effecten van LeRoy Shield, totdat elke noot uit het omvangrijke film oeuvre van Laurel en Hardy opnieuw gespeeld leek te zijn. Er werden nieuwe bronnen aangeboord en nieuwe projecten opgezet, zoals: de muziek van de Little Rascals, waarbij LeRoy Shields vaak dezelfde thema’s gebruikte, de Ferde Grofé symfonisch jazz stukken; de Edward MacDowell's Woodland Sketches, de Raymond Scott Kodachrome composities en de muziek van zijn Wooden Indians en de her-opvoeringen van de beroemde Paul Whiteman Saxophone Soctette opnamen, dat uiteindelijk resulteerde in een paar succesvolle concerten en een plaatopname met Al Gallodoro, de toen 87 jaar oude, maar nog steeds virtuose, saxofonist uit Whiteman's orkest. In maart 2000 mocht ik het Beau Hunks Saxophone Soctette zien en horen optreden in het Chassé Theater in Breda - een concert, waaraan ik nog steeds met bewondering terugdenk. In 2004 werd nog een plaat uitgebracht met het Bo Van Der Hunk Quintette ( what's in a name?) die de muziek en muzikale effecten verzorgde bij het hoorspel Het Bureau, uitgezonden n.a.v. de serie succesvolle boeken van J. J. Voskuil. Daarna leek het stil te worden rond de Beau Hunks dat, door zijn omvang moeilijk bij elkaar te krijgen leek ( en bovendien onbetaalbaar voor kleine podia), tot ......... de jongste telg van dit succesvolle concept, het levenslicht zag: The Beau Hunks Saxophone Quartet: Styles and Chuckles.

The Beau Hunks Saxophone Quartet: v.l.n.r.: Sebastian Ohm - Robert Veen - Ronald Jansen Heijtmajer en Leo van Oostrom ( foto: José van der Kieft)

In het bijbehorende boekje legt Robert Veen uit, dat er sprake is van de vijfde Beau Hunks "Saxophone" cd, gewijd aan de saxofoon, de uitvinding van Adolphe Sax. Robert Veen, die zelf alle soorten saxofoons bespeelt ( hij heeft thuis een grote verzameling) is op deze plaat alleen op tenorsax te horen. Leo Van Oostrom speelt sopraan- en altsax; Ronald Jansen Heijtmajer is eveneens te horen op de altsax en Sebastian Ohm bespeelt de grote baritonsaxofoon. Als je de lijst met nummers bekijkt, dan lijkt het op het eerste gezicht een ratjetoe van muzikale stijlen - van een 19de-eeuwse Morris Dance (gecomponeerd door Edward German) tot de uit de jaren zestig stammende Franse chanson Les Champs Elysées van Joe Dassin, hier beter bekend als Oh Waterlooplein. De Het eerste woord van de titel van de plaat lijkt hiernaar te verwijzen. Dit Beau Hunks Saxophone kwartet bevat, in tegenstelling tot de eerdere Saxophone Soctette opnamen, geen ritmesectie, net als, overigens, de legendarische Six Brown Brothers ( of de Brown Brother's Saxophone Quintette, haar voorganger uit 1911). Het nummer dat dit album haar titel gaf, zij het enigszins aangepast, Smiles and Chuckles ( a Jazz Rag in One-Step tempo) werd oorspronkelijk door deze Six Brown Brothers in mei 1917 op een Victor plaat gezet, net als de Pussyfoot March van een jaar eerder. Dit laatste nummer hoor je niet vaak en het was Ton van Bergeyk, die nu de gitaar bespeelt bij de Dutch Swing College, die het nummer uit de mottenballen haalde eind jaren zeventig voor zijn Kicking Mule lp The Masters of the Ragtime Guitar.

The Six Brown Brothers ( ca. 1910s) met hun vrolijke clownsmutsen, nu, dankzij Bumba, weer populair bij de allerjongsten.
Deze Six Brown Brothers zijn te vinden op een Archeophone plaat ( Six Brown Brothers - Those Moaning Saxophones) (Arch 6002) en was één van de meest legendarische saxofoongroepen die in de eerste decenia van de twintigste eeuw zorgden voor de zgn. saxophone craze ( = de saxofoonhype). Het dankt haar bekendheid vooral aan het feit dat ze de enige saxofoonband was, die in de eerste twee decennia grammofoonplaten maakte. In het sextet waren louter saxofoons aanwezig, van de altsax ( sopraan vreemd genoeg niet) tot de monsterlijke bassax. Wat jammer dat Robert Veen zijn bassax, die hij wel bespeelt in de Delirium Tremolo, een trio dat binnenkort daar mee een plaat zal uitbrengen ( het zou mooi zijn die hier te kunnen bespreken!), niet uit zijn verzameling gehaald heeft. Speelde Harry Flink niet de bassax in de oorspronkelijke uitvoeringen, Robert?

The Six Brown Brothers (ca. 1921)
Zoals ik al eerder meldde lijken de nummers weinig samenhang te hebben. Zo opent de plaat met een saxofoonkwartet versie van Waltz For Debby, oorspronkelijk op de plaat gezet door beboppianist Bill Evans, een versie die niet zou misstaan in de tracklist van een Anachronic Jazzband-plaat. Het merendeel van de nummers zijn vaudeville en novelty tunes, maar ook Nederlandse nummers, zoals de Amsterdam Suite, een medley van populaire Amsterdamse smartlappen, gearrangeerd door Sebastian Ohm, zoals Aan de voet van die mooie Wester, De Kees Manders compositie Amsterdam Huilt, het eerder aangehaalde nummer Oh Waterlooplein en de Cor Steijn compositie Als op het Leidscheplein de lichtjes weer eens branden gaan). En wat te denken van de smartlap Veel mooier dan het mooiste schilderij op het eind van de oorlog gespeeld door de Ramblers (1944) en gezongen door Eddy Christiani (1944) en Willy Alberti (1946)? Vem kann segla förutan vind?, Fedja en Kärleksvals komen uit de Noord Europese keuken en zijn melodieënen zijn hier niet zo bekend als in Scandinavië. Het laatstgenoemde nummer, Kärleksvals, werd in de jaren veertig gespeeld door Svend Asmussen en Ulrik Neumann in Alice Babs groep The Swe-Danes.

The Beau Hunks Saxophone Quartet ( foto: José van der Kieft)

Verwacht geen swingende jazz - daar leent de samenstelling van het kwartet en het repertoire zich niet voor - je zou het het best kunnen typeren als salonmuziek, vaudeville of novelty music, een muziekstijl die je niet meer zo vaak hoort. De vier saxofonisten laten horen dat ze precies weten hoe dit soort muziek harmonisch moet klinken en dat ze de oorsprong van deze muziek, die geworteld is in het begin van de Twintigste eeuw, met vertegenwoordigers als Rudy Wiedoeft en de Six Brown Brothers, kennen. Als je van mooie saxofoonmuziek houdt en / of een fan bent van het Beau Hunks repertoire, dan zul je deze plaat te pakken moeten zien te krijgen. De plaat is binnenkort te koop via de Basta pagina.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Onlangs betrapte ik me er op toen ik één van die oude filmpjes van de Dikke en de Dunne of te hoewel Stan Laurel en Olivier Hardy ( waarom wordt Stan altijd eerst genoemd, alsof bijnaam en omvang altijd verkeerdom aangeduid zijn?)bekeek, dat ik bij het horen van de achtergrondmuziek meteen dacht aan .......... de Beau Hunks. Een mooier compliment kunnen deze heren van dit retro-orkest eigenlijk niet krijgen. Ooit begonnen als onderdeel van de viering van Olivier Hardy's 100ste geboortedag groeiden ze uit tot een retro-orkest dat m.n. de saxofoon als uitgangspunt nam in haar zoektocht naar vergeten componisten, musici en nummers. Het is een tijdje stil geweest rond de Beau Hunks, maar nu is er weer een nieuwe prachtige plaat, die naadloos aansluit bij de vorige: Styles and Chuckles. Zin in meer van dit soort bijdragen? Mis ze niet. Vraag de Keep Swinging nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Nobody Knows You: Music for a radio play

Vreemd Is Het Wel: Muziek bij een hoorspel ( Nederlands) Nobody Knows You: Music for a radio play ( English)

It's Mighty Strange: VOSKUIL ON MUSIC
NOBODY KNOWS YOU: MUSIC FOR A RADIO PLAY
Hans Koert

A lot of books that have been written will finally end into the irregulars trade, but some become bestsellers and maybe they turn into a film. Such a book, that has become a bestseller is "Het Bureau", written by J.J. Voskuil. (1926-2008)In the book Voskuil described the day-to-day worries of the Meertens Instituut. The Meertens Institute ( as read on their website), established in 1926, has been a research institute of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, KNAW) since 1952. We study the diversity in language and culture in the Netherlands. Our focus is on contemporary research into factors that play a role in determining social identities in the Dutch society. J.J.Voskuil wrote seven books and it became a very popular series. These books didn't turn into a film, up to now, but as a radio play, a rather old fashion medium in The Netherlands too. The first program was transmitted on the 5th of April 2004 and the last one was in May 2008. There were 475 programs made.
The music used in the radio play was released on a CD titled Vreemd Is Het Wel! and it is played by the Bo Van Der Hunk Quintette. ( Basta 3091482).

The theme of the radio play is the 1949 Blue Note Sidney Bechet version of Nobody Knows You When You're Down and Out. At the end of the book the leading character Maarten Koning names the tune as the one that should be played at his funeral. The tune, originally recorded by Jimmie Cox in 1923, became famous by Bessie Smith (1929) and, much later, by Rod Stewart ( 1988) and Eric Clapton (1992). The quintet that plays the music features Menno Daams on trumpet, Robert Veen on soprano saxophone and baritone, Chris Hopkins at the piano and Hammond, Louis Debij on drums and Gert-Jan Blom on bass and numerous vintage instruments like musical saw, Omnichord and phonofiddle. The name of the band, the Bo Van Der Hunk Quintette sounds, of course, like Beau Hunks Quintet, the well-known retro-orchestra that is known for its reissues of the Laurel and Hardy soundtracks; the band that re-recorded the Raymond Scott musical legacy and the recordings with Al Gallodoro of the Paul Whiteman Saxophone Soctette and numerous other reissue projects.
Listen to a recent concert by the Beau Hunk Quartet playing a selection of LeRoy Shield Laurel and Hardy recordings ( Dash and Dot", "Good Old Days" and "Give Us a Hand" )

The album contains more then 20 tracks, all fragments or related tunes around the same theme "Nobody Knows You When You're Down and Out" with titles like Vreemd is het wel; Down and Out; I'm gonna hang on to it till that eagle grins; And as for friends you don't have any or Wie ziet je zitten als je nergens ben. Some fragments are solos by Gert-Jan Blom on bass, Hohner Guitoret ( what-ever-that-may-be), musical saw or Omnichord ( a small organ). Huub Van Der Lubbe translated the texts of the song Nobody Knows You .... in Dutch as Wie ziet je zitten, als je nergens bent.

The characters in the book and in the radio play have all been working at the Meertens Institute for years and one of the characters in the book is Stanley Graanschuur, who was administrator at the Volksliedarchief ( = the Archive of Dutch folk songs) between 1969 and 1974. In real life his name was Nedly Elstak, who was a well known Dutch jazz trumpet player.

Nedly Elstak ( 1939-1989)

He played the trumpet in the sound track of a short film, titled Jasper en het rokertje by hippie, ( we called them provo's in those days) Robert Jasper Grootveld. Jasper has always fought against the tabacco industry - in the film you can see him writing the word kanker ( = cancer) on street advertisement posters for cigarettes.

Mind that Nedly Elstak isn't playing on this Vreemd Is Het Wel album ( It was recorded in July 2004, while Nedly passed away in 1989), but if you like to hear more of this neglected jazz musician, please try to find yourself a copy of the CD Nedly Elstak - trumpeter released by the Dutch Jazz Archive and BVHaast ( NJA 0102).

If you love to have all recordings by the Beau Hunks, you should try to find this collectors item and maybe you're a huge fan ( like me ) of the series Het Bureau by J. J. Voskuil, this record is a must-have !

Hans Koert

keepswinging@live.nl

If you are anxious to learn more about jazz or jazz-related subjects from the period 1910 up to 2010 like the one today, ask for the weekly news letter: Register.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Vreemd Is Het Wel: Muziek bij een hoorspel

Vreemd Is Het Wel: Muziek bij een hoorspel ( Nederlands) (tomorrow) Nobody Knows You: Music for a radio play ( English)

Wie ziet je zitten als je nergens bent: VOSKUIL OP MUZIEK.
VREEMD IS HET WEL: MUZIEK BIJ EEN HOORSPEL
Hans Koert

Een heleboel boeken die geschreven worden belanden uiteindelijk in de ramsj bij De Slegte, maar soms worden het bestsellers. En als een boek helemaal aanslaat bij het grote publiek, dan is de kans groot dat het verfilmd wordt. Dat overkwam de romanserie "Het Bureau", geschreven door J.J. Voskuil (1926-2008), alleen er werd (nog) geen film van gemaakt, voor zover ik weet, maar wel een hoorspel. In Het Bureau beschrijft Voskuil de dagelijkse beslommeringen op het Meertens Instituut. Het Meertens Instituut is, en nu citeer ik hun website, een onderzoeksinstituut dat zich bezighoudt met de bestudering en documentatie van Nederlandse taal en cultuur. Centraal staan de verschijnselen die het alledaagse leven in onze samenleving vormgeven. J.J.Voskuil schreef er 7 boeken over en die bespiegelingen groeiden uit tot een populaire serie romans. De serie werd vijf jaar geleden bewerkt tot een hoorspel, een bijna uitgestorven fenomeen. Tussen het eerste programma ( uitgezonden 5 april 2004) en het laatste ( mei 2008) zaten zo'n 475 afleveringen.
De muziek, die gebruikt werd in het hoorspel is verschenen op een Basta CD getiteld Vreemd Is Het Wel! en de muziek wordt gespeeld door het Bo van der Hunk Quintette. ( Basta 3091482).

Het thema waaraan de muziek van het hoorspel is opgehangen is het nummer Nobody Knows You When You're Down and Out, zoals dat gespeeld werd door Sidney Bechet in 1949 op Blue Note. Op het eind van het laatste deel noemt de hoofdpersoon Maarten Koning deze titel, als het nummer dat op zijn begrafenis gespeeld zou moeten worden. Het nummer, door Jimmie Cox in 1923 opgenomen, werd beroemd gemaakt door Bessie Smith (1929) en, eind vorige eeuw, door Rod Stewart ( 1988) en Eric Clapton (1992).
Het kwintet dat de muziek speelt, bestaat uit Menno Daams op trompet, Robert Veen op sopraan- en baritonsax, Chris Hopkins aan de piano en Hammond, Louis Debij op slagwerk en Gert-Jan Blom op bas en allerlei muzikale speeltjes als de zingende zaag, de Omnichord en de phonofiddle. De naam van de band, het Bo van der Hunk Quintette is natuurlijk nep en klinkt hetzelfde als The Beau Hunks Quintet het bekende retro-orkest, dat bekend werd met de muziek van Laurel & Hardy, met de heruitgave van de muziek van Raymond Scott en die van Al Gallodoro met het Paul Whiteman Saxophone Soctette en andere projecten. Ik heb een fragment gevonden van hun Saxophone Quartet, waarmee ze eerder dit jaar enkele stukken, geschreven door Larry Shields uit Laurel & Hardy films ten gehore brachten ( Dash and Dot", "Good Old Days" en "Give Us a Hand" )

De plaat bevat meer dan 20 nummers, meest fragmenten rond hetzelfde thema: Nobody Knows You When You're Down and Out met titels als Vreemd is het wel, Down and Out, And as for friends you don't have any of Wie ziet je zitten als je nergens bent. Sommige fragmenten zijn solo's gespeeld door Robert Veen of Gert-Jan Blom zoals Without a doubt, Writersblock, waarbij soms gebruik gemaakt wordt door allerlei vreemde geluidmakende attributen ( wat te denken van Zuidertoren, Amsterdam of de Archiefladenblues). Huub van der Lubbe vertaalde de tekst van Nobody Knows You When You're Down and Out tot Wie ziet je zitten, als je nergens bent.

De karakters uit het boek en het hoorspel zijn alle "echte" personen die op het Meertens Instituut werkten. Eén van die mensen heet in het boek Stanley Graanschuur, maar werkte in werkelijkheid op het instutuut tussen 1969 en 1974 als medewerker op het Volksliedarchief als Nedly Elstak. Nedly Elstak groeide uit tot een bekende Nederlandse jazztrompettist.

Nedly Elstak ( 1939-1989)

Hij speelde trompet in een korte film, waarvan ik een fragment wil laten zien, getiteld Jasper en het rokertje, gemaakt door provo Robert Jasper Grootveld, die een kruistocht hield tegen de tabaksindustrie.

Voor de goeie orde - Nedly Elstak is niet te horen op deze Vreemd Is Het Wel CD ( opgenomen 2004 - Nedly Elstak overleed in 1989), maar als je meer van deze ondergewaardeerde trompettist wilt horen ga dan op zoek naar de uitgave: Nedly Elstak - trumpeter uitgebracht door het Nederlands Jazz Archief ( nu Muziekcentrum Nederland) en BVHaast ( NJA 0102).

Als je alles van de Beau Hunks verzameld, kun je niet om deze CD heen, die zijn naam alle eer aan doet: Vreemd is het wel. Natuurlijk geldt dat ook voor alle fans van Het Bureau.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Als je nieuwsgierig bent geworden naar onderwerpen, die gerelateerd zijn aan jazz of jazz-verwante muziek uit de periode 1910 tot 2010 ( we kijken niet op een jaarje) zoals vandaag aangeroerd, dan wil je niets missen. Blijf op de hoogte met de wekelijkse nieuwsbrief. Meld je aan.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Al Gallodoro (1913-2008) overleden

START: To the latest blog Naar de laatste blog

NEDERLANDS-VLAAMS ( To the English part with an anouncement for the 88th Doctor Jazz Dag ( Doctor Jazz Reunio) today.)
Op zaterdag 4 oktober jl overleed saxofonist en clarinettist Alfred Gallodoro, beter bekend als Al Gallodoro, op 95 jarige leeftijd. Hij was nog steeds muzikaal actief. Ondanks zijn hoge leeftijd, trad hij nog regelmatig op - Drie weken geleden, op 20 september 2008, was hij nog te zien en te horen op het Corning Jazz and Harvest Festival in New York en voor de achttiende van deze maand stond hij gepland in Justin's aan de 301 Lark St, Albany, New York.

Geniet van zijn muziek en wat foto's bijeengebracht ter gelegendheid van zijn 90ste verjaardag.

Al Gallodoro werd geboren als Alfred J. Gallodoro in Chicago op 20 juni 1913 en leerde saxofoon en klarinet spelen op jonge leeftijd. Op zijn dertiende speelde hij al in de Romeo and His Juliets band. Op vijftienjarige leeftijd verhuisden ze naar New Orleans, waar hij kwam te spelen in vaudeville clubs. Begin jaren dertig trok hij naar New York City en speelde in allerlei plaatsen aan de oostkunst, onder andere als begeleider van Rudy Vallee.
Hij kwam terecht bij de Isham Jones Band en werd leider van de saxofoonsectie van het grote Paul Whiteman Orchestra. Hier bleek hij een virtuoos op zijn instrument en breidde de saxofoonsectie, die soms ook zelfstandig als Saxophone Socette optrad, uit tot zeven en later zelfs tot negen spelers.Toen Paul Whiteman begin jaren veertig zijn band ophief, kwam Al terecht in het klassieke circuit en ging spelen bij het NBC Symphony Orchestra. Paul Whiteman werd benoemd tot musical director bij ABC radio in 1943 en vroeg Al om bij hem te komen werken. Hij was veel op de radio te horen en zelf zegt hij, dat er niemand zo vaak op de radio te horen was als hij.
Al Gallodoro praat in een fragment van een interview over hem\elf als het het achtste wereldwonder .............

Voor mij is Al Gallodoro meer dan zomaar een naam en dat komt omdat hij tien jaar geleden uitgenodigd werd door Leo van Oosterom van de Beau Hunks om met hen in ons land te komen optreden. Dat gebeurde onder andere in Voorburg ( Theater De Tobbe) en met verschillendeandere bands en bezettingen in Delft ( Verdrop), De Nieuwe Veste in Breda ( mrt de Original Victoria Band) en in De Komedie in Maastricht met een jam-band, waarin Menno Daams en Robert Veen mee speelden. Dankzij Robert Veen ontving ik een jaar geleden een aantal posters, waaronder één van deze tournee. Twee jaar later maakte al opnamen met The Beau Hunks en trad hij op op het Northsea Jazzfestival in Den Haag en het Oude Stijl Jazz Festival in Breda.
De plaat, getiteld Out of Nowhere door Al Gallodoro met The Beau Hunks, uitgebracht op het Basta label (30-9092) is nog steeds één van mijn favorieten. Ik herinner me
het VPRO TV-programma op de zondagmorgen, getiteld Reiziger in Muziek, gepresenteerd door Han Reiziger, van 26
oktober 1997 waarin Al Gallodoro speelde met de Beau Hunks.
Het lijkt me interessant om te eindigen met een filmfragment waarop je Al kunt horen spelen. Ik heb gekozen voor opnamen gemaakt tijdens het vastleggen van één van zijn laatste platen met de Sarasota Saxes.

Als je de plaat Out of Nowhere van Al Gallodoro with the Beau Hunks. ( Basta 30992 ) nog niet in je verzameling hebt, wees er dan snel bij. Het kan wel eens een verzamelobject worden.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

BERT VAN DEN BRINK in ZAAMSLAGVanavond 11 oktober 2008 treedt Bert Van Den Brink op voor Het Podium van Zaamslag. Deze virtuoze pianist ontving vorig jaar de prestigieuse VPRO/Boy Edgar prijs. Hij is, onder andere te horen op een prachtige plaat met Jesse van Ruller: In Pursuit.

Als je geinspireerd wordt door jazz of je bent helemaal gek van een bepaalde jazzmuzikant en je wilt anderen daarin laten delen, neem dan eens contact op. Wie weet is je verhaal een mooie aanvulling in deze dagelijkse Keep Swinging blog: al bijna 1000 keer Jazz Door Een Zeeuwse Bril. Velen gingen je al voor. ( keepswinging@live.nl )

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

ENGLISH ( Naar het Nederlands-Vlaams deel met een herinnering aan de onlangs overleden saxofonist Al Gallodoro)

DOCTOR JAZZ DAG:
Today, Saturday the 11th of October 2008 the autumn meeting for thememebers of the Dutch Doctor Jazz Magazine, labeled as Doctor Jazz Dag, has been sceduled in Wageningen near Arnhem in the center of the Netherlands. In the morning a record fair is organized and in the afternoon concerts are planned in the restaurant. .

One of the bandssceduled is Crooks, directed by Frenk Van Meeteren who was the former leader of The Gangbusters and who is still rememberedd for his VPRO radio program The Groove Juice Special.
Other bands are the Satchmo Band, I guess dedicated to the music of Louis Armstrong; The Blue Rhythm Jugglers directed by Jack Van Elewout from Breda, the 1970s capital of Traditional Jazz in The Netherlands; the Root Digger Jazzband from Zevenbergen, which celebrates its 25th birthday this year; and, last but not least, the Eindhoven band,the Never Mind Jazz Band directed by Henk Velema. Find all the information on the Doctor Jazz Magazine website.


Hans Koert - keepswinging@live.nl



BEAU HUNK ORCHESTRA


unknown personel.
Carriot Pigeon - Christmas Night In Harlem - Confussion Among a Fleet of Taxicabs Upon a Meeting on a Fair - Dreary Weather on 6th Avenue - Egyptian Summer - In an 18th Century Drawing Room - Kodachrome - Mexican Triumpian Bean - Naked City - Power House - Rococo - Secret Agent - Symphony under the Stars - Tiaquiana - War Dance for Wooden Indians.

Recorded at a live performance at the BIM-house in
Amsterdam on the 10th of October 1998, ten years ago, as part of their Raymond Scott project. It looks like a coincidence, but at the same period Al Gallodoro, who passed away last weekend, performed and recorded with the Beau Hunks for the album Out of Nowhere, I discussed yesterday in: Al Gallodoro (1913-2008) passed away.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions