Sonny Stitt: Een Ondergewaardeerd Talent

( To the English translation.) TINEKE POSTMA: 30 YEARS
SONNY STITT AT THE D.J. LOUNGE Deze keer een LP uit 1960 met een registratie van het John Board Organ Trio met als speciale gast Sonny Stitt ( die op de hoes alle credits krijgt) van een optreden in de D.J. Lounge in Chicago. De plaat heet dan ook simpelweg Sonny Stitt at the D.J. lounge. De plaat werd uitgebracht op het Argo label ( Argo LPS 683). De voorkant is bijzonder - een fraai, opvallend geschilderd portret van Sonny Stitt door Robert Trendler Jr.
Sonny Stitt, werd geboren in Boston in februari 1924 en overleed in juli 1982 in Washington. Hij begon zijn muzikale loopbaan begin jaren veertig in de big band van Tiny Bradshaw en werd later lid van het Billy Eckstine orkest, de broedkamer voor zoveel talentvolle bebopmuzikanten zoals Fats Navarro, Dexter Gordon, Art Blakey en Gene Ammons. Midden jaren veertig stroomde hij door naar het Dizzy Gillespie Sextet.

Vanaf de jaren vijftig leidt hij eigen kleine bezettingen en speelde in 1960 zelfs korte tijd bij Miles Davis, waar hij John Coltrane verving. In 1971 is hij één van de Giants of Jazz - de ultime all-star band, die een wereldtournee van twee maanden maakten. Ik heb daar uitgebreid over geschreven de bijdrage: The Giants of Jazz - Hemelse Muziek

Sonny Stitt met Pee Wee Ellis

Deze plaat is een registratie van een optreden begin juni 1961 en bevat het John Board Organ Trio, met John Board op tenorsax, Edward Buster aan het orgel en Joe Shelton op slagwerk. Op deze plaat is Sonny Stitt als gastspeler in de club aanwezig. De leider van dit Organ Trio was John Board, tenorsaxofonist, die thuis hoort in het rijtje van Gene Ammons en de onlangs overleden Johnny Griffin. John Board, nu helemaal vergeten, was de leider van dit reguliere club trio uit de Disc Jockey Lounge in Chicago.

The Disc Jockey Lounge lag op de hoek van de East 63rd Street en South Cottage Grove Av. in Chicago en werd geleid door McKie Fitzhugh, die ook danspromotor was. Deze club kreeg vooral naam als plaats waar hele veldslagen werden uitgevochten tussen muzikanten ( uiteraard op hun instrumenten, niet met waterpistooltjes) en lange jamsessies gehouden werden. De club was in ieder geval actief gedurende de jaren vijftig en de eerste jaren van de volgende decade.
Deze plaat is één van de vele, die Sonny Stitt onder eigen naam opnam. Hij heeft met eigen groepen meer dan honderd LPs gemaakt op labels als Prestige en Roost tijdens zijn meer dan veertig jaar durende carriere. Er staan zes titels op, waarvan de helft eigen composities, zoals het "groovy" Free Chicken, met een schitterende solo van John Board en een nummer, genoemd naar de eigenaar van de zaak: McKie. Deze plaat is zeker niet zijn beste, maar ik luister er graag naar vanwege de prachtige duels tussen beide saxofonisten en de "vette" klank van het orgel van Edward Buster. Mijn exemplaar van de plaat is de mono-versie en die versie is, door serieuze verzamelaars, meer gezocht dan de stereo plaat. Gek toch eigenlijk? Zou het originele John Board Organ Trio ( met Sonny Stitt ) in de club ook mono te horen zijn geweest?

Aanplakbiljet van één van die sax-battles in de D.J. Lounge tussen Little Wash en Tom Garcia.

Ik vond een fragment, ongeveer uit deze zelfde periode met Sonny Stitt, J.J. Johnson en Howard McGhee, samen in het nummer Now's The Time.

Schitterende muziek !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands/Vlaamse vertaling)
TINEKE POSTMA - 30 years

The promising Dutch alto saxophone player Tineke Postma celebrates her 30th birthday today. She was born in Heerenveen, a small city in the northern part of The Netherlands and studied the Amsterdam Conservatory. After that, she visited the Manhattan School of Music in New York with David Liebman and Chris Potter. Last week she played with the Terri Lyne Carrington Group, featuring Geri Allen and Esperanza Spalding) at the Red Sea Jazz Festival in Eilat, Israel ! Her latest album is called A Journey That Matters was released this summer, in Europe, the US and in Japan. Gefeliciteerd, Tineke met je dertigste verjaardag !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

SONNY STITT AT THE D.J. LOUNGE

A another great album from the 1960s, played by Sonny Stitt and the John Board Organ Trio ( only Sonny Stitt is credited on the label and cover - he's the star !!) live at the D.J. Lounge in Chicago. This album, simply titled as Sonny Stitt at the D.J. lounge, was released on the Argo label ( Argo LPS 683). It has a great cover by Robert Trendler Jr. You can read all about it at my contribution: Sonny Stitt at the D.J. Lounge.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Sonny Stitt at the D.J. Lounge

( Naar de Nederlandse vertaling.) JAZZ HOEILAART 2008
SONNY STITT: EEN ONDERGEWAARDEERD TALENT
Today another great album from the 1960s, played by Sonny Stitt and the John Board Organ Trio ( only Sonny Stitt is credited on the label and cover - he's the star !!) live at the D.J. Lounge in Chicago. This album, simply titled as Sonny Stitt at the D.J. lounge, was released by on the Argo label ( Argo LPS 683). It has a great cover by Robert Trendler Jr.

Sonny Stitt, was born in Boston February 1924 and passed away July 1982 in Washington. He started his career in the early 1940s in the big band of Tiny Bradshaw and became later a member of the Billy Eckstine Band, the breeding room for young bebop players like Fats Navarro, Dexter Gordon, Art Blakey and Gene Ammons. In the mid 1940s he is to be found as a member of the Dizzy Gillespie Sextet. From the 1950s onwards he has his own small groups and in 1960 he even plays for some times in the Miles Davis Quintet, replacing no one but John Coltrane. In the 1970s he is one of the members of the Giants of Jazz - the ultimate all-star band that toured for two months across te world. I pointed you to that subject at my contribution The Giants of Jazz - Heavenly Music

This album is a registration of a live recording early June 1961 and contains the John Board Organ Trio, featuring John Board on tenor saxophone, Edward Buster at the organ and Joe Shelton on drums. On this recording Sonny Stitt plays his alto and tenor saxophone as a guest in the club. John Board is one of those Chicago saxophone players that has been complete forgotten now, but belongs to the big-toned tenor saxophone players like Gene Ammons and Johnny Griffin', who passed away last month. John Board was the house band leader, who played in the club with his Organ trio.

Sonny Stitt and Pee Wee Ellis

The Disc Jokey Lounge was situated at the East 63rd Street and South Cottage Grove Av. in Chicago and was directed by McKee Fitzhugh, who was a dance promotor. It is said that the club became famous during the 1950s because of his battles between jazz men during lenghty jam sessions. The club stayed active at least until the early 1960s.

This record is one of the numerous LPs ( Sonny Stitt made more then 100 albums under his own name for labels like Prestige and Roost) Sonny Stitt released during his 40 years in jazz. It contains six tunes, half own compositions like the groovy Free Chicken with a great solo by John Board and a tune dedicated to the owner of the club: McKie. This album is not his best, but I like it because of the great saxophone duels between Stitt and Board and the groovy sound of Edward Buster's organ. My copy of the LP is the Mono version and as you might know real collectors prefer the mono versions ..... Isn't that strange? Did the original John Board Organ Trio ( featuring Sonny Stitt) played mono on stage?

An announcement of a Sax Battle between Little Wash and Tom Archia, organized at the McKie's Disc Jockey Lounge, somewhere in the 1950s.

Love to finish this small contribution with a fragment, from the same period I guess, in which you can hear Sonny Stitt, J.J. Johnson and Howard McGhee together in Now's The Time.

Hope you liked it !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

JAZZ HOEILAART 2008

Van 24 tot en met 27 september 2008 vindt weer het jaarlijkse Jazz Hoeilaart Festival plaats. Op dit gerenomeerde festival dat vlakbij Brussel gehouden wordt in Jezus-Eik is ook nu weer van alles te genieten. Het festival wordt dit jaar gehouden voor de 30ste keer. Dit jaar overleed haar oprichter Albert Michiels. Het festival wordt geopend door niemand minder dan Toots Thielemans, still going strong, die al meer dan zestig jaar op de planken staat. Vier weken voordat dit festival van start gaat is dit openingsconcert helaas al helemaal uitverkocht.

Het Jazz Hoeilaar 2008 staat traditioneel in het teken van de Jazz Hoeilaart prijs, die jaarlijks wordt toegekend aan jong aanstormend talent. De twee finalisten zullen optreden tijdens dit festival. Andere optredens zijn van Tutu Puona, een van oorsprong Zuidafrikaanse zangeres, die momenteel in onze streken woont en optreedt. Ze treedt regelmatig op o.a. met het Brussels Jazz Orkest. Ze timmert de laatste tijd flink aan de weg. Verder een optreden van Lay Linn & her Magnificent Seven en als afsluiter de 65-jarige gitarist Philip Catherine, die zijn soloprogramma laat horen. Al met al weer genoeg redenen om volgende maand richting Brussel te trekken ....... Jazz Hoeilaart 2008.

SONNY STITT: EEN ONDERGEWAARDEERD TALENT

De altsaxofonist Sonny Stitt is één van die bebopmuzikant die naast Charlie Parker onderbelicht gebleven zijn. Hij kon schitterend soleren op zowel alt- als tenorsax, eerst nog sterk onder invloed van Bird, maar al snel in een geheel eigen stijl. Je leest er meer over in: Sonny Stitt: Een Ondergewaardeerd Talent.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Blue Flamingo: The Spanish Tinge.

( Naar de Nederlandse vertaling.) BLUE FLAMINGO: COLLECTOR IN DREAMS BLUE FLAMINGO: GROSSIER IN DROMEN BLUE FLAMINGO: EEN SPAANS TINTJE
Jazz music seems to be not-done nowadays.... young people have their own music - jazz music doesn't fit into their culture. Jazz music is for eldery grey men. The Rotterdam record collector Ziya Ertekin loves to share his recordings by playing it. No LPs nor CDs, but "old fashion" 78 rpm recordings from his collection. He plays his records on a 1957 Garrard RC-88 with a Fender Vibroberb for some extra amplification. His most favourite records are now reissued on a CD released on the Excelsior label. Old Wine in New Bottles
Ziya Ertekin (photo courtesy Jan Van De Ven)
On the album three lengthy mixes, titled Oriental Nitty Gritty - The Spanish Tinge & The French Connection and Ritmo & Blues. Today I'll tell you more about his The Spanish Tinge & The French Connection. You can read more about the other selections at Blue Flamingo: Collector of Dreams.

The Library of Congress Recordings: One of the CDs with the complete set refering the Spanish Tinge.

The Spanish Tinge selection starts with a short fragment of Jelly Roll Morton's 1938 Library of Congress Recordings. These famous Library of Congress Recordings are stored on fourty-four 78rpm records and contain a lenghty interview with Jelly Roll Morton by Alan Lomax, held in 1937. Jelly Roll Morton, who labelled himself as The Creator of Jazz, told the story of Jazz in his own words and a small fragment of that interview was used as a starter for this mix: Maybe you noticed the Spanish Tinge in this tune, Morton says: This got so much to do with the typical jazz idea; if one is not able to put these things of Spanish and West Indies tunes into their music they will never be able to get the right seasoning for jazz; Jelly Roll Morton explains on Spanish Swat - Jazz; a melting pot of cultures. First I felt sorry that Ziya only used such a short fragment of this famous Morton interview, but, as I told before, when I had finished listening this album ........... like the hidden tracks on some Verve albums , Jelly Roll Morton continues his story while playing La Paloma in Blues tempo (on the b-side of Circle 28). Really a great surprise.

On his website Ziya tells about his adoration for the music of Lionel Belasco, the Caribbean piano player, calypso composer and bandleader, who was one of the first to make records around 1914. Great, because I had never heard about this great early piano player until Joergen pointed me to a CD titled Lionel Belasco: Goodnight Ladies and Gents ( The Creole Music of Liuonel Belasco) posted in a contribution titled: Lionel Belasco. Ziya tellis on his website that he fell in love to the Belasco composition Juliana, he found on a Columbia record. He tells about his visit to Port of Spain in Trinidad some years ago, hunting for calypso records and his meeting with cuatrista Robert Munro (a cuatro is a small four-string guitar), who took up his instrument again and is still active nowadays. I found a picture of Robert Munro I love to share and Ziya filmed the man playing his beloved tune Juliana.
In this selection you can find music from Trinidad as played by Alphonso et son Orchestre Typique Antillais and Cuban orchestras like Don Azpiazu and his Havana Casino Orchestra, the man who introduced this kind of music in the States early 1940s. And of course you can listen to the "famous" Juliana tune, as played by Lionel Belasco y su Orquesta.

Robert Munro
When I first read about Ziya Ertekin, who plays his 78s as DJ Blue Flamingo, in The Jazz Bulletin of the Dutch Jazz Archive ( NJA Bulletin number 68 page 43), I was anxious to learn more about this man and his projects. Now, after I've heard the record and read his stories I'm convinced that we have a lot in common. His fascinating for music developed from free jazz to John Coltrane and from Coltrane to Duke Ellington. Toen ik The Mooche van Duke Ellington hoorde op 78-toeren, wilde ik alleen nog maar 78-toeren horen. ( = When I first heard The Mooche by Duke Ellington on a 78rpm record I knew it: No more LPs or CDS, but only 78rpms for me ......) I share his fascination for music from the Caribbean, which reveals itself in my case in my adoration of Brazilian Choro music. I enjoy the way he shares his collection ( the transfer and sound of this selection is really great). I feel the same passion for jazz and other related music in his record and website. ( this morning it was not active - sorry) Don't forget to visit it: it has great stories ( unfortunally for you the stories are all in Dutch - maybe you should take a course ..... ) and label shots.

Blue Flamingo - 78 r.p.m. Blues, R&B, Hot Jazz, Rumba Negra & Exotica: Three musical journeys compiled by 78 r.p.m. record collector & DJ Ziya Ertekin alias Blue Flamingo ( Excel96143.)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )
CHARLIE PARKER: 88 kaarsjes

Als Charlie Parker nog steeds bij ons zou zijn geweest ( hij overleed op 12 maart 1955 op 35 jarige leeftijd) dan zouden er vandaag 88 kaarsjes op zijn verjaardagstaart gestaan hebben. Charlie Parker, beter bekend als Bird, groeide in die 35 jaar dat zijn leven duurde uit van een getallenteerde altsaxofonist, die de altsax en de jazzmuziek voorgoed veranderde tot een haast mytische legende, zwaar gedrogeerd en eenzaam gestorven aan de gevolgen van zijn verslavingen. Het lijkt toeval, maar werd niet op deze zelfde dag, 50 jaar geleden, een jongetje geboren, die ze Michael noemden, die opgroeide binnen een muzikale familie, beroemd werd en nu, "oud", verminkt en eenzaam, als een karikatuur van zichzelf, zijn vijftigste verjaardag viert op zijn landgoed?

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLUE FLAMINGO: EEN SPAANS TINTJE

De Rotterdamse platenverzamelaar Ziya Ertekin deelt zijn verzameling met iedereen die het wil horen, door zijn platen te draaien; geen LP's of CD's, maar ouderwetse breekbare schellakplaten. Zijn mooiste platen heeft hij nu overgezet op CD, zodat nu ook thuis geluisterd kan worden.

Maybe you noticed the Spanish tinge in this tune ( = Misschien heb je het Spaanse tintje wel gemerkt in dit nummer), zegt Jelly Roll Morton met een ietwat nazale stem op één van de Library of Congress Recordings: This got so much to do with the typical jazz idea ( = Dit heeft alles te maken met het begrip jazz) if one is not able to put these things of Spanish and West Indies tunes into their music they will never be able to get the right seasoning for jazz (= .. als je niet in staat bent om elementen uit Spaanse of Westindische nummers te gebruiken in je muziek, dan zul je nooit je Jazz "op smaak.) Als je het hele artikel wilt lezen vind je het eerste deel als: Blue Flamingo: Grossier in Dromen en het tweede als Blue Flamingo: Een Spaans Tintje.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

A New Gramophone .....

BLUE FLAMINGO: COLLECTOR OF DREAMS

Due to a sever internet problem in our region I can't post today the announced second contribution: Blue Flamingo: The Spanish Tinge. It has to wait untill tomorrow. Hope you'll enjoy in stead of that, this fragment from the Not The Nine O'Clock Show, which shows how one feels nowadays buying an old fashioned gramophone player .....

BLUE FLAMINGO: GROSSIER IN DROMEN - BLUE FLAMINGO: EEN SPAANS TINTJE
Door een ernstige storing op de kabel hier in ons dorp, kon ik vanmorgen de aangekondigde bijdrage getiteld: Blue Flamingo: The Spanish Tinge niet plaatsen. Ik hoop dat het morgen weer allemaal in orde is. In plaats daarvan een filmfragment uit de Not The Nine O'Clock Show waarin je een beeld geschetst wordt welke hordes iemand vandaag de dag moet nemen als hij een doodgewone platenspeler wil kopen ...........

Keep swinging
Hans Koert
keepswinging@live.nl

Blue Flamingo: Een Spaans Tintje!

( To the English translation.) Happy Birthday for Prez and Bird Blue Flamingo: Grossier in Dromen Blue Flamingo: Collector of Dreams
Jazzmuziek is uit .... jonge mensen hebben hun eigen muziek ......... Jazz is niet hip of vetgaaf .......Jazz past niet in hun cultuur. Jazz is voor oudere grijze, ietwat buikige mannen. Gelukkig zijn er ook nog jazzfans, die met hun platen de discotheken en danszalen afreizen en overal hun muziek laten horen: Old Wine in New Bottles ( = Oude Wijn in Nieuwe Zakken.)

Ziya Ertekin ( foto Jan van de Ven)

De Rotterdamse platenverzamelaar Ziya Ertekin deelt zijn verzameling met iedereen die het wil horen, door zijn platen te draaien; geen LP's of CD's, maar ouderwetse breekbare schellakplaten. Zijn mooiste platen heeft hij nu overgezet op CD, zodat nu ook thuis geluisterd kan worden. Je hebt al over hem kunnen lezen in de bijdrage: Blue Flamingo: Grossier in Dromen. Vandaag de bijdrage over de Spanish Tinge !

Eén van Library of Congress Recordings heruitgebracht op CD.

De selectie "met een Spaans tintje" begint met een kort fragment van de Jelly Roll Morton Library of Congress opnamen uit 1938. Deze beroemde Library of Congress opnamen zijn wellicht niet bij iedereen bekend. Ze bestaan uit een vier-en-veertigtal 78-toerenplaten, die een lang interview bevatten met Jelly Roll Morton, vastgelegd door Alan Lomax in 1938. Jelly Roll Morton, die zichzelf in al zijn bescheidenheid uitgeroepen had tot The Creator of Jazz, vertelt zijn verhaal over de ontstaansgeschiedenis van de Jazz, dat hij al vanaf 1900 zelf meegemaakt had. Een kort fragment heeft Ziya gebruikt als start van deze mix: Maybe you noticed the Spanish tinge in this tune ( = Misschien heb je het Spaanse tintje wel gemerkt in dit nummer), zegt Morton, This got so much to do with the typical jazz idea ( = Dit heeft alles te maken met het begrip jazz) if one is not able to put these things of Spanish and West Indies tunes into their music they will never be able to get the right seasoning for jazz (= .. als je niet in staat bent om elementen uit Spaanse of Westindische nummers te gebruiken in je muziek, dan zul je nooit je Jazz "op smaak" krijgen).

Jelly Roll Morton legt uit op de plaat, getiteld Spanish Swat, dat Jazz een smeltkroes is van culturen: Jazz; a melting pot of cultures. Eerlijk gezegd hou ik niet zo van korte fragmenten op een plaat, maar gelukkig bleek Ziya dat op voorhand te snappen ........ Zoals ik gisteren al verklapte, heeft Ziya, waarschijnlijk geinspireerd door de "verstopte nummers" op sommige Verve albums, Jelly Roll Morton nog even aan het woord gelaten en hem voor ons La Paloma in Blues tempo laten spelen (zoals op de b-kant van Circle 28. )Een leuke verrassing, Ziya !!

Op zijn website vertelt Ziya over zijn fascinatie voor de muziek van Lionel Belasco, de pianospeler uit de Carraiben, calypsospeler en componist en bandleider, die de eerste was die deze muziek in 1914 vastlegde. Prachtig toch, vooral als je je bedenkt dat ik ook nog nooit van deze man had gehoord, totdat Joergen me onlangs op een verzamel-CD van deze man wees, getiteld Lionel Belasco: Goodnight Ladies and Gents ( The Creole Music of Lionel Belasco), waarover hij ( in het Engels) schreef in: Lionel Belasco. Ziya vertelt op zijn website dat hij helemaal gek is van Belasco's compositie Juliana, dat hij op een Columbiaplaat vond. Hij vertelt over zijn bezoek een paar jaar geleden aan Trinidad, aan de plaats Port of Spain, aan zijn jacht naar Calypsoplaten op 78-toeren, aan zijn onverwachte ontmoeting met cuatrista Robert Munro (een cuatro is een klein vier-snarige gitaar, een soort cavaquinho, maar ongetwijfeld anders gestemd), die zijn instrument van onder het bed haalde en weer ging spelen. Hij speelt overigens nog steeds, ontdekte ik dankzij een foto gemaakt tijdens een concert en bovendien heeft Ziya hem gefilmd, als hij Juliana speelt. In deze selectie vind je muziek uit Trinidad gespeeld door Alphonso et son Orchestre Typique Antillais en Cubaanse orkesten zoals die van de in 1943 overleden Don Azpiazu, die met zijn Havana Casino Orchestra de Cubaanse muziek in de Verenigde Staten introduceerde. En natuurlijk staat Juliana, er op, gespeeld door Lionel Belasco y su Orquesta.

Cuatrista Robert Munro.

Toen ik voor het eerst over Ziya Ertekin las in het Jazz Bulletin van het Nederlands Jazz Archief ( nummer 68 blz. 43), die als DJ Blue Flamingo zijn 78-toerenplaten draait, wilde ik meer van hem en zijn projecten weten. Ik heb nu zijn plaat vele malen gespeeld en zijn verhalen op zijn informatieve website gelezen en ik raak ervan overtuigd dat we een aantal overeenkomstige passies hebben. Opvallend vond ik te lezen, dat zijn fascinatie voor deze muziek begonnen is bij de free-jazz, daarna John Coltrane en via Duke Ellington aanbeland bij de vroegste vormen van deze muziek op 78-toeren. Toen ik The Mooche van Duke Ellington hoorde op 78-toeren, wilde ik alleen nog maar 78-toeren horen, zegt hij, vrij geciteerd in het Jazz Bulletin. Ook zijn fascinatie voor muziek uit de Caraïben, die zich bij mij uit in mijn voorliefde voor Choromuziek uit Brazilië vind ik opvallend. Bovendien vind ik de manier waarop hij met zijn "hobby" bezig is, naadloos passen in het concept van deze Keep swinging blog. Vergeet vooral niet zijn informatieve website te bezoeken met label foto's van de gebruikte platen en prachtige verhalen bij elke mix.

Blue Flamingo - 78 r.p.m. Blues, R&B, Hot Jazz, Rumba Negra & Exotica: Three musical journeys compiled by 78 r.p.m. record collector & DJ Ziya Ertekin alias Blue Flamingo ( Excel96143.)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands / Vlaamse vertaling) BLUE FLAMINGO: COLLECTOR OF DREAMS

HAPPY BIRTHDAY PREZ and BIRD !

Lester Young (1909-1959) should have celebrated his birthday on the 27th of August and Charlie Parker (1920-1955) two days later on the de 29th, Bart Egers wrote me tonight. Each year, (internet-) Radio WKCR New York sends from the 27th up to the 29th of August two linked Birthday Broadcasts: three days of continuous music as played by Prez and Bird: To be exact: 74 hours and 30 minutes. The Lester Young birthday-broadcast starts on Wednesday morning at 05.30 a.m. and the Charlie Parker broadcast ends at 08:30 a.m. on Saturday morning (GMT+1). Visit the website: www.columbia.edu/cu/wkcr/ and click on "live broadcast". You can find a survey of all 15 Birthday Broadcasts under "Jazz" on the WKCR Home Page. The next 24-hours marathon broadcast is for John Coltrane on the 23rd of September. (Bart Egers)

BLUE FLAMINGO: THE SPANISH TINGE

Jazz music seems to be not-done nowadays.... young people have their own music - Jazz music doesn't fit into their culture. Jazz music is for eldery grey men. Jazz isn't dead - it only smells funny. Thanks to some fanatic jazz collectors young visitors of festivals still can listen to these old recordings: Old Wine in New Bottles.
The Rotterdam record collector Ziya Ertekin loves to share his recordings by playing it. No LPs nor CDs, but "old fashion" 78 rpm recordings from his collection. His most favourite records are now reissued on a CD released on the Excelsior label. To wrote about Blue Flamingo: Collector of Dreams and tomorrow i'll inform you about Blue Flamingo: The Spanish Tinge
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Blue Flamingo: Collector of Dreams

( Naar de Nederlandse vertaling.) ZEELAND NAZOMERFESTIVAL BLUE FLAMINGO: GROSSIER IN DROMEN
Jazz music seems to be not-done nowadays.... young people have their own music - Jazz music doesn't fit into their culture. Jazz music is for eldery grey men. Jazz isn't dead - it only smells funny. Jazz music has left public places like radio and tv; dance halls and record shops - Record shops? Maybe I should say media shops? You can now download DVD's and CDs as digital files from the internet to store on your iPod – Jazz in bits and bytes... But..... there are some exceptions. A lot of young people learn to play Jazz at the various Dutch and Belgian Schools of Music. Volunteers organize concerts in clubs to share their music and fanatic jazz fans share their passion for jazz on their weblogs. In The Netherlands people like DJ Maestro or Madlib have released mixed jazz records, which seem to be very popular and Jules Deelder, the former Nachtburgemeester (= Night Mayor) of Rotterdam, as he was called, plays his LP-records on festivals: Old Wine in New Bottles.

The Rotterdam record collector Ziya Ertekin loves to share his recordings by playing it. No LPs nor CDs, but "old fashion" 78 rpm recordings from his own collection. He plays his records on a 1957 Garrard RC-88 with a Fender Vibroberb for some extra amplification. His most favourite records are now reissued on a CD released on the Excelsior label.

On this album three long "mixes", titled: Oriental Nitty Gritty - The Spanish Tinge & The French Connection and Ritmo & Blues. Today I love to tell you about the first and last mix: on Thursday I'll point you to the second mix in: Blue Flamingo: The Spanish Tinge.

The first compilation is an almost 20 minute’s mix of hot jazz, with some oriental flavours...... During the 1920s people were anxious to learn more about exotic places and these exotic places inspired musicians: think about the Hawaiian style music and the numerous tunes, with "Arab", titles like Egyptian Ella and The Sheik of Araby, but Ziya's choices are not so obvious: Lil Armstrong's Swing Orchestra plays Oriental Swing; the Mills Blue Rhythm Band continues with Congo Caravan and Abdullah is one of the more unknown tunes by Fats Waller. And of course, the King of the Jungle: Duke Ellington with his 1929 version of Arabian Lover. Most tunes selected are from the 1930s with the first track: Casbah by Sidney Bechet's Circle Seven which is from the last day of January 1949. Great tunes - well transfered to CD...............

The third mix, labelled as Ritmo & Blues is most early 1950s Rhythm and Blues stuff. This music, labelled as Jive in the 1940s, was developed by musicians like Louis Jordan, who founded his Tympany Five. In the early 1950s Rhythm & Blues artists, like Charles Brown and Lloyd Glenn were playing this music. They were, like so many other musicians, fascinated by the Mambo and you can hear this in the tunes selected.

On this part of the album you can find several early 1950s Rhythm & blues artists who used these Mambo rhythms in their recordings: The Moonglows play Tempting in its 1956 version, when 78rpm recordings were almost gone in the record shops. The tune Daddy Rollin' Stone by Otis Blackwell became a hit in Jamaica and beyond early 1950s. The selection ends with a groovy version of Swinging the Mambo by Vin Strong on organ, recorded in 1954. And if you are a bit overwhelmed after listening to this selection ( like me) and you forget to shut off your CD-player Ziya will bring you a small surprise ................ Jelly Roll Morton playing for you: La Paloma with ..... the Spanish Tinge. You can read more about that in Blue Flamingo: The Spanish Tinge !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

ZEELAND NAZOMERFESTIVAL

Vandaag begint in Zeeland het Zeeland Nazomerfestival, een festival dat, behalve theather op locatie geeft, ook veel muziek brengt. Ik denk dat er voor jazzliefhebbers zo hier en daar ook veel te beleven zal zijn. Wat te denken van Sam Vloemans met zijn tango - jazz muziek of Hans Teeuwen, die nu eens geen grappen en grollen uithaalt, maar serieuze jazz zingt, in de stijl van grote crooners als Frank Sinatra. En dan kan hij heel goed, ontdekte ik een paar jaar geleden in Porgy en Bess in Terneuzen. Of het trio van Gabriel Rios, met Jef Neve op bas en Kobe Proesmans op slagwerk? Deze Puertoricaanse Belg schijnt heel wat in zijn mars te hebben. Bovengenoemde bands treden allemaal op in het binnenplein ( omgetoverd tot Het Festivalhart), van de Abdij van Middelburg. Zelf gaan we naar één van de voorstellingen op locatie, getiteld: Zilke - dood en ontwaken bij de Hollandse Hoeve in Goes. Het muziektheatergezelschap Walpurgis treedt hierop met de Big Band Flat Earth Society. Dat belooft in ieder geval veel muziek ..... Het Zeeland Nazomerfestival vindt plaats van 26 augustus t/m 6 september 2008.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLUE FLAMINGO: GROSSIER IN DROMEN:

Jazzmuziek is uit .... jonge mensen hebben hun eigen muziek ......... Jazz is niet hip of vetgaaf .......Jazz past niet in hun cultuur. Jazz is voor oudere grijze, ietwat buikige mannen. Jazz isn't dead: it only smells funny (=jazz is niet dood - het ruikt alleen maar raar...). Jazzmuziek is ook helemaal uit het openbare leven verdwenen, zoals weg van de radio of de TV, verbannen uit de danszalen, nu discotheken genaamd. Jazzplaten, CDs, koop je niet meer in een winkel, maar download je van internet, om vervolgens als bestand naar je iPod te verhuizen: Jazz in bits and bytes....... Gelukkig zijn er nog uitzonderingen. Gelukkig zijn er nog jonge mensen op de conservatoria die jazz willen leren spelen en zijn er nog clubs met enthousiaste vrijwilligers, die hun muziek live willen horen. Gelukkig zijn er nog fans, die met hun weblogs hun passie voor Jazz uitdragen. Er zijn ook discjockey's zoals DJ Maestro of Madlib, die met succes voor de jeugd Jazzmuziek mixen tot dansbare brokken, of een Jules Deelder die stad en land afreist met zijn koffer vol LP's: Old Wine in New Bottles ( = Oude wijn in Nieuwe Zakken.)
De Rotterdamse platenverzamelaar Ziya Ertekin deelt zijn verzameling met iedereen die het wil horen, door zijn platen te draaien; geen LP's of CD's, maar ouderwetse breekbare schellakplaten. Zijn mooiste platen heeft hij nu overgezet op CD, zodat nu ook thuis geluisterd kan worden. Blue Flamingo: Grossier in Dromen.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Blue Flamingo: Grossier in Dromen

( To the English translation.) Wayne Shorter: 75
Jazzmuziek is uit .... jonge mensen hebben hun eigen muziek ......... Jazz is niet hip of vetgaaf .......Jazz past niet in hun cultuur. Jazz is voor oudere grijze, ietwat buikige mannen. Jazz isn't dead: it only smells funny (=jazz is niet dood - het ruikt alleen maar raar...). Jazzmuziek is ook helemaal uit het openbare leven verdwenen, zoals weg van de radio of de TV, verbannen uit de danszalen, nu discotheken genaamd.
Jazzplaten, CDs, koop je niet meer in een winkel, maar download je van internet, om vervolgens als bestand naar je iPod te verhuizen: Jazz in bits and bytes....... Gelukkig zijn er nog uitzonderingen. Gelukkig zijn er nog jonge mensen op de conservatoria die jazz willen leren spelen en zijn er nog clubs met enthousiaste vrijwilligers, die hun muziek live willen horen. Gelukkig zijn er nog fans, die met hun weblogs hun passie voor Jazz uitdragen. Er zijn ook discjockey's zoals DJ Maestro of Madlib, die met succes voor de jeugd Jazzmuziek mixen tot dansbare brokken, of een Jules Deelder die stad en land afreist met zijn koffer vol LP's: Old Wine in New Bottles ( = Oude wijn in Nieuwe Zakken.)

De Rotterdamse platenverzamelaar Ziya Ertekin deelt zijn verzameling met iedereen die het wil horen, door zijn platen te draaien; geen LP's of CD's, maar ouderwetse breekbare schellakplaten. Hij speelt ze af op zijn Garrard RC-88 gramofoon uit 1957 met een extra Fender Vibroberb voor extra versterking als hij optreedt. Zijn mooiste platen heeft hij nu overgezet op CD, zodat nu ook thuis geluisterd kan worden.

Op deze CD drie lange "mixen", getiteld Oriental Nitty Gritty - The Spanish Tinge & The French Connection and Ritmo & Blues. Vandaag wil ik iets vertellen over de eerste en de laatste mix; woensdag komt dan de tweede selectie aanbod in Blue Flamingo: Een Spaans Tintje!

De eerste serie is een bijna twintig minuten durende mix van hot jazz, met een oosterse saus overgoten. In de jaren twintig waren de mensen ontzettend geinteresseerd in landen en vreemde volkeren achter de horizon - de eerste verre reizen werden gemaakt naar exotische plaatsen. Dit uitte zich ook in de muziek, bijvoorbeeld in de stijgende populariteit van de Hawaii-muziek. Jazz en dansbands gingen nummers spelen met exotische titels zoals Egyptian Ella of The Sheik of Araby, nummers die alle populair werden; Ziya's heeft uit deze rijke bron gekozen voor zijn mix, maar niet de meest voor de hand liggende titels: Wat te denken van Lil Armstrong's Swing Orchestra dat het nummer Oriental Swing speelt of de Mills Blue Rhythm Band met Congo Caravan of het onbekend gebleven nummer Abdullah gespeeld door Fats Waller. Natuurlijk vinden we ook Duke Ellington, the King of the Jungle Jazz, in deze selectie met zijn versie uit 1929 van Arabian Lover. De meeste nummers, die Ziya uitgezocht zijn dateren uit de jaren dertig, met uitzondering van Casbah door Sidney Bechet's Circle Seven dat op de laatste dag van januari 1949 werd vastgelegd.

De derde selectie op deze plaat is getiteld Ritmo & Blues en bevat voornamelijk Rhythm & Blues opnamen uit de begin jaren vijftig. Deze muziek is voortgekomen uit de jive, "uitgevonden" door Louis Jordan, die in de jaren veertig hiermee met zijn Tympany Five hit na hit scoorde. Begin jaren vijftig krijgt the Rhythm & Bluesmuziek vorm dankzij musici als Charles Brown en Lloyd Glenn. Ze waren, zoals meer musici uit die tijd, gefascineerd door de Mambo en dat kun je in deze mix goed horen. The Moonglows spelen het nummer Tempting uit ca. 1956, net voordat de 78-toerenplaat helemaal uit de platenwinkel verdween en het nummer Daddy Rollin' Stone van Otis Blackwell werd zelfs een hit op Jamaica en omstreken begin jaren vijftig.

De selectie eindigt met een vette groovy versie van Swinging the Mambo gespeeld door Vin Strong op zijn orgel opgenomen in 1954 en als je, net als ik, enigzins overweldigd na dit nummer de CD-speler per ongeluk laat doordraaien heeft Ziya nog een kleine verrassing voor je in petto ....... Jelly Roll Morton met La Paloma, overgoten met een Spaans sausje. Je kunt hier meer over lezen overmorgen in Blue Flamingo: Een Spaans Tintje! (wordt vervolgd)

Blue Flamingo - 78 r.p.m. Blues, R&B, Hot Jazz, Rumba Negra & Exotica: Three musical journeys compiled by 78 r.p.m. record collector & DJ Ziya Ertekin alias Blue Flamingo ( Excel96143.)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling) Blue Flamingo: Grossier in Dromen

WAYNE SHORTER: 75

Today, the 25th of August 2008, Wayne Shorter hopes to celebrate his 75th birthday. He played in Art Blakey's Jazz Messengers late 1950s before he joined the Miles Davis Quintet in the summer of 1964, which was a great point to start his career. Nowadays he is a sought after soloist at great jazz festivals and has made some great album's recently like Footprints and Alegria.

BLUE FLAMINGO: COLLECTOR OF DREAMS

Jazz music seems to be not-done nowadays.... young people have their own music - Jazz music doesn't fit into their culture. Jazz music is for eldery grey men. Jazz isn't dead - it only smells funny. Jazz music has left public places like radio and tv; dance halls and record shops - Record shops? Maybe I should say media shops? You can now download DVD's and CDs as digital files from the internet to store on your iPod – Jazz in bits and bytes... But..... there are some exceptions. A lot of young people learn to play Jazz at the Schools of Music. Volunteers organize concerts in clubs to share their music and fanatic jazz fans share their passion for jazz on their weblogs. In The Netherlands DJ's like DJ Maestro or Madlib have released mixed jazz records, which seem to be very popular and Jules Deelder, the former Nachtburgemeester (= Night Mayor) of Rotterdam as he was called, plays his LP-records on festivals: Old wine in New Bottles.

The Rotterdam record collector Ziya Ertekin loves to share his recordings by playing it. No LPs nor CDs, but "old fashion" 78 rpm recordings from his collection. He plays his records on a 1957 Garrard RC-88 with a Fender Vibroberb for some extra amplification. His most favourite records are now reissued on a CD released on the Excelsior label. Op deze CD drie lange "mixen", getiteld Oriental Nitty Gritty - The Spanish Tinge & The French Connection and Ritmo & Blues. Tomorrow you can read about it in Blue Flamingo: Collector of Dreams

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Giants of Jazz: Hemelse Muziek

( To the English translation.)
Bessie Smith: A Wild Lady with her Blues ( 23rd of August 1928) The Giants of Jazz: Heavenly Music
De plaat die ik afgelopen week draaide, getiteld The Bop Fathers is één van die jazzopnamen die in elke verzameling thuis hoort. De plaat is een registratie van één van de talrijke concerten die de succesvolle formatie, bekend als The Giants of Jazz, tijdens een uitgebreide wereldtournee in 1971 maakte; de concerten begonnen in Nieuw Zeeland, Australië, daarna via Japan en Israel naar Europa waar een heleboel concerten gepland stonden. Het laatste concert was in Londen (Engeland) op 14 november 1971.
Dizzy Gillespie
Het idee voor zo'n tournee kwam van George Wein, producer en organisator, die o.a. het prestigieuse Newport Jazz Festival organiseerde. Hij zag er wel wat in om de laatste grote beboppers bij elkaar te zetten en ze langs allerlei podia te slepen tijdens een twee maanden durende wereldtournee. Hij nodigde Dizzy Gillespie uit op de trompet ( allicht), Sonny Stitt op saxofoon, Kai Winding op trombone, Al McKibbon op bas, Art Blakey op slagwerk en Thelonious Monk op piano. Een hachelijke onderneming: De Giants of Jazz waren allen ervaren bandleiders en grote individualisten; jazzmusici, die gewend waren de lakens uit te delen. Zoveel kapiteins op één schip? Dat zou om moeilijkheden vragen! Wat zou er gebeuren als ze twee maanden lang tot elkaar veroordeeld waren en samen moesten optreden op één podium? Twee-en-veertig concerten lang. En wat te denken van de zwakke gezondheid van sommige musici, met name Thelonious Monk?

The Giants of Jazz tijdens hun laatste optreden in Londen ( 14 november 1971)

Om een lang verhaal kort te maken ...... er waren geen grote problemen. Het was schitterend om dit zestal te zien oefenen, stelt Alyn Shipton in het boek Groovin' High, dat gaat over het leven van Dizzy Gillespie: Six individuals were rehearsing each other's tunes (= Zes individueën waren druk bezig elkaars nummer te leren kennen). Dizzy learning Monk's music - Monk listening to the Parker and Gillespie tunes that the group played. ( = Dizzy leerde de nummers van Monk, die op zijn beurt weer stoeide met de muziek van Parker en Gillespie). Listening, listening (= Luisteren, luisteren ....). Er was niet echt een leider, al werd Dizzy aangewezen als woordvoerder. Zo zouden de indivduele leden van het orkest niet één voor één tijdens optredens op het podium voorgesteld worden, zodat een bepaalde volgorde geen bepaalde suggesties zou kunnen wekken.

Thelonious Monk
Ik heb de bovengenoemde CD, getiteld The Bop Fathers, die een opname bevat van het concert in Milaan van 20 oktober 1971. Een andere plaat in mijn verzameling is van het concert in Belgrado, dat van 2 november dateert.

Met onder andere opnamen van het Belgrado concert: 2 november 1971.

Ik vond een fragment van één van de Europese concerten uit 1971. Als je op internet zoekt vind je ook beelden van het concert in Rotterdam, maar die zijn ontzettend slecht van kwaliteit.

Helaas loopt het geluid niet helemaal synchoon met de beelden.
Geen problemen dus, ook niet met de gezondheid van Thelonious Monk. Hij maakte zelfs de dag na het laatste concert een flink aantal opnamen in London ( 15 november 1971), die later uitgebacht zouden worden door Black Lion als Thelonious Monk - The London Collection

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling)

BESSIE SMITH: A Wild Lady with her Blues (28th of August, 1928)

On Friday the 28th of August 1928, now eighty years ago, Bessie Smith, The Empress of Blues, recorded six sides for Columbia. She was accompanied by a trio featuring Bob Fuller and Ernest Elliott on reeds and Porter Grainer at the piano. On one tune, Poor Man's Blues, Joe Williams must have been playing the trombone, but that take was not released on a 78rpm recording. No bass or rhythm instrument was available.

They recorded: Yes Indeed He Do - Devil's gone git you - You Ought To Be Ashamed - Washwoman's Blues - Slow and Easy Man and the one mentioned before Poor Man´s Blues. They were released on five Columbia records. Lester Young onces described her as She Was a Wild Lady with her Blues

Hans Koert - keepswinging@live.nl

The Giants of Jazz: Heavenly Music

Most All-Star Bands are often founded by accident. Almost every dedicated jazz fan dreams about making his own all-star band; day dreams, you should call that, when he wants to select long gone jazz musicians. George Wein got the chance in 1971. He formed an all-star group of six, almost legendary bebop musicians, which made a two months world tour. Now all these musician play their part in the Heaven's All-Star Jazz Band - I'm sure.

Read about it in The Giants of Jazz: Heavenly Music

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Giants of Jazz: heavenly music

( Naar de Nederlandse vertaling.)
JAZZLAB SERIES ALLSTARS BAND Giants of Jazz: Hemelse Muziek

The album I played last week, titled The Bop Fathers is one of those jazz records that should be in every collection. It has been recorded at one of the numerous concerts by the succesfull formation, labelled as The Giants of Jazz, which made a lenghty tour all around the world, from New Zealand, Australia, Japan, Israel to Europe, finishing in London on the 14th of november 1971.

Dizzy Gillespie.

The idea for such a tour was made by George Wein, producer and organisator of jazz concerts ( he started the Newport Jazz Festival.) He wanted to organize a series of concerts with the last surviving great names in bebop for a world tour that lasted two months. He invited Dizzy Gillespie to play the trumpet ( who else?) Sonny Stitt on the saxophone, Kai Winding on the trombone, Al McKibbon on bass, Art Blakey on drums and Thelonious Monk on piano.

The Giants of Jazz in London ( 14th of November, 1971)

A perelous undertaking; not only because these "Giants of Jazz" were all skilled band leaders and jazz musicians, who were used to rule the roost - what would happen when they had to play all six together in one band - for forty-two ( 42 !!) concerts? And what about the weak health of musicians like Thelonious Monk? To make a long story short - there were no major problems.

Thelonious Monk.

It was exciting to see how those six individuals were rehearsing each other's tunes. Dizzy learning Monk's music - Monk listening to the Parker and Gillespie tunes that the group played. Listening, listening, Alyn Shipton writes in his book Groovin' High about Dizzy's life. There was no leader, although Dizzy would do the speaking. Dizzy wouldn't introduce the musicians individual when on stage, so there would be no order of appearance. I do have the CD mentioned above, titled The Bop Fathers which is a registration of the Milan, Italy concert from the 20th of October 1971. Another album is titled The Giants of Jazz and is from the Belgrade concert, the 2nd of November 1971.

The Giants of Jazz ( Belgrade 2nd of november 1971)

The fragment I found is from one of the European concerts in 1971. Can someone inform me where and when this was recorded? If you search on internet you can find a fragment of the Rotterdam concert, but the sound and film have a poor quality.

No problems with Thelonious Monk during this two-month tour - he even made some great recordings after the tour, on the 15th of November 1971 - while in London, which were released by Black Lion in a series of CDs titled Thelonious Monk - The London Collection.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

JAZZLAB SERIES ALLSTARS BAND:
De JazzLab concerten zijn al vijftien jaar lang een begrip in België. Vijftien jaar lang werden er concerten georganiseerd voor onbekende startende, maar ook reeds gesettelde meer ervaren Belgische jazzmusici. Dit jaar wordt haar vijftiende verjaardag gevierd met o.a. een serie concerten door de Jazzlab Series Allstars Band. In deze band vinden we Bart Defoort op tenorsax, Frank Vaganée op alt, Nathalie Loriers op piano, Peter Hertman op gitaar, Nicolaas Thys op bas en Felix Simtaine op slagwerk. Volgend weekend zijn ze voor het eerst te horen tijdens Jazz in't Park in Gent en daarna nog op acht podia door heel Vlaanderen. Zie hun website voor meer informatie.

GIANTS OF JAZZ: HEMELSE MUZIEK:

Een all-star band is vaak niet meer dan een door toeval bijeengebracht groepje musici. Toch droomt iedere Jazzliefhebber er wel eens van om zijn ideale all-star band bij elkaar te brengen - soms een onmogelijkheid als uitverkoren musici allang overleden zijn. George Wein kreeg die kans wel - in 1971 bracht hij zes musici bij elkaar die stuk voor stuk hun sporen in de bebop hadden verdient en nu, in 2008, vast allen een plaatsje hebben verworven in het Heaven All-Star Jazz Ochestra hierboven. Lees morgen over deze Giants of Jazz: hemelse muziek.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Brecker Bros

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Some weeks ago I found this Brecker Brothers album Don't Stop The Music, released on the Arista label ( Arista AL 4122 ). This LP was recorded in 1976 and is their third one since they were founded in 1974 as a jazz-rock group. This band became one of the most succesfull fusion bands of its time. They made ca. eight LPs up to the moment the band was disbanned in 1982. Later they made a restart.

I found a fragment where you hear the Brecker Brothers playing during a concert at the 1980 North Sea Jazz Festival in The Hague, The Netherlands, playing its tune Some Skunk Funk.

The Brecker Brothers contained both Randy and Michael Brecker, two talented brothers, who both developed themselves in skilled and sought after musicians. I was so lucky to see and hear both men in concert; Randy Brecker with his Electric Band July 2007 at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam and Michael Brecker some years earlier July 2003 with the Charlie Haden American Dreams Quartet featuring Charlie Haden on bass, Brad Mehldau at the piano, Michael Brecker on the tenor saxophone and Jorge Rossy at the drums, North Sea Jazz Festival: The Hague.

Michael Brecker, a great tenor saxophone player passed away in January 2007 after an un-equal fight against leukaemia. I cherish the great concert with Charlie Haden. The album Don't Stop The Music, a suggestive quote it seems, as it looks on the cover if Randy says these words to Michael, 30 years before he passed away, contains not my most favorite music. Some tunes are too much R & B or disco-music, like Finger Licking Good and Don't Stop the Music, but other parts of the album feel pretty good: I'll keep it in my collection as an early example of Michael and Randy's music development.

The Brecker Brother's made a restart in the ealy 1990s and I found a fragment, made in Japan at the Gotanda Yuport Hall, March 1995, where the band plays some good music ....... and that fragment (you can find more parts of that concert on internet if you want) I love to share with you.

Isn't that great?

Hans Koert - keepswinging@live.nl

ROSS DE LUXE SYNCOPATORS:

Alonzo Ross piano vocal and director - Robert Cookie Mason trumpet and vocal - Melvin Herbert trumpet - Eddie Coper trombone - Edmond Hall, Robert Cloud and Earl Evans reeds, Caspar Tower banjo and vocal, Richard Fullbright tuba and Frank Houston drums. Margaret Miller vocal on two sides: Skad-O-Lee - Don't You Wanna Know - Mary Bell - Monia - Florida Rhythm - Believe Me Dear - Lady Mine and Baby, Stop Teasin' Me. This Savannah recording session by this Florida territory band was recorded the 22nd of August 1927, today 81 years ago, for Victor and these recordings are he only ones recorded by this great band - now complete forgotten. A year ago I posted a contribuiton titled Ross De Luxe Syncopators.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden kwam ik deze LP tegen: Brecker Brothers: Don't Stop The Music, uitgebracht op het Arista label ( Arista AL 4122 ). Deze plaat is opgenomen in 1976 en is hun derde sinds hun oprichting in 1974 als jazz-rock groep. Deze band werd één van de meest succesvolle fusion bands van zijn tijd. Ze maakten in totaal acht LPs totdat ze in 1982 opgeheven werden en stopten met optredens. Later zou er nog een doorstart komen, maar daarover later.

Ik vond een fragment van een optreden van de Brecker Brothers van een concert op het Northsea Jazzfestival in Den Haag in juli 1980: Some Skunk Funk.

The Brecker Brothers bestaan uit de broers Randy en Michael Brecker, die zich beiden ontwikkelden tot ervaren en veel gevraagde musici. Ik heb ze allebei mogen horen spelen op het Northsea Jazzfestival: Randy Brecker speelde in juli 2007 met zijn Electric Band en Michael Brecker een paar jaar eerder in juli 2003 met het Charlie Haden American Dreams Quartet met Charlie Haden op bas, Brad Mehldau op piano, Michael Brecker op tenorsax en Jorge Rossy op slagwerk.

Michael Brecker, groot tenorsaxofonist, overleed anderhalf jaar geleden na een ongelijke strijd tegen leukemie. Ik ben dan ook blij hem nog in dat schitterende concert met Charlie Haden te hebben kunnen horen spelen. De plaat Don't Stop The Music, een wel heel suggestieve titel, omdat het op de hoes lijkt alsof Randy deze woorden tegen Michael zegt, dertig jaar voor zijn overlijden, behoort niet tot mijn favorieten. Sommmige nummers, zoals Finger Licking Good en Don't Stop the Music zijn me te populair, te disco-achtig en vervelen me snel, maar op andere nummers heb ik dat weer niet. Ik hou deze LP in mijn verzameling als een mooi voorbeeld van de fusionstijl in de muzikale ontwilkkeling van Michael en Randy.

De Brecker Brother's maakten een nieuwe start begin jaren negentig en ik vond een fragment van een concert in de Gotanda Yuport Hall in Japan van maart 1995 waar je kunt horen hoe hun muziek na twintig jaar ontwikkeld is. Schitterende muziek en als je even op internet zoekt vind je ook de andere delen van dit concert.

Prachtig toch?

Hans Koert - keepswinging@live.nl

ROSS DE LUXE SYNCOPATORS:

Alonzo Ross piano zang en leider - Robert Cookie Mason trompet en zang - Melvin Herbert trompet - Eddie Coper trombone - Edmond Hall, Robert Cloud en Earl Evans saxen, Caspar Tower banjo en zang, Richard Fullbright tuba en Frank Houston slagwerk. Margaret Miller zingt ook nog op een paar nummers: Skad-O-Lee - Don't You Wanna Know - Mary Bell - Monia - Florida Rhythm - Believe Me Dear - Lady Mine en Baby, Stop Teasin' Me. Deze opnamesessie uit Savannah van deze Territory Band uit Florida is van 22 augustus 1927, vandaag dus 82 jaar geleden en tevens de enige muziek, die ze ooit op plaat hebben vastgelegd. Een jaar geleden besteedde is al aandacht aan deze band in de bijdrage: Ross De Luxe Syncopators. Een schitterend orkest, nu compleet vergeten !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Josephine Baker in Gent: een onverwachte ontmoeting

( To the English translation.) Josephine Baker in Ghent: An Unexpected Meeting.

Een week geleden bezochten we de Vlaamse stad Gent, net over de gren met België. Uiteraard bezochten we het historische centrum met de St. Baafs kathedraal, aanbaden Het Lam God's en maakten een stadswandeling; als echte toeristen. Vlak bij Het Gravensteen, het Middeleeuwse kasteel midden in de stad, vonden we een klein restaurant, The House of Eliott geheten. We werden verrast door de etalage, die foto's en voorwerpen bevatte uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Het meest in het oog lopend was een pop met een bananenrokje aan. Deze Josephine Baker-met-bananenrokje-poppen werden in de jaren twintig in Parijs op staat en in het Bois de Boulogne met duizenden verkocht. De meeste voorwerpen en foto's in de etalage hadden te maken met Josephine Baker.

Josephine Baker, geboren in St. Louis Missouri (USA) in juni 1906, overleed april 1975, na een turbulent leven. Ze was danseres en entertainer, nachtclubzangeres en na de Tweede Wereldoorlog werd ze bekend door het adopteren van 12 kinderen uit verschillende landen. Maar ze bleef vooral het symbool van het decadente leven van het Parijs van voor de oorlog.
Voor mij is Josephine Baker de vrouw, die Oscar Alemán de kans heeft gegeven bekendheid te krijgen in Europa. Hij werd een goede vriend van haar en speelde in haar begeleidingsorkest. Begin jaren dertig wilde Josephine Baker een gitarist voor haar begeleidingsorkest, The Baker Boys en haar oog viel op Oscar Aleman, de jonge gitarist van het duo Les Loups, waarin Oscar Aleman een duo vormde met hawaiian gitarist Gaston Bueno Lobo. Beide waren vanuit Argentinië met het revuegezelschap van Harry Fleming naar Europa gekomen en hadden o.a. in Parijs gespeeld. Oscar reisde met The Baker Boys door heel Europa en Noord Afrika en maakte naam in de Parijse jazzscene.

Als bekende bandleiders Oscar Aleman hoorden spelen, wilden ze hem graag in hun band opnemen, zoals Duke Ellington. Josephine wist daar steeds een stokje voor te steken: Where do I find a guy that sings in Spanish, French, Portuguese, Italian; who can dance, is black and touch guitar, cavaquinho, pandeiro, bass, drums and that besides he is a good person. ( = Waar vind ik iemand, die zingt in het Spaans, Frans, Portugees en Italiaans; die kan dansen, zwart is en gitaar speelt, cavaquinho, pandero, bas en slagwerk en bovendien nog erg aardig is ook?) and now you want to take it from me? (= en die wil je van me afpakken?).

Er wordt beweerd dat Josephine en Oscar het samen goed konden vinden, mede omdat ze Spaans met hem kon praten. En natuurlijk bewonderde ze hem om zijn muzikaliteit, wat hem zelfs het muzikale leiderschap van de Baker Boys opleverde, zelfs al kon hij geen noot lezen. Het is vreemd dat in de meeste Josephine Baker biografieën ( en er zijn er wat verschenen ... ! ) Oscar Aleman's naam bijna helemaal ontbreekt. Naked at the Feast door Lynn Haney noemt Oscar Aleman helemaal niet en in The Josephine Baker Story van Ean Wood vind je hem op één pagina in welgeteld vijf regels opgevoerd. Toen ik daar Ean Wood op aansprak zei hij me: I don't know anything about him. Mind .. you're the expert !!) ( = Ik weet weinig van hem. Bedenkt dat jij de kenner bent !!)

Oscar Aleman, de man met gitaar, naast Josephine Baker in één van haar revue's

Ik vond het bijzonder om midden in het historische centrum van Gent plotseling oog-in-oog te staan met Josephine Baker ..... en nog wel in een restaurant, dat helemaal ingericht is in de stijl van de jaren twintig. Helaas was het restaurant dicht op woensdag, maar op hun website vind je een mooi zicht op hun prachtig ontworpen interieur. En iemand met zo'n goede smaak moet zeker goed kunnen koken !!

Deze bijdrage is verschenen in het Engels als: Josephine Baker in Ghent: an Unexpected Meeting en in de Oscar Aleman Web Log onder dezelfde titel: Josephine Baker in Ghent: An Unexpected Meeting.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

CHICK COREA - CIRCULUS:

Two unreleased sessions documenting the foundation of the celebrated quartet Circle. Featuring Corea, Anthony Braxton, Dave Holland and Barry Altschul. ( = Twee onuitgebrachte opnamesessies, die de oprichting van het gevierde kwartet Circle omvat) ( tekst op de hoes). Titels: Drone - Percussion Piece Quartet Piece no. 1 - Quartet Piece no. 2 - Quartet Piece no. 3.

Opgenomen in New York City op 8 april 1970 en 21 augustus 1971 voor Blue Note.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Vlaams/Nederlandse vertaling) Josephine Baker in Gent: een Onverwachte Ontmoeting.

A week ago we visited the city of Ghent, just across the Dutch - Belgian borders. We visited the historical centre with the St. Bavo's Cathedral of course, and made a city tour by feet, like all tourists. Near the so-called Gravensteen, the Castle of the counts in the center of this Belgian city, we found a small restaurant, named The House of Eliott. We were surprised by the display window which contained photos and objects from the 1920s. Read more about it in Josephine Baker in Ghent; an unexpected meeting.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

CHICK COREA - CIRCULUS:

Two unreleased sessions documenting the foundation of the celebrated quartet Circle. Featuring Corea, Anthony Braxton, Dave Holland and Barry Altschul. (text on the cover) Titles: Drone - Percussion Piece Quartet Piece no. 1 - Quartet Piece no. 2 - Quartet Piece no. 3.

Recorded in New York City, the 8th of April 1970 and the 21st of August 1971 for Blue Note.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Josephine Baker in Ghent; an unexpected meeting.

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A week ago we visited the city of Ghent in the north- western part of Belgium, just across the Dutch - Belgian borders. We visited the historical centre with the St. Bavo's Cathedral of course, and made a city tour by feet like real tourists. Near the so-called Gravensteen, the Castle of the Counts, we found a small restaurant, named The House of Eliott. We were surprised by the display window which contained photos and objects from the 1920s. The object that tracked all attention was a doll with a banana costume. Banana-clad Josephine Baker dolls were sold by the thousands in the streets and the Bois de Boulogne during the 1920s in Paris. Most of the photo's an objects were dedicated to Josephine Baker.

Josephine Baker, born in St. Louis Missouri (USA) June 1906, passed away April 1975 after a turbulent life. She was a dancer and entertainer, night club star and after the Second World War she became known for her 12 adopted children of various nationalities. But above all - she was the symbol for the 1920s Roaring Twenties in Paris ....For me, Josephine Baker, was one of the close friends of Oscar Alemán, who played in her revue orchestra, The Baker Boys during the 1930s in Paris.
Josephine Baker, who needed early 1930s a guitar player for her band had heard Oscar Aleman playing in Les Loups, a Hawaiian guitar duo with Gaston Bueno Lobo and Oscar Alemán, both Argentine born musicians, who formed a duo which became part of the Harry Fleming revue that travelled through Europe. Oscar Alemán became part of the Baker Boys and went on tour across Europe during the 1930s. When famous band leaders, like Duke Ellington wanted to have Oscar in their bands, Josephine must have answered: Where do I find a guy that sings in Spanish, French, Portuguese, Italian; that can dance, is black and touch guitar, cavaquinho, pandeiro, bass, drums and that besides: he is a good person and now you want to take it from me? It is said that Josephine liked Oscar, because she could speak Spanish to him, and, although Oscar couldn't read any music, he even became, late 1930s, the leader of the Baker's Boys.

It is strange, that in most biographies about Josephine Baker's life ( and there are a lot of publication about her), there is but few information about Oscar Aleman. Naked at the Feast by Lynn Haney has no entry at all ..... and in The Josephine Baker Story by Ean Wood it has only one entry of 5 lines. When I once asked Ean Wood why he had only one entry he said; Well that's all I have ... mind you're the expert !!
Oscar Aleman in Josephine Baker's revue. Oscar is the man next to Josephine with the guitar.
Isn't it great to walk along the historical inner city of Ghent, searching for interesting shops with secondhand books or records ( I didn't find one last week !!) and find this very nice restaurant? On Wednesday the restaurant was closed, but the design inside looks great, according to its informative website. And the food must be great too if you have such a good taste in music - I suppose !!
Hans Koert - keepswinging@live.nl

This contribution is also posted at the Oscar Aleman blog as Josephine Baker in Ghent: an unexpected meeting.
JIMMY McGRIFF - Organ and Blues Band plays THE WORM:

Jimmy McGriff Organ and Blues Band: Blue Mitchell trumpet - Danny Turner alto saxophone - Fats Theus tenor saxophone - Bob Ashton baritone saxophone - Jimmy McGriff organ - Thornell Schwartz guitar - Bob Bushnell bass and Grady Tate or Mel Lewis drums. Recorded on the 20th of August 1968, fourty (40) years ago in New York City. Tunes recorded: Girl Talk - Keep Loose - Think - The Worm.

A great groovy organ record !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation ) Josephine Baker in Ghent; an unexpected meeting

Een week geleden bezochten we de Vlaamse stad Gent, net over de grens. Uiteraard bezochten we het historische centrum met de St. Baafs kathedraal, bekeken we Het Lam God's en maakten een stadswandeling; als echte toeristen bekeken we het Gravensteen en vlakbij dat Middeleeuwse kasteel midden in de stad, vonden we een klein restaurant, The House of Eliott geheten. We werden verrast door de etalage, die foto's en voorwerpen bevatte uit de jaren twintig van de vorige eeuw, ondermeer een pop, die alle aandacht trok: Een naakte pop met een bananrokje aan: Josephine Baker. Lees er morgen meer over in Josephine Baker in Gent: een onverwachte ontmoeting

Hans Koert - keepswinging@live.nl
JIMMY McGRIFF - Organ and Blues Band plays THE WORM:
Jimmy McGriff Organ and Blues Band: Blue Mitchell trompet - Danny Turner altsax - Fats Theus tenorsax - Bob Ashton baritonsaxofoon - Jimmy McGriff orgel - Thornell Schwartz gitaar - Bob Bushnell bas en Grady Tate of Mel Lewis slagwerk. Opgenomen op 20 augustus 1968, veertig (40) jaar geleden in New York City. Nummers op de plaat zijn: Girl Talk - Keep Loose - Think - The Worm.

Een heerlijke vette orgel plaat !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Hal McKusick Kwartet Opnamen

( To the English translation.) Hal McKusick Quartet Recordings
Het Hal McKusick Quartet, uitgebracht op een dubbel-CD door Lonehill Jazz ( Lonehill Jazz LHJ 10176 ) is weer zo'n pareltje in mijn jazzverzameling. Dit dubbelalbum is een heruitgave van vier Hal McKusick albums uit het midden van de jaren vijftig.
Hal McKusick zal voor velen onder jullie een onbekende naam zijn en dat is begrijpelijk als je bedenkt dat hij na 1958 geen enkele plaat meer maakte onder zijn eigen naam. Geboren in Medford Massachusetts, juni 1924, ging hij saxofoon spelen in verschillende grote bands in de jaren veertig tot begin jaren vijftig; in orkesten als die van Boyd Raeburn, Claude Thornhill en Elliot Lawrence en zoals het zoveel jazzmusici verging, viel ook Hal niet erg op in deze grote gemeenschappen. Veel musici uit zulke grote orkesten raakten al snel vergeten. Hetzelfde zou Hal overkomen kunnen zijn, ware het niet dat hij in 1955 een eigen kwartet formeerde met zichzelf op de altsax, Barry Galbraith op gitaar, Milt Hinton op bas en Osie Johnson op slagwerk.

v.l.n.r.: Arnold Ross piano - Blinky Gardner slagwerk - Dale Pearce trompet - Harry The Bear Babasin cello - Hal McKusick altsax - Herbie Harper trombone en Jimmy Giufffre tenorsax.

Deze Hal McKusick dubbelaar bevat de opnamen van vier LP's: Het Hal McKusick Quartet op het Bethlehem label; In A Twentieth-Century Drawing Room en de Jazz Workshop beide op RCA Victor en de Coral LP Jazz On The Academy. Deze opnamen zijn bijzonder, omdat Hal erop experimenteerde met zijn kwartet, waarin geen ruimte was voor een piano, geinspireerd uiteraard door Gerry Mulligan's pianoloze-kwartet, Hij zag in de combinatie van gitaar en altsax ongekende muzikale mogelijkheden, die hij liet uitwerken door arrangeurs zoals Manny Albam of Al Cohn. This is clear, forward-thinking, emotional Jazz played by a quartet of unusual empathy, and technical ability, (= Dit is zuivere, emotionele Jazz, vooruitlopend op ontwikkelingen, gespeeld door een kwartet met een grote uitstraling en technische mogelijkheden.) beweert Creed Taylor als hij de Bethelehem LP bespreekt. Zelf vind ik het nummer Blue-Who een prachtig voorbeeld van McKusicks muziekstijl. Op de LP In A Twentieth-Century Drawing Room experimenteert Albam met een cello kwartet, waardoor het geheel een bijzondere klankkleur krijgt, in nummers als Gift of the Magi of Can't We Be Friends. Het laatste album, The Jazz Workshop, is het spannendste van de vier, omdat hierin Hal McKusick verschillende arrangeurs aan het werk gezet heeft, zoals George Russell, weer Manny Albam, Gil Evans, bekend van zijn arrangementen voor Miles Davis, Al Cohn, Johnny Mandel en Jimmy Giuffre. Schitterende nummers als Jambangle en Blues for Pablo (Gil Evans) en Jimmy Giuffre's One Score and Eight Horns Ago.

Deze zomer verschijnt er een Fairweather documentaire, getiteld Playing Around the Corners over het leven van Hal McKusick en ik vond een voorbeschouwing, die ik jullie niet wil onthouden.

Hal McKusick Quartet / The Complete Barry Galbraith, Milt Hinton and Osie Johnson Recordings ( Lonehill Jazz LHJ 10176 )

Kopen !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLOCK-HEADS:
Vandaag 19 augustus 1938, op de kop af 70 jaar geleden, kwam de Laurel en Hardy film Block-Heads, geregiseerd door Hal Roach, uit in de bioscopen. Het verhaal begint in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, waar Stan, twintig jaar na dato, nog steeds op zijn post staat. De film duurt bijna een uur. Het is de laatste film, die Hal Roach voor Metro-Goldwyn-Mayer maakte en tevens één van zijn beste.

I enjoy your blog each month. (= Ik geniet elke maand van je blogs). Keep it going!! ( = Ga zo door ....!!) Mike Woitowicz (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling) Hal McKusick Kwartet Opnamen

When a jazz musician made his career hidden in the sax section of one of those famous 1940s big bands, it isn't so strange that his name might be forgotten now .... if he didn't made his own recordings which contain his musical heritage. Remember Lee Young, who recently passed away - drummer in big bands and studio bands, almost forgotten, in contrast with his brother Lester, who became a known artist. Hal McKusick played the alto saxophone in numerous big bands in the 1940s, almost anonimous, but thanks to some recordings under his own name Hal McKusick is now remembered as a musician, who made some surprising albums. After these great releases he didn't made any recordings under his own name again. Learn all about him in Hal McKusick Quartet recordings.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

BLOCK-HEADS:
Today the 19th of August 1938, exactly 70 years ago, the Laurel and Hardy two-reeler Block-Heads was released by Hal Roach for. The story starts in the trenches in France, twenty years after the Great War ( 1914-1918) ended, Stan remains at his post although the war is over. This film, that runs almost one hour, was Hal Roach final film for Metro-Goldwyn-Mayer and one of his most succesfull ones.

I enjoy your blog each month. Keep it going!! Mike Woitowicz (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Hal McKusick Quartet

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The Hal McKusick Quartet, released by Lonehill Jazz ( Lonehill Jazz LHJ 10176 ) is another jewel in my collection. This 2 CD album is a reissue of four Hal McKusick albums from the mid 1950s. Hal McKusick will be for a lot of us an unknown name and that is obvious because he hasn't made any record under his own name since the late 1950s when he made these great sides. Born in Medford Massachusetts, June 1924 he became a saxophone player in several big bands in the 1940s and and early 1950s in bands like Boyd Raeburn, Claude Thornhill and Elliot Lawrence and like so many jazz musicians, who worked in such big orchestras, they are now almost forgotten.

f.l.t.r.: Arnold Ross piano - Blinky Gardner drums - Dale Pearce trumpet - Harry The Bear Babasin cello - Hal McKusick alto saxophone - Herbie Harper trombone and Jimmy Giufffre tenor saxophone.

In 1955 he formed his own quartet, featuring himself on the alto saxophone, Barry Galbraith on guitar, Milt Hinton on bass and Osie Johnson on drums. This Hal McKusick Lonehill Jazz album contains four albums: Hal McKusick Quartet as released on the Bethlehem label; In A Twentieth-Century Drawing Room and the Jazz Workshop both on RCA Victor and the Coral LP Jazz On The Academy. These recordings were imporant because Hal experimented with a quartet without a piano, like Gerry Mulligan's pianoless quartets and the guitar of Barry Galbraith and Hal's alto saxophone gave a lot of musical possibilities, which were specified by arrangers like Manny Albam or Al Cohn. This is clear, forward-thinking, emotional Jazz played by a quartet of unusual empathy, and technical ability, Creed Taylor tells about the Bethlehem album. For me the tune Blue-Who is a great example of Albam's arrangement. In In A Twentieth-Century Drawing Room Albam experiments with a cello quartet which gives the quartet a really great sound in tunes like Gift of the Magi or Can't We Be Friends. The last album reissued, The Jazz Workshop is probably the most interesting and adventurous one, recorded as Hal McKusick Jazz Workshop - interesting because it contains work of some great arrangers like George Russell, Manny Albam again, Gil Evans, known for his Miles Davis Orchestra arrangements, Al Cohn, Johnny Mandel and Jimmy Giuffre. Great tunes like Jambangle and Blues for Pablo (Gil Evans) and Jimmy Giuffre's One Score and Eight Horns Ago.

This summer a Fairweather documentary will be released, titled Playing Around the Corners by about Hal McKusick and I found a trailer that shows you some highlights of that ..... Enjoy it !!

Hal McKusnck Quartet / The Complete Barry Galbraith, Milt Hinton and Osie Johnson Recordings ( Lonehill Jazz LHJ 10176 ) A must-have !!

Hans Koert keepswinging@live.nl

ZINKY COHN:
Yesterday we remembered the fact that Jimmy Sherman was born 100 years ago - today we memorate the fact that Zinky Cohn, sometimes spelled as Cohen, was born in Oakland CA on the 18th of August 1908. He was a piano player and played during the second half of the 1920s in the Roy Palmer Orchestra and in Jimmy Noone's band. During the 1930s he recorded with the Francois Mosely Louisianians and with Erskine Tate, Eddie South and Carroll Dickerson. The picture of the band above is Erskine Tate's Vendome Orchestra. Later he led his own band in Chicago and accompanied Ethel Waters. Zinky Cohn organized weekly sessions at the Jazz Ltd. in Chicago during the 1950s and passed away April 1952.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Als je een groot deel van je muzikale leven doorbrengt op rij drie achteraan in één of andere grote big band of studio orkest, is het begrijpelijk dat je naam al lang vergeten is. Alleen als je uit die anonimiteit weet te ontkomen en onder eigen naam platen kunt maken, heb je kans dat je naam in het jazzgeheugen bewaard wordt. We kennen daar genoeg voorbeelden van, zoals Lee Young, die onlangs overleed of Lou McGarithy. Hal McKusick opereerde in de jaren veertig vooral in de anonimiteit van het grote orkest en maakte halverwege de jaren vijftig een aantal onvergetelijke platen. Daarna zijn er geen eigen opnamen meer van hem verschenen. Over deze Hal McKusick opnamen morgen meer in de bijdrage: Hal McKusick's Kwartet opnamen.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

ZINKY COHN:
Gisteren werd de 100ste geboortedag van Jimmy Sherman herdacht; vandaag halen we Zinky Cohn, soms ook wel eens als Cohen gespeld, uit het stof. Hij werd precies vandaag 100 jaar geleden in Oakland CA geboren op 18 augustus 1908. Hij was pianist en speelde in de tweede helft van de jaren twintig al bij het orkest van Roy Palmer en in de Jimmy Noone band. In de jaren dertig zien we hem terug op platen van Francois Mosely Louisianians en de Erskine Tate Orchestra, Eddie South en Carroll Dickerson. De foto hierboven is het orkest van Erskine Tate. Eind jaren dertig had hij een eigen band in Chicago en begeleidde o.a. Ethel Waters. Zinky Cohn organiseerde wekelijkse jazzsessions in de Jazz Ltd. in Chicago tijdens de jaren vijftig totdat hij overleed in april 1952.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Franse Bruine Bonen

( To the English translation.) Les Haricots Rouges
Charquet et Co, Orpheon Celesta, Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, Hot Antic Jazz Band, the Anachronic Jazz Band en Les Haricot Rouges. Schitterende Franse traditionele jazz bands ....
Een paar weken geleden vond ik een dubbel LP getiteld Les Haricots Rouges At The Dixieland Band Ball ( Punch C178-15364/65 .) The 2LP is een verzameling nummers van Les Haricot Rouges opgenomen midden jaren zestig en bevat zo'n 20 titels, vooral genomen uit de rijke dixieland traditie; van Tiger Rag tot the Sheik of Araby en Ory's Creole Trombone. Het bekende werk !!

Les Haricots Rouges werd opgericht begin jaren zestig door Pierre Jean en Gérard Tarquin en is nog steeds volop actief. Ik vond een vroeg filmfragment uit deze periode, waarin we Les Haricots Rouges als pauzenummer zien tijdens het Eurovisie Songfestival. Ik hoef, denk ik, nu hier niet uit te leggen dat dit Eurovisie Songfestival nog steeds bestaat, maar dat de glans eraf is en het evenement niet meer zo populair in de Lage Landen dan toen, mede door de "nieuwe" Europese landen die het festival domineren. Het fragment is in ieder geval een schitterend tijdsdocument.

Op dit fragment spelen Les Haricots Rouges "dixieland" zoals dat in die tijd erg populair was - statisch, veel te snel en de twee banjo's en het wasbord geven het een dominant ritme. Eigenlijk is de film een mooi voorbeeld van hoe men in de jaren zestig dixieland speelde - een tijdsdocument en eigenlijk is dit zo op de dubbel LP ook.
Er is eigenlijk één uitzondering op de plaat, die de aanschaf er van al overweegbaar maakt: Strange Fruit, het grootse protestlied van Billie Holiday - haar aanklacht tegen de rassendiscriminatie in het zuiden van de Verenigde Staten. Een schreeuwende, haast jankende klarinet, waarschijnlijk gespeeld door Gérard Tarquin ( nadere informatie ontbreekt) maakt dit nummer tot wat het is: blues-die-tot-in-je-ziel reikt. Dit nummer, Strange Fruit, kom je nog wel eens tegen bij meer modernere jazzvormen en zelden bij dixieland. Waarom heeft The Anachronic Jazzband dit nooit opgenomen?
Les Haricots Rouges is nog steeds actief en de muziek klinkt tegenwoordig professioneel, meer onderhoudend en swingend. En, heel belangrijk - er is veel te zien tijdens hun optredens, net zoals bijvoorbeeld bij de Orpheon Celesta. Humor is, tijdens optredens, heel belangrijk, denk ik - de hedendaagse bezoekers zijn veeleisend en willen vermaakt worden.
Nog een fragment - nu van een hedendaags optreden ......... entertainment !!

Deze dubbellp, Les Haricots Rouges - At The Dixieland Band Ball is m.i. vooral een tijdsdocument, geen muziek waarnaar de veeleisende jazzliefhebber nog op zoek is, met uitzondering uiteraard van Billie Holiday's aanklacht Strange Fruit.
De "moderne" Les Haricots Rouges kan, denk ik, nog steeds prima een flinke groep mensen boeien, net als overigens Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, zeg maar de "herboren" Charquet et Co, geleid door Jean-Pierre Morel. Overigens, mocht je zelf deze dubbel-lp hebben en uitgeluisterd zijn, doe deze LP dan niet weg - hij is alleen al voor de schitterende hoes het bewaren waard. Eet smakelijk !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl
JIMMY SHERMAN:
Vandaag. 17 augustus 2008, herdenken we de 100ste geboortedag van Jimmy Sherman, pianist en arrangeur. Hij wrd 100 jaar geleden, op 17 augustus 1908 in Williamsport PA (VS) geboren en overleed in oktober 1975. Hij speelde eerst in plaatselijke bands voordat hij een baan kreeg als pianist in het Alphonse Trent orkest, dat speelde op één van de boten op de Great Lakes. In de jaren dertig zien we hem terug in de bands van Al Sears, Stuff Smith, Lil Armstrong en Putney Dandridge. Tijdens de jaren veertig wordt hij begeleider van zanggroepen als The Charioteers. Hij is vooral bekend geworden als medecomponist, samen met Jimmy Davis en Roger Ram Ramirez, van het nummer Lover Man, gezongen door Billie Holiday.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling ) Franse Bruine bonen

The French traditional Jazz is for me hot swinging music played by orchestras like the legendary Charquet et Co, Orpheon Celesta, Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, Hot Antic Jazz Band, the Anachronic Jazz Band and Les Haricots Rouges. Some weeks ago I found a double album with historical recordings by Les Haricots Rouges, now pretty dated, but with a great cover. Has this album any value? Read about it in Les Haricots Rouges.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

JIMMY SHERMAN:
Today, the 17th of August 2008, Jimmy Sherman, piano player and arranger, was born 100 years ago. He was born on the 17th of august 1908 in Williamsport PA and passed away October 1975. He played in local bands during the 1920s before he started to be a professional piano player in the band of Alphonso Trent on one of those Great Lakes steamboats. In the 1930s you can find him in the orchestras of Al Sears, Stuff Smith, Lil Armstrong and Putney Dandridge. During the 1940s he became the accompanist of vocal groups like The Charioteers. He is now known for the 1941 song Lover Man, which he composed with Jimmy Davis and Roger Ram Ramirez, as sung by Billie Holiday.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Haricots Rouges

( Naar de Nederlandse vertaling.) Franse Bruine Bonen
Charquet et Co, Orpheon Celesta, Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, Hot Antic Jazz Band, the Anachronic Jazz Band and Les Haricot Rouges. Great French Traditional Styled jazz music.
Some weeks ago I found a great double LP by Les Haricots Rouges titled At The Dixieland Band Ball. The 2LP is a compilation album of Les Haricot Rouges recordings from the mid 1960s and contains more then twenty tracks of most Dixieland standards from the Tiger Rag up to the Sheik of Araby.

Les Haricots Rouges was founded early 1960s by Pierre Jean and Gérard Tarquin and is still active nowadays. I found an early film fragment I love to share with you, where you can see Les Haricots Rouges as an intermission act during the 1966 Eurovision Song Contest. The Eurovision Song Contest is an annual contest between European countries to find out the most popular artist of the moment - nowadays the contest isn't as popular as it was twenty years ago, as new European states and money dominate the show.

On this fragment Les Haricots Rouges play in the typically Dixieland style of the 1960s - static, too fast and the sound and rhythm of two banjos is dominating. In fact, on the film and on the album they play Dixieland in a style that was popular in those days. The tunes selected are also the tunes from the traditional Dixieland song book and where played by all Dixieland bands in those days. There is one exception: Strange Fruit, the great protest song, Billie Holiday's indictment against racial discrimination. Les Haricots Rouges brings it with a screaming clarinet as a blues pur sang, which might be played by Gérard Tarquin, but there is no discographical info on the cover. A great performance, of a tune, normally played in more contemporary jazz styles. Why the Anachronic Jazz Band didn’t record this tune?

Les Haricots Rouges is still active and the music sounds now more professional, more entertaining and swinging!! And they give their performances a lot of humour. Humour is very important, because most visitors of concerts love to be entertained while they enjoy the music.
I love to share with you another fragment ..... the Haricots Rouges - as they sound nowadays .......to be entertained. I don't know if the missing sound half way is part of the show or a bad recording. well, never mind ... enjoy it!!

This double album, Les Haricots Rouges - at The Dixieland Band Ball has become a character of an era, not really interesting for the music, except for the Billy Holiday tune Strange Fruit. Les Haricots Rouges nowadays is a band which reminds me of the great French traditional jazz bands from the 1970s and 1980 and plays in a style like Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, directed by Jean-Pierre Morel plays nowadays!! And if you happen to have this 2LP in your collection and the music can't fascinate you anymore, don't sell it ...... the cover is really great and tasty !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Nine Hundred - 900:
This daily Keep swinging blogs will reached its 900th edition this week.

Ik feliciteer je met je Keepswinging activiteiten. (= Congratulations with your Keep Swinging activities). Je hebt veel info vergaard en naar buiten gebracht. (= You shared a lot of info ) Weinigen zullen zo serieus als jij bezig zijn geweest. (= But few people will take this so seriously.) Ik vond je algemene site (met alfabetische lijst) erg handig. (= I really appreciated your survey site with alphabetical information.) Zal mijn bandleden en wie ook verder erop wijzen. ( = I'll point my band members and others to that site). Veel succes in de toekomst ( = Good luck in the future ) Georg - Feb. 2008 (The Netherlands)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation ) - Haricots Rouges

De Franse traditionele Jazz staat voor mij garant voor hot swingende interpretaties van jazzklassiekers door bands als Charquet et Co, Orpheon Celesta, Le Petit Jazz Band de Mr. Morel, Hot Antic Jazz Band, the Anachronic Jazz Band en Les Haricots Rouges, letterlijk de Bruine Bonen. Onlangs vond ik een dubbel-lp met historische opnamen van Les Haricots Rouges, die nu erg gedateerd klinken. Houwen of weg doen? Lees het in Franse Bruine Bonen.

Negenhonderd - 900:
Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikte deze week zijn 900ste editie

Ik feliciteer je met je Keepswinging activiteiten. Je hebt veel info vergaard en naar buiten gebracht. Weinigen zullen zo serieus als jij bezig zijn geweest. Ik vond je algemene site (met alfabetische lijst) erg handig. Zal mijn bandleden en wie ook verder erop wijzen. Veel succes in de toekomst. Georg ( feb. 2008)
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Twobones 2007 ( met Dado Moroni)

( To the English translation.) Twobones 2007 (featuring Dado Moroni)
Vandaag een schitterend album in de spotlights opgenomen door het Zwitserse Twobones 2007 kwartet, een groep rond twee trombonisten Paul Haag en Danilo Moccia. Ik vond onlangs hun laatste plaat, getiteld Groovin' Bones, waarin pianist Dado Moroni als speciale gast meespeelt. Voor mij waren er twee redenen om deze plaat blindelings te kopen. Ten eerste is deze plaat opgenomen rond twee trombonisten en aangezien ik gefascioneerd ben door dit instrument, zoals gespeeld door Adrian Mears , Jay Jay Johnson , Kai Winding , Steve Turre of Slide Hampton, was die keus niet zo moeilijk. De groep Twobones, werd opgericht in 1986 door de twee trombonisten Paul Haag en Danilo Moccia en bevat verder Isla Eckinger op bas en Peter Schmidlin op slagwerk.

Dado Moroni ( foto: Hans Koert)

Deze uitgave van Twobones 2007 is hun laatste en de opnamen werden live geregistreerd in het Salzhaus in Brugg (Zwitserland) na hun tournee tijdens het seizoen 2006-2007. Het bevat nummers, die dit orkest nog niet eerder opgenomen heeft; het is dan ook goed te weten dat ze al minimaal vijf andere CDs op hun naam hebben staan. De meeste nummers werden gearrangeerd voor twee trombones door Danilo Moccia. Paul Haag is nog steeds aktief in de Zwitserse Jazzscene waarin hij een belangrijke rol speelt sinds hij in de jaren vijftig trombone leerde spelen. Hij was gefascioneerd door de muziek van Tommy Dorsey en wordt geinspireerd door zijn twee grote voorbeelden Jay en Kay ( = Jay Jay Johnson en Kai Winding voor de jazzy-beten onder ons). Danilo Moccia komt uit het Italiaanse deel van Zwitserland en speelde in de Lugano Big Band, toen hij Paul Haag naast zich kreeg. Samen besloten ze Twobones op te richten. Danilo Moccia is een ervaren arangeur en speelt in een heleboel Zwitsers-Italiaanse bands, waaronder Big Band van Lausanne. Zowel Isla Eckinger, de bassist (ooit begonnen als trombonist) als Peter Schmidlin, de slagwerken, zijn geroutineerde begeleiders en al meer dan tien jaar lid van dit kwartet.

Paul Haag-Dado Moroni-Danilo Moccia

Tijdens het seizoen 2006-2007 speelde Dado Moroni als gast mee op piano en zijn aanwezigheid op de plaat was meteen de tweede goede reden om deze CD te kopen. Hij is één van die "reuzen" ( zowel letterleijk als figuurlijk) op de zwart-witte toetsen. Ik hoorde hem voor het eerst spelen met Bert Joris afgelopen jaar in Porgy en Bess in Terneuzen. Niet zo raar overigens, aangezien Bert Joris veel in Zwitserland speelt. ( denk maar aan de onlangs besproken plaat van Till Grünewald "Phonosource.) Geboren in Genova speelde hij als vierjarige al op de piano en tien jar later speelde hij al min-of-meer professioneel. Hij heeft sinds die tijd met alle grootten van de jazz gespeeld en ik vond een mooi fragment van het Ascona festival waar hij te horen is in een all-star bezetting: Jesse Davis op altsax, Alvin Queen, mijn favoriete slagwerker, Terell Stafford trompet en Giorgos Antoniou op bas. Al deze musici heb ik al eens zien optreden, dus is dit fragment meer dan zomaar een concert: Jesse Davis, Terell Stafford en Alvin Queen zag ik in een concert getiteld als A Salute to Jazz at the Philharmonic - juli 2002 op het Northsea in Den Haag ( Alvin Queen was ook in Porgy en Bess met het Cedar Walton Quartet, met Roy Hargrove - februari 1998. Giorgios Antonious hoorde ik in het Roberta Gambarini kwartet - oktober 2007.

Dado Moroni ( foto Hans Koert)

Genieten dus van deze korte documentaire en concertregistratie, waarin o.a. Jesse Davis en Dado Moroni aan het woord komen. De opname dateert van juni 2007 ( Bibliotheca - Ascona.)

Prachtig toch? Helaas kon ik van Twobones zelf niets vinden - misschien later !Hans Koert - keepswinging@live.nl

NEGENHONDERD - 900

Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikte deze week zijn 900ste editie

VERY NICE BLOG (= Heel aardige blog) - Wennew ( Frankrijk)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling ) Twobones 2007 (met Dado Moroni)

I didn't need a lot of time to make my decision ... I bought this album Groovin' Bones by Twobones 2007. Why? Beause Twobones is a Swiss group formed around two skilled trombone players and Dado Moroni plays on this release as a special guest. A real giant !! You can read all about it in Twobones 2007 (featuring Dado Moroni)

NINE HUNDRED - 900

This daily Keep swinging blogs will reached its 900th edition this week.

VERY NICE BLOG - Wennew (France)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Twobones 2007 ( featuring Dado Moroni)

( Naar de Nederlandse vertaling.) Twobones 2007 ( met Dado Moroni)
Today I love to introduce you to a great album by the Swiss Twobones 2007, a group around the two trombone players Paul Haag and Danilo Moccia. I found their latest album Groovin' Bones, which features piano player Dado Moroni.
For me there were two reasons to obtain this album. First reason: on this album two trombone players are playing. I'm really fascinated by this instrument, as played by Adrian Mears , Jay Jay Johnson and Kai Winding or Slide Hampton. The second reason is the presence of Dado Moroni.

Dado Moroni ( photo courtesy Hans Koert)

This group, Twobones, was founded in 1986 by two trombone players Paul Haag and Danilo Moccia and features Isla Eckinger on bass and Peter Schmidlin on drums. This Twobones 2007 release is its latest and was produced after a 2006-2007 concert tour, along several venue in that part of the world. It is a live recording at the Salzhaus in Brugg (Switzerland) and contains tunes that haven't been recorded before by this band. Mind that these Twobones Quartet made at least five previous albums!! Most tunes were arranged by Danilo Moccia for two trombones. Paul Haag is active in the Swiss Jazz scene since the 1950s when he learned to play the trombone, fascinated by the music of Tommy Dorsey. Danilo Moccia is from Losone - Switzerland and played with the Lugano Big Band, where he met Paul Haag. Together they decided to form Twobones. Danilo Moccia plays also in various other Swiss / Italian bands, like the Big Band of Lausanne. Both Isla Eckinger, the bass man (who started on trombone actually) as Peter Schmidlin the drummer joined the band more then ten years ago; both are excellent skilled jazz musicians.

During the 2006-2007 tour with the Twobones 2007 Dado Moroni played the piano and his name was for me the second reason to obtain this record. He is one of my favourite piano players; a "giant" on the keyboard in more then one aspect! I heard him for the very first time with Bert Joris last year at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands. Not so strange, if you know that Bert Joris often plays in Switzerland. Remember the contribution about Till Grünewald’s “Phonosource". Born in Genova he played the piano at four and became professional when he was 14. He played since that time with all the greats in jazz and I found a fragment from the Ascona festival where he plays in an almost ultimate all-star formation with Jesse Davis on alto saxophone, Alvin Queen, my favourite drummer, Terell Stafford trumpet player and Giorgos Antoniou on bass. I've seen and heard all these musicians in concert: Jesse Davis, Terell Stafford and Alvin Queen in a concert labelled as A Salute to Jazz at the Philharmonic July 2002 at the North Sea Jazz Festival in The Hague ( and Alvin Queen was in the Porgy en Bess jazz club too, in the Cedar Walton Quartet, featuring Roy Hargrove February 1998. Giorgios Antonious in the Roberta Gambarini Quartet - October 2007.
Dado Moroni (photo courtesy Hans Koert)

Enjoy this small documentary and concert with some interviews with Jesse Davis and Dado Moroni himself. Bibliotheca - Ascona. June 2007.

Isn't that great? It's a pity that I couldn't find any Twobones film fragments. Maybe later !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl
Nine Hundred - 900:

This daily Keep swinging blogs will reached its 900th edition this week.
Congratulations with the blog entry no 900. Amazing that you've reached so far without losing steam! We'll keep feeding all those jazz cats with sweet & hot music. Remember, it don't mean a thing, if it ain't got that swing, so - keep swinging, right!

Jo Ergen ( Denmark)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation ) Twobones 2007: met Dado Moroni

Soms is een plaat al verkocht, voordat je hem goed en wel in je handen hebt ...... zo ook deze plaat, getiteld Twobones 2007- Groovin' Bones ( featuring Dado Moroni). Voor mij waren er twee goede redenen om deze plaat mee te nemen. Allereerst uiteraard het feit dat de band Twobones gevormd wordt door twee ervaren trombonisten, Paul Haag en Danilo Moccia, en het feit dat Dado Moroni als gastpianist meespeelt. We gaan niet voor minder. Lees er morgen over in: Twobones 2007 ( met Dado Moroni).

Negenhonderd - 900:

Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikte deze week zijn 900ste editie
Congratulations with the blog entry no 900. ( = Gefeliciteerd met de 900ste blog.) Amazing that you've reached so far without losing steam! (= Geweldig dat je zo ver gekomen bent zonder vaart te minderen). We'll keep feeding all those jazz cats with sweet & hot music. (= We blijven al die jazzcats voeren met sweet & hot music). Remember, it don't mean a thing, if it ain't got that swing, so - keep swinging, right! ( = Bedenk, It don't Mean a Thing, If It Ain't Got That Swing - als het maar swingt ..... Keep swinging - blijf swingen !) Jo Ergen Denemarken.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Lollipops

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 18th of February 2006 the first contribution of our daily Keep Swinging web log was posted, titled Fats And More. Since that first publication nine hundred ( = 900 ) daily blogs have been posted. Yesterday I thought that it might be nice to play myself a record recorded in February 2006 and guess what record I found? .......... Kenny Garrett - Beyond The Wall - Recorded at Right Track Recording, New York on the 19th up to the 21st of February 2006. Isn't that sheer coincidence? I made a contribution about that record a few days ago .... Kenny Garrett - Beyond The Wall. On the 2nd of February 2006, Spats Langham and Mike Litton recorded their album Lollipops, a good alternative.

This record, released by LAKE (LACD226) contains 17 tracks, most ragtime tunes and fingerpicking numbers on the banjo by Thomas Spat Langham, a British guitar and banjo player and a 1920s style vocalist accompanied by Martin Linton at the piano.

It was a very good chioce to play myself this record, as Spats plays several Harry Reser tunes I really like. What to think about Crackerjack, Fair and Warmer and the title tune Lollipops? - great Harry Reser banjo solos, accompanied by Martin Litton at the piano. I like the tunes that are played in the originally arrangements the best, like the Reser solo's but also the piano solo's closely related to Jelly Roll Morton ( Original Jelly Roll Blues ) or the Fats Waller tunes like the Jitterbug Waltz or Viper's Drag. It learned me that Mike Litton is a great stride piano player. A great album to play today.

I found a fragment of a 2006 concert by the Dutch Andors Jazz Band at the Leisure Centre of Bude (UK) at the Bude Jazz Festival where they played in augustus 2006 with Thomas Spats Langham as special guest on the banjo. Enjoy Spats Langham and the Andor's regular banjo player Johan Lammers in their interpretation of a banjo duel in Chinatown My Chinatown. The banjo player on the right is Spats Langham; on the left Johan Lammers.

Thanks Jo for your support and comments on all 899 daily contributions up to now. Sorry for you, but holidays have been finished - no more time for relaxing. Enjoy your garden - your little paradise !! Let's go up for number 1000: the 21st of November
Hans Koert - keepswinging@live.nl

nine hundred - 900

This daily Keep swinging blogs will reach its 900th edition this week.

Dear Hans. Someone like yourself who is the voice of jazz for Belgium (sic) and beyond. Keep up the wonderful work of promoting jazz in a day where sound quantity is more important than music quality, we need all the help possible to keep jazz from disappearing altogether. - Dr. Lloyd Miller- Salt Lake City (Utah) (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op 18 febrauri 2006 plaatste ik de eerste bijdrage in de dagelijkse Keep swinging Weblog, getiteld Fats And More . Wie had ooit verwacht dat twee-en-een-half jaar later de negenhonderdste bijdrage gepost zou worden. Vandaar dat ik het gisteren leuk vond om vandaag aandacht te besteden aan een opname, die ook in februari 2006 werd vastgelegd. Ik ging op zoek en vond .......... Kenny Garrett - Beyond The Wall - Opgenomen in de Right Track studio in New York op 19 t/m 21 februari 2006. Als dat geen toeval is? Laat ik nou net deze plaat het afgelopen weekend besproken hebben in de bijdrage Kenny Garrett - Beyond The Wall ( = Achter de Muur)? Dan dus maar op zoek naar een alternatief en jawel - Op 2 februari 2006 maakten Spats Langham en Mike Litton hun album Lollipops; een prima keus !!
Deze plaat, uitgebracht op LAKE (LACD226) bevat 17 titels, meest ragtime tunes, maar ook fingerpicking banjo solos vastgelegd door Thomas Spat Langham, een Engelse gitarist en banjoist ( en zanger in de jaren twintig stijl). Hij wordt begeleid door Martin Linton aan de piano.

Een prima keuze overigens om deze plaat vandaag te spelen - vooral de Harry Reser banjo solo's zoals Crackerjack, Fair and Warmer and de titelsong Lollipops boeien me altijd, zeker ook dankzij de uitstekende pianobegeleiding door Mike Litton. Vooral de titels, die qua arrangementen het dichtst bij het origineel blijven kunnen me het meest boeien, zoals de eerder genoemde Reser solo's, maar ook de pianosolo's van Mike Litton, zoals Jelly Roll Morton's Original Jelly Roll Blues en Fats Waller's Jitterbug Waltz en Viper's Drag. Deze Mike Litton is een prima stride pianist. Een mooie plaat om juist vandaag af te spelen.

Ik vond een fragment van een optreden uit 2006, waarin de Nederlandse Andors Jazz Band optreedt in het Leisure Centre van Bude (Engeland) tijdens het Bude Jazz Festival augustus 2006, met als speciale gast Thomas Spats Langham op de banjo in een duet met de reguliere banjoist van de band Johan Lammers. Hoewel hun soli op de banjo's soms een aardige omweg maken, komen ze toch beide weer veilig terug op hun basis: Chinatown My Chinatown. Links zit overigens Spats Langham en rechts Johan Lammers.

Bedankt Jo voor je steun en opmerkingen tot nu toe. Helaas - de vakantie zit er weer op - geen tijd meer om te luieren. Geniet van je tuin - je paradijs ! Op naar nummer 1000: 21 november 2008

Hans Koert - keepswinging@live.nl

negenhonderd - 900
Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikt deze week zijn 900ste editie.

Dear Hans. Someone like yourself who is the voice of jazz for Belgium and beyond. ( = Beste Hans, Jij bent de stem van de jazz is voor België en omstreken (sic)) Keep up the wonderful work of promoting jazz. (= Ga door met dit fantastische werk - de promotie van de jazz). In a day where sound quantity is more important than music quality, we need all the help possible to keep jazz from disappearing altogether. (= In een tijd waarin de hoeveelheid geluid belangrijker is dan de kwaliteit van de muziek, moeten we alles doen om de jazz van zijn ondergang te behoeden).
- Dr. Lloyd Miller- Salt Lake City (Utah) (USA)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Praktica en Dixieland

( To the English translation.) Praktica und Dixieland
Dit soort LPs kom je vaak tegen in tweedehandswinkeltjes en op rommelmarkten. Verzamelplaten als All-Times Dixieland of Het Beste Van ..... . of andere twijfelachtige bijeenraapsels. Heel wat van die goedkope bijeengeharkte muziek vind je ook in de CD-bakken - meestal met oninteressante muziek, zeker voor de doorgewinterde verzamelaar. Deze LP, de Praktica und Dixieland - Everywhere In The World (= Praktica en Dixieland - Overal Ter Wereld) is zo'n plaat die alle schijn tegen zich heeft en je dus beter kunt laten staan in de bakken...... of toch niet ... in dit geval !! Omdat er een opname opstond van Charquet et Co nam ik hem mee voor een eurootje.


Het Internationale Dixieland-Festival in Dresden wordt al zo'n dertig jaar in mei georganiseerd en sinds kort is er ook een moderne jazz variant gepland in november. De plaat (AMIGA 55637), die gesponsord lijkt door Praktica, bekend van de spiegelreflexcamera's, bevat tien nummers, alle opgenomen door verschillende bands ten behoeve van radiouitzendingen op 5 en 6 mei 1978 in het Kulturpalast van Dresden in het voormalig Oost-Duitsland.

Praktica was een bekend merk voor spiegelreflexcamera's in die dagen - ik herinner me dat deze goedkope Oost Duitse spiegelreflexcamera's voor velen van ons, arme studenten, een begeerd object was. Als jong volwassene werkte je dan de hele zomer in de bessen, in de horeca in Kamperland of bij Coroos in de fabriek, om het geld voor zo'n camera bij elkaar te krijgen. Een Praktica was vaak het hoogst haalbare en werd dan ook meestal de allereerste echte camera. Ik geloof niet dat de fabriek nog bestaat.
Op de LP staan, behalve Charquet et Co, nummers van allerlei min-of-meer bekende Oude Stijl Jazz orkesten zoals bijvoorbeeld Ken Colyer's Jazzmen uit Engeland, die traditionele New Orleans muziek speelde, of, zoals ze dat zo mooi op de hoes omschrijven: New-Orleans-Musik reinsten Stils, bewundernswert leichtflüssig (sic), fast "gemütlich", dennoch enorm swingend, vorbildlich im Ensemble-Geist und mit meisterhaftem kollektiven Verflechtungsspiel. ( = New Orleans Muziek van het zuiverste soort, opvallend lichtvoetig ( er staat Leichtflüssig, wat "vluchtig" betekent, maar ik maar er maar Leichtfüssig van), bijna "gezellig" te noemen, maar desondanks swingend, met een voorbeeldig samenspel en meesterlijke collectieve improvisaties.). Andere orkesten zijn de Milano Jazz Gang uit Italië, die een soort Frisco-jazz spelen, onze eigen New Orleans Syncopators, beinvloed door de Dutch Swing College Band ( volgens de hoes) met indrukwekkend "mehrstimmiger" Gesang, eine wirkliche Attraktivität (= meerstemmig gezang - heel erg leuk), de Zweedse Jazz Doctors, de Blue Note Seven uit Oostenrijk, de Fesor's Big City Band uit Denemarken, geleid door Ole "Fesors" Lindgren, de Old Metropolitan Jazzband uit Polen en natuurlijk Charquet et Co uit Frankrijk. Twee bands uit Oost Duitsland maken het rijtje af: de Optimisten Sonneberg uit Oost Berlijn en Papa Binne's Jazzband.
Toen ik de plaat opzette werd ik verrast door de muziek, want bijna alle bands speelden "Super", zoals ze dat in Duitsland zeggen; geen "dixieland", in de verkeerde betekenis van het woord. Sorry dat ik het zo noem, maar geen oubollige muziek, de Circus Square Jazz Band-achtige nummers á la My Bonny Is Over The Ocean of The Towertop Of Bommel ( = .... ja, je leest het goed !!), maar wel pure Oude Stijl Jazzbands zoals ik me die herinner van de Oude Stijl Jazz Festivals in Breda in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw.
Ole "Fesors" Lindgren ( Fesor's Big City Band). Ik hoorde Ole in juli 2005 in Kopenhagen met het Grand Danois" Fessor-Nulle Quintet .

Helaas, heb ik Charquet et Co nooit live mogen aanschouwen - wel sommige afzonderlijke leden, maar nooit tijdens hun zegetocht door Nederland in de tweede helft van de jaren zeventig, waarbij haast elk concert op LP werd uitgebracht !! Ik wil graag een fragment van een TV uitzending laten horen, Sesjun van de Tros, met dit orkest, Charquet et Company, zoals Cees Schrama zegt, dat het nummer Everybody Stomp speelt; een schitterend voorbeeld van hun energieke stijl.

Wat leren we hiervan? De hoes van een plaat belichaamt niet altijd op een zuivere manier de inhoud. Lees goed welke bands optreden en kijk naar de titels en laat je eigen gevoel spreken......... want soms laat die je niet in de steek !!
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Negenhonderd-900:
Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikt deze week zijn 900ste editie.
Ik heb, als steeds, weer genoten van alle info! Waar haalt u de energie en tijd vandaan, om ons consumenten van die info daarvan te voorzien! Wat een passie! Zo zijn er maar weinigen! GEWELDIG!
HG
John B.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands/Vlaamse vertaling) Praktica en Dixieland

Record covers ought to be a mirror of the music you can expect on the record inside. Sometimes record sleeves put you on the wrong track ..... What to think about the record Praktica und Dixieland - Everywhere In The World. Praktica, for the youngsters among us, was a cheap East-German camera. I remember that most of us bought such a single-lens reflex camera from our first earned money in holiday jobs as we couldn't afford other cameras, being more expensive ........ and Dixieland ..... played and performed in the wrong way .... Dixieland with strawheads, Hamburgers, Bratwurst and fancy-fairs. Well - this album seems to be such a record ... Or not? ....... You can read about it in my contribution: Praktica und Dixieland.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Nine Hundred-900:
This daily Keep swinging blogs will reach its 900th edition this week.

Ik heb, als steeds, weer genoten van alle info! (= As always, I have enjoyed all info.) Waar haalt u de energie en tijd vandaan, om ons consumenten van die info daarvan te voorzien! (= Where do you find the energy and time to give us, the readers, all those information) Wat een passie! (= What a passion !) Zo zijn er maar weinigen! (= This is marvelous !! ) GEWELDIG! (= Great !)
HG ( = Greetings)

John B.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Praktica und Dixieland

( Naar de Nederlandse vertaling.) Praktica en Dixieland
This is the kind of LPs you often find in second-hand record shops or at flea markets. Compilation LPs with The Best of Dixieland music or other dubious selections. Nowadays such compilations are still made for cheap CD productions. Most of these selections contain uninteresting music. This album, the Praktica & Dixieland - Everywhere In The World (Amiga 8 55 637) is such an album that has all appearances against it.
Normally I'd neglected this kind of records, but because the present of Charquet et Co on one of the tracks ( St. Louis Shuffle) I gave it a chance and bought it for one euro. The International Dixieland-Festival in Dresden (Germany) has been organised since the early 1970s and is still a large festival scheduled in May of each year. On the LP, which seems to be sponsored by Praktica, contains ten tracks, all recorded by different orchestras for a radio broadcast on the 5th and 6th of May 1978 in the Dresden Kulturpalast.

Praktica was a brand of single-lens reflex cameras in those days. I don't think the factory is still active. It was the cheapest camera of that type to purchase, so for a lot of middle-aged people this might have been their first camera.

On the album, except the Charquet et Co track, you can find tunes by a lot of traditional jazz bands like the Ken Colyer's Jazzmen from England, which played traditional New Orleans music, or, as the liner notes reads: New-Orleans -Musik reinsten Stils, bewundernswert leichtflüssig (sic), fast "gemütlich", dennoch enorm swingend, vorbildlich im Ensemble-Geist und mit meisterhaftem kollektiven Verflechtungsspiel. (= The most pure styled New Orleans music, fleeting ( or should I read leichtfüssig !!) light-footed, almost "cosy", but very swinging, a strong orchestra and great collective orchestration.). Other bands are The Milano Jazz Gang from Italy, who plays a kind of Frisco Jazz, the Dutch New Orleans Syncopators, influenced by the Dutch Swing College and honoured for its "mehrstimmiger" Gesang, eine wirkliche Attraktivität (= harmonized vocals - really attractive), the Jazz Doctors from Sweden, the Blue Note Seven from Austria, the Fesor's Big City Band from Denmark, directed by Ole "Fesors" Lindgren, the Old Metropolitan Jazzband from Poland and of course, the Charquet et Co from France. Two local bands, the Optimisten Sonneberg from Berlin and the Papa Binne's Jazzband complete the selection.

When I played the record I was surprised by the music as almost all tracks were great. No Dixieland, sorry for that, Dixieland with straw hats and umbrella's, a kind of music I don't like, but pure traditional jazz as was played during this period and it reminds me to the numerous Traditional Jazz Festivals in Breda, in the south of the Netherlands, where I heard some of these bands during the 1970s and 80s.

Ole "Fesors" Lindgren ( Fesor's Big City Band). I heard him playing July 2005 in Copenhagen with his Grand Danois" Fessor-Nulle Quintet .
Unfortunally, I've never heard the Charquet et Co band live - what a shame. It's one my favourites and I love to show you why. Enjoy a fragment by the Dutch TV program Sesjun with Charquet et Co playing Everybody Stomp.

This record learns, that record covers sometime misled. Bring your own feelings with you .... sometimes they help you making the right decisions.
Hans Koert keepswinging@live.nl

Nine hundred 900
This daily Keep swinging blogs will reach its 900th edition this week.
Hans,
I have looked forward to reading , looking, and listening to your daily jazz inspirations for many months. You are always expanding and enriching my love of jazz and music. Thank-you
Ian R. O. ( Ontario - Canada )

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation ) Praktica en Dixieland
Platenhoezen horen een spiegel te zijn van datgene, wat je op de plaat mag verwachten, maar soms zetten hoezen je op het verkeerde been. Wat te denken van Praktica & Dixieland. Praktica, voor de jongeren onder ons, was een goedkoop Oost Duits merk fototoestel, dat de goedkoopste spiegelrefelxcamera's produceerde, en voor velen van ons werd met de zelfverdiende centen met bessenplukken, vakantiewerk bij Coroos of met bollenpellen ( ik zit hier in Zeeland) deze camera aangeschaft. ........... en Dixieland .... is voor mij synoniem met strooienhoedjes, hamburgers, en The Towertop Of Bommel ( = ..... je leest het goed !). De LP Praktica und Dixieland is zo'n misleider .... Je vindt er morgen alles over in de bijdrage Praktica en Dixieland !

Negenhonderd 900

Deze dagelijkse Keep Swinging weblog bereikt deze week zijn 900ste editie.
Hans,
I have looked forward to reading , looking, and listening to your daily jazz inspirations for many months. ( = Hans - Al heel wat maanden kijk ik uit naar je dagelijkse jazzinspiraties: lezen-kijken-luisteren.) You are always expanding and enriching my love of jazz and music. ( = Je weet steeds mijn belangstelling voor jazz en muziek te ontwikkelen en te verrijken.). Thank-you.
Ian R. O. ( Ontario - Canada )

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Kenny Garrett: Achter De Muur

( To the English translation.) Kenny Garrett: Beyond The Wall
Eergisteren begonnen de Olympische spelen in Beijing (Peking) - China; miljoenen mensen over de hele wereld konden genieten van de spectaculaire openingscermonie. China is een land met veel culturen en muzikale stromingen, die hier in het westen nagenoeg onbekend zijn. Ik denk niet dat er in Beijing een bloeiende jazz-scene zal zijn, waarover ik zou kunnen schrijven voor deze blog. Toch kwam een relevant onderwerp toch nog toevallig, geloof het of geloof het niet, vrijdag op mijn pad, bij het at random uitzoeken van een CD pakte ik het album van Kenny Garrett: Beyond The Wall.

Kenny Garrett, geboren in oktober 1960, speelde saxofoon op de later Miles Davis albums, zoals Amandla en Dingo, en is momenteel een gewaardeerd saxofonist, wiens muziek me sterk doet denken aan die van zijn Grote Roerganger, om even in de sfeer te blijven, John Coltrane. Zijn muziek verrast, zit vol experimenten en, eerlijk gezegd, niet altijd gemakkelijk toegankelijk. Dit album uit 2006 Beyond The Wall is gewijd aan pianist McCoy Tyner, die Kenny erg bewondert. Beyond the Wall is an attempt to investigate Chinese music from a jazz perspective. It comes from a boundary-crossing saxophonist who's always shown a keen interest in Asian cultures and thrives on the conviction that all music worldwide shares common elements. ( Lara Bellini - BBC) (= Beyond the Wall is een poging om de Chinese muziek te begrijpen vanuit jazzoogpunt. Het is gemaakt door een grensoverschrijdend saxofonist, die altijd geinteresseerd is geweest in de cultuur van Azië en er van overtuigd is dat alle muziek altijd gemeenschappelijke elementen bevat - (Lara Bellini - BBC))

Zoals in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw musici, niet alleen uit de jazz, inspiratie zochten in India en het Verre Oosten, zo orienteerde Kenny Garrett zich op China. De Chinese muziek inspireerde hem voor dit album en je vindt elementen van de Chinese muziek terug in nummers als Tsunami, uiteraard weer geinspireerd door de grote overstromingen van december 2004, waarin je Chinese muziekelementen kunt tegenkomen of zoals in het nummer Realization (Marching Towards The Lights), waarin zingende monniken uit Tibet.

Ik heb Kenny Garrett eenmaal in een concert gehoord op het Northsea Jazzfestival in Den Haag, juli 2003. Ik herinner me het concert als een Tsunami van geluiden, een stortvloed aan klanken en snelle noten in de bovenste registers van zijn instrument ..... kortom - niet datgene waar ik op dat moment op zat te wachten, maar deze CD, Kenny Garrett Beyond The Wall, met grote namen als Pharaoh Sanders, Bobby Hutcherson ( Ik hoorde hem het jaar daarvoor in het McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet (juli 2002) ook op het Northsea, Brian Blade en Mulgrew Miller gaf me een heel ander gevoel ....

Het is zo'n plaat, die, als een goede fles wijn, moet rijpen. De eerste keer smaakt hij zuur en wrang, maar na een tijdje komt hij echt op smaak en leer je zijn muziek waarderen.
Ik vond, helaas, geen muziekfragmenten van dit album, maar wel twee fragmenten van een project uit 1991 over Braziliaanse muziek, en dat wil ik graag laten horen. De titel is Sonhos do Brasil met Kenny Garrett, Junko Onishi, Chris Thomas en Brian Blade.

Schitterende muziek !

Hans Koert - keepswinging@live.nl

QUARTETO CARIOPA:

Vanmiddag, 10 augustus 2008, treedt het Quarteto Cariopa op om 16.00 u tijdens de Dag van de Romantische Muziek in het park onder de Euromast in Rotterdam. De band bestaat uit vier Europese muzikanten, namelijk Marijn van der Linden op cavaquinho, Kees Gelderblom op gitaar, Matthias Haffner op pandeiro en Remko De Landmeter op fluit. Ze spelen Braziliaanse Choro en aangezien je dit maar zelden in dit deel van de wereld kunt horen, had ik er graag bijgeweest, maar ik hoorde hierover pas gisteravond. Dus als je de kans hebt: 4 uur vanmiddag .... Euromast- Rotterdam.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands ) Kenny Garrett: Achter De Muur

On Friday the 8th day of the 8th month 2008, the Olympic Games in Beijng - China have been started; millions of people have seen the openings cermony. China is a country with a lot of musical traditions, that are rather unknown in other parts of the world. I don't think it has a lively jazz-scene, so I wondered if I had to ignore this hot news in my Keep Swinging blog or could use it as an item. Friday, believe it or not, I took an at random grab for a record to play and found myself: Kenny Garrett: Beyond The Wall. Enjoy my contribution about this record in: Kenny Garrett - Beyond the Wall

QUARTETO CARIOPA:

This afternoon, the 10th of August 2008, the Quarteto Cariopa will perform at the Dag van de Romantische Muziek ( = The Day of the Romantic Music) in the parc near the Euromast in Rotterdam at 4.00 p.m.

This band contains four European musicians, Marijn Van Der Linden on cavaquinho, Kees Gelderblom on the guitar, Matthias Haffner on pandeiro and Remko De Landmeter flute and play the Brazilian Choro music. I really hope to meet this band playing once, as it is one of the rare possibilities to listen to a choro band in this part of the world.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Kenny Garrett: Beyond The Wall

( Naar de Nederlandse vertaling.) Kenny Garrett: Achter de Muur
Yesterday, the Olympic Games in Beijing - China have been started with an impressive openings ceremony; millions of people have enjoy these festivities live. China is a country with a lot of musical traditions, as you could hear, that are rather unknown in other parts of the world. I don't think it has a lively jazz-scene, so I wondered if I had to ignore this hot news in my Keep Swinging blog or could use it as an item. Yesterday, believe it or not, I took a record, an at random grab, and found myself Kenny Garrett: Beyond The Wall.

Kenny Garrett, born in October 1960, played the saxophone in some later Miles Davis albums, like Amandla and Dingo and is now an established saxophone player which reminds me to his Great Helmsman, to keep in style, John Coltrane. His music is surprising, full of experiments and, to be honest, not always easily accessible. This 2006 album Beyond The Wall is dedicated to McCoy Tyner, the piano player which he admires. Beyond The Wall is an attempt to investigate Chinese music from a jazz perspective. It comes from a boundary-crossing saxophonist who's always shown a keen interest in Asian cultures and thrives on the conviction that all music worldwide shares common elements. ( Lara Bellini - BBC)

Like so many musicians in the 1960s and 1970s, not only jazz musicians, music of the Far East inspired. They made trips to India and Japan and brought foreign music back home to use in their compositions. Kenny Garrett visited China and made this album in which you can hear how Chinese music inspired him, like in Tsunami song, with Chinese musical themes used in a tune inspired by the big floods of December 2004 or Realization (Marching Towards The Lights) in which you can hear singing Tibetan monks.

I heard Kenny Garrett is a concert July 2003 at the North Sea Jazz Festival in The Hague. I remember a Tsunami of sounds, a lot of fast notes and a screaming saxophone in the upper registers ..... not realy what I wanted to hear at that moment, but this CD Kenny Garrett Beyond The Wall, with great names as Pharaoh Sanders, Bobby Hutcherson ( I heard him the year before, July 2002, in the McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet at the North Sea too ), Brian Blade and Mulgrew Miller.

This album, Beyond The Wall, should be treated like a good bottle of wine - if you drink it right after you have bought it, it might be disappointing, but know that it takes some times before it will be to taste.
I didn't found music from this project, but I love to let you hear Kenny Garrett playing. I found two 1991 fragments of a Brasilian music project, titled Sonhos do Brasil, featuring Kenny Garrett, Junko Onishi, Chris Thomas and Brian Blade.

I really like this music and I wonder if it is available on CD.

Hans Koert keepswinging@live.nl

PAUL WHITEMAN and his AMBASSADOR ORCHESTRA: Paul Whiteman - Henry Busse - Buster Johnson - Gus Mueller - Hale Byers - Ferde Grofe - Mike Pingitore - Sammy Heiss - Harold McDonald.

On the 9th of August 1920, today eighty-eight years ago, four tunes were recorded in the Victor studios in Camden NJ (USA): Japanese Sandman - Avalon - Wang Wang Blues and Whispering. Only the Wang Wang Blues title was released - the others were rejected and re-recorded two weeks later. Whispering should become the first million seller ever !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Gisteren begonnen de Olympische spelen in Beijing (Peking) - China met een spectaculaire openingsceremonie; miljoenen mensen over de hele wereld hebben er van genoten. China is een land met veel culturen en muzikale stromingen, die hier in het westen nagenoeg onbekend zijn. Tijdens de openingsceremonie konden we er kennis mee maken. Ik denk niet dat er in Beijing een bloeiende jazz-scene is, waarover ik zou kunnen schrijven voor deze blog. Toch kwam een relevant onderwerp nog toevallig, geloof het of geloof het niet, vrijdag op mijn pad; bij het at random uitzoeken van een CD pakte ik het album van Kenny Garrett: Beyond The Wall. Morgen vind je hier meer over deze CD in de bijdrage: Kenny Garrett: Achter de muur.

PAUL WHITEMAN and his AMBASSADOR ORCHESTRA: Paul Whiteman - Henry Busse - Buster Johnson - Gus Mueller - Hale Byers - Ferde Grofe - Mike Pingitore - Sammy Heiss - Harold McDonald. Op 9 augustus 1920, vandaag achtentachtig jaar geleden, werden vier nummers opgenomen door Paul Whiteman en zijn Ambassador Orchestra in de Victor studio in Camden (NJ) (VS): Japanese Sandman - Avalon - Wang Wang Blues en Whispering. Alleen het nummer Wang Wang Blues bleek bruikbaar - de rest werd afgewezen en twee weken later opnieuw opgenomen. Whispering zou de eerste plaat worden, waarvan er miljoenen verkocht werden.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Julian Cannonball Adderley

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The great alto sax player Julian Cannonball Adderley passed away the 8th of August 1975, today 33 years ago. He belonged to the group of legendary 1950s and 1960s jazz musicians like John Coltrane, Miles Davis and Sonny Rollins, but he always kept himself a bit in the background. Playing the alto saxophone he was labeled as the new Charlie Parker when he made his debut short after Parker's death, and although his music often sounded like Parker, he, and his fellow alto saxophone players, were alway compared to Bird in those days.

He had his own quintet, late 1950s, together with brother Nat, who played the trumpet, but this band had to stop due to financial problems.

He learned a lot while playing in the Miles Davis Quintet early 1960s and formed his own sextet, featuring Cannonball Adderley - alto sax, Nat Adderley - cornet, Yusef Lateef - tenor sax, oboe, flute, Joe Zawinul - piano, Sam Jones - bass and Louis Hayes - drums. I love to share with you the first part of the Jazz Scene USA TV program, in which Cannonball Adderley played and was interviewed by Steve Binder. Listen to the second part, in which he plays Primitivo and Bossa Nova Nemo.

This fragment was from the US program Jazz Scene and was broadcast the 29th of October 1962. The British equivalenty was Jazz 625. I like both Cannonball Adderley programs that were recorded on the 12th of May 1964 and love to share with you the tune Jive Samba as played in the first program.

Hope you enjoyed it !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

HONOURING CANNONBALL and NAT ADDERLEY:

Next season Rolf Delfos and Jan Van Duikeren will perform with their quintet on several Dutch stages all around the country with a program "Honouring Cannonball and Nat Adderley". You can find all concerts at the Jazz Impuls site . In Zeeland we'll have to wait until March 2009, when they are scedulded in the Ledeltheater Oostburg, in the far south western part of the region, featuring the young singer Kim Hoorweg. It's a shame to learn that this will be the one and only concert of the hundreds (!) of scedulded concerts of Jazz Impuls in Zeeland; the concerts near by are in Bergen op Zoom, Roosendaal, Breda en Barendrecht.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

De grote altsaxofonist Julian Cannonball Adderley overleed op 8 augustus 1975, vandaag 33 jaar geleden. Hij behoorde tot de groep legendarische jazzmusici uit de jaren vijftig en zestig, waartoe we ook namen als Miles Davis, John Coltrane en Sonny Rollins rekenen, maar bleef altijd wat op de achtergrond. Omdat hij altsax speelde werd hij altijd vergeleken met Charlie Parker - The New Charlie Parker, werd hij genoemd, toen hij een paar maanden na Parker's overlijden zijn debuut maakte. Hoewel de meeste muziek van de altsaxofonisten uit die tijd elementen van Byrd's stijl bevatten, werden ze er vaak, ten onrechte, mee vergeleken en dit soort labels bleef hen jaren achtervolgen. Zo ook Cannonball Adderley !

Hij leidde zijn eigen kwintet samen met zijn broer Nat, die trompet speelde, maar deze groep bestond tijdens de tweede helft van de jaren vijftig maar kort vanwege financiële problemen.

Hij leerde veel van zijn periode bij het Miles Davis Quintet begin jaren zestig en vormde daarna zijn eigen sextet, dat bestond uit Cannonball Adderley - altsax, Nat Adderley - kornet, Yusef Lateef - tenorsax, hobo en fluit, Joe Zawinul - piano, Sam Jones - bas en Louis Hayes - slagwerk. Ik vind het leuk om een fragment te laten zien van het Amerikaanse TV programma Jazz Scene USA, waarin Cannonball Adderley speelt en geinterviewed wordt door Steve Binder. Luister naar het tweede deel, warin hij het nummer Primitivo en Bossa Nova Nemo speelt.

Dit fragment komt van het Amerikaanse continent en werd gemaakt op 29 oktober 1962. Anderhalf jaar later was hij in Europa en mocht hij optreden in de Engelse equivalent van dit programma Jazz 625, dat ik zelf vaak "beter" vind. Hij nam op 12 mei 1964 twee programma's van een half uur op en ik wil een nummer uit het eerste programa laten horen, getiteld Jive Samba.<

Een mooi fragment.

Hans Koert - keepswinging@live.nl
HONOURING CANNONBALL and NAT ADDERLEY:

Komend seizoen zullen Rolf Delfos en Jan Van Duikeren met hun kwintet langs de Nederlandse podia trekken met hun programma Honouring Cannonball and Nat Adderley. Je vindt de data van deze concerten op de Jazz Impuls pagina. In Zeeland moeten we nog even geduld hebben, want deze groep staat gepland voor maart 2009 in het Ledeltheater in Oostburg. Dit is trouwens ook het eerste en de laatste concert uit de, letterlijk honderden uitvoeringen, die te vinden zijn in het schitterende Jazz Impuls seizoensprogramma, dat Zeeland aandoet. Willen we concerten uit dit Jazz Impuls programma bezoeken, dan zijn de dichtsbijzijnde concerten in Bergen op Zoom, Roosendaal en Breda: letterlijk Batse reizen !! Een gemiste kant - heren theaterdirecteuren !! We blijven helaas voor Jazz Impuls concerten een witte plek op de kaart.

Hans Koert keepswinging@live.nl

ORIGINAL PRAGUE SYNCOPATED ORCHESTRA:

Tientallen jaren was ik lid van de Wassennaarse Jazzclub die helaas niet meer bestaat, schrijft Gerrit P.
Op een van deze avonden maakte ik kennis met dit orkest, zij het via een grammofoonplaat uit een verzameling. Ik was gelijk verkocht, helaas was de betreffende plaat al lang niet meer leverbaar; ik praat al van ca 20 jaar geleden. Ik heb van hem een kopie op een bandje gekregen wat ik helaas na diverse keren uitlenen ben kwijt geraakt. Toen ik eindelijk tijdens de vakantie in Praag belandde ben ik direct diverse CD zaken binnengelopen voor een CD van het betreffende orkest, echter zonder succes!!
De tweede dag van ons bezoek aan de stad wandelden we over de Karelsbrug waar een leuke jazzband speelde waar we een poosje naar geluisterd hebben. Eind van de middag toen we dezelfde brug weer over moesten werden we weer getroffen door mooie jazzmuziek en het tot mijn stomme verbazing bleek het het Originaldi Prazsky Synkopicky Orchestra te zijn, geweldig.
Natuurlijk een tijd geluisterd en met een paar van de bandleden gesproken over hun muziek en deze toevallige ontmoeting. Na een CD gekocht te hebben zijn we helemaal gelukkig naar ons vakantie adres gereisd. Thuis gekomen ben ik op internet gaan kijken en vond daar uw mooie site met o.a. veel informatie over het Praagse orkest. Speciaal de info over de plaat opgenomen in Breda op 6 Mei 1978. (Gerrit P.)

Beste Gerrit. Je emailadres werkt niet. Stuur me een mailtje via een andere mailadres naar keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Les Liaisons Dangereuses

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Some months ago I bought myself in Copenhagen ( in Jazzklubben, a record shop at the Gothersgade) the Les Liaisons dangereuses soundtrack with Art Blakey´s Jazz Messengers avec Barney Wilen ( = with Barney Wilen).This film was released in 1960 and directed by Roger Vadim, starring Jeanne Moreau, Gerard Phillipe and Annette Vadim. Well - I'm not really interesting in the film ( a bit - I'll explain later .... ), but I'm anxious to learn more about the sound track. This album with the Bande Originale Integrale de Art Blakey's Jazz Messengers is, as Ilearned, not the complete sound track.

Shot from the film with Kenny Clarke, drums and Kenny Dorham on trumpet.

I learned that it was intented to ask Thelonious Monk to do the soundtrack while on tour in Paris, but, unfortunally that tour was cancelled so Marcel Romano, who ws responsable for the soundtrack had to go to New York with the scripts and a list with the exact timings for each scene. Thelonious Monk recorded with his quintet, featuring Charlie Rouse and Barney Wilen on tenor saxophones, Sam Jones on bass and Art Taylor on drums. They recorded part of the sound track at the Nola studios in New York around the 27th of July 1959. This session was used in the film, but it seems that it was never released on CD.

Shot from the studio: Lee Morgan, Art Blakey, the producer and (prob) Duke Jordan or Bobby Timmons.

I found a short compilation of some shots and you can see a fragment of Miguel's Party with Blakey's music and others with Thelonious Monk's.

Art Blakey played with his Messengers the music from the so-called party-scenes at Miguel's used in the film on the 28th and 29th of July 1959. The musicians recorded tunes, like No Problem, Prelude in Blue, Valmontana, Miguel's Party, Weehawken Mad Pad and No Hay Problema which can be labeled as a latin version of No Problems.
Shot from the studio with in front Barney Wilen.

In the film this group was called The Afro Cuban Boys. The musicians that made the music were Art Blakey on drums of course, Lee Morgan on trumpet, Barney Wilen on soprano and tenor saxophone ( he was also on the Monk sound track recordings), Duke Jordan and Bobbby Timmons at the piano, Jimmy Merritt bass, John Rodrigez on bongos and Tommy Lopez and William Rodriguez on congas. Barney Wilen, the liner notes read, had played at Newport with Toshiko Akiyoshi and Roy Haynes. Although I have searched on internet I haven't found scenes from this so-called Miguel's party in which this music was used. And that's a pity, because I love to see it ..... because, it is remarkable, that on the film set some other musicians were "playing": Kenny Dorham was on the film the trumpet player, but the sound was made by ..... Lee Morgan. Kenny Clarke plays the drummer man, while on the sound track Art Blakey makes "the noise for the talkies". Both Barney Wilen and Duke Jordan were on the film too, and that's why I love to see fragments of that scenes.
Can someone help me?

Hans Koert - keepswinging@live.nl



THELONIOUS MONK:

Thelonious Monk Quartet: Thelonious Monk piano - Ahmed Abdul-Malik bass - Roy Haynes dm: Blue Monk = Coming On The Hudson = Epistrophy = Evidence = Light blue = Rhythm-a-ning. Recorded live at The Five Spot Café in New york City on the 7th of August 1958, today fifty years ago, and released on Thelonious in Action ( RLP12-262)

Other tunes recorded on this day were released on Misterioso (RLP 12-279)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Een paar maanden geleden kocht ik bij Jazzklubben aan de Gothersgade in Kopenhagen in de CD Les Liaisons dangereuses soundtrack met Art Blakey´s Jazz Messengers avec Barney Wilen ( = met Barney Wilen). Deze film ging in premiere in 1960 en was geregiseerd door Roger Vadim, met als hoofdrolspelers Jeanne Moreau, Gerard Phillipe en Annette Vadim. Nu ben ik niet echt in de film geintereseerd ( of eigenlijk toch wel; daarover later ...) maar meer in de soundtrack. Deze plaat namelijk met the Bande Originale Integrale de Art Blakey's Jazz Messengers is, ontdekte ik, niet de hele soundtrack.

Shot uit de film met Kenny Clarke op slagwerk en Kenny Dorham op trompet.

Het was de bedoeling dat Thelonious Monk de soundtrack zou opnemen tijdens zijn tour door Europa in Parijs, maar deze serie concerten ging niet door. Marcel Romano, die verantwoordelijk was voor de muziek bij de film, reisde toen naar New York, met een script vol nauwkeurige aanwijzingen en informatie over de lengte van de sets. Hij nam de muziek op met Thelonious Monk en zijn Quintet met daarin Charlie Rouse en Barney Wilen op tenorsax, Sam Jones op bas en Art Taylor op slagwerk. Ze namen een deel van de soundtrack voor de film op in de Nola studios in New York rond de 27ste juli 1959. Deze opnamen zijn gebruikt in de film, maar schijnen nooit heruitgebracht op CD.

Shot uit de studio: met Lee Morgan, Art Blakey, de producer en (waarschijnlijk) Duke jordan of Bobby Timmons.

Ik vond een korte compilatie met drie fragmenten uit de film, waarbij je een fragment van Miguel's Party ziet met Blakey's muziek en een ander fragment met de muziek van Thelonious Monk.

Art Blakey speelde met zijn Messengers, de muziek voor de zgn. party-scene bij Miguel's gebruikt in de film. De musici namen nummers op als No Problem, Prelude in Blue, Valmontana, Miguel's Party, Weehawken Mad Pad en No Hay Problema, dat je als een Latijns-Amerikaansee versie van No Problems kunt beschouwen.

Shot uit de studio met op de voorgrond Barney Wilen.

In de film worden ze The Afro Cuban Boys genoemd. De musici die de muziek maakten waren Art Blakey op slagwerk uiteraard, Lee Morgan op trompet, Barney Wilen op sopraan- en tenorsax ( hij speelde ook mee op de Monk soundtrack), Duke Jordan en Bobbby Timons aan de piano, Jimmy Merritt bas, John Rodrigez on bongo en Tommy Lopez en William Rodriguez op conga's. Barney Wilen, volgens de bijgevoegde informatie, had op het Newportfestival gespeeld met Toshiko Akiyoshi en Roy Haynes. Hoewel ik zorgvuldig op het internet heb gezocht, kon ik geen bewegende beelden van deze zgn. Miguel's Party vinden, waarin deze muziek te horen is. En waarom wil ik dat zo graag ook zien? Omdat niet de bovengenoemde musici op de film "spelen", maar op trompet Kenny Dorham, die de muziek van ...... Lee Morgan playbacked en Kenny Clarke die "speelt" achter de drums van Art Blakey. Zowel Barney Wilen als Duke Jordan waren op de film te zien ....... en daarom wil ik graag dat fragment eens bekijken. Wie kan me helpen?

Hans Koert - keepswinging@live.nl


THELONIOUS MONK:

Thelonious Monk Quartet: Thelonious Monk piano - Ahmed Abdul-Malik bas - Roy Haynes slagwerk: Blue Monk = Coming On The Hudson = Epistrophy = Evidence = Light Blue = Rhythm-a-ning. Opgenomen live in de Five Spot Café in New York City op 7 augustus 1958, vandaag dus vijftig jaar geleden en uitgebracht op de LP Thelonious in Action ( RLP12-262)

Andere nummers, die dag opgenomen zijn uitgebracht op Misterioso (RLP 12-279)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Chico O'Farrill: De Norman Granz Opnamen

( To the English translation.)
Chico O' Farrill: The Norman Granz Recordings
Chico O' Farrill, de Cubaanse bandleider en componist, wordt vaak vergeleken met Duke Ellington en ook wel The Duke Ellington of Latin Jazz ( = De Duke Ellington van de Latijns-Amerikaanse Jazz) genoemd. Dankzij Lonehill Jazz kunnen we nu genieten van zijn vroege opnamen uit de jaren vijftig, geproduceerd door Norman Granz op een dubbelcd uit 2005, getiteld Chico O' Farrill - The Complete Norman Granz Recordings. ( Lonehill JazzLHJ10172)

Chico O' Farrill, geboren in Havana, Cuba in oktober 1921 als Arturo O' Farrill, bezocht in de jaren dertig de militaire academie in Georgia en hier kwam hij in contact met de jazz. Hij ging de trompet bespelen en, nadat hij afgestudeerd was, keerde hij terug naar Cuba. Daar richtte hij een eigen band op, maar hing al snel de trompet aan de wilgen om zich te storten op het arrangeren. Hij ging muziek bewerken voor het Isidro Pérez Orchestra. In 1948 keerde hij terug naar New York waar hij de arrangementen mocht maken voor de Gil Fuller's band. Hij ontmoette klarinetist Stan Hasselgard en dankzij hem kwam hij in contact met Benny Goodman, die hem als arrangeur kon gebruiken. Benny, overigens, gaf hem zijn bijnaam Chico. Hij werd een veelgevraagd arrangeur en in zijn cv. vind je nummers als Undercurrent Blues, opgenomen door het Benny Goodman Orkest in Hollywood in februari 1949, Stan Kenton's versie van Cuban Episode of zijn welbekende Afro-Cuban Jazz Suite, gespeeld door Machito.

Deze Afro-Cuban Jazz Suite is nu compleet beschikbaar op deze dubbelcd. Het werd opgenomen in december 1950 en in het orkest speelden bekende namen zoals Harry "Sweet" Edison, Al Stewart, Charlie Parker en Buddy Rich. Deze suite is ook opgenomen voor de film-documentaire Calle 54 en ik vond een fragment waarin je Arturo "Chico" O' Farrill bezig kunt zien voor het orkest, waarin je zijn zoon Arturo O' Farrill aan de piano en Horacio "El Negro" Hernandez achter het drumstel kunt ontdekken. Deze energieke slagwerker speelde met zijn groep in de Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen november 2005. Afro-Cuban Jazz Suite: Chico O' Farrill ( ca. 1990)

Deze Lonehill Jazz dubbelcd bevat een compleet overzicht van alle zes Norgran and Clef LPs,die bekend geworden zijn als de Norman Granz opnamen, waaronder de complete Afro-Cuban Jazz Suite en het vervolg hierop The Second Afro-Cuban Jazz Suite, die, naar mijn bescheiden mening weliswaar minder bekende muzikanten bevat, maar muzikaal gezien interessanter is. Lang geleden publiceerde Verve al deze Norman Granz opnamen op een dubbelalbum, maar deze Lonehill is iets completer, omdat hier het ontbrekende nummer Munequita Linda door Maria Mendez Grever uit juni 1951 opstaat. ('t is maar dat je't weet !!)

Ik heb een paar weken geleden, toen we voor een korte vakantie in een caravan aan de overkant zaten, in Nieuwvliet, een zestal CDs meegenomen, maar omdat het weer niet je-dat was, betekende dat veel binnen zitten en dus heb ik deze dubbel CD vele malen kunnen beluisteren en hij is tot mijn favorieten gaan behoren.
Chico O'Farrill overleed in New York City in juni 2001 en zijn zoon Arturo zwaait nu de scepter over deze band, die hij van zijn vader overnam een paar maanden voor zijn dood. A great highly influential arranger, one of the unsung heroes of Afro-Cuban Jazz !! (Scott Yanow) (= Een groots belangwekkend arrangeur, één van de miskende helden van de Afro-Cubaanse muziek ( Scott Yanow))

Hans Koert- keepswinging@live.nl
Everybody Mess Aroun' - 142512-2 en Georgia Grind - 142513-3

GEORGIA STRUTTERS ( met: Perry Bradford viool en leiding, Bubber Miley kornet, onbekende trombone, Herschel Brassfield klarinet en altsax, Mike Jackson piano, Gus Horsley banjo en een cymbaal op het eind ....... Deze twee nummers werden opgenomen 6 augustus 1926, dus net als mijn moeder, 82 jaar geleden.

De Georgia Strutters hebben in 1926 en 1927 maar een drietal platen gemaakt, alle voor Harmony. De leider Perry Bradford had ook nog een eigen band sinds het begin van de jaren twintig, de Jazz Phools. Bubber Miley horen we terug in de vroege Duke Ellington orkesten, zoals de Washingtonians en de Kentucky Club Orchestra waar hij verantwoordelijk is voor het dronken wow-wow growling geluid op de trompet.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlandse vertaling)

Chico O' Farrill, the Cuban band leader and composer, is often compared to Duke Ellington, labeled as The Duke Ellington of Latin Jazz. Thanks to Lonehill Jazz you can now listen to his early 1950s recordings, produced by Norman Granz. I made a contribution titled Chico O'Farrill; The Norman Granz Recordings.

If you love to be informed today (why not?) please take one of my previous blogs. I'd suggest the contribution titled Crumb - The Original Soundtrack, about the documentary of the rather remarkeble artist and record collector Robert Crumb or the contribution An Epochmaking Invention, about a new invention, the unbreakable gramophone record !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl
Everybody Mess Aroun' - 142512-2 - Georgia Grind - 142513-3

GEORGIA STRUTTERS (Perry Bradford violin and leader, Bubber Miley cornet, unknown trombone, Herschel Brassfield clarinet and alto saxophone, Mike Jackson piano, Gus Horsley banjo and a cymbal on the end of the tunes .....

These tunes were recorded 82 years ago, like my mother, the 6th of August 2008.

The Georgia Strutters only made three records in 1926 and 1927, all for Harmony. Perry Bradford had also his own band since the early 1920s, The Jazz Phools. Bubber Miley was playing in the early Duke Ellington Orchestras, like the Washingtonians and the Kentucky Club Orchestra, where he was responsable for the drunk wow-wow growling sound on trumpet.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Chico O'Farrill: The Norman Granz Recordings

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Chico O' Farrill, the Cuban band leader and composer, is often compared to Duke Ellington and labeled as The Duke Ellington of Latin Jazz.
Thanks to Lonehill Jazz you can now listen to his early 1950s recordings, produced by Norman Granz on a 2005 double CD titled Chico O' Farrill - The Complete Norman Granz Recordings. ( Lonehill Jazz LHJ10172)

Chico O' Farill, born in Havana, Cuba October 1921 as Arturo O' Farrill, went to the military academy in Georgia during the late 1930s which brought him into contact with jazz music. He started to play the trumpet and returned, after graduating, to Cuba. He started his own band, but concentrated on arranging and stopped playing the trumpet in the band. Later he became the arranger for the Isidro Pérez Orchestra. In 1948 he returned to New York where he started in the Gil Fuller's band, where he became responsable for the arrangements. He met clarinet player Stan Hasselgard and thanks to him, he became the arranger in the Benny Goodman's Orchestra. Benny, by the way, give him his nick name: Chico. He became a sought after composer and arranger and I only have to mention Undercurrent Blues as recorded by Benny Goodman in Hollywood, February 1949, Stan Kenton's version of Cuban Episode or the well known Afro-Cuban Jazz Suite as played by Machito; all famous Chico O' Farrill compositions.

This Afro-Cuban Jazz Suite is now complete available on this 2CD set. It was recorded in New York December 1950 and in the orchestra you can find a lot of famous jazz musicians, like Harry "Sweet" Edison, Al Stewart, Charlie Parker and Buddy Rich. This suite was also recorded for the film/documentary Calle 54 and I found a film fragment in which you can see Arturo "Chico" O' Farrill conducting the orchestra, featuring his son Arturo O' Farrill at the piano and Horacio "El Negro" Hernandez, the energetic drummer, who played with his group in our Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen ( in the south west part of The Netherlands) November 2005. Enjoy the fragment:

The Lonehill Jazz 2CD album contains a complete survey of all six Norgran and Clef recording dates and you can find 44 tunes, including the complete Afro-Cuban Jazz Suite and its successor The Second Afro-Cuban Jazz Suite, which is, in my opinion, better then the first, original one. It seems that there has been a previous reissue by Verve, titled Cuban Blues, but the Lonehill Jazz release has one extra, the tune Munequita Linda by Maria Mendez Grever (June 1951).

I took six CDs to my holiday home some weeks ago, including this 2CD set, and, because the weather was rather rainy and cold, we had to kill our time inside, so I listened several times to this great compilation I really learned to appreciate it. Chico O'Farrill passed away in New York City June 2001 and his son Arturo took over the band a few month before his death. A great highly influential arranger, one of the unsung heroes of Afro-Cuban Jazz !! (Scott Yanow)

Hans Koert- keepswinging@live.nl

LEE YOUNG:

Yesterday I pointed you to the death of Lee Young, drummer and brother of the great tenor sax player Lester Young. Althouh I searched for a decent picture of Lee I couldn't find one - maybe a result of the fact that the media didn't pay much attention to him. This morning I found a picture I love to share with you.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Chico O' Farrill, de Cubaanse bandleider en componist, wordt vaak vergeleken met Duke Ellington en dan ook genoemd The Duke Ellington of Latin Jazz. Lonehill Jazz heeft nu al zijn vroege opnamen uit de jaren vijftig opnieuw heruitgebracht en hierover wil ik graag morgen in de bijdrage: Chico O'Farrill - De Norman Granz Opnamen meer vertellen.
Wie zich toch vandaag wil verdiepen in een interessant onderwerp geef ik een paar bijdragen in overweging van ongeveer een jaar geleden getiteld Crumb - The Original Soundtrack, over de documentaire die gaat over het leven van de excentrieke tekenaar - jazzverzamelaar Robert Crumb en een bijdrage over An Epochmaking Invention, over een, begin jaren dertig, vernieuwende uitvinding, de onbreekbare gramofoonplaat.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Till Grünewald: Phonosource

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Sometimes you have to act on your feelings. Like this time. I found this album, Till Grünewald's Phonosource and to be honest - the name Till Grünewald was unknown to me. I bought it, thanks to the subtitle: featuring Bert Joris & Matthieu Michel. Well, Bert Joris is the Belgian trumpet player, who lived both in Belgium as in Switserland thanks to his job on the Swiss Jazz School where he teached for some years. In September he will play as a guest soloist with the famous Vanguard Jazz Orchestra in the Village Vanguard Club in New York City, so ...........now you know where we are talking about !! I felt I had to take that recording.

Till Grünewald Quartet: Philip Henzi piano, Till Grünewald tenor sax, Tobias Friedli drums en Lorenz Beyeler bass.

Well - I made a good choice. When I played the first tune , titled 166, a Grünewald composition, I learned that my almost unerring instinct proved that I was right. Bert Joris (2007)(photo courtesy Hans Koert)

The tune starts with a duo of both Bert Joris on trumpet and Till Grünewald on tenor saxophone, before the rhythm section takes over. Great !! By the way: the title 166 refers to Till's other passion: cars. It refers to his Alfa Romeo 166. The Till Grünewald Quartet contains Till Grünewald on tenor and soprano saxophone, Philip Henzi at the piano, Lorenz Beyeler on bass and Tobias Friedli on drums. Bert Joris is special guest on trumpet and the other guest is Matthieu Michel who also plays trumpet and fluegelhorn.

Till Grünewald was born in June 1977 in Zürich, Switserland and studied at the Swiss Jazz School in Bern, the school where Bert Joris was one of the teachers. He plays professional now and is to be heard in bands like the Swiss Jazz Orchestra. This album, Phonosource, is his first recording and, to be honest, it is really great, not only the tracks with Bert Joris ( Bert is on three tunes only ) but also with the other trumpet player Matthieu Michel, born in Fribourg April 1963. The other members of the band all studied at the Swiss Jazz School. On the album eight tracks, half of it composed by Till Grünewald himself, two by his piano player Philip Henzi ( who also arranged Ellington's Caravan) and one by Tobias Friedli, the drummer: Devil's Dance.

I love to share with you a fragment by the Swiss Jazz Orchestra, that played a Philip Catherine composition, arranged by Bert Joris, titled Dance for Victor. The violin player is Tobias Preisig and the trumpet player Daniel Woodtli. You can hear Till Grünewald after 3:25 minutes. This recording was made April 2008. Enjoy it

This album contains some great hardbop music by a