Hootin' The Blues

( Naar de Nederlandse vertaling.)

There are but few blues players I like to hear. Lonnie Johnson , in fact, is the only one I love to play now-and-then thanks to his great guitar playing and his duets with Eddie Lang. Except some compilation CDs, like the interesting Stuff That Dreams Are Made Of, I don't have no blues in my collection. When I find new records for my collection, there probably will be no blues in my supermarket basket, until ................... some weeks ago. When I came home with some very cheap priced 4 CD sets of Quadromania I realised I bought one played by Sonny Terry & Brownie McGhee. I guess I must have mixed up the names to Sonny Clark and Clark Terry, Clifford Brown and Howard McGhee: You're gettin' old, daddy !! But of course, I gave the record a change and played the music and liked the way Sonny Terry played his harmonica. In fact, I heard something familiar. The way Sonny Terry played his instrument reminded me to the days I was a young adult. In those days I had one blues LP, I played regularly and I liked that one, although I couldn't remember the name of the artist by now. I remembered that he played a tune on harmonica, maybe titled Locomotice Blues or something like that: "Heading up for Chicago" was shouted somewhere during that track, I thought to remember. I decided to make a blog out of this subject and started to find some information and film fragments. I found some performances of Sonny Terry and Brownie McGhee playing Hootin' The Blues and then the penny dropped. I recognized the tune as one of the tracks of that LP.

Well, the 4CD set of Sonny Terry and Brownie McGhee gets a place in my collection, being a landmark in my personal musical development.

Sonny Terry was born in Greensboro, Georgia and became blind due to two accidents in his youth. He learned to play the harmonica. In the 1930s he played with Blind Boy Fuller for some years and made his first recording due to a succesfull performance in John Hammonds From Spiritual To Swing concert in Carnegie Hall. In 1939 he met Brownie McGhee and formed a duo that has been very succesfully. Although Sonny Terry made a lot of other records with other accompanists, his cooperation with Brownie McGhee would last until the end. Sonny Terry is a harmonica virtuoso with a recognizable style. He combines his voice and the harmonica in an easy to remember way. His skill at combining voice and harmonica with falsetto whoops and holers, alternating with the wails of the instrument played crossed was unsurpassed in the region, Paul Oliver said in his book The Story Of The Blues; a book that should in my nostalgic list too, as I have it for 40 years.

I love to share some great fragments. First a kind of slide show with pictures of Sonny Terry's life and second two fragments of the same song, Hootin' ( the) Blues at different occasions, probably somewhere in the 1960s.

Slide show





Sonny Terry - Brownie McGhee - Hootin' Blues - 1962

Hootin' The Blues Sonny Terry - Brownie McGhee - Pete Seger

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
miles davis/live from his last concert in avignon - 2 = blue note jazzmen/ (2) = george gershwin/on screen III // early recordings of the 20s (2) = sonny terry-browny mcghee/whooping the blues - quadromania (4) cd 2 = os carioquinhas no choro/1977 = art farmer/the aztec suite

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Er zijn maar een paar bluesmuzikanten die ik graag hoor. Één ervan is Lonnie Johnson die ik waardeer om zijn gitaarspel, alleen of in duo met Eddie Lang. Veel meer dan nog wat verzamelcds, zoals de interessante The Stuff That Dreams Are Made Of, heb ik niet in mijn verzameling. Je zult me dan ook niet gemakkelijk kunnen betrappen op een blues-plaat in mijn supermarkt mandje, tot ......... een paar weken geleden. Ik had me laten verleiden een aantal goedkoop geprijsde 4 CD sets van Quadromania aan te schaffen en toen ik thuis kwam realiseerde ik me dat er een bluesCD tussen beland was, gespeeld door het Sonny Terry & Brownie McGhee duo. Ik denk dat ik in een moment van bewustzijnsvernauwing namen verhaspeld had tot Sonny Clark en Clark Terry, Clifford Brown en Howard McGhee: Hoe dan ook ..... ; het zij zo - 't zal de leeftijd zal wezen !! Natuurlijk krijgt zo'n plaat nog een kans en speelde ik hem en ik kon het mondharmonica spel van Sonny Terry best wel waarderen; sterker nog - de typische manier van spelen, de mondharmonica afgewisseld door allerlei keelklanken en woorden, kwam me heel bekend voor. Ik had vroeger één blues LP en die moet van Sonny Terry zijn geweest, al herinner ik me de naam niet. Ik herinner me dat er een nummer op stond waarin hij een trein nabootste "Heading up for Chicago" werd er ergens geroepen geloof ik en als ik het een naam moest geven denk ik vaag aan Locomotice Blues. Gisteren besloot ik een blog te wijden aan dit onderwerp en toen ik naar informatie en filmfragmenten zocht vond ik verschillende opnamen van Sonny Terry en Brownie McGhee die het nummer Hootin' The Blues speelden en toen viel het kwartje; dat nummer stond ook op die bewuste LP.

De 4CD set met Sonny Terry en Brownie McGhee mag in mijn collectie blijven als een onderdeeltje in mijn muzikale ontwikkeling, zullen we maar zeggen. Sonny Terry werd geboren in Greensboro, Georgia en raakte blind door twee ongevallen in zijn jeugd. Hij leerde mondharmonica spelen en trad in de jaren dertig samen op met Blind Boy Fuller. Hij maakte eind jaren dertig zijn eerste plaat dankzij een succesvol optreden tijdens John Hammond's From Spiritual To Swing concert in Carnegie Hall. In 1939 leerde hij Brownie McGhee kennen met wie hij ging samenspelen. Hoewel hij daarna nog met veel andere bluesartiesten duo's vormde hield het duo Sonny Terry - Brownie McGhee stand tot het eind. Sonny Terry is een mondharmonicaspeler met een eigen stijl, zijn afwisselend gebruik van instrument en stem is gemakkelijk te herkennen. Hij combineert de vaardigheid om met zijn harmonica en met hoge kopstem geluiden en klanken afwisselend te gebruiken; een manier van spelen, die ongebruikelijjk was in die tijd, schrijft Paul Oliver in zijn boek The Story Of The Blues; een boek dat eigenlijk ook thuis hoort in het lijstje met nostalgische boeken, aangezien ik het ook al veertig jaar heb.

Ik heb een paar filmfragmenten gevonden waarin het duo het nummer Hootin' ( the) Blues vertolkt, waarschijnlijk in de jaren zestig, voorafgegaan door een diavoorstelling waarin het leven van Sonny Terry wordt belicht.

Diashow


Sonny Terry - Brownie McGhee - Hootin' Blues - 1962

Hootin' The Blues: Sonny Terry - Brownie McGhee - Pete Seger

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

miles davis/live from his last concert in avignon - 2 = blue note jazzmen/ (2) = george gershwin/on screen III // early recordings of the 20s (2) = sonny terry-browny mcghee/whooping the blues - quadromania (4) cd 2 = os carioquinhas no choro/1977 = art farmer/the aztec suite

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Hamilton De Holanda

( Naar de Nederlandse vertaling.)

It is suggested that there are more similitaries then differences between choro music and jazz music. I don't know if this true, but I learned that the history of the development of both music styles have a lot in common. Yesterday I saw some fragments of films of Hamliton De Holanda, a bandolim player that feels at home in both jazz and choro music.

Born in 1975 he plays the Portuguese guitar, the so-called bandolim, made famous by musicians like Jacob Do Bandolim. He added an extra ( double) string to his instrument which makes it possible to develop a more polyphonic playing technique. The sound of this 10 string bandolim ( all strings double on this instrument) is powerful and precise. Although I never have heard an album of him I became fascinated by the way he plays his instrument due to some film fragments of performances.

Hamilton De Holanda is one of those raising stars in Brazil we should keep an eye on. He feels comfortable, not only in choro or jazz music, but also in a classical orchestra, with famous artists like the Buena Vista Social Club or with jazz musicans like Stanley Jordan. He will, I'm sure about that, develop to a global artist, and will get known beyond the borders of Brazil. He has been in Europe, most of the time in France, and I found a fragment from a TV program where he shows his extended instrument at a festival in Corsica. .
This summer he will play at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam, I learned, with his Brasilianos Quintet and in October he is sceduled in The Netherlands again: in the Oosterpoort in Groningen, in the Zuiderpershuis in Antwerp (Belgium), in the Doelen in Rotterdam and the Tropenmuseum in Amsterdam. You can find the exact dates bij clicking on his website.

I love to share with you some fragments, where he tells about his instrument, with his Brasilianos Quintet and alone on stage in Brasilia ( Brazil). I hope you'll become as fascinated by this young rising star as me, that builds bridges between choro and jazz music.


I hope to find his CDs very soon !!

Recorded 19 July 2006 in Patrimonio, France

Hamilton de Holanda Quintet "Brasilianos" performing at Patrimonio Festival july 2006 - Corsica - France. Programme TV

Hamilton de Holanda Quintet live performance "Caçua" of the CD "Brasilianos" - Biscoito Fino-Discmedi 2006

Hamilton de Holanda Solo live performance "Disparada" from the live solo CD "01 Byte 10 Cordas" - Biscoito Fino-Discmedi 2006

This contribution has also been posted at the Choro web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
freddie hubbard/hub-tones = louis armstrong and his hot five and seven/epoque 1927 = chick corea/circulus (2) = miles davis/at carnegie hall (2) = art tatum/complete pablo solo masterpieces-6 = theo uden masman-original ramblers = fernando caneca/visitando canhoto da paraiba

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Er wordt wel beweerd dat er meer overeenkomsten dan verschillen zijn tussen de choro muziek uit Brazilië en de jazz, oorspronkelijk uit Amerika. Ik weet niet of dat zo is; wel ontdekte ik dat de ontstaansgeschiedenis van beide stijlen veel overeenkomsten heeft. Gisteren vond ik een aantal filmfragmenten van Hamlton De Holanda, een Braziliaanse bandolimspeler die zich met gemak thuis voelt in zowel de choro - als jazzmuziek.
Hamilton De Holanda werd geboren in 1975 en speelt de Portugese gitaar, ook wel bandolim genaamd, beroemd gemaakt door musici als Jacob Do Bandolim. Hij plaatste een extra snaar ( in feite twee, aangezien ale snaren op dit instrument dubbelen ) op zijn instrument, zodat hij een meerstemmige manier van spelen kon ontwikkelen. Het geluid van deze 10 snarige bandolim is dan ook krachtig en nauwkeurig. Hoewel ik nooit een opname van deze jonge veelbelovende Braziliaan had gehoord, raakte ik geboeid door zijn manier van spelen door een aantal filmfragmenten waarin hij te zien en te horen is.
Hamilton De Holanda is één van snelrijzende sterren aan het muziekfirmament, die we in de gaten noeten houden, denk ik. Hij is voelt zich thuis op alle podia met allerlei soorten muziek; of het nou om een klassiek orkest gaat, of een beroemde groep als de Buena Vista Social Club of met ervaren jazzmusici die hun sporen verdiend hebben, zoals Stanley Jordan; hij draait er zijn hand niet voor om. Hij zal dan ook snel bekend worden buiten Brazilië. Hij reisde vorig jaar naar Europa en trad onder andere op in Frankrijk. Deze zomer treedt hij op met zijn Brasilianos Quintet op het Northsea Jazz Festival in Rotterdam en in oktober is hij ook op andere podia in onze omgeving te horen, zoals De Oosterpoort in Groningen, Het Zuiderpershuis in Antwerpen, in De Doelen in Rotterdam en het Tropenmuseum in Amsterdam. Je vindt de precieze data op zijn website.

Ik vind het leuk om een paar filmfragmenten van optredens te laten zien. Eén optreden komt uit een TV programma opgenomen tijdens een festival in Corsica ( Frankrijk) en hierin vertelt hij meer over zijn instrument. Verder optredens met zijn Brasilianos Quintet en solo op een podium in Brasilia ( Brazilie).Uiteraard hoop ik dat jullie net zo geboeid worden door deze jonge Braziliaanse bandolimspeler als ik, die een brug weet te slaan tussen choro - en jazzmuziek.

Ik hoop binnenkort zijn CDs te pakken te krijgen.



Hamilton de Holanda Quintet "Brasilianos" spelend op het Patrimonio Festival 19 juli 2006 - Corsica - Frankrijk. TV Programma.

Hamilton de Holanda Quintet live optreden "Caçua" van de CD "Brasilianos" - Biscoito Fino-Discmedi 2006

Hamilton de Holanda Solo live optreden "Disparada" van de live solo CD "01 Byte 10 Cordas" - Biscoito Fino-Discmedi 2006

Deze bijdrage is ook gepost (in het Engels) op de Choro weblog.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

freddie hubbard/hub-tones = louis armstrong and his hot five and seven/epoque 1927 = chick corea/circulus (2) = miles davis/at carnegie hall (2) = art tatum/complete pablo solo masterpieces-6 = theo uden masman-original ramblers = fernando caneca/visitando canhoto da paraiba

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Huiskamer van de Jazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The Porgy en Bess Jazz Club celebrates the fact that 50 years ago Frank Koulen, better known as De Neger, established a lunchroom in the Noordstraat in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands).

In April 2007 a lot of concerts and festivities have been planned and this weekend the festivities will be closed by some great events, like a masterclass of Lillian Boutté, Frank Groothof with Dig d' Dizz and jazz vocalist Marzih Reyhani, a blue-grass concert with The Hackensaws, a gospel service and a final concert with the South Jazz Band and the Joep Peeters band, two groups from the first hour.
Yesterday, 27th of April, the Dutch news paper NRC-Handelsblad published an extensive article in its Cultureel Supplement with the title Dit is hun huiskamer ( This is their living room ) in which Amanda Kuyper pays attention to the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen and, in general, the small jazz clubs in the Netherlands.

In her intro she samples the atmosphere of the Roy Hargrove concert of Thursday 19th of April. She describes briefly the club and concludes that the public in Porgy en Bess is sitting right in front of the musicians.

It is not by accident that she visited Porgy en Bess at Roy Hargrove's concert. Roy is one of the regular guests in Porgy en Bess who starts or ends his European tours here in Terneuzen to give a great concert. Here he can recover for a few days from a jet lag or a weary tour along festivals. For Roy this concert is his thirtheenth concert in Porgy en Bess and each time when he comes to Porgy en Bess it feels as if he comes home, he says. Maja, manager of Porgy en Bess and active in the club from the very beginning, labels the club as a huiskamer, a living room for jazz musicians, a place where they feel at home. The author of the article describes the dressing room, the bandroom she calls it, on the first floor, with its carpets and old posters as a place from a bygone time. Here Roy and its band members prepare for the concert.

Maja states that the club only can survive thanks to the numerous volunteers who are active during one of the 24 concerts each season. These volunteers, now very well recognizable in their black Porgy en Bess 50 years shirts, keep the club afloat.

When you get dollar signs in your eyes, it will ruin the unique atmosphere, Maja says.

All honour to the Porgy en Bess volunteers !!

The second part of the article is less interesting for the visitors of Porgy en Bess. The author tells about the decrease of jazz venues like Porgy en Bess, but concludes that clubs like Porgy en Bess ( and DSJ ( Dordtse Jazz Sociëteit) in Dordrecht, Paradox in Tilburg and De Tor in Enschede can survive thanks to the numerous volunteers to run the place.

The photos on this page are made by Andreas Terlaak, and published in the news paper. He made a great picture during one of Roy's flügelhorn solos during his concert. Isn't it nice to find myself sitting on the first row !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
jazz networks/blues 'n ballads = polynesians/aloha hawaii = fats waller/fats waller memorial no. 1 (5 lp) volume 5 = billie holiday/billie's blues = pride of lions/philip bailey-billy childs-roy hargrove-bobby watson-tony williams = lee morgan/sonic boom = pedro amoria/interpreta luperce miranda = conjunto epoca de ouro/compilation

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De Porgy en Bess Jazz Club viert deze maand het feit dat vijftig jaar geleden Frank Koulen, alias De Neger, zijn gelijknamige lunchroom opende aan de Noordstraat in Terneuzen.
In april 2007 is wordt dit jubileum uitgebreid herdacht met concerten, optredens en bijeenkomsten. Dit weekend staan er nog een masterclass met Lillian Boutté gepland, een optreden van Frank Groothof met Dig d' Dizz en jazzzangeres Marzih Reyhani, een blue-grass concert met The Hackensaws, een gospelkerkdienst en een slotconcert met de eveneens 50 jarige South Jazz Band en de band van Joep Peeters, beide bands van het eerste uur.
Gisteravond, 27 april 2007, publiceerde het NRC-Handelsblad een uitgebreid artikel, getiteld Dit is hun huiskamer in zijn Cultureel Supplement. Amanda Kuyper besteedt uitgebreide aandacht aan de jubilerende jazzclub en aan de problemen, die (kleine) jazzpodia in Nederland hebben om het hoofd boven water te houden.

In haar intro beschrijft ze de sfeer tijdens het Roy Hargrove concert van donderdag 19 april 2007. Ze beschrijft de club; de club ademt nostalgie, en concludeert dat je in Porgy en Bess, wat wij al lang wisten, met je neus op de muziek zit.

Het is geen toeval dat ze in Porgy en Bess terecht gekomen is bij het concert van Roy Hargrove. Roy is één van de vaste gasten hier en begint en eindigt zijn Europese tournees het liefste in Porgy en Bess. Gewoon even een paar dagen in Terneuzen om bij te komen van een jet lag of een zware tour langs de grote podia. Voor Roy is dit concert zijn dertiende en iedere keer voelt het als thuis komen, zegt hij. Maja, manager van Porgy en Bess en vergroeid met Porgy en Bess vanaf het eerste begin, noemt haar club een huiskamer voor de musici, die soms wekenlang in hotels bivakeren. Hier komen ze even tot rust - hier voelen ze zich even thuis. De acteur beschrijft de bandroom, misschien iets te veel eer voor de ruimte boven het café, waar de muzikanten zich kunnen voorbereiden op het optreden: gordijnen en pluche kleedjes, verjaarde affiches aan de muur - alsof de tijd hier stilgestaan heeft. Hier berieden Roy en zijn bandleden zich voor op het concert.

Maja stelt dat de club alleen kan bestaan dankzij de vele vrijwilligers, die zich belangeloos inzetten tijdens de ongeveer 24 concerten per seizoen. Deze groep mensen, nu goed herkenbaar dankzij hun zwarte shirts met het opschrift Porgy en Bess 50 jaar, houden de club gaande. Als je dollar tekens in je ogen krijgt, zegt Maja, is het gedaan met de unieke sfeer.

Alle lof dus voor de Porgy en Bess vrijwilligers !!

In het tweede deel van haar artikel beschrijft de auteur over de voortgaande teruggang van het aantal kleine jazzpodia, maar ze concludeert dat die clubs, die drijven op een enthousiaste groep mensen, recht van bestaan lijken te hebben; clubs als Porgy en Bess ( en DSJ ( Dordtse Jazz Sociëteit) in Dordrecht, Paradox in Tilburg of De Tor in Enschede; zij kunnen alleen overleven dankzij hun inzet.

De foto's bij het artikel zijn gemaakt door Andreas Terlaak. Eén grote foto valt meteen op, een foto waarbij Roy Hargrove bezig is met een solo op zijn bügel. Is het niet grappig mezelf daar op de eerste rij terug te zien?

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

jazz networks/blues 'n ballads = polynesians/aloha hawaii = fats waller/fats waller memorial no. 1 (5 lp) volume 5 = llie holiday/billie's blues = pride of lions/philip bailey-billy childs-roy hargrove-bobby watson-tony williams = lee morgan/sonic boom = pedro amoria/interpreta luperce miranda = conjunto epoca de ouro/compilation

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ibrahim Ferrer

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Last night I played myself the Buena Vista Social Club documentary and I liked the part with the Cuban singer Ibrahim Ferrer. In the film he sings a duet with Omara Portuondo in the studio, backed by Ry Cooder at the guitar, that fasinated me.

I used to have a copy on VHS video, made from a TV performance some years ago, but now I have the original DVD and that is great. This documentary is nowadays midpriced in record shops in The Netherlands. The documentary, made by Wim Wenders, shows how a group of old Cuban musicians, nicknamed the Super-Abuelos, super-grandfathers in Spanish, are going on tour singing their songs and having a lot of success, and fun, at concerts in New York and Amsterdam. Ry Cooder, the American guitar player and composer, took the inititiative of this great experiment. These Buena Vista Social Club concerts were late 1990s and since that time some Super-Abuelos have passed away - so did Ibrahim Ferrer; he died on the 6th of August, 2005.

Ibrahim Ferrer was born, as he tells in the film, in 1927 in a small village near Havanna and was orphaned when he was ten years old. In 1953 he started to play in Pacho Alonso's group in Santiago (Cuba), later renamed as Los Bocucos. They played their Sons, Guaracha's and other up-tempo songs in local dance halls in and around Havanna, but Ibrahim wanted to sing Boleros, but as his voice wasn't good enough, he recalled, he wasn't allowed to do so. In 1996 he recorded with the Afro-Cuban All Stars the album A Todo Cuba le Gusta where he sung the old style Bolero's. In 1999, Ry Cooder heard him singing ( I was just singing a bit for myself, Ibrahim said, and Ry Cooder heard me ..... ) and asked him to sing Boleros in the film. His voice sounds to me like the voice of Dutch singers like André Hazes, the same feeling; the same vibrato. André Hazes was a singer of Dutch corny songs and in fact, Ibrahim did do the same in Cuba, although with a latin touch.

I found some fragments I love to share with you. First of all a duet with Omera Portondo, not the one I mentioned above, but a duet of the song Quizas Quizas Quizas for a documentary about the life of Nat King Cole. The second fragment is from his last concert in Chicago where he presented his last album Rhythms Del Mundo.

Semilar records of this kind of Cuban music in my collection:

• Cuban Voices - Afro-Cuban Voices - a Waft from Havana
• Compay Segundo - Gracias Compay

Records from Ry Cooder in my collection:

• Ry Cooder-Manuel Galban/Mambo Sinuendo
• Ry Cooder/Chicken Skin Music
• Ry Cooder/ Jazz
• Ry Cooder/World of Jazz
• Ry Cooder/Get Rhythm

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
les tresors du city jazz 1953/CD 32 (Sep 1953 - Oct 1953) = arturo sandoval/tumbaito = les tresors du city jazz 1952/CD 25 (Oct 1952 - Dec 1952) = art blakey quintet/a night at birdland - volume 2 = van morrison-what´s wrong with this picture = paul jackson jr./still small voice = buena vista social club/the documentary (dvd) = the unknown marx brothers/program 1 (dvd) = max roach/mop mop

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Gisteren weer eens de documentaire the Buena Vista Social Club gespeeld en daarin voornamelijk het stuk met de Cubaanse zanger Ibrahim Ferrer bekeken. In de film zingt hij een schitterend duo met Omara Portuondo in de studio, begeleid door o.a. Ry Cooder op de gitaar. Een stukje film dat me boeide.

Ik kende de Buena Vista Social Club documentaire al van een kopie die ik ooit op VHS video gemaakt had van een uitzending op de tv, maar nu heb ik de DVD, die overal nu goedkoop te koop is. De documentaire is gemaakt door Wim Wenders, en laat een groep bejaarde Cubaanse muzikanten zien, liefkozend ter plekke bekend als de Super-Abuelos, wat zoiets als super-opa's betekent, die samen weer gaan optreden en op tournee gaan naar Amerika en Europa. Op de documentaire vinden we beelden van optredens in New York en Amsterdam ( Carré). Wat opvalt aan de documentaire is het plezier dat ze hebben en aan de wijze waarop ze genieten van al dat succes.. Ry Cooder, de Amerikaanse gitarist en componist, is de drijvende kracht achter dit alles - hij nam het initiatief voor deze concerten. Deze Buena Vista tournee's vonden plaats eind jaren negentig, en gezien de hoge leeftijd van de artiesten betekent dit dat verschillenden inmiddels overleden zijn. Ibrahim Ferrer overleed op 6 augustus 2005.

Ibrahim Ferrer werd geboren in 1927 in een klein dorpje bij Havanna en werd wees op zijn tiende. In 1953 begon hij zijn muzikale carriere in een groep onderleiding van Pacho Alonso uit Santiago (Cuba), die later omgedoopt werd tot Los Bocucos. Ze speelden in de lokale danszaaltjes Sons, Guaracha's en andere snelle Cubaanse nummers, hoewel Ibrahim veel liever Bolero's had gezongen, maar, zo vertelt hij, mijn stem was niet goed genoeg daarvoor. Pas in 1996 neemt hij met de Afro-Cuban All Stars een CD op getiteld A Todo Cuba le Gusta waar hij de Bolero's uit zijn jeugd zingt. Het wordt een succes. Het grote succes komt pas echt als Ry Cooder hem vraagt mee te doen met zijn Buena Vista Social Club project ( ik stond wat voor mezelf te zingen toen Ry Cooder me hoorde zingen en toen .............. , vertelt hij in de film.) De stem van Ibrahim doet me in de verte denken aan die van André Hazes; die trilling,die snik in zijn stem vind ik terug bij Ibrahim - natuurlijk niet zo vreemd want het repertoire, het levenslied, vertolkten ze allebei, al giet Ibrahim er uiteraard een Latijns-Amerikaans sausje overheen..

Ik vond twee fragmenten, die ik graag wil laten zien. Het eerste is een duet met Omara Portondo, niet die ik net noemde, maar één uit een documentaire over het leven van Nat King Cole. Ze zingen samen Quizas Quizas Quizas. Het tweede fragment laat een deel van Ibrahim's laatste optreden zien in Chicago, in 2005, bij de presentatie van zijn laatste album Rhythms Del Mundo.

Meer Cubaanse platen die passen bij dit onderwerp in mijn collectie:

• Cuban Voices/Afro-Cuban Voices - a Waft from Havana
• Compay Segundo/Gracias Compay

Platen van Ry Cooder in mijn collectie:

• Ry Cooder-Manuel Galban/Mambo Sinuendo
• Ry Cooder/Chicken Skin Music
• Ry Cooder/ Jazz
• Ry Cooder/World of Jazz
• Ry Cooder/Get Rhythm
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

les tresors du city jazz 1953/CD 32 (Sep 1953 - Oct 1953) = arturo sandoval/tumbaito = les tresors du city jazz 1952/CD 25 (Oct 1952 - Dec 1952) = art blakey quintet/a night at birdland - volume 2 = van morrison-what´s wrong with this picture = paul jackson/still small voice = buena vista social club/the documentary (dvd) = the unknown marx brothers/program 1 (dvd) = max roach/mop mop

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Riffing Element

( Naar de Nederlandse vertaling.)
At the Doctor Jazz Magazine Reunion in Wageningen ( center of the Netherlands), held two times a year, collectors from the Netherlands, Belgium and Germany (and some Danish and Englishmen), browse around the tables to find records to complete their collections. There are also books for sale. At the meeting last week I recollected some memories about the time we got interested in the jazz music. The origin of our discussion was a copy of the book Jazz van New-Orleans Tot Cool, the Dutch version of the well known German Das Jazzbuch - Von Rag bis Rock.

The original diagram has black lines and words on a white background.

This book, that was reprinted many times, was the major source for information about jazz in the 1950s and 1960s. Joachim Ernst Berendt, musicologist, journalist and producer of a popular radio program in Germany wrote this book in 1953. In the book, translated in many languages, he told the story of jazz, but I remember that his diagrams were very informative. With a few lines and words Berendt explained the relations between jazz men or bands as if it was a time table for the Berlin U-bahn.
This kind of diagrams give in a nutshell a survey of the jazz - with musicians and names of styles as a kind of Jazz For Dummies avant la lettre ( but that book from the 1990s had a CD to inform you about how the music sounded ). ( The book 6 Over Jazz, which has an EP, was not yet in my bookcase at that period) When I was a teenager I loved to browse through the Van Klaveren bookshop in the Lange Kerkstraat in Goes ( southwest part of the Netherlands and the major city nearby) to find any book about jazz. The only books I could afford where the so-called pocket books, released in the Prisma Boeken series. They were relatively cheap ( One guilder and twenty-five cents I remember ( = € 0.60 now)). I bought myself the Jazzlexicon written by Jack Bosch and C.J. Dollé which was a kind of encyclopedia explaining all styles, instruments and, very important, certain jazz words, only used by insiders.

Another small book that I bought was just titled Jazz, part of the so-called Arti Beeld-Encyclopedie, written by A. Heerkens , that explained in less then 65 pages in four languages ( !! ) the history of jazz. And, very important, the book also had well-organized outlines, like the one above, which shows the seven major styles ( from New Orleans up to Cool-Jazz ) with a description of its elements ( all in four languages !! ) What information did it give (in English) about, let's say, the NEW ORLEANS style? Folk-music, primitive, original, spirited. And about the DIXIELAND style? Imitative tendencies controlled, forced gaiety. And BE-BOP? More modern than folkloristic, restless, virtuosity. What to say about SWING? Supple, light-footed, the "riffing" element.

The "riffing" element ?

Can you imagine, that I wondered, as a young adult, what the "riffing" element was? Now, getting old and bold, I guess I know what they mean by "riffing" elements - the habbit of using riffs, an extensive repetition of brief patterns, but it took me fourty years to find out what it meant.

Thanks to the books of my youth !!

Some more books (for me) with nostalgia remembrances:

• Jazz Verleden, Heden en Toekomst - Marshall W. Stearns
• Jazz - André Francis
• The New Edition of the Encyclopedia of Jazz - Leonard Feather
• A Pictorial History of Jazz - Orrin Keepnews and Bill Grauer, jr.
• Jazz On Record, a Critical Guide - Charles Fox
• New Hot Discography - Charles Delaunay
• Jazzlexikon - John Jörgensen - Erik Wiedemann.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
arne domnerus quartet/dompan = sarah vaughan-lester young/one night stand = sonny stitt/stitt's bits - the bebop recordings 1949-1952 disc 1

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Tijdens de Doctor Jazz Magazine Reunië in Wageningen, die twee keer per jaar gehouden wordt, struinen verzamelaar uit Nederland, Duitsland en België ( er zitten ook Denen en Engelsen tussen) langs de tafels op zoek naar ontbrekende schakels in hun verzamelingen. Er worden ook wel jazzboeken aangeboden. Tijdens de laatste reunie kwam ik in contact met een verzamelaar, waarmee ik oude herinneringen ophaalde over onze eerste contacten met jazz-in-druk. We kwamen op dit onderwerp door het boek Jazz van New-Orleans Tot Cool, de Nederlandse versie van het bekende Duitse "handboek" Das Jazzbuch - Von Rag bis Rock.

Het originele schema is wit met zwarte letters.

Het boek, vele malen herdrukt, was de belangrijkste bron voor informatie over dit onderwerp gedurende de jaren vijftig en zestig. Joachim Ernst Berendt, musicoloog, journalist en radiomaker van populaire jazzprogramma's in Duitsland schreef dit boek in 1953. Het boek, vele malen vertaald, vertelt over de ontwikkeling van de jazz, maar ik herinner me vooral de schema's, die voor mij heel informatief waren. Met een paar lijnen en woorden legde Berendt, al was het een dienstregeling van de Berlijnse ondergrondse, de relaties tusen stijlen en musici uit, gesplitst naar de verschillende instrumenten.

Dit soort diagrammen gaven in een notedop de kennis waar ik naar verlangde als een soort Jazz For Dummies avant la lettre ( maar dat boek had in de jaren negentig tenminste ook nog een CD achterin zodat je kon horen waar ze't over hadden).

ps: Er bestond al wel het boekje 6 Over Jazz met achterin een EP-tje., maar dat had ik toen nog niet.

Als tiener struinde ik na schooltijd door de boekhandel van Van Klaveren in de Lange Kerkstraat in Goes ( Daar zat ik op de HBS) op zoek naar boeken over jazz ( en nog een heleboel andere onderwerpen, want ik had-wat-met-boeken, zouden we tegenwoordig zeggen). De enige boeken die ik kon betalen waren pockets, vooral de zogenaamde Prisma boeken. ( ze kostten toen één gulden 25 herinner ik me ( = € 0.60 nu)). Daar kocht ik de Jazzlexicon geschreven door Jack Bosch en C.J. Dollé, een soort naslagwerk waarin stijlen, instrumenten en musici werden beschreven en, belangrijkste, waar ook wat echte jazztermen uitgelegd werden, alleen bebruikt onder insiders..

Een ander boekje heette toepasselijk Jazz, en was deel van een zogenaamde Arti Beeld-Encyclopedie, geschreven door A. Heerkens , waarin in minder dan 65 bladzijden in vier talen ( !! ) ( ja ja ) de geschiedenis van de jazz beschreven werd met veel vage zwart-wit foto's. En ... heel belangrijk, ook hier weer een paar schema's, zoals hierboven afgebeeld, waarin met een paar woorden jazzstijlen, van New Orleans tot Cool Jazz ( in vier talen !! ( ja ja ) beschreven werden met alle kenmerkende elementen. Wat werd er bijvoorbeeld ( in het Nederlands) over de NEW ORLEANS stijl geschreven? Volks, primitief, origineel, veel spirit. En over de DIXIELAND?: Imitatiezucht, beheerst, geforceerd vrolijk. En de BE-BOP? Meer modern, dan volks, onrustig, virtuoos. En de SWING? Soepel, licht verend, het "riffing" element.

Het "riffing" element?

Kun je voorstellen hoe ik als tiener worstelde met de term het "riffing" element? Nu, na al die jaren, wat ouder en kaler, hier en daar wat grijs in de baard, denk ik dat ik weet wat "riffing" elementen zijn, namelijk een minuscuul klein melodietje ( een riff) dat vele malen herhaald wordt, ondersteund door verschillende akkoorden. Ik heb er wel, ondanks al die goedbedoelde informatie uit de jaren vijftig, veertig jaar over gedaan voordat de betekenis van het woord "riffing" elementen tot me was doorgedrongen.

Ondanks al die jazzboeken !!

Enkele andere nostalgische boeken over jazz uit mijn bibliotheek: >

• Jazz Verleden, Heden en Toekomst - Marshall W. Stearns
• Jazz - André Francis
• The New Edition of the Encyclopedia of Jazz - Leonard Feather
• A Pictorial History of Jazz - Orrin Keepnews and Bill Grauer, jr.
• Jazz On Record, a Critical Guide - Charles Fox
• New Hot Discography - Charles Delaunay
• Jazzlexikon - John Jörgensen - Erik Wiedemann.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

arne domnerus quartet/dompan = sarah vaughan-lester young/one night stand = sonny stitt/stitt's bits - the bebop recordings 1949-1952 disc 1

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Oliver Nelson

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Like Gene Ammons, a few blogs before, Oliver Nelson, alto and tenor saxophone, composer and arranger, seems to be one of those jazz musicians that slipped through my net. Up to now. Last night I played myself the New Jazz recording Screamin' The Blues as played by the Oliver Nelson Sextet. This album was recorded by Rudy Van Gelder May 1960.

Born in St. Louis ( June 1932) Oliver Nelson started his career in the Jeter-Pillars Orchestra and George Hudson Big Band, two St. Louis based orchestras. He toured around with Louis Jordan's band too and after he finished his military services at the navy he started a career in music in New York. This record was made during that period. It was one of the six albums he recorded - three of it with Eric Dolphy also present on Screamin' The Blues. When you listen to the first track of Screaming The Blues, with the same title as the album, you might think that Oliver Nelson might be a player that lays on the floor with his tenor aimed high, honking and screaming as loud as he could. No, that's wrong - although the first track suggest that by the screaming of his instrument, he is more a traditionalist, not a showman.

In the early 1960s Oliver Nelson became a composer and arranger and that might be the reason that he isn't as known as he should be. He became a teacher in music too. His compositions and arrangements for known artists and productions are very important; he worked for people like Duke Ellington and Ringo Starr to name two extremes; for Marlon Brando's film Last Tango In Paris ( he arranged Gato Barbieri's music ), Diana Ross's film Lady Sings The Blues (the arrangements are his) and the arrangements for Alfie, Sonny Rollin's film.

His most known composition, not on the Screaming The Blues album is Stolen Moments. I found a fragment of this tune I love to share.

A second fragment is part of a 1966 program made for the Dutch NCRV television, with Oliver Nelson in front of his band, with musicians like Art Farmer, Ake Persson and Lee Konitz and the Dutch piano player Pim Jacobs with his trio. The tune is titled Just Friends.

Oliver Nelson died in Los Angeles October 1975

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 3-4 (2) = johnny griffin'/the congregation = severino araujo orquestra tabajara/1945-1951 = harold land/the fox = jacob do bandolim/1953 a 1959 como regional do canhoto = oliver nelson/screamin' the blues

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Net als Gene Ammons, die ik eerder in een blog besprak, lijkt ook Oliver Nelson, alt en tenor saxofonist, componist en arrangeur, bij mij door de mazen van het net geglipt. Tot gisteren. Gisteren draaide ik zijn album Screamin' The Blues gespeeld door het Oliver Nelson Sextet. Deze plaat, uitgebracht op het New Jazz label, werd opgenomen door Rudy Van Gelder mei 1960.

Louis Nelson, geboren in St. Louis ( juni 1932) begon zijn carriere in het Jeter-Pillars Orchestra en in George Hudson Big Band, twee bands afkomstig uit zijn geboortestad. Hij trok rond met de Louis Jordan Band en na het vervullen van zijn dienstplicht bij de marine ging hij spelen in New York. Deze plaat is uit die periode. Het is één van de zes platen die hij rond 1960 maakte - op drie van die albums is Eric Dolphy aanwezig, met wie hij het goed kon vinden. Screamin' The Blues is er daar één van. Als je naar het titelnummer luistert denk je wellicht dat Oliver Nelson tot die groep muzikanten hoort die met gillende saxen op hun rug op het podium liggen om een wervelende show te geven - niets is minder waar, al doet het eerste nummer anders suggereren, Oliver Nelson is meer traditionalist dan een showman.

Begin jaren zestig begon Oliver Nelson zich steeds meer te specialiseren in componeren en arrangeren en dat is waarschijnlijk de reden dat hij tamelijk onbekend is. Hij ging les geven. Zijn composities en arrangementen maakte hij voor bekende musici en producties, zoals voor Marlon Brando's film Last Tango In Paris ( hij arrangeerde de muziek van Gato Barbieri ), Diana Ross's film Lady Sings The Blues (De arrangementen zijn van Nelson) en ook de muziek voor de film Alfie van Sonny Rollins zijn van hem. Verder arrangeerde hij voor Duke Ellington en Ringo Starr om twee uitersten te noemen.

Zijn belangrijkste compositie is Stolen Moments, dat niet op dit Screaming The Blues album voorkomt. Ik vond een fragment van dit nummer dat ik graag wil laten horen.

Een tweede fragment komt van een uitzending voor de NCRV televisie uit 1966 met daarin Oliver Nelson en zijn band, waarin musici als Art Farmer, Ake Persson en Lee Konitz en het Trio van Pim Jacobs te zien zijn. Het nummer heet Just Friends.

Oliver Nelson overleed in Los Angeles oktober 1975

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 3-4 (2) = johnny griffin'/the congregation = severino araujo orquestra tabajara/1945-1951 ]= harold land/the fox = jacob do bandolim/1953 a 1959 como regional do canhoto = oliver nelson/screamin' the blues

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jazz In Little Belgium

( Naar de Nederlandse vertaling.)

On the 24th of April, 1931, 76 years ago, Gus Deloof and his Racketeers recorded the tune March Of The Hoodlums in the Pathé studios in Brussels (Belgium). In his band some great Belgian pioneer jazzmen like himself on cornet, Lucien Devroye on trumpet, Jos Breyre on trombone, Jean Omer and Arthur Saguet on reeds, Jean Robert on baritone saxophone, John Ouwerx at the piano, Reggie Denys on guitar, Arthur Peeters at the bass and Jos Aerts on drums. The music on the record itself, now a rare item after 70 years, is not very special, but this tune is one of the fifty tracks in a great Belgian production.

The 2CD box Jazz In Little Belgium was released in November 2003 and I bought my copy some years ago at the Doctor Jazz Reunion in Wageningen ( The Netherlands) from Leon Dierckx, one of the compilers of the box. It contains, as the beautiful designed booklet reads: De collectie Robert Pernet, the Robert Pernet Collection. Who was Robert Pernet?

Robert Pernet was born in 1940 and became the most important Belgian record collector and discographer of Belgium. He started to collect records in the 1950s and had, when he passed away in 2001, a large collection of rare 78rpms, LPs, books and papers about the history of the jazz in Belgium. Due to the fact that there was no Belgian discography at hand ( The other famous Belgian discographer Bruyninckx published a discography too, but he tries to list all jazz jazz records, released worldwide ). Pernet started to make one himself and in 1966 he published his first version, titled Jazz In Little Belgium. In 1999 Robert Pernet published his (definitive) Belgian Jazz Discography.

Robert Pernet was a jazz musician too - he played drums with a lot of now famous Belgian jazz men like Philip Catherine ( a tune recorded with Robert Pernet on drums is in this selection), Bobby Jaspar, René Thomas, Django Reinhardt ( yes he was Belgian too ) and good old Toots Thielemans.

When Robert Pernet passed away in 2003 his large collection of records and other memorials was saved for the Belgian people by the Koning Boudewijnstichting who also took the initiative for this great 2CD set.

If you don't have this great compilation, which contains nearly 50 tracks of Belgian jazz records from the period 1910 - 1968 try to get yourself a copy.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
miss lulu white's red hot creole jazzband (with guests alain marquet & daniel huck)/my sweet lovin' man = downloads/jazz nights (own compilation) = wayne shorter/footprints live = randal corsen/evolushon = raymond scott/soothing sounds for baby - volume 1 1 to 6 months = chet baker/broken wing = jazz in history I/louis jordan-charlie parker-bud powell-lennie tristano (2) = horace silver/retrospective-discs 1 and 2 (2) = jazz in little belgium/de collectie robert pernet (2) = claudionor cruz-canhoto e seu regional/compilations

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Op 24 april 1931, nu 76 jaar geleden, nam Gus Deloof and his Racketeers het nummer March Of The Hoodlums op voor Pathé in een studio in Brussel. In zijn band zaten een aantal belangrijke Belgische jazzpioniers, zoals hemzelf op de cornet, Lucien Devroye op trompet, Jos Breyre op trombone, Jean Omer en Arthur Saguet op klarinet en saxen, Jean Robert op baritonsax, John Ouwerx achter de piano, Reggie Denys op gitaar, Arthur Peeters achter de bas en Jos Aerts op drums. De muziek van de plaat, zelf een collectors item nu, is niet zo bijzonder - het is één van de bijna vijftig tracks op een fantastische Belgische dubbel CD.

De 2CD box Jazz In Little Belgium werd uitgebracht in november 2003 en ik kocht mijn exemplaar een paar jaar geleden op de Doctor Jazz Reunie in Wageningen bij Leon Dierckx, één van de samenstellers. De box bevat, behalve een schitterend uitgevoerd boekwerkje ( in het Nederlands - er is ook een Franse versie) De collectie Robert Pernet, zoals het bijschrift vermeldt. Maar wie was die Robert Pernet?

Robert Pernet werd geboren in 1940 en groeide uit tot de grootste Belgische platenverzamelaar en discograaf van België. Hij begon platen te verzamelen in de jaren vijftig en toen hij in 2001 overleed had hij een immens grote verzameling, met daarin zeldzame Belgische 78-toeren platen, LPs, boeken en aanverwante artikelen, opgebouwd, die allemaal te maken hadden met de Jazz in België. Aangezien er geen allesomvattende discografie voor handen was bracht hij in 1966 zijn eerste Belgische jazz discografie uit, getiteld Jazz In Little Belgium. ( Bruyninckx, de andere beroemde Belgische discograaf, beperkt zich niet tot België maar beschrijft alle jazzopnamen ooit gemaakt. ) In 1999 publiceerde Robert Pernet zijn (definitieve) Belgische Jazz Discografie ( The Belgian Jazz Discography. )

Robert Pernet was zelf ook jazzmuzikant - hij speelde drums met een groot aantal Belgische jazz musici als Philip Catherine ( hij is op één van de tracks te horen samen met Robert Pernet), Bobby Jaspar, René Thomas, Django Reinhardt ( ja, die was ook Belg) en good old Toots Thielemans.

Toen Robert Pernet overleed in 2003 kon zijn grote verzameling gered worden voor het Belgische volk en werd ondergebracht bij de Koning Boudewijnstichting, die ook verantwoordelijk is voor deze schitterende uitgave met daarin bijna 50 voorbeelden uit de Belgische jazzgeschiedenis uit de jaren 1910 - 1968.

Als je nog geen exemplaar hebt, probeer er dan één te pakken te krijgen - een waardevol bezit voor elke serieuze jazzverzamelaar.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

miss lulu white's red hot creole jazzband (with guests alain marquet & daniel huck)/my sweet lovin' man = downloads/jazz nights (own compilation) = wayne shorter/footprints live = randal corsen/evolushon = raymond scott/soothing sounds for baby - volume 1 1 to 6 months = chet baker/broken wing = jazz in history I/louis jordan-charlie parker-bud powell-lennie tristano (2) = horace silver/retrospective-discs 1 and 2 (2) = jazz in little belgium/de collectie robert pernet (2) = claudionor cruz-canhoto e seu regional/compilations

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bene Nuñes

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A week ago Jerry contacted me with the request for information about a Brazilian musician his parents had on an old 45 rpm EP from the 1950s. The title of the record is Brasil Nouvelle Vague as played by Bene Nuñes, Aloysio De Oliveira and Elza Soares; three representatives of a new generation in Brazilian music, as the title suggests. His request for information concentrates on Bene Nuñes.

Bene Nuñes was a Brazilian piano player and movie star. He was born in 1920 in Rio de Janeiro. When he was seven years old he performed for the first time in the Radio Cajuti program titled Hora Infantil. He played, surprised by everybody, the tune Pé de anjo and was asked to be a regular guest for the next half year. In 1945 he became part of the Milionários do Ritmo, a band of Djalma Ferreira. He also started to play in films.
In 1951 he recorded for the Continental label some choros, titled Moleque Tumba and Gostosinho. During the 1950s he played in films and recorded several hits. Late 1950s he formed an orchestra, featuring Carlos Lyra and Luiz Reis. How popular he was in those days illustrates the fact that he was often invited to play the piano for the Brazilian president of those days Juscelino Kubistchek at balls in the Palácio do Catete, the residence of the president. Bene and his wife Dulce became the great performers of the Bossa Nova movement, with great followers like Joao Gilberto, Luis Bonfa, Bola Sete and Oscar Castro Neves to name some. During the 1970s and 1980s they became sought after accompanists in this style. Bene Nuñes passed away in 1997 in Rio de Janeiro.

The parents of Jerry bought this little record when they were young adults. Jerry still has a copy of it. It reminds him of his youth, when his parents played the record on their little gramophone, that had to be amplified by their radio in the living room.

Some people believe that music is only interesting, or has certain value if it is made by living musicians - recordings are only interesting to keep a remembrance to a certain concert or performance. When a musician has passed away the music is gone; it can never created again; the music on the records is of no value. I think those people pass over the fact that sounds, or smells or colours can appeal to certain events long ago. When I smell parsley it reminds me being an young child in my grandmother's garden in Wolphaartsdijk ( southwest part of the Netherlands) and when I hear a gramophone sung and played by musicians like Eddy Christiani,Tom Manders ( as Dorus a famous 1960s Dutch TV personality á la Charles Chaplin ) or music played by Cor Steyn on his magic organ it reminds me to our stays in Rotterdam at my uncle's house.

Jerry shared some great informal snapshots from the early 1960s from his father and mother, probably engaged or just married, at their apartement in Amsterdam playing this Brasil Nouvelle Vague record; the cover is to be seen laying on the table. Thanks Jerry for sharing these great pictures.

I found a fragment of Bene Nuñes playing the piano in one of his early 1950s films. I hope you like it.

This contribution is also posted at the Choro web log as Bene Nuñes also recorded some choros tunes at the start of his career.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
sidney bechet/young sidney bechet = monty alexander/my america = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 3-4 (2) = michael cochrane quartet/cutting edge = dan barrett/international swing party = pedro amorim/violao tenor

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Een week geleden vroeg Jerry me om informatie over de Braziliaanse pianist Bene Nuñes. Hij had thuis een 45 toeren EP-tje uit de jaren vijftig getiteld Brasil Nouvelle Vague, ooit gekocht door zijn ouders. Het bevat muziek van drie musici: Bene Nuñes, Aloysio De Oliveira en Elza Soares, drie vertegenwoordigers van een nieuwe generatie in Braziliaanse muziek, zoals de titel suggereert. Jerru was specifiek geinteresseerd in informatie over Bene Nuñes.

Bene Nuñes was een Braziliaanse pianist en filmster. Hij werd geboren in 1920 in Rio de Janeiro. Al op zijn zevende jaar speelt hij in het programma Hora Infantil voor Radio Cajuti en speelde daar, tot ieders verrassing, het nummer Pé de anjo, waardoor hij het daarop volgende half jaar regelmatig mocht optreden in het kinderprogramma. In 1945 gaat hij spelen in de Milionários do Ritmo, een band onder leiding van Djalma Ferreira. Hij begint ook te spelen in allerlei speelfilms, waarin hij vaak de piano bespeelt.
In 1951 neemt hij voor het Continental label een aantal choros op, zoals Moleque Tumba en Gostosinho. In de jaren vijftig speelt hij in films en heeft verschillende hits met zijn platen. Eind jaren vijftig formeert hij een orkest met musici als Carlos Lyra en Luiz Reis. Hoe populair hij toen was blijkt wel uit het feit dat hij regelmatig als pianist mocht optreden tijdens gala's en ontvangsten in het presidentiële paleis van de Braziliaanse president uit die dagen Juscelino Kubistchek. In de jaren zestig wordt hij, samen met zijn vrouw Dulce één van de grondleggers van de Bossa Nova, met navolgers, die grote namen zullen worden in deze stijl, zoals Joao Gilberto, Luis Bonfa, Bola Sete en Oscar Castro Neves, om er maar een paar te noemen. In de jaren 70tig en 80tig van de vorige eeuw treden ze vaak op als vertolkers van deze stijl. Bene Nuñes overlijdt in 1997 in Rio de Janeiro.

Jerry's ouders kochten dit plaatje toen ze nog jong waren. Jerry heeft dit plaatje steeds zorgvuldig bewaard. Het herinnert hem aan zijn jeugd, toen zijn ouders dit plaatje vaak speelden op hun gramofoon, die versterkt werd via de radio.

Er zijn mensen, die beweren dat muziek alleen interessant is als het gespeeld wordt door de muzikanten zelf - gramofoonplaten hebben alleen waarde als een geheugensteuntje. Als een musicus inmiddels overleden is, is de muziek weg - het kan nooit meer gemaakt worden en zelfs de gramofoonplaat heeft geen waarde meer. Ik denk dat die mensen voorbijgaan aan het feit dat muziek ook emotie is: Muziek, geuren en zelfs kleuren kunnen emoties oproepen naar gebeurtenissen of situaties uit het verleden. Als ik peterselie ruik, voel ik me weer kind in de tuin van mijn oma in Wolphaartdijk en als ik een oude plaat van Eddy Christiani ( .. en de jonge koe rent blaffend op ons toe.... zongen we dan luidkeels mee ), Tom Manders ( beter bekend als Dorus, de zwerver á la Charles Chaplin uit de begintijd van de TV) of het magische orgel van Cor Steyn denk ik steeds aan de logeerparijen bij mijn oom in Rotterdam, die deze muziek op 78-toeren had.

Jerry stuurde me een paar ongedwongen kiekjes uit begin jaren zestig met daarop zijn vader en moeder in hun apartement in Amsterdam, verloofd of misschien net getrouwd, terwijl ze het plaatje Brasil Nouvelle Vague draaien; de hoes is op beide foto's op de tafel te zien. Bedankt Jerry voor deze geweldige foto's.

Ik vond een fragment van een film uit de vroege jaren vijftig waarin Bene Nuñes piano speelt.

Deze bijdrage is ook ( in het Engels) op de Choro web log geplaatst omdat bene Nuñes begin jaren vijftig ook choros opnam.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

sidney bechet/young sidney bechet = monty alexander/my america = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 3-4 (2) = michael cochrane quartet/cutting edge = dan barrett/international swing party = pedro amorim/violao tenor

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Monty Alexander

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The reunion of the Doctor Jazz Magazine was held in Wageningen (in the middle of the Netherlands) on Saturday the 21st of April. It was the 85th edition and as I visit this meeting since 1973 ( it was held in Boskoop in those days) I must havebeen there for more then 60 times. As always there were a lot of fellow record collectors and a lot of nice stuff to find. It was remarkable to learn how much LPs were available for low prices; I bought myself a bunch of it, of course. One of the little treasures I found was an 1977 LP of the Monty Alexander Trio, titled Live In Holland. It is a registration of a radio concert for TROS-radio called Sesjun. Sesjun was a program, produced by Dick De Winter and announced by Cees Schrama, that broadcasted a weekly concert live from De Boerenhofstede or the Nick Vollebregts Jazzcafé in Laren or in another venue somewhere in the country. I remember I visited some Sesjun broadcasts live from the Harbour Jazz Club in Rotterdam during the 1970s.

On the cover of the LP a very young Monty Alexander, 33 years old. He performed in Laren with his famous trio featuring John Clayton on bass and Jeff Hamilton at the drums. This famous trio performed in June 1976 in Montreux and this concert became one of the most remarkable concerts in Monty's career and maybe in jazz history too. It is great to hear Monty play the tunes in a way only he can do; for me his improvisations have achieved a very high level. I like Monty's improvisation on the last track The Candy Man. John Clayton plays a great bass solo in Bye Bye Blackbird. Isn't it cute that I heard his son playing the piano last Thursday in a concert of the Roy Hargrove Quintet at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen?

Regular visitors of my blog know that Monty Alexander and his two accompanists are booming stars in my personal list of favorites, since the concert in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen fall 2006. That concert, part of a reunion tour due to the remembrance of their concert in Montreux, thirty years earlier, was for me the highlight of the year. Have a look to the picture of Eddy Westveer above and compare it with the picture of Monty and his group at the reverse of the 1977 cover.

Each time I find a record of Monty Alexander it's mine ( unless I have it my collection already of course)

More records of this artist in my collection:

• Steamin'
• Triple Treat 1, 2 and 3
• Facets
• Live at the Montreux Festival
• Lve in Germany-Monty Strikes Again
• The Way It Is
• My America
• Last Session ( of Ray Brown ) Ray Brown-Monty Alexander-Russell Malone
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = blue note/a story of modern jazz (2) = jazz at the philharmonic/cd 3 = mantovani/vintage mantovani = michel camilo-tomatito/spain = milt jackson/milt jackson-wizard of the vibes = lester young/lester swings = monty alexander/live in holland

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De reunie voor lezers van het blad Doctor Jazz Magazine werd gisteren, zaterdag 21 april 2007, gehouden in Wageningen. Het was al weer voor de 85ste keer en voorzover ik kan nagaan moet voor mij het aantal bezochte reunies al boven de zestig keer liggen; rond 1973 ging ik voor de eerste keer naar Boskoop, waar de eerste reunies plaats vonden. Zoals altijd waren er weer veel oude bekenden, platenverzamelaars en een heleboel mooie dingen te koop. Opvallend was dat er zoveel LPs te vinden waren voor lage prijzen; uiteraard kon ik daar een aantal leuke dingen uit halen en mee naar huis nemen. Eén van die platen die ik vond heb ik meteen 's avonds gedraaid; een LP uit 1977 van het Monty Alexander Trio, getiteld Live In Holland. Het is een registratie van een radiouitzending van het programma Sesjun, zoals dat werd uitgezonden door de TROS. De TROS zond toen wekelijks ( op donderdagavond geloof ik me te herinneren) een live concert uit. Die uitzendigen kwamen vanuit De Berenhofstede of vanuit Nick Vollebregts Jazzcafé in Laren of ook wel vanaf andere podia. Ik herinner me in de jaren zeventig een aantal van die uitzendingen meegemaakt te hebben in de Harbour Jazz Club in Rotterdam.

Op de hoes van de LP een nog jonge Monty Alexander, 33 jaar oud. Hij trad op in Laren met zijn beroemde trio, waarin John Clayton op bas en Jeff Hamilton achter het drumstel te vinden zijn. Dit beroemde trio maakte in juni 1976 furore in Montreux en dit concert werd één van de opmerkelijkste concerten van Monty Alexander en misschien wel uit de jazzgeschiedenis. Het is fantastisch om te beluisteren hoe Monty improviseert op het thema op een manier zoals alleen Monty dat kan; zijn improvisaties staan voor mij op een heel hoog niveau, zoals bijvoorbeeld in het nummer The Candy Man. John Clayton laat een schitterende solo horen op Bye Bye Blackbird. Is het niet curieus dat afgelopen donderdag zijn zoon piano speelde in het Roy Hargrove Quintet tijdens een concert in de Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen?

Regelmatige bezoekers van mijn weblog weten dat Monty Alexander en zijn twee companen John Clayton en Jeff Hamilton, tot mijn grote favorieten zijn gaan behoren sinds het concert in Porgy en Bess in Terneuzen in het najaar van 2006. Dit concert, deel van hun tournee ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van hun Montreux debuut, behoort voor mij tot het muzikale hoogtepunt van 2006. Vergelijk voor de grap eens de foto van Eddy Westveer hierboven met de foto achterop de hoes van de LP.

Ik laat in ieder geval geen enkele Monty Alexander LP of CD meer in de bakken staan ( behalve als ik hem al heb uiteraard).

Bezoekers van de Doctor Jazz Reunie die voor de eerste keer mijn weblog lezen - welkom. Je vindt alle onderwerpen van het afgelopen jaar hier of onder de titel van dit blog.

Meer platen van Monty Alexander in mijn collectie:

• Steamin'
• Triple Treat 1, 2 and 3
• Facets
• Live at the Montreux Festival
• Lve in Germany-Monty Strikes Again
• The Way It Is
• My America
• Last Session ( of Ray Brown ) Ray Brown-Monty Alexander-Russell Malone

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = blue note/a story of modern jazz (2) = jazz at the philharmonic/cd 3 = mantovani/vintage mantovani = michel camilo-tomatito/spain = milt jackson/milt jackson-wizard of the vibes = lester young/lester swings = monty alexander/live in holland

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

JATP Improvisation

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today I left early to be in time in Wageningen (center of the Netherlands) for the 85th Doctor Jazz Reunion, the meeting of readers of the Doctor Jazz Magazine - a trip of two and a half hour by car.

As I'm still under the spell of the Roy Hargrove concert from Thursday 19th of April 2007 I'll share a short fragment of a jamsession made several 1950s jazz legends like Hank Jones, Ray Brown, Lester Young (with Pork Pie Hat) and Buddy Rich. The fragment was made by Gjon Mili to promote the jazz feeling for the Jazz At The Philhamonic concerts produced by Norman Granz. When I saw this fragment for the very first time I was fascinated by the relax atmosphere. This more then 50 years old film fragment allows you to feel as if you was in the audience.

The fragment is the second part of a 1950 film named J.A.T.P. / Improvisation. The personel in the different scenes is:

• 1. Ad Lib : Hank Jones p - Ray Brown b - Buddy Rich dm
• 2. Pennies From Heaven: as above + Lester Young ts - Bill Harris tb.
• 3. Blues For Greasy: as above + Harry Sweet Edison tp - Flip Philips ts - Ella Fitzgerald vo.

The artists were filmed in Gjon Mili's studio in New York city September 1950 play backing at the music ( so you can see, there's nothing new under the sun) with the unfortunate result that the end product is sadly out of synch.

Enjoy it.

Semilar records in my collection:

• Jazz At The Philharmonic ( 8 CDs)
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
giants of jazz/riff records presents: giants of jazz = roy hargrove/nothing serious = marcus miller/the ozell tapes (2) = wynton marsalis/blue interlude = john engels quintet/live! = rh factor/distractions = oscar aleman/grabaciones recuperadas = anibal augusto garoto/historical guitar recordings = gerry mulligan/the jazz soundtracks

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag vroeg op stap om op tijd in Wageningen te zijn voor de 85tigste Doctor Jazz Reunie, de bijeenkomst voor lezers van het blad Doctor Jazz Magazine.

Aangezien ik nog steeds onder de indruk ben van het Roy Hargrove concert van afgelopen donderdag 19 april 2007 heb ik een kort filmffragment gekozen dat me doet herinneren aan de relaxte sfeer tijdens het Roy Hargrove concert. De film werd opgenomen door Gjon Mili voor de Jazz At The Philharmonic organisatie van Norman Granz als promotiemateriaal voor hun concerten.

Het is een meer dan vijftig jaar oud fragment van de tweede helft van de film getiteld J.A.T.P. / Improvisation en te zien zijn verschillende legenden uit de jazzgeschieenis zoals Hank Jones, Lester Young ( met Pork Pie Hat), Buddy Rich en Ella Fitzgerald.

De film dateert uit 1950 en bevat de volgende fragmenten

• 1. Ad Lib : Hank Jones p - Ray Brown b - Buddy Rich dm
• 2. Pennies From Heaven: als boven + Lester Young ts - Bill Harris tb.
• 3. Blues For Greasy: als boven + Harry Sweet Edison tp - Flip Philips ts - Ella Fitzgerald vo.

De film is gemaakt in de filmstudio van Gjon Mili in New York september 1950 en de musici playbacken bij de muziek (ook toen al). Helaas lopen hun bewegingen niet helemaal synchroon met het geluid.

Meer platen in mijn collectie:

• Jazz At The Philharminic ( 8 CDs)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

giants of jazz/riff records presents: giants of jazz = roy hargrove/nothing serious = marcus miller/the ozell tapes (2) = wynton marsalis/blue interlude = john engels quintet/live! = rh factor/distractions = oscar aleman/grabaciones recuperadas = anibal augusto garoto/historical guitar recordings = gerry mulligan/the jazz soundtracks

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Roy Hargrove

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Roy Hargrove in Porgy en Bess in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands). The highlight of the year; part of the festivities around the club's 50th birthday. Roy Hargrove, a regular visitor of the venue since the early 90s, performed with his quintet on the 19th of April 2007.

This time Roy brought his new jazz quintet to Terneuzen, featuring some great musicians like Justin Robinson on alto saxophone and Gerald Clayton on piano. Both musicians were in the new jazz quintet that performed at the Northsea Jazz Festival at Ahoy, Rotterdam July 2006. I like both Justin Robinson on alto saxophone and the young promising piano player Gerald Clayton, son of John Clayton who performed a half year ago in Porgy en Bess too.

For me it was a kind of relief to learn last year that Roy seemed to reconsider his decision to start a new career with his neo-soul and funkband, the RH Factor. With this group, featuring Renée Neufville, Keith Anderson and Jason Thomas, to mention some of the members, Roy gave some great concerts in Porgy en Bess in 2004 and 2005. Swinging funky music that should appeal to the young people. A great band - a great show with Roy as the centre of all the excitement. In 2006 he released with his RH Factor the album Distractions, but at the same time also the CD Nothing Serious, with a complete new jazz quintet, last night on stage in Porgy en Bess Jazz Club. The bass player, Danton Boller and drummer Montez Coleman were new for me. Nothing to prejudice the other members; Montez Coleman surprised the audience with his powerfull and dynamic drumming so high-powered that he even damaged the bass drumhead with his foot pedal. No problem for Roy, who turned, to the great amusement of both players and audience, the bass drum during one of Coleman's solos. An example that illustrates how Roy feels at home here in Porgy en Bess; it is like coming home for him - and for the regular visitors and volunteers of the club it feels as if a friend comes home.

It's remarkable to learn how Roy makes up his quintets and forms it to a solid team, that has a lot of fun to play together. The enthusiasm in making music together, jamming the musical ideas of the other members; things that happen on stage, the interaction between the musicians - the essence of jazz music I guess - yes - that's Jazz with a capitol J. It gives me a lot of energy !!

The music, they played at the concert, came from their last album Nothing Serious - Roy's last album mentioned above. Tunes like the Nothing Serious and Devil Eyes belong to my favorites, but also the tunes like Trust, a great ballad with Roy inimitable on flügelhorn, make Roy Hargrove to one of my most favorite musicans. Thanks Roy, Justin, Gerald, Danton and Montez (and of course Larry and Eline) for the great concert. See you next year in Porgy en Bess.

Some more pictures

My previous concerts with Roy Hargrove in Porgy en Bess Jazz Club - Terneuzen:

• 9 November 1997: with the Crisol band !! A great concert !


• 22 February 1998: with his quintet: featuring the great piano player Cedar Walton
• 10 January 1999: with his original Quintet: Larry Willis - Sherman Irby - Gerald Canon and Willie Jones III
• 12 May 2000: with his original quintet too.
• 22 April 2001: with his quintet ( featuring Jesse Davis on alto saxophone)
• 10 April 2004: with the RH Factor
• 11 November 2005: The RH Factor again.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution .

Eddy's blogspot reports about Roy Hargrove's concert too. Have a look.


MY TURNTABLE
stan getz/round midnight = art blakey-thelonious monk/art blakey's jazz messengers with thelonious monk = blue note/a story of modern jazz (2) = jazz in norway/sigarett stomp - vol 2. 1940-1950 = roy hargrove/nothing serious

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Roy Hargrove in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen . Het hoogtepunt van het jaar; onderdeel van de festiviteiten ter gelegenheid van de viering van het 50 jarig bestaan van de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen. Het concert van Roy Hargrove, een regelmatige gast sinds het begin van de jaren negentig, vond plaats op donderdag 19 april 2007.

Deze keer had Roy zijn nieuwe jazz quintet meegebracht naar Terneuzen, met daarin een aantal geweldige muzikanten zoals Justin Robinson op altsaxofoon en Gerald Clayton achter de piano. Beide muzikanten zaten ook in het quintet waarmee Roy afgelopen zomer op het Northsea Jazz Festival optrad in Ahoy, Rotterdam juli 2006. Zowel de ietwat bescheiden Justin Robinson en de jonge veelbelovende pianist Gerald Clayton, zoon van John Clayton die een half jaar eerder ook in Porgy en Bess optrad, zijn geweldige muzikanten.

Het was voor mij een soort opluchting toen ik vorig jaar merkte dat Roy blijkbaar had besloten om zijn carriere niet alleen te laten leiden door het succes van de neo-soul en funkband, de RH Factor. Met die groep, waarin onder andere Renée Neufville, Keith Anderson en de geweldige drummachine Jason Thomas, zaten, om er een paar te noemen, trad Roy op in Porgy en Bess in 2004 en 2005. Swingende funky klanken, vooral gericht op het wat jongere publiek. Een geweldige band - een gelikte show, met onmiskenbaar Roy als muzikaal middelpunt. In 2006 werd hun tweede (eigenlijk derde) album uitgebracht, getiteld: Distractions, maar tegelijkertijd kwam ook de CD Nothing Serious uit, een plaat met een compleet nieuw jazz quintet, zoals dat gisteravond op het podium van Porgy en Bess stond. De bassist Danton Boller en drummer Montez Coleman waren nieuw voor me. Zonder de andere musici te kort te doen; Montez Coleman bleek een geweldige drummer, die het publiek verraste met zijn krachtige dynamische drumspel; zo energiek, dat hij zelfs kans zag het drumvel van de basdrum aan gort te slaan met zijn voetpedaal. Geen probleem voor Roy, die het onder grote hilariteit van de muzikanten en het publiek tijdens één van Montez's solo's gewoon omdraaide. Een voorbeeld van de ontspannen sfeer die op het podium heerste en die laat zien hoe Roy zich hier thuis voelt. Het is alsof ik hier thuis komt schijnt hij wel eens gezegd te hebben en voor de vaste bezoekers en vrijwilligers van Porgy en Bess is het iedere keer weer als een terugkomst van een goede vriend.

Het is opmerkelijk hoe Roy elke keer weer kans ziet de juiste mensen om zich heen te verzamelen. Een solide team, goed ingespeeld op elkaar, dat elkaar naadloos aanvoelt, en bovendien ontzettend veel plezier uitstraalt in hun samenspel. Het op deze manier samen muziek maken, de interactie tussen musici onderling en met het publiek, het creëren van een soort gelijkwaardigheid op het podium, waardoor iedereen de vrijheid krijgt zijn muzikale ideeën uit te werken op het podium, kortom alles wat er op muzikaal gebied in die drie uur gebeurt is voor mij het wezen van de Jazz, met een hoofdletter J. Het geeft mij weer een heleboel voldoening en energie.

De muziek die gespeeld werd, kwam voornamelijk uit het album Nothing Serious - Roy's laatste uiitgave onder eigen naam. Nummers als Nothing Serious en Devil Eyes horen tot mijn favorieten, maar ook een langzame ingetogen ballad als Trust, met Roy onnavolgbaar op de bügel, maakten dit concert tot iets bijzonders. Bedankt Roy, Justin, Gerald, Danton and Montez ( en Larry en Eline natuurlijk) voor dit geweldige concert. Tot volgend jaar in Porgy en Bess in ieder geval !!

Nog wat foto's.

Mijn eerdere concerten met Roy Hargrove in Porgy en Bess Jazz Club - Terneuzen:

• 9 november 1997: met de Crisol band !! Een onvergetelijke band !
• 22 februari 1998: met zijn quintet, waarin de grote pianist Cedar Walton
• 10 januari 1999: met zijn originele quintet: Larry Willis - Sherman Irby - Gerald Canon en Willie Jones III
• 2 mei 2000: ook met zijn originele quintet.
• 22 april 2001: met het quintet, waarin Jesse Davis op altsax
• 10 april 2004: met de RH Factor
• 11 November 2005: weer met de RH Factor.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

In Eddy's blogspot vind je meer over dit concert van Roy Hargrove.

MIJN DRAAITAFEL

stan getz/round midnight = art blakey-thelonious monk/art blakey's jazz messengers with thelonious monk = blue note/a story of modern jazz (2) = jazz in norway/sigarett stomp - vol 2. 1940-1950 = roy hargrove/nothing serious

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Quatre Tickets de Swing

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The Quatre Tickets de Swing, a hot club formation from the eastern part of the Netherlands, performed last night at the Amecitia building in Kloetinge (southwest part of the Netherlands). The meeting was organized by the Alliance Francaise Coeur de Zélande. Georg Lankester, leader of Quatre Tickets de Swing and expert in Django's music and his musical heritage gave a lecture about Django Reinhardt.

During his lecture Georg told ( in French ) the story of Django's life, which has been told too in one of my precious blogs; born in Belgium as a manouch, a gypsy, he devoloped to one of the major European jazz musicians. It was good that he also memorated Django's cooperation with Oscar Aleman.
Georg illlustrated his lecture with some great tunes. It was a pity that the filmed fragment of Django Reinhardt and Stéphane Grappelli, published too in my previous blog about Django could not played before the audience due to technical problems.

The Quatre Tickets de Swing, featuring Georg Lankester on solo guitar, Arthur Siero on rhythm guitar, Peter Swart on clarinet, tenor and sopranosax and Eric van Buijsen on bass, demonstrated during the second part of the evening that they are dedicated followers of the hot club tradition. They played tunes like Swing Guitars, Tornerai (J'attendrai ) and Them There Eyes, but also some tunes from the swing repertoire, not related to Django. It was a pleasant evening and the audience liked the music.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
stan getz/round midnight = chet baker/as time goes by = oscar aleman/grabaciones recuperadas = bebop enters sweden/dizzy gillespie-chubby jackson-james moody = joey defrancesco/the philadelphia connection = django reinhardt/cd 2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De Quatre Tickets de Swing, een hot club formatie uit het oosten van Nederland, speelde afgelopen avond in Amecitia in Kloetinge. De bijeenkomst was georganiseerd door de Alliance Francaise Coeur de Zelande. Georg Lankester, leider van Quatre Tickets de Swing en expert in Django's music en zijn muzikale erfenis gaf een lezing in het Frans voor de ongeveer vijftig aanwezigen over het leven van Django Reinhardt.

Tijdens de lezing vertelde Georg over Django's leven, een verhaal dat al eens beschreven is in een eerdere weblog over Django, geboren als manouche, zigeuner, in België, die uitgroeide tot één van de belangrijkste Europese jazzmuzikanten. Het was goed dat Georg ook De samenwerkeing van Django met Oscar Aleman memoreerde in zijn verhaal. Georg illustreerde zijn verhaal met verschillende prachtige fragmenten van Django's muziek. Helaas kon het filmfragment, dat ik een paar dagen geleden al postte in een voorgaande blog over dit onderwerp met Django Reinhardt en Stéphane Grappelli, niet getoond worden vanwege technische problemen.

De Quatre Tickets de Swing bestaat uit Georg Lankester op sologitaar, Arthur Siero op ritmegitaar, Peter Swart op klarinet, tenor- en sopraansax en Eric van Buijsen op de contrabas lieten zien tijdens het tweede deel van de avond, dat ze toegewijde navolgers zijn van van hot club stijl. Ze speelden nummers als Swing Guitars, Tornerai (J'attendrai ) en Them There Eye, die in de smaak vielen bij het aanwezige publiek, die de muziek zeer kon waarderen.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

stan getz/round midnight = chet baker/as time goes by = oscar aleman/grabaciones recuperadas = bebop enters sweden/dizzy gillespie-chubby jackson-james moody = joey defrancesco/the philadelphia connection = django reinhardt/cd 2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nicolas Krassik

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A blog like this Keep Swinging web log wants to share my fasination with visitors for certain musical styles or for musicians who don't walk the beaten tracks. This time I want to share with you the music of Nicolas Krassik, a French violin player. I got a great CD, Nicolas Krassik- Na Lapa, of him that has a lot of aspects to enjoy. Nicolas Krassik has been the subject of an extensive blog made by Joergen some months ago. You can read his contribution here. Nicolas Krassik, born in France, who studied classical music on the violin and played jazz and classical music on his instrument in his homeland, travelled to Brazil in 2001 searching for new sounds, for new musical inspirations. He found it in a bar called Semente, in Na Lapa (Rio de Janeiro), the title of the album, where he heard musicans like Yamandu Costa playing the Pixinguinha tune 1 x 0 . During his visit he learned more about the Brazilian music in general and the choro music in particular. He became inspired by the rich Brazilian music traditions and moved to Brazil where he is now part of the group of popular choro musicians.

When you listen to the CD Na Lapa you hear Nicolas Krassik playing, being a skilled musician, with his roots in classical music ( like the intro of Lamento Sertanejo ) and jazz and passioned by the Brazilian choro music. The music is great - it is not a copy of the traditional choro music as it is played for years by numerous bands like nowadays dixieland band try to imitate the New Orleans style - no it is a new sound - on a higher level then pure imitating the traditional sounds. That's why I like this CD and his music.

I want to share three fragments with you - all three with musicans named in this little blog. The first fragment is by Yamandu Costa playing Disparada. Yamandu is the musician that inspired Nicolas Krassik to stay in Brazil. The second fragment is a small filmed documentary and performance of Pixinguinha himself; this fragment has historical value. Pixinguinha is one of the most important composers and performers in choro music. The last fragment is Nicolas Krassik at a festival last year. Maybe not the best example to illustrate his capacities, but nice to learn how he became part of Brazilian tradition. Mind that Joergen also posted a fragment where you can see Nicolas Krassik playing.

Luiz Paixão & Nicolas Krassik

This contribution has also posted at the Choro web log

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
donald byrd/groovin' for nat = chicago/volume 2 = al bowlly/just a bowl of cherries = nicolas krassik/na lapa

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )


Een blog zoals deze Keep Swinging weblog heeft tot doel om mijn bewondering voor bepaalde muziekstijlen of mijn fascinatie voor muzikanten, die zich buiten de gebaande paden begeven, met bezoekers te delen. Deze keer kom ik terecht bij Nicolas Krassik, een van oorsprong Franse violist. Ik heb een CD van hem, Nicolas Krasik - Na Lapa, die ik erg kan waarderen.

Nicolas Krassik is al eens uitgebreid besproken in een blog van Joergen een aantal maanden geleden, dus kun je allerlei informatie over deze CD lezen in zijn bijdrage. Nicolas Krassik, die klassieke muziek studeerde op de viool en jazz speelde in Frankrijk reisde in 2001 naar Brazilië opzoek naar nieuwe muzikale uitdagingen. In een bar, genaamd Semente in de wijk Na Lapa ( Rio de Janeiro), waar de CD naar genoemd is, hoorde hij Yamandu Costa een stuk van Pixinguinha spelen, getiteld 1 x 0 . Tijdens dit bezoek aan Brazilië leerde hij de Braziliaanse muziek in het algemeen en de choro in het bijzonder kennen. Hij raakte er door gefascineerd en verhuisde naar Brazilië waar hij nu hoort bij de groep populaire choro artiesten.

Als je naar de CD Na Lapa luistert hoor je Nicolas Krassik spelen, een ervaren muzikant, met beide benen geworteld in de klassieke muziek ( te horen in bijvoorbeeld Lamento Sertanejo ) en opgegroeid met de jazz en gefasineerd door de Braziliaanse choro-traditie. De muziek klinkt geweldig, nieuw, verfrissend, geen kopie van de traditionele choromuziek, zoals die al honderd jaar gespeeld is door ontelbare chorogroepjes ( zoals dixieland bands proberen de new orleans stijl uit de jaren twintig en dertig proberen te imiteren) Het is muziek, die uitstijgt boven het gemiddelde niveau en dat is wat ik zo waardeer aan deze CD.

Ik wil drie fragmenten laten zien, die alle iets te maken hebben met dit onderwerp. Het eerste is een optreden van Yamandu Costa, die het nummer Disparada speelt. Yamandu Costa is de muzikant, die Nicolas Krassik inspireerde naar Brazilië te verhuizen. Het tweede fragment is een korte documentaire en optreden van Pixinguinha, de legendarische choro muzikant, die tot de belangrijkste componiten van de choro muziek kan worden bestempeld. In het laatste fragment zie en hoor je Nicolas Krassik spelen op één of ander festival te midden van Braziliaanse muzikanten - wellicht geen goed voorbeeld van hoe goed Krassiks muziek kan klinken - wel geeft het aan hoe hij helemaal opgaat in de rijke Braziliaanse muziekcultuur. In het blog van Joergen vind je nog een ander fragment van een optreden van Nicolas Krassik dat de moeite waard is om eens te bekijken.

Luiz Paixão & Nicolas Krassik

Deze bijdrage vind je ook ( in het Engels) in de Choro web log

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

donald byrd/groovin' for nat = chicago/volume 2 = al bowlly/just a bowl of cherries = nicolas krassik/na lapa

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Craig Ventresco

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Music can hit you if it is played at the right spot and at the right moment. Last night I enjoyed the album The Past Is Yet To Come by fingerpick guitar player Craig Ventresco, released nearly ten years ago. He has a strong rhythmical touch while playing the guitar as if he has to fill the whole room with his accoustic guitar without any amplifier. It is a solo album, filled with early 20th century vaudeville, ragtime and popular music from the early days.

I learned about the music of Craig Ventresco by an album of Bo Grumpus, a group he had in the late 1980s. He made some more interesting albums like the soundtrack for the film Crumb, I will discuss later. Thanks to my contribution about Bo Grumpus I came into contact with the man who filmed the fragments and he told me that Paul Asaro, would perfom with his trio featuring Craig Ventresco at the first of April 2007.

This stage performance took place on the 1st of April 2007 as the Ragtime Revelry Concert KC in Kansas City (USA) with the Paul Asaro Trio, featuring Paul Asaro at the piano and responsable for the vocals, Scott Black on cornet and Craig Ventresco on the guitar.

I love to share with you some fragments of this concert. The first one will be I Wish I Were Twins as played by Fats Waller ( Paul even tries to imitate Waller making faces ); the second one will be Sugar Blues and finally a solo of Craig Ventresco at the fingerpicked guitar.

Semilar records of this artist in my collection:

• Bo Grumpus/Plays String Band Classics Ragtime trio
• Crumb / Original Soundtrack
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
menno daams/my choice = donald byrd/groovin' for nat = bobby hackett/jazz session = ben webster/blue light = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = oscar aleman/a survey = chick corea + origin/a week at the blue note - disc 6 = dutch swing college band/jubilee concert ( 2) = chet baker/as time goes by = craig ventresco/the past is yet to come

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Muziek raakt je als het op het juiste moment en plaats gespeeld wordt. Gisteren had ik dat met de CD The Past Is Yet To Come van Craig Ventresco, een Amerikaanse fingerpick gitarist. Dit album werd bijna tien jaar geleden uitgebracht. Craig heeft een sterke rhythmische manier van spelen, heel direct, alsof hij met zijn akoestische gitaar de hele kamer onversterkt moet vullen. Het is een solo album en Craig speelt er vaudevilleachtige nummers op, afgewisseld met ragtimes en populaire muziek uit het begin van de vorige eeuw.

Ik leerde de muziek van Craig Ventresco kennen door een CD van de groep Bo Grumpus, een groep die hij leidde eind jaren tachtig. Hij maakte ook de soundtrack voor de film Crumb, die ik later zal bespreken. Dankzij mijn bijdrage over Bo Grumpus kwam ik in contact met de man die de filmpjes met Craig gemaakt had en hij vertelde me dat Craig zou optreden met het Paul Asaro Trio op 1 april. Dat is inmiddels gebeurd.

Ze traden op tijdens het Ragtime Revelry Concert KC in Kansas City (USA). Craig speelde mee met het Paul Asaro Trio, waarin Paul Asaro achter de piano en ook verantwoordelijk voor de zang, Scott Black op cornet en Craig Ventresco op de gitaar.

Ik vind het leuk om wat fragmenten van dit concert te laten zien. Het eerste is de Fats Waller klassieker I Wish I Were Twins, waarbij Paul Asaro zelfs de gezichten van Waller probeert te imiteren; het tweede fragment is de Sugar Blues en tenslotte nog een solo van Craig Ventresco op zijn gitaar.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Bo Grumpus/Plays String Band Classics
• Crumb/Original Soundtrack

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

menno daams/my choice = donald byrd/groovin' for nat = bobby hackett/jazz session = ben webster/blue light = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = oscar aleman/a survey = chick corea + origin/a week at the blue note - disc 6 = dutch swing college band/jubilee concert ( 2) = chet baker/as time goes by = craig ventresco/the past is yet to come

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Miles Davis Complete Live Recordings

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Miles Davis - The Complete Live Recordings 1948 - 1955. A great 10 CD box released by United Archives, a French record company. Ten hours and 19 minutes of Miles Davis early performances. What a great collection !!

This, relatively cheap box, says to contain all Miles Davis concerts, radio shows, club performances from the 1948 to 1955 period. That's not true - The live performances Miles Davis made as a member of the Charlie Parker groups are not in this box. Not really a problem, as those recordings have been released in numerous Charlie Parker boxes before. And ............ the very carefully kept booklet reads, one March 1949 session with a musical joust between a dixieland band and a bebop group with Miles Davis playing for 25 uninteresting seconds has been left out too.

This box is not for the starting jazz collector who wants to hear Miles Davis play at the start of his career - no, please, try to find Miles Davis' Blue Note recordings and enjoy these studio recordings - This is an essential compilation for the fanatic jazz collector who wants to follow the development of Miles Davis trumpet.

I don't think I should list now all sessions available in this box - you can find it at the United Archives website , although this website was not active today. I hope this is a temporarly problem. The oldest tracks were recorded at the Street of Paris in Los Angeles March 1946 by the Benny Carter Orchestra and inserted in this box as a kind of bonus tracks as Miles Davis was present somewhere in the band. If you like you can enjoy the Miles Davis Nonet at the Royal Roost September 1948 with a young Miles Davis ( 22 years) four months before it was actually recorded for Capitol. You can listen to the first, so-called Birth of the Cool group, which brought a new sound to the audience, to Miles Davis as part of the Tadd Dameron band on his first trip to Europe. They played at the Salle Pleyel in Paris a remarkable concert; - the only opportunity for you to hear Davis announcing the tunes, something he would never do again. You can enjoy the 1951 recordings featuring a young Sonny Rollins and a Eddie Lockjaw Davis (22 and 23 years old). The set ends with the 1955 Newport Jazz Festival performance with an all star formation, featuring Miles Davis trumpet, Zoot Sims on tenor saxophone, Gerry Mulligan on baritone saxophone, Thelonious Monk on piano, Percy Heath on bass and Connie Kay on drums. The final tracks are from a television broadcast The Steve Allen Tonight Show at the Basin Street Club November 1955, one of the first concerts with his new quintet featuring a 29 years old John Coltrane, which would become a new chapter in Miles Davis musical life.

A great box that gives you the opportunity to sit in the front seats at Miles Davis early concerts.

A selection of records of this artist in my collection from this period:

• Miles Davis/complete vocalists sessions
• Charlie Parker/in the studio 1946-1947 volume 1 disc 2
• Charlie Parker/all star sextet
• Fats Navarro-Tadd Dameron/complete blue note and capitol recordings (2)
• Miles Davis/complete birth of the cool -- birdland sessions -- birdland 1951 -- and horns -- vol. 1 -- vol. 2 -- blue haze -- musings of miles -- round about midnight

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
hot string bands/farewell blues - 1936-1941 = william galison-madeleine peyroux/got you on my mind = oscar aleman/swing guitar masterpieces 1938-1957 (2) = beau hunks saxophone soctette/contrasts = raul de barros/compilation (1948-1957) = jazztime u.s.a./the best of bob thiele's classic jam sessions of the 1950s

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )
Miles Davis - The Complete Live Recordings 1948 - 1955. Een fantastische box met 10 CDs uitgebracht door United Archives, een Franse platenmaatschappij. Tien uur en 19 miuten met vroege Miles Davis uitvoeringen ...... wat een verzameling !!

Deze, relatief goedkope box, beweert alle Miles Davis concerten, radio shows, club optredens uit de periode 1948 tot 1955 te bevatten. Dat klopt niet helemaal - De live optredens met Charlie Parker's groepen staan er bijvoorbeeld niet in en dat zijn er nogal wat. Gelukkig zijn die gemakkelijk te vinden in allerlei verzamelboxen van Charlie Parker. Maar ...... als je het prachtig uitgevoerde boekje mag geloven staat alles er in, op een 25 seconden lange ongeinspireerde solo van Miles Davis na, die vastgelegd werd tijdens een gearrangeerde battle tussen een dixieland en een bebop orkest ergens in 1949. .

Deze verzamelbox zou ik niet aanraden als je eens wat wil horen van de vroege Miles Davis - ga dan op zoek naar de vroege Blue Note opnamen van Miles, die veel beter vastgelegd zijn, dan de concerten, die vaak door amateurs met primitieve opnameapperatuur bewaard gebleven zijn. Deze box is voor de fanatieke jazz verzamelaar, die de ontwikkeling van de jonge Miles Davis wil volgen tijdens zijn meer informelere momenten op het podium. Ik ga hier niet alle sessies opnoemen; hier voor kun je terecht op de United Archives website , hoewel die vanmorgen uit de lucht was - hopelijk slechts tijdelijk. De oudste opnamen zijn uit 1946, waar het orkest van Benny Carter in de Street of Paris in Los Angeles optrad met een jonge Miles Davis op trompet. Deze oudste opname is een bonus track, aangezien Miles hier amper te horen is. Je vindt er verder vroege opnamen uit de Royal Roost met het Miles Davis Nonet uit september 1948 waarin een jonge Miles ( 22 jaar) te horen is vier maanden voordat zijn muziek voor het eerst op plaat vastgelegd zal worden door Capitol. Je hoort de eerste, zogenaamde Birth of the Cool groep, die een geheel nieuwe sound zou brengen. Verder vind je de opnamen uit Parijs, waarbij Miles Davis tijdens zijn eerste Europese tournee optrad met de Tadd Dameron band. Overigens het enige concert waarbij Miles zelf de nummers aankondigt - dat zal hij daarna nooit meer doen. De eerste optredens met twee jonge aanstormende musici zijn vastgelegd in 1951; Sonny Rollins en Eddie Lockjaw Davis, respectievelijk 22 en 23 jaar oud. De set eindigt met de Newport Jazz Festival opnamen van 1955 waarin Miles te horen is in een all-star groep met hemzelf op trompet, Zoot Sims op tenor, Gerry Mulligan op de baritonsaxofoon, Thelonious Monk achter de piano, Percy Heath op bas en Connie Kay op drums. De laatste nummers zijn uit een televisieuitzending van de Steve Allen Tonight Show uitgezonden vanuit de Basin Street Club in November 1955 waarbij voor het eerst de nieuwe band met John Coltane te horen is - een quintet dat voor Miles Davis muzikale ontwikkeling heel erg belangrijk geweest is.

Een geweldige box, die je de kans geeft om op de eerste rij te genieten van de vroegste optredens van Miles Davis.

Een selectie van platen van deze artiest uit deze periode in mijn collectie:

• Miles Davis/complete vocalists sessions
• Charlie Parker/in the studio 1946-1947 volume 1 disc 2
• Charlie Parker/all star sextet
• Fats Navarro-Tadd Dameron/complete blue note and capitol recordings (2)
• Miles Davis/complete birth of the cool -- birdland sessions -- birdland 1951 -- and horns -- vol. 1 -- vol. 2 -- blue haze -- musings of miles -- round about midnight

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

hot string bands/farewell blues - 1936-1941 = william galison-madeleine peyroux/got you on my mind = oscar aleman/swing guitar masterpieces 1938-1957 (2) = beau hunks saxophone soctette/contrasts = raul de barros/compilation (1948-1957) = jazztime u.s.a./the best of bob thiele's classic jam sessions of the 1950s

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Masters of Jazz Guitar

( Naar de Nederlandse vertaling.)

When you find a book in a book shop about a subject you are interested in, you have have some reference points in the index to check if the book is suitable for you. Some times ago I found the book Masters of Jazz Guitar by Charles Alexander at Donner's bookshop in Rotterdam and checked my reference point: Oscar Aleman. His name was on two pages. Of course I bought it.

From all the books about jazz in general and jazz guitar in particular (except my Oscar Aleman discography of course !!) this great book of Charles Alexander ( it has a bonus CD too - I'll discuss that item later) has the most lines dedicated to Oscar Aleman - 15. The information is to the point, but not complete. Alexander writes: He ( too ) did his share of backing work. for instance in live performances by American star Josephine Baker and in recording sessions, but his excellent jazz work was overshadowed by the reputation of Reinhardt, though Aleman allegedly considered himself the better player. Alexander refers to the fact that his first properly featured discs were made in Copenhagen with Svend Asmussen and solo and he mentions the recordings with his trio a year later too. The next info is about Aleman's career in Argentina and it seems as if Alexander only had limited access to original sources. Maybe he has heard the great Swing Guitar Masterpieces 2CD of Acoustic Disc, which only covers the years 1938 - 1957 as he doesn't refer to Oscar's later work. He concludes that Oscar made easy listening music in Argentina and recorded some standards with his Quinteto de Swing in the 1940s. I guess he never heard about Oscar's musical leagacy from the 1970s and 80s.

Charles Alexander has some more knowledge or more interest in Django Reinhardt. This great guitar player gets a complete chapter ( ca. 275 lines to compare with Oscar Aleman). He tells in a lot of words about his youth, about the terrible accident that caused the damage to his fingers and about the Quintet of the Hot Club du France. I was surprised to read about the relation between Django Reinhardt and Stephane Grappelli, who where on bad terms, although musically they seemed a harmonic duo. Alexanders gives a lot of information about Django Reinhardt during the German occupation and the years after that, when jazz music changed from swing to bebop. It was interested to learn how Django handled that period.

Later this week I hope to attend a lecture about Django Reinhardt from George Lankester, the Dutch authority on Django. I hope to learn more about this great French guitarist.

To be clear: Django was a great guitar player too, like Oscar Aleman, but the two are incomparable. The problem I have with Django Reinhardt and Oscar Aleman is that the balance in information between these two great guitar players is gone: We, the Alemaniacs, try to repair this lack of information so that jazz historians and guitar freaks can make up their minds.

For your entertainment: I posted three film fragments: two ( I found a small fragment Oscar playing the cavaquinho that wasn't posted before in our blogs) with Oscar Aleman in one of his films and the third fragment is the famous film with Django Reinhardt and Stephane Grappelli in duet (in color this time !!). Enjoy both fragments.

This contribution has also been posted at our Oscar Aleman web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
choro/1906-1947: compilation - volume 2 = freddie green/king of rhythm session = chick corea + origin/a week at the blue note - disc 6 = greg osby/downloads volume V - VI = alex hill/2 - keep a song = paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = eddie palmieri/vamonos pa'l monte = chet baker/broken wing = jazz at the philharmonic/cd 4 =roy hargrove/tenors of our time = masters of jazz guitar/bonus cd-14 classic tracks

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Als je in een boekhandel een boek tegenkomt over een onderwerp dat je fascineert, dan beoordeel je zo'n boek aan bepaalde referentiepunten: staat die of die erin? Een tijdje geleden vond ik in de uitverkoop bij Donner in Rotterdam een boek getiteld Masters of Jazz Guitar geschreven door Charles Alexander en toen ik in de index Oscar Aleman opzocht vond ik hem op wel twee pagina's: Bingo. Gekocht dus !!

Van alle jazzboeken ( uitgezonderd uiteraard mijn Oscar Aleman discography ) en boeken over jazzgitaristen bevat dit boek van Charles Alexander relatief de meeste informatie: zo'n vijftien regels. De informatie klopt in grote lijnen, maar is uiteraard niet compleet. Alexander schrijft: (in het Engels uiteraard) Hij deed ook veel begeleidingswerk, zoals bij de Amerikaanse artieste Josephine Baker en tijdens plaatopnamen, maar zijn excellente jazz werk wordt overschaduwd door de reputatie van Django Reinhardt. hoewel beweerd wordt dat Oscar Aleman zelf een betere gitarist was. Alexander vertelt dat pas met de opnamen in Kopenhagen in 1938 met Svend Asmussen en solo voor het eerst Oscar's excellente gitaarspel vastgelegd is. Ook wijst hij op de trio opnamen uit 1939. Over Oscar's Argentijnse periode is hij minder goed ingelicht. Het lijkt wel of hij maar een beperkte toegang heeft gehad tot de originele bronnen en alsof hij alleen wat informatie van bijv. de prima Acoustic 2CD Swing Guitar Masterpieces voorhanden gehad heeft. Hij noemt het werk van Oscar easy listening music en deelt mee dat hij met zijn Quinteto de Swing in de jaren veertig wat standards op nam. That's all - hij heeft blijkbaar nooit iets van Aleman's carriere in de jaren zeventig en tachtig gehoord.

Charles Alexander heeft meer kennis over Django Reinhardt, of in ieder geval meer belangstelling voor deze Franse opponent. Deze grote Franse gitarist krijgt een eigen hoofdstuk ( ca. 275 regels om te vergelijken met Oscar). Met veel woorden beschrijft hij de eerste jaren van Django, het ongeluk waarbij Django's hand zodanig beschadigd raakte dat hij gitaar moest leren spelen met deze handicap en hij vertelt, hoewel relatief niet zo uitgebreid over zijn Quintette du Hot Club de France. Wat ik niet wist was het feit dat Django en Stephane Grappelli het persoonlijk niet goed met elkaar konden vinden, hoewel ze als duo volledige harmonie uitstraalden. Interessant zijn de delen waarin Alexander vertelt over de tijd van de Duitse bezetting en de jaren erna waarin de jazzmuziek evalueerde van swing naar bebop en hoe Django daarop reageerde.

Later deze week hoop ik naar een lezing te gaan van de kenner van Django's muziek bij uitstek, George Lankester.

Voor alle duidelijkheid: Django Reinhardt was ook een groot jazzgitarist, maar waar ik als liefhebber van Oscar Aleman's gitaarspel tegen aan loop is de onbalans tussen de informatie over beide gitaristen. Als de Alemaniacs proberen we dan ook die informatie in balans te krijgen, want beide gitaristen, hoewel niet vergelijkbaar, verdienen een gelijkwaardige behandeling.

Ik wil jullie nog graag wat fragmenten van films van beide gitaristen laten zien: Van Oscar zelfs twee, want ik vond een door mij nog niet vertoond fragmentje waarop Oscar cavaquinho speelt; dit stukje uit één van Oscar's films had ik nog niet in mijn blog gezet. Nu dus wel. Verder nog een langer stuk uit dezelfde film. Van Django Reinhardt heb ik ( nu in kleur ( ! )) het bekende duet met Stephane Grappelli gekozen.

Er hoort bij dit boek ook nog een bonus CD, die ik later zal bespreken.

Ik heb deze blog ( in het Engels) ook geplaatst in de Oscar Aleman weblog.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

choro/1906-1947: compilation - volume 2 = freddie green/king of rhythm session = chick corea + origin/a week at the blue note - disc 6 = greg osby/downloads volume V - VI = alex hill/2 - keep a song = paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = eddie palmieri/vamonos pa'l monte = chet baker/broken wing = jazz at the philharmonic/cd 4 = roy hargrove/tenors of our time = masters of jazz guitar/bonus cd-14 classic tracks

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

That's All

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Thursday 14th of April 1927, eighty years ago, was a recordable day - I mean, I learned that a lot of bands recorded their music on that day. The Goofus Five with Chelsea Quealey recorded for Okeh, Roger Wolfe Kahn and his Hotel Biltmore Orchestra for Victor, featuring Eddie Lang on guitar, Sam Morgan appeared with his jazz band in the Columbia studios in New Orleans and Red Nichols was to be found in the New York studios of Pathé Actuelle with his Original Memphis Five featuring the great vocalist Annette Hanshaw.

Annette Hanshaw recorded on that day three sides with the Original Memphis Five, that had some great names in it, like Red Nichols on trumpet, Miff Mole on trombone, George Bohn on reeds, Frank Signorelli on piano and Ray Beauduc on drums. They recorded on this memorable day four sides: Play It, Red - Wistful And Blue - What Do I Care What Somebody Said? and Nothin' . The first tune was an instrumental recording without Annette Hanshaw.

This Pathé recording was made September 1926.

Annette Hanshaw, who has always been a favorite of mine, was born in New York City in 1911 and died in that city 74 years later. As a teenager she was discovered as a singer at a party and she became a personality girl that recorded with top bands like Harry Reser's Clicquot Club Eskimos and Glen Gray's Casa Loma Orchestra and was accompanied by musicians like Jimmy Dorsey and Jimmy Lytell. She made a lot of recordings in the 1920s and early 1930s ( she stopped singing in 1936) with bands like the Original Memphis Five, Sam Lanin's Orchestras and Frank Ferera's Hawaiian Trio. She is also known as Gay Ellis, Dot Dare and Patsy Young on other labels.

Her signature was her That's All at the end of each recording. I guess she must have said this at one of her first recordings, being 15 years old, to her relief that the recording had finished. It became her signature.

I found a film fragment where you can see and hear her singing. Enjoy it.

The recorings of Thursday 14th of April 1927 in my collection:

• Annette Hanshaw-Original Memphis Five (Pathe Actuelle) = Whistful and Blue - What Do I Care What Somebody Said? = Nothin'
• Original Memphis Five (Pathe Actuelle) = Play It Red
• Goofus Five (Okeh) Muddy Waters = Wang Wang Blues = Whisper Song = Arkansas Blues
• Roger Wolfe Kahn Orchestra (Victor) = Sometiomes I'm Happy = Russian Lullaby = Just The Same
• Sam Morgan Jazz Band (Columbia) = Steppin' On The Gas - Everybody's Talking About Sammy = Mobile Stomp = Sing On
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = roy hargrove/diamond in the rough = kermit ruffins/putumayo presents .... = dexter gordon/duels = jazz and swing accordion/accordion joe

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Donderdag 14 april 1927, tachtig jaar geleden - een dag om te onthouden -, althans volgens mijn collectie doken nogal wat bands op die dag de opnamestudios in. De Goofus Five met Chelsea Quealey nam op voor Okeh, Roger Wolfe Kahn and his Hotel Biltmore Orchestra zetten hun muziek op de plaat voor Victor, met Eddie Lang op gitaar, Sam Morgan verscheen met zijn jazz band in New Orleans in de Columbia studios en Red Nichols was te vinden in New York waar hij met zijn Original Memphis Five en het zangeresje Annette Hanshaw opnamen maakte voor Pathé Actuelle.

Annette Hanshaw nam die dag drie kantjes op met de Original Memphis Five. In die band zaten grote namen als Red Nichols op trompet, Miff Mole op trombone, George Bohn op clarinet en sax, Frank Signorelli achter de piano en Ray Beauduc op het slagwerk. Ze namen de volgende nummers op: Wistful And Blue - What Do I Care What Somebody Said? and Nothin' . Zonder Annette nam de band ook nog het nummer Play It Red op.

Deze Pathé plaat werd in september 1926 opgenomen.

Annette Hanshaw, ik ben al heel lang een fan van haar, werd geboren in New York in 1911 en overleed in diezelfde stad 74 jaar later. Als een meisje van 14 - 15 jaar werd ze op een feestje ontdekt en werd ze een beroemdheid, een tienersterretje, die platen opnam en voor de radio zong met bands als Harry Reser's Clicquot Club Eskimos en de Casa Loma Orchestra van Glen Gray. Ze werd begeleid door grote namen als Jimmy Dorsey en Jimmy Lytell. Ze maakte heel wat platen in de jaren twintig en begin jaren dertig met bands als de Original Memphis Five, Sam Lanin's bands en Frank Ferera's Hawaiian trio. Ze nam ook platen op onder namen als Gay Ellis, Dot Dare en Patsy Young op concurerende labels.

Haar handelsmerk werd het zinnetje That's All aan het eind van elke plaatopname. Waarschijnlijk heeft ze bij één van haar eerste opnamen als vijftien jarige dat in haar opluchting gezegd, toen de opname in de wasplaat stond en de technicus heeft dat niet weggesneden. Voortaan zou het bij ( bijna) elke opname terug komen en werd zo dus haar kenmerk.

Ik vond een filmfragment met Annette Hanshaw dat ik jullie graag wil laten zien.

Opnamen van donderdag 14 april 2007 in mijn verzameling:

• Annette Hanshaw-Original Memphis Five (Pathe Actuelle) = Whistful and Blue - What Do I Care What Somebody Said? = Nothin'
• Original Memphis Five (Pathe Actuelle) = Play It Red
• Goofus Five (Okeh) Muddy Waters = Wang Wang Blues = Whisper Song = Arkansas Blues
• Roger Wolfe Kahn Orchestra (Victor) = Sometiomes I'm Happy = Russian Lullaby = Just The Same
• Sam Morgan Jazz Band (Columbia) = Steppin' On The Gas - Everybody's Talking About Sammy = Mobile Stomp = Sing On
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = roy hargrove/diamond in the rough = kermit ruffins/putumayo presents .... = dexter gordon/duels = jazz and swing accordion/accordion joe

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Winifred Atwell

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Some weeks ago I was pointed to a film fragment of Winifred Atwell, the popular piano player and entertainer. She was a rather popular piano player in England during the 1950s. We had an LP of her, with a cover like the one below that featured all her well known rags.
Winifred Atwell was born in Trinidad in 1914 and started to play the piano when she was four years old. In the 1940s she played in the London Casino and she made her first recording for Decca in 1951; It became a hit: Jezebel and Black and White Rag. It was played in a kind of old fashion ragtime style, we would call it honky tonk or tingle tangle music. She had a lot of hits: I remember the Brittania Rag. She also made some classical recordings with the London Philharmonic Orchestra directed by André Kostelanetz. She made records with Ted Heath too, like Rhapsody in Blue and Dinah's Boogie. In the 1960s she wasn't as popular as in the 1950s and she moved to Australia where she died in Sydney in 1983. Her last performance was in 1980.As a teenager I loved to play boogie woogies, as I told before, but I also opened the front of the piano, like Winifred Atwell and played my ragtimes like she did. Our piano was most of the times out of tune, but that was not a problem for this kind of music. It was great fun, without any musical value at all. I liked ragtimes ( I bought myself a box of LP played by Richard Zimmerman with all compositions of Scott Joplin), due to the fact that I was fascinated by the piano roll player. When I got my first job, a collegue had such a piano, but unfortunally the mechanism inside had been lost. I love to share with you the Winifred Atwell film where she plays one of her hits and a fragment of a man playing and singing those semi-popular ragtime songs as I loved to play when I was a teenager. Just fun. The third fragment is an old player piano, so you can see why I was fascinated about this instrument.

Player piano with Heart of my Heart

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
kermit ruffins/putumayo presents .... = jazz 625/volume 5-bill evans = jacky terrasson/a paris = jimmy smith/the uncredible jimmy smith = prestige first sessions/dizzy gillespie-bennie green-eddie lockjaw davis-red rodney = miles davis/vol. 1 = blindfoldtest # 43/r.d.k.

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Een tijdje geleden werd ik gewezen op een filmfragment waarin Winifred Atwell speelde, een populaire pianiste en entertainer. Haar muziek was erg populair in de jaren vijftig in Engeland. Ik had een LP van haar met een hoes, waarop ze voor een opengewerkte piano zat; die LP mert haar populaire semi-ragtime nummers heb ik nu niet meer.

Winifred Atwell werd geboren in Trinidad in 1914 en speelde al piano toen ze vier was. In de jaren veertig speelde ze als pianiste in het London Casino en in 1951 maakte ze voor Decca haar eerste plaat, die meteen een hit werd: Jezebel en Black and White Rag. Ze speelde in een soort semi ragtime stijl; wij noemden het honky tonk of tingle tangle muziek. Ze had nog alwat hits in de jaren vijftig - ik herinner me de Brittania Rag. Ze speelde ook klassieke nummers en ze nam platen op met het London Philharmonic Orchestra onder lieding van André Kostelanetz. Ze maakte ook platen met Ted Heath, zoals Rhapsody in Blue en Dinah's Boogie. In de jaren zestig was haar populariteit tanende en verhuisde ze naar Australië. Ze speelde voor het laatst in 1980 en overleed drie jaar later in Sydney. Als tiener speelde ik, behalve boogie woogie, ook dit soort honky tonk muziek. Ik sloopte dan de voorkant van de piano zodat ik een hard schel geluid kreeg, dat hoorde bij de spijkerpiano. Aangezien onze piano meestal ontstemt was paste dat prima bij deze muziek. Het had allemaal geen muzikale waarde alleen maar pret. Ik hield van ragtimes ( Mijn eerste LP box waren alle composities van Scott Joplin gspeld door Richard Zimmerman). Ik was ook geboeid door de pianola, de piano, die muziek kon maken met een pianorol. Daar had ik ook LPs van.

Toen ik voor het eerst ging werken had een collega zo'n piano; helaas was het mechanische deel er uit gesloopt. Ik vind het leuk om het filmpje met Winifred Atwell aan jullie te laten zien en bovendien een film van een man die zichtbaar geniet van de honky tonk achtige klanken en semi meezing ragtimes die hij speelt. Tenslotte nog een fragment van een pianola, die speelt. Je kunt dan goed zien hoe e.e.a. in zijn werk ging.

Tingeltangel



Pianola- Heart of my Heart

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

kermit ruffins/putumayo presents .... = jazz 625/volume 5-bill evans = jacky terrasson/a paris = jimmy smith/the uncredible jimmy smith = prestige first sessions/dizzy gillespie-bennie green-eddie lockjaw davis-red rodney = miles davis/vol. 1 = foldtest # 43/r.d.k.

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bill Evans

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Last night I rediscovered this great Bill Evans concert. The concert with his trio was at the Village Vanguard in New York on the 25th of June 1961. It is one of the treasures in jazz that should be in any music collection. During that concert thirteen titles were played - all little jewels in jazz. The entire concert was released on a three CD by Riverside titled The complete Live At The Village Vanguard, but has also been released on separate albums like Waltz For Debby and Sunday At The Village Vanguard.

The Bill Evans features Bill Evans on piano, Scott LaFaro on bass and Paul Motion on drums. The ultimate jazz trio. It is said that, thanks to this piano-bass-drums trio, this concert became the jazz piano-trio standard. These records are very valuable too as they are the last recordings of Scott LaFaro who died at a car accident ten days after this concert.

Bill Evans music is rather introvert. You might remember his pale face, concentrated above the keyboard, playing only for himself, it seems. I remember the 1965 TV registrations for Jazz 625 where he plays the piano as if he is alone at home, alone behind his piano, alone with the music, the keys and himself. A great moment. Nowadays Brad Mehldau, another favorite of mine, seems to have adopted this way of playing the piano.

I found Waltz For Debby, not really a waltz as the body is not, from this Jazz 625 program and I love to share it with you. It was recorded 19 March 1965 and the musicians are Chuck Israel on bass and Larry Bunker on drums.

Semilar records of this artist in my collection:

• Bill Evans-Jim Hall/Undercurrent
• Stan Getz-Bill Evans/Stan Getz & Bill Evans

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
dexter gordon/birthday celebration (3) = bob brozman/devil's slide = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = richard zimmerman/scott joplin - his complete works (record 4) = bill evans trio/waltz for debby

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Ik herontdekte gisteren dit fantastische Bill Evans concert. Het concert met het Bill Evans Trio werd gehouden op 25 juni 1961 in de Village Vanguard in New York. Het is één van die schatten uit de jazzgeschiedenis, die in elke muziekverzameling hoort te zitten. Er werd tijdens dit concert dertien nummers gespeeld - allemaal, stuk voor stuk, juweeltjes. Het hele concert werd heruitgebracht op drie CDs getiteld The Complete Live At The Village Vanguard, maar is ook terug te vinden op twee CD Waltz For Debby en Sunday At The Village Vanguard.

Het Bill Evans Trio bevatte Bill Evans op piano, Scott LaFaro op de bas en Paul Motion achter het slagwerk: het ultieme jazz trio. Er wordt wel beweerd dat dankzij deze opnamen Bill Evans met dit piano-bas-drums trio de standaard zette voor dit soort groepen. Zo hoort het te klinken - zo moet het zijn. Deze opnamen zijn verder zo belangrijk omdat het de laatste opnamen van de veelbelovende bassist Scott LaFaro bevatten, die tien dagen later bij een auto-ongeluk zou verongelukken.

Bill Evans' muziek is erg introvert. Wie herinnert niet het ongezonde bleke gezicht, de pianist voorovergebogen over de toetsen, helemaal in zichzelf gekeerd. Brad Mehldau, een andere favoriet van me, lijkt deze manier van spelen overgenomen te hebben. Ik herinner me Bill Evans' TV opnamen uit 1965 voor het programma Jazz 625 waar hij in zijn trio piano speelt alsof hij thuis achter de piano zit, helemaal alleen met de toetsen en zichzelf. Een schitterend stukje film.

Ik vond Waltz For Debby, eigenlijk is het middenstuk van het nummer helemaal geen wals, uit de Jazz 625 opnamen van 19 maart 1965 met Bill Evans op piano, Chuck Israel op bas en Larry Bunker op drums.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Bill Evans-Jim Hall/undercurrent
• Stan Getz-Bill Evans/Stan Getz & Bill Evans

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

dexter gordon/birthday celebration (3) = bob brozman/devil's slide = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = richard zimmerman/scott joplin - his complete works (record 4) = bill evans trio/waltz for debby

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Trees and Grass and Things

( Naar de Nederlandse vertaling.)


Sometimes a tune can fascinate you; it reaches your ears and you get anxious to learn more about it. This happened to me last week - one of the records Jules Deelder played at his disco at the gala evening in the Scheldetheater in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands) was the first occasion I got aware of it. I couldn't give the tune a name. When I made a contribution about record collecting, a day later, I posted a fragment of a small documentary of Jules Deelder and there it was again ........

Last weekend I gave the MG blindfold test # 46 ( a kind of musical quiz among jazz admirers, who have to label allkind of tunes ) and between all kind of unknown groovy tunes I heard .............. But what was its name? Finally I found it on the 2CD of Jules Deelder, titled Deelder Blijft Draaien, as the its first track: Trees and Grass and Things by the Charles Williams Septet. This septet features Charles Williams on alto saxophone, David Brooks on tenor saxophone, Don Pullen on organ, Cornell Dupree on guitar, Jimmy Lewis on bass, William Curtis on drums and Montego Joe on percussion. It was recorded in New York 1972 for Mainstream MRL 345. This man, Charles Williams, and that frustrates me, is still rather anonymous for me. I only learned that he made two more LPs Charles Williams ( 1971) and Stickball ( 1972 ). Charles Williams seems to be a musician in the soul circuit.

As you love to hear the tune, I posted the Deelder fragment again below. The tune Trees and Grass and Things that fascinated me is the first tune he plays.

BTW: I was the first one to label that tune at MG blindfold test and that feels good.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

MY TURNTABLE
tony overwater/op = benny carter/jazz giant = jacob do bandolim/volume 3 = lester young/the aladdin sessions (2) = jules deelder/deelder blijft draaien

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Soms word je gegrepen door een melodie, door een nummer dat je ergens hoort. Je wordt er nieuwsgierig van en je wilt weten hoe het heet. Dat overkwam me vorige week. De eerste keer hoorde ik het op het openingsconcert in het Scheldetheater in Terneuzen, waar Jules Deelder het speelde tijdens zijn disco na afloop. Mijn weblog, die ik een dag later postte bevatte een filmfragment van een documentaire over Jules Deelder en daar draaaide hij als eerste nummer weer die meeslepende melodie.

Afgelopen weekend draaide ik de blindfold test # 46, gemaakt door MG (een blindfoldtest is een sort quiz, waarbij jazzkenners de titels en uitvoerenden moeten raden - een vreselijk moeilijke klus) en daar hoorde ik, tussen allerlei voor mij onbekende groovy nummers, ............... daar was 'tie weer. Nu was het niet moeilijk meer. Ik had immers verschillende verzamel CDs van Jules Deelder en ik vond het nummer terug als eerste track op de 2CD van Jules Deelder, getiteld Deelder Blijft Draaien. Het nummer heet: Trees and Grass and Things en wordt gespeeld door het Charles Williams Septet. Dit septet bevat Charles Williams op altosax, David Brooks op tenor, Don Pullen op orgel, Cornell Dupree op gitaar, Jimmy Lewis op bas, William Curtis op drums en Montego Joe op percussie. Het werd opgenomen in New York in 1972 voor het Mainstream label ( MRL 345.) Deze altsaxofonist, Charles Williams is voor mij nog steeds de grote onbekende en dat frustreert. Ik weet alleen dat hij minstens nog twee LPs opnam, namelijk Charles Williams ( 1971) en Stickball ( 1972 ). Charles Williams schijnt thuis te horen in het soulcircuit.

Als je nieuwsgierig geworden bent naar dit nummer, dan heb ik voor jou het filmfragment hier nogmaals ondergezet. Het is het eerste nummer dat Deelder op zijn draaitafel afspeelt.

Ik was de eerste die dit nummer op de blindfoldtst goed raadde en dat voelt goed.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
tony overwater/op = benny carter/jazz giant = jacob do bandolim/volume 3 = lester young/the aladdin sessions (2) = jules deelder/deelder blijft draaien

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Zeeland Blues

( Naar de Nederlandse vertaling.)

De Mississippi van Zuid Beveland Is de Schelde met zijn Sas
Wij hoefden geen katoen te plukken Wat bessen, als het zomer was
Temidden van de Zeeuwen Ben ik opgegroeid in Goes
Te preuts voor het leven Te blank voor de blues

Luctor et emergo Eens ga ik weg uit Goes
Ik wil naar Louisiana Koop een katoenen bloes
Ik wil er veel voor lijden Om dat te mogen zien
Om dat te mogen voelen De blues in New Orleans

On the 9th of April 2007 the well known Dutch standup comedian Freek de Jonge gave a short but intense performance at the Porgy & Bess Jazz Club in Terneuzen ( Southwest part of the Netherlands), due to its 50th birthday. Although the title suggested that the program should handle The Story Of Porgy & Bess, it became mix of songs, sketches and music. Emmy Verhey, the former classical violin player, played as an intermezzo, a great classical tune with Robert Jan Stips at the piano. The Zeeland Blues, as mentioned above ( in Dutch ), was one of the links to Zeeland, the territory in the south west of the Netherlands where Freek de Jonge lived for some time and Porgy & Bess was founded.

The small venue was packed up with an enthusiast audience. Freek was accompanied by his wife, Hella de Jonge and Emmy Verhey, both on the violin. Robert Jan Stips, now playing keyboards in the Nits and a former member of Super Sister, directed the band.

More images of the performance.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
r. crumb cheap suit serenaders/singing in the bathtub = r. crumb cheap suit serenaders/chasin' rainbows = opa tsupa/trois francs six sous = jazz a la gitane vol 3/round about django = jacky terrasson/a paris = roy smeck/plays hawaiian guitar, banjo, ukulele and guitar-1926-1949 = bft # 46 = dutch swing college band/'65 / '70 (2) = max roach/mop mop

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De Mississippi van Zuid Beveland Is de Schelde met zijn Sas
Wij hoefden geen katoen te plukken Wat bessen, als het zomer was
Temidden van de Zeeuwen Ben ik opgegroeid in Goes
Te preuts voor het leven Te blank voor de blues

Luctor et emergo Eens ga ik weg uit Goes
Ik wil naar Louisiana Koop een katoenen bloes
Ik wil er veel voor lijden Om dat te mogen zien
Om dat te mogen voelen De blues in New Orleans

Op 9 april 2007 trad de bekende Nederlandse cabaretier Freek de Jonge op met en korte maar intensieve show in de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen tergelegenheid van haar 50ste verjaardag. . Hoewel de titel van de show, De Geschiedenis Van Porgy & Bess, anders suggereerde, bevatte de show een uitgebalanceerde mix van liedjes, sketches en muziek. Emmy Verhey, bekend als klassiek violiste, speelde met Robert Jan Stips aan de vleugel een schitterend nummer als intermezzo. De Zeeland Blues, waarvan boven een fragment, was één van de weinige linken met Zeeland die Freek in zijn programma verwerkt had. Porgy en Bess bleek te klein om alle belangstellenden te kunnen bevatten en was dan ook helemaal uitverkocht. Freek werd begeleid door een vijfkoppige band onder leiding van Robert Jan Stips, voormalig toetsenist van Super Sister en nu bij de Nits, was de leider van de band, waarin ook Freek's echtgenote, Hella de Jonge op viool te vinden was.
Meer foto's van het optreden

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
r. crumb cheap suit serenaders/singing in the bathtub = r. crumb cheap suit serenaders/chasin' rainbows = opa tsupa/trois francs six sous = jazz a la gitane vol 3/round about django = jacky terrasson/a paris = roy smeck/plays hawaiian guitar, banjo, ukulele and guitar-1926-1949 = bft # 46 = dutch swing college band/'65 / '70 (2) = max roach/mop mop

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Sweet Hollywaiians

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The Japanese group The Sweet Hollywaiians plays music in the rich tradition of the western music of the 1920s and 1930s. hawaiian tunes. swing, calypso and Italian songs. The members of the band are Tomotaka Matsui, Nobumasa Takada, Takashi Nakayama and Kouichi Tsutsumishita. Last year they visited the US and played in Los Angeles with musicians like Janet Klein and Tom Marion, who plays in R. Crumb's Cheap Suit Serenaders. Nobumasa Takada, who plays the guitar, mandolin, ukulele and banjo, pointed me to the fact that they have planned to release their first CD on the first of July 2007 and that it will contain 12 or 13 tunes like Caravan, Hula Girl, Singin' The Blues and Milenberg Joys. He shared with us a video performance of this last tune. I'm anxious to hear their new CD as soon as it is released. It sounds great !! It reminds me to the music of Roy Smeck, a 1930s Hawaiian steel guitar player I like very much.

I posted their version of Milenberg Joys and a short of Roy Smeck to learn where it all came from.

The Sweet Hollywaiians with Milenberg Joys

Roy Smeck and his Aloha Islanders with Park in Paree and Farewell Blues

Keep swinging

Hans Koert
keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
dizzy gillespie-stan getz/diz and getz = russell malone/playground = milton brown musical brownies/ brownies stomp = jules deelder/deelder blijft draaien = les tresors du city jazz 1952/CD 21 (Jan 1952 - Mar 1952) = jules deelder/deelderhythm = horace silver quintet/you gotta take a little love

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De Japanse groep The Sweet Hollywaiians speelt muziek in de rijke westerse traditie van de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, zoals hawaiianaanse liedjes, swing en calypso. De leden van de band zijn Tomotaka Matsui, Nobumasa Takada, Takashi Nakayama and Kouichi Tsutsumishita.

Afgelopen jaar bezochten ze de Verenigde Staten en speelden ze in Los Angeles met muzikanten als Janet Klein en Tom Marion, die ook in R. Crumb's Cheap Suit Serenaders speelt.

Nobumasa Takada, gitarist, mandolinespeler, ukulele en banjospeler van de band wees me op het feit dat ze in juli 2007 hun eerste CD gaan uitbrengen met daarop een 12tal nummers zoals Caravan, Hula Girl, Singin' The Blues en Milenberg Joys. Hij stuurde me een video van dit laatste nummer zodat we alvast kunnen horen hoe dat klinkt en ........ dat klinkt erg goed. Ik ben dan ook heel benieuwd naar hun eerste album. De muziek doet me denken aan de muziek van Roy Smeck. Ik vond nog een korte film waarin Roy Smeck speelt, om te laten zien waar deze Japanse heren hun ideeën vandaan hebben.

Sweet Hollywaiians met Milenberg Joys

Roy Smeck and his Aloha Islanders met Park In Paree en Farewell Blues

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
dizzy gillespie-stan getz/diz and getz = russell malone/playground = milton brown musical brownies/ brownies stomp = jules deelder/deelder blijft draaien = les tresors du city jazz 1952/CD 21 (Jan 1952 - Mar 1952) = jules deelder/deelderhythm = horace silver quintet/you gotta take a little love

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Kenny Werner

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Fifty years ago, April 1957, Frank Koulen started a lunchroom in the Noordstraat in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands), which developed into a leading jazz club ( Porgy & Bess ) in the Dutch-Flemish region. A month of festivities started with a gala night at the Scheldetheater and a concert of the Kenny Werner Trio. Kenny Werner, as the accompanist of Toots Thielemans also present at the gala night, gave a master class in the afternoon and a concert with his trio in the evening.

Kenny Werner performed with his trio, featuring Hans Glawischnig on bass and Dan Weiss on drums on the 7th of April 2007. A solid trio, well rehearsed ( They rehearsed for this concert at the New Morning, Hans Zuiderbaan, speaker of the evening, explained, a minor club in Paris the day before ) and with two very skilled musicians. In two sets the trio performed some standards, like What Is This Thing Called Love and compositions of other great jazz musicians like Horace Silver's Peace. They played some unrecorded compositions of Kenny too.

Kenny Werner is one of those remarkable jazz musicians that feels at home at the Porgy en Bess Jazz Club. It feels if I'm at home, he explained. Born in 1951 he started his career as a schoolboy playing stride piano, studied at Berklee, played in Brazil and Bermuda and started to record with Charles Mingus, Archie Shepp and the Mel Lewis Band. He wrote numerous compositions he recorded under his own name. He toured with Joe Lovano and Tom Harrell and has, nowadays, a busy schedule of concerts. Both Hans Glawischnig and Dan Weiss surprised me. Dan Weiss, turned out to be a very inventive and rhythmical drummer, that remind me to Ari Hoenig, who is, by change, also a regular drummer in Kenny's bands. Dan Weiss is a percussionist ( he also plays tabla) worth to follow.

A great concert.

Kenny Werner played in Porgy en Bess before with his regular trio on the 12th of October 2003.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
hank crawford/roadhouse symphony = dexter gordon/birthday celebration (3) = beau hunks/laurel-hardy-1 = anke helfrich trio-roy hargrove/better times ahead = charles mingus/the impulse story = swedish jazz/1940-1953 - swingin' sounds from sweden

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Vijftig jaar geleden, in april 1957, begon Frank Koulen, bijgenaamd De Neger, een lunchroom in de Noordstraat in Terneuzen, die uit zou groeien tot een van de belangrijkste jazzclubs uit Nederland en Vlaanderen, Porgy & Bess. De maand april staat bol van allerlei feestelijkheden. De aftrap was een openingsconcert in het Scheldetheater en een concert van het Kenny Werner Trio in Porgy en Bess. Kenny Werner, als begeleider van Toots Thielemans speelde hij ook op het openingsconcert, gaf voorafgaand aan het concert een openbare masterclass. 's Avonds trad hij op met zijn trio.
Kenny Werner speelde op 7 april 2007 met zijn trio, met daarin Hans Glawischnig op bas en Dan Weiss op drums. Een solide, goed op elkaar ingespeeld trio met ervaren muzikanten. Volgens Hans Zuiderbaan, spreekstalmeester, hadden ze speciaal voor dit concert gerepeteerd in the New Morning in Parijs de avond er voor en dat was te merken. Het trio speelde twee sets, waarin een aantal standards gespeeld werden, zoals What Is This Thing Called Love en eigen, nog niet op CD verschenen composities van Kenny. Maar er werden ook composities van anderen gespeeld, zoals Horace Silver's Peace.

Kenny Werner is één van die wereldartiesten op jazzgebied, die zich thuis voelen op het kleine podium van Porgy en Bess. It feels if I'm at home, legde hij uit. Geboren in 1951 begon hij zijn carriere als schooljongen met stridepiano te spelen, studeerde klassieke muziek op Berklee, speelde in Brazilië en Bermuda en nam platen op met Charles Mingus, Archie Shepp en de Mel Lewis Band. Hij heeft veel composities op zijn naam staan, die hij onder eigen naam opnam. Hij tourde rond met Joe Lovano en Tom Harrell en is de vaste begeleider van Toots Thielemans. Zijn agenda staat vol met optredens. Zowel Hans Glawischnig en Dan Weiss verrasten me. Dan Weiss, bleek een veelzijdige, inventieve en rhythmische drummer, die me deed denken aan Ari Hoenig, wellicht niet toevallig, ook een regelmatige speler in Kenny Werner's groepen. Dan Weiss is in ieder geval een drummer om goed in gaten te houden.

Een schitterend concert.

Kenny Werner speelde eerder in Porgy en Bess met zijn trio op 12 oktober 2003.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Toots Thielemans-Kenny Werner
• Joe Lovano/Flights of Fancy

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

hank crawford/roadhouse symphony = dexter gordon/birthday celebration (3) = beau hunks/laurel-hardy-1 = anke helfrich trio-roy hargrove/better times ahead = charles mingus/the impulse story = swedish jazz/1940-1953 - swingin' sounds from sweden

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Chet Baker Plays Lerner and Loewe

( Naar de Nederlandse vertaling.)


Some months ago I found an original 1959 album of Chet Baker plays the best of Lerner and Loewe on a Riverside LP ( Riverside RLP-12-307) - such a stiff cardboard cover in modest condition, smelling to old book shops; the record itself with its blue label in modest condition too, lightly scratched - all cheap sentiments that are important for a record collector. ( BTW: The image of the cover above is from an Original Jazz classic reissue)
Some days ago I heard Jules Deelder playing LPs from his collection at the end of the Porgy & Bess concert at a disco where the audience could dance on the music. Complete introverted, without any commends, he played tune after tune at a maximum permitted sound level forcing the audience to listen and prevent the audience from communicating. Playing this music from the original 33rpm vinyl records should give this kind of music something extra - something more authentic. The truth or cheap sentiments?

Why did I buy this record on vinyl? Well, because I'm not better then any other record collector. Everybody who collects music wants to find it as original as possible. The most original is of course having Chet Baker at your house playing the tunes, but, since Chet fell out of a window in Amsterdam this is impossible. Next are the source tapes used to record the session. Such tapes, if they still exist, are in the archive of the record company. The first issue of the recording on LP is the most original source you can find. That's why record collectors want to have the first issue of an album if they can find it. If you only want to have this first releases in your collection, you need a lot of money and time and most music wil never reach your record player. In the early days, when we made reel-to-reel copies or copies on cassette the quality of the sound was inferior to the original; nowadays, with the digital reproduction possibilities the sound of the reissues on CD are as good as the orginal on LP. Nearly as good as the original, the real collector will say, because he wants the smell of the cover and he feel the 12-inch record in his hands.

from left to right: Chet Baker, Zoot Sims, Herbie Mann and Pepper Adams

Back to the Chet Baker LP I found. It was recorded in New York City July 1959 by a septet featuring Chet Baker on trumpet, Zoot Sims on saxophone, Herbie Mann on flute, Pepper Adams on baritone saxophone, Bob Corwin at the piano, Earl May on bass and Clifford Jarvis on drums. It contains eight tracks with tunes composed by Alan Jay Lerner and Frederick Loewe, originators of the musical My Fair Lady. It is not Chet's best album - he made much better albums during the 1950s, but the line-up of the group is great and the music they play fits into the numerous albums Chet made in the 1950s. It is the last album Chet made in the US before he left to Europe ( Italy) where he lived for a rather long time ( even in jail due to drugs). Europe would become his second native country.

I found a small fragment from the 1950s where a young Chet plays his music to illustrate his style of playing. Ray's Idea

I found a fragment of Jules Deelder playing his records and talks about record colection. It is in Dutch. sorry.

Semilar records of this artist in my collection:

• Chet Baker /round midnight = a night at the shalimar club = and crew = as time goes by = baby breeze = baker's holiday = boppin' with the chet baker quintet = boston 1954 = broken wing = candy = chet = chet's choice = compact jazz = cool cat = cools out = embraceable you = great moments with .. = heart of the ballad = in new york = in tokyo = isn't it romantic = italian movies = let's get lost = live in europe = meets the space trio = mr. b = my favourite songs = no problem = once upon summertime = pacific jazz = sings = sings again = chet baker/sings and plays moon love = somewhere over the rainbow = chet baker/stairway to the stars = stella by starlight = symphonically = the best of chet baker plays = the gold collection (2) = this is always = time after time = when sunny gets blue = white blues = with strings = you can't go home again = playboys = the art of ....
• Gerry Mulligan Quartet with Chet Baker/ gerry mulligan-chet baker
• Jazz in the Movies/Chet Baker performing
• Stan Getz-Chet Baker/line for lyons
• Jules Deelder/deelder blijft draaien = deelder draait = deelder draait door = deelder drumt = deelder dubbelt (2) = deelderhythm

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
toots thielemans-kenny werner = bentje braam/playing the second coolbook = jazz for dummies = art blakey/1958 paris olympia = freddie hubbard/breaking point = cannonball adderley/emarcy small group sessions (2) = chet baker/plays the best of lerner and loewe = jacob do bandolim/valsas evocativas = cesar faria e seu regional/choros evocativos

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Een paar maanden geleden vond ik een originele exemplaar van Chet Baker plays the best of Lerner and Loewe op een Riverside LP ( Riverside RLP-12-307) - zo'n ietwat vergeelde stijf kartonnen hoes in redelijke staat, naar tweedehands boeken ruikt. De plaat zelf met zijn blauwe label en lichte krasjes op het glanzende vinyl eveneens in redelijke staat. Een buitenkansje voor een platenverzamelaar of (niet zo) goedkoop sentiment? ( ps: Het plaatje hierboven is, zoals en kenner al wel gezien zal hebben, van een heruitgave op het label Original Jazz Classics)

Een paar dagen geleden hoorde en zag ik Jules Deelder tijdens het slot van het Porgy & Bess concert met zijn disco in de weer. Hij draaide uit zijn schitterende collectie originele jazz, LPs waarop de mensen konden dansen. Geheel in zichzelf gekeerd, afgesloten van de buitenwereld, draaide hij nummer na nummer, zonder commentaar ( Je mottur niet doorheen lullu ... zou hij hebben kunen zeggen) op het hoogst toegestane geluidsniveau, al wilde hij het publiek dwingen te luisteren in plaats van te praten met elkaar. Het spelen van deze originele platen geeft de muziek iets extra, alsof het allemaal wat authentieker is ...... of is het vals sentiment?

Waarom kocht ik deze opnamen op vinyl? Nou, ik ben geen haar beter dan elke andere platen verzamelaar, alhoewel gelukkig niet zo fanatiek. Iedereen die platen verzamelt probeert zijn muziek zo authentiek mogelijk te pakken te krijgen. Het meest authentiek is natuurlijk Chet in huis halen en hem laten spelen, maar dat is sinds zijn val uit het raam van een hotel in Amsterdam niet meer mogelijk. De moederbanden van deze opnamen liggen waarschijnlijk veilig opgeborgen in de kluizen van de platenmaatschappij, dus kom je bij de eerste uitgaven op vinyl terecht. Als je zo fanatiek bent zul je, of heel rijk, of heel veel tijd moeten hebben om een leuke collectie te krijgen - veel zal altijd voor je onbereikbaar blijven. Toen het kopieren van platen nog betekende dat je in de weer ging met die grote spoelenbandrecorders en later het casettebandje en je kopie altijd minder van kwaliteit was dan het origineel, was het streven om te zoeken naar originelen wellicht nog te verdedigen - nu we digitaal kopieren zonder kwaliteitsverlies is dat niet meer nodig. Toch zweren veel verzamelaars dat het origineel beter klinkt dan de CD en voelen ze liever de 12 inch plaat in hun handen. Zelf ben ik nieuwsgierig naar opnamen die ik nog niet ken en gaat het mij om de muziek en niet om de geluidsdrager. Ik verzamel dus eerder trillende lucht dan plastic schijven.

van links naar rechts: Chet Baker, Zoot Sims, Herbie Mann en Pepper Adams

Terug naar de Chet Baker LP die ik vond. Opgenomen in New York eind juli 1959 door een septet met Chet Baker op trompet, Zoot Sims op saxofoon, Herbie Mann op fluit, Pepper Adams op de bariton, Bob Corwin achter de piano, Earl May op bas en Clifford Jarvis op drums. Het bevat acht nummers, alle gecomponeerd door Alan Jay Lerner en Frederick Loewe, verantwoordelijk voor de musical My Fair Lady. Het is niet Chet's beste plaat uit de jaren vijftig; er zijn wel interessantere te bedenken, maar de bezetting van de groep maakt het waard om de plaat te beluisteren. Bovendien is het de laatste opname die Chet in Amerika maakte voordat hij naar Italië verhuisde, waar hij heel wat jaren ( waarvan een deel in de gevangenis voor drug gebruik) zou blijven hangen.

Italie en later ook Nederland zouden Chet's tweede vaderland worden. Ik vond een fragment, van slechte kwaliteit, dat wel, van een jonge Chet om te laten zien hoe hij in deze periode voordat hij naar Europa verhuisde, speelde. Ray's Idea.

Ik vond een kleine documentaire over Jules Deelder terwijl hij zijn platen draait en vertelt over platenverzamelen.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Chet Baker /round midnight = a night at the shalimar club = and crew = as time goes by = baby breeze = baker's holiday = boppin' with the chet baker quintet = boston 1954 = broken wing = candy = chet = chet's choice = compact jazz = cool cat = cools out = embraceable you = great moments with .. = heart of the ballad = in new york = in tokyo = isn't it romantic = italian movies = let's get lost = live in europe = meets the space trio = mr. b = my favourite songs = no problem = once upon summertime = pacific jazz = sings = sings again = chet baker/sings and plays moon love = somewhere over the rainbow = chet baker/stairway to the stars = stella by starlight = symphonically = the best of chet baker plays = the gold collection (2) = this is always = time after time = when sunny gets blue = white blues = with strings = you can't go home again = playboys = the art of ....
• Gerry Mulligan Quartet with Chet Baker/ gerry mulligan-chet baker
• Jazz in the Movies/chet baker performing
• Stan Getz-Chet Baker/line for lyons
• Jules Deelder/deelder blijft draaien = deelder draait = deelder draait door = deelder drumt = deelder dubbelt (2) = deelderhythm
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
toots thielemans-kenny werner = bentje braam/playing the second coolbook = jazz for dummies = art blakey/1958 paris olympia = freddie hubbard/breaking point = cannonball adderley/emarcy small group sessions (2) = chet baker/plays the best of lerner and loewe = jacob do bandolim/valsas evocativas = cesar faria e seu regional/choros evocativos

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Be The Neehur!

( Naar de Nederlandse vertaling.)

On Thursday 5th of April 2007 a month filled with celebrations and concerts due to the 50th birthday of Porgy & Bess Jazz club (Terneuzen - southwest part of the Netherlands) was launced at the Scheldetheater in Terneuzen with a great opening concert. Toots Thielemans, (at the end of this month he hopes to celebrate his 85th birthday) with Kenny Werner at the piano and keyboards played some standards from their album Toots Thielemans & Kenny Werner (EmArcy 014 722) like Smile, What a Wonderful World, a medley of Sinatra Tunes ( All The Way - My Way) and a medley of song from Michel LeGrand ( You Must Believe In Spring - Windmills Of Your Mind and I will Wait For You). Toots Thielemans, who has been ailing for some month, showed that he is still a great musician on the harmonica; the instrument that is always near at hand, even when he wakes up in the morning. Each morning I wake up - with my wife on my left and my instrument on my right side, next to my iPod. At seven thirty my wife gives me my yoghurt and at seven thirty-seven ............. and he illustrates that he takes his instrument and plays on it. Always practicing, practicing, ............. . Kenny Werner will be a special guest on Saturday the 7th of April with a concert in the evening and master classes in the afternoon. This concert will be in the Porgy & Bess Jazz Club at the Noordstraat The Jazz Orchestra of the Concertgebouw, directed by Henk Meutgeert, had plenty of space on the stage of the Scheldetheater, where they also played five years ago at the opening of the theatre. Henk mentioned that event but it seemed that he had forgotten the concert they gave at Porgy & Bess Jazz Club November 2001 where they proved that the complete Jazz Orchestra of the Concertgebouw also fits in Porgy & Bess itself (including the audience of course). Greetje Kauffeld, celebrating her 50th year in jazz, sung some standards like Route 66 with the orchestra. It was a pity that this great combination only had time for a few tunes. The evening was completed by a new song of speaker - entertainer Maikel Harte, titled Be The Neehur! a title that is difficult to translate as it expresses the special place of Porgy & Bess in Terneuzen.

Thanks Eddy Westveer that I could use your great pictures.

Some records of these artists in my collection±

• Toots Thielemans/Live
• Toots Thielemans/Brasil
• Toots Thielemans/Footprints
• Toots Thielemans-Kenny Werner
• Toots Thielemans/For My Lady
• Jazz Orchestra of the Concertgebouw/Festival 1999 part 1
• Dutch Jazz Giants/Greetje Kauffeld - volume 1
• Greetje Kauffeld/meets Jerry Van Rooijen and Jiggs Whigman with his RIAG Big Band
• De Lamaketta's/Bietie Akumaai????
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
chet baker/baby breeze = blindfold test #21/groove merchant = roy hargrove/of kindred souls = charlie parker/bird in boston = spirits of rhythm/1932-34 = roy hargrove/of kindred souls

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Op donderdag 5 april 2007 werd in het Scheldetheater in Terneuzen een maand vol feestelijkheden en concerten geopend ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van Porgy & Bess. Toots Thielemans. eind deze maand wordt hij 85, speelde met Kenny Werner op de piano en keyboard ( daar zit een heel strijkorkest in) een aantal nummers van hun album Toots Thielemans & Kenny Werner (EmArcy 014 722) zoals Smile, What a Wonderful World, een medley van Sinatra nummers ( All The Way - My Way) en een medley van nummers gezongen door Michel LeGrand ( You Must Believe In Spring - Windmills of your Mind en I will Wait For You). Toots Thielemans, die de afgelopen maanden wat sukkelde met zijn gezondheid, zat weer als vanouds op zijn barkruk en liet weer eens zien wat voor een groot muzikant hij is op de mondharmonica, Dit instrument heeft hij altijd bij de hand, vertelde hij. Als ik op bed lig ligt mijn vrouw links van me en rechts mijn harmonika en iPod. 's Morgens om half acht krijg ik van mijn vrouw mijn yoghurt en om zeven over half acht, is mijn mondharmonika aan de beurt. Oefenen oefenen, daar komt het op neer, volgens Toots, die in een mengsel van Engels en Vlaams ook op zijn praatkruk zat. Kenny Werner speelt als speciale gast morgen, 7 april 's avond met zijn trio in Porgy & Bess in de Noordstraat in Terneuzen, voorafgegaan door masterclasses in de middag.Het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, geleid door Henk Meutgeert, had deze keer genoeg ruimte op het podium van het Scheldetheater, waar ze vijf jaar eerder, bij de opening, zo memoreerde Henk, ook al speelden. Blijkbaar was Henk vergeten dat ze ook al eens in Porgy & Bess zelf speelden, in november 2001 waar bewezen werd dat zo'n complete big band ook op het podiumpje van Porgy & Bess past ( en dan kan er ook nog publiek komen luisteren). Greetje Kauffeld, die dit jaar 50 jaar in het vak zit, zong een paar standards, zoals Route 66, maar helaas was er door de strakke programmering weinig ruimte voor extra nummers. Reden te meer om te hopen deze prachtige combinatie nog eens in de richting van Porgy & Bess kan komen. De avond werd afgesloten met een meezinger van presentator - entertainer Maikel Harte, ooit begonnen in Porgy & Bess met een titel, die alleen te begrijpen is voor de Terneuzenaars zelf, Be The Neehur ! en die uitdrukt hoe Porgy & Bess verweven is met de Terneuzense cultuurgeschiedenis.

Bedankt Eddy Westveer dat ik een paar foto's van je mocht gebruiken.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Toots Thielemans/Live
• Toots Thielemans/Brasil
• Toots Thielemans/Footprints
• Toots Thielemans-Kenny Werner
• Toots Thielemans/For My Lady
• Jazz Orchestra of the Concertgebouw/Festival 1999 part 1
• Dutch Jazz Giants/Greetje Kauffeld - volume 1
• Greetje Kauffeld/meets Jerry Van Rooijen and Jiggs Whigman with his RIAG Big Band
• De Lamaketta's/Bietie Akumaai????
  
  Keep swinging
  
  Hans Koert
  
  keepswinging@live.nl
  
  Naar mijn laatste bijdrage !
  
  MIJN DRAAITAFEL
  chet baker/baby breezeblindfold test #21/groove merchantroy hargrove/of kindred soulscharlie parker/bird in bostonspirits of rhythm/1932-34roy hargrove/of kindred souls
  
  

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

De Neger

( Naar de Nederlandse vertaling.)

April 1957, 50 years ago, Frank and Vera Koulen opened a lunchroom named Porgy & Bess in the Noordstraat in Terneuzen ( Southwest part of The Netherlands ). Frank Koulen, born 1922 in Nieuw Nickerie, Suriname, then a part of the Netherlands, became a soldier in the Dutch army. When the American forces fought agains the German occupiers Frank came to Holland as part of the allied forces and was part of the troups that liberated the southern part of the Netherlands.
In October 1944 he arrived in Terneuzen and felt in love with Vera he married in 1947. As the people in Terneuzen were not very used to black people in their streets he got the nickname De Neger (The Negro). After some years in the former Dutch East Indies where he was a military canteen manager, he returned to Terneuzen where he started the lunchroom.

Soon the lunchroom became a place where musicians could play their music and De Neger became the organisator of music events, like the first streetparade in 1967, with Frank in front of the band. Since 1957 hundreds, maybe more then a thousands musicians, from local amateur bands up to professional jazz musicians found a warm venue to perform in Porgy & Bess.

In 1985 Frank passed away and thanks to a lot of volunteers, directed by Maja, a contributor from the first hours, now manager of Porgy & Bess, the club stayed open for everybody who wanted to listen to good music. For me Porgy & Bess is a jazz club, but also blues, country, classical, cabaret, folk, modern popmusic and poetry can be heard in this venue, known all over the world.

This month the little town of Terneuzen celebrates this event with a month filled with special concerts. Tonight the 50th birthday of Porgy & Bess will be celebrated in the Scheldetheater with the Jazz Orchestra of the Concertgebouw featuring Greetje Kauffeld, good old Toots Thielemans with Kenny Werner. Mathieu Van Bellen and Karolinka de Bree, two classical instrumentalists on the violin and piano will bring some classical music. Jules Deelder and Bart Chabot, two Dutch standup comedians will conclude the evening.

I found a small fragment of Herman Brock jr. and the Eurocasters that play its bluegrass music on the stage in Porgy en Bess. They perform later this month in the club too. Enjoy it.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE

wynton marsalis/marsalis plays monk - standard time vol. 4 = chet baker/baby breeze = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro = django reinhardt-stephane grappelli/swingin' with django - cd 2 = chet baker/sings and plays moon love = spirits of rhythm/1932-34 = gary smulyan/hidden treasures

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

April 1957, vijftig jaar geleden, openden Frank en Vera Koulen een lunchroom, genaamd Porgy & Bess in de Noordstraat in Terneuzen.
Frank Koulen, geboren in Nieuw Nickery in Suriname, werd soldaat bij het Korps Mariniers in Curacao en toen de Amerikanen hun offensief tegen de Duitse bezetting in Europa begonnen ging Frank mee. Hij was in oktober 1944 betrokken bij de bevrijding in Zuid Nederland en kwam zo in Terneuzen terecht.
Daar werd hij verliefd op Vera, met wie hij in 1947 trouwde. Als soldaat diende hij nog een paar jaar in het voormalige Nederlands-Indië waar hij een baan had als beheerder van een militaire kantine.
In Terneuzen was Frank met zijn donkere huidskleur een opvallende verschijning, zodat hij al snel De Neger genoemd werd.

In de lunchroom die ze in 1957 startten vonden jonge aankomende musici een plaats waar ze konden optreden en sinds die tijd hebben er honderden, misschien wel duizenden, muzikanten opgetreden; van de lokale amateurbandjes uit Terneuzen zelf tot internationaal gevierde jazzmusici, die hier een warme plek vonden.
De Porgy & Bess Jazz Club staat dan ook overal ter wereld hoog aangeschreven.

Toen in 1985 Frank overleed zette een grote groep vrijwilligers, onder leiding van manager en medewerker van het eerste uur, Maja, het werk van Frank voort.
Voor mij is Porgy & Bess vooral de plek waar jazz gespeeld wordt, maar er treden ook wekelijks country, blues, rootsmuziek, folk, klassieke musici op en cabaretiers en schrijvers lezen er voor uit eigen werk.

Dit vijftigjarig bestaan van Porgy en Bess wordt in de maand april uitbundig gevierd met veel optredens van nationale en internationaal belangrijke jazz musici. Vanavond vindt in het Scheldetheater in Terneuzen de aftrap van deze feestmaand plaats met optredens van The Jazz Orchestra of the Concertgebouw met Greetje Kauffeld, de mondharmonicalegende, good old Toots Thielemans treedt op met Kenny Werner en Mathieu van Bellen en Karolinka de Bree geven een klassiek tintje aan het geheel. De avond wordt afgesloten met de twee standup comedians Jules Deelder en Bart Chabot.

Ik vond een fragment van een optreden van Herman Brock jr. and the Eurocasters, een bluegrassband, op het podium in Porgy en Bess. Ze zijn later deze maand ook gepland in Porgy en Bess.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

wynton marsalis/marsalis plays monk - standard time vol. 4 = chet baker/baby breeze = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro = django reinhardt-stephane grappelli/swingin' with django - cd 2 = chet baker/sings and plays moon love = spirits of rhythm/1932-34 = gary smulyan/hidden treasures

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Joshua Redman

( Naar de Nederlandse vertaling.)


Jazz music should to be played live, at stage, in a proper venue with an enthusiast public and inspired musicians. There ought to be a kind of vibration, a kind of tense, that keeps the audience captivated to the music. If you don't have that opportunity you'll have to manage with recorded concerts, like the Joshua Redman Quartet album Spirit Of The Moment - Live At The Village Vanguard. This live album, was, as the title indicates, recorded on a double CD at in the Village Vanguard in New York City. Joshua Redman performed with his Quartet ( featuring himself on saxophones, Peter Martin at the piano, Christopher Thomas on bass and Brian Blade on drums) for one week in March 1995.
Joshua Redman, son of the late Dewey Redman, started his career in the early 1990s with the Thelonious Monk Award and started to perform and record in all kind of groups. He made his first recordings as a leader in 1992, just labeled Joshua Redman. The next two, before the Village Vanguard Live performance are Wish and Mood Swing, albums that are worth to sarch for.
The live recording in the Village Vanguard guarantees you two sets of more then 70 minutes of great jazz improvisations, with lengthly solos of all four musicians. I found a fragment of a 1997 concert that illustrates the powerfull style of Joshua Redman.

More records of this artist in my collection:

• Joshua Redman/Mood Swing
• Joshua Redman/Timeless Tales (For Changing Times)
• Joshua Redman/Freedom In The Groove
• Joshua Redman/Beyond
• Joshua Redman/Wish
• and Joe Lovano/Tenor Legacy = Marcus Miller/Tales = Nicholas Payton/Payton's Place = Verve/Next Generation-volume 1
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
hot string bands/farewell blues - 1936-1941 = paulo bellinati-harvey wainapel/new choros of brazil = lee morgan/expoobident = miles davis-john coltrane/ volume 6 = joshua redman/spirit of the moment (2) = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro

Last contributions: Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Jazzmuziek hoort thuis op het podium, in een club waar je vlak bij de muzikanten bent, met een enthousiast publiek en geinspireerde musici. Er moet een soort spanning voelbaar zijn tussen de muziek en de muzikanten en het publiek moet daardoor geboeid raken. Allemaal ingredienten die horen bij een geslaagd concert. Als je die kans niet hebt zul je het moeten doen met opgenomen concerten, waarin die spanning nog steeds voelbaar is, zoals bij het Joshua Redman Quartet album Spirit Of The Moment - Live At The Village Vanguard. Dit live dubbel album is, zoals de titel suggereert, opgenomen in de Village Vanguard in New York City tijdens een week van optredens in maart 1995. Joshua Redman speelt er met zijn quartet, dat bestaat uit Joshua Redman zelf op de saxofoons, Peter Martin achter de piano, Christopher Thomas op bas en Brian Blade op drums .

Joshua Redman, zoon van Dewey Redman, die onlangs overleed, begon zijn carriere in de jaren negentig door meteen maar de prestigieuze Thelonious Monk Award te winnen. Hij speelde met allerlei groepen voordat hij in 1992 zijn eerste eigen plaat opnam, eenvoudig weg getiteld Joshua Redman. Er gingen nog twee albums aan de live Village Vanguard 2CD vooraf, namelijk Wish en Mood Swing, allemaal platen, die je beter maar kunt meenemen mocht je ze in de bakken tegenkomen. Ze zijn elke euro waard.

De live opnamen in de Village Vanguard garanderen je, als het ware, twee sets van ruim 70 minuten met lange solo´s door alle vier de leden van het kwartet en de krachtige toon van Redman´s sax. Veel te genieten dus. Ik vond twee concertfragmenten uit 1997 waar je deze krachtige tenorstijl van Joshua Redman kunt bewonderen.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

• Joshua Redman/Mood Swing
• Joshua Redman/Timeless Tales (For Changing Times)
• Joshua Redman/Freedom In The Groove
• Joshua Redman/Beyond
• Joshua Redman/Wish
• and Joe Lovano/Tenor Legacy = Marcus Miller/Tales = Nicholas Payton/Payton's Place = Verve/Next Generation-volume 1
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

hot string bands/farewell blues - 1936-1941 = paulo bellinati-harvey wainapel/new choros of brazil = lee morgan/expoobident = miles davis-john coltrane/ volume 6 = joshua redman/spirit of the moment (2) = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro

Laatste bijdragen: Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jay Jay Johnson

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The cheap 4CD series titled Quadromania hase some small hidden treasures in its compilations. Last night I listened to the second CD of the Jay Jay Johnson set and found some recordings used originally as part for the Prestige album Sonny Stitt - Bud Powell - J. J. Johnson.

These recordings, made on the 17th of October 1949 are great to listen to. The musicians of that group are Sonny Stitt on tenor saxophone, J.J. Johnson on the trombone, John Lewis at the piano, Nelson Boyd on the bass and Max Roach drums. Four tunes were recorded on that date - available in two takes each: Afternoon in Paris, Elora, Teapot and Blue Mode. Great bebop tunes, unknown for me. J.J. Johnson recorded some years later for Blue Note its great in the series The Eminent Jay Jay Johnson volume one and two

The trombone is an instrument, like clarinet, that is difficult to play for musicians who want to play in the bebop style. The instrument is not easy to handle in series of fast articulated notes typically in the modern jazz styles. This session proves that the trombone is in good hands here.

I found a fragment of a concert with J. J. Johnson, Sonny Stitt and Howard McGhee, I guess somewhere in the 1950s playing the tune Now's the Time. Hope you like it. I did !!

Semilar records of this artist in my collection:

• J. J. Johnson-Kai Winding/The Great Kai and J. J.
• J. J. Johnson/let's hang out
• J. J. Johnson/The Eminent Volume 1
• J. J. Johnson/The Eminent Volume 2
  
  Keep swinging
  
  Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
toots thielemans-kenny werner=wynton marsalis/marsalis plays monk - standard time vol. 4 = jay jay johnson/quadromania

Last contributions: Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De goedkope 4CD serie getiteld Quadromania bevat zo nu en dan kleine verborgen schatten in zijn verzamel-sets. Zo luisterde ik naar de tweede CD uit de box van Jay Jay Johnson en vond er opnamen, die origineel op de Prestige plaat Sonny Stitt - Bud Powell - J. J. Johnson verschenen.

Deze opnamen, gemaakt 17 oktober 1949, zijn van een erg hoog niveau. De musici tijdens deze opame sessie zijn: Sonny Stitt op tenorsax, J.J. Johnson op de trombone, John Lewis achter de piano, Nelson Boyd op de bas en Max Roach drums. Vier nummers werden er opgenomen, die in twee versies bewaard gebleven zijn: Afternoon in Paris, Elora, Teapot en Blue Mode. Bebop op een hoog nieveau. Uiteraard kende ik al de Blue Note opnamen van J.J. Johnson in de serie Th