Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz for Moderns

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns ( Nederlands) Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz For Moderns (English)

An almost forgotten jazz composer
DUANE TATRO and his JAZZ HERITAGE: JAZZ FOR MODERNS
Hans Koert

A few days ago I bought myself a reissue in the Original Jazz Classics series the Collectors Choice 50; a copy of the Contemporary album Jazz for Moderns by Duane Tatro, with a great cover photo by William Claxton. The name Duane Tatro was new to me, but the men, who played in his band were all known west coast jazz musicians from the 1950s, like Stu Williamson, Bob Enevoldsen, Lennie Niehaus, Jimmy Giuffre, Bob Gordon and Shelly Manne ( to list some of the most well known). I learned that this record turned out to be the only one dedicated to his music as a composer-arranger.

Duane Tatro.

His eleven compositions here are redolent of several of the "futuristic" trends in West Coast jazz of the period. The octet scores are full of striking textures, sounds and directions - jazz may not have gone this way, but it's still fascinating to listen back to what might have happened (cover text).

Jimmy Giuffre

Who is this Duane Tatro? Duane Tatro was born in Van Nuys, California, May, 1927. His family moved to Decorah, Iowa when he was just a baby. His father, constructed radios, which were known, in the 1930s and 1940s, as Farm radios, because they could be used with 6VDC rechargeable batteries or on farms where they had a 32VDC electrical system. In Decorah, Iowa the factory was located: L. Tatro Radios. As a 14 years old boy the family moved to California, where Duane learned about jazz - working in a restaurant, named Waterloo, he heard the orchestra of Larry Clinton, Woody Herman and Tommy Dorsey playing in the dance hall next to the place. As he loved to play that music, he started to save money to buy his first instrument - thanks to his father he could obtain a clarinet and not long after that he bought himself a tenor saxophone. During the war he played gigs with USO groups. USO means United Service Organizations Inc. and was founded in 1941 as a private, nonprofit organization that provides morale and recreational services to members of the U.S. military. Nowadays it is stil active with programs in Afghanistan and Iraq.

Bob Enevoldsen

He decided to become a member of the Union. His first band was led by Mel Tormé. He received an invitation from Stan Kenton to join his orchestra, but as was still at high school, they had some doubts excepting it. But ....... he did ... and so he became a member of the Stan Kenton band, which was on tour with the Bob Hope show. But when the tour finished and the band returned to the east, Duane left the band and went back to school again. When he had finished high school he played in overall dance orchestras and joined the navy. When the war had ended he started as a musician in a navy band of the Great Lakes. Being a member of that band, he became interested in writing music and arranging tunes for the band. He became a student in music at the University of Southern California.

After a few years he continued his study in composing in Paris with Arthur Honegger. Arthur Honegger ( 1892-1955 ) was a famous Swiss composer of classical music, living in Paris after the war. During his two and a half year stay in Paris he studied, except composing, also conducting. Although his studied classical music, he loved to make music while in Paris with local groups or with Americans who visited Europe and needed a band to accompany, like Rex Stewart. He even toured to Tunisia with Roy Eldridge. He was also part of the band that played at a discussion program at the French radio, titled Radio Diffusion Francaise. He returned to the States in 1951 and became a lecturer at the University of Southern California. It was in the 1950s that he composed and recorded the music for this Contemporary Record Jazz For Moderns. The first recording set was in Los Angeles, the 13th of September 1954 with an octet, featuring Lennie Niehaus, Bill Holman, Jimmy Giuffre, Stu Williamson, Joseph Eager, Bob Enevoldsen, Ralph Peña and Shelly Manne. Duane Tatro is labeled as the leader, the conductor and the composer of the four tracks: Turbulence - Folly - Multiplicity and Backlash. A year later, in 1955 two other recording sessions were scheduled:

Stu Williamson (tp) Bob Enevoldsen (vtb) Vincent De Rosa (frh) Lennie Niehaus (as) Bill Holman (ts) Bob Gordon (bars) Ralph Peña (b) Shelly Manne (d) Duane Tatro (arr, cond). Recorded in Los Angeles, CA, April 4, 1955

Low Clearance - Outpost - Maybe Next Year - Conversation Piece

Stu Williamson (tp) Bob Enevoldsen (vtb) Vincent De Rosa (frh) Joe Maini Jr. (as) Bill Holman (ts) Jimmy Giuffre (bars) Ralph Peñna (b) Shelly Manne (d) Duane Tatro (arr, cond) Recorded Los Angeles, CA, November 1, 1955

Minor Incident Dollar Day - Easy.

These eleven tracks were released for Contemporary records March 1956 as Jazz For Moderns. In 1955, after he had finished the Contemporary recordings of his compositions ( Duane is not active on saxophone or any other instrument in these recordings), he started a “serious” career in electronics. The original liner notes, written by Lester Koenig, learn that he became the production manager of an electronic plant and that he didn't had time to compose at that moment. Lennie Niehaus en Bob Gordon
Some of his compositions have been recorded by others, like Divertimento, which was recorded by Red Norvo in March 1957 and Maybe Next Year was recorded by Art Pepper in October 1960. Another composition: Concerto For Electric Guitar and Orchestra was specially created for guitar player Howard Roberts ( 1977)
Duane Tatro is nowadays vice president of the American Society of Music Arrangers and Composers and participates in the Meet The Composer programs at both San Diego and New Mexico State University. He made a great career as composer of film music, for films and TV like the series M*A*S*H . Enjoy a compilation of some of his, most classical orientated compositions.

What about the music: In the liner notes by Lester Koenig, founder of Contemporary Records in 1951, he describes the discussion if these tracks are jazz or classical compositions. Tatro's eleven maturely conceived and executed pieces, while utilizing the an-atonal and polyphonic techniques of 20th century compositions, still retail the basic swing and feeling of jazz. The descriptions of Duane Tarto himself in the liner notes suggest that this is hard to understand stuff if you're not an expert of "modern classical music", but, be surprised, playing this great recordings, which is, in my humble opinion, pure west coast jazz. I Listen to some fragments of this reissue at at the Amazon site: ......... Enjoy ............ and get yourself a copy.

Duane Tatro's Jazz For Moderns - It really hit me !! Great West Coast Jazz
Hans Koert

keepswinging@live.nl

If you like this review or previous contributions and you love to know what blogs have been published, become a friend of this Keep Swinging blog and receive a message each week with the new contributions posted. Please register, and I'll keep you informed.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns ( Nederlands) (Tuesday) Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz For Moderns (English)

Een vergeten jazzcomponist ....Muziek voor modernisten
DUANE TATRO en zijn JAZZ ERFENIS: JAZZ FOR MODERNS
Hans Koert

Een paar dagen geleden kocht ik een heruitgave op Original Jazz Classics in de serie the Collectors Choice 50 van een Contemporary album Jazz for Moderns door Duane Tatro; voorop een schitterende hoesfoto met een moderne sportauto van William Claxton. De naam Duane Tatro zei me helemaal niets, maar de musici die op de plaat te horen waren, bleken allen bekende jazzmusici te zijn, die gedurende de jaren vijftig speelden aan de westkust van de VS, zoals Stu Williamson, Bob Enevoldsen, Lennie Niehaus, Jimmy Giuffre, Bob Gordon en Shelly Manne ( om er een paar te noemen); Duane Tatro zelf wordt genoemd als componist. Een gokje waard dus.
Ik ontdekte dat deze plaat de enig bekende opnamen zijn die gewijd zijn aan de jazzcomposities van Duane Tatro.

De enige foto van Duane Tatro die ik kon vinden.

His eleven compositions here are redolent of several of the "futuristic" trends in West Coast jazz of the period.( = Zijn elf composities geven richting aan de "futuristische" trends in West Coast Jazz van deze periode.). The octet scores are full of striking textures, sounds and directions - jazz may not have gone this way, but it's still fascinating to listen back to what might have happened. (= De muziek van het achttal zit vol beproefde structuren, klanken en vernieuwingen ...... Hoewel we nu weten dat de jazz zich niet in deze richting heeft ontwikkeld, is het fascinerend om terug te horen wat er had kunnen gebeuren. ( hoestekst)

Jimmy Giuffre

Wie was deze onbekende componist, Duane Tatro?
Duane Tatro werd geboren in Van Nuys, Californië, mei 1927. Zijn gezin verhuisde naar Decorah, Iowa toen hij nog een baby was. Zzijn vader leidde een fabriek waar ze radio's maakten; de L. Tatro Radios, zoals die vanaf de jaren dertig gefabriceerd werden stonden bekend als zgn. Farm Radios, boerderijradio’s, omdat ze uitgerust waren met een 6 volts accu of een 32 volts electrisch systeem, dat gebruikt werd op het platteland van Amerika. De stroom werd daar meestal zelf opgewekt m.b.v. windmolens en de radio kon ook spelen op een 32 volts auto-accu, die met die opgewekte stroom gevuld waren. In Decorah stond de fabriek. Op 14-jarige leeftijd verhuisde het gezin weer terug naar Californië waar Duane een weekendbaantje vond in het Waterloo restaurant, dat pal naast een danszaal lag. Hier hoorde hij voor het eerst de grote orkesten van Larry Clinton, Woody Herman en Tommy Dorsey hoorde. Hij wilde ook zo spelen en ging sparen voor een klarinet, die hij met hulp van zijn vader kon kopen - al snel had hij ook een eigen tenorsax bij elkaar verdiend. Tijdens de oorlog speelde hij bij de zgn. USO bands - U.S.O. is de afkorting van United Service Organizations Inc. en was een organisatie zonder winstoogmerk opgericht in 1941 om de Amerikaanse soldaten morele steun en ontspanning te bieden. Deze organisatie is nog steeds actief voor de Amerikaanse soldaten in bijvoorbeeld landen als Afghanistan en Irak.

Bob Enevoldsen

Als jong volwassene besloot hij om lid te worden van de Union, de muzikantenvakbond, wat hem een baantje opleverde in het orkest van Mel Tormé. Hij werd uitgenodigd door niemand minder dan Stan Kenton om mee te gaan op tournee, maar daar waren z'n ouders in het begin niet voor omdat hij nog op school zat, maar ze hielden hem niet tegen - hij mocht mee met het Stan Kenton orkest, dat een serie concerten gaf aan de westkust met de Bob Hope Show. Na afloop van deze tournee, vertrok het orkest richting oostkust en ging Duane weer gewoon naar school. Nadat hij geslaagd was voor de middelbare school ging hij schnabbelen bij allerlei dansbandjes voordat hij bij de marine kwam. Toen de oorlog afgelopen was, ging hij spelen in een band van de marine. Hier kreeg hij interesse in componeren en arrangeren en dit leidde er toe dat hij zich liet inschrijven aan de Universiteit van Zuid Californië.
Hij kreeg na een paar jaar de kans om verder te studeren in Parijs bij Arthur Honegger( 1892-1955), de grote klassieke componist, die na de oorlog in Frankrijk les gaf. Hij studeerde twee en een half jaar in Parijs, niet alleen componeren, maar ook dirigeren. Hoewel zijn opleiding helemaal gebaseerd was op de klassieke muziektraditie, genoot hij van het uitgaansleven en de jazz, die hij daar hoorde. Hij speelde allerlei schnabbels in Parijs of speelde in begeleidingsband voor Amerikaanse muzikanten, die in Europa op tournee kwamen, zoals bijv. Rex Stewart; als begeleider van Roy Eldridge ging hij mee naar Tunesië. Hij speelde ook in het orkest dat het discussieprogramma Radio Diffusion Francaise opleukte. In 1951 keerde hij terug naar Californië en ging lesgeven aan de universiteit. In de jaren vijftig ging hij componeren en dankzij Lester Koenig, de oprichter en directeur van Contemporary Records, mocht hij zijn composities opnemen, met gerenommeerde musici.

De eerste set was in Los Angeles op 13 september 1954 met een octet, waarvan hij de leiding had. Hierin speelden Lennie Niehaus, Bill Holman, Jimmy Giuffre, Stu Williamson, Joseph Eager, Bob Enevoldsen, Ralph Peña en Shelly Manne. Duane Tatro speelt zelf niet mee; hij was verantwoordelijk voor de vier composities, die toen werden opgenomen: Turbulence - Folly - Multiplicity en Backlash.
Een jaar later, in 1955, worden nog twee opnamesessies georganiseerd:

Stu Williamson (trompet) Bob Enevoldsen (trombone) Vincent De Rosa (hoorn) Lennie Niehaus (altsax) Bill Holman (tenorsax) Bob Gordon (baritonsax), Ralph Paxena (bas) Shelly Manne (slagwerk). Duane Tatro (composities en algehele leiding). De opnamen vinden plaats in Los Angeles, op 4 april 1955. De nummers die opgenomen werden: Low Clearance - Outpost - Maybe Next Year en Conversation Piece

Stu Williamson (trompet) Bob Enevoldsen (trombone) Vincent De Rosa (hoorn) Joe Maini Jr. (altsax) Bill Holman (tenorsax) Jimmy Giuffre (baritonsax) Ralph Peña (bass) en Shelly Manne (slagwerk); Duane Tatro (leider en componist). Opgenomen in Los Angeles op 1 november 1955: Minor Incident - Dollar Day en Easy Terms.

Deze elf nummers werden uitgebracht op de Contemporary LP Jazz for Moderns. Uit het stukje dat Contemporary-directeur Lester Koenig schreef valt te lezen dat Duane in de elektronica ging en de leiding kreeg over een afdeling - van jazz componeren en spelen kwam eind jaren vijftig in ieder geval niet veel meer.

Lennie Niehaus en Bob Gordon
Slechts een paar van zijn composities zijn op de plaat gezet door anderen: Divertimento werd opgenomen door Red Norvo in maart 1957 en Maybe Next Year komen we tegen in een Art Pepper opname van oktober 1960. Concerto For Electric Guitar and Orchestra schreef hij speciaal voor de gitarist Howard Roberts ( 1977)
Duane Tatro is momenteel vice-president van de American Society of Music Arrangers and Composers en neemt o.a. deel aan het Meet the Composer programma op de universiteiten van San Diego en de New Mexico State University, waar hij les op gegeven heeft. Hij heeft naam gemaakt als componist van filmmuziek en muziek voor TV series, zoals voor M*A*S*H. Deze muziek heeft weinig te maken met zijn jazzcomposities; ik vond een filmfragment waarin verschillende fragmenten van die film en tv muziek in voorkomen.

Wat valt er te vertellen over de muziek, meer, dan dat ik aangenaam verrast was, toen ik het de eerste keer hoorde. Op de hoes schrijft Lester Koenig, dat het moeilijk is om de muziek in te delen - is het klassiek ( "Moderne klassieke muziek") of is het jazz. Het deed me veel denken aan de Birth of the Cool opnamen van Miles Davis eind jaren veertig. Tatro's eleven maturely conceived and executed pieces, while utilizing the an-atonal and polyphonic techniques of 20th century compositions, still retail the basic swing and feeling of jazz. ( = De elf composities van Tatro zelf zijn voorgekomen en vastgelegd gebruikmakend van de a-tonale en meerstemmig technieken uit de moderne 20ste-eeuwse composities, maar ze hebben hun swing en jazzgevoel behouden.). Voor mij echter is dit 100 procent West Coast Jazz en op de site van Amazon kun je van elk nummer een halve minuut muziek horen - doen.

Duane Tatro's Jazz For Moderns - It really hit me !! Great West Coast Jazz
Hans Koert

keepswinging@live.nl

Als je dit soort recensies over vergeten jazzplaten graag leest, zou het jammer zijn als je bijdragen zou missen. Wil je op de hoogte blijven, word dan vriend van deze Keep Swinging blog en we houden je gratis op de hoogte van nieuwe bijdragen of interessant jazznieuws, dat je zeker zal interesseren. Meld je aan als vriend en je blijft bij!

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions