Keep (it) Swinging

Tuesday, December 01, 2009

Bill Usher: Ik reed de bus met Graeme Bell (1952)

Bill Usher: I drove the Graeme Bell coach (1952) ( English) - Bill Usher: Ik reed de bus met Graeme Bell (1952) ( Nederlands)

Negentigjarige buschauffeur zoekt contact met legendarische Australische bandleider.
BILL USHER: Ik reed de bus met GRAEME BELL (1952)
Bill Usher - Hans Koert

Deze Keep Swinging blog wil de fascinatie en herinneringen aan jazz en jazz-verwante muziek delen met de bezoekers van deze site. Bill Usher, nu 90 jaar oud, woont in Canada, en vond al surfend deze blog en wilde zijn herinneringen aan de band van Graeme Bell, die hij in de jaren vijftig rondreed door Groot Brittanië met de bezoekers van deze blog delen.

Graeme Bell and his Australian Jazz Band (ca 1950)

Graeme Bell is een haast legendarische Australische bandleider en pianist, die één van de populairste dixieland bands uit de tweede helft van de vorige eeuw leidde. Hij is nu vijfennegentig jaar oud en nog steeds actief, voor zover mogelijk, met het promoten van zijn muziek. Dit jaar, bijvoorbeeld, verscheen een dubbelcd met al zijn op plaat vastgelegde composities. Je leest er meer over in de bijdrage: Graeme Bell - Al zijn composities vastgelegd. Hij bezocht Europa voor het eerst eind jaren veertig en maakte indruk op het World Youth Festival in Praag. Hij trad op in de Leicester Square Jazz Club in Londen, wat een groot succes bleek, omdat hij "nieuwe" muziek maakte op traditionele wijze, waarop je kon dansen - natuurlijk speelde hij ook wel het oude dixielandrepertoire, zoals Cakewalkin' Babies Back Home of de Muskrat Ramble, maar die kregen dan die speciale Australische touch mee: a happy Aussie outdoor feeling werd dat genoemd. Dankzij deze creisde hij in de jaren vijftig nog verschillende keren door Europa, waaronder tournees met zijn Australian Jazz Band met Roger Bell, Geoff Kitchen, Ade Monsbourgh, Pixie Roberts, Lou Silvereisen, Norman "Bud" Baker, Deryck "Kanga" Bentley en John Sangster.

Een voorbeeld van zo'n traditional, gespeeld door Graeme 's Australian Jazz Band ( London Febr. 1951) - Oh When The Saints

Bill herinnert zich één van die kleinere tournees, waarin hij de bus mocht besturen, die hen van de ene club naar de andere bracht. Zijn tocht ging door Noord Engeland, het land waar hij toen met zijn vrouw woonde en werkte. Hij herinnert zich deze week, ondanks zijn hoge leeftijd, als een hele speciale gebeurtenis en hoopt dat Graeme Bell zelf, met wie hij via deze blog contact gezocht heeft, de gebeurtenissen herinnert. filmposter: The Clouded Yellow (1950)
Bill herinnert zich deze week als volgt ( in vertaling): Ik ben nu 90 jaar oud en heb nog steeds een goed geheugen, zowel het korte- als het lange termijn geheugen is nog prima en ik herinner me deze zevendaagse trip als was het gisteren. Bedankt dat je me de mogelijkheid geeft na zoveel jaar weer contact te krijgen met Graeme. Als je ouder wordt, heb je de neiging om terug te kijken naar die goeie oude tijd. In de jaren vijftig van de vorige eeuw was ik zo gelukkig om gevraagd te worden de bus te besturen met daarin de "Aussie" Jazz Band van Graeme Bell voor een korte tournee door Engeland. Mijn vrouw Doris, ze is nu helaas overleden, mocht mee en ik zal nooit die mooie zonnige zondagmorgen vergeten toen we, nadat de band en de bagage ingeladen was, op weg gingen naar de eerste club - de Montfort Hall in Leicester. Toen het eerste avondoptreden begon was ik helemaal in mijn element, want Dixieland was ( en is nog steeds) mijn favoriete muziekstijl. We reisden verder naar Stockton on Tees, waar we 's middags eerst naar de film gingen: The Clouded Yellow, met Trevor Howard, Jean Simmons en Anouk Aimee, die voor een groot deel in dit gebied ( Lake District in Noord Engeland) gedraaid is. Daarna gingen we een biertje drinken in een plaatselijke pub, voordat we gingen eten en de band moest optreden. Daarna naar Carlisle en, zoals het bij een goeie chauffeur van een tourbus betaamt, liet ik ze, en passant, de mooie plekjes van het Lake District zien - we hadden veel lol onderweg want de bandleden waren stuk voor stuk geschikte kerels. What a crazy bunch these Aussie guys were (= Wat een stel, die Australiërs), maar naar gelang we verder in de week kwamen gingen we elkaar steeds beter begrijpen en waarderen, vooral op muzikaal gebied.

Nog zo'n nummer van Graeme Bell uit 1951. Deze keer: Bullant Blues ( London, juli 1951)

Ik vraag me af, Graeme, of je je nog herinnert dat we in Carlisle stopten en dat je bij een tweedehandslegerdumpzaak wilde kijken. Je kocht er een camouflagejas, met van die vlekken en die had je aan toen je weer in de bus stapte. Toen we even later stopten om te eten bleef je in de bus zitten en had je allemaal kussens onder je jas gepropt, zodat je op een zwerver leek. Toen we terugkwamen in de bus leek het alsof er een vreemdeling in de bus zat, met een hoed en een pijp in zijn mond - we kwamen niet meer bij .....

Donald Peers
De volgende club was de Coronation Ballroom, Bellevue, Manchester. Na de show gingen we eten en snel naar het hotel, the Midland. Het was een raar gebouw met ramen die uitkeken op een steeg. Later hoorden we allemaal geluiden van de bovenste verdieping en ramen die open- en weer dicht geschoven werden en de één of andere idioot, die vanaf boven riep: "Stop" that noise up there ( = Hou op met dat lawaai), nog meer geschuif van ramen en nog meer geschreeuw. De volgende ochtend ontdekten we dat het Graeme zelf was geweest ............ Daarna op weg naar de Imperial Ballroom. (Lancs. ). Toen kreeg Graeme een bericht van Jimmy Bell ( geen familie), de roadmanager, dat hij op de eerst volgende zondag om half drie 's middags met de band in London moest zijn in de State Cinema, de grootste bioscoop van Engeland, om te repeteren voor het concert van die zondagavond met zanger Donald Peers. Je reactie was duidelijk: Who the h--- is Donald Peers" (= Wie is in vredesnaam Donald Peers); Donald Peers was toendertijd de populairste music-hall ster van Engeland. Toen we aankwamen bij de State, was hij er nog niet - alleen zijn pianist, dus jullie waren niet erg blij. Helaas zat voor ons de trip met deze geweldige Australische Jazz Band er op en met pijn in ons hart namen we afscheid. Maar, zelfs na 58 jaar herinneren we ons die week nog als de dag van gisteren.

Een copie van de foto die Bill van Graeme kreeg ( alleen zonder handtekeningen) ( Bill Haesler archief)
We kregen van jullie een gesigneerde foto met alle bandleden erop, maar die heb ik, helaas, ergens gelegd waar ik hem niet meer kan vinden; het zou mooi zijn als je nog een vervangend exemplaar voor me had; ik zie nog steeds al die gezichten op de foto voor me. Great talking to you Cobbers!! Bye for now and Good Health to all .
Bill Usher ( Canada) (vertaling: Hans Koert)

In deze zelfde periode gaf Graeme Bell een concert met Big Bill Broonzy in Duitsland. Je vindt hier een kort fragment uit de film Big Bill uit 1953, waarin je Graeme Bell en Big Bill Broonzy op tournee ziet ( in zo'n nostalgische jaren vijftig bus).

Dankzij Bill Haesler kan ik hieronder ook de ractie van Graeme Bell, nu 95 jaar oud, geven. Hij heeft geen internet, dus belde hij met Bill:

( 28 november, 2009) (in vertaling:)
Hij belde me zojuist op om te zeggen hoe geweldig hij het vond om zijn geheugen na 60 jaar weer eens te kunnen trainen met al die leuke anecdotes uit zijn drukke en met veel vrolijkheid omgeven muzikale carriere. Hij kon zich het camouflagepakverhaal niet meer herinneren noch het verhaal van de ramen zoals Bill dat vertelde, maar ze passen wel in die wilde vroege jaren: "We were all larrikans.", een Australische uitdrukking. Graeme herinnerde zich nog wel het concert van Donald Peers, waarbij hij tijdens de tweede helft van het concert in de zaal zat, luisterend naar deze voor hem volkomen onbekende populaire zanger. De manager van Graeme Bell's band, Mel Langdom, had het gerucht verspreid dat Graeme Donald Peers zou begeleiden - daar klopte helemaal niets van, maar goed, misschien dat het geholpen heeft wat meer bezoekers te trekken. Graeme herinnerde zich nog wel een jong zangeresje, maar is haar naam vergeten. Volgens Graeme moet de kwijtgeraakte foto die met de band zijn, waarbij hij in het midden zit met wat bladmuziek in zijn handen. ( = de foto hierboven). Graeme zal kijken of hij nog ergens een copie kan vinden daarvan en die voor Bill signeren; helaas kunnen de anderen niet meer tekenen want van de andere muzikanten leeft er niemand meer. Met de hartelijke groeten van Graeme Bell ( en ik (= Bill Haesler)) (vertaling: Hans Koert)
Groeten Bill

Hans Koert
keepswinging@live.nl

Dit soort herinneringen over "die goeie ouwe tijd" zoals Bill Usher het noemt, kom je niet vaak tegen - toch zijn dit soort verhalen waard om vastgelegd te worden. Als je dit graag leest of eerdere bijdragen en je wilt grag "bij" blijven, word dan vriend van de Keep Swinging blog en ontvang regelmatig een nieuwbrief met de laatste bijdragen. Je kunt je hier aanmelden.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: bill haesler, bill usher, graeme bell

Monday, November 30, 2009

Bill Usher: I drove the Graeme Bell coach (1952)

Bill Usher: I drove the Graeme Bell coach (1952) ( English) - Bill Usher: Ik reed de bus met Graeme Bell (1952) ( Nederlands)

90-years old coach driver contacts legendary Australian band leader.
BILL USHER: I drove the GRAEME BELL coach (1952)
Bill Usher - Hans Koert

This blog is founded to share our fascination and remembrances for jazz and jazz-related music. Bill Usher, now 90 years old, lives in Canada, and remembered that he was, in the 1950s, the driver of the Graeme Bell coach that had a one week concert tour along venues in England.

Graeme Bell and his Australian Jazz Band (ca 1950)

Graeme Bell is a legendary Australian band leader and piano player who directed a popular dixieland band in the second half of the 20th Century. He is now in his 90s and stil lives in Australia and active in promoting his music. This year
a great 2CD was released with all his recorded compositions. You can learn more about that issue in: Graeme Bell - all His Recorded Compositions. He visited Europe for the very first time in the late 1940s, where he and his band impressed at the World Youth Festival in Prague. He performed in the Leicester Square Jazz Club, where his concert was a tremendous success playing danceable music in a traditional jazz style with new "fresh" tunes without forgetting the old traditionals. His music was promoted as: a happy Aussie outdoor feeling. Due to these successes he returned to Europe and toured along English venues with his Australian Jazz Band featuring musicians like Roger Bell, Geoff Kitchen, Ade Monsbourgh, Pixie Roberts, Lou Silvereisen, Norman "Bud" Baker, Deryck "Kanga" Bentley and John Sangster.

Enjoy the traditional "Oh When The Saints" by Graeme Bell Australian Jazz Band ( London Febr. 1951)

Bill remembers one of those small tours in 1952, when he had to drove Graeme Bell and his Australian Jazz Band along venues in England. He remembers this week very well and loved to share his cherished memories with Graeme Bell in Australia and the visitors of this Keep Swinging blog. film poster: The Clouded Yellow (1950)
My age is 90, Bill Usher starts; I have a fairly good long and short memory and can remember that short 7 day tour like it was yesterday. Thanks for you efforts to link me up with Graeme after so many years. As one gets older we tend to look back at the good old times. It was back in the 50's when I was very fortunate to be asked to drive the great Graeme Bell "Aussie" Jazz Band for a 7 day Tour of the UK. My late wife Doris was allowed to go with me and I shall never forget that lovely sunny Sunday morning when after loading band and luggage we set out for the 1st venue at the Montfort Hall, Leicester. At the start of the evening performance, I was in my element as Dixieland was and still is, my favourite music. So we travelled on next to Stockton on Tees, where in the afternoon we all went to see a movie, The Clouded Yellow, starred Trevor Howard, Jean Simmons and Anouk Aimee. I think, situate in parts in the Lake District of UK. Then for a beer in a local Pub before supper and show. Later on to Carlisle and then, as I was a Brit Tour Driver, took them through the Lake District and showed them the sights, having lots of fun on the way as they were a great lot of fellows.

Another 1951 Bell recording: Bullant Blues ( London, Juliy 1951)

What a crazy bunch these Aussie guys were, but as the hours went by, we began to love them, especially the music, our favourite kind. I wonder if you remember, Graeme, when we stopped in Carlisle and you had visited an army surplus store and purchased a suit of camouflage fatigues and came back to the coach wearing same. Later at a meal stop, you stayed in the coach, took off the cam suit, stuffed it with cushions etc; until it looked like some old tramp, so that when we returned it looked like some stranger had got in the coach, as it had a hat on and even a smokers pipe in it's mouth, at the time very funny to all of us.

Donald Peers
Next venue was Coronation Ballroom, Bellevue, Manchester. After the show we ate and then to our hotel, the Midland. It was like 4 walls and all the windows opened on to a kind of shaft. Later there was such a commotion from an upper level, windows sliding up and down and some "Idiot" shouting loudly, "Stop that noise up there", more sliding of windows more shouting etc; of course in the morning we found out that the perpetrator was Graeme himself.
Then we left for the Imperial Ballroom, Lancs. Then on the last night of the Tour at Oldham, Lancs. Jimmy Bell (no relation) he was your road manager; well he informed you that you were to be at the State Cinema, (largest Cinema in the UK) Kilburn, North London. by 2.30 pm. Sunday to rehearse for Donald Peers a singer, for an evening show. Your reply was "Who the h--- is Donald Peers" at that time he was #1 on the Music Halls. When we arrived at the State he wasn't there just his pianist, now you were really put out anyway. At that time my dear wife Doris and I had finished the tour with Australias greatest Jazz Band and reluctantly time to say goodbye, but the memories stayed with us all of these 58 years or so.

A copy of the photo ( without the signatures) ( Bill Haesler archive)
You gave me a signed photo by all the band members, but sad to say in moving it has been mislaid, if possible could you replace same. Although I can still see the faces in my minds eye. Sorry my computer skills are not the greatest, but I try. Great talking to you, Cobbers!! Bye for now and good health to all .
Bill Usher ( Canada)

During this same period Graeme Bell gave a concert with Big Bill Broonzy in Germany. Enjoy a footage of Big Bill from ca. 1953:

Thanks to Bill Haesler I can share with you the reply by Grame Bell, now 95 years old. He has no internet, so he phoned Bill:

He rang me just now to say how wonderful it was to have his memory jogged regarding almost 60-year-old humorous anecdotes from his busy and eventful and fun-filled musical career. He had quite forgotten about the camouflage fatigues and the window stories until prompted by your reminiscence. As he then admitted to me, this was way back in the band's wilder days when "we were all larrikans."; an Australian expression. Graeme certainly remembered the Donald Peers concert where he sat in the audience during the second half wondering about this (to him) unknown popular singer. Apparently the Bell band manager, the always enterprising Mel Langdon, spread a rumour that the band was going to accompany Donald Peers. Not true, but it helped bring in a few more customers. Graeme also recalls a fine young girl singer on the program, but not her name. According to Graeme, your mislaid/lost photograph of the band was the one with the band gathered around him, seated, looking at some music. Graeme said that he will try to locate a copy and autograph it for you, but unfortunately the other members of the band
can't as they are no longer with us. With best wishes to you from Graeme (and me). Very kind regards, Bill.

Thanks Bill Usher, Graeme Bell and Bill Haesler for sharing your remembrances!

Hans Koert
keepswinging@live.nl

If you like these stories or previous contributions and you love to know what blogs will be published in the near future, become a friend of this Keep Swinging blog and receive a message each time a new contribution has been posted. Please register, and I'll keep you informed.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: bill haesler, bill usher, donald peers, graeme bell

Sunday, December 14, 2008

Graeme Bell - All Recorded Compositions

Graeme Bell - Een Australisch Jazz Icoon! (Nederlands) Graeme Bell - Al Zijn Composities Vastgelegd (Nederlands) Graeme Bell - Australian Jazz Icon (English) Graeme Bell - All Recorded Compositions.(English)

( To the track list of the 2CD, with all the recorded compositions.)

GRAEME BELL: All Recorded Compositions.

Hans Koert

A year ago Bill Haesler, Australian producer, jazz historian and jazz musican contacted me with a request. He needed a clean copy of the Graham Bell composition Rocking Horse Rag as recorded in the early 1950s in Europe. He posted his request at a Keep Swinging blog, titled Rocking Horse Rag, which resulted in a clean copy of the tune played by the Paul Norman Orchestra. It is one of the 46 tracks of the Graeme Bell 2CD, titled A Compilation of his Recorded Compositions 1947-2007. Yesterday I introduced you to some early aspects of his career; today the final part.

The Graeme Bell band was very popular in those days`and played all around Australia. In the 1970s Graeme Bell forms his All-Stars and is often to be seen on TV, concerts and tours, like a three month tour along US venues. In 1980 he is one of the guests at the Oude Stijl Jazz Festival (= Traditional Jazz Festival) in Breda, in het southern part of The Netherlands, where he played with The Dutch Swing College Band.

It must have been from that period that I became fascinated by the music of Graeme Bell, although I haven't heard him playing at the Breda Jazz Festival.

Graeme Bell at the Oude Stijl Jazz Festival in Breda ( The Netherlands) - May 1980

I really liked his ragtime-styled tunes and I had a Festival LP in my collection, titled The Music of Graeme Bell, subtitled featuring Ragtimes, Jazz and Cakewalks. I lost that album, but have some tracks left on a cassette tape. Thanks to a friend of Bill Haesler, I now have an image of it. The way this band played the traditional jazz, was not like most (Dutch) dixieland bands I knew, but had something extra, a flavor of its own - only Australian bands have, Horace Meunier Harris characterized it in the IAJRC Journal (autumn 2005) - the same flavor I tasted in the music of Dave Dallwitz, labeled as Daddy Long Legs in one of Graeme Bell's compositions, another Australian piano player who mixed ragtimes and jazz to a tasty meal.

Graeme played in Japan and took charge of a young dixieland band, named Dixie Jive, which played several times with him in Australia. In the 1990s he made tours with his All-Stars band to China and Japan and even returned to Czechoslovakia where it all began and played as one of the guests on the Humphrey Lyttelton 50th year-in-jazz celebrations.

Since 2004 Graeme Bell is a retired man, but that don't mean that he doesn't play anymore. This year his latest album was released, a compilation of al his recorded composition. This 2CD is not one of those numerous albums in the series "The Best of .... ", like Graeme Bell, the best of the EMI years wich contains his 1950s releases; Graeme Bell played and recorded hundreds of jazz tunes, standard and compositions made by others - this 2CD however contains all Graeme Bell own compositions; most played by himself; some by others. The first CD contains his first twenty years up to 1967. Some compositions, especially the first ones, are dated - dixieland music, popular in those days, but most tunes like the Square Dance Rag and the Rocking Horse Rag, the latter represented here in two versions: one by his Ragtime Four and one, as Le Cheval A Bascule as recorded by the Paul Norman Orchestra in Paris (1953) have that famous Australian flavor. His Skiffle Gang is represented with two tracks: Come Skiffle Chicken and Skiffle Board Blues. The second CD is more modern and has some surprises. It contains compositions that have never been recorded before, which are now available for the very first time, played by musicians like Ian Smith's Studio Scallywags, Peter Locke and Stephen Grant.

And, of course, he can't help it, despite his age, ninety-plus, Graeme Bell himself at the piano with the Robbers Dogs Jazz Band, featuring the producer of the album Bill Haesler on washboard. The second part of the 2CD sounds modern and fresh and learns that Graeme Bell's compositions are still entertaining and enjoyable. There is, however, one track, titled Dancing Avenue, played by Graeme Bell in the early 1990s, but now re-mixed by the Japanese DJ Hiroshi Yasukawa - a track that shows the wide range of styles in which Graeme Bell's compositions have been recorded, but it doesn't fit into this selection. Maybe you can use that track to convince your grandson to the importance of Bell's influences on modern dance music; the youth will like this one ......
This album, Graeme Bell - a compilation of his Recorded Compositions 1947-2007 is a great homage to the music of this honoured Australian band leader, composer and jazz musician.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

GRAEME BELL: A compilation of all his recorded compositions.

( To the tiop of this blog.)

CD-1

01-lizard - graeme bell dixieland jazz band - sydney 11 apr. 1947

02-czechoslovak journey - graeme bell dixieland jazz band - paris 23 sep. 1947

03-chicken and almonds - graeme bell australian jazz band - sydney 10 mrt 1949

04-chicken and almonds - graeme bell trio - sydney 3 feb. 1956

05-jumbuck jamboree - graeme bell orchestra - melbourne 3 jun 1950

06-bull and blues - graeme bell australian jazz band - london 14 jul 1951

07-goanna march - graeme bell australian jazz band - london 25 jul 1951

08-take a note from the south - bell-lyttelton jazz nine - london 6 nov 1951

09-apples be ripe - bell-lyttelton jazz twelve - london 18 dec 1951

10-rocking horse rag - graeme bell ragtime four - sydney 23 apr 1952

11-rocking horse rag paul norman orchestra - paris 1953

12-square dance rag - graeme bell ragtime four - sydney 30 april 1953

13-airway boogie - graeme bell ragtime four - sydney 30 april 1953

14-bell's boogie - graeme bell trio - sydney 3 feb 1956

15-come skiffle chicken - graeme bell skiffle gang - sydney 8 aug 1957

16-skiffle board blues - graeme bell skiffle gang - sydney 8 aug 1957

17-petal's theme - graeme bell all stars - sydney 14-sep-1962

18-long john c - graeme bell all stars sydney 14 sep 1962

19-bottle top blues - graeme bell all stars - sydney 14 sep 1962

20-just jazz - graeme bell all stars - sydney 4 jul 1963

21-justine - graeme bell all stars - sydney 19 aug 1963

22-balthazar - graeme bell all stars - sydney 27 mei 1964

23-mount olive - smithy studio scallywags - melbourne - 20 dec 2007

24-mollie the monk - graeme bell all stars - sydney 3 juni 1964

25-corroboree in dixie - graeme bell all stars -sydney 28 aug 1967

CD-2

01-malloney's boogie - climax jazz band (feat. graeme bell ) - toronto - 28 jun 1975

02-his one's for eric - graeme bell all stars - sydney 28 feb 1980

03- blue mist - peter locke - bondi 20 dec 2007

04-my dreaming - smithy studio scallywags - mebourne 20 dec 2007

05-boab tree - paul furniss sessionmates - sydney 3 april 2008

06-happy cavaliers - dixie jive - sydney 5 jan 1991

07-here's one for jim - peter locke trio - bondi 19 nov 2007

08-dancing avenue - graeme bell (remixed by hiroshi yasukawa) - sydney 1992

09-tango moravia - smithy studio scallywags - melbourne 20 dec 2007

10-daddy long legs - smithy studio scallywags - melbourne 20 dec 2007

11-stopping on two paths - stephen grant - melbourne 20 dec 2007

12-flight of the broken wing - graeme bell - sydney 28 april 2004

13-touch of heather - graeme bell sydney 7 july 2007

14-kyushu dragonfly - tom gould - melbourne 27 dec 2007

15-bev's washboard stomp in b - graeme bell reunion band - sydney 28 april 2004

16-fairy night - kevin hunt trio - sydney 13 dec 2007

17-roundabout - allan browne sextet - melbourne 22 april 2008

18-is he back yet - george washingmachine-peter locke trio - bondi 19 nov 2007

19-is he back yet - stephen grant - melbourne 20 nov 2007

20-clea - paul furniss sessionmates - pymble 3 april 2008

21-pig's arse, he's in america - robbers dogs jazz band (feat. graeme bell) - pymble 22 jan 2008

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

More links .... ( some with that Australian flavor):
Graeme Bell: An Australian Jazz Icon Rocking Horse Rag Music On The Antarctic Forest Jazz Band Noosa Concert Forest Jazz Band in Melbourne A Great Night of Music and Fun Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: graeme bell

Saturday, December 13, 2008

Graeme Bell - Australian Jazz Icon

( To a selected Graeme Bell discography.)

GRAEME BELL - Australian Jazz Icon.
Hans Koert

A year ago Bill Haesler, Australian producer, jazz historian and jazz musican contacted me with a request. He needed a clean copy of the Graham Bell composition Rocking Horse Rag as recorded in the early 1950s in Europe. He posted his request at a Keep Swinging blog, titled Rocking Horse Rag, which resulted in a clean copy of the tune played by the Paul Norman Orchestra in 1953. It is one of the 46 tracks of the Graeme Bell 2CD, titled A Compilation of his Recorded Compositions 1947-2007. Today I love to introduce you to the start of his career and this latest Graeme Bell 2CD released earlier this year; in the next contribution I'll introduce you to the rest in Graeme Bell: His Recorded Compostions.

Graeme Bell and his Australian Jazz Band (ca. 1950)

Graeme Bell, piano player, composer and bandleader, born in Melbourne, Australia, 94 years ago, retired a few years ago at the festivities held for his 90th birthday a few years ago. He organised a farewell tour along several Australian venues in Canberra, Melbourne, Adelaide, Sydney and Wagga Wagga, a city west of Canberra. But despite his old age he is still active in music, relied on the latest release, for which he made new arrangments, contributed the liner notes of the tunes and even played the piano on some of the tracks. This record was released this summer on the New Market label ( NEW 32542)

Big Walkabout - Graeme Bell and his Australian Jazz Band ( London, 25th of July 1951)

Born on the 7th of September 1914 he started to play the piano and came into contact with jazz thanks to his younger brother Roger, who passed away this summer and to whom he dedicated his latest 2CD. In 1935 he and his brother Roger played at a dance band famous in Melbourne and surroundings. In 1940 he founded his first jazz band named The Graeme Bell Jazz Gang, but, due to the Second World War ( Australia too became one of the fighting forces), it was disbounded. After the war he formed a Dixieland Band and was one of the organizators of the First Australian Jazz Convention in December 1946. In June 1947 he recorded for Regal Zonophone and one of the tunes recorded was his first composition The Lizard - well, in fact it was a spontaneous improvisation at the recording session which got the name The Lizard, Graeme commends in the liner notes. Graeme Bell composed 46 tunes and all these tunes have been gathered on this album.

Graeme Bell: Ninety-plus....

The second track in called Czechoslovak Journey, also a Graeme Bell composition, although it remembers to Lu Watters' Big Bear Stomp. It refers to the first trip to Europe with his, then called, Australian Jazz Band, where he played at the World Youth Festival in Prague. The concerts in Prague and later in England were unforgetable and the audience was wildly enthusiastic. The late John R.T. Davies, who was at one of these concert later said about these London concerts: We became drunk with the music, in that moment living, breathing jazz was reborn. No nostalgia, no aping Oliver, but jazz, starting up again from where it had lain dormant for the past fifteen years. I don't think anyone present will ever forget that night.

Graeme Bell: ca. 1970

In the early 1950s Bell had to return to Europe for more concerts. Back in Australia the group was disbanded and Graeme Bell founded his Ragtime Trio / Four, which made him famous in his country. As a member of the Combined Services Entertainment he played for the Australian soldiers in Korea and other hot spots. He also became the house band at the Beverley Hills Bennelong hotel in Sydney and founded his Skiffle Gang; a kind of music that was very popular around those days thanks to musicians like Chris Barber and Ken Colyer. This Skiffle Gang is to be found on this CD too with two tracks: Come Skiffle Chicken and Skiffle Board Blues. (to be continued)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

A (selected) Graeme Bell Discography

( To the start of this blog )

Graeme Bell and his Australian Jazz Band - Australian Archive Series ( 1950s)

Big Bill Broonzy in concert with Graeme Bell & his Australian Jazz Band: Germany, September 1951

Graeme Bell - Chicken and Almonds

Graeme Bell Skiffle Gang - Come Skiffle Chicken

Graeme Bell - Bell's boogie (1958)

Graeme Bell - Australian jazzman - featuring ragtime - jazz and cakewalks (1970s)
Humphrey Lyttelton - Graeme Bell - Backroom Joys (1974)

Graeme Bell and his Dixieland Band (1980)

Graeme Bell All Stars - Graeme Bell jazz (1980s)

Graeme Bell and his Dixieland jazz band: Czechoslovak journey 1947 (1981)

Graeme Bell - The EMI Australian recordings (1990)Graeme Bell - The best of the EMI years (1995)

Graeme Bell & his Australian Jazz Band - The Historical Prague & Paris Recordings (1947-48) (2006)

Graeme Bell Reunion Band - 90 not out (2004)

Graeme Bell - a compilation of his recorded compositions 1947-2007 (2008)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Great Links
Oscar Aleman Al Gallodoro Stan The Man Soundsheets Choro Music Roda Do Choro Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: graeme bell

Friday, December 12, 2008

Graeme Bell - Al Zijn Composities Vastgelegd

( Naar de lijst met Graeme Bell composities zoals die op de 2CD staan.)

GRAEME BELL: Al Zijn Composities Vastgelegd.

Hans Koert

Een jaar geleden kreeg ik een mailtje van Bill Haesler, platenproducer uit Australië, jazzhistoricus en jazzmuzikant, met een verzoek op hulp. Hij was op zoek naar een schoon exemplaar van de Graeme Bell compositie Rocking Horse Rag, zoals die begin jaren vijftig opgenomen werd in Europa. Ik plaatste zijn verzoek in de bijdrage Rocking Horse Rag, wat tot gevolg had dat hij een mooi exemplaar kon lenen van Rocking Horse Rag opgenomen in Parijs in 1953 door het orkest van Paul Norman. Deze opname is één van de 46 nummers geworden op de nieuwste Graeme Bell 2CD, getiteld: A Compilation of his Recorded Compositions 1947-2007. (= Een verzameling op plaat opgenomen composities 1947-1997). Gisteren het eerste deel, getiteld Graeme Bell - Een Australisch Jazz Icoon met het begin van zijn carriere; vandaag het laatste deel.

Graeme Bell was erg populair in die dagen en speelde overal in Australië. In de jaren zeventig richtte hij zijn All-Stars op en is vaak op de tv en tijdens concerten te zien en te horen; hij maakt een uitgebreide tournee door de VS. In 1980 is hij te gast op het Oude Stijl Jazz Festival in Breda, waar hij samen met de Dutch Swing College Band optreedt.

Ik denk dat ik rond deze tijd gefascineerd raakte door zijn spel, al heb ik hem niet horen spelen in Breda. Ik genoot van zijn ragtimeachtige nummers en ik had een Festival LP in mijn verzameling, getiteld The Music of Graeme Bell, met als bijschrift: Featuring Ragtimes, Jazz and Cakewalks.

foto links: Graeme Bell tijdens het Oude Stijl Jazz Festival Breda (1980)

Ik ben die LP ondertussen kwijt geraakt en moet het nu doen met wat opnamen op een cassette. Dankzij Bill Haesler kan ik de hoes weer laten zien. De manier waarop Graeme Bell de traditionele jazz speelde was anders dan de dixieland bands uit de jaren vijftig- het had iets extras, iets meer, a flavor of its own - only Australian bands have, ( = een aroma, dat alleen Australische orkesten hebben) karakteriseerde Horace Meunier Harris in een artikel in de IAJRC Journal (herfst 2005) - een dergelijk zelfde aroma beproefde ik ook bij de muziek van Dave Dallwitz, neergezet als Daddy Long Legs in één van Graeme Bell's composities, ook een Australische jazzpianist, die graag jazz en ragtime mixte tot een smakelijk maal.

Graeme speelde in Japan en kwam daar in contact met een jonge dixieland band, die zich noemde de Dixie Jive, die verschillende keren, onder begeleiding van Graeme Bell, in Australië optraden. In de jaren negentig speelde hij met zijn All-Stars in het Verre Oosten en keerde terug naar Tsjecho-Slowakije, waar het allemaal was begonnen. Ook was hij één van de gasten bij de feestelijke herdenking van Humphrey Lyttelton's 50th year-in-jazz ( 50-jarig jubileum in de muziek).

Sinds 2004 is Graeme Bell gepensioneerd, maar dat wil niet zeggen dat hij stil kan zitten, zoals blijkt uit dit dubbel album met al zijn composities. Deze plaat hoort niet in het rijtje "The Best of .. " thuis; deze 2CD bevat louter eigen composities, de meeste door hemzelf opgenomen op de plaat, sommige door anderen. De eerste CD bevat voornamelijk composities uit de eerste twintig jaar ( tot 1967). Vooral de eerste nummers klinken nu wat gedateerd, maar er zijn ook nummers bij als Square Dance Rag en the Rocking Horse Rag, laatstgenoemde zelfs in twee versies: één met zijn Ragtime Four en één als Le Cheval A Bascule opgenomen door het Paul Norman Orchestra in Parijs (1953). Met zijn skifflegroep, the Skiffle Gang is hij met twee nummers present: Come Skiffle Chicken en Skiffle Board Blues. De tweede CD is moderner en bevat een aantal verrassingen. Er staan bijvoorbeeld composities op, die nog nooit op plaat vastgelegd waren; dat gebeurt nu voor de eerste keer, gespeeld door musici als Ian Smith's Studio Scallywags, Peter Locke en Stephen Grant.

En, natuurlijk, het bloed stroomt waar het niet gaan kan, ook een paar nummers van de negentig-plusser zelf op piano met de Robbers Dogs Jazz Band, waarbij de producer van deze plaat, Bill Haesler op wasboard te horen is. Deze moderne opnamen klinken voller en "moderner" en het leert dat Graeme Bell's composities tijdloos zijn. Dat laatste wordt nog eens pijnlijk duidelijk bij het nummer Dancing Avenue, gespeeld door Graeme Bell begin jaren tachtig, maar geremixed en gesampeld door de Japanse DJ Hiroshi Yasukawa - wel, voor mij valt die track volledig buiten het klankbeeld van de plaat, maar misschien een mooi excuus voor opa een track om zijn kleinzoon mee om de oren te slaan.
Dit dubbelalbum, Graeme Bell - a compilation of his Recorded Compositions 1947-2007 is een mooi eerbetoon geworden aan een groot componist en muzikant uit de Australische jazzscene.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

GRAEME BELL: Al zijn composities op plaat.

( Naar het begin van deze blog )