Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen

( To the English section with a great 50 years old session by Billie Holiday and the Seven ages of Jazz.) Jacob Fischer Trio med Svend Asmussen Jacob Fischer with Svend Asmussen
Gisteravond, op donderdag 25 september 2008, trad het Jacob Fischer Trio op, met als gast de eminent grise van de jazzviool, zanger en entertainer Svend Asmussen. Dit besloten concert vond plaats ter gelegenheid van het uitbrengen van Jacob Fischer's nieuwste album. Het Jacob Fischer Trio bestaat uit Jacob Fischer op gitaar, Hugo Rasmussen aan de bas en Janus Templeton op slagwerk. Svend Asmussen speelt mee op zes van de 17 nummers. This is a very long CD (= dit is een erg lange plaat), legt Jacob uit op zijn website , You definitely get your money worth with 74:47:00 minutes of music squeezen onto the disc :-) (= Je krijgt waar voor je geld met ruim 74 minuten muziek op deze volgestouwde CD) I just couldn't find out which tunes to omit. (= Ik vond het gewoon moeilijk welke nummers ik wilde schrappen)

Jacob Fischer

Svend Asmussen: Ik ontmoette hem drie jaar geleden tijdens de Conventie van de IAJRC (International Association of Jazz Record Collectors) in het Palace Hotel in Kopenhagen (Denemarken). Wij, Los Amigos Alemaniacos, the Alemaniacs, mochten een lezing verzorgen over Oscar Aleman en .. wie zat daarop de eerste rij?Svend Asmussen, die speciaaal gekomen was om over zijn oude vriend te horen vertellen. Dankzij Svend Asmussen, immers, kon Oscar Aleman een viertal spraakmakende opnamen maken december 1938. Het was een belevenis om deze nestor van de jazz te mogen ontmoeten.

Hans Koert en Svend Asmussen
De titels, die Jacob Fischer uitgezocht heeft zijn bijna alle standards, met als uitzondering een aantal eigen composities, zoals Banks, vernoemd naar Paul Banks, de meester van de fingerpicker blues/rag gitaar, die ook in Kopenhagen woont; verder Uncle Bucket en Among Trees. Eén van de composities die Jacob schreef is een parafrase van het bekende nummer St. Louis Blues: hij noemde het alleen Louis Blue Saint. Svend Asmussen actually had to sight-read this new tune in de studio (sorry about that). (= Svend Asmussen moest in de studio meelezen - sorry daarvoor), schrijft Jacob op zijn site: You would never think the guy taking 3 burning chorusses on the blues is actually 91 years old at the time.( = Wie gelooft er dat die violist, die drie vlammende solo's laat horen, tijdens de opnamen als 91 jaar oud is?)

Hans Koert - Svend Asmussen - Ellen Bick Meier (Kopenhagen - juli 2005)
Jacob componeerde een Choronummer, getiteld Latino, dat me meteen deed denken aan één van de concerten, een jamsessie beter gezegd, die plaatsvond op 7 juli 2005 met leden van de Choro Brasil Scandinavia in het Café Sommersko in Kopenhagen. Tijdens dat concert, dat gehouden werd door het Braziliaanse deel van de band speelde Jacob Fischer mee op gitaar. De anderen aanwezig waren Fernando DeMarco op basgitaar, Afonso Correa op slagwerk, Marcilio Lopas op de bandolim, Jayme Vignoli op de cavaquinho en Oscar Balao op pandeiro; een Braziliaanse handdrum.

Het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen
De plaat belooft nog meer verrassingen, maar omdat de plaat nog maar net uit is, heb ik die nog niet gehoord. Uiteraard hoop ik later deze plaat hier te kunnen bespreken.

Ik vind het leuk om, als slot, een fragment te laten zien van een concert waarin Jacob Fischer op gitaar de Chet Baker-achtige-spelende Henrik Bolberg begeleidt. Geniet van een opname van het Henrik Bolberg Trio, opgenomen 4 maanden geleden, op 25 mei 2008 in de Palæ Bar in Kopenhagen met Henrik Bolberg, trompet, Jacob Fischer, gitaar en Ole Skipper Mosgaard bas.

Gefeliciteerd Jacob, met je eerste plaat onder eigen naam: JACOB FISCHER TRIO: Jacob Fischer Trio feat. Svend Asmussen

Je kunt hem bestellen op zijn website.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlandstalige deel met een nieuwe plaat van het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen)

BILLIE HOLIDAY and the SEVEN AGES OF JAZZ

On the 26th of September 1958, 50 years ago, the Seven Ages of Jazz had a live concert at the Oakdale Musical Theater, Wallingford, Conn.(USA) in a festival labeled as The Seven Ages of Jazz Festival. That evening Billie Holiday sung with an all-star band featuring Buck Clayton on trumpet, Mal Waldron at the piano, Milt Hinton on bass and Don Lamond on drums. Two tunes of that concert have been released: I Wished On The Moon and Lover Man. The first tune was introduced by Leonard Feathers who was the speaker of the evening. Mal Waldron starts with a short intro at the piano before Billie starts to sing, backed in a great way by Buck Clayton on trumpet. The drummer gives the tune a contagious rhythm. The second tune is, of course, Billie's famous song Lover Man, which only she could sing in a perfect way with her heart and all her emotions. It became one of the most beautiful versions Billie ever sung 10 month before she passed away !!

I can't share with you a fragment from this concert, but I can show you part of a TV show by Art Ford, broadcasted in July 1958 in which you can see and her Billie Holiday singing What A Little Moonligh Can Do, accompanied by Mal Waldron at the piano. Sorry for the bad quality, but the music is great; really great stuff.

Congratulations for your persistently excellent blog.

um grande abraço,

Tito Martino

Tito Martino Jazz Band

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek, of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, schrijf dan zelf eens een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging blog, waarin over zestig dagen de 1000ste bijdrage geplaatst wordt. Velen gingen je voor, dus .... wat-let-je!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Baker's Holiday

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The 1965 album Baker's Holiday played by Chet Baker and a nine-piece orchestra seems to be rather unknown to most Chet Baker admirers. It was recorded in May or June 1965 by Chet Baker on the flügelhorn (and vocal on some tracks), Alan Ross, Henry Freeman, Seldon Powell, Leon Cohen and Wilford Holcombe reeds, Everett Barkdale guitar, Hank Jones piano, Richard Davis bass and Connie Kay drums.

Although it is not Chet's best recordings, it certainly isn't his worst one. It is unique because Chet plays the flügelhorn all the time during this session, while he normally is playing his trumpet. The record is dedicated to Billie Holiday, the jazz vocalist he adored. Denise Jannah, a Dutch vocalist, has a succesfull theatre tour dedicated to the life of Billie Holiday this winter in The Netherlands and Belgium. The style of Billie Holiday's singing was so unique - do different, Chet says in the liner notes: She had a way of combining singing and talking a tune that was very intimate. One thing I really liked about her was that she never raised her voice. At least, I never heard her shout. The way of singing really reflected a lot of soul. Billie Holiday was Billie Holiday - that's all. She was great. she always did the best tunes, tunes that really lent themselves to her style of singing. She really didn't have a great voice, but what she did with it ....

The album was made with a studio group and that makes it sound a bit smooth, a bit over-arranged ( Thank goodness - no strings! ). It contains 10 tracks, all tunes once sung by Billie Holiday and a lot of it were never recorded by Chet Baker (again). For me, that's the only link with Billie Holiday, as this record is a typically Chet Baker release.

As far as I know Chet Baker never made a tribute album to another artist, so that makes these recordings unique. For me Travelin' Light and That Ole Devil Called Love sound great due to some fine solos.

DOCTOR JAZZ REUNION: The 87th reunion for readers of the Doctor Jazz Magazine is sceduled on the 29th of March 2008 at the WICC-gebouw in Wageningen in the centre of the Netherlands. There will be a record fair and in the afternoon five bands will perform: Ons Genoegen, Joseph Lam Jazzband, Andor's Jazzband, Metropolitan Roof Orchestra and the Jay Jays Border Jazzmen. Of course I will be at the record fair too. Hope to meet you.

The next reunion will be the 11th of October 2008. Later this week I will tell you more about its new magazine ( volume DJM 200)

AT RANDOM:

INDIA - JOHN COLTRANE Octet: John Coltrane soprano sax, Eric Dolphy bass clarinet, McCoy Tyner piano, Jimmy Garrison and Reggie Workman bass, Elvin Jones drums, Ahmed Abdul-Malik oud, Garvin Bushell oboe. Recorded at the Village Vanguard New York City the 5th of November 1961

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Het album Baker's Holiday gespeeld door Chet Baker en een uit negen man bestaand orkest lijkt niet zo bekend bij de liefhebbers van Chet's muziek. Het werd opgenomen in mei of juni 1965 door Chet Baker op bügel (en uiteraard zingt hij op een paar nummers), Alan Ross, Henry Freeman, Seldon Powell, Leon Cohen en Wilford Holcombe op rieten, Everett Barkdale gitaar, Hank Jones piano, Richard Davis bas en Connie Kay slagwerk.

Hoewel het zeker niet Chet's beste plaat is, hoort het ook niet bij de stapel weg-er-mee. Het is een unieke plaat, vanwege het feit dat Chet Baker hier alleen maar bügel speelt, terwijl hij normaal trompet speelt. De plaat is gewijd aan Billie Holiday, de jazz-zangeres, die hij zo bewonderde en aan wie momenteel een succesvolle theatervoorstelling gewijd is door Denisse Jannah. De stijl van Billie Holiday noemt Chet Baker in het bijbehorende boekje, uniek: She had a way of combining singing and talking a tune that was very intimate. One thing I really liked about her was that she never raised her voice. At least, I never heard her shout. The way of singing really reflected a lot of soul. Billie holiday was Billie Holiday - that's all. She was great. she always did the best tunes, tunes that really lent themselves to her style of singing. She really didn't have a great voice, but what she did with it .... (= Als ze een nummer vertolkte, dan kreeg dat iets persoonlijks, iets intiems, doordat ze praatte en zong tegelijk. Ze liet op die manier veel van zichzelf zien en waar ik veel van hield was dat ze nooit schreeuwde; althans ik heb dat nooit gehoord. Billie Holiday was gewoon Billie Holiday - meer niet. De liedjes die ze uitkoos pasten precies bij haar manier van zingen - ze had geen mooie stem, maar als ze zong ...... )

De muziek van de plaat is opgenomen door een studiogroep en dat maakt dat het allemaal iets te gelikt klinkt - te gearrangeerd (Gelukkig geen woud-met-violen!!). Er staan 10 stukken op, die stuk voor stuk door Billie ooit gezongen zijn; de meeste zijn door Chet Baker alleen voor deze plaat gespeeld en werden later nooit meer door hem opgenomen. Voor mij is de keuze van de nummers de enige link met Billie Holiday, waarmee ik wil zeggen dat het gewoon een Chet Baker plaat gebleven is en geen poging om Billie Holiday te imiteren.

Voor zover ik weet was deze plaat de enige keer dat Chet Baker een zgn. Tribute To ... plaat maakte en dat maakt deze plaat uniek. Voor mij zijn Travelin' Light en That Ole Devil Called Love prachtige uitvoeringen dankzij een paar goede solo's.

DOCTOR JAZZ REUNIE: De 87ste Doctor Jazz Reunie voor lezer van het blad Doctor Jazz Magazine één van de hoogtepunten van het jaar en staat gepland voor 29 maart 2008 in het WICC-gebouw in Wageningen. Er is een grote platenbeurs en 's middags treden vijf orkesten op: Ons Genoegen, Joseph Lam Jazzband, Andor's Jazzband, Metropolitan Roof Orchestra en de Jay Jays Border Jazzmen. Uiteraard zal ik zelf ook op de platenbeurs zijn, dus wie weet komen we elkaar tegen. De volgende reunie zal op 11 oktober 2008 zijn. Deze week zal ik ook de (ver)nieuw(d)e Doctor Jazz volume 200 bespreken.

24 maart / March 24th:
1928:

• from soup to nuts = stan laurel - oliver hardy

1938:

• you're a sweetheart / my fine hearted friend = ramblers dansorkest

1958:

• alpha / sphinx / when will the blues leave = ornette coleman quintet
• dippermouth blues / georgia bo bo = turk murphy band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Saxes Inc Aleman closes integral Django set La Prenca - 15 October 1980 Corsi di Lingus Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Strange Fruit

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Southern trees bear a strange fruit
Blood on the leaves and blood at the root
Black bodies swingin' in the Southern breeze
Strange fruit hangin' from the poplar trees

The song Strange Fruit, written by Lewis Allan, might be the most pure blues song ever written. It was written by a Jewish teacher, Abel Meeropol ( under the pseudonym of Lewis Allan, who had seen the pictures of the hanging parties that were the order of the day in the deep south of the States. The racial discriminiation in the so-called Bible Belt was still a gruesome fact. Billie Holiday received a copy of his poem from Abel Meeropol himself, who also composed the music, but her record company then Vocalion, didn't want to release it. Billie Holiday recorded it for Commodore April 1939 and I have it on a great Commodore LP titled The Greatest Interpretations of Billie Holiday ( GXC 3143).
Billie's interpretation of this song is great - I don't know a better version. I'm glad that I can show you a film fragment where you can see her singing it.

Another interpretation was recorded by Nina Simone during the 1960s. Her version is used in the film fragment below. The last fragment is by Nia, four years old, although I suppose that she's too young to understand where she's singing about.

Both Frank and George could tell me that the film I was refering to in my Bud Powell contribution somedays ago, was Round Midnight. I had made a contribution about that film in a previous blog. Congratulations !!

Time exposure for the 8th of October:
1927:

• after you've gone = johnny dodds black bottom stompers
• second hundred years = stan laurel - oliver hardy

1967:

• riot = miles davis quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
billie holiday/billie's best = joe henderson/double rainbow = king oliver o/le roi - 1929-1930 (2) = eddie lang/the quintessential eddie lang 1925-1932 = jacob do bandolim/doce de coco = billie holiday/billie's blues = billie holiday/the greatest interpretations of billie holiday (lp) = carolina cardoso de menezes/brazil piano = george braith/the complete blue note sessions (2) = epoca de ouro/dino 50 anos = stan kenton-june christy/duet (lp) = steeling around the world/hawaiian style

Nederlands ( To the English translation )

Southern trees bear a strange fruit
Blood on the leaves and blood at the root
Black bodies swingin' in the Southern breeze
Strange fruit hangin' from the poplar trees

( = De bomen in het zuiden dragen vreemde vruchten - Bloed aan de bladeren en bloed aan de takken. - Zwarte lichamen bewegen in de wind - Vreemd fruit hangt er in de populieren.)

Het lied Strange Fruit, geschreven door Lewis Allan, is ongetwijdeld de meest pure bluessong ooit geschreven. Het is geschreven door de Joodse onderwijzer Abel Meeropol ( onder de schuilnaam Lewis Allan), die hierin de dagelijkse lynchpartijen van blanken tegenover zwarte arbeiders aan de kaak stelde. Hij had hiervan foto's gezien. Deze ophangingen waren in het diepe zuiden van de VS in die tijd aan de orde van de dag. Deze gruwelijke vorm van rassendiscriminatie werd vooral zichtbaar in de zgn. Bible Belt, het gebied met streng religieuze bevolkingsgroepen. Billie Holiday kreeg het lied uit handen van Abel Meeropol, die er ook muziek bij geschreven had, maar haar platenmaatschappij, Vocalion, zag er niets in . Commodore wel en zo nam Billie Holiday dit nummer op in april 1939. Ik heb deze versie op een schitterende Commodore LP getiteld: The Greatest Interpretations of Billie Holiday ( GXC 3143).
De versie van Billie is onovertroffen - ik ken geen betere versie. Ik ben dan ook blij dat er een filmfragment bestaat waarop Billie haar versie laat horen.

Een andere versie is die van Nina Simone uit de jaren zestig. Haar lied is gebruikt als achtergrond bij een kort filmfragment. Ten slotte wil ik jullie nog de versie van Nia laten horen, vier jaar oud; al betwijfel ik of ze weet waarover ze zingt.

Zowel Frank als George konden me vertellen dat de film waarop ik in mijn bijdrage over Bud Powell doelde Roud Midnight was. Ik heb hierover in een voorgaande blog over geschreven. Gefeliciteerd !


Tijdopname voor 8 oktober:
1927:

• after you've gone = johnny dodds black bottom stompers
• second hundred years = stan laurel - oliver hardy

1967:

• riot = miles davis quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
billie holiday/billie's best = joe henderson/double rainbow = king oliver o/le roi - 1929-1930 (2) = eddie lang/the quintessential eddie lang 1925-1932 = jacob do bandolim/doce de coco = billie holiday/billie's blues = billie holiday/the greatest interpretations of billie holiday (lp) = carolina cardoso de menezes/brazil piano = george braith/the complete blue note sessions (2) = epoca de ouro/dino 50 anos = stan kenton-june christy/duet (lp) = steeling around the world/hawaiian style

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Gardenias For Lady Day

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Last night I played myself the James Carter album Gardenias for a Lady Day. If you are familiar with the jazz history you know that this record must be dedicated to the late Billie Holiday. On the beautfiul designed cover an image of a gardenia, the type of flower Billie Holiday used to wear in her hair. The musicians on this album are James Carter on all kinds of saxophones and clarinets, John Hicks at the piano, Peter Washington on bass and Victor Lewis on drums. Added is a string ensemble, and if you know my preferences you know that I don't like that in jazz.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley Horn with Strings. It seems that every self-respecting musician wants to create a record .... with Strings. It is true, that Charlie Parker with Strings is a very memorable album, I guess he was a trendsetter, but in my opinion this kind of albums are mutilated by a syrupy sound blanket to popularize the music and raise the sales figures. When you make a tribute album, like this one about Billie Holiday, there are two possibilities. You can make an album that copies the music of Billie Holiday note by note; play her music and invitate a singer with a voice marked by an unhealthy style of life ( like the voice of Madeleine Peyroux?) or, second, play her repertoire and use the theme as a steppingstone for your album. That's the way James Carter did it. The tracklist contains eight (Super Audio) or ten ( regular audio) tunes ( this depends on your audio-equipment) sung by Billie Holiday, or songs Billie should have liked. Miche Braden sings on some of the tracks, but her voice doesn't sound like Billie's and James Carter doesn't sound like Billie's accompanists Lester Young or Ben Webster.

I heard James Carter three times live in concert and my appreciation for his music is growing - he is a great saxophone player, for sure. The concert at the Northsea Jazz Festival, in front of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw and his appearance at the International Jazz Festival in Middelburg, (southwest part of The Netherlands), last month, were some highlights. I like his album Jurassic Classics, recorded in the early 1990s, which expresses the fanciful creative way of Carter's playing, which I don't find on this Gardenias for Lady Day album. One tune, I think it's Billie's best, is Strange Fruit, is played in a great way. It expresses the desperation of the subject and James Carter gives it a overwhelming free jazzblast, Pharoah Sanders would love, but I can imagine that the lovers of a syrupy arranged mainstream jazz ( they exist !!) won't appreciate it.

Photos of James Carter in Middelburg ( May 2007)

Semilar records of this artist in my collection:

• james carter quartet/jurassic classics
• james carter/real quiet storm
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Gisteravond zat het album Gardenias for a Lady Day van James Carter in mijn CD-speler. Als je een beetje op de hoogte bent van de jazzgeschiedenis, dan begrijp je dat dit album gewijd moet zijn aan de muziek van Billie Holiday. Op de schitterend ontworpen hoes vind je een foto van een Gardenia, de bloem, die Billie altijd in haar haar droeg. De musici op dit album zijn James Carter op allerlei saxen en klarinetten, John Hicks aan de toetsen, Peter Washington achter de bas en Victor Lewis op slagwerk. Toegevoegd zijn snaarinstrumenten ( violen en cellos) en als je mijn voorkeuren in de jazz kent, dan begrijp je dat ik nu mijn bedenkingen krijg.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley horn with Strings. Het lijkt wel of iedere zich zelf respecterende jazzmuzikant één maal in zijn leven uit de bol moet gaan ........... with Strings. Toegegeven: Charlie Parker with Strings, volgens mij één van de eerste voorbeelden, is een gedenkwaardig album geworden en daardoor een trendsetter, maar in het algemeen brengt dit soort jazzplaten, overgoten met een saus van zoete kleverige klanken, wellicht ingegeven door de verkoopcijfers, voor mij weinig opwinding. Een album maken gewijd aan bijv. Billie Holiday kan op twee manieren: of je probeert noot-voor-noot de muziek te laten herleven, inclusief de doorleefde stem van Billie zelf ( Madeleine Peyroux?) of je speelt nummers uit het repertoire van Billie Holiday of die ze mooi zou hebben gevonden. Voor dat laatste heeft James Carter gekozen. Er staan acht ( Super Audio) of tien ( als gewone CD) nummers op, al naar gelang de kwaliteit van je CD speler, die Billie gezongen heeft of had kunnen zingen. Miche Braden zingt op een aantal nummers, maar klinkt niet als Billie Holiday en James Carter klinkt nergens als één van haar begeleiders, zoals Lester Young of Ben Webster. Het thema is niet meer dan een kapstok om deze plaat aan op te hangen.

Ik heb James Carter nu drie keer live horen spelen en mijn waardering voor zijn spel is gegroeid. Hij is een geweldige saxofoonspeler; dat is zeker. Het concert tijdens het Northsea Jazz Festival met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en zijn optreden tijdens het International Jazz Festival in Middelburg, afgelopen maand, waren hoogtepunten. Ik vind zijn album Jurassic Classics, opgenomen begin jaren negentig, te gek, omdat ik hierop de grillige expressieve manier van spelen terug vind, zo karakteristiek bij James Carter. Dat mis ik in het album Gardenias for Lady Day. Slechts één nummer, ongetwijfeld Billie's beste, Strange Fruit, is op een onnavolgbare Carteriaanse manier uitgevoerd. Hij weet de sfeer en de wanhoop van het nummer schitterend weer te geven door een uitbarsting van jazzklanken op zijn sax, waarop Pharaoh Sanders jaloers zou zijn geworden, afgewisseld met de zoete klanken van de snaarinstrumenten. Ik denk alleen niet dat de liefhebbers ( en die zijn er) van dit soort zoetig gearrangeerde mainstream jazz deze uitbarsting van geluid kunnen waarderen.

Foto's van het optreden van James Carter in Middelburg.

Andere jazzplaten van en met James Carter uit mijn verzamelig:

• james carter quartet/jurassic classics
• james carter/real quiet storm
• kansas city band/ a robert altman film
• kansas city band/kc after dark
• steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium