Roberta Gambarini and Roy Hargrove Live in Porgy en Bess

Roberta Gambarini and Roy Hargrove Live in Porgy en Bess (English) Roberta Gambarini en Roy Hargrove Samen in Porgy en Bess (Nederlands)

Porgy en Bess Jazz Club - Terneuzen in the southwest part of The Netherlands: 28th and 29th of March 2009: The Best Place To Be.

Mini Jazz Festival "Summertime"
ROBERTA GAMBARINI and ROY HARGROVE Live in PORGY en BESS
Hans Koert

In the last weekend of March 2009, a Mini Jazz Festival, titled Summertime, to label this opportunity, was organized at the cozy Huiskamer Van De jazz, the Living Room of Jazz in the Noordstraat in Terneuzen. On Sunday the Italian-American vocalist Roberta Gambarini was scheduled with her quartet and, thanks to a lucky coincidence, also Roy Hargrove could be present with his quintet during the weekend. So, enough elements for a hot and swinging weekend in Porgy en Bess. Roberta Gambarini Quartet in Porgy en Bess (March 2009) ( photo courtesy Hans Koert)

On Saturday Roy Hargrove brought his new Quintet to Terneuzen, featuring Justin Robinson on alto saxophone and Montez Coleman on drums as some old hands and Joel Holmes at the piano and Ameen Saleem on bass; both newcomers in the band. Although I couldn't be at this concert I learned that Roy and his men had a party on stage, together with some musicians in the house from the Gambarini Quartet, Willy Jones III and Cyrus Chestnut. Roberta Gambarini (Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy Hans Koert)

On Sunday afternoon Roberta Gambarini was scheduled for a concert with her quartet. Roberta Gambarini, the Italian born vocalist, has been performing in Porgy en Bess several times before. I remember her on a concert November 2003 with the late Jimmy Woode, the veteran bass player and in October 2007 with piano player Kirk Lightsey.
This time she brought some great musicians, like Cyrus Chestnut on piano, Neil Swainson on the bass and Willie Jones III at the drums.
Cyrus Chestnut in Porgy en Bess (March 2009) (photo courtesy: Hans Koert)

Cyrus Chestnut started as a piano player in his hometown Baltimore and his first concert ( during a service in a church) was when he was six years old; when he was nine years old he got inspired by the Thelonious Monk album "Monk's Greatest Hits", with tunes like Epistrophy, Ruby My Dear and Crepuscule With Nellie. My first introduction to Cyrus was in the film Kansas City where he played some great tunes as a Count Basie-inspired pianist in a great piano boogie duet on two pianos with Geri Allen. Ten years ago, in April 1999, he performed here in the Porgy en Bess jazz club with the great saxophone player Benny Golson. Willie Jones III (Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy Hans Koert)

Willie Jones III played with Roy Hargrove for a very long time and was his regular drummer man for years. In the RH Factor he impressed with Jason Thomas in synchronic drumming. In the 1990s he played in the bands of Arturo Sandoval and Horace Silver. He played with Roy Hargrove since the 1990s and a few years ago he was the drummer man in an all-star group around Herbie Hancock. The Roman number three ( III ) behind his name wants to distinguish him from Chicagoan piano player Willie Jones and drummer Willie Jones jr., who played with Monk himself; all three are no relatives at all. I heard Willie Jones III for the very first time with Roy Hargrove's Quintet, January 1999 ( featuring Larry Willis). On stage he always seems to be a bit shy; keeping himself in the background. Half way the second set during this Roberta Gambarini concert in Porgy en Bess he had part of the audience laughing, unintended, as he wanted to leave the stage before the concert had finished; it embarrassed him! Neil Swainson in Porgy en Bess ( March 2009) (photo courtesy Hans Koert)

Neil Swainson was a new face for me, although I knew that he performed with George Shearing for years ( late 1980s up to the late 1990s). I learned during the concert that he is a very skilled bass player doing a good job in accompanying Roberta Gambarini.

Roberta Gambarini (Porgy en Bess March 2009) ( photo courtesy Hans Koert)

In fact this concert tour along European and Japanese venues, was scheduled as a promotion tour for her new album So In Love, which will be released in May 2009. In the first set she sung several tracks from this new album, like the Johnny Griffin' composition The JAMF's Are Coming, That Old Back Magic, Get Out of Town and Estate, a tune made famous by Joao Gilberto. In this first set the four musicians showed that they are a group of skilled musicians in playing ballads from the American song book repertoire; in tunes like No More Blues, You Don't Know What Love Is and Lover Come Back To Me and a great performance by Roberta singing from the Gershwin Porgy and Bess Opera Musical Suite Bess You Is My Woman Now. Roberta Gambarini (Porgy en Bess March 2009) (photo courtesy Hans Koert)
The second set started with I Fall In Love Too Easily and the Dave Brubeck tune ( no, not Take Five, Cyrus !!) In Your Own Sweet Way. The Billy Strayhorn composition Lush Life, in a great interpretation by Roberta and her men. Roy Hargrove (Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy Hans Koert)
With the tune On The Sunny Side of the Street the concert took an unexpected turn as Roy Hargrove joined the quartet. Montez Coleman stood in for Willie Jones and Joel Holmes took Cyrus's chair behind the keys for one tune.

Roy Hargrove in Porgy en Bess (March 2009) (photo courtesy Hans Koert)
A great jam session on stage with tunes like the Thelonious Monk standard Rhythm-a-Ning, the tune Never Let Me Go and a great performance of If You Could See Me Now from Roberta's new album, on which James Moody and Roy Hargrove are to be heard as guest musicians.
The well known tune, Body and Soul , became the final number of the show, in which all members of the quartet ( including Roy) could show what they are made for.
Roberta and Roy in a hilarious vocal duet (Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy Hans Koert)
This concert, specially the second part, learned what a great jazz musician Roy Hargrove is, a great soloist on trumpet and maybe even greater on his flugelhorn in ballads and he sings too ( ....... watch out watch out !), but above all things he can get the mood for the show - he can transform each performance to a little party for both the musician on stage as the people in the audience. Thanks Roy for that !! That’s where Jazz is made for!
Roy Hargrove (Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy March 2009)
This Mini Jazz Festival "Summertime" (what's in a name - This weekend we went over to summer time in this part of the world) was the last activity for this winter concert season: Great concerts were organized in Porgy en Bess withRik Mol, Robin Verheyen, Jeff Hamilton and Tamir Hendelman; the Rein De Graaff Trio with Pete Christlieb en Ferdinand Povel, The Pierre Courbois Vijfkwarts Sextet, Benjamin Herman and Ernst Glerum and a great New Years concert with Rony Verbiest with the Cauter family.
Hans Koert and Cyrus Chestnut ( Porgy en Bess - March 2009) (photo courtesy Peter Koert)
Thanks to all volunteers of Porgy en Bess Jazz Club that made these great concerts possible!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

You want a news letter? - keepswinging@live.nl


Retrospect
PHOTO ALBUM of the concert by ROBERTA GAMBARINI and ROY HARGROVE (March 2009) PHOTO ALBUM of the 2007 ROBERTA GAMBARINI concert PHOTO ALBUM of the ROY HARGROVE Concerts ALL KEEP SWINGING PHOTO ALBUMS Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Williams Sisters: Het Leven van Dorothy

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discografie - Hans Koert

Het Leven van Dorothy
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner
(vertaling: Hans Koert)

The Williams Sisters, Hannah Williams en Dorothy Williams, was één van die talrijke, nu bijna vergeten zanggroepjes uit de jaren twintig. They were known as one of the hippest "girl" acts of the 1920s, (= Ze werden bekend als één van de modernste zanggroepjes uit de jaren twintig) ..... They were making tempo changes and varying their song sections, the Boswell Sisters later turned into an art form but which were still employed with organic logic in smart Williams novelties like Sam The Accordion Man ( = Ze gebruikten tempowisselingen en varieerden in de afzonderlijke delen binnen een lied, iets waar de Boswell Sisters later een patent op zouden krijgen, dat ze ontwikkelden met gemakkelijk in het oor liggende goed klinkende nummers, zoals Sam The Accordion Man) ( uit: That Devilin' Tune - Allen Lowe blz. 90). Bill Schoerner onderzocht het zangduo The Williams Sisters. Het lijkt erop dat eind 1930 het zangduo uit elkaar viel, toen Hannah ging optreden in de Broadway musical "Sweet and Low", geproduceerd door Billy Rose en zijn vrouw Fanny Brice, George Jessel en Frank Barton. Op 26 januari 1931 trouwt Hannah, in het geniep, met Roger Wolfe Kahn op het landgoed van Kahn in Cold Springs, Long Island. De vader van Roger, de bankier Otto H. Kahn, vond het ongepast dat zijn zoon zou trouwen met een zangeresje en dus liet hij Billy Rose haar contract voor "Sweet and Low" ontbinden. Ze werd vervangen door haar zus Dorothy.
De muzikale carriere van Dorothy stopte na dit project met optreden en ze belandde achter het aanrecht en werd huisvrouw. Dankzij de bijdragen in deze Keep Swinging blog van de afgelopen dagen, kregen we enthusiaste berichtjes en unieke privéfoto's van de kleinkinderen van oma "Dot" ( Dorothy ) (één woont in Frankrijk, de ander in Californië), die het mogelijk maakten ook wat herinneringen aan oma Dorothy te vermelden, zodat het verhaal over The Wiliams Sisters niet eindigt met het turbulente levensverhaal van Hannah; een geliefd onderwerp avant la lettre voor de Story en de Privé uit die tijd.
Terwijl Hannah Williams, actrice uit New York en Roger Wolfe Kahn, zoon van Otto Kahn, filantroop en beschermheer voor cultuur, van hun wittebroodsweken genieten, neemt Hannah's zus Dorothy haar rol over in de Broadway show die Hannah verliet vanwege haar huwelijk. ( v.l.n.r.: Fannie Brice, ster uit de show en Dorothy). (1931)

Doug Kassel, de kleinzoon van Dorothy Williams en Jimmy McPartland, stuurde aanvullende informatie over - en herinneringen aan zijn oma: When we were growing up, Grandma Dorothy had already retired from show business, although she would occasionally break into song or a dance step.( = Toen we opgroeiden, was oma Dorothy al niet meer actief in de showbusiniss alhoewel ze nog wel af en toe spontaan in een lied kon uitbarsten of een paar danspasjes maakte.) We didn't see Hannah that much, but were aware that she was the more "successful" of the two. (= We zagen tante Hannah maar zelden en we wisten dat ze meer succes had dan oma Dorothy.) Aunt Hannah came to visit us in Chicago and we made some visits to NY. ( = Tante Hannah kwam wel eens naar Chicago en wij zochten haar wel eens op in New York).

Watch Your Credit .. International Newsreel Photo slug .. (Dorothy Williams) "Bezig met de repetities voor haar nieuwe rol (onderschrift bij onderstaande foto)(1931) (foto Doug Kassel)

When our mother split from our father, we went to stay with Jimmy and Marian (McPartland) in Merrick, Long Island. ( = Toen onze vader en moeder scheidden bleven we bij onze vader, Jimmy McPartland en zijn nieuwe vrouw Marian (McPartland) wonen.). At that time, about 1957, Dorothy was living in Levittown, NY and briefly married to a man named Marino Bragino. (= Rond die tijd, 1957, was Dorothy korte tijd getrouwd met een andere man, Marino Bragino en woonde in Levittown NY). We would often spend the weekends with them. (= We waren in de weekends vaak bij hen.) Mom was close to her half-brother, (Sergio) Mike Gomez and his family. (= Ma kon het goed vinden met haar halfbroer (Sergio) Mike Gomez en zijn gezin.). They lived with us after he got out of the Air Force and they put us up after our return from Mexico in the mid-60's. ( = Ze woonden bij ons, nadat hij de Luchtmacht had verlaten en we trokken bij hen in, midden jaren zestig, nadat we uit Mexico teruggekomen waren). The Gomezes moved to Northridge, in the San Fernando Valley in the late 60's and Dorothy lived with them (as far as I know), till the end. (= De Gomez-familie verhuisde, eind jaren zestig, naar Northridge, in de San Fernando vallei en Dorothy trok bij hen in tot op het eind ). I believe at that time she was doing factory work, making aluminum screen doors or something. (= Ik geloof dat ze toen in een fabriek werkte, waar ze aluminium hordeuren maakten).
New York ... Dorothy ("Dot") Williams repeteert haar nummers voor de Broadway Show waarin ze de rol van haar zus Hannah Williams, overnam, die vrij gekomen was, omdat ze onlangs trouwde met Roger Wolfe Kahn, zoon van Otto Kahn, de vermogende bankier en beschermer van de kunsten. Kahn junior, die wat naam maakte als jazzorkestleider en piloot, ontmoette zijn bruid meer dan een jaar geleden. Ze trouwden in het geheim afgelopen maand, en dit grote nieuws lekte pas eergisteren uit. ( BS-5-10-31) (foto Doug Kassel)

Hannah - haar levensverhaal vol mislukte huwelijken, werd besproken in het stuk Hannah's Carriere - overleed op 11 januari 1973 en Dorothy, bijna drie jaar later, op 2 september 1976.

Jimmy McPartland, Dorothy (jr) McPartlanden Dorothy Williams.(ca. 1950) ( foto Doug Kassel)

The Williams Sisters begonnen hun carriere als kindersterretjes in obscure toneelzaaltjes; later op de grote podia van Broadway. Ze namen ook deel aan die opwindende jaren twintig, The Roaring Twenties, waarin de hot Jazzmuziek zich ontwikkelde en ontmoetten en traden op met jazzlegenden, acteurs en producers van naam. De top van hun populariteit lag rond hun twintigste jaar en, omdat Hannah met vermogende mannen trouwde, die niets in een carriere in de showbizz zagen, zullen we nooit weten wat er van hen geworden hadden kunnen zijn, als ze kansen gekregen hadden en zich verder hadden kunnen ontwikkelen. Een verhaal met een haast sprookjesachtig begin, maar zonder happy end.

Bill Schoerner (vertaling: Hans Koert) - keepswinging@live.nl

Bill Schoerner is een Amerikaan uit de staat Arizona. Hij was ingenieur voordat hij met pensioen ging. Hij heeft de afgelopen veertig jaar een verzameling amusements- en dansplaten aangelegd en is altijd nieuwsgierig geweest naar het verhaal achter het label, de muzikanten en hun instrumenten en de componisten en tekstschrijvers. Zijn belangstelling loopt van Gershwin tot Jobim, maar is ook een operafan. Hij is in het bijzonder geïnteresseerd in de populaire Amerikaanse muziek en jazz uit de eerste helft van de Twintigste Eeuw, de tijd van de ragtime, de vaudeville, musicals en de hits uit die tijd.


Retrospect
The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - The Life of Dorothy

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discography - Hans Koert

The Life of Dorothy
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner

The Williams Sisters, Hannah Williams and Dorothy Williams, was one of those numerous vocal groups during the 1920s. They were known as one of the hippest "girl" acts of the 1920s, ..... They were making tempo changes and varying their song sections, the Boswell Sisters later turned into an art form but which were still employed with organic logic in smart Williams novelties like Sam The Accordion Man ( from: That Devilin' Tune - Allen Lowe p. 90). Bill Schoerner made an in-depth investigation about this Pennsylvanian vocal duo. By late 1930, it seems that the sister act broke up when Hannah was hired for "Sweet and Low" a Broadway musical produced by Billy Rose and featuring his wife, Fanny Brice, George Jessel and Frank Barton. On January 26, 1931, Hannah married Roger Wolfe Kahn at the Kahn estate at Cold Springs, Long Island. Roger's father, the banker Otto H. Kahn, would not allow his son to be married to a show girl so Billy Rose terminated her contract with "Sweet and Low" at the request of her new father-in-law. Hannah's sister, Dorothy, replaced her in "Sweet and Low."
It seems that Dorothy's career in music was soon over and she became a house wife. Thanks to these Keep Swinging contributions we received some enthusiastic messages from her grand children which made it possible to fill in and finish the story of the life of Dorothy. While Hannah Williams, New York actress and Roger Wolfe Kahn, son of Otto Kahn, financier and patron of the arts, are honeymooning, Hannah's sister, Dorothy, is taking her part in the Broadway show which Hannah left to become a bride. ( f.l.t.r.: Fannie Brice, start of the show and Dorothy). (1931)

Doug Kassel, the grandson of Dorothy Williams and Jimmy McPartland, has generously provided me with additional information about Dorothy. When we were growing up, Grandma Dorothy had already retired from show business, although she would occasionally break into song or a dance step. We didn't see Hannah that much, but were aware that she was the more "successful" of the two. She came to visit us in Chicago and we made some visits to New York.

Watch Your Credit .. International Newsreel Photo slug .. (Dorothy Williams) "Putting Over Her Song --- in Sister's Role. (see next photo for original)(1931) (photo courtesy Doug Kassel)

When our mother split from our father, we went to stay with Jimmy and Marian (McPartland) in Merrick, Long Island. At that time, about 1957, Dorothy was living in Levittown, NY and briefly married to a man named Marino Bragino. We would often spend the weekends with them. Mom was close to her half-brother, (Sergio) Mike Gomez and his family. They lived with us after he got out of the Air Force and they put us up after our return from Mexico in the mid-60's. The Gomezes moved to Northridge, in the San Fernando Valley in the late 60's and Dorothy lived with them (as far as I know), till the end. I believe at that time she was doing factory work, making aluminum screen doors or something.
New York ... Dorothy ("Dot") Williams rehearses her songs in the Broadway Revue where she has taken over the role left vacant by her sister, Hannah Williams, recent bride of Roger Wolfe Kahn, son of Otto Kahn, millionaire banker and patron of the arts. Young Kahn who has achieved some fame as a jazz band leader and pilot, met his bride more than a year ago. They were married quietly last month but the news did not leak out along Broadway until two days ago ( BS-5-10-31) (photo courtesy Doug Kassel)

Hannah, whose life was discussed in Hannah's Career, passed away on January 11, 1973 and Dorothy almost three years later in September 2, 1976.

Jimmy McPartland, Dorothy (jr) McPartland and Dorothy Williams.(ca. 1950) ( photo courtesy Doug Kassel)

The Williams Sisters entered the scene as child performers on the vaudeville stage, then progressed to the Broadway Stage. They also participated in the early excitement of the Jazz Age in the 1920's and met and performed with some of the biggest jazz legends and actors of the stage and music industry. Sadly, their careers peaked in their early twenties. Even though Hannah married wealthy men, they did not encourage her career in show business, so we may never know what she could have achieved. It's a story with an exciting beginning but an unhappy ending.



Bill Schoerner - keepswinging@live.nl



Bill Schoerner is an American living in Arizona. He was a research engineer but now retired. He has been a collector of vintage records for more than 40 years and has always been interested in the names on the record label, the musicians, the song writers and the instruments. His interests range from Gershwin to Jobim, but he is also a fan of opera. He is particularly interested in the history of American popular music and jazz from the first half of the twentieth century, musical casts, songs, composers and popular recordings.



Retrospect
The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) THE WILLIAMS SISTERS Discography Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - Hannah's Carriere

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discografie - Hans Koert

Hannah's Carriere
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner
Vertaling: Hans Koert)

The Williams Sisters, Hannah Williams en Dorothy Williams, was één van die talrijke, nu bijna vergeten zanggroepjes uit de jaren twintig. Bill Schoerner onderzocht het zangduo The Williams Sisters. Het lijkt erop dat eind 1930 het zangduo uit elkaar viel, toen Hannah ging optreden in de Broadway musical "Sweet and Low", geproduceerd door Billy Rose en zijn vrouw Fanny Brice, George Jessel en Frank Barton. Hannah zong het nummer "Cheerful Little Earful" dat haar de rest van haar leven zou blijven achtervolgen. In de derde bijdrage vertelt Bill over het vervolg van de carriere van Hannah; later volgt nog een stukje over hoe het Dorothy verder verging.
Op 26 januari 1931 trouwt Hannah met Roger Wolfe Kahn op het landgoed van Kahn in Cold Springs, Long Island. De vader van Roger, de bankier Otto H. Kahn, vond het ongepast dat zijn zoon zou trouwen met een zangeresje en dus liet hij Billy Rose haar contract voor "Sweet and Low" ontbinden. Ze werd vervangen door haar zus Dorothy.

Het huwelijk duurde maar kort en was niet erg gelukkig. Hannah wilde weer gaan optreden, terwijl haar echtgenoot haar liever thuis zag. Hannah verliet Roger in mei 1932 en verhuisde naar Reno Nevada om te scheiden. De scheiding werd uitgesproken op 4 april 1933. In diezelfde periode werd Hannah in Rino door een fotograaf betrapt met zanger Russ Columbo, en al snel ging het verhaal rond in het roddelcircuit, dat ze een relatie hadden. Jaren later vertelde Jimmy McPartland, dat Russ Columbo wel met haar wilde trouwen, maar Hannah had de boot afgehouden; ze wilde niet opnieuw een huwelijk. In de biografie van Russ Columbo, "You Call It Madness," beschrijft de auteur Lenny Kaye de affaire in een speciaal hieraan gewijd hoofdstuk.

Russ Columbo zag wel iets in Hannah

Op 8 juli 1933 trad Hannah op in een Vitaphone 9-minuten lange film, genaamd, "The Audition" (= de auditie) waarin ze op het nummer "Get Happy." zingt en danst. Dit is het enige filmpje dat er van haar bewaard gebleven is. Hannah komt na 2 minuut 45 seconden in beeld.

Hannah trouwt Jack Dempsey

Hannah Williams en zwaargewichtbokser, Jack Dempsey in 1933

Op 18 juli 1933 trouwt Hannah met de ooit zwaargewicht bokser Jack Dempsey in Elko Nevada. Hannah laat aan de pers weten dat ze genoeg heeft van het toneel en belooft voortaan een goede huisvrouw voor Jack zal zijn. Hannah kreeg twee dochters, Joan in 1934 en Barbara in 1936. Eerst leek het huwelijk alleen maar rozengeur en maneschijn. Jack, die niet meer actief bokste, was in zaken gegaan en bezat een restaurant in New York en een hotel in Los Angeles. Na de geboorte van hn tweede dochter kreeg Hannah weer de kriebels en wilde weer optreden; haar echtgenoot reageerde niet erg enthousiast.

In 1937 werd Hannah geselecteerd voor de Broadway musical "Hooray for What!" gecomponeerd door Harold Arlen en Skip Harburg. Tijdens de repetites liep het allemaal niet lekker tussen de spelers en de leiding. Een aantal spelers en één van de danschoreografen werden ergens anders ingezet en ook Hannah was niet gelukkig met de liedjes en haar rol en dreigde met op te stappen. Harold Arlen schreef voor Hannah het liedje "Buds won't Bud" maar zowel Hannah als het liedje werden al, om onduidelijke redenen, voor de premiere op Broadway geschrapt. Het kan best geweest zijn dat de aanwezigheid van Jack Dempsey op de set voor extra spanningen zorgde. Later deden er verhalen de rondte dat Hannah de show had verlaten voor haar gezin.

In november 1938 was Hannah te gast in de Benny Goodman radio show "Camel Caravan." voor CBS Radio Network. Ze zong het nummer "Stay on the Right Side, Sister." met het Benny Goodman Quartet, waarin Benny de klarinet, Lionel Hampton op vibrafoon, Teddy Wilson op piano en Harry James op ..... tuba te horen zijn. In 1940 wordt Hannah weer genoemd voor een rol in een musical; er er werd gezegd dat ze een rol van Billy Rose aangeboden gekregen had in "Aquacade", evenals optredens in clubs in New York en Boston. Ze was zo gefixeerd op het feit dat ze persé onder haar eigen naam wilde optreden, dat ze Dempsey's naam nooit gebruikte. Op 20 mei 1940 werd de scheiding tussen haar en Dempsey uitgesproken. Hoewel Jack Dempsey nog een verzoeningspoging ondernam stond voor Hannah vast dat ze terug wilde naar het podium. In 1941 waren ze nog even bijelkaar en het leek erop alsof ze tot een compromis waren gekomen. Ze kochten zelfs nog een nieuw huis in Scarsdale, ver weg van Manhattan, in de hoop de stad te kunnen vergeten, maar het kon het huwelijk niet meer redden. In december 1942 moest de rechter een uitspraak doen. De twee beschuldigden elkaar van allerlei schandelijke praktijken. Jack beschuldigde Hannah van ontrouw en zij op haar beurt, betichtte haar man van mishandeling. Het is hier niet mijn taak om hun onenigheden tot op de letter te gaan bespreken ... als je het wilt weten ga dan op zoek naar het verslag van de rechtbank. Helaas voor Hannah, werd Jack in het gelijk gesteld. Tot overmaat van ramp werden haar twee dochters ook nog eens aan Jack toegewezen en, in ogenschouw genomen dat Jack Dempsey een BA-er was, een Bekende Amerikaan, de publieke opinie liet haar ook nog eens genadeloos vallen.
Het lukte Hannah niet om weer succesvol een plekje te veroveren op het podium. Ze kreeg een paar aanbiedingen om te zingen in een paar nachtclubs. In 1946 trok ze weer, voor de kinderen, bij Jack in en hoewel de kranten suggereerden dat er weer een verzoening had plaats gevonden, werd dat door Jack ten stelligste ontkent.
In 1950 trouwt Hannah met acteur Thomas Monaghan, maar scheidt een jaar later. In maart 1953 belandt Hannah in het ziekenhuis vanwege brandwonden opgedaan tijdens een hotelbrand in Los Angeles. Haar conditie was niet verontrustend.
Haar dochters Joan en Barbara trouwden beide in 1954, maar daar was Hannah schijnbaar niet bij aanwezig. Een jaar later, augustus 1955 belandde ze weer in het ziekenhuis, maar het is niet bekend waarom.
In oktober 1956 ontmoette ze haar ex, Jack Dempsey, bij de film "The Jack Dempsey Story" en ze vond het goed dat haar naam in de film genoemd werd en dat haar rol gespeeld zou worden door een knap meisje met een mooie stem: "a very pretty girl with a beautiful singing voice will play Hannah."

Naar aanleiding van de bijdragen, die eerder deze week verschenen, ontving ik aanvullende informatie, me toegezonden door David McCain die nog wat aanvullingen had op het begin van het verhaal over de Williams Sisters. David sprak met Marian McPartland over de telefoon, die ooit getrouwd geweest was met Jimmy McPartland. Marian bracht hem weer ik contact met Sergio Gomez, de zoon uit het derde huwelijk van Dorothy en Sergio. Uit die ontmoeting kreeg ik de informatie dat Hannah was overlden op 11 january 1973 en Dorothy op 2 september 1976. David sprak ook Hannah's dochter, Joan Dempsey McNeal (De dochter uit het huwelijk van Hannah met Jack) begin 1994. David gaf Sergio het telefoonnummer van Joan, aangezien ze al jaren geen contact met met elkaar hadden. Helaas kwam het telefoontje te laat, aangezien Joan overleden was op 13 februari 1994. De andere dochter van Hannah, Barbara Judith Dempsey Leonard, overleed op 4 maart 1993. David heeft sinds die tijd geen contact meer met Sergio Gomez.

The Williams Sisters begonnen hun carriere als kindersterretjes in obscure toneelzaaltjes; later op de grote podia van Broadway. Ze namen ook deel aan die opwindende jaren twintig, The Roaring Twenties, waarin de Hot Jazz zich ontwikkelde en ontmoetten en traden op met jazzlegenden, acteurs en producers van naam. De top van hun populariteit lag rond hun twintigste jaar en, omdat Hannah met vermogende mannen trouwde, die niets in een carriere in de showbizz zagen, zullen we nooit weten wat er van hen geworden hadden kunnen zijn als ze kansen gekregen hadden en zich verder hadden kunnen ontwikkelen. Een verhaal met een haast sprookjesachtig begin, maar zonder happy end.

Bill Schoerner (vertaling: Hans Koert) - keepswinging@live.nl

Bill Schoerner is een Amerikaan uit de staat Arizona. Hij was ingenieur voordat hij met pensioen ging. Hij heeft de afgelopen veertig jaar een verzameling amusements- en dansplaten aangelegd en is altijd nieuwsgierig geweest naar het verhaal achter het label, de muzikanten en hun instrumenten en de componisten en tekstschrijvers. Zijn belangstelling loopt van Gershwin tot Jobim, maar is ook een operafan. Hij is in het bijzonder geïnteresseerd in de populaire Amerikaanse muziek en jazz uit de eerste helft van de Twintigste Eeuw, de tijd van de ragtime, de vaudeville, musicals en de hits uit die tijd.

Retrospect
Sam Wooding Mary Lou Williams Clarence Williams Anson Weeks Ted Weems Washboard Bands Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - Hannah's Career

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discografie - Hans Koert

Hannah's Career
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner

The Williams Sisters, Hannah Williams and Dorothy Williams, was one of those numerous vocal groups during the 1920s. Bill Schoerner made an in-depth investigation about this Pennsylvanian vocal duo. By late 1930, it seems that the sister act broke up when Hannah was hired for "Sweet and Low" a Broadway musical produced by Billy Rose and featuring his wife, Fanny Brice, George Jessel and Frank Barton. Hannah introduced the song "Cheerful Little Earful" which for the rest of her life was identified with her. In the third contribution titled Hannah's Career Bill tells about the rest of Hannah's life. Later he will reveal Dorothy's career.

On January 26, 1931, Hannah married Roger Wolfe Kahn at the Kahn estate at Cold Springs, Long Island. Roger's father, the banker Otto H. Kahn, would not allow his son to be married to a show girl so Billy Rose terminated her contract with "Sweet and Low" at the request of her new father-in-law. Hannah's sister, Dorothy, replaced her in "Sweet and Low."
The marriage was short and unhappy. Hannah wanted to return to the stage, while her husband insisted that she should stay at home. In May 1932, Hannah left Roger, and moved to Reno Nevada seeking a divorce. The divorce was issued on April 4, 1933. During this time in Reno, Hannah was seen and photographed with singer Russ Columbo, and there were rumors that they might be getting married. Years later, Jimmy McPartland said that Columbo had a romantic interest in Hannah but she didn't want to get married. In the Russ Columbo biography, "You Call It Madness," the author, Lenny Kaye devotes a chapter to Columbo's romance with Hannah.

Russ Columbo had a romantic interest in Hannah

On July 8, 1933, Hannah starred in a Vitaphone 9-minute movie short called, "The Audition" in which she dances and sings the song, "Get Happy." This is the only of her that is known to exist. Hannah enters the scene at about 2:45 into the film.

Hannah Marries Jack Dempsey

Hannah Williams and heavyweight boxer, Jack Dempsey in 1933

On July 18, 1933, Hannah married former heavyweight boxer, Jack Dempsey in Elko Nevada. Hannah announced to the reporters that she was "through with the stage" and that she promised to be a "good wife to Jack." Hannah had two daughters, Joan in 1934 and Barbara in 1936. At first, the marriage seemed ideal. Although Jack had retired from boxing he had become a successful business man owning a restaurant in New York and a Hotel in Los Angeles. After Hannah's second child was born, she became restless and was eager to return to the stage but she only received mild support from her husband.

In 1937, Hannah was selected for the Broadway musical "Hooray for What!" composed by Harold Arlen and Skip Harburg. During rehearsal, there was much unrest with the cast and production team. Several performers and choreographer, Agnes DeMille were replaced. Hannah was not happy with her songs and lines and threatened to quit the show. Harold Arlen wrote the song "Buds won't Bud" for Hannah to sing, but both she and the song were dropped before the show opened on Broadway. It's also possible that Jack Dempsey's presence on the set produced additional tension. Later news reports suggested that Hannah quit the show to return to her family.

In November 8th, 1938, Hannah was a musical guest of the Benny Goodman radio program "Camel Caravan" on CBS Radio Network. She sang "Stay on the Right Side, Sister." with the Goodman Quartet, featuring Benny on the clarinet, Lionel Hampton on vibes, Teddy Wilson at the piano and Harry James on ..... tuba. In 1940 there was a second attempt to return to the musical stage and there were rumors of Hannah receiving offers from Billy Rose in his "Aquacade" musical show, as well as engagements in New York and Boston cabarets. In fact she was so adamant in performing under her own name, one of her contracts stipulated that she not use Dempsey's name. Her marriage was failing and on May 20, 1940, their attorney announced that Hannah and Jack had separated. Jack tried to achieve a reconciliation but friends said Hannah's desire to return to the theatre was the underlying cause of the separation. In 1941 they did reconcile for a short time and it did seem that the couple had resolved their differences. They even bought a new home in Scarsdale, away from Manhattan, to try to enjoy the country life. But this did not save the marriage because in December 1942, Hannah filed for divorce from her husband. As the trial date approached both sides revealed their formal accusations, which were both unfortunate and scandalous. Jack accused Hannah of infidelity and Hannah accused Jack of physical cruelty. It's not my purpose to cover the details of the trial.... the reader can easily get this information elsewhere. Sadly for Hannah, the court sided with Dempsey.
On June 7, 1943, Jack Dempsey was granted a divorce and Hannah's counter-suit was dismissed, and to make it even worse, Jack was granted custody of their two daughters. It should be remembered that Dempsey was an American hero and he was enormously popular, so public opinion also sided with Jack.
Hannah was unsuccessful in restarting her singing and acting career. She did achieve a few singing engagements at night clubs and cabarets. In 1946, she was invited back to Jack's home for a brief visit, and the newspapers hinted there might be a reconciliation. But Jack insisted there was no romantic intentions, but it was for the sake of the children.
In 1950 Hannah married actor Thomas Monaghan, but she was divorced a year later. In March 1953 Hannah was hospitalized from burns suffered from a hotel fire in Los Angeles. Her condition was reported as "not serious." Her daughter, Joan, was married in 1954 and daughter Barbara was married in 1954, but Hannah was not noted as being in attendance. In August 1955, Hannah was hospitalized at the Le Roy Sanitarium in Manhattan for an undisclosed illness. In October of 1956 she met with her ex-husband concerning the film, "The Jack Dempsey Story" and she consented to have her name used in the story and agreed that a "very pretty girl with a beautiful singing voice will play Hannah."

Thanks to these contributions, I have recently received some additional details kindly provided by David McCain who commented on the first chapter of the Williams Sister story. David has spoken with Marian McPartland on the phone who was married to Jimmy McPartland. Marian got him in contact with Sergio Gomez who was Dorothy's son by her third marriage. From that acquaintance, he learned that Hannah died January 11, 1973 and Dorothy died September 2, 1976. David also spoke with Hannah's Daughter, Joan Dempsey McNeal (Hannah and Jack's daughter) in early 1994, and David gave Sergio her (Joan's) phone number since they had been out of contact for many years. Sadly, it was too late as Joan died February 13, 1994. Hannah's other daughter, Barbara Judith Dempsey Leonard, died March 4, 1993. David has since lost contact with Sergio Gomez.

The Williams Sisters entered the scene as child performers on the vaudeville stage, then progressed to the Broadway Stage. They also participated in the early excitement of the Jazz Age in the 1920's and met and performed with some of the biggest jazz legends and actors of the stage and music industry. Sadly, their careers peaked in their early twenties. Even though Hannah married wealthy men, they did not encourage her career in show business, so we may never know what she could have achieved. It's a story with an exciting beginning but an unhappy ending. (to be continued)

Bill Schoerner - keepswinging@live.nl

Bill Schoerner is an American living in Arizona. He was a research engineer but now retired. He has been a collector of vintage records for more than 40 years and has always been interested in the names on the record label, the musicians, the song writers and the instruments. His interests range from Gershwin to Jobim, but he is also a fan of opera. He is particularly interested in the history of American popular music and jazz from the first half of the twentieth century, musical casts, songs, composers and popular recordings.

Retrospect
Sam Wooding Mary Lou Williams Clarence Williams Anson Weeks Ted Weems Washboard Bands Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - De Jazzjaren

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discografie - Hans Koert

Zanggroepjes hebben me altijd gefascineerd: The Boswell Sisters, The Mills Brothers en The Andrew Sisters zijn uiteraard de bekendste. Maar wat te doen met die ontelbare onbekende, obscure en vergeten namen als the Brox Sisters, the Paull Sisters, the Trix- of the Keller Sisters? Bill Schoerner is helemaal weg van The Williams Sisters. Hij heeft ze diepgaand onderzocht en wil zijn bevindingen graag delen met de bezoekers van deze Keep Swinging blog. Vandaag het tweede deel: De Jazzjaren.

De Jazzjaren
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner
(vertaling: Hans Koert)

The Williams Sisters begonnen hun carriere als kindersterretjes in obscure toneelzaaltjes; later op de grote podia van Broadway. Ze namen ook deel aan die opwindende jaren twintig, The Roaring Twenties, waarin de Hot Jazz zich ontwikkelde en ontmoetten en traden op met jazzlegenden, acteurs en producers van naam. De top van hun populariteit lag rond hun twintigste jaar en, omdat Hannah met vermogende mannen trouwde, die niets in een carriere in de showbizz zagen, zullen we nooit weten wat er van hen geworden hadden kunnen zijn als ze kansen gekregen hadden en zich verder hadden kunnen ontwikkelen. Een verhaal met een haast sprookjesachtig begin, maar zonder happy end.

Rond 1925 waren de Williams Sisters in Chicago, en zongen en dansten bij het Charley Straight Rendezvous Cafe Orchestra. In diezelfde periode speelde ook Bix Beiderbecke drie maanden bij deze band. Hoewel Red Nichols naar Chicago kwam om Bix te horen spelen, biechtte hij later op dat hij eigenlijk Hannah weer had willen zien, die hij eerder in New York had ontmoet. De Williams Sisters maakten hun eerste opnamen op 10 maart 1926 met het Charley Straight Orchestra voor Brunswick: "What a Man!" en "Hi-Diddle-Diddle."

The Williams Sisters met het Charley Straight Rendezvous Cafe Orchestra, 1925

In 1926 gingen de zusjes bij het orkest van Ben Pollack spelen, dat in Chicago speelde in het Southmoor Hotel en in december maakten ze drie opnamen voor Victor: "He's the Last Word", met het Ben Pollack Orchestra en "Nothing Else Matters Anymore" en "Sam, the Old Accordion Man" begeleid door Wayne Allen op piano. Op deze plaat zingen de Williams Sisters alleen begeleid door piano, dus hun zangkwaliteiten en met name de harmonieën zijn goed te horen. Omdat het arrangement tamelijk recht-toe-recht aan is, kun je hen horen scatten op een manier, die doet denken aan dat van Helen Kane, die, overigens, pas anderhalf jaar later voor het eerst zou opnemen.

Klik hier om te luisteren naar "Sam, the Old Accordion Man"

Bandleider Roger Wolfe Kahn maakte een Vitaphone film, waarin de William Sisters optraden. Het werd verfilmd op 14 februari 1927 in het Manhattan Opera House in New York, en ze werden geintroduceerd als de "singing and dancing youngsters" in een nummer getiteld "Thinking of You."

Dorothy en Hannah met Roger Wolfe Kahn (midden) 1927

Deze Vitaphone film was een vroege poging om beeld en geluid op de plaat aan elkaar te koppelen. Een recensist in de San Antonio Express schreef hierover op 10 april 1927: Roger Wolfe Kahn's specialty on the Vitaphone is undoubtedly the best subject offered since the installation of the devise. ( = De Vitaphone film met Roger Wolfe Kahn is tot nu toe het beste wat ooit op deze manier vastgelegd is.). His instrumental harmony is wonderful and original... and the Williams Sisters act brings the act above par for any circuit." (= De klank an het orkest is schitterend en origineel ......... en het optreden van de Williams Sisters steekt met kop en schouders boven het maaiveld uit). Helaas is de film niet bewaard gebleven; wel wordt de geluidsplaat bewaard in de Library of Congress in Washington. De 20-jaar oude bandleider Roger Wolfe Kahn - 1927

De zusjes keerden terug naar Chicago en traden op in het Capitol Theater in een nummer dat getiteld was "A Concert of Jazz", "Een Jazz concert", met Del and His Merrymakers. In Chicago was Hannah kortstondig getrouwd met zanger Charles Kaley, maar het huwelijk werd al snel ontbonden in Cook County, Illinois, op 30 juni 1927. In 1927 vroeg Roger Wolfe Kahn Hannah Williams om bij zijn orkest te komen dansen in de New York Night Club, Le Perroquet de Paris, waar de dansvloer bestond uit een grote spiegel. Hier stal ze de show als de "Hard Hearted Hannah, the Vamp from Savannah." We weten niet of Dorothy is blijven optreden, wel weten we dat in september 1928, volgens Time Magazine de Williams Sisters optraden in het Paramount Theater in New York in een nummer getiteld "Parisian Nights" met Paul Ash en Henry Mack. De zusjes werden geboekt om op te treden in de Broadway productie "Americana." mede geproduceerd door Kahn, die de muziek geschreven had. De show opende in het Lew Fields' Mansfield Theater in New York op 30 oktober 1928. De show flopte, want na 12 opvoeringen werd de show afgebroken en niemand herinnert zich nu nog één van de liedjes uit de show. In maart 1929 vinden we de Sisters terug in een show getiteld "Bubbling Over" met de Gamby Hale Ballet Girls, in het Paramount Theater. Roger Wolfe Kahn moet toen al iets in Hannah gezien hebben want een journalist, Walter Winchell, schrijft in april 1929: "...Otto Kahn's boy Roger has told intimates he intends eloping with Hannah Williams ..." (= Otto Kahn's zoon Roger heeft zijn vrienden verzekerd dat hij met Hannah Williams wil gaan trouwen ..."). De William Sisters speelden ondertussen in allerlei vaudeville shows in bijvoorbeeld Albany NY, Cambridge, Mass, en Des Moines, Iowa. Ze traden ook op in de reizende productie George White Scandals.
Op 12 april 1929 trouwt Dorothy met jazzcornetist Jimmy McPartland. Jimmy kwam uit Chicago en was lid van de beroemde "Austin High Gang", waarin ook Benny Goodman, Bud Freeman en Frank Teschemacher toebehoorden. Toen Bix Beiderbecke de Wolverines in 1925 verliet, raadde hij, Jimmy aan op zijn plek. Jimmy speelde bij het Ben Pollack Orkest tussen 1927 en 1929, waar hij ongetwijfeld Dorothy moet hebben ontmoet. Ze kregen een dochter, genaamd Dorothy, maar het huwelijke hield geen stand; in 1933 scheidden ze.
Het lijkt erop dat eind 1930 het zangduo The Williams Sisters uit elkaar viel, toen Hannah ging optreden in de Broadway musical "Sweet and Low", geproduceerd door Billy Rose en zijn vrouw Fanny Brice, George Jessel en Frank Barton. Hannah zong het nummer "Cheerful Little Earful" dat haar de rest van haar leven zou blijven achtervolgen. Een ander nummer dat ze bekend maakte was "Would You Like to Take a Walk?" In een recentie in de Time Magazine werd ze als een "pleasing crooner", een innemende zangeres, bestempeld. In George Jessel's biografie, getiteld "So Help Me", zegt hij over haar: "Little Hannah and I had a tiny crush, but she was keeping company with Roger Wolfe Kahn, the son of the famous banker. ( = Hannah en ik waren een beetje verliefd op elkaar, maar ze ging met Roger Wolfe Kahn, de zoon van de beroemde bankier). She was told by Fanny Brice that I was the last guy in the world she should fall in love with." (= Ze had tegen Fanny Brice gezegd dat ik de laatste man in de wereld was, waar ze verliefd op zou worden). Het is eigenlijk vreemd dat Hannah nooit het nummer "Cheerful Little Earful" opgenomen heeft. Misschien komt het omdat tijdens de depressie de belangstelling voor het theater terugliep. Bovendien verweet Billy Rose de radio en platenindustrie een gebrek aan belangstelling voor dit soort muziek. Hij besloot dan ook zijn liedjes niet meer aan te bieden aan de radio of op te nemen op plaat; de mensen moesten maar naar het theater komen. (wordt vervolgd)

Bill Schoerner (vertaling: Hans Koert) - keepswinging@live.nl

Bill Schoerner is een Amerikaan uit de staat Arizona. Hij was ingenieur voordat hij met pensioen ging. Hij heeft de afgelopen veertig jaar een verzameling amusements- en dansplaten aangelegd en is altijd nieuwsgierig geweest naar het verhaal achter het label, de muzikanten en hun instrumenten en de componisten en tekstschrijvers. Zijn belangstelling loopt van Gershwin tot Jobim, maar is ook een operafan. Hij is in het bijzonder geïnteresseerd in de populaire Amerikaanse muziek en jazz uit de eerste helft van de Twintigste Eeuw, de tijd van de ragtime, de vaudeville, musicals en de hits uit die tijd.


Retrospect
Bix Beiderbecke In A Mist - Bixology Helen Kane: Boop-Oop-A-Doop Betty Boop Versus Helen Kane Eubie Blake All-Girl Bands Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Williams Sisters: The Jazz Age

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discography - Hans Koert

Vocal trios have always fascinating me: The Boswell Sisters, The Mills Brothers and The Andrew Sisters are the three most well known. But what about those numerous unknown an obscure forgotten groups like the Brox Sisters, the Paull Sisters, the Trix Sisters or the Keller Sisters? Bill Schoerner is fascinated by The Williams Sisters. He made an in-depth investigation about this Pennsylvanian vocal duo and sent me a lenghtly contribution he loves to share with the visitors of this Keep Swinging blog. Today the second part: The Jazz Age.

The Jazz Age
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner

The Williams Sisters entered the scene as child performers on the vaudeville stage, then progressed to the Broadway Stage. They also participated in the early excitement of the Jazz Age in the 1920's and met and performed with some of the biggest jazz legends and actors of the stage and music industry. Sadly, their careers peaked in their early twenties. Even though Hannah married wealthy men, they did not encourage her career in show business, so we may never know what she could have achieved. It's a story with an exciting beginning but an unhappy ending.

By 1925 the Williams Sisters were in Chicago, singing and dancing for the Charley Straight Rendezvous Cafe Orchestra. That year Bix Beiderbecke, played with the band for about three months. During a trip to see Bix in Chicago, Red Nichols later recalled wanting to see Hannah again, whom he had known in New York. The Williams Sisters made their first recordings on March 10, 1926 with the Charley Straight Orchestra for the Brunswick label. These songs were "What a Man!" and "Hi-Diddle-Diddle."

Williams Sisters with the Charley Straight Rendezvous Cafe Orchestra, 1925

Later in 1926 the Sisters joined the Ben Pollack Orchestra which was performing at Chicago's Southmoor Hotel and in December they made three recordings for Victor: "He's the Last Word", with the Ben Pollack Orchestra and "Nothing Else Matters Anymore" and "Sam, the Old Accordion Man" accompanied by Wayne Allen, on the piano. On this recording, it's just the Williams Sisters accompanied by a piano so you can really hear their singing and blending. While it's pretty much a straight arrangement, the Sisters show their talents in scat-type vocal improvisation perhaps sounding a little like Helen Kane, but this was more than 18 months before Helen Kane's first recording.

Click here to hear "Sam, the Old Accordion Man"

Band leader, Roger Wolfe Kahn, produced a Vitaphone film short that included an act with the William Sisters. It was filmed on February 14, 1927 at the Manhattan Opera House in New York, and the Sisters were featured as "singing and dancing youngsters." in a number titled "Thinking of You."

Dorothy and Hannah with Roger Wolfe Kahn (center) 1927

The Vitaphone film was an early attempt at sound movies which used both film and disk for sound. A reviewer in the San Antonio Express, April 10, 1927 wrote the following: "Roger Wolfe Kahn's specialty on the Vitaphone is undoubtedly the best subject offered since the installation of the devise. His instrumental harmony is wonderful and original... and the Williams Sisters act brings the act above par for any circuit." A copy of the sound disk supposedly exits at the Library of Congress in Washington, but the film elements are missing and presumed lost. 20-year-old band leader Roger Wolfe Kahn - 1927

The Sisters returned to Chicago and performed on stage at the Capitol Theater in an act called "A Concert of Jazz" with Del and His Merrymakers. While in Chicago, Hannah was briefly married to singer Charles Kaley, but the marriage was annulled in Cook County, Illinois, on June 30, 1927. She was just shy of her 17th birthday. Some time in 1927, Roger Wolfe Kahn hired Hannah Williams to dance at his New York Night Club, Le Perroquet de Paris, which had a mirror for a dance floor. Here she popularized "Hard Hearted Hannah, the Vamp from Savannah." It is not clear if Dorothy stayed with her sister at this time. In the September 3, 1928 issue of Time Magazine it was noted that the Williams Sisters were performing at the New York Paramount Theatre in a stage Act, "Parisian Nights" with Paul Ash and Henry Mack. The Sisters were hired to perform in a major Broadway musical review co-produced by Roger Wolfe Kahn called "Americana." Kahn was credited also for writing the music. It opened at Lew Fields' Mansfield Theatre in New York on October 30, 1928. It must not have been a success because it lasted only 12 performances and none of the songs were memorable. In March 1929, the Sisters were in a show called "Bubbling Over" with the Gamby Hale Ballet Girls, at the Paramount Theater. Roger Wolfe Kahn must have had a romantic interest in Hannah as noted by columnist Walter Winchell on April 12, 1929, "...Otto Kahn's boy Roger has told intimates he intends eloping with Hannah Williams ..." The Sisters continued their vaudeville stage act in Albany NY, Cambridge, Mass, and Des Moines, Iowa. They were also involved in a traveling production of the George White Scandals.
On April 12, 1929, Dorothy married jazz cornetist Jimmy McPartland. Jimmy was a Chicagoan and a member of the famous "Austin High Gang", which included Benny Goodman, Bud Freeman and Frank Teschemacher. When Bix Beiderbecke left the Wolverines in 1925, he recommended that Jimmy take his place. Jimmy was with the Ben Pollack Orchestra between 1927 and 1929, when he undoubtedly met Dorothy. They had a daughter named Dorothy but the marriage did not last and they were divorced in 1933. By late 1930, it seems that the sister act broke up when Hannah was hired for "Sweet and Low" a Broadway musical produced by Billy Rose and featuring his wife, Fanny Brice, George Jessel and Frank Barton. Hannah introduced the song "Cheerful Little Earful" which for the rest of her life was identified with her. Another memorable song she introduced was "Would You Like to Take a Walk?" A review in Time Magazine noted that she was a "pleasing crooner." In George Jessel's biography, "So Help Me", he recalls, "Little Hannah and I had a tiny crush, but she was keeping company with Roger Wolfe Kahn, the son of the famous banker. She was told by Fanny Brice that I was the last guy in the world she should fall in love with." It might seem odd that Hannah never recorded "Cheerful Little Earful." One possible reason was that during the Depression, theatre attendance suffered, and Billy Rose blamed radio and records for declining interest in the Broadway shows. So he established a policy of not promoting his songs by radio or recordings so they would only be heard in the theatre. (to be continued)

Bill Schoerner - keepswinging@live.nl



Bill Schoerner is an American living in Arizona. He was a research engineer but now retired. He has been a collector of vintage records for more than 40 years and has always been interested in the names on the record label, the musicians, the song writers and the instruments. His interests range from Gershwin to Jobim, but he is also a fan of opera. He is particularly interested in the history of American popular music and jazz from the first half of the twentieth century, musical casts, songs, composers and popular recordings.


Retrospect
Bix Beiderbecke In A Mist - Bixology Helen Kane: Boop-Oop-A-Doop Betty Boop Versus Helen Kane Eubie Blake All-Girl Bands Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - De Periode van Vaudeville en Broadway Optredens

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age ( English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discografie - Hans Koert

Zanggroepjes hebben me altijd gefascineerd: The Boswell Sisters, The Mills Brothers en The Andrew Sisters zijn uiteraard de bekendste. Maar wat te dzoen met die ontelbare onbekende, obscure en vergeten namen als the Brox Sisters, the Paull Sisters, the Trix- of the Keller Sisters? Bill Schoerner is helemaal weg van de The Williams Sisters. Hij heeft ze diepgaand onderzocht en wil zijn bevindingen graag delen met de bezoekers van deze Keep Swinging blog. Vandaag het eerste deel: De Periode van de Vaudeville en Broadway Optredens.

De Periode van de Vaudeville en Broadway Optredens
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner
(vertaling: Hans Koert)

The Williams Sisters begonnen hun carriere als kindersterretjes in obscure toneelzaaltjes; later op de grote podia van Broadway. Ze namen ook deel aan die opwindende jaren twintig, The Roaring Twenties, waarin de Hot Jazz zich ontwikkelde en ontmoetten en traden op met jazzlegenden, acteurs en producers van naam. De top van hun populariteit lag rond hun twintigste jaar en, omdat Hannah met vermogende mannen trouwde, die niets in een carriere in de showbizz zagen, zullen we nooit weten wat er van hen geworden hadden kunnen zijn als ze kansen gekregen hadden en zich verder hadden kunnen ontwikkelen. Een verhaal met een haast sprookjesachtig begin, maar zonder happy end.

De eerste keer dat ik over de William Sisters hoorde was toen ik een 78-toerenplaat in handen kreeg van Ben Pollack met daarop het nummer “He’s the last Word”. Een opmerkelijke plaat, niet direct vanwege de William Sisters, maar omdat een jonge 17-jarige Benny Goodman hier voor het eerst op klarinet in een solo te horen is. Ook een 22 jarige Glenn Miller, die toen net als trombonist en arrangeur bij Pollack was komen werken, speelt op deze plaat. De opnamedatum is 17 december 1926 en het refrein, gezongen door The William Sisters, klonk erg jazzy en dat was uniek voor die tijd. Een half jaar later pas, zouden The Rhythm Boys met het Paul Whiteman Orchestra hun eerste opnamen maken. Deze Williams Sisters deden me denken aan The Boswell Sisters, maar die begonnen pas opnamen te maken in 1930.


"He's The Last Word".

Maar wie waren die Williams Sisters eigenlijk? In de discografieën staan slechts een vijftal opnamen vermeld en een paar die nooit uitgebracht zijn. De “zusjes” waren Dorothy Williams en Hannah Williams en bij deze Ben Pollack opname respectievelijk 17 en 15 jaar jong. Later ontdekte ik dat ze uit Scranton, Pennsylvania kwamen als dochters van een emigrant uit Wales en dat hun vader in de mijnen werkte.

Het is een feit dat in Scranton heel wat emigranten uit Wales woonden, die in de kolenmijnen werkten. Het oudste document dat ik over hun familie kon vinden dateert uit 1920 bij een volkstelling. Hannah was toen 9, Dorothy 11 en een oudere zus Leona was 14. Voor zover ik heb kunnen nagaan zong Leona nooit in de Williams Sisters. Hun moeder, Mattie, was gehuwd en hoofd van het gezin, maar er was blijkbaar geen vader thuis. Ze woonden in Wyoming Avenue in Scranton en ze huurden hun huis. Moeder Mattie was ouvreuse in het plaatselijke theater en dat is een leuk geven, want dit zou een link kunnen zijn naar hun eerste optredens.
The Dainty Duo
We weten niet precies hoe de Williams Sisters uiteindelijk in de showbusiness terecht gekomen zijn; ik heb dat niet kunnen vinden. De eerste aanwijzing dat ze optraden vond ik in een artikel in de Herald Dispatch uit Utica (New York) van 16 augustus 1918 waar een vaudeville optreden aangekondigd werd met de Williams Sisters in het Majestic Theater. Er staat: The Williams Sisters are a petite and dainty duo of misses, with an act of exceptional vivacity and charm. ( = De Williams Sisters zijn twee bevallige zusje met een buitengewoon levendige en charmante act.).
Op 18 oktober 1918 stond er een verslag uit het McVickers Theater (Chicago) in de krant, maar de verslaggever was niet erg onder de indruk: The Williams Sisters failed to make much of an impression in the morning program with their singing and dancing. (= In het ochtendprogramma maakten de Williams Sisters weinig indruk met hun zingen en dansen). Ze traden rond die tijd vooral op in het noordwesten van Pennsylvania en de staat New York.
In 1922 worden de Williams Sisters met een zang- en dansact in één adem genoemd met The Troubadours, die optraden in Birminghamton (New York) 100 kilometer noordelijk van Scranton.
In oktober 1923 komen we verschillende aankondigingen tegen waarin de Williams Sisters optreden met de Sirens, het beroemde Scranton Sirens Orchestra o.l.v. Billy Lustig. In dit orkest begonnen Jimmy en Tommy Dorsey hun muzikale carriere. Het was een populair orkest, dat met gemak meer dan duizend man trok tijdens dansfeesten. De zusjes moeten een indrukwekkende show neergezet hebben, want kranten bestempelen hen als: “World’s Greatest Juvenile Entertainers”. ( = ‘s Werelds Beste Jeugdentertainers )
Broadway
Hun talent en charme moet ook doorgedrongen zijn tot de grote stad, New York, waar ze een rol kregen in George White Scandals of 1924. Deze revue was een langlopende voorstelling op Broadway naar het voorbeeld van de Ziegfield Follies. George Gershwin schreef de muziek voor de show en schreef hiervoor o.a. het nummer Somebody Loves Me. De Williams Sisters zaten in de openingsscene met het lied Just Missed the Opening Chorus, waarin ze de notoire telaatkomers op de hak namen. De show draaide bijna 200 keer in het Apollo Theater op 42nd Street tussen juni en december 1924. (wordt vervolgd)
Bill Schoerner

(vertaling: Hans Koert)

Bill Schoerner is een Amerikaan uit de staat Arizona. Hij was ingenieur voordat hij met pensioen ging. Hij heeft de afgelopen veertig jaar een verzameling amusements- en dansplaten aangelegd en is altijd nieuwsgierig geweest naar het verhaal achter het label, de muzikanten en hun instrumenten en de componisten en tekstschrijvers. Zijn belangstelling loopt van Gershwin tot Jobim, maar is ook een operafan. Hij is in het bijzonder geïnteresseerd in de populaire Amerikaanse muziek en jazz uit de eerste helft van de Twintigste Eeuw, de tijd van de ragtime, de vaudeville, musicals en de hits uit die tijd.

WILLIAMS SISTERS DISCO

Hans Koert

CHARLEY STRAIGHT and his ORCHESTRA
Chicago 10 maart 1926
What A Man - Hi-Diddle-Diddle (Brunswick)
(beide nummers ook op CD: Brunswick-Vocalion Odds & Bits (Timeless))
WILLIAMS SISTERS
Chicago 15 december 1926
I've Grown So Lonesome Thinking of You - Sunday ( Victor (niet uigebracht))

BEN POLLACK and his CALIFORNIANS
Chicago 17 december 1926
He's The Last Word (Victor)
( Dit nummer vind je ook op de Jazz Oracle uitgave Ben Pollack Volume 1)

WILLIAMS SISTERS
Chicago, 18 december 1926
Nothing Else Matters Any More - Sam, The Old Accordion Man (Victor)
(Laatstgenoemde in de CD-box: That Devilin' Tune - A Jazz History, 1895-1950 - Vol. 1)

Retrospect
Black Vocal Groups Paull Sisters Boswell Sisters - It's The Girls Boswell Sisters - Nights When I Am Lonely Boswell Sisters - Close Farmony (sic) California Ramblers Golden Gate Orchestra Betty Boop versus Helen Kane Hot Women Mills Brothers Clarence Wiliams Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years

The Williams Sisters - The Vaudeville and Broadway Years (English) The Jazz Age (English) Hannah's Career (English) The Life of Dorothy (English) The Williams Sisters - De Periode van de Vaudeville en Broadway optredens (Nederlands) De Jazzjaren (Nederlands) Hannah's Carriere (Nederlands) Het leven van Dorothy (Nederlands)

THE WILLIAMS SISTERS Discography - Hans Koert

Vocal trios have always fascinating me: The Boswell Sisters, The Mills Brothers and The Andrew Sisters are the three most well known. But what about those numerous unknown an obscure forgotten groups like the Brox Sisters, the Paull Sisters, the Trix Sisters or the Keller Sisters? Bill Schoerner is fascinated by The Williams Sisters. He made an in-depth investigation about this Pennsylvanian vocal duo and sent me a lenghtly contribution he loves to share with the visitors of this Keep Swinging blog. Today the first part: The Vaudeville Years.

The Vaudeville and Broadway Years
THE WILLIAMS SISTERS
Bill Schoerner

The Williams Sisters entered the scene as child performers on the vaudeville stage, then progressed to the Broadway Stage. They also participated in the early excitement of the Jazz Age in the 1920's and met and performed with some of the biggest jazz legends and actors of the stage and music industry. Sadly, their careers peaked in their early twenties. Even though Hannah married wealthy men, they did not encourage her career in show business, so we may never know what she could have achieved. It's a story with an exciting beginning but an unhappy ending.

The first time I became aware of the Williams Sisters was from a Ben Pollack 78 rpm recording of the song "He's the Last Word." This recording was noteworthy for other reasons as well because it was the first solo recording of the young 17 year-old Benny Goodman on clarinet, and 22 year-old Glenn Miller, who had just joined Pollack as a trombonist and arranger. This was December 17, 1926, and the vocal refrain by the Williams Sisters was real jazz, in a vocal style unique for that time. It would be six months later that Rhythm Boys would release their first recordings with the Paul Whiteman Orchestra. The Williams Sisters reminded me a little of the Boswell Sisters, who didn't start recording their jazzy vocal styles until 1930.

"He's The Last Word".

But who were these Williams Sisters? The discographies show they made only 5 recordings and a few that were never released. The sisters were Dorothy Williams, 17 and Hannah Williams, 15 in this Ben Pollack recording session. From information that I would learn later, they were from Scranton, Pennsylvania, the daughters of Welsh immigrants, and whose father was a coal miner.
Indeed, the history of Pennsylvania does confirm the fact that Scranton was the destination of many Welsh immigrants who were employed in the coal mining industry. The earliest documentation I could find on the family was from a search of the 1920 Federal Census records which gives us some interesting facts about the Williams family. The census indicates that Hannah was 9, Dorothy was 11 and an older sister Leona was 14. There is no information that Leona was ever a performer or part of the act. Their mother, Mattie, was identified as married and the head of the household, but no father was noted as living in the home. They lived on Wyoming Avenue in Scranton, Pennsylvania and they were renting their home. A most interesting bit of information was that mother, Mattie, was employed as an usher in the theatre. This might explain their early exposure to the entertainment business.
The Dainty Duo
Exactly how the sisters entered show business, I was unable to determine. The first indication that they were performing was from an article in the Utica (New York) Herald Dispatch of August 16, 1918, for a vaudeville stage show which included an act with the Williams Sisters at the Majestic Theater. It stated, "The Williams Sisters are a petite and dainty duo of misses, with an act of exceptional vivacity and charm."
By October 18, 1918, the act was reported at the McVickers Theater in Chicago, but the reviewer didn't seem to be impressed: "...the Williams Sisters failed to make much of an impression in the morning program with their singing and dancing." During this time most of their acts centered primarily in northeast Pennsylvania and in upstate New York.
By 1922, advertisements listed the Williams Sister as a singing and dancing act with the "Troubadours" performing in Binghamton New York, which is about 60 miles north of Scranton.
In October 1923 several advertisements appeared with the Williams Sisters being featured with the "Sirens." This was the famous Scranton Sirens Orchestra, which was directed by Billy Lustig. This is the band that gave Jimmy and Tommy Dorsey their big start. The band was very popular and could easily attract more that 1000 persons to their dances. The sisters must have had an impressive song and dance act because the advertisements in the newspaper were billing them as "World's Greatest Juvenile Entertainers."
Broadway
The news of the Williams Sisters charm and talent must have reached New York City because they were chosen to perform in George White Scandals of 1924. The Scandals were a long running series of Broadway reviews patterned after the Ziegfield Follies. George Gershwin wrote the music for the show and introduced his song "Somebody Loves Me" for this production. The Williams Sisters performance was in the opening song called "Just Missed the Opening Chorus" in which they scold the confused latecomers that they had just missed the opening act. The show ran at the Apollo Theater on 42nd Street for 196 performances between June 30, 1924 and December 13, 1924 ( to be continued)
Bill Schoerner - keepswinging@live.nl

Bill Schoerner is an American living in Arizona. He was a research engineer but now retired. He has been a collector of vintage records for more than 40 years and has always been interested in the names on the record label, the musicians, the song writers and the instruments. His interests range from Gershwin to Jobim, but he is also a fan of opera. He is particularly interested in the history of American popular music and jazz from the first half of the twentieth century, musical casts, songs, composers and popular recordings.

THE WILLIAMS SISTERS DISCO

Hans Koert

CHARLEY STRAIGHT and his ORCHESTRA

Chicago 10th of March, 1926

What A Man - Hi-Diddle-Diddle (Brunswick)

(both tunes also on the CD: Brunswick-Vocalion Odds & Bits (Timeless))

WILLIAMS SISTERS

Chicago 15th of December, 1926

I've Grown So Lonesome Thinking of You - Sunday ( Victor (rejected))
BEN POLLACK and his CALIFORNIANS

Chicago 17th of December 1926

He's The Last Word (Victor)

( this tune also on the Jazz Oracle release Ben Pollack Volume 1)
WILLIAMS SISTERS

Chicago, 18th of December 1926

Nothing Else Matters Any More - Sam, The Old Accordion Man (Victor)

(the latter also on the CD-box: That Devilin' Tune - A Jazz History, 1895-1950 - Vol. 1)


Retrospect
Black Vocal Groups Paull Sisters Boswell Sisters - It's The Girls Boswell Sisters - Nights When I Am Lonely Boswell Sisters - Close Farmony (sic) California Ramblers Golden Gate Orchestra Betty Boop versus Helen Kane Hot Women Mills Brothers Clarence Wiliams Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Report of a tribute to Oscar Alemán

Relato del Homenaje a Oscar Alemán (Español) Verslag van een eerbetoon aan Oscar Alemán ( Nederlands) Report of a Tribute to Oscar Alemán (English)

Report of a tribute to Oscar Alemán
Oscar Aleman 100 años Una Leyenda
Daniel Cossarini
(translation: Luis Contijoch)

Machagai, 20 Febrero De 2009
El mejor homenaje a un gran artista, a traves de la música, de la mano de su nieta, la cantante Jorgelina Alemán, acompañada por grandes músicos y con la participación especial del Guitarrista Ricardo Pellican.
Machagai, 20th of February 2009
The most important tribute to a great artist in music, by his granddaughter and vocalist, Jorgelina Alemán, accompanied by skilled musicians like Ricardo Pellican.
Oscar Alemán: Nacido el 20 de Febrero de 1909, en la República Argentina. Oriundo de Machagai, provenía de una familia de músicos. Guitarrista, showman, un gran artista que desde Machagai, El Chaco, se proyectó al mundo y volvió triunfante a su país.
Oscar Alemán: Born on the 20th of February 1909 in the small town of Machagui in the republic of Argentinia as a member of a musical family. A child born in a musical family. Guitar player, showman, known in all parts of the world, who scored triumphes in his own country.
(Sub Secretaria de Cultura y Turismo Municiplaidad De Machagai Creciendo Juntos ( = The vice secretary for culture and turism in the city of Machagui: Creviendo Juntos. )
Jorgelina at the Machagai railway station ( photo couresy Daniel Cossarini)
As planned by the undersecretary for culture in Machagai City, Mrs. Favia Calvo together with Mr. Eduardo Centurión and the mayor of the city of Machagai, Mr Hector Justino Vega and his wife Marisol, supported by the Culture Secretary of Chaco, headed by professor Francisco Romero, we traveled to the Chaco region on February 19th to perform two shows, one in Machagai City on February the 20th, and the other in Resistencia City on February 21st.
Jorgelina, Ricardo Péllican and Alejandro Ruiz. Show in Machagai. (photo courtesy: Daniel Cossarini)
India Morena Aleman (Oscar's daughter) and Juan Manuel Miguez (Oscar's great grand child) where invited too and came all the way from Buenos Aires. Guitar player Juan Martinez and pianist Daniel Cossarini were also part of the show. Alejandro Ruiz and Gabriel Vignoli played in the rhythm section, on bass and drums respectively. Guest stars were Juan Manuel Miguez (guitar), Eduardo Centurión ( piano), Alejandro De Salvo, a Tanduil resident, who plays his instrument like a real Alemaniac; in the style of Oscar (guitar), Flavia Calvo and Lucrecia García ( singers)
f.l.t.r.: Juan Martinez, Juan Manuel Miguez (great grand child of Oscar Alemán) Gabriel Vignoli (photo courtesy: Daniel Cossarini)
It is remarkable to learn with how much enthusiasm this homage due to the fact that Oscar Aleman was born here 100 years ago was organized and it was good to learn that the interest of the audience for the concerts increased. Many people, some from locals tribes, told Jorgelina their stories related to her grand father and grand mother, who was a proud member of the Toba tribe herself.Soundcheck at the el CECUAL venue in the city of Resistencia (photo courtesy: Daniel Cossarini)
Both shows were packed to the doors and people had to remain standing as there were no more seats available; the organizers were amazed about that and the number of people was beyond their wildest expectations.

Alejandro de Salvo with Oscar's guitar. He is a Tanduil residence that plays his instrument like a "reborn' Oscar Aleman (photo courtesy: Daniel Cossarini)
It would be great if these kind of concerts would be held more frequently in the Chaco province in the future. Perhaps these festivities shook the people of Chaco awake and they remembered the great master Oscar Alemán and, above all, the fact that he was from Chaco and was one of them; a lot of people realized that for the very first time.

Show in Resistencia (photo courtesy: Daniel Cossarini)
The local authorities of Machagai City proclaimed February the 20th as el día de la Ciudad de Machagai, the Day of the City of Machagai, a day to celebrate Oscar Aleman’s birthday and to promote the city. Another important decision was that one of the main streets in Machagai will be named after Oscar Alemán. Ricardo Péllican and Juan Manuel Miguez ( photo courtesy: Daniel Cossarini)

In the city of Resitencia, where the second show was scedulded, the Cultural Centre will be refurbished and extended and when this has been finished this venue will be renamed after Oscar Alemán too.
Jorgelina and her grandfather's guitar in the local museum (photo courtesy: Daniel Cossarini)
Of course we hope, that these festivities and initiatives might be a start to a true recognition of the great guitar player, vocalist and entertainer Oscar Alemán in his own country Argentina.
Daniel Cossarini ( translation: Luis Contijoch) - keepswinging@live.nl

The Machagai "Central" Station (photo courtesy: Daniel Cossarini)
The entry for the city of Machagai (photo courtesy: Daniel Cossarini)
One of the major roads in Machagai (photo: courtesy Daniel Cossarini)
Houses in the village of Machagai (photo courtesy: Daniel Cossarini)


Oscar Alemán - His European Career Oscar Aleman: His Argentine Career Oscar Alemán: His Private- and Live Recordings Jorgelina Alemán website Oscar Alemán: The Rediscovery Oscar Alemán: Discography Oscar Alemán web log My Space: Alemaniacs

The Oscar Marcelo Alemán road

Verslag van een eerbetoon aan Oscar Alemán

Relato del Homenaje a Oscar Alemán (Español) Verslag van een eerbetoon aan Oscar Alemán ( Nederlands) Report of a Tribute to Oscar Alemán (English)

Verslag van een eerbetoon aan Oscar Alemán
Oscar Aleman 100 años Una Leyenda
Daniel Cossarini
(vertaling: Hans Koert)

Machagai, 20 Febrero De 2009
El mejor homenaje a un gran artista, a traves de la música, de la mano de su nieta, la cantante Jorgelina Alemán, acompañada por grandes músicos y con la participación especial del Guitarrista Ricardo Pellican.
Machagai, 20 februari 2009
Het belangrijkste eerbetoon aan een groot artiest in de muziek, door zijn kleindochter de zangeres Jorgelina Alemán, begeleid door ervaren musici in het bijzonder Ricardo Pellican.
Oscar Alemán: Nacido el 20 de Febrero de 1909, en la República Argentina. Oriundo de Machagai, provenía de una familia de músicos. Guitarrista, showman, un gran artista que desde Machagai, El Chaco, se proyectó al mundo y volvió triunfante a su país.
Oscar Alemán: Geboren op 20 februari 1909 in het plaatsje Machagui in de republiek Argentinië als telg uit een muzikale familie. Gitarist, showman, bekend over de hele wereld, die triomfen vierde in zijn eigen land.
(Sub Secretaria de Cultura y Turismo Municiplaidad De Machagai Creciendo Juntos ( = Ondersecretaris voor Cultuur en toerisme van de gemeente Machagui: Creviendo Juntos. )

Jorgelina op het stationnetjevan Machagai ( foto Daniel Cossarini)
Op uitnodiging van de tweede secretaries voor Cultuur van de gemeente Machagai, een stad in Noord Argentinië, Favia Calvo, in overleg met Eudardo Centurión en de burgemeester van de gemeente Machagai, Hector Justino Vega en zijn vrouw Marisol, geassisteerd door de afgevaardigde voor cultuur van het district professor Francisco Romero, reisden we op 19 februari 2009 vanuit Buenos Aires naar het afgelezen Chaco district om twee shows te geven; één in het plaatsje Machagai op 20 februari 2009 en de andere een dag later in de nabijgelegen hoofdstad van deze regio, Resistencia.
Jorgelina, Ricardo Péllican en Alejandro Ruiz, tijdens hun optreden in Machagai. (foto: Daniel Cossarini)

Beide shows, georganiseerd ter ere van het feit dat Oscar Alemán hier 100 jaar geleden geboren werd, waren opgezet rond Oscar’s kleindochter Jorgelina Aleman, zangeres en de bekende Argentijnse gitarist Ricardo Péllican. Tijdens de show waren er ook filmbeelden te zien uit de documentaire Vida Con Swing (= een leven vol swing) en fragmenten uit Oscar Aleman’s films, zoals Historia de una carta en Idolo del tango; het publiek bleek er aangenaam door verrast. v.l.n.r: Juan Martinez, Juan Manuel Miguez (de achterkleinzoon van Oscar Alemán) en Gabriel Vignoli (foto: Daniel Cossarini)
India Morena Aleman (de dochter van Oscar) en Juan Manuel Miguez (Oscar's achterkleinzoon) waren ook uitgenodigd en helemaal uit Buenos Aires hierheen gekomen. Verder speelden tijdens de show gitarist Juan Martinez, pianist Daniel Cossarini, Alejandro Ruiz op bas en Gabriel Vignoli op slagwerk.
Er waren tijdens de show gastoptredens van Juan Manuel Miguez (gitaar), Eduardo Centurión ( piano), Alejandro De Salvo, een gitarist uit Tandil; een echte Alemaniac, aangezien hij de gitaar bespeelt in de stijl van Oscar. Verder Flavia Calvo en Lucrecia García, beiden zang.
Soundcheck in het CECUAL in de stad Resistencia (foto: Daniel Cossarini)
Opvallend was met hoeveel enthousiasme deze festiviteiten waren georganiseerd rondom de herdenking van het feit dat Oscar Aleman hier 100 jaar geleden geboren werd en opgroeide in deze arme streek. Het was fantastisch om te merken dat de belangstelling van de bezoekers toenam naar mate de festiviteiten vorderden. Veel mensen, er waren heel wat autochtonen uit deze regio, waren op de concerten afgekomen. Ze vertelden, met name aan Jorgelina, een heleboel verhalen over haar familie, haar grootvader en – moeder. Veel van hen behoorden, net als de moeder van Oscar tot de stam van de Toba indianen.

Alejandro de Salvo met de gitaar van Oscar Alemán. Hij is afkomstig uit Tandil en speelt de gitaar op dezelfde manier als zijn grote voorbeeld: Oscar Aleman (foto: Daniel Cossarini)
Beide optredens waren compleet uitverkocht en voor al die mensen waren er geen stoelen genoeg zodat ze moesten staan. De organisators waren blij verrast voor zo’n hoge opkomst en het zou natuurlijk prachtig zijn dat deze concerten een terugkerende traditie zouden kunnen worden in het Chaco district. Hopelijk hebben deze festiviteiten de mensen uit Chago wakker geschud en ze bewust gemaakt van het feit dat de grote Oscar Aleman één van hen was; één van hun eigen mensen - iets wat velen zich hiervoor niet realiseerden.

Optreden in Resistencia (foto: Daniel Cossarini)
De plaatselijke autoriteiten hebben overigens 20 februari uitgeroepen El día de la Ciudad de Machagai, de Dag van de plaats Machagai, enerzijds als eerbetoon aan Oscar Aleman die op die dag geboren werd en anderzijds om de plek te promoten.
Ricardo Péllican en Juan Manuel Miguez ( foto: Daniel Cossarini)

Bovendien hebben ze besloten om één van de hoofdwegen naar Oscar Aleman te vernoemen. En, het kon niet op, in Resistencia, waar we de dag daarna optraden in het plaatselijke cultureel centrum, hoorden we dat dit gebouw binnenkort verbouwd zal worden en opnieuw ingericht en voortaan eveneens naar Oscar Aleman genoemd zal gaan worden.

Jorgelina bij de gitaar van haar grootvader (foto: Daniel Cossarini)
En nu maar hopen dat al deze aandacht mag leiden tot een herwaardering van de muziek van Oscar Aleman in zijn geboortestreek in het bijzonder en in heel Argentinië in het algemeen.
Daniel Cossarini
(vertaling: Hans Koert) keepswinging@live.nl

Het "centraal station" van het plaatsje Machagai (foto: Daniel Cossarini)
De toegang tot het plaatsje Machagai (foto: Daniel Cossarini)
De "doorgaande weg" van Machagai (foto: Daniel Cossarini)
Huizen in Machagai 2 (foto: Daniel Cossarini)


Oscar Alemán - Zijn overlijden" Oscar Alemán: Zijn Europese jaren Oscar Alemán: Zijn cariere in Argentinië Oscar Alemán: Zijn privé en liveopnamen Jorgelina Alemán El Redescubrimiento de Oscar Alemán Oscar Alemán: Discografie Oscar Alemán Web Log



De Oscar Alemánstraat

Relato del Homenaje a Oscar Alemán

Relato del Homenaje a Oscar Alemán (Español) Verslag van een eerbetoon aan Oscar Alemán ( Nederlands) Report of a Tribute to Oscar Alemán (English)

Relato del Homenaje a Oscar Alemán
Oscar Aleman 100 años Una Leyenda
Daniel Cossarini

Machagai, 20 Febrero De 2009
El mejor homenaje a un gran artista, a traves de la música, de la mano de su nieta, la cantante Jorgelina Alemán, acompañada por grandes músicos y con la participación especial del Guitarrista Ricardo Pellican.

Oscar Alemán: Nacido el 20 de Febrero de 1909, en la República Argentina. Oriundo de Machagai, provenía de una familia de músicos. Guitarrista, showman, un gran artista que desde Machagai, El Chaco, se proyectó al mundo y volvió triunfante a su país.
(Sub Secretaria de Cultura y Turismo Municiplaidad De Machagai Creciendo Juntos ) Jorgelina en la estación Machagai ( foto Daniel Cossarini)
Como se había programado y por iniciativa de la subsecretaria de Cultura de Machagai, la Sra Flavia Calvo junto al Sr Eduardo Centurión y al intendente de la ciudad de Machagai Sr. Hector Justino Vega y su esposa Marisol apoyados por la secretaría de Cultura de la Provincia del Chaco a cargo del profesor Francisco Romero, viajamos a la provincia de El Chaco el día 19 de febrero pasado para hacer dos shows, uno en Machagai el día 20 de febrero y otro en Resistencia el día 21 del mismo mes.
Jorgelina, Ricardo Péllican y Alejandro Ruiz. Show en Machagai. (foto: Daniel Cossarini)

Los mismos tuvieron como protagonistas a la cantante Jorgelina Alemán y al guitarrista Ricardo Péllican y durante los mismos, se proyectaron fragmentos de la película Vida con Swing, Historia de una Carta y el Idolo del Tango lo cual tuvo una gran aceptación del público.
Fueron invitados y viajaron desde Buenos Aires: India Morena Aleman (hija de Oscar) Agustina Miguez Alemán (nieta de Oscar) Juan Manuel Miguez (biznieto de Oscar) Además, viajaron el guitarrista Juan Martinez y el pianista Daniel Cossarini.
De izquierda a derecha, Juan Martinez, Juan Manuel Miguez (biznieto de Oscar Alemán) Gabriel Vignoli (foto: Daniel Cossarini)
Participaron en los shows, los músicos de Resistencia, Chaco, Alejandro Ruiz en bajo y Gabriel Vignoli en batería y además, como músicos invitados: Juan Manuel Miguez (biznieto de Oscar) en guitarra, Eduardo Centurión en piano, Alejandro de Salvo de la ciudad de Tandil, en guitarra, Flavia Calvo y Lucrecia García en canto.
Prueba de sonido en el CECUAL en la ciudad de Resistencia (foto: Daniel Cossarini)
Es muy destacable el gran entusiasmo con que se organizó el homenaje a los 100 años del nacimiento de Oscar Alemán y como fue creciendo él interés del público. Mucha gente, entre ellos aborígenes, se acercaron a Jorgelina a contarle vivencias relacionadas con su abuelo Oscar y su madre que era aborigen de la raza Toba con mucho orgullo. Alejandro de Salvo y la guitarra de Oscar Alejandro es un Oscar Alemaníaco Argentina. El es de Tandil y toca los mismos temas de Oscar y con el mismo estilo (foto: Daniel Cossarini)

Los dos shows se realizaron a sala llena y con gente parada por falta de lugar, lo cual sorprendió a los organizadores y generó expectativas para seguir realizando éste tipo de shows en el futuro en toda la provincia de El Chaco. Show en Resistencia (foto: Daniel Cossarini)
Tal vez, éste festejo, haya hecho tomar conciencia a los habitantes de la provincia de quien fue el gran maestro Oscar Alemán y sobre todo, el hecho de que era Chaqueño, cosa que mucha gente no sabía. Las autoridades de la ciudad de Machagai han determinado que el día 20 de febrero, será considerado el día de la Ciudad de Machagai y todos los años venideros se festejará de la misma manera, por un lado el aniversario de nacimiento de Oscar Alemán y por otro el día de la ciudad.
Ricardo Péllican y Juan Manuel Miguez ( foto: Daniel Cossarini)
Otro hecho muy destacable es que de acuerdo a la Resolución Municipal nº 159, a partir del día 20 de febrero de 2009 se le impone el nombre de Oscar Marcelo Alemán a una importante calle de la Ciudad de Machagai. Además, en la ciudad de Resistencia, se está refaccionando y agrandando el Centro Cultural donde se realizó el show del día 21. Cuando terminen las obras, éste centro llevará el nombre de Oscar Marcelo Alemán.
Jorgelina y la guitarra de Oscar (foto: Daniel Cossarini)
Tal vez éste sea el comienzo del verdadero reconocimiento de un grande como Oscar en su país de origen. Todo parece indicar que se está empezando a tomar conciencia de la importancia que esto tiene para toda la sociedad.

Daniel Cossarini - keepswinging@live.nl
Primer estación de tren de Machagai (foto: Daniel Cossarini)
Entrada a la ciudad de Machagai (foto: Daniel Cossarini)
Parte vieja de la ciudad de Machagai (foto: Daniel Cossarini)
Parte vieja de la ciudad de Machagai 2 (foto: Daniel Cossarini)

Oscar Alemán - 100 Años "Una Leyenda" Oscar Alemán: Sus Presentaciones en Vivo Jorgelina Alemán El Redescubrimiento de Oscar Alemán Oscar Alemán: Discografia Oscar Alemán Web Log

Calle Oscar Marcelo Alemán

Eliane Elias: Tribute to 50 Years Bossa Nova

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova (Nederlands) Eliane Elias: Tribute to 50 years Bossa Nova (English)

A (rather extensive) Eliane Elias Discography - Hans Koert

Bossa Nova Stories
ELIANE ELIAS: Tribute to 50 Years of Bossa Nova
Hans Koert

Today I love to point you to a great new album by the US - Brazilian piano player and vocalist, the always charming Eliane Elias. The album is titled Bossa Nova Stories and her latest one in a series of almost two dozens of great releases. At the bottom of this blog you'll find a list of records made by Eliane Elias during the past twenty-five years.

This album wants to be a tribute to the Bossa Nova - the music style born in 1958 with the tune Chega de Saudade ( also known by its English title No More Blues), recorded by Elizete Moreira Cardoso, the famous Brazilian singer and actress discovered in the 1930s by Jacob do Bandolim. Bossa Nova means in Portuguese, in fact, "new trends". In 1958 she was invited to sing on an album titled Canção do Amor Demais, with Bossa Nova compositions made by Vinícius De Moraes and Antonio Carlos Jobim, with João Gilberto at the guitar. It is a fact that the tune Chega de Saudade ( No More Blues) was already recorded for Victor by the Kentucky Jazz Babies ( 1929) and a few years later by Eddie South, but, okay, both Jobim as De Moraes gave it that Bossa Nova groove, a mixture of the Brazilian ( Samba) and the US (Jazz) music cultures. This style of music became extremely popular for a dozen years and then it was passed by new hypes; the Bossa Nova tunes, however, became standards in the jazz repertoire.

Eliane Elias was born in Sao Paolo (Brasil) around that same period (Yes she is !!) and grew up in a musical family with her mother being a classical piano player. Her mother loved to play the jazz- and Brazilian music too. When Eliane was a young girl she was already fascinated by the jazz and she admired especially the music of Bill Evans. She learned to play the piano and worked with big bands before she moved to New York in the early 1980s, where she maried Randy Brecker ( their daughter Amanda recently made her debute album Here I Am) and recorded for his band Steps Ahead. Up to now she made a lot of recordings and I heard her singing for the very first time on the soundtrack of the film Calle 54. On that great film, a tribute to the Latin American music, she sings Samba Triste ( a Baden Powell composition) with her trio, featuring Marc Johnson and Satoshi Takeishi. Love to share with you a fragment from that film Calle 54, featuring Eliane Elias singing Samba Triste.

Eliane Eelias at the North Sea Jazz Festival - Rotterdam (July 2008) (photo courtesy Hans Koert)

I heard her for the very first time live at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam last year; by accident, only a quarter of an hour I guess, to be honest, because her performance overrunned its time and I was in time to hear the great Ron Carter in concert. In those 15 minutes I learned what a great vocalist and piano player she is. At the Bol.com stand on the central square of Ahoy in Rotterdam she gave an interview that I love to share with you.

She tells about her fascinating for the music of Bill Evans. Her latest album titled Something For You and her concert in Rotterdam were dedicated to him. Her husband, she divorced Randy Brecker, Marc Johnson, bass player in her stage trio, was the last bass player in the Bill Evans Trio before he passed away September 1980. Thanks to a tape that Marc received from Bill Evans they decided to make a tribute to this great piano player, who, as I wrote at the beginning of this blog, was her first introduction to jazz. In August she will be, for a whole week, one of the guests at the Bill Evans 80th Birthday Tribute in the Iridium in New York City.

She also tells about her new project, a tribute to the Bossa Nova. This great record has been released some months ago and contains 14 well known Bossa Nova tunes, traditionals like Jobim's The Girl From Ipanema, Chega de Saudade of course and Desafinado and tunes like Marvelous For Words, The More I See You and Day By Day that have become standards in jazz. A special one is Superwoman, a Stevie Wonder composition with our own Toots Thielemans on his Muziekske, his harmonica. The tunes, no suprise, are all well known - some with a large orchestra, using strings, rather common for this kind of music and a quartet featuring Oscar Castro-Neves on the guitar, Marc Johnson on bass and Paulo Braga on drums.

I found a fragment of a concert, recorded some years ago, at the San Javier jazz festival in Spain with Eliane Elias at the piano, Gustavo Saiari on guitar, Marc Johnson on bass and Satoshi Takeisha on drums. Eliane Elias had released the album The Dreamer, dedicated to the music of A.C. Jobim. The tunes are Ipanema and Doralice.

This lovely vocalist has fascinated me with her latest recording and made me anxious to hear more of her, like the Bill Evans tribute Something For You. Love to finish with a short interview with Eliane on the Bloomberg channel. Hope you like it

I grew up in Sao Paulo in the 1960s, hearing the Bossa Nova which was all around us. It was the popular music of our day, with its infectious rhythm and poetic lyrics. It was romantic, cool, jazzy, sensious. I lived and reather this music. It's in my DNA. (Eliane Elias)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

A rather extensive Eliane Elias Discography

Hans Koert

(The most recent albums first)

Bossa Nova Stories ( Blue Note / EMI)

Something for you ( Blue Note / EMI)

Around the city ( RCA Victor )

Dreamer ( Bluebird / BMG Music )

Kissed by nature ( Bluebird / RCA / Victor BMG) Everything I love ( Blue Note )

Eliane Elias Sings Jobim (Blue Note)

Impulsive (Stunt Records)

The Three Americas ( Blue Note )

Solos and Duets ( Blue Note Records)

On the Classical Side ( EMI Classics )

Paulistana ( Blue Note)

Fantasia (Blue Note)

Eliane Elias Plays Jobim ( Blue Note )

A Long Story (Manhattan / Blue Note)

So Far So Close ( Blue Note)

Cross Currents (Denon)( LP on Blue Note)

COMPIILATIONS:
= Brazilian Classics = A compilation of Eliane’s Blue Note years

= The Best of Eliane Elias, Volume 1: Originals

= Best of Eliane Elias Sings

= Best of Eliane Elias Plays

= Perspectiva

= Timeless Eliane Elias

= Illusions

= Amanda Passport

SPECIAL PROJECTS

Amanda Brecker - Here I Am

Marc Johnson - Shades of Jade

Portrait of Bill Evans

Denyce Graves - The Lost days

Steps Ahead

Calle 54


Some Brazilian music links (and more ........)
Laurindo Almeida Vitor Assis Brasil Vitor Assis Brasil Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd Latin Byrd (Charlie Byrd) Jacob do Bandolim Hamilton de Holanda CHORO-MUSIC Blog Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova

Eliane Elias: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova (Nederlands) Eliane Elias: Tribute to 50 years Bossa Nova (English)


Een (tamelijk uitgebreide) Eliane Elias Discografie - Hans Koert

Bossa Nova Stories
ELIANE ELIAS: Eerbetoon aan 50 jaar Bossa Nova
Hans Koert

Vandaag staat de nieuwe plaat van de Amerikaans - Braziliaanse pianiste en zangeres, de charmante Eliane Elias in de schijnwerper. Het album is getiteld Bossa Nova Stories en onlangs verschenen als de laatste in een rij van zo'n twintig voorgangers. Je vindt onderaan deze blog een overzicht van de platen die Eliane Elias de laatste vijfentwintig jaar op haar naam gezet heeft.
Deze plaat wil een eerbetoon zijn aan de Bossa Nova - de muziekstijl, die in 1958 werd geboren ( Bossa Nova betekent Nieuwe Trend) met het nummer Chega de Saudade ( ook wel bekend onder haar Engelse naam No More Blues) opgenomen door de Braziliaanse zangeres en actrice Elizete Moreira Cardoso, die in de jaren dertig ontdekt werd door niemand minder dan Jacob do Bandolim. In 1958 werd ze uitgenodigd om op een plaat te zingen getiteld Canção do Amor Demais, met daarop Bossa Nova titels gecomponeerd en geschreven door Antonio Carlos Jobim en Vinícius de Moraes, met João Gilberto op gitaar. Zowel Jobim als de Moraes staan geboekt als de geestelijke vaders van dit lied, terwijl het volgens mij al lang daarvoor door Victor op de plaat gezet werd door de Kentucky Jazz Babies in 1929 en door Eddie South vier jaar later; maar goed, zowel Jobim als de Moraes waren verantwoordelijk voor het Bossa Nova ritme, dat we allen zo goed kennen; een mix tussen de Braziliaanse-(Samba) en Amerikaanse ( bebop-jazz) muziekstijlen. De Bossa Nova werd in de jaren zestig razend populair (João Gilberto - Stan Getz), totdat de belangstelling voor de Bossa Nova van het grote publiek door een volgende hype in de muziek ingehaald werd. De Bossa Nova heeft echter wel stand weten te houden tussen de jazzstandards in het American Songbook, dat elke jazzmuzikant uit zijn hoofd kent.

liane Elias werd geboren in Sao Paolo (Brazilië) rond deze tijd en ze groeide in de jaren zestig op in een muzikaal gezin; haar moeder was een klassiek pianiste, die ook hield van jazz en Braziliaanse muziek. Als kind raakte ze gefascineerd door de jazz dankzij de muziek van Bill Evans. Ze leerde piano spelen en trad op in big bands, voordat ze begin jaren tachtig naar New York verhuisde. Hier leerde ze Randy Brecker kennen, met wie ze trouwde. Hun dochter, Amanda, overigens, bracht onlangs haar debuutplaat uit. Ze speelde mee in zijn band Steps Ahead, waarmee ze ook opnam. Vanaf die tijd is ze steeds actief gebleven in de muziek. Ik hoorde haar voor het eerst op de soundtrack van de film Calle 54. Op deze prachtige documentaire gewijd aan de Latijns-Amerikaanse muziek vertolkte ze de Baden Powell compositie Samba Triste samen met haar trio bestaande uit Marc Johnson en Satoshi Takeishi. Ik wil graag een fragment uit deze film Calle 54 laten horen met Eliane Elias: Samba Triste.

Eliane Elias tijdens het Northsea Jazzfestival - Rotterdam (juli 2008) (foto Hans Koert)

Ik hoorde haar voor het eerst live afgelopen jaar tijdens het Northsea Jazz Festival in Rotterdam; bij toeval, dat wel, en maar een kwartiertje, aangezien haar show, voorafgaand aan het optreden van Ron Carter was uitgelopen. Wat een geweldige vrouw, entertainer, pianist en vocalist. Je zou niet zeggen dat ze al rond de vijftig moet zijn. Een dag later gaf ze een interview in de Bol.Com stand op het centrale plein van Ahoy Rotterdam:

Ze vertelt dat ze gefascineerd is van de muziek van Bill Evans ( De reporter heeft duidelijk moeite de juiste uitspraak te vinden !), die in Rotterdam als een rode draad door haar programma liep. Bovendien was haar laatste plaat toen een eerbetoon aan zijn muziek: Something For You. Haar huidige echtgenoot, ze is ondertussen gescheiden van Randy Brecker, Marc Johnson, bassist in haar band, speelde met het Bill Evans Trio tot vlak voor Bill's dood in september 1980 en dankzij een tape, met zijn laatste opnamen en composities, kon Eliane dit eerbetoon maken aan Bill Evans, die ze al, ik schreef het eerder, als kind mateloos bewonderde. In augustus wordt in het Iridium in New York tijdens een week vol festiviteiten, de 80ste geboortedag van Bill Evans herdacht. Eliane zal dan elke avond optreden.

In het interview vertelt ze ook over haar nieuwe plannen, een plaat ter ere van de 50ste verjaardag van de Bossa Nova te maken; een album dat nu uitgekomen is. Het bevat 14 nummers met Bossa Nova klassiekers, sommige gecomponeerd door de maestro zelf, A.C. Jobim, zoals The Girl From Ipanema, Desafinado en Chega de Saudade natuurlijk, maar ook klassiekers als Too Marvelous For words, The More I See You en Day By Day; nu alle standards, die elke jazzmuzikant op zijn repertoire moet hebben. Een bijzonder nummer is Superwoman, een nummer gecomponeerd door Stevie Wonder waarop onze eigen Toots op zijn Muziekske mee mag spelen. Deze nummers, en dat zal niemand verbazen, zijn alle relaxte smooth around midnight uitvoeringen, sommige met groot orkest en strijkers; andere met een kwartet, waarin Oscar Castro-Neves op gitaar, Marc Johnson op bas, Paulo Braga op slagwerk en uiteraard Eliane achter de toetsen.
Ik vond een paar fragmenten van een concert, een paar jaar geleden opgenomen tijdens het San Javier Jazz festival in Spanje met Eliane Elias aan de vleugel, Gustavo Saiari op gitaar, Marc Johnson op bas en Satoshi Takeisha op slagwerk. De nummers zijn Ipanema en Doralice, beide terug te vinden op de CD The Dreamer, gewijd aan de muziek van Jobim.

Deze fascinerende zangeres heeft me met haar stem veroverd en ik hoop binnenkort meer van haar te kunnen beluisteren, zoals bijvoorbeeld haar eerbetoon aan Bill Evans. Tot slot nog een kort interview met Eliane uitgezonden op het Bloomberg channel.

I grew up in Sao Paulo in the 1960s, hearing the bossa nova which was all around us.(= Ik groeide op in Sao Paulo in de jaren zestig en overal klonk de Bossa Nova.) It was the popular music of our day, with its infectious rhythm and poetic lyrics. (= Het was de popmuziek van die dagen, met haar aanstekelijke ritme en poetische teksten) It was romantic, cool, jazzy, sensious.(= Het was vooral romantisch, cool, jazzachtig en gevoelig). I lived and breather this music. (= Deze muziek was als eten en drinken voor me). It's in my DNA.(= Het zit in mijn genen)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide Eliane Elias Discogafie

Hans Koert

(de meest recente albums staan eerst)

Bossa Nova Stories ( Blue Note / EMI)

Something for you ( Blue Note / EMI)

Around the city ( RCA Victor )

Dreamer ( Bluebird / BMG Music )

Kissed by nature ( Bluebird / RCA / Victor BMG) Everything I love ( Blue Note )

Eliane Elias Sings Jobim (Blue Note)

Impulsive (Stunt Records)

The Three Americas ( Blue Note )

Solos and Duets ( Blue Note Records)

On the Classical Side ( EMI Classics )

Paulistana ( Blue Note)

Fantasia (Blue Note)

Eliane Elias Plays Jobim ( Blue Note )

A Long Story (Manhattan / Blue Note)

So Far So Close ( Blue Note)

Cross Currents (Denon)( LP on Blue Note)

COMPIILATIONS:
= Brazilian Classics = A compilation of Eliane’s Blue Note years

= The Best of Eliane Elias, Volume 1: Originals

= Best of Eliane Elias Sings

= Best of Eliane Elias Plays

= Perspectiva

= Timeless Eliane Elias

= Illusions

= Amanda Passport

SPECIAL PROJECTS

Amanda Brecker - Here I Am

Marc Johnson - Shades of Jade

Portrait of Bill Evans

Denyce Graves - The Lost days

Steps Ahead

Calle 54


Nog wat Braziliaanse muzieklinken (en meer ........)
Bola Sete Laurindo Almeida Vitor Assis Brasil Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd Jacob do Bandolim Hamilton de Holanda CHORO-MUSIC Blog Oscar Aleman Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Andre Ekyan - Saxophone Player: the 1940s and 1950s

Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Dertig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1930s (English) Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Veertig en Vijftig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1940s and 1950s (English)

A rather extensive ANDRE EKYAN DISCOGRAPHY (recordings under his own name) - Hans Koert
A rather extensive ANDRE EKYAN DISCOGRAPHY with recordings as a side man - Hans Koert

1907-1972
André Ekyan – A French Saxophone Player
The 1940s and 1950s.
Georg Lankester
(translation: Hans Koert)

It is within French jazz that one finds some of the earliest evidence of European voices establishing themselves on the saxophone. The contributions which André Ekyan (1907-1972) and Alix Combelle (1912-1978) made to the musical genius Django Reinhardt in the late 1930s are clearly informed by their literate enthusiasm for such American masters as Johnny Hodges, Benny Carter and - above all - Coleman Hawkins. In their recordings one finds altoist Ekyan and tenorist Combelle preparing cultured pathways for the elegancy and bite of their American confreres. (Quote from: European Voices - Michael Tucker (in: Masters of Jazz Saxophone)). George Lankester, guitar player and expert in pre-war French jazz history has made an introduction the the 1930s career of Andre Ekyan in Andre Ekyan - A French Saxophone Player: The 1930s and today he'll point you to the post-war years in a contribution: Andre Ekyan - A French Saxophone Player: The 1940s and 1950s.

André Ekyan (right) with violin player Jean Bromet in the d’Enghien les Bains Casino
Veel gevraagd
During the first half of the 1940s, the years of the Second World War, Ekyan played with his ‘Swingtette’, and recorded for Odeon. He played often in the ‘Moulin Rouge’. Since the early 1940s he is also the leader of a small group, named the Kit Cat, settled in one of the clubs along the Champs Elyssées. In this period he recorded a great tune, Margie, with guitar players Django Reinhardt and Pierre Ferret and bass player Emmanuel Soudieux. Other great tunes from this period, released on the Swing label are “Rosetta”, “Sugar” and “A Pretty Girl Is Like A Melody”; tunes that belong to the best André Ekyan made. In a Quintet du Hot Club de France recording you can enjoy his great sax playing, influenced by Coleman Hawkins and Benny Carter. With the Quintette du Hot Club de Jazz ( in the middle:Django Reinhardt.)
In September 1941 he made two great recordings with his Hot Club Quintette, with Django Reinhardt on the guitar. One of the most swinging tunes is Hungaria, influenced by the music of Hawkins and Carter. Enjoy it:

Andre Ekyan et son Orchestre at theMaxim's.

Outside France
For some times he is part of the well known Ray Ventura Orchestra that performed in Switzerland. He founded and played in an orchestra in Baulieu before he left to Italy for a tour with ‘Quintette du Hot Club de France’. It was not the first time that the Quintette du Hot Club de France was performing in Italy. A previous tour in 1949 was not a success because Django and Stephane Grappelli, his violin player, had to cooperate with Italian musicians and that didn’t click very well with the French. So this second tour was organized in 1950 with André Ekyan instead of Stephane Grappelli. During this period André Ekyan recorded in Rome about 30 sides, on both alto saxophone as clarinet and these recordings were the last ones he made with Django Reinhardt.
Front cover of the French jazz magazine: Revue du Hot Club de France (1944)
During the 1950s André Ekyan was still active in bands at the ‘Maxim’, but the music didn't had that same quality as before. He started to tour again along European venues, most in Spain and where he died at a road accident in August 1972.
His Music:
André Ekyan could play a soft gentle tone on his clarinet, easily recognizable. When he improvised he used but few notes, which made him a perfect accompanist for Django Reinhardt. On the alto saxophone he was inspired by the Chicagoan-style of playing as used by Frankie Trumbauer and Benny Carter. His playing on the alto saxophone inspired dozens of European musicians.
Django Reinhardt, Andre Ekyan, Ralph Schecroun, Alf Masselier and Roger Paraboschi in Rome (1950)
Another example of his music; The tune Blue Smoke, recorded by Andre Ekyan et Orchestre in July 1945

Influences
André Ekyan has been one of the leading elements in the 1930s French jazz scene and Django Reinhardt wouldn’t have been so succesfull without his talents. He recognized, together with bass player, Louis Vola, the talents of Django in an early phase. He performed many times with Django, but also with American jazz musicians and that makes him a true representative of the European jazz. Both André Ekyan as Alix Combelle belong to the best saxophone players of France. I hope to tell more about the latter in a later blog
Georg Lankester: glankester@hetnet.nl or keepswinging@live.nl

A rather extensive discography of ANDRE EKYAN with his own bands and as a side man:
Hans Koert

As a side man:
JACK HYLTON and his ORCHESTRA (feat. Jack Hylton and Andre Ekyan) London 5th of January 1931
Singing a Song To The Stars – Sing – I’m Yours (HMV)
……………………….and numerous more sides with Jack Hylton up to the 13th of april
Song of the Drum – Between The Devil and the Deep Blue Sea (HMV)
THE FRENCH HOT BOYS ( feat. Andre Ekyan) Paris 1932
China Boy – Some of These Days (Salabert)
FRED ADDISON et ses COLLEGIENS DU MAXIM’S (feat Andre Ekyman) feb/March 1933
Katinka (Gramophone)
GREGOR et ses GREGORIENS (feat Alix Combelle, Michel Warlop, Stephane Grappelli) Paris, March 1933
Put On Your Old Grey Bonnet – Free As The Air – Parle-moi d’autre chose – J’ai laise mon coeur – Desormais - Whispering
……………………….and numerous more sides with GREGOR et ses GREGORIENSJUne 1933)
JEAN SABLON acc by ANDRE EKYAN et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Stephane Grappelli and Django Reinhardt) Paris, 15th of January 1934
Le jour ou je te vis – Prenez garde au mechant loup (Columbia)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stepane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 2nd of February 1934
Un Jour …. Sur la mer – Ici l’ on peche – Toboggan. ( HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stepane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 26th of February 1934
Celle qui est perdue ( HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 5th of March 1934
Celle qui est perdue – La Berceuse du Marin – La mauvaise priere (HMV)
MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat Michel Warlop – Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt ) Paris 16th of March 1934
Presentation Stomp ( HMV)
JEAN SABLON acc by trio (feat. Andre Ekyan – Django Reinhardt) Paris, 16th of April 1934
Je sais que vous etes jolie – Par Correspondance ( Columbia)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 16h of March 1935
Je ne suis pas un ange – La Chanson du Large (HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 12h of May 1934
Tendresse Waltz – J’ai besoin de toi (HMV)
MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat Michel Warlop – Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt ) Paris 16th of March 1934
Blue Interlude ( HMV)
PATRICK et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt) Paris November 1934
Black Panther Stomp – I Saw Stars – Okay Toots – When My Ship Comes In – My Carolina Hideaway – From Now On ( Pathé)
COLEMAN HAWKINS acc. By MICHEL WARLOP’S ORCHESTRA ( feat. Arthur Briggs, Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt) Paris 2nd of March, 1935
Blue Moon – What A different A Day Made – Avalon ( Gramophone)
PATRICK et son ORCHESTRE(feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt) Paris 4th of March 1935
Hands Across The Table – We Were So Young – From You – Darling Je Vous Aime Beaucoup (Pathé)
PATRICK et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt – Stephane Grappelli – Michel Warlop) Paris 8th of Mach 1935
Miss Otis Regrets – Waltzing With A Dream (Pathé)
GERMAINE SABLON-JEAN SABLON acc by a quartet (feat. Andre Ekyan, Django Reinhardt, Louis Vola) Paris, 17th of May 1935
Un amour comme le notre – La petite ile ( HMV)
PATRICK et don ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Django Reinhardt – Stephane Grappelli-Michel Warlop) Paris 17th of June 1935
You And The Night And The Music – I Get A Kick Out Of You – Seagulls – Anything Goes – Easter Parade – I’m Gonna Wash My Hands Of You (Pathé)
COLEMAN HAWKINS and his ALL STAR JAM BAND ( feat. Benny Carter, Andre Ekyan, Coleman Hawkins, alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt) Paris 28th of April 1937
Crazy Rhythm – Honeysuckle Rose – Out of Nowhere – Sweet Georgia Brown( Swing)
FRANK « BIG BOY » GOODIE and his ORCHESTRA (feat. Andre Ekyan, Joe Turner) – 28th of May, 1939
You And I Babe – You In My Arms And Sweet Music – Heebie Jeebies – It’s a Sin To Tell A Lie – Who’s Sorry Now ( Swing)
DJANGO’S MUSIC (feat. Django Reinhardt, Philippe Brun, Alix Combelle, André Ekyan) Paris 22nd of March 1940
Limehouse Blues , - Daphne ( Swing)
PIERRE FOUAD and his ORCHESTRA ( feat. Andre Ekyan, Alix Combelle) Paris 8th of July 1942
Paralleles – Bizarre – Divertissement – Palm Beach ( Swing)
EDDY BARCLAY et son ORCHESTRE (feat. Athur Briggs – Andre Ekyan ) Paris 1 Febr. 1945
Goodnight Wherever You Are - A Lovely Day – I’ll Walk Alone – Paper Dolls – Smiles - Blues for Sales ( Blue Star)
EDDY BARCLAY et son ORCHESTRE (feat. Athur Briggs – Andre Ekyan ) Paris 19 Mar. 1945
You Belong To Me - Body and Soul – Rosetta – One O’Clock Jump – I Got Rhythm( Blue Star)
JACK CONNER and his ORCHESTRA (feat. André Ekyan) Paris10th of July 1945
After You’ve Gone – Stompin’ At The Savoy (Swing)
JAM SESSION (feat Andre Ekyan – Paris 24th of October 1946
Jammin’ The Blues – All Together (Swing)
DJANGO REINHARDT Quintet ( feat. Andre Ekyan – Django Reinhardt) Geneva (Switserland) 25th of October 1949
Nuages – Black Night – Norwegian Dance no. 2 – Micro – Dream of You – Place de Broukere – Mamoir de mes Reves – C Jam Blues (GNP Crescendo)
DJANGO REINHARDT et le QUINTETTE DU HOT CLUB DE FRANCE (feat Django Reinhardt- Andre Ekyan) Rome (Italy) April-May 1950
Anniversary Song – Stormy Weather – Russian Song Medley – Jersey Bounce - Dinette – Sophisticated Lady – Micro – Dream of You – Nuages – Darktown Strutters’ Ball – Improvisation on Grieg’s Norwegian Dance – A-tisket A-tasket – House of my Dreams – Place de Brouckere – September Song – Royal Garden Blues – St. Louis Blues – Sweet Georgia Brown – Mijor Swing – Double Whisky – Artillery Lourde – St. James Infirmary – C. Jam blues – Honeysuckle Rose – Improvisation on Debussy’s Reverie – Black night – Boogie Woogie (Pathé – VSM)
HENRI CROLLA ALL STARS (feat. Andre Ekyan – Stephane Grappelli – Ren;e Utreger – Henri Crolla) Paris 1958
Minor Swing – Swing 39 – Manoir de mes Reves - Swing from Paris – Artillery Lourde – Nuages – Djangology – Anouman – Swing 42 – Place de Brouckere ( Vega)
Hans Koert - keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

André Ekyan – Saxofonist: De Jaren Veertig en Vijftig

Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Dertig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1930s (English) Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Veertig en Vijftig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1940s and 1950s (English)

Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYAN DISCOGRAFIE (opnamen onder eigen naam) - Hans Koert
Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYAN DISCOGRAFIE met opnamen waarin hij meespeelt met andere bands Hans Koert

1907-1972
André Ekyan – Een Franse Saxofonist van Naam
De Jaren Veertig En Vijftig
Georg Lankester

In de Franse Jazzgeschiedenis vinden we twee van de vroegste bewijzen van een eigen Europese stijl op de saxofoon. De bijdragen van André Ekyan (1907-1972) en Alix Combelle. (1912-1978) met het muzikale genie Django Reinhardt eind jaren dertig worden letterlijk gevoed door het enthousiasme voor de Amerikaanse voorbeelden Johnny Hodges, Benny Carter en, vooral, Coleman Hawkins. Georg Lankester, gitarist en kenner van de Franse muziek uit deze periode, vertelt over André Ekyan. Eerder kwamen de jaren dertig aan bod; deze keer over de jaren veertig en vijftig.

André Ekyan (rechts) in gezelschap van violist Jean Bromet in het Casino d’Enghien les Bains

Veel gevraagd.

Tijdens de oorlogsjaren is Ekyan aktief met zijn ‘Swingtette’, waarmee hij platen voor Odeon opneemt en hij verschijnt veelvuldig in de ‘Moulin Rouge’. Hij is in 1940 ook leider van een kleine formatie ‘Kit Cat’ geheten dat in een etablissement aan de Champs Elyssées speelt. In dat jaar legt hij o.a. diverse stukken vast in een bezetting met Django & Pierre Ferret (g) en bassist Emmanuel Soudieux, waaronder het fantastisch swingende “Margie”.
Andere titels die een beeld geven van zijn toenmalig spel zijn “Rosetta”, “Sugar” en “A Pretty Girl Is Like A Melody”, alle uitgebracht op het Swing label. Hij is dan op de top van zijn kunnen!

Met het Quintette du Hot Club de France ( midden Django Reinhardt.)
In september het jaar daarop maakt Ekyan o.a. nog een tweetal opnamen met het Hot Club Quintette, waarvan de traditional “Hungaria” virtuoos is uitgevoerd, met merkbare Hawkins en Carter invloeden.
Luister maar eens nar de uitvoering van Hungaria, zoals dat gespeeld werd door het Andre Ekyan Hot Club Quintette (feat. Django Reinhardt) op 11 September 1941.

Andre Ekyan et son Orchestre in het Maxim.
Buiten Frankrijk
Geruime tijd later trekt hij door Zwitserland, deel uitmakend van het bekende orkest van Ray Ventura. In de tweede helft van de jaren veertig leidt onze blazer een belangrijke formatie in Baulieu die hij pas in 1950 verlaat om dan op tournee naar Italië te gaan met het ‘Quintette du Hot Club de France’.
Uit die periode stamt de serie van ca. 30 opnamen die in april en mei te Rome werd gemaakt en waarin Ekyan afwisselend op alt-sax en klarinet te beluisteren valt. Het zal dan de laatste keer zijn dat hij met Django Reinhardt musiceert. Ter nadere informatie : Het Quintette du Hot Club de France met Django en Stéphane is in 1949 ook al in Milaan en Rome geweest, maar aangezien er toen Italiaanse begeleiders waren (die niet bevielen) wordt een tweede toernee georganiseerd. Ekyan neemt nu de plaats in van Grappelli en de begeleiders zijn jonge, getalenteerde Franse musici. Voorkant van het Franse jazzblad Jazz: Revue du Hot Club de France (1944)

Het merendeel van de vijftiger jaren is André nog te horen bij ‘Maxim’, maar het is muziek van geringere kwaliteit en hij besluit weer door Europa te gaan reizen. Hij musiceert in verschllende landen, maar vooral in zijn geboorteland Spanje. Daar overlijdt hij op 9 augustus 1972 als gevolg van een tragisch verkeersongeluk.
Muzikale kenmerken :
Op klarinet heeft Ekyan een zachte toon die hij moeiteloos aanhoudt. Hij gebruikt in zijn improvisaties meestal weinig noten; hij spreidt daarmee een dromerige sfeer ten toon die zeker zijn stempel op de uitvoering drukt. Zijn stijl sluit aldus prachtig aan bij die van Django Reinhardt.
Op alt-sax is hij geïnspireerd door de Chicago-stijl van Frankie Trumbauer en daarna vooral door Benny Carter. Hij wordt gerekend tot de grootste Europese specialisten op dit instrument door een uitstekende techniek. Zijn stevige, warme toon, vooral in de lage frases - die overigens altijd beheerst zijn – werkt inspirerend op andere musici.

Django Reinhardt, Andre Ekyan, Ralph Schecroun, Alf Masselier en Roger Paraboschi in Rome (1950)

Nog maar eens een voorbeeld van het werk van Andre Ekyan, van na de oorlog. Het nummer Blue Smoke, zoals het opgenomen werd door Andre Ekyan et Orchestre in juli 1945.

Invloed
Het is voor een deel aan André Ekyan te danken, dat Reinhardt (en vele musici rondom hem) opgang maakte in het Parijs van de begin jaren dertig.
Hij herkende, net als bassist Louis Vola, al vroeg het talent en het grote gevoel voor jazz van de gitarist. Hij heeft ook zeer veel met hem opgetreden, los van de platen die er zijn gemaakt. Maar Ekyan heeft eveneens vaak met bekende Amerikanen gespeeld en kan dus met recht als een goed representant van de Europese jazz worden beschouwd. André Ekyan en Alix Combelle waren overigens destijds de beste Franse saxofonisten. Over laatstgenoemde schrijf ik volgende keer wel méér.

Georg Lankester: glankester@hetnet.nl of via keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide discografie van ANDRE EKYAN met eigen orkest of als lid van andere bands.

JACK HYLTON and his ORCHESTRA (feat. Jack Hylton and Andre Ekyan) London 5th of January 1931
Singing a Song To The Stars – Sing – I’m Yours (HMV)
……………………….and numerous more sides with Jack Hylton up to the 13th of april
Song of the Drum – Between The Devil and the Deep Blue Sea (HMV)
THE FRENCH HOT BOYS ( feat. Andre Ekyan) Paris 1932
China Boy – Some of These Days (Salabert)
FRED ADDISON et ses COLLEGIENS DU MAXIM’S (feat Andre Ekyman) feb/March 1933
Katinka (Gramophone)
GREGOR et ses GREGORIENS (feat Alix Combelle, Michel Warlop, Stephane Grappelli) Paris, March 1933
Put On Your Old Grey Bonnet – Free As The Air – Parle-moi d’autre chose – J’ai laise mon coeur – Desormais - Whispering
……………………….and numerous more sides with GREGOR et ses GREGORIENSJUne 1933)
JEAN SABLON acc by ANDRE EKYAN et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Stephane Grappelli and Django Reinhardt) Paris, 15th of January 1934
Le jour ou je te vis – Prenez garde au mechant loup (Columbia)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stepane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 2nd of February 1934
Un Jour …. Sur la mer – Ici l’ on peche – Toboggan. ( HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stepane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 26th of February 1934
Celle qui est perdue ( HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 5th of March 1934
Celle qui est perdue – La Berceuse du Marin – La mauvaise priere (HMV)
MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat Michel Warlop – Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt ) Paris 16th of March 1934
Presentation Stomp ( HMV)
JEAN SABLON acc by trio (feat. Andre Ekyan – Django Reinhardt) Paris, 16th of April 1934
Je sais que vous etes jolie – Par Correspondance ( Columbia)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 16h of March 1935
Je ne suis pas un ange – La Chanson du Large (HMV)
GERMAINE SABLON acc. By MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat. Michel Warlop, Andre Ekyan Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt. Paris 12h of May 1934
Tendresse Waltz – J’ai besoin de toi (HMV)
MICHEL WARLOP et son ORCHESTRE (feat Michel Warlop – Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt ) Paris 16th of March 1934
Blue Interlude ( HMV)
PATRICK et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt) Paris November 1934
Black Panther Stomp – I Saw Stars – Okay Toots – When My Ship Comes In – My Carolina Hideaway – From Now On ( Pathé)
COLEMAN HAWKINS acc. By MICHEL WARLOP’S ORCHESTRA ( feat. Arthur Briggs, Andre Ekyan, Alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt) Paris 2nd of March, 1935
Blue Moon – What A different A Day Made – Avalon ( Gramophone)
PATRICK et son ORCHESTRE(feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt) Paris 4th of March 1935
Hands Across The Table – We Were So Young – From You – Darling Je Vous Aime Beaucoup (Pathé)
PATRICK et son ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Alix Combelle, Django Reinhardt – Stephane Grappelli – Michel Warlop) Paris 8th of Mach 1935
Miss Otis Regrets – Waltzing With A Dream (Pathé)
GERMAINE SABLON-JEAN SABLON acc by a quartet (feat. Andre Ekyan, Django Reinhardt, Louis Vola) Paris, 17th of May 1935
Un amour comme le notre – La petite ile ( HMV)
PATRICK et don ORCHESTRE (feat. Andre Ekyan, Django Reinhardt – Stephane Grappelli-Michel Warlop) Paris 17th of June 1935
You And The Night And The Music – I Get A Kick Out Of You – Seagulls – Anything Goes – Easter Parade – I’m Gonna Wash My Hands Of You (Pathé)
COLEMAN HAWKINS and his ALL STAR JAM BAND ( feat. Benny Carter, Andre Ekyan, Coleman Hawkins, alix Combelle, Stephane Grappelli, Django Reinhardt) Paris 28th of April 1937
Crazy Rhythm – Honeysuckle Rose – Out of Nowhere – Sweet Georgia Brown( Swing)
FRANK « BIG BOY » GOODIE and his ORCHESTRA (feat. Andre Ekyan, Joe Turner) – 28th of May, 1939
You And I Babe – You In My Arms And Sweet Music – Heebie Jeebies – It’s a Sin To Tell A Lie – Who’s Sorry Now ( Swing)
DJANGO’S MUSIC (feat. Django Reinhardt, Philippe Brun, Alix Combelle, André Ekyan) Paris 22nd of March 1940
Limehouse Blues , - Daphne ( Swing)
PIERRE FOUAD and his ORCHESTRA ( feat. Andre Ekyan, Alix Combelle) Paris 8th of July 1942
Paralleles – Bizarre – Divertissement – Palm Beach ( Swing)
EDDY BARCLAY et son ORCHESTRE (feat. Athur Briggs – Andre Ekyan ) Paris 1 Febr. 1945
Goodnight Wherever You Are - A Lovely Day – I’ll Walk Alone – Paper Dolls – Smiles - Blues for Sales ( Blue Star)
EDDY BARCLAY et son ORCHESTRE (feat. Athur Briggs – Andre Ekyan ) Paris 19 Mar. 1945
You Belong To Me - Body and Soul – Rosetta – One O’Clock Jump – I Got Rhythm( Blue Star)
JACK CONNER and his ORCHESTRA (feat. André Ekyan) Paris10th of July 1945
After You’ve Gone – Stompin’ At The Savoy (Swing)
JAM SESSION (feat Andre Ekyan – Paris 24th of October 1946
Jammin’ The Blues – All Together (Swing)
DJANGO REINHARDT Quintet ( feat. Andre Ekyan – Django Reinhardt) Geneva (Switserland) 25th of October 1949
Nuages – Black Night – Norwegian Dance no. 2 – Micro – Dream of You – Place de Broukere – Mamoir de mes Reves – C Jam Blues (GNP Crescendo)
DJANGO REINHARDT et le QUINTETTE DU HOT CLUB DE FRANCE (feat Django Reinhardt- Andre Ekyan) Rome (Italy) April-May 1950
Anniversary Song – Stormy Weather – Russian Song Medley – Jersey Bounce - Dinette – Sophisticated Lady – Micro – Dream of You – Nuages – Darktown Strutters’ Ball – Improvisation on Grieg’s Norwegian Dance – A-tisket A-tasket – House of my Dreams – Place de Brouckere – September Song – Royal Garden Blues – St. Louis Blues – Sweet Georgia Brown – Mijor Swing – Double Whisky – Artillery Lourde – St. James Infirmary – C. Jam blues – Honeysuckle Rose – Improvisation on Debussy’s Reverie – Black night – Boogie Woogie (Pathé – VSM)
HENRI CROLLA ALL STARS (feat. Andre Ekyan – Stephane Grappelli – Ren;e Utreger – Henri Crolla) Paris 1958
Minor Swing – Swing 39 – Manoir de mes Reves - Swing from Paris – Artillery Lourde – Nuages – Djangology – Anouman – Swing 42 – Place de Brouckere ( Vega)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Andre Ekyan - Saxophone Player: the 1930s

Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Dertig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1930s (English) Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Veertig en Vijftig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1940s and 1950s (English)

A rather extensive ANDRE EKYAN DISCOGRAPHY (recordings under his own name) - Hans Koert
A rather extensive ANDRE EKYAN DISCOGRAPHY with recordings as a side man - Hans Koert

1907-1972
André Ekyan – A French Saxophone Player
The 1930s
Georg Lankester
(Translation: Hans Koert)

It is within French jazz that one finds some of the earliest evidence of European voices establishing themselves on the saxophone. The contributions which André Ekyan (12907-1972) and Alix Combelle (1912-1978) made to the musical genius Django Reinhardt in the late 1930s are clearly informed by their literate enthusiasm for such American masters as Johnny Hodges, Benny Carter and - above all - Coleman Hawkins. In their recordings one finds altoist Ekyan and tenorist Combelle preparing cultured pathways for the elegancy and bite of their American confreres. (Quote from: European Voices - Michael Tucker (in: Masters of Jazz Saxophone)). George Lankester, guitar player and expert in pre-war French jazz history loves to introduce you today to Andre Ekyan's pre-war career in: Andre Eykan - Saxophone Player: the 1930s and the post war years in: Andre Ekyan - Saxophone Player: 1940s and '50s.

André EKYAN et son orchestre du BŒUF sur le TOIT. On the right: Andre Ekyan. The drummer is Jerry Mengo. Second from the right Andy Foster. (ca. 1934)

Andre Ekyan was born in Alicante, Spain, October 1907.
No-one could have foreseen that he would become one of the most important pre- war pioneers in the French jazz scene and an important soloist on his instrument.
His mother was a Hungarian; his father was from Armenia. His official name was Echkyan. He was raised in France and as a kid he learned to play the clarinet and saxophone.

Vocal trio in the André EKYAN orchestre du BŒUF sur le TOIT : f.l.t.r. Andy Foster, Jerry Mengo, André Ekyan. (ca. 1934)

His early career

André visited the university to become a dentist. During his study he bought himself an alto saxophone and within a week he could play the first tunes on the instrument. Late 1920s he stopped his dental studies and became a full time professional musician. He started as a member of the Orchestra of Perroquet in Paris and had his own small group playing at the “La croix du Sud’ cabaret early 1930s. Delaunay stated that Django Reinhardt must have been one of the regular visitors of that club. He played with bands like Jack Hylton’s, (1931) with the Orchestra of Fred Astaire and in Grégor et ses Grégoriens. One of the known members of that band was a young Stephane Grappelli. In 1934 and 1935 he was part of ‘Le Jazz du poste parisien’. Since the early 1930s, André Ekyan made a name as an arranger for tunes, like “Jazz symphonique Salabert’. He recorded St. Louis Blues and Moonglow as the director of the “French Hot Boys”.
Listen to a tune, titeled Le jour où je te vis, sung by the famous French chansonier, crooner, Jean Sablon, recorded in 1934, accompanied by André Ekyan et son orchestre.

Cabarets
In 1935 he became one of the major organizers in the ‘Boeuf sur le Toit’, a cabaret where a lot of jazz musicians performed and he recorded for the Ultraphone label. A year later he played in New York with Tommy Dorsey and with Joe Turner and Fats Waller. Returned in France he started the Swing Time cabaret in which his orchestra became the house band. Tenor sax player Alix Combelle remembered some great jam-sessions in this club (jam-sessions are called Des Boeufs in French).
Andre Ekyan: Saxophonist and clarinet player
In “Au Florence”, one of the numerous cabarets in Paris, trumpet and alto sax player Benny Carter jammed until day break with the great tenor saxophone Coleman Hawkins, Django Reinhardt and trumpet player Bill Coleman. Both Hawkins as Carter were invited in the spring of 1937 by the Hot Club du France organisation. Another fragment on which we can hear Andre Ekyan as a member of the Patrick et son Orchestre de Danse on a Pathé recording from december 1934: Okay Toots!

Historical recordings
In 1937 Ekyan was one of the first to be recorded by the new Swing label founded by Charles Delaunay. He is to be heard in recordings with Coleman Hawkins, Benny Carter, Alix Combelle and Django Reinhardt with tunes like “Honeysuckle Rose” and “Crazy Rhythm”; “Out of Nowhere” and “Sweet Georgia Brown”, essential sides by Coleman Hawkins and his All Star Band that should be in each collection.
Music on three levels: from the top to the bottom the bands of Django Reinhardt, Gus Viseur and Andre Ekyan (Paris 1941) ( in: Les grands orchestres de Music Hall en France - Jacques Helian)
In 1939 André Ekyan is to be heard in five swinging Django Reinhardt recordings, titled The Sheik,, “Dream Ship”, “I Can’t believe”...., “Darktown Strutters’ Ball” and “Blues of Yesterdays”. In three tunes the US tenor sax player Big Boy Goodie is to be heard, in whose band Oscar Alemán played for some months. He had settled himself in Paris, from the state of Louisiana, USA, in the early 1930s.

Georg Lankester: glankester@hetnet.nl of via keepswinging@live.nl

(translation: Hans Koert)


A rather extensive Andre Ekyan Discography ( recordings under his own name) - Hans Koert



ANDRE EKYAN and his ORCHESTRA (feat. Alix Combelle) – Paris September 1935
St. Louis blues- Moon Glow – Limehouse Blues – You Rascal You (Ultraphone)
ANDRE EKYAN-DJANGO REINHARDT – Paris – 7th of July 1937
Pennies From Heaven – Tiger Rag ( Swing)
ANDRE EKYAN et son ORCHESTRE (feat. Frank Big Boy Goudie, Joe Turner, Django Reinhardt) – Paris, 24th of May 1939
The Sheik – Darktown Strutters’ Ball – Blues for Yesterday (HMV )
ANDRE EKYAN TRIO ( with Django Reinhardt) Paris, 24th of May 1939
Dream Ship – I Can’t Believe That You’re In Love With Me (Swing)
ANDRE EKYAN Quartette (feat. Django and Joseph Reinhardt) – 22nd of March 1940
Rosetta – Sugar – A Pretty Girl Is Like A Melody – Margie (Swing)
ANDRE EKYAN Quintette (feat. Django Reinhardt) – Paris 11th September 1941
Hungaria – De Nulle Part (Swing)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan ) Brussels 1943
Palm Beach – Irene – Place Blance – Bugle Call Rag ( Decca)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan) Paris 10th of July 1945
Blue Smoke – Royal Garden Blues – Take The A Train – Stardust ( Odeon)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan-Andre Salvador) Paris 1945
Cement Mixer – Hey Ba Ba RE Bop – I Should Care – Saturday Night – Perdido – Perfidia – Mop Mop – Stars in your Eyes ( Odeon)



(Later) A rather extensive ANDRE EKYAN Discography ( as a side man) - Hans Koert


Links about French Jazz you should have read:
Gus Viseur Josephine Baker Oscar Alemán: His European Career Miles Davis: Ascenseur pour L'échafaud Raymond Guyot Gerry Mulligan Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

André Ekyan – Saxofonist: De Jaren Dertig

Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Dertig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1930s (English) Andre Ekyan - Saxofonist: De Jaren Veertig en Vijftig (Nederlands) Andre Ekyan - Saxophone Player: The 1940s and 1950s (English)

Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYAN DISCOGRAFIE (opnamen onder eigen naam) - Hans Koert
Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYAN DISCOGRAFIE met opnamen waarin hij meespeelt met andere bands Hans Koert
1907-1972
André Ekyan – Een Franse Saxofonist van naam
De jaren dertig
Georg Lankester

In de Franse Jazzgeschiedenis vinden we twee van de vroegste bewijzen van een eigen Europese stijl op de saxofoon. De bijdragen van André Ekyan (1907-1972) en Alix Combelle. (1912-1978) met het muzikale genie Django Reinhardt eind jaren dertig worden letterlijk gevoed door het enthousiasme voor de Amerikaanse voorbeelden Johnny Hodges, Benny Carter en, vooral, Coleman Hawkins. Georg Lankester, gitarist en kenner van de Franse muziek uit deze periode, vertelt over André Ekyan. Vandaag komen de bijdrage: De jaren dertig – in een volgende bijdrage: De jaren veertig en vijftig. André EKYAN et son orchestre du BŒUF sur le TOIT. Rechts Andre Ekyman. De slagwerker is Jerry Mengo. (ca. 1934)

Deze talentvolle musicus ziet op 24 oktober 1907 in Alicante (Spanje) het levenslicht. Wie kon vermoeden dat hij later één van de pioniers zou zijn in de Franse jazzwereld van vóór de oorlog en daarin een belangrijke rol zou spelen als solist? Zijn moeder is van Hongaarse afkomst, zijn vader Armeens (zijn oorspronkelijke naam luidde Echkyan) en hij groeit in Frankrijk op, waar hij al jong klarinet en saxofoon gaat spelen.

Zangtrio uit het André EKYAN orchestre du BŒUF sur le TOIT : v.l.n.r. Andy Foster, Jerry Mengo, André Ekyan. (ca. 1934)

Vroege muzikale successen
André begint een medische studie, namelijk die voor tandarts. In de loop van zijn studententijd koopt hij, zij het met enige moeite, een alt-saxofoon naast zijn klarinet. Binnen een week is hij al in staat er enigszins op te spelen.
Eind twintiger jaren breekt hij zijn tandartsenopleiding af en gaat definitief als beroepsmuzikant verder. Hij maakt spoedig deel uit van het orkest van Perroquet in Parijs. Met een kleine formatie onder zijn eigen naam treedt hij van 1930-1932 veelvuldig op in het bekende cabaret “La croix du Sud’, waar volgens Delaunay ook gitarist Django Reinhardt naar hem komt luisteren. Maar André speelt daarnaast ook in diverse grotere bands, zoals bij Jack Hylton (1931), bij Fred Astaire en bij het orkest van Grégor (1933) in de Franse hoofdstad bekend als ’Grégor et ses Grégoriens’ (waarin ook Stéphane Grappelli enige tijd speelde) en bij ‘Le Jazz du poste parisien’ (1934-1935).
Vanaf 1932 maakt hij trouwens ook naam als arrangeur en kiest hij er vaak voor de supervisie te voeren bij studio-opnamen, zoals bij enkele stukken van “Jazz symphonique Salabert’. Hij zet in dat jaar zelf een tweetal nummers op de plaat als leider van de “French Hot Boys” namelijk “St. Louis Blues” en “Moonglow”.
Luister naar een nummer, getiteld Le jour où je te vis, dat de beroemde Franse chansonier Jean Sablon in 1934 opnam met André Ekyan et son orchestre in de begeleiding.

Cabarets
In 1935 speelt hij de leidende rol in ‘Boeuf sur le Toit’ – waar al veel jazzmusici optreden - en komen tevens opnamen onder zijn naam uit op het Ultraphone label. Het jaar daarop speelt hij in New York met Tommy Dorsey en met o.a. de pianisten Joe Turner en Fats Waller; eenmaal terug in Frankrijk is hij actief met zijn orkest in het door hem geopende cabaret ‘Swing Time’. Tenor-saxofonist Alix Combelle herinnert zich dat hier geweldige jam-sessions (de Fransen zeggen “des Boeufs”) plaatsvonden. Ekyan speelt er o.a. met pianist Léo Chauliac, George Marion en - als vermeld - met zijn eigen orkest.

Andre Ekyan: Saxofonist en klarinetist
In een ander cabaret “au Florence” genaamd speelt dan trompettist en alt-saxofonist Benny Carter. In de vroege ochtenduurtjes kon je er o.a. de grote tenor-saxofonist Coleman Hawkins, Django Reinhardt en bijv. trompettist Bill Coleman aantreffen die samen voor onvergetelijke jam-sessions zorgden. Coleman Hawkins en Benny Carter verbleven in het voorjaar van 1937 in Parijs op uitnodiging van de Hot Club de France-organisatie.
Nog een voorbeeld waarop we Andre Ekyan kunnen horen: ditmaal met het Patrick et son Orchestre de Danse op een Pathé opname uit december 1934: Okay Toots!

Historische opnamen
In dat fameuse jaar 1937 met de wereldtentoonstelling te Parijs speelt Ekyan mee in de eerste opnamen voor het nieuwe “Swing” label van Delaunay aan de zijde van o.m. Coleman Hawkins, Benny Carter, Alix Combelle en Django Reinhardt. De titels “Honeysuckle Rose” / “Crazy Rhythm”, en “Out of Nowhere” / “Sweet Georgia Brown” kunnen tot de top van de vooroorlogse jazz worden gerekend en zouden beslist in iedere verzameling thuishoren.

Muziek op drie niveaus: van boven naar beneden de bands van Reinhardt, Viseur en Ekyan (Parijs 1941) ( uit: Les grands orchestres de Music Hall en France - Jacques Helian)
Met Django Reinhardt is Ekyan in 1939 eveneens te horen in een vijftal swingende opnamen, soms met zijn orkest, dan weer in een kleinere bezetting. Titels “The Sheik”, “Dream Ship”, “I can’t believe”...., “Darktown Strutters’ Ball” en “Blues of Yesterdays”.
Bij 3 opnamen maakt ‘Big Boy’ Goudie (trompet en tenor-sax) deel uit van het orkest. Deze uit Louisiana afkomstige muzikant verbleef al vanaf begin jaren ’20 in Parijs. (wordt vervolgd)

Georg Lankester: glankester@hetnet.nl of via keepswinging@live.nl

Een tamelijk uitgebreide Andre Ekyan Discografie ( opnamen onder zijn eigen naam) - Hans Koert

Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYAN DISCOGRAFIE met opnamen waarin hij meespeelt met andere bands Hans Koert

ANDRE EKYAN and his ORCHESTRA (feat. Alix Combelle) – Paris September 1935
St. Louis blues- Moon Glow – Limehouse Blues – You Rascal You (Ultraphone)
ANDRE EKYAN-DJANGO REINHARDT – Paris – 7th of July 1937
Pennies From Heaven – Tiger Rag ( Swing)
ANDRE EKYAN et son ORCHESTRE (feat. Frank Big Boy Goudie, Joe Turner, Django Reinhardt) – Paris, 24th of May 1939
The Sheik – Darktown Strutters’ Ball – Blues for Yesterday (HMV )
ANDRE EKYAN TRIO ( with Django Reinhardt) Paris, 24th of May 1939
Dream Ship – I Can’t Believe That You’re In Love With Me (Swing)
ANDRE EKYAN Quartette (feat. Django and Joseph Reinhardt) – 22nd of March 1940
Rosetta – Sugar – A Pretty Girl Is Like A Melody – Margie (Swing)
ANDRE EKYAN Quintette (feat. Django Reinhardt) – Paris 11th September 1941
Hungaria – De Nulle Part (Swing)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan ) Brussels 1943
Palm Beach – Irene – Place Blance – Bugle Call Rag ( Decca)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan) Paris 10th of July 1945
Blue Smoke – Royal Garden Blues – Take The A Train – Stardust ( Odeon)
ANDRE EKYAN et Orchestre (feat. Andre Ekyan-Andre Salvador) Paris 1945
Cement Mixer – Hey Ba Ba RE Bop – I Should Care – Saturday Night – Perdido – Perfidia – Mop Mop – Stars in your Eyes ( Odeon)

(Later) Een tamelijk uitgebreide ANDRE EKYMAN Discografie ( als medespeler in diverse bands) - Hans Koert

Linken over Franse Jazz die je gelezen moet hebben:
Gus Viseur Josephine Baker Oscar Alemán: Zijn Europese Jaren Miles Davis: Ascenseur pour L'échafaud Raymond Guyot Gerry Mulligan Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions