Monday, May 09, 2011

Ukulelezaza: een klein instrument in de hoofdrol - de Ukelele

UKULELEZAZA: Een klein INSTRUMENT in de HOOFDROL: De UKELELE
Derde Ukulelefestival in Sint Niklaas in de startblokken
Hans Koert

De ukulele lijkt zo op het eerste gezicht, een speelgoedje, weggegrist uit de kinderkamer - één van de simpelste en goedkoopste instrumenten, die er te koop zijn. Natuurlijk is dat niet zo - het heeft een rijke historie en wil serieus genomen worden, maar, en dat blijkt gewoon zo, brengt een glimlach op ieders gezicht, die dit kleine gitaartje ziet en hoort.

Ukulelezaza - Painting The Clouds with Sunshine ( Artwork: Remco HJ)
De ukulele of ukelele is één van de kleinste snaarinstrumenten uit de familie van de gitaar; het heeft alleen vier snaren ( de gitaar zes), die anders gestemd zijn dan de gitaar: a - d - f# - b of g - c- e - a. Dit kleine, wat lullige ( Excusez le mot) gitaartje wordt al snel geassocieerd met warme zwoele klanken vanaf één of ander tropische eilandengroep of een komische act voor één heer met zang ...... Maar pas op - deze conclusie wordt vaak veel te voorbarig getrokken - de ukelisten nemen hun muziek erg serieus en kunnen putten uit een rijk muzikaal verleden: Het instrument werd populair in de jaren twintig, toen de Hawaiianmuziek veel gespeeld werd met vertolkers als o.a.
Roy Smeck, the master of the uke, en Frank Ferera, die de ukelele, banjo en Hawaiian gitaar speelden. Deze muziek, die geïnspireerd werd door het verlangen naar tropische stranden werd ook een populair item voor de talrijke dancebands rond 1930, de tijd van de Depressie. Eén van de bekendste artiesten uit die tijd is ongetwijfeld Cliff Edwards, die zich profileerde als Ukulele Ike. Hij nam honderden 78-toerenplaten op met grote jazzartiesten als Adrian Rollini, Red Nichols en Miff Mole. In Engeland trad de vaudevilleartiest George Formby volle zalen en was mateloos populair en Jimmy Rodgers, the Blue Yodeler, gebruikte het instrument bij de ontwikkeling van de countrymuziek.

Remco HJ als éénmans stringband.
Ook in onze streken werd
de Hawaiianmuziek populair. Na de Tweede Wereldoorlog bloeide de Hawaiianmuziek nog even op, denk aan bands als de Kilima Hawaiians of Rudy Wairata en zijn Hawaiian Minstrels, maar, ook al lijken deze klanken wat in de vergetelheid geraakt, denk niet dat deze muziekstijl dood is - dat het een muziekstijl is die alleen nog op krakerige 78-toerenplaten gehoord kan worden. Als je zoiets durft te beweren op het Ukelelefestival in Sint Niklaas, dan zullen heel wat ukelisten je meewarig, vol onbegrip, maar vooral met veel medelijden aanstaren, over zoveel gemis aan kennis. Probeer het maar eens uit - het kan zomaar op zondag 29 mei 2011 - dan wordt in het centrum van Sint Niklaas het derde Belgische Ukelelefestival gehouden - een echte ukelist heeft een (leeg?) instrumentenkoffertje onder de arm ......

The Redcats, treden op tijdens het Derde Ukelelefstival in Sint Niklaas.
Ukulelezaza, is één van de muzikanten, die er met zijn band, The Redcats, zal optreden. Hij werd onlangs voor de tweede keer vader, maar mag zich ook verheugen op zijn nieuwe plaat, die onlangs het levenslicht zag, getiteld Painting The Clouds With Sunshine. Ukulelezaza, de artiestennaam van Remco HJ, zoals hij zichzelf noemt, is verantwoordelijk voor alle arrangementen en een paar eigen composities. Hij wordt op de plaat begeleid door Bram Ghyoot op accordeon, Dirk OO-18 Stallaert op gitaar ( 00-18 staat hier voor zijn originele 1960 Martin 00-18 gitaar - voor kenners zegt dit genoeg), Dieter Verkest, Katrien van Crombrugghe en Leo De Potter op bas, en Dieter Bossu op tuba.


The Winin' Boys

Er staan een veertiental nummers op de plaat, van het Hawaiian-repertoire, zoals Joe Kealoha's Na Moku Eha en het nummer Pa'au'au, dat oorspronkelijk in 1926 als Paahau Waltz werd opgenomen door the Royal Palolo Hawaiians van Charles E. King, de componist, en, voor zover ik weet, nooit werd uitgebracht tot de klassiekers uit de crisistijd als I Surrender Dear; Brother Can You Spare a Dime en het titelnummer, een regelrechte hit uit 1929, Painting the Clouds With Sunshine. Ukulelezaza geeft op de hoes een indrukwekkende lijst met instrumenten die hij gebruikt, waaronder de National Tricone Squareneck gitaar, een zgn. lapsteelgitaar, ook wel bekend als de Hawaiian slide gitaar, die op de schoot bespeeld wordt. Je hoort het o.a. in nummers als Na Moku Eha.


The Hula Bluebirds uit Engeland.
Ik ontdekte tijdens het
Tweede Belgische Ukelele Festival, dat twee jaar geleden gehouden werd, dat ukelelespelen een zeer serieuze aangelegenheid is - ik heb genoten van de gemoedelijke sfeer en de variëteit aan muziekstijlen die ik hoorde. Geen tien vrolijke George Formy acts, maar een avond vol klassieke muziek, muziek uit het stringband repertoire, Hawaiiaanse klanken, pop-muziek, cajun, zweverige "new age" klanken, blues en Antwerpse volksliedjes.
Het Derde Belgische Ukelele Festival staat gepland voor het laatste weekend in mei 2011. Op zaterdag vinden er informele jamsessies plaats in 't Ey, het podium in Belsele bij Sint Niklaas, waar de uke-spelers elkaar graag ontmoeten en op zondagmiddag vinden er in het centrum van Sint Niklaas optredens plaats met o.a. drie groepen te weten de Original Redcats met Remco HJ, Dirk Stallaert en Katrien van Crombrugghe; the Winin' Boys, de groep van Frederik Goossens en zijn mannen ( Frederik Goossens: ukelele - Stephan Svacina: accordeon - Marc Van de Veire: gitaar; Koen De Winter: bas en Dirk Van Der Speeten: jazzken ( wat-dat-dan-ook-moge-zijn); bovendien zingen ze alle vijf. De hoofdact bestaat uit de Engelse groep the Hula Bluebirds, met, zoals ze zich etaleren op hun website: fretboard wizard Martin Wheatley op lapsteelgitaar, yodeling supremo Jake Rodrigues op gitaar en zang en tovenaar op de ukulele David Crofts. Zij spelen voornamelijk in de Hawaiianstijl van Roy Smeck en
Sol Hoopii uit de jaren twintig en dertig - en .... voor wie weet waar we't over hebben, ze kunnen een vergelijking met de Japanse Sweet Hollywaiians doorstaan.
Als je van deze vrolijke, ietwat pretentieloze, maar heel serieus gespeelde muziek houdt, kom dan naar de jams op zaterdag en het buitenoptreden op zondag in Sint Niklaas. Je zult hier ongetwijfeld de nieuwe plaat van Ukulelezaza kunnen kopen of, als je daar niet op kunt wachten, kun je ook direct bij Remco HJ terecht.
Hans Koert
keepswinging@live.nl

De ukelele heeft een rijke historie, waarin perioden zijn aan te wijzen dat het instrument mateloos populair was, vooral, zo lijkt het, in tijden van misère, zoals in de jaren dertig, de crisistijd, toen Hawaimuziek ook in ons land populair was. Ukulelezaza, de artiestennaam van Remco HJ, laat met zijn nieuwe plaat Painting The Clouds With Sunshine horen, dat de ukelele wat hem betreft geen herinnering is. Hij is één van de organisatoren en artiesten, die eind mei optreden tijdens het Derde Belgische Ukelelefestival in Sint Niklaas. Laat dit bijzondere festival je niet ontglippen.

Als je geen berichten wilt missen volg de Keep Swinging blog dan via Twitter, Facebook (Keep Swinging blog nieuwsbrief), of registreer je in het venster rechts in de menubalk op deze pagina.

Als je momenteel de Keep Swinging nieuwsbrief ontvangt en je wilt die blijven ontvangen na het eind van de maand, vergeet dan niet jezelf opnieuw te registreren ( rechts in het menu - tweede venstertje). Dan ontvang je de Keep Swinging nieuwsbrief ook na 1 juni elke week in je postvak. ( Meer informatie)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Labels: , , , , , , ,

Monday, May 11, 2009

Het Tweede Ukelelefestival van België

The Second Belgian Ukulele Festival 2009 (English) Het Tweede Ukelelefestival van België (Vlaams/Nederlands)

8 en 9 mei 2009 Sint-Niklaas
HET TWEEDE UKELELEFESTIVAL VAN BELGIË
Hans Koert


Op zaterdag 9 mei 2009 vond in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas het tweede Internationale Ukelelefestival van België plaats.

De aftrap voor het festival had een dag eerder plaatsgevonden tijdens een zgn. Ukuleyleyjam in ‘t Ey in Belsele (vlakbij Sint-Niklaas), waar in 2007 de eerste editie van het festival gehouden

José Parrondo (foto: Hans Koert)
werd; een onverwacht succes met meer dan 400 bezoekers uit heel Europa – vandaar dat deze keer gekozen was voor een grotere ambiance, de stadsschouwburg van Sint-Niklaas.
Het festival, dat ‘s middags om twee uur startte duurde tot ver na middernacht en de bezoekers werden vergast op een keur aan artiesten, zoals Max and Veronica, The Uke Box, Gus and Fin, Les Mecs du
Nord, Yan Yalego, de Hot Potato Syncopators en José Parrondo, die tijdens korte concerten hun snaren lieten trillen.
In de foyer van de schouwburg, De Spiegel, kon beginnend talent en bezoekers hun spel laten horen - hier waren optredens van het doldwaze duo Gertrude et Gerard, Marcarthur, het Nederlandse tweetal Hein Overbeek en Anne van der Wal en het Antwerpse duo Hopeloos, dat liet horen, dat ook het Antwerps dialect naadloos past bij de ukelele. Het verraste me, dat er zoveel verschillende stijlen te horen waren tijdens het festival. Je zou vooral muziek verwachten á la George Formby of Ukelule Ike ( Cliff Edwards voor de ukelelebeten onder ons), maar niets was minder waar. Zo was er blues (Max and Veronika), Cajun (Yan Yalegro), volksmuziek (Duo Hopeloos), grappen en grollen (Gertrude et Gerard), esoterische New Age klanken (José Parrondo) en funky popnummers, die in geen enkele discotheek zouden misstaan (Gus and Fin), te horen; veel afwisseling en verrassingen dus.
De komische act van Gertrude et Gérard (foto: Hans Koert)
Hoewel ik niet alle groepen heb zien optreden, zoals Les Mecs du Nord en de uitsmijter de Hot Potatoes Syncopators, met een programma vol Spike Jones-effecten, wil ik toch een aantal acts in de schijnwerper plaatsen. De twee Schotten Gus and Fin, bekend door hun vele filmpjes op YouTube brachten onverstaanbare grappen en een gevarieerd programma met bijvoorbeeld nummers als het thema van de serie Rawhide en het bekende nummer van Kenny Rodger Ruby.
Shelley Rickey ( van The Uke Box) (foto: Hans Koert)
De Nederlandse groep The Uke Box bestaande uit Shelley Rickey, zang en ukelele en Marko van der Horst op ukelele, banjo, speelgoed accordeon en een zelfgemaakte cementbakbas, brachten een aantal nummers uit de jaren twintig en dertig als It’s a Sin to Tell a Lie, Blues My Naughty Sweetie Gives To Me en de klassieker Deep In My Heart; één van mijn favoriete nummers van die andere Rotterdamse groep uit de jaren tachtig De Berini’s ( Diep in mijn hart). Vooral het gevoelige nummer, Miss The Mississippi, gezongen door Shelley maakte veel indruk, omdat daarin nog eens duidelijk werd wat voor een prachtige stem ze heeft.
Marko van der Horst (van The Uke Box) (foto: Hans Koert)
Voor mij was dit “un-plugged”, dit haast onversterkte optreden één van de hoogtepunten van het festival. De Belgische artiest José Parrondo verraste met zijn thuis gemaakte samples waarmee hij samen speelde – dit gaf zijn solo-optreden een bijzondere dimensie en de New Age-achtige geluidslijnen deden je bijna vergeten dat je op een ukelelefestival beland was; de geluidsgrapjes grappen gaven dit concert de nodige luchtigheid. ( kwaak kwaak)
Yan Yalego, op banjo en ukelele, bracht nummers als St. James Infirmary, Please Don’t Talk About Me When I’m Gone, Tom Waits’s Chocolate Jesus; het haast doodgespeelde dixielandhitje uit de jaren twintig Yes Sir That’s My Baby en het nummer dat Robert Johnson in 1936 opnam als Rambling on my Mind. Yan Yalego; zijn trompetimitaties, maar ook zijn mooie stem, zijn geweldig, was één van de sterren van het festival en zou later die avond nog als gast meespelen met het Italiaanse duo Max and Veronica, dat bestaat uit Veronica Sbergia zang, ukelele en wasbord en Max De Bernardi op ukelele, banjo en dobro.
Max De Bernardi ( van Veronica and Max) (foto: Hans Koert)
Ze zetten een prima voorstelling neer, niet alleen dankzij Max’s spel op de dobro ( wat een schitterend instrument) maar ook door hun repertoirekeus met zelden gehoorde nummers als On The Road Again zoals dat eind jaren twintig werd opgenomen door de Memphis Jug Band (1928) of Dirty Mother For You zoals dat door Minnie Douglas ( beter bekend onder haar artiestennaam Memphis Minnie) op de plaat werd gezet. Ook de meer bekende Bessie Smith klassieker Nobody Knows You When You’re Down and Out kwam langs, mooi gezongen door Veronica, die zichzelf het liefst etaleert als een zingende ukelelespeler.
Veronica Sbergia (van Veronica & Max) (foto: Hans Koert)
Op het eind van het concert kwam Yan Yalego er nog even bij om samen met Veronica en Max alvast een voorproefje te geven van een aantal nummers van hun nieuwste CD, die binnenkort verschijnt. De uitvoering van de nummers I Got The Blues When It Rains en Me Myself and I, een nummer dat bekend is geworden door Billie Holiday, beloven veel en ik hoop dan ook deze CD een keer te kunnen bespreken op deze plaats.
Max and Veronika ( v.l.n.r. Max De Bernardi, Yan Yalego en Veronica Sbergia) (foto: Hans Koert)
Voor mij was het de eerste keer dat ik een ukelelefestival bezocht en ik kan je verzekeren dat ik met volle teugen genoten heb, alhoewel ik ontdekt heb dat ik de volgende keer ( het derde ukelelefestival staat gepland voor 2011 verzekerde Frederik Goossens
Een trotse bezoeker met zijn sigarendoosukelele (inclusief sigaren) (foto: Hans Koert)
me, de spreekstalmeester en organisator van dit prima geleide festival) een eigen ukelele moet meenemen, want dat schijnt hier een soort ongeschreven gedragscode te zijn of, als je dat niet hebt, kan ook eventueel, denk ik, een lege ukelelekoffer volstaan

Bedankt voor het inspirerende festival.
Als je het leuk vindt om op de hoogte te blijven van de onderwerpen die in deze weblog aan de orde komen, vraag dan om de nieuwsbrief, die elke veertiendagen verschijnt.

Labels: , , , , , , , , , ,

Sunday, May 10, 2009

The Second Belgian Ukulele Festival 2009

The Second Belgian Ukulele Festival 2009 (English) Het Tweede Ukelelefestival van België (Vlaams/Nederlands)

8th and 9th of May, 2009 Sint-Niklaas (Belgium)
THE SECOND BELGIAN UKULELE FESTIVAL 2009
Hans Koert

On Saturday 9th of May, 2009, the Second Ukulele Festival of Belgium was scheduled in the Stadsschouwburg of Sint-Niklaas in the northwest part of Belgium between Antwerp and Ghent.

The festival had started the previous evening, in fact, with a Ukuleyleyjam in ‘t Ey in Belsele (near Sint-Niklaas), where the
first edition in 2007 started;

Parrondo (photo courtesy: Hans Koert)
an unexpected success with more then 400 visitors from all over Europe; this year the main festival was located in the much larger Stadsschouwburg of Sint-Niklaas.
At the festival, which started at 2.00 am up to the wee small hours, the visitors were regaled on various small concerts by a dozen of groups like Max and Veronica, The Uke Box, Gus and Fin, Les Mecs du Nord, Yan Yalego, the Hot Potato Syncopators and Parrondo.
In the foyer of De Spiegel was a free stage for upcoming ukulele players to show their talents.
The Dutch duo Hein Overbeek and Anne van der Wal on the free stage in the foyer. (photo courtesy: Hans Koert)
I was surprised by the varied repertoire and styles I heard at the festival – not only the funny George Formby imitations or 1930s Roy Smeck standards, you would expect, but also blues (Max and Veronika), Cajun (Yan Yalegro), folk in Antwerp dialect (Hopeloos), fun and humor (Gertrude et Gerard), Esoteric, almost New Age-like sounds ( Parrondo) and pop standards (Gus and Fin) made the concerts very diverge and surprising.
The comic act by Gertrude et Gérard (photo courtesy: Hans Koert)
Although I haven’t seen all shows, like Les Mecs du Nord and the Hot Potatoes Syncopators, the final act of the festival, a Spike Jones imitation by Duke of Nostalgia, Mr. Dennis Teets and Mr. Maris Piper, I was surprised by some of the acts, I love to spotlight for a moment. The two Scottish musicians Gus and Fin, known from numerous YouTube performances, brought a varied program with tunes like the Theme from Rawhide and the Kenny Rodgers hit Ruby.
Shelley Rickey ( from The Uke Box) (photo courtesy: Hans Koert)
The Dutch Uke Box featuring Shelley Rickey vocals and ukulele and Marko van de Horst on ukulele, banjo, toy-accordion and home-made wash tub bass brought some great 1920s tunes like It’s a Sin To Tell a Lie, Blues My Naughty Sweetie Gives To Me, the classic Deep In My Heart ( one of my favourite tunes ( Diep in mijn Hart) sung by that other former Rotterdam group De Berini’s) and a sensitive sung Miss The Mississippi which underlines the fact that Shelley has a great voice.
Marko van der Horst (from The Uke Box) (photo courtesy: Hans Koert)
For me this (too) short “un-plugged” performance was one of the high lights of the festival. The Belgian artist José Parrondo surprised with some pre-recorded samples which gave his solo concert a fascinating extra dimension – sensitive; almost esoteric New Wave-like music, but thanks to all kinds of unexpected effects, a humour full experience.
Yan Yalego, on banjo and ukulele, surprised with tunes like St. James Infirmary, Please Don’t Talk About Me When I’m Gone, Tom Waits' Chocolate Jesus, the 1920s standard Yes Sir That’s My Baby and the 1936 Robert Johnson classic Rambling on my Mind. Yan Yalego, whose mouth-trumpet imitation is really fantastic, one of the stars on the festival, returned as a guest player with the Italian duo Max and Veronica, later during the festival. Max and Veronica, featured Veronica Sbergia, the singing ukulele player as she labels herself (but she also plays the washboard - women-like with hair brushes (!)) and Max de Bernardi on ukulele, banjo and dobro.
Max De Bernardi ( from Max and Veronica) (photo courtesy: Hans Koert)
This performance was great too, not only because of Max 's metal dobro, but also because of seldom heard songs like On The Road Again as recorded by the Memphis Jug Band (1928); Dirty Mother For You as sung by Minnie Douglas ( better known as Memphis Minnie) or a better known Bessie Smith classic Nobody Knows You When You’re Down and Out.
Veronica Sbergia (from Max and Veronica) (photo courtesy: Hans Koert)
At the end of their performance Yalego joined Veronica and Max for two previews ( I Got The Blues When It Rains and Me Myself and I, a tune related to Billie Holiday, sung in a great way by Veronica and Yalego ( with of course his trumpet imitation)) of their latest album to be released soon. I love to hear it!.
Max and Veronika ( f.l.t.r. Max De Bernardi, Yan Yalego and Veronica Sbergia) (photo courtesy: Hans Koert)
For me it was the first time to visit a ukulele festival and I can tell you that it tasted well for me, although I learned that I need next time ( the 3rd Belgian ukulele festival is scheduled for 2011, organisator Fredrik Goossens assured me) a ukulele myself to take along,
One of the festival visitors demonstrates proudly his cigar-box uke, dedicated to Bo Diddley. (photo courtesy: Hans Koert)
because it seems a code of conduct to take your own instrument or, at least, a ukulele case with you!
Thanks, Frederik and all volunteers for the this Second Belgian Ukulele Festival.
Enjoy Shelley Rickey's review of the festival, titled: The Belgian Ukulele Festival Was a Smash.

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Enjoy some photos from the festival

Labels: , , , , , , , , , ,

Wednesday, May 02, 2007

First International Ukulele Festival Belsele

( Naar de Nederlandse / Vlaamse vertaling.)
Next weekend, on the 5th of May 2007, the First International Ukulele Festival in Belsele ( a place in the northwestern part of Belgium) will be organised. Belsele is a little place between Antwerp and Ghent.

On that day everything revolves around this tiny instrument, the ukulele in all its variations. The festival starts at 12.00 o'clock and lasts until midnight. The festival is located at the 't Ey in Belsele.
The program serves several live performances of international famous ( or near famous) ukulele players and groups, an exhibition of a collection rare ukuleles from all over the world in the Ukulogical Museum, workshops and an Open Mic Stage with guest from all over the world (including Japan).
The program, special made for this festival, will become a collectors item I guess. It contains cartoons, made by famous cartoonist.
The festival opens with a performance of Plein de Haricots, an English duo featuring Penny, the flapper girl and Craig Paice, who plays the ukulele, the guitar and the musical saw. A great duo that guarantees a lot of fun. One of my favorites is the Ukulélé Club de Paris, a French group directed by Cyril Lefebvre featuring our own Fay Lovsky. I heard her in concert some years ago in her program Eigen Weg and was fascinated by this unconventional versatile artist. Gerard Kuster, better known as the Dutch Ukulele Ike will imitate the great American entertainer Cliff Edwards, better known as Ukulele Ike.
I love to share with you at the end of this blog a great fragment, I posted before, featuring Ukulele Ike singing for a chain smoking admirer.

Last, but not least, I love to point you to Ukulelazaza, a Dutchman, who lives within a stone's throw of the festival nowadays, plays the ukulele for years and performed at previous festivals as the Rotterdam String Festival. He shows at a filmed fragment below that he is pretty good at playing the ukulele. The complete program of the festival has a lot more surprises to offer.
This little instrument, made famous by the 1920s and 1930s vaudeville artists like Ukulele Ike and my all-time favorite Roy Smeck, ( ok, I will post his famous version of the Tiger Rag too) is a very accessible instrument, enjoyable for the whole family ( children younger then 12 have free admission). For their entertainment I posted a fragment of Sesame Street where Ernie and Monster show what to do with a broken ukulele. A great introduction for the young ones. Enjoy it !!
It's a pity that other appointments make it impossible for me to join this great festival. If there will be a second International Ukulele Festival next year I'll hope to join it.

Ukulelezaza plays Under Paris Skies

Ukulele Ike ( 1931)

The broken ukulele:

Roy Smeck: Tiger rag


Semilar records of this kind of music in my collection:
  • cliff edwards(ukulele ike) and his hot combination/1925-1926
  • roy smeck/plays hawaiian guitar, banjo, ukulele and guitar-1926-1949
  • john kameaaloha almeida/strum your ukulele
  • hawaiian mp3's/waikiki is good enough for me
  • hawaiian steel guitar phenomenon/slidin' on the frets
  • kilima hawaiians-bintang sinar-mena-muria minstrels/tropical memories // ... the best of
  • johnny pineapple orchestra/hawaiian holiday
  • hawaiians beachcombers/vacances a hawai
  • times square high lights-the four hawaiian duces
  • gangbusters/nuts to you // stomp stomp
  • crooks/ dutch stringband
  • sons of the desert/the big bamboo

not to mention the numerous choro recordings, featuring the cavaquinho, the Brazilian ukulele

Keep swinging

Hans Koert


To my last contribution


MY TURNTABLE
ray bryant-betty carter/meet betty carter and ray bryant = charlie haden quartet west/in angel city = dizzy gillespie-milt jackson-joe carroll/school days = oscar klein-henri chaix/ = phil spitalny music/when your hair has turned to silver = jazz is where you found it/1924-1930 = oscar aleman/en vivo - volume 9 = john kameaaloha almeida/strum your ukulele = gary bartz/music is my sanctuary = gaston bueno lobo/1932-1938 recordings = garoto/compilation (1949-1955) = art farmer/modern art = raphael rabello/rafael sete cordas = the golden gate orchestra/crazy words crazy tunes

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands / Vlaams ( To the English translation )
Komend weekend, zaterdag 5 mei 2007, vindt in Belsele ( een dorp gelegen in Vlaanderen, tussen Antwerpen en Gent ) het Eerste Internationale Ukulele Festival plaats.

Op deze zonnige dag ( dat wordt tenminste beloofd ) draait alles om dit kleine instrument, de ukulele in al zijn verschijningsvormen. Het festival begint om 12.00 uur in 't Ey in Belsele en duurt tot middernacht. Op het programma staan verschillende optredens van internationaal beroemde ( en bijna beroemde) ukulelespelers gepland en een tentoonstelling van het Ukulogisch Museum. Verder zijn er workshops en een open podium, waar nu al, volgens de organisatoren, zelfs musici uit Japan op af zullen komen.
Het programmaboekje wordt een collectors item, volgens mij - het bevat, behalve het totale programma, ook een tiental cartoons van bekende tekenaars.
Het festival begint met een optreden van Plein de Haricots, een Engels duo gevormd door Penny, the flapper girl en Craig Paice, die ukulele, gitaar en zingende zaag bespeelt. Een opener die garant staat voor veel plezier. Eén van mijn favorieten is de Ukulélé Club de Paris, een Franse groep onder leiding van Cyril Lefebvre. Eén van de spelers is onze eigen Fay Lovsky. Ik hoorde haar een paar jaar geleden in een eigen programma Eigen Weg en raakte gefasineerd door deze onconventionele veelzijdige vrouw. Gerard Kuster, beter bekend als de Nederlandse Ukulele Ike zal de muziek van zijn grote Amerikaanse voorbeeld, Cliff Edwards, beter bekend als Ukulele Ike tot leven laten komen. Ik kan het niet laten om de bekende schitterende scene waarin Ukulele Ike zijn instrument bespeeld voor een lieftallige kettingrokende dame met jullie hieronder te delen.
De laatste muzikant, die ik noem ( het programma bevat nog meer verrassingen) is de ervaren ukulelespeler Ukulelazaza, een Nederlander, nu woonachtend op steenworpafstand van het festival. Hij was ook op eerdere festivals te beluisteren zoals het String Festival in Rotterdam. Van hem heb ik ook een fragment gevonden, waarin hij laat zien dat hij een ervaren muzikant is op de kleine gitaar. Ik vind het erg jammer deze keer niet op het festival te kunnen zijn vanwege een andere afspraak. Het kleine instrument, beroemd geworden in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw door vaudeville artiesten als Ukulele Ike en mijn favoriet Roy Smeck ( Ok dan van hem ook nog zijn beroemde versie van Tiger Rag) staat garant voor een fantastisch familie-evenement ( kinderen onder de twaalf hebben gratis toegang). Voor de jongsten onder laatste groep heb ik als afsluiting nog een filmpje gevonden waarin Ernie en Koekiemonster laten zien wat je met een gebroken ukulele moet doen. Een opwarmertje voor de jongsten onder ons !! Veel plezier er mee.
Als er volgend jaar een Tweede Internationaal Ukulele Festival komt hoop ik zeker van de partij te zijn. Een gezellige dag gewenst.

Ukulelezaza speelt het nummer Under Paris Skies

Ukulele Ike + de kettingrokende bewonderaarster. (1931)
De gebroken ukulele:



Roy Smeck: Tiger rag



Gelijksoortige muziek in mijn verzameling:
  • cliff edwards(ukulele ike) and his hot combination/1925-1926
  • roy smeck/plays hawaiian guitar, banjo, ukulele and guitar-1926-1949
  • john kameaaloha almeida/strum your ukulele
  • hawaiian mp3's/waikiki is good enough for me
  • hawaiian steel guitar phenomenon/slidin' on the frets
  • kilima hawaiians-bintang sinar-mena-muria minstrels/tropical memories // ... the best of
  • johnny pineapple orchestra/hawaiian holiday
  • hawaiians beachcombers/vacances a hawai
  • times square high lights-the four hawaiian duces
  • gangbusters/nuts to you // stomp stomp
  • crooks/ dutch stringband
  • sons of the desert/the big bamboo
    en niet te vergeten de talrijke choros opnamen met de cavaquinho, de Braziliaanse variant van de ukulele.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
ray bryant-betty carter/meet betty carter and ray bryant = charlie haden quartet west/in angel city = dizzy gillespie-milt jackson-joe carroll/school days = oscar klein-henri chaix/ = phil spitalny music/when your hair has turned to silver = jazz is where you found it/1924-1930 = oscar aleman/en vivo - volume 9 = john kameaaloha almeida/strum your ukulele = gary bartz/music is my sanctuary = gaston bueno lobo/1932-1938 recordings = garoto/compilation (1949-1955) = art farmer/modern art = raphael rabello/rafael sete cordas = the golden gate orchestra/crazy words crazy tunes

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: , ,