Clark Terry-Bob Brookmeyer Quintet

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The 2CD album, released by Lonehill Jazz titled Clark Terry - Bob Brookmeyer Quintet, The Complete Studio Recordings (LonehillJazz LHJ10199 ) is an album a lot of jazz fans have been waiting for. Although the recordings previous had been released on LP, these albums were rare to find; now all studio tracks, recorded in the mid 60s are available.
Clark Terry, trumpet player and master on the flugelhorn (one of my favorite instruments) was born in December 1920 and started his career in the bands of Count Basie and Charlie Barnet. In the 1950s he worked with Duke Ellington, and specialized in Ellington's suites. When he left Ellington he became a staff member of NBC, before he joined the group of Bob Brookmeyer.
Bob Brookmeyer, born in Kansas City December 1929, took up the valve trombone in the early 1950s (he also played the piano) in the piano-less quartet of Gerry Mulligan, where he took over the place of Chet Baker. In 1961 the owner of The Half Note asked Bob Brookmeyer to form a band to play in his club. Bob asked for Clark Terry, but NBC didn't allow Terry to become just a member; so he became one of the leaders and his name came in the band's name: Clark Terry-Bob Brookmeyer Quintet. They played in the club for years, without actually making records. In November 1964 they recorded for a Mainstream album labeled Quintet. Some great tracks are Blindman Blindman, a typically Herbie Hancock composition (á la Watermelon Man ) and the Thelonious Monk composition Straight No Chaser.
A surprise is the track Tete A Tete with a great arranged opening and a surprise: a stride piano solo by Roger Kellaway. While listening to this album it feels good to learn how good the sounds of these two men match together; the flügelhorn and the trombone ( Bob Brookmeyer plays the valve trombone); a great cooperation. The band made two more sessions the years to follow. One of the tracks, the well known Battle Hymn of the Republic, was, according the liner notes, the favorite of Frank Canterino, the chief-in chief of the Half Note: He would come out of the kitchen when they played that tune and as Clark said they called the tune "Getting Frank Out Of The Kitchen".
This 2CD, with all quintet studio recordings, made by this great Clark Terry-Bob Brookmeyer combo contains a lot of good music, played by a group that became famous for his live performances. I love to share with you a fragment of a concert made during an European trip in February 1965, where they played at the Jazz 625 TV-show, presented by Humphrey Lyttelton. You can see Clark Terry on the flugelhorn, Bob Brookmeyer on the valve trombone, Laurie Holloway at the piano, Rick Laird on bass and Alan Ganley on drums. Enjoy Straight No Chaser.

AT RANDOM:
Two Loves - MORTON DOWNEY and the CAMEL Orchestra. Recorded New York City February 1932 for Hit of the week ( HOW C-2-3)


Time exposure for the 31st of January:
1938:

• night and day / my sweet / souvenirs / daphne / stompin' at decca = quintette du hot club de france

1948:

• mop mop = swiss bebop team

1988:

• angry / bienville blues / cake-walking babies from home / candy lips / dreaming the hours away / i want a girl /let's sow wild oats / lonesomest gal in town / mabel's dream / midnight fire alarm / shout' em aunt tilly /smoky mokes = scat cats

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

hit of the week/how C-1-2-how F-1-2 = sylvain luc-jean-marc jafet-andré ceccarelli/sud = clark terry-bob brookmeyer/jazz 625 (dvd) = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio sessions (2) = oscar klein-henri chaix/ (lp) = les tresors du jazz/1956 - cd 57

Retrospect
What Kind Of Cough Is Serious?


Nederlands ( To the English translation )
De dubbel-CD van Lonehill Jazz The Clark Terry - Bob Brookmeyer Quintet, The Complete Studio Recordings (LonehillJazz LHJ10199 ) is zo'n plaat waar jazzfans al jaren op hebben gewacht. Hoewel de opnamen al eens op LP verschenen, waren ze lastig te vinden - nu zijn alle studio-opnamen uit het midden van de jaren zestig opnieuw uitgebracht.

Clark Terry, trompettist en meester op de bügel (één van mijn favoriete instrumenten) werd geboren in december 1920 en begon zijn carriere in bands van Count Basie en Charlie Barnet. Midden jaren vijftig werkte hij bij Duke Ellington, waarin hij zich vooral specialiseerde in zijn suites. Hij verliet het orkest van Duke Ellington voor een baan in de staf van NBC. Daar zat hij, toen Bob Brookmeyer hem vroeg om lid te worden van zijn band. Bob Brookmeyer, geboren in Kansas City december 1929 begon met de trombone ter hand te nemen ( hij speelt ook piano) begin jaren vijftig in het pianoloze kwartet van Gerry Mulligan, waar hij de plaats van Chet Baker innam. In 1961 vroeg de eigenaar van de Half Note hem om een eigen band op te richten waarmee hij in de club kon spelen. Bob vroeg Clark Terry, die alleen mee mocht doen van NBC als hij één van de leiders kon worden; de Clark Terry-Bob Brookmeyer Quintet was geboren. Ze speelden in de club met veel succes zonder dat het echt tot opnamen kwam. In november 1964 namen ze hun eerste plaat op voor het Mainstream label, getiteld Quintet. Een schitterend nummer is Blindman Blindman, een typisch Herbie Hancock compositie, waarin je zijn Watermelon Man in terug hoort en de Thelonious Monk compositie Straight No Chaser.
Het openingsnummer is een sterke start: Tete A Tete, met daarin een sterk gearrangeerde opening en een verrassende stride-piano solo van Roger Kellaway. Als je naar deze plaat luistert voel je hoe goed beide instrumenten bij elkaar passen; de bügel van Terry en de ventieltrombone van Brookmeyer. De band maakte in de daaropvolgende jaren nog twee opnamesessies. Eén van die nummers, het bekende Battle Hymn of the Republic was het favoriete nummer van Frank Canterino, de uitbater van de Half Note: He would come out of the kitchen, when we played it and as Clark said they called the tune "Getting Frank Out Of The Kitchen". (Als het nummer werd gespeeld kwam hij de keuken uit en Clark Terry noemde het steevast: Getting Frank Out Of The Kitchen (Hoe krijg ik Frank uit de keuken))
Deze dubbel-CD, met alle quintet studio-opnamen bevat een prachtig overzicht van dit schitterende quintet, dat beroemd was om zijn live uitvoeringen. Ik vond een mooi fragment opgenomen tijdens een Europese tournee in de BBC TV-studio, waar Humphrey Lyttelton zijn Jazz 625 programma's opnam. Het nummer Straight No Chaser werd opgenomen in februari 1965 met Clark Terry op de bügel, Bob Brookmeyer op de ventieltrombone, Laurie Holloway piano, Rick Laird bas en Alan Ganley slagwerk.

AT RANDOM:
Two Loves - MORTON DOWNEY and the CAMEL Orchestra. Opgenomen New York City February 1932 for Hit of the week ( HOW C-2-3)


Tijdopname voor 31 januari:
1938:

• night and day / my sweet / souvenirs / daphne / stompin' at decca = quintette du hot club de france

1948:

• mop mop = swiss bebop team

1988:

• angry / bienville blues / cake-walking babies from home / candy lips / dreaming the hours away / i want a girl /let's sow wild oats / lonesomest gal in town / mabel's dream / midnight fire alarm / shout' em aunt tilly /smoky mokes = scat cats

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
hit of the week/how C-1-2-how F-1-2 = sylvain luc-jean-marc jafet-andré ceccarelli/sud = clark terry-bob brookmeyer/jazz 625 (dvd) = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio sessions (2) = oscar klein-henri chaix/ (lp) = les tresors du jazz/1956 - cd 57


Retrospect
What Kind Of Cough Is Serious?
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

I Remember Clifford

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today a great composition by Benny Golson: I Remember Clifford.

Art Blakey and The Jazz Messengers: Lee Morgan,Benny Golson, Bobby Timmons,Jymie Merritt ( 1958)
I Remember Clifford was written by Benny Golson as a so-called threnody, a mourning for his friend and collegue Clifford Brown who passed away in a car accident June 1956. By that time Benny Golson played in the Dizzy Gillespie band and became known as a composer. One of his first great compositions, now a standard, was I Remember Clifford. Benny Golson, although a gifted tenor saxophone player with a smooth tone is nowadays a great composer and arranger. I love to show you a rather recent fragment in which you can hear and see him in a 2000 concert with some great musicians as Curtis Fuller on trombone, Mulgrew Miller at the piano, Buster Williams bass and Carl Allen drums.

Benny Golson - Terneuzen 1999

I remember I heard Benny Golson at the a concert in the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen (southwest part of The Netherlands) April 1999 where he performed as a guest with the Cyrus Chestnut Trio, featuring Benny Golson on tenor saxophone, Cyrus Chestnut at the piano, Kengo Nakamura bass, Neil Smith drums. I remember that I was at the sound check before concert and they discussed the tunes they were going to play. Of course they might have played I Remember Clifford and Blues March, no doubt about that, but I remember how Benny Golson was discussing and arranging some tunes before concert he wanted to perform.

Two years ago I heard Benny Golson playing at the North Sea Jazz Festival in Rotterdam July 2006 with his Benny Golson All Stars, featuring Benny Golson on tenorsax, Roy Hargrove on the trumpet and flügelhorn, Eddie Henderson trumpet, Lynn Arriale piano, Buster Williams bass and Al Foster drums.
Roy Hargrove - Terneuzen April 2007
Regular visitors of my Keep swinging blogs know that I love Roy Hargrove's trumpet playing, or better, his ballads on the flügelhorn. A great instrument for ballads, especially in the hands of Roy. That's why I love to finish this blog with Roy's version of I Remember Clifford.

AT RANDOM:
AT RANDOM: Blues For Pat - JOSHUA REDMAN Quartet: Joshua Redman tenor sax, Pat Metheny guitar, Charlie Haden bass and Billy Higgins drums. Recorded live at the Village Vanguard in New York 1993.


Time exposure for the 30th of January:
1928:

• minglewood blues = cannon jug stompers
• i heard the voice of a pork chop = jim jackson
• what do you say = ted wallace o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
joshua redman/wish = benny golson/and the philadelphians = mose allison/sings = dan barrett/international swing party = luperce miranda/historia de um bandolim = benny golson/one day, forever



Retrospect
Phil Woods


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag staat een schitterende compositie van Benny Golson centraal: I Remember Clifford.

Art Blakey and The Jazz Messengers: Lee Morgan,Benny Golson, Bobby Timmons,Jymie Merritt ( 1958)
I Remember Clifford werd geschreven door Benny Golson ter nagedachtenis aan zijn vriend en collega Clifford Brown die in juni 1956 bij een verkeersongeluk omkwam. Benny Golson speelde toen bij het orkest van Dizzy Gillespie en begon naam te maken als arrangeur en componist. Eén van zijn eerste grote composities was I Remember Clifford, nu een standard, die op het repertoire van bijna elke muzikant, meest trompettisten, staat. Benny Golson, zelf een begenadigd solist op tenorsax, is nog steeds één van de beste componisten en arrangeurs. Ik vind het leuk om een fragment te laten zien waarin je hem meer recent aan het werk kunt zien in een concert uit 2000 met Curtis Fuller op trombone, Mulgrew Miller achter de piano, Buster Williams bas en Carl Allen op slagwerk.

Benny Golson - Terneuzen april 1999
Ik herinner me Benny Golson tijdens een concert in de Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen in April 1999 waar hij optrad als gast bij het Cyrus Chestnut Trio, met Benny Golson op tenorsax, Cyrus Chestnut piano, de Japanner Kengo Nakamura bas en Neil Smith slagwerk. Ik herinner me dat ik al vroeg in de zaal was, toen de soundcheck nog bezig was. Er werd nog druk overlegd wat ze zouden gaan spelen; uiteraard zal I Remember Clifford en Blues March, nog zo'n Benny Golson standard, niet ontbroken hebben - dat weet ik niet meer, maar ik herinner me wel dat Benny Golson tot vlak voor het concert nog aanwijzingen aan het geven was en arrangementen aanreikte voor te spelen nummers.
Twee jaar geleden hoorde ik Benny Golson tijdens het Rotterdamse North Sea Jazz Festival in juli 2006 met zijn Benny Golson All Stars, waarin Benny Golson samen speelde met Roy Hargrove en Eddie Henderson; twee meesters op de trompet, Lynn Arriale op piano, Buster Williams bas en Al Foster slagwerk.
Roy Hargrove - Terneuzen april 2007
Wie deze Keep swinging weblog regelmatig bezoekt, weet hoe veel ik houd van het trompetspel van Roy Hargrove, of beter gezegd van zijn ballads gespeeld op de bügel. Vandaar ook dat ik wil eindigen met een versie van I Remember Clifford gespeeld door Roy Hargrove op de bügel.

AT RANDOM:
Blues For Pat - JOSHUA REDMAN Quartet: Joshua Redman tenorsax, Pat Metheny gitaar, Charlie Haden bas en Billy Higgins slagwerk. Opgenomen in de Village Vanguard New York 1993.

Tijdopname voor 30 januari:
1928:

• minglewood blues = cannon jug stompers
• i heard the voice of a pork chop = jim jackson
• what do you say = ted wallace o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
joshua redman/wish = benny golson/and the philadelphians = mose allison/sings = dan barrett/international swing party = luperce miranda/historia de um bandolim = benny golson/one day, forever




Retrospect

Phil Woods


Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Lighthouse All-Stars

( Naar de Nederlandse vertaling.)
In the 1950s the southern California seashore club The Lighthouse in Hermosa Beach (Cal) became a standard in west coast jazz music. In 1949 Howard Rumsey, who had been a bass player in the Stan Kenton's band, and John Levine, owner of the Lighthouse, decided to start a jam session on a weekly base. Each Sunday afternoon musicians from the west coast gathered in the Lighthouse and played from two o'clock in the afternoon, up to, most of the time, two o'clock at night.

A lot of people, who were enjoying beach life came to these sunday concerts. Sunday we had jazz all day, Shorty Rogers remembered, the Lighthouse is just half a block from the beach. People would come into the club in their bathing suits in the afternoon. And at two in the morning, when we closed some of them would still be sitting there in their swinsuits. The musicians who played on these jam sessions called them selves The Lighthouse All-Stars and you could find all kinds of well known west coast jazz musicians in it like Shorty Rogers, Maynard Ferguson, Milt Bernard, Shelly Manne and Jimmy Giuffre, who loved to play jazz near their homes.

In February 1953, now 55 years ago, the Howard Rumsey's Lighthouse All-Stars recorded for the first time eight tracks, which were released by Contemporary, and reissued in 1991 on an Original Jazz Classics (OJCCD-151-2). This record might be hard to find, but five of these first tracks were reissued on the 2006 Saga Modern Series CD West Coast Jazz Live - The Lighthouse Concerts and has two more sessions ( May 1953 and June 1955) made by the Howard Rumsey's Lighthouse All-Stars.
The Jazz On The Westcoast - The Lighthouse documentary by film maker Ken Koenig gives some interesting shots in a preview.

I found a fragment from a 1965 TV-show with the Lighthouse All-Stars featuring Bob Cooper on tenor sax (also present on the May 1953 and 1955 recordings), Bobby Bryant on trumpet, Forrest Westbrooke on piano, an unknown bass player and a great drummer Doug Sides, I heard last year as the accompanist of Roberta Gambarini in Porgy en Bess - Terneuzen (The Netherlands). I love to share this fragment with you.

AT RANDOM:
Think Of One - WYNTON MARSALIS Sextet: Wynton Marsalis trumpet, Branford Marsalis soprano- and tenor sax, Kenny Kirkland piano, Jeffrey Watts drums, Phil Bowler and Ray Drumond bass. Recorded in 1983.

Time exposure for the 29th of January:
1953:

• ballad / rocker / walkin' shoes = gerry mulligan tentette

1973:

• wild man blues = new black eagle jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
wynton marsalis/think of one = oscar aleman/caseta lado 2/3 = donald harrison quintet/for art's sake = hit of the week/how 1157-how L3 = blindfold test #28/marty jazz = luperce miranda/historia de um bandolim = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio sessions (2)


Retrospect
Conte Candoli


Nederlands ( To the English translation )

In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd de strandtent The Lighthouse in Hermosa Beach - Zuid Californië (USA) het symbool van de West Coast Jazz. In 1949 besloten Howard Rumsey, zelf altijd bassist geweest in de band van Stan Kenton, en John Levine, uitbater van de Lighthouse, een wekelijkse jamsessie te gaan organiseren. Elke zondagmiddag verzamelden muzikanten zich in The Lighthouse om er te spelen en dat ging vaak door tot twee uur 's nachts.

Veel strandgasten, sommigen nog in zwemkleding, bezochten deze jamsessies op zondagmiddag. Sunday we had jazz all day, herinnert Shorty Rogers zich, the Lighthouse is just half a block from the beach. People would come into the club in their bathing suits in the afternoon. And at two in the morning, when we closed some of them would still be sitting there in their swinsuits. ( = Op zondag was er de hele dag jazz te horen. De Lighthouse lag vlak bij het strand. Het gebeurde dat mensen 's middags in hun badpak kwamen luisteren en er 's nachts nog steeds waren, in hun zwemkleding. ). De musici, die op deze wekelijkse bijeenkomsten speelden gingen zich de Lighthouse All-Stars noemen en je vond er allerlei, later beroemd geworden musici in als Shorty Rogers, Maynard Ferguson, Milt Bernard, Shelly Manne en Jimmy Giuffre; allemaal mensen, die het fijn vonden vlak bij huis te kunnen spelen.

In februari 1953, nu 55 jaar geleden, namen de Howard Rumsey's Lighthouse All-Stars voor het eerst acht nummers op, die uitgebracht werden op een Contemporary LP en later uitkwamen op een CD te vinden op een Original Jazz Classics (OJCCD-151-2) uit 1991. Deze plaat is nu niet meer te vinden, maar gelukkig zijn vijf van de acht nummers ook te vinden in de Modern Series van Saga West Coast Jazz Live - The Lighthouse Concerts ( Saga 983 975 ). Op deze schitterende plaat staan nog twee extra sessies ( mei 1953 en juni 1955), gemaakt door de Howard Rumsey's Lighthouse All-Stars.
Er is over dit etablisement door Ken Koenig een documentaire gemaakt getiteld The Jazz On The Westcoast - The Lighthouse; een voorbeschouwing geeft interessante informatie en beelden.

Ik vond een fragment uit 1965 van deze Lighthouse All-Stars, tien jaar na de Saga CD opnamen, dat ik jullie niet wil onthouden. Je ziet tenorsaxofonist Bob Cooper, die ook al in de 1953 (mei) en 1955 opnamen meespeelt, met verder Bobby Bryant op trompet, Forrest Westbrooke op piano, een onbekend gebleven bassist en een geweldige drummer: Doug Sides, die ik afgelopen najaar bij Roberta Gambarini hoorde spelen in Porgy en Bess - Terneuzen ( 6 oktober 2007). Geniet van deze oude TV-opnamen.

AT RANDOM:
Think Of One - WYNTON MARSALIS Sextet: Wynton Marsalis trompet, Branford Marsalis sopraan- en tenorsax, Kenny Kirkland piano, Jeffrey Watts slagwerk, Phil Bowler en Ray Drummond bas. Opgenomen in 1983.


Tijdopname voor 29 januari:
1953:

• ballad / rocker / walkin' shoes = gerry mulligan tentette

1973:

• wild man blues = new black eagle jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

wynton marsalis/think of one = oscar aleman/caseta lado 2/3 = donald harrison quintet/for art's sake = hit of the week/how 1157-how L3 = blindfold test #28/marty jazz = luperce miranda/historia de um bandolim = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio sessions (2)

Retrospect

Conte Candoli

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Leave 'Em Laughing

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 28th of January 1928, eighty years ago, the Stan Laurel (1890-1965) and Oliver Hardy (1892-1957) two-reeler, Leave 'Em Laughing was released as a side film in the Hal Roach All Star Series. It is an early and not so well known example of a Laurel and Hardy short.

Oliver Hardy en Stan Laurel in Leave 'Em Laughing (1928)
The story is very simple: Stan has a terrible toothache in the middle of the night. He can't sleep and so can't Oliver of course. This first act is rather slow in action, but has a lot of typically Laurel and Hardy jokes like the nail on the floor and the leaking water bag. In the second act the next day they finally visit the dentist; portrayed like a cruel tyrant, not a very inspiring confidence in Stanley's eyes, but Oliver tries to reassure Stan, which cost him one of his teeth. When he tries to get Stan into the dentist chair, they both get an overdoses of laughing gas.
Stan Laurel, Oliver Hardy and Edgar Kennedy in Leave 'Em Laughing (1928)

In the third act they drive their car, a Ford Touring, as two drunk men; bumping into each car they see. In the middle of a crossing a policeman ( played by Edgar Kennedy ( 1890-1948), nicknamed Mr. Slow Burn - if you've seen the film you know why .... ) tries to regulate the traffic and when he finally, provoked by the two men, wants to arrest them in their own car, they got ducking in the last shot. A well known typically Laurel and Hardy end ..... The street scenes were filmed in Culver City, the MGM film street used in most of their films. Piet Schreuder, a Dutch graphic developer, made a documentary about this city. I wrote about it in a previous contribution a year ago

This eighty years old silent film, is one of those great Laurel and Hardy classics, that have been preserved on DVD. The humor is recognizable, but too slow for modern kids, I guess, but, old "kids" like me, still enjoy these classics now-and-then.

I found the film, Leave 'M Laughing, on an internet page, so if you like you can view the complete film. Enjoy it.

RANDOM:
Canal Street Blues - DUTCH SWING COLLEGE BAND: Michael Varekamp trumpet, Bert Boeren trombone, Bob Kaper clarinet and alt sax, Fred McMurray piano, Adrie Braat bass and Bob Dekker drums. Recorded in July 1998 at the North Sea Jazz Festival in The Hague (The Netherlands).

Time exposure for the 28th of January:
1928:

• leave 'em laughing = stan laurel - oliver hardy
• oh gee oh joy = ben selvin o
• back in your own backyard = paul whiteman o

1978:

• moment's notice = chick corea-lionel hampton
• our delight = tommy flanagan-hank jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

dutch jazz giants/dutch swing college band - volume 5 = jazzland/original jazz classics sampler = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 3-4 (2) = booker little/and friend = lou donaldson/lush life = jackie mclean/contour (2lp) = oscar peterson/l' art d'oscar peterson (3 LP) = count basie/count basie jam - 1977 = jacob do bandolim/volume 2 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = erroll garner/play piano play (2lp) = red garland quintet/junction (2lp)

Retrospect
Een meisje van 75 (A 75 year old girl )


Nederlands ( To the English translation )
Op 28 januari 1928, tachtig jaar geleden, kwam de Stan Laurel (1890 - 1965) en Oliver Hardy (1892-1957)two-reeler, Leave 'em Laughing, uit in de bioscopen als een voorfilm in de Hal Roach All Star Serie. Het is één van die vroege stomme films en één van hun minder bekende. Sommige grappen werden in latere films verder uitgediept.

Oliver Hardy en Stan Laurel in Leave 'Em Laughing (1928)

Het verhaal is eenvoudig: Stan heeft midden in de nacht last van een vreselijke kiespijn. Hij kan er niet van slapen en ligt er wakker van; Ollie dus ook. In de eerste act gebeurt er weinig, maar er zitten een heleboel typische Laurel en Hardy elementen in, zoals de spijker op de vloer en de lekkende waterzak. In de tweede act zitten ze samen bij de tandarts, uitgebeeld als een wrede tiran; iemand die in Stan's ogen weinig vertrouwen uitstraalt, maar Olivier bagatelliseert dit en probeert Stan te overtuigen door zelf in de stoel te gaan zitten. Dat kost hem een goede kies. Als hij Stan met geweld in de stoel probeert te krijgen gaat er iets fout met de apparatuur en krijgen ze beiden een overdosis lachgas binnen.

Stan Laurel, Oliver Hardy en Edgar Kennedy in Leave 'Em Laughing (1928)

In het derde deel rijden ze, nog steeds onder invloed van het lachgas, in hun Ford Touring, als twee beschonken mannen door de stad. Geen enkele voertuig ontkomt, tot grote hilariteit, aan hun botsauto. Midden op een kruispunt probeert een verkeersagent ( gespeeld door Edgar Kennedy (1890-1948), die zijn bijnaam Mr. Slow Burn hier eer aan doet) het verkeer in goede banen te leiden, maar het provocerend gedrag van de twee mannen leidt uiteindelijk tot een arrestatiepoging, die uitloopt op de klassieke scene van de auto, die in een bouwput op straat helemaal kopje ondergaat, inclusief alle inzittenden; een typisch Laurel en Hardy einde. De straat waar het allemaal gespeeld is, ligt in Culver City, de MGM filmstad. Piet Schreuder, een Nederlands grafisch ontwerper heeft hierover een schitterende documentaire gemaakt, waarover ik in een eerder blog geschreven heb.

Deze tachtig jaar oude stomme film is één van die Laurel and Hardy klassiekers, die je bij blijven. De film is te vinden op verschillende videos en DVDs. De humor is herkenbaar doch traag, dus of de jeugd-van-tegenwoordig de rust kan vinden de trage verhaallijn te volgen, is de vraag. De oudere-jeugd, waar ik me al een beetje toe reken, zal zeker genieten van dit soort jeugdherineringen.

Ik vond de film, Leave 'Em Laughing op een internetpagina, waar je hem helemaal kunt bekijken. Veel plezier ermee.

AT RANDOM:
Canal Street Blues - DUTCH SWING COLLEGE BAND: Michael Varekamp trompet, Bert Boeren trombone, Bob Kaper klarinet en altsax, Fred McMurray piano, Adrie Braat bas en Bob Dekker drums. Opgenomen in juli 1998 op het North Sea Jazz Festival in Den Haag.

Tijdopname voor 28 januari:
1928:

• leave 'em laughing = stan laurel - oliver hardy
• oh gee oh joy = ben selvin o
• back in your own backyard = paul whiteman o

1978:

• moment's notice = chick corea-lionel hampton
• our delight = tommy flanagan-hank jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
dutch jazz giants/dutch swing college band - volume 5 = jazzland/original jazz classics sampler = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 3-4 (2) = booker little/and friend = lou donaldson/lush life = jackie mclean/contour (2lp) = oscar peterson/l' art d'oscar peterson (3 LP) = count basie/count basie jam - 1977 = jacob do bandolim/volume 2 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = erroll garner/play piano play (2lp) = red garland quintet/junction (2lp)

Retrospect
Een meisje van 75

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ground Gripper Foot Exercise Record

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Most of the time I spread my passion for jazz or jazz releated subjects on this daily Keep swinging blog, but I'm also fascinated by record collecting: like these great 1930s Durium cardboard advertisement records.
Thanks to Jerry from Amsterdam, I found an image of an early 17 cm ( 7-inch) Durium advertisement record made for the Ground Gripper Shoe Company Inc. . Now I have an image of this record, I have to revisited the discographical information for this record in the Durium Advertisement and Custom Records Discography for this record. The info on the record reads:

C 100 B 18 GROUND GRIPPER FOOT EXERCISE RECORD
DURIUM Reg US M’F’R’D BY DURIUM PRODUCTS CORPORATION

It is difficult to locate the recording date, as there are but few DURIUM advertisement records left from the DURIUM PRODUCTS CORPORATION that lasted until the summer of 1931. I think this one, which seems to be the start of a "new" series ( the matrix number C 100 (matrices) B (take) 18 (stamper) suggests so ) could have been released as one of the last items released by the corporation before it broke in the summer of 1931, as the new DURIUM PRODUCTS INC. had a serie of small advertisement and custom records, catalogued in an A, B, N and X -series. It is a fact that most of these records are much smaller ( 10 cm - 4-inch) (labeled as DURIUM JUNIOR), but in the X-series the later releases are the same seize as this item. This record might be the only one, up to now, from that C-series. It is a fact that the label looks like the early DURIUM PRODUCTS INC. labels.
On the reverse you can read: RIGID SHOES RUINING NATION’S FEET most foot troubles are caused by cramping the feet into unnaturally shaped shoes with rigid unyielding arches. Under these conditions the feet are unable to exercise, retain their muscular strenght or natural shape. The printed text on the reverse raises a corner of the veil about what's to be heard on the record itself: The exercises on this record are designed to help counteract the effect of improper footwear. ...... Exercise this way regularly, morning and night, bare footed. This is nature’s own method for assuring foot health. And of course you should find yourself a pair of Ground Gripper Shoes: And, the sensible second step is to wear Ground Gripper shoes, which are designed to give the toes plenty of room, to strengthen the arches, and to assure graceful balance and walking. ..... Exercise your feet regularly and better yet wear Ground Gripper shoes every day for foot comfort and foot health. Of course you can visit a Ground Gripper shoe shop to show your feet, where they will analyse your feet free and in a scientific way: If you feel Visit your Ground Gripper shoe store and have a Gripper Graph analysis made of your feet. This is the scientific way to find out what is wrong and how to correct it. There is no charge for this service. GROUND GRIPPER SHOES WITH THE FLEXIBLE ARCH For Men, Women and Children . Printed aroud the edge of the record: Exercise Your Feet Back To Normal Health. I believe that advertisements haven't changed in 80 years ..... If you love to read the complete printed text on the reverse, visit the site with the description of this record in my online Durium Advertisement and Custom Records Discography.

A 1929 share for the Ground Gripper Shoe company, Inc.

Thanks Jerry, for pointing me to this unpublished record label up to now. It has been inserted in my online discography. This contribution has also been published in my Hit of the week web log. ( http://hitoftheweek.blogspot.com/)

A lot of these small cardboard advertisement records are to be found on the Complete Hit of the Week Recordings, released on three ( number four is planned) 2CDs by Archeophone Records.

Keep swinging

Durium

keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
WITCHCRAFT - OSCAR PETERSON Trio: Oscar Peterson piano, Ray Brown bass and Ed Thigpen drums. Recorded in Paris on the 18th of May 1959


Time exposure for the 27th of January:
1928:

• i ain't got nobody / third rail = california ramblers
• make believe = paul whiteman o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
oscar peterson trio/with ray brown - ed thigpen 1959 = arturo sandoval/live at the hotel nacional - havana 1986 (2) = herbie hancock/takin' off (lp) = kenny dorham/round about midnight at the cafe bohemian (2) = jean-michel pilc trio/welcome home = miles davis/in person at the blackhawk, san francisco complete - volume 2 - saturday (2) = george van eps-howard alden/hand-crafted swing = west coast jazz live/the lighthouse concerts


Retrospect
Roda do Choro Longophon


Nederlands ( To the English translation )
De meeste onderwerpen in deze dagelijkse Keep Swinging web log gaan over jazz of aanverwante muziek, maar soms ook over het verzamelen van oude gramofoonplaten, zoals de kartonnnen Durium advertentieplaatjes uit de jaren dertig. Vandaag is het weer zo ver .......

Dankzij Jerry uit Amsterdam, vond ik een afbeelding van een kartonnen 17 cm Durium advertentieplaat gemaakt voor de Ground Gripper Shoe Company, Inc. . Nu ik voor het eerst het plaatje onder ogen heb, moet ik de discografische informatie in mijn online Durium Advertisement and Custom Records Discography voor deze uitgave wat aanpassen. Op het label staat:

C 100 B 18 GROUND GRIPPER FOOT EXERCISE RECORD
DURIUM Reg US M’F’R’D BY DURIUM PRODUCTS CORPORATION

Het is niet mogelijk om de opnamedatum voor dit plaatje precies te bepalen, aangezien er maar een paar plaatjes gemaakt zijn door de DURIUM PRODUCTS CORPORATION. Dit bedrijf bestond tot de zomer van 1931, waarna het failliet ging en overgenomen werd. Ik vermoed dat dit plaatje met het het nummer C 100 (matrix nummer) b (take) 18 (stamper (=stempel) ) gemaakt is in de overgangsperiode tussen beide firma's. De doorstart kreeg de naam DURIUM PRODUCTS INC., die een serie plaatjes uitgaf met het voorvoegsel A, B , N en X. Mogelijk dus, dat deze C 100 het eerste nummer is van de C-serie, waarvan, tot op heden, overigens, alleen dit ene plaatje boven water gekomen is. Hoewel de meeste van deze plaatjes niet groter waren dan zo'n 10 cm, en als DURIUM JUNIOR gelabeld werden, zijn er in de X-serie ook grotere uitgaven bekend; feit is in ieder geval dat het label weliswaar nog de oude firmanaam op het label heeft, maar de label kenmerken van een vroege DURIUM PRODUCTS INC. plaat heeft.
Op de achterkant staat te lezen: RIGID SHOES RUINING NATION’S FEET (= Stijve Schoenen Zijn Slecht Voor Onze Voeten). De gedrukte tekst vertelt ons wat er op het plaatje staat, namelijk oefeningen, om je voeten, die in veel te nauwe schoenen opgesloten gezeten hebben, weer nieuw leven in te blazen. Most foot troubles are caused by cramping the feet into unnaturally shaped shoes with rigid unyielding arches. Under these conditions the feet are unable to exercise, retain their muscular strenght or natural shape. The exercises on this record are designed to help counteract the effect of improper footwear. Gewoon elke ochtend en avond even de sokken uit en het plaatje opzetten. Exercise this way regularly, morning and night, bare footed. Uiteraard is de volgende stap om die te nauwe schoenen weg te gooien en Ground Gripper schoenen kopen. And, the sensible second step is to wear Ground Gripper shoes, which are designed to give the toes plenty of room, to strengthen the arches, and to assure graceful balance and walking. ..... Exercise your feet regularly and better yet wear Ground Gripper shoes every day for foot comfort and foot health. En als je wilt weten in hoeverre je voeten al geruineerd zijn, dan kun je in de Ground Gripper schoenenwinkel de problemen wetenschappelijk en gratis laten onderzoeken. GROUND GRIPPER SHOES WITH THE FLEXIBLE ARCH For Men, Women and Children. Rondom deze wervende tekst vind je de tekst: Exercise Your Feet Back To Normal Health (Maak Je Voeten Weer Gezond Met Deze Oefeningen). Leuk toch ..... wat is er eigenlijk veranderd in tachtig jaar reclame? Als je de hele tekst in het Engels wilt lezen kijk dan bij dit plaatje op de online Durium Advertisement and Custom Records Discografie.
Een aandeel van de Ground Gripper Shoe Company, Inc. uit 1929

Bedankt Jerry, dat je me op dit plaatje wees. Het label staat nu in de online discografie. Deze bijdrage is ook geplaatst in de Hit of the Week Web Log ( http://hitoftheweek.blogspot.com ) in het Engels.

Een heleboel van deze advertentieplaatjes zijn terug te vinden in The Complete Hit of the Week recordings, een set van (straks) vier dubbel-CDs uitgebracht door Archeophone Records.

Keep swinging

Durium

keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
WITCHCRAFT - OSCAR PETERSON Trio: Oscar Peterson piano, Ray Brown bas en Ed Thigpen slagwerk. Opgenomen in Parijs op 18 mei 1959


Tijdopname voor 27 januari:
1928:

• i ain't got nobody / third rail = california ramblers
• make believe = paul whiteman o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
oscar peterson trio/with ray brown - ed thigpen 1959 = arturo sandoval/live at the hotel nacional - havana 1986 (2) = herbie hancock/takin' off (lp) = kenny dorham/round about midnight at the cafe bohemian (2) = jean-michel pilc trio/welcome home = miles davis/in person at the blackhawk, san francisco complete - volume 2 - saturday (2) = george van eps-howard alden/hand-crafted swing = west coast jazz live/the lighthouse concerts

Retrospect
Roda do Choro Longophon

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Guy Van Duser

THIS IS THE 700th KEEP SWINGING BLOG / DIT IS DE 700ste KEEP SWINGING BLOG
( Naar de Nederlandse vertaling.)
Yesterday morning I played myself a great album in my car on my way to work, titled Guy Van Duser - American Finger Style Guitar. This record, released by Rounder, realy is a gem. It contains nearly twenty tracks, most played by Guy Van Duser on the guitar and accompanied by Billy Novick on the clarinet and soprano sax (and a great solo on Sweet Georgia Brown on the pennywhistle), Michael Avery on drums and Chester Schmitz whistler. Leon Collins is to be heard as tap dancer.
It contains tunes from the good old American Song book, like Chattanooga Choo Choo, As Time Goes By, I Can't Give You Anything But Love and the forementioned Sweet Georgia Brown. He is an expert in the so-called Finger Style guitar, a kind of guitar playing that was described in a previous blog, titled Fingerstyle Jazz Guitar made by my co-editor Joergen Larsen, who is a great admirer of this kind of music. Guy Van Duser, who learned to play the piano and accordion as a kid, started to play the guitar when he was a teenager. When he heard, one day, the music made by Chet Atkins, in the fingerstyle guitar, he knew that he wanted to make that kind of music. As a teenager he played the bass for some times in a bluegrass band. He specialiced in the so-called stride guitar, a technique playing the old stride piano tunes on the guitar using his thumb to play the bass notes. The stride piano style, as played by giants like James P.Johnson, Willie The Lion Smith and Fats Waller can now be heard played by Guy Van Duser in a way you don't hear often. Enjoy his Alligator Crawl as originally played by Fats Waller.
In an interview he explained why he loved to play these stride guitar tunes, as he became tired of playing ragtime tunes on his guitar, a kind of stuff often played by early pioneers like George Van Eps and so. These stride piano tunes are to be played more free flowing, with some more swing. He also demonstrates that you can play marches on the guitar in a way that it seems as if you hear all instruments. A famous arrangement he made was from the well known Stars and Stripes Forever, the final track on this great album, even played by his great hero Chet Atkins.

Billy Novick and Guy Van Duser.

This great album, released by Rounder records - American Finger Style Guitar ( Rounder CD 11533 ) was one of his first for this label, released in 1987. Others followed like Stride Guitar, an album I still hope to find somewhere; the great tribute to Chet Atkins album, titled Staying on the Atkins Diet ( Poor Jack label) and Live from Boulevard Music ( Major Label). I love to share with you a great example of Guy Van Duser's fingerstyle guitar playing in a fragment from the Jelly Roll Morton tune the Wolverine Blues.

AT RANDOM:
Squeeze Me - TINY PARHAM and his MUSICIANS: (probably) Ray Hobson cornet, Ike Covington trombone, Charles Johnson and unknown, reeds, Tiny Parham piano, Mike McKendricks banjo and guitar, Milt Hinton bass, Ernie Marrero drums and Tomy Brookins vocal. Recorded in Chicago on te 4th of November 1930 for Victor.

Time exposure for te 26th of January:
1928:

• let's misbehave / mine all mine = bluebirds
• polly = fred rich hotel astor o

1978:

• dope head blues / market street stomp / my old flame / some spring with princess beans / stevedore stomp /what'll you do / zulu wail = limehouse jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
tiny parham and his musicians/vol. 2 = guy van duser/american finger style guitar = lee morgan/delightful = rob agerbeek trio/full house = lost chords/white musicians and their contribution to jazz (2)


Retrospect
Chet Baker Cools Out Dino Sete Cordas


Nederlands ( To the English translation )

Gistermorgen speelde ik een fantastische CD af in de auto op weg naar mijn werk, getiteld Guy Van Duser - American Finger Style Guitar. Deze plaat uitgegeven door Rounder is een juweelje. Het bevat bijna 20 nummers met Guy Van Duser op de gitaar, begeleid door Billy Novick op klarinet en sopraansax ( en op de pennywhistle ( = letterlijk fluitje-van-een-cent ) met een geweldige uitvoering van Sweet Georgia Brown), Michael Avery op slagwerk, Chester Schmitz als kunstfluiter en Leon Collins, die te horen is als tap dancer.
De titels zijn alle gekozen uit het bekende repertoire van het American songbook en bevat titels Chattanooga Choo Choo, As Time Goes By, I Can't Give You Anything But Love en het eerder genoemde Sweet Georgia Brown. Guy Van Duser is een expert in de zogenaamde Finger Style gitaar, een manier van gitaar bespelen, waarbij de noten meer indvidueel dan als akkoorden ten gehore gebracht worden. In een eerdere bijdrage, gemaakt door Joergen Larsen, zelf een groot liefhebber van deze muziek, wordt deze stijl in het Engels gedefinieerd: Fingerstyle Jazz Guitar. Guy Van Duser leerde als kind piano en accordeon spelen, maar dat was geen echt succes. Als tiener pakte hij de gitaar op en raakte helemaal gefascineerd door de muziek van Chet Atkins dat zijn vader op band had opgenomen. Chet Atkins speelde gitaar volgens de finger style en zo wilde hij ook. Op de highschool speelde hij een tijdje als bassist in een bluegrass band. Op de gitaar specialiseerde hij zich in, wat later genoemd zou worden, de stride guitar, een manier van spelen, waarbij hij de zogenaamde stride piano immiteert op de snaren, door met de duim de basnoten te spelen en met de rest de melodie. Deze stride-piano is bekend geworden door legendarische pianisten als James P. Johnson, Willie The Lion Smith en Fats Waller; Guy Van Duser vertaalt die nummers nu naar de gitaar op een manier zoals je nog nooit gehoord hebt. Op de CD vind je bijvoorbeeld het nummer Alligator Crawl -bekend geworden door de versie van Fats Waller.

In een interview legt Guy Van Duser uit dat hij dit soort stride gitaar heerlijk vindt om te spelen, omdat hij uitgekeken was op de ragtimenummers, zoals die uitgevoerd werden door vroege gitaarpioniers als George Van Eps en zo. Deze stride piano nummers worden namelijk in een iets vrijer tempo gespeeld, met wat meer swing. Hij laat ook horen dat je marsen kunt spelen op de gitaar op een manier dat het lijkt alsof je alle instrumenten hoort. Zijn arrangement van Stars and Stripes Forever, het laatste nummer op de CD, is bekend geworden; zelfs Chet Atkins heeft het gebruikt.

Billy Novick en Guy Van Duser.

Deze fantastische plaat, uitgebracht door Rounder records American Finger Style Guitar ( Rounder CD 11533 ) was één van zijn eerste uit 1987 voor dit label; later gevolgd door CDs als Stride Guitar, die ik nog eens te pakken hoop te krijgen. Andere platen zijn een CD ter ere van Chet Atkins, getiteld Staying on the Atkins Diet ( op het Poor Jack label) en Live from Boulevard Music op het Major Label. Ik vond een mooi voorbeeld van zijn muziek in een uitvoering van de Jelly Roll Morton compositie The Wolverine Blues.

AT RANDOM:
Squeeze Me - TINY PARHAM and his MUSICIANS: (waarschijnlijk) Ray Hobson cornet, Ike Covington trombone, Charles Johnson en onbekend: rieten, Tiny Parham piano, Mike McKendricks banjo en gitaar, Milt Hinton bas, Ernie Marrero slagwerk en Tomy Brookins zang. Opgenomen in Chicago op 4 november 1930 voor Victor.


Tijdopname voor 26 januari:
1928:

• let's misbehave / mine all mine = bluebirds
• polly = fred rich hotel astor o

1978:

• dope head blues / market street stomp / my old flame / some spring with princess beans / stevedore stomp /what'll you do / zulu wail = limehouse jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
tiny parham and his musicians/vol. 2 = guy van duser/american finger style guitar = lee morgan/delightful = rob agerbeek trio/full house = lost chords/white musicians and their contribution to jazz (2)


Retrospect
Chet Baker Cools Out Dino Sete Cordas

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Oscar Peterson: the vocal styling

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today a contribution by guest contributor Arnold van Kampen, Jazz criticus and author of the Oscar Peterson discography, about the vocal styling Oscar Peterson, as a result of my contribution about Oscar Peterson some times ago.

Oscar made several vocal recordings, not only on the album Romances, but also on an album dedicated to Nat King Cole after he passed away in February 1965. It is a fact that Oscar and Nat were close friends and the legendary words spoken are true: If you play the piano; I will sing.

Oscar and Nat made that appointment due to the fact that both voices sounded rather the same. Oscar respected this appointment and recorded With Respect To Nat released by Mercury/Limelight after Nat passed away. The album Romance, subtitled The Vocal Styling of Oscar Peterson has been released on a Japanese Verve CD. After Oscar published the album With Respect To Nat he made two records on which he sings too: 1. Terry's Tune, a record made by Pablo (Japan) where he plays the solo piano and sings on some tracks. 2. The Personal Touch, an American Pablo record, also released on CD, but, sorry to say, this might be, in my opinion, Oscar's worst record he ever made, since his first recordings in 1944.
Oscar Peterson made a lot of records. Some people say 100, others double that, but actually he made a lot more. He recorded with all great names in jazz; from Louis Armstrong up to Lester Young and from Benny Carter up to Sarah Vaughan. He also was a steady factor at the Jazz At The Philharmonic tours, concerts that are available on LPs and CDs. It is a fact that he was a sought after accompanist, always serving the soloists. On other recordings he was the co-leader, like on the great Milt Jackson album Very Tall. As the compiler of the Oscar Peterson discography I can tell you on good authority that Oscar made more then 500 records, since he started his career in 1944. New material is still found and old tapes are discovered. But few people know that a lot of releases were made exclusively for Japan or Canada. One of those great Japanese releases is a registration of a concert, titled Tokyo 1964 and in Canada a second recording was released from his famous composition The Canadiana Suite, this time with a great orchestra on the CBC label. I guess Oscar made a total number of ca. 750 records, on 78rpm, 45rpm, LPs, CDs, LDs (= Laser Discs) and DVDs.

Oscar liked his album My Favorite Instrument on the MPS-label the best, released in the series Exclusively For My Friends. You can hear Oscar playing solo, but personally I prefer another solo-record Tracks, also on MPS. His best trio recordings, with Ray Brown on bass and Ed Thigpen on drums are his The London House Sessions, a set, now out of print, with live recordings of that trio in The London House in Chicago, in the summer of 1961.

Sincerely

Arnold van Kampen. Jazz critic and author of: Oscar Peterson: a discography ( Eastnote: Hull Studies in Jazz ) Author of Oscar Peterson - A Jazz Sensation

I love to share with you a film fragment of a performance of the Oscar Peterson-Nat King Cole Trio featuring Coleman Hawkins in Sweet Lorraine.

AT RANDOM:
Some Echoes - STEVE SWALLOW - OHAD TALMOR Sextet: Steve Swallow bass, Ohad Talmor tenor sax, Russ Johnson trumpet, Meg Okura violin, Greg Tardy clarinet, Jacob Garchik trombone. Recorded on the 23rd of Augustus 2002 for Palmetto

Time exposure for the 25th of January:
1928:

• gee i'm glad i 'm home = clicquot club eskimos
• chloe = sam lanin famous players and singers

2007:

• mr dodo / magone / triple / anna / king kombo / mighty bobcat / i fall in love to easily / signes & signatures /to philip / alone at last = bert joris quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

steve swallow-ohad talmor sextet/l'histoire du clochard = jacob do bandolim/doce de coco = choros brasil scandinavia/vamos la = les pommes de ma douche/on n'est pas la pour se faire engueuler = tom marion-sweet hollywaiians/o surdato nnammurato = excerpt from nytårsjazz 2007/2008 = les tresors du jazz/1956 - cd 58

Retrospect
Charquet et Co


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag een bijdrage van gastredacteur Arnold van Kampen, Jazz criticus en auteur van de Oscar Peterson discography, over de de zingende Oscar Peterson, naar aanleiding van mijn eerdere bijdrage over Oscar Peterson een tijdje geleden.

Oscar heeft meerdere platen gemaakt waarop hij zingt, niet alleen op Romance maar ook op zijn plaat die aan Nat King Cole was opgedragen, nadat deze overleed. Overigens was Oscar bevriend met Nat en de legendarische afspraak tussen beiden: "Als jij nou blijft pianospelen, dan blijf ik zingen" berust op waarheid!
Oscar en Nat maakten die afspraak omdat Oscar's stem zoveel op die van Nat leek. Hij heeft zich ook aan die afspraak gehouden en pas na het overlijden van Nat weer een zangplaat gemaakt: "With Respect to Nat" (inmiddels ook op cd op Mercury/Limelight). Romance (The vocal styling of Oscar Peterson) is inmiddels op een Japanse Verve cd uitgebracht. Na "With respect to Nat" heeft Oscar nog twee platen gemaakt waarop hij vocaal te horen is: 1. "Terry's Tune" een plaat die uitsluitend in Japan (op Japanse Pablo) verkrijgbaar is geweest, waarop Oscar solo speelt en op een aantal nummers zingt. 2. "The personal touch" op Amerikaanse Pablo, inmiddels ook uit op cd en volgens mij de allerslechtste plaat die Oscar ooit gedurende zijn platencarriére, die in 1944 begon, heeft gemaakt. Over zijn platenoevre wordt meestal maar een slag geslagen, 100, 200, maar in werkelijkheid heeft Oscar veel meer platen gemaakt. Allereerst maakte hij opnamen met vrijwel alle grote namen in de jazz, van Louis Armstrong tot Lester Young en van Benny Carter tot Sarah Vaughan, daarnaast was hij jarenlang een vaste waarde tijdens de Jazz at the Philharmonic toernee's en ook op die platen (en cd's) horen we hem. Hij was zondermeer de beste begeleider in de jazz, omdat hij zich altijd "dienend" opstelde voor degene met wie hij platen maakte. Maar er bestaan ook platen waarop Oscar co-leader is, zoals ondermeer zijn prachtplaten met Milt Jackson "Very Tall". Verder zijn van verschillende platensessies meerdere platen getrokken. Omdat ik een complete discografie van Oscar Peterson heb samengesteld kan ik met betrouwbaarheid vertellen dat Oscar meer dan 500 platensessies (al dan niet onder eigen naam) heeft gemaakt, vanaf 1944. Het aantal groeit nog steeds en steeds meer oud materiaal wordt ontdekt. Minder bekend is dat er ook platen zijn die uitsluitend in Japan en Canada zijn uitgegeven.

Zo is in Japan het voortreffelijke concert "Tokyo 1964" (dubbel-lp en dubbel-cd op Pablo) verschenen en is er in Canada een tweede opname van zijn beroemde compositie "The Canadiana Suite" op de plaat gezet, echter ditmaal met groot orkest (label CBC). Het totaal aantal uitgebrachte platen, cd's, ld's (laserdiscs) en dvd's schat ik op rond 750. Oscar vond zelf zijn plaat (ook op cd) "My favorite instrument" op MPS in de serie "Exclusively for my friends" zijn beste. Op deze plaat is Oscar solo te horen, persoonlijk vind ik zijn andere solo-plaat "Tracks" ook op MPS nog iets beter als het om zijn soloplaten gaat. Mijn favoriete opnamen (met het legendarische trio met Ray Brown op bas en Ed Thigpen op drums) zijn "The London House Sessions" een (inmiddels out of print box set) met live opnamen van dit trio in de zomer van 1961 in The London House in Chicago.

Vriendelijke groet,

Arnold van Kampen. Jazz criticus en auteur van: Oscar Peterson: a discography ( Eastnote: Hull Studies in Jazz ) en auteur van Oscar Peterson - A Jazz Sensation

Graag wil ik hier nog een film fragment laten zien van een optreden van het Oscar Peterson-Nat King Cole Trio ( met Coleman Hawkins) in Sweet Lorraine.

AT RANDOM:
Some Echoes - STEVE SWALLOW - OHAD TALMOR Sextet: Steve Swallow bas, Ohad Talmor tenorsax, Russ Johnson trompet, Meg Okura viool, Greg Tardy klarinet, Jacob Garchik trombone. Opgenomen op 23 augustus 2002 voor Palmetto

Tijdopname voor 25 januari:
1928:

• gee i'm glad i 'm home = clicquot club eskimos
• chloe = sam lanin famous players and singers

2007:

• mr dodo / magone / triple / anna / king kombo / mighty bobcat / i fall in love to easily / signes & signatures /to philip / alone at last = bert joris quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

steve swallow-ohad talmor sextet/l'histoire du clochard = jacob do bandolim/doce de coco = choros brasil scandinavia/vamos la = les pommes de ma douche/on n'est pas la pour se faire engueuler = tom marion-sweet hollywaiians/o surdato nnammurato = excerpt from nytårsjazz 2007/2008 = les tresors du jazz/1956 - cd 58

Retrospect
Charquet et Co

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Yale Blues

( Naar de Nederlandse vertaling.)

On the 24th of January 1928, eighty years ago, the Fred Waring's Pennsylvanians recorded the tune The Yale Blues for Victor.

The Fred Waring's Pennsylvanians were one of those popular dance orchestras of the 1920s and the musicians to be heard on this recording, directed by Fred Waring were Nelson Keller, George Culley and an unknown on trumpet, Jim Gailland and Clare Hanlon on trombone, Fred Campbell flute, Elton Cockerill tenor sax, Earl Gardner and Will Morgan alto saxophone, Bill Townsend, Frances Foster and Fred Culley, violins, Tom Waring, the brother of Fred at the piano, Fred Blick banjo, Ed Radel sousaphone and Poley McClintock drums. In those days vocal groups were very popular, and I wrote about that before in my contribution about Bernie Cummins. Members from the band, Bill Townsend, Frances Foster, Fred Culley and Fred Waring himself formed a vocal quartet. The tune The Yale Blues was written by Seger Ellis and was one of those popular 1920s "college tunes" dedicated to The Yale University.
Fred Waring was born in 1900 in Tyrone PA (USA) and passed away in July 1984. Although he directed great bands until the 1970s, I like his 1920s recordings the best. In 1928 when he made this recording he appeared as the headliner in a Broadway show titled Hello Yourself and made a trip to Europe, where he had a lucrative engagement at the Ambassadeurs Club in Paris.
I found this song on an LP in the Grannyphone series, titled The Yale Blues. These series of dance music LPs were released in the 1980s by the Dutch Stichting Granny's Records, founded by Harry Coster, who was reponsable for the transfers together with Chris Ellis and Herman Openneer .

A great eighty years old souvenir from a long-gone period in entertainment that needs some recognition on this special date.

AT RANDOM:
La Soncailli - HOWARD RUMSEY and the LIGHTHOUSE ALL STARS: Howard Runsey bass, Shorty Rogers and Maynard Ferguson trumpet, Milt Bernhart trombone, Jimmy Giuffre, Bob Cooper reeds, Frank Patchen or Hampton Hawes piano, Shelly Manne drums. Recorded in The Lighthouse Club in Hermosa Beach (Cal) USA in 1953.

Time exposure for the 24th of January:
1928:

• you ain't the one / charleston is the best dance after all / hot tempered blues = charlie johnson paradise ten
• yale blues = waring pennsylvanians
• smile = paul whiteman o

1958:

• c'est si bon / darling je vous aime beaucoup / domino / i love paris / la vie en rose / last time i saw paris /mam'selle / moulin rouge / pigalle / song from moulin rouge / under paris skies = buddy collette quintet

1988:

• summer's day = teeming womb of royal kings

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
howard rumsey lighthouse all-stars/sunday jazz a la lighthouse = houdini's/in new york - headlines = waring's pennsylvanians/yale blues (lp) = hamilton de holanda/intimo = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio recordings (2)


Retrospect
Culver City


Nederlands ( To the English translation )
Op 24 januari 1928, tachtig jaar geleden, namen de Fred Waring's Pennsylvanians het nummer The Yale Blues op voor Victor.

De Fred Waring's Pennsylvanians waren één van die populaire dansorkesten uit de jaren twintig zoals er zoveel waren in die tijd. De musici die meespeelden op deze opname o.l.v. Fred Waring waren Nelson Keller, George Culley en een onbekende op trompetten, Jim Gailland en Clare Hanlon op trombone, Fred Campbell fluit, Elton Cockerill tenorsax, Earl Gardner en Will Morgan altsaxofoon, Bill Townsend, Frances Foster en Fred Culley, violen, Tom Waring, de broer van Fred achter de piano, Fred Blick op banjo, Ed Radel sousafoon en Poley McClintock slagwerk. In die dagen waren vocale groepen bij de dansbands populaire onderdelen, en ik schreef daar al eens eerder over in een bijdrage over Bernie Cummins. Bill Townsend, Frances Foster, Fred Culley en Fred Waring zelf vormden hier ook een gelegenheidskoortje. Het nummer The Yale Blues werd geschreven door Seger Ellis en was één van die "college songs" uit de jaren twintig, genoemd naar de Yale University.
Fred Waring werd geboren in 1900 in Tyrone PA (USA) en overleed in juli 1984. Hoewel hij zijn hele leven door grote bands begeleidde, tot in de jaren zeventig, blijf ik bij zijn bands uit de jaren twintig; die kunnen me het meest boeien - de rest is me te populair. Toen hij in 1928 deze opname maakte was hij razend populair met bijvoorbeeld de Broadway Show getiteld Hello Yourself waar met grote letters zijn naam prijkte op de aanplakbiljetten. Ook werd hij geboekt voor een serie lucratieve optredens in The Ambassadeurs Club in Parijs.
Ik vond dit nummer op een LP in de Grannyphone serie, getiteld Waring's Pennsylvanians - The Yale Blues ( Grannyphone 03316). Deze serie werd uitgebracht in de jaren tachtig door de Nederlandse Stichting Granny's Records, opgericht door Harry Coster, die samen met Chris Ellis en Herman Openneer verantwoordelijk was voor de productie.

Een mooi eerbetoon aan een tachtig jaar oud souvenir uit een lang vergeten periode dat vandaag best even wat extra aandacht mag; met of zonder tachtig kaarsjes !

AT RANDOM:
La Soncailli - HOWARD RUMSEY and the LIGHTHOUSE ALL STARS: Howard Rumsey bass, Shorty Rogers en Maynard Ferguson trompet, Milt Bernhart trombone, Jimmy Giuffre, Bob Cooper rieten, Frank Patchen of Hampton Hawes piano, Shelly Manne slagwerk. Opgenomen in The Lighthouse Cklub in Hermosa Beach (Cal) USA in 1953.


Tijdopname van 24 januari:
1928:

• you ain't the one / charleston is the best dance after all / hot tempered blues = charlie johnson paradise ten
• yale blues = waring pennsylvanians
• smile = paul whiteman o

1958:

• c'est si bon / darling je vous aime beaucoup / domino / i love paris / la vie en rose / last time i saw paris /mam'selle / moulin rouge / pigalle / song from moulin rouge / under paris skies = buddy collette quintet

1988:

• summer's day = teeming womb of royal kings

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

howard rumsey lighthouse all-stars/sunday jazz a la lighthouse = houdini's/in new york - headlines = waring's pennsylvanians/yale blues (lp) = hamilton de holanda/intimo = clark terry-bob brookmeyer quintet/complete studio recordings (2)

Retrospect
Culver City

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Freddie Redd in Sweden

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Some week ago I posted a contribution about Tommy Porter's album Hard Funk released by Lonehill Jazz.(Lonehill Jazz LHJ10216). These recordings were made in Sweden during his 1956 tour. The piano player of the group was Freddie Redd. During this trip to Sweden Freddie Redd made recordings now available on the Lonehill CD Freddie Redd in Sweden. ( Lonehill Jazz LHJ10299 )

Freddie Redd, born in New York City in May 1928, is a selftaught piano player that started to play the piano when he had heard Bud Powell playing in 1946. He was fascinated by Bud Powell, whose music he tried to copy. He even tried to imitate Bud Powell's haircut, like the part cut in his hair and the long sideburns. Bud really got me started. I'd never heard a pianist play quite like that - the remarkably fluent single lines and the pretty chords ..... He started in a small group led by Johnny Miller and toured with Cootie Williams. In 1952 he played briefly with Oscar Pettiford and Charlie Mingus in New York City. You can find him as the piano player in recording sessions with Art Farmer, Gigi Gryce and Gene Ammons. The first session under his own name were made in Hackensack NJ (USA), where the Rudy Van Gelder studios where located, with his trio, featuring Freddie Redd on piano, John Ore at the bass and Ron Jefferson on drums. These recordings from February 1955 are now available as bonus tracks on the Lonehill Jazz CD Freddie Redd in Sweden.
In 1956 Swedish trumpet player Rolf Ericson organized a tour for six months through Europe with an all-American rhythm section, featuring Duke Jordan, John Simmons and Art Taylor and Cecil Payne the alto and baritone saxophone player, but, although these musicians were experts in jazz they also had serious drug problems, so the tour was no success. Although the musicians played now and then ( one concert in Sundsvall June 1956 has been released recently) Rolf Ericson had to fire these men and had to find replacements. He invited Freddie Redd, Tommy Potter and Joe Harris to come to Europe and to continue the tour with Swedish jazz musicians.

Still from the film The Connection (1961)

Six recording sessions were organized during this tour all in September 1956, three as Tommy Potter's Quintet and Sextet. These tracks are available on Tommy Porter's Hard Funk; and three as the Freddie Redd Trio. These recordings were released in Sweden as Freddie Redd in Sweden and now reissued on the CD of the same name. A surprise on this album are two live tracks made in Folkers Park in Värnamo (Sweden); these are the recordings I refered to in my Tommy Potter contribution; they are now available on CD.

Freddie Redd made some great Blue Note recordings late 1950s when he had returned to the US and played in the 1961 film The Connection. I love to share with you a fragment of this film, where you can see Freddie Redd behind the upright piano, a young Jackie McLean on alto saxophone, Michael Mattos on bass and Larry Ritchie on drums. A great fragment !!

AT RANDOM:

Blue'n' Boogie - DON PATTERSON Quartet: Don Patterson organ, Jimmy Hearh tenor sax, Pat Martino guitar and Albert Heath drums. Recorded the 17th of September 1973 for 32 records.


Time exposure for the 23rd of January:
1928:

• jazz holiday / wolverine blues = bennie goodman boys with jim and glenn

2003:

• anthropology / hi-beck / intuition / lone-lee = sound-lee

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

bebop/cedar walton, houston person etc = bud shank-bill perkins/pacific jazz records 93159 = blindfold test #39/dr funkenstein (2) = freddie redd/in sweden = miles davis/the complete live recordings - 1956-1957 - volume 4 (4)

Retrospect
Dexter Gordon in Duel


Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden besteedde ik aandacht aan een schitterend album, gespeeld door Tommy Porter, getiteld Hard Funk, uitgebracht op het Lonehill Jazz label.( Lonehill Jazz LHJ10216 ). Deze opnamen waren gemaakt in Zweden tijdens een tournee in 1956. De pianist van deze groep was Freddie Redd. Tijdens zijn trip naar Zweden maakte ook Freddie Redd opnamen die nu eindelijk beschikbaar zijn op een Lonehill CD Freddie Redd in Sweden. ( Lonehill Jazz LHJ10299 )

Freddie Redd, geboren in New York City in mei 1928, leerde zichzelf piano spelen, toen hij in 1946 Bud Powell had horen spelen. Hij raakte gefascineerd door hem; zo enorm, dat hij niet alleen diens muziek probeerde te imiteren maar ook zijn haarcoupe, inclusief middenscheiding en bakkenbaarden. Bud really got me started. I'd never heard a pianist play quite like that - the remarkably fluent single lines and the pretty chords ..... (= Het was Bud die alles deed beginnen. Ik had nog nooit een pianist gehoord, die zo speelde - die opmerkelijk vloeiende lijnen en fijne akkoorden). Hij begon in een kleine groep geleid door Johnny Miller en trok rond met Cootie Williams. In 1952 speelde hij kort bij Oscar Pettiford en Charlie Mingus in New York City. Je vindt hem terug als pianist in opnamen van Art Farmer, Gigi Gryce en Gene Ammons. De eerste opnamesessie onder eigen naam vond plaats in Hackensack (NJ), waar de Rudy Van Gelder studio staat, met een trio bestaande uit Freddie Redd op piano, John Ore op bas en Ron Jefferson op slagwerk. De opnamen dateren van februari 1955 en zijn terug te vinden als bonus track op deze CD Freddie Redd in Sweden.
In 1956 organiseerde de Zweedse trompettist Rolf Ericson een zes maanden durende tour door Europa met een all-American groep, die hem zouden begeleiden. Hij nodigde Duke Jordan, John Simmons en Art Taylor als ritmesectie met de saxofonist Cecil Payne uit om naar Zweden te komen. Daar bleek dat de musici niet alleen kundige muzikanten waren, maar ook verslaafd waren aan allerlei drugs, hetgeen voor problemen zorgde. De heren werden ontslagen en naar huisgestuurd. Er is slechts één opnamen van hen gemaakt tijdens deze tour; een concert in Sundsvall in juni 1956, die onlangs heruitgegeven werden. Rolf Ericson moest dus op zoek naar vervangers en dat werden Freddie Redd, Tommy Potter en Joe Harris, die overgevlogen werden vanuit Amerika; de andere musici die gevonden werden kwamen uit Zweden.

Fragment uit de film The Connection.

In de maand september 1956 werden zes opnamesessies georganiseerd; drie als het Tommy Potter Quintet en Sextet en drie met het Freddie Redd Trio. Die eerstgenoemden zijn besproken en te vinden op de Tommy Potter's Hard Funk CD; de drie met het Freddie Redd Trio werden uitgebracht in Zweden op een LP getiteld Freddie Redd in Sweden en nu, na lange tijd, weer beschikbaar op een gelijknamige CD.

Op de CD staat ook nog een kleine verrassing: een aantal live opnamen uit de zomer van 1956, opgenomen in het Folkers Park in Värnamo (Sweden); het zijn de opnamen, waarnaar ik in het stukje over Tommy Potter al refereerde.

Freddie Redd heeft na zijn terugkeer naar Amerika nog een paar schitterende Blue Note opnamen gemaakt en speelde in 1961 in de film The Connection, waarin zijn eigen muziek te horen is. Ik vind het leuk om een stukje film van die film te laten zien, waarop je Freddie Redd ziet achter een oude piano, spelend tijdens foto- of filmopnamen, met een nog jonge Jackie McLean op alto, Michael Mattos op bas en Larry Ritchie op slagwerk. Een heerlijk fragment !

AT RANDOM:

Blue'n' Boogie - DON PATTERSON Quartet: Don Patterson orgel, Jimmy Heath tenorsax, Pat Martino gitaar en Albert Heath slagwerk. Opgenomen op 17 september 1973 voor 32 records.

Tijdopname voor 23 januari:
1928:

• jazz holiday / wolverine blues = bennie goodman boys with jim and glenn

2003:

• anthropology / hi-beck / intuition / lone-lee = sound-lee

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
bebop/cedar walton, houston person etc = bud shank-bill perkins/pacific jazz records 93159 = blindfold test #39/dr funkenstein (2) = freddie redd/in sweden = miles davis/the complete live recordings - 1956-1957 - volume 4 (4)

Retrospect

Dexter Gordon in Duel

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nieuwjaarsconcert Porgy en Bess

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On Sunday afternoon, the 20th of January, the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the southwest part of the Netherlands, opened with the Nieuwjaarsconcert ( New Year concert), its first jazz concert for 2008. In a packed club the audience could listen to a concert by the so-called Artist In Residence for this season, bass player Hein Van de Geyn. This time he introduced two musicians: bandoneon player Rony Verbiest and Cyrille Carreon. In a flyer Hein Van de Geyn introduced this concert as something very special: Het wordt een verrassend concert, met heel mooie muziek. ( = It will become a concert full of surprises, with great music. ). Well, he didn't disappoint us; it became a special concert !.
He tells that he heard the music of Rony Verbiest on the bandoneon, on CD after the concerts in Porgy en Bess during previous concerts , and that he loved to have him a his guest in his second concert as Artist In Residence. Early December they met in Antwerp (Belgium) and played together. It promissed to become a great concert.

During the first short set, unaccountably only half an hour, the two musicians Hein Van de Geyn and Rony Verbiest both played some solo pieces. Hein played a great opener, titled Winter and Rony a nameless free improvisation, and tried to make some music together, but, unfortunally, there was but few synergy. Cyrill Carreon recited some poems, accompanied by Hein. The audience was surprised to learn that they left stage after half an hour. During the second set both musicians ( Cyrill was not present on stage) played some standards and, to be honest, there were some moments both musicians fused together, but most of the time it felt as if the two men played together for the very first time.

The third set promissed to become the best one. Hein played another great solo improvisation (Improvisation in A ) and proved why he is one of our best bass player. It was remarkable, as I said before in a previous blog, how smooth and soft, almost unplugged, Hein plays the bass. The audience was fascinated and as quiet a mice. Then Cyrille recited one more poem, before she started to sing ..... I simple can't imagine why she didn't use her voice that way in the previous sets; I don't think her reading poem appointed the concert. She has a pleasant voice and Hein is, as we know from previous concerts with Pauline Van Schaik and Fay Claassen a great accompanist.

Unfortunally for Rony Verbiest half way the third set his bandoneon got out of order and wasn't to fix. Due to this bad luck the concert got jammed and although both Hein and Cyrille tried to make the best of it ( Hein even played the piano in a duet with Cyrille) the concert fizzled out as a damb squib. The bad luck with the bandoneon were circumstances beyond their control, but it felt as if this concert was planned to early in the process of a spontaneous cooperation. And that was a pity !

AT RANDOM:
Grauna - TURIBIO SANTOS: Turibio Sandos guitar. Recorded 1997 for the Mistora Amigos album.



Time exposure for the 22nd of January:
1928:

• shy anna = fred elizalde music

1978:

• fiesta / come rain or come shine = chick corea-gayle moran
• i ain't mad at you / moment's notice / sea breeze = lionel hampton-chick corea group
• airmail special / basin street blues / blues for oliver / hava negila / it don't mean a thing if it ain't got that swing /oliver twist / on the sunny side of the street / when the saints go marching in = lionel hampton-oliver jackson o

1998:

• apple honey / basie kick / blue kaper / in a sentimental mood / someone to watch over me = scott hamulton-frits landesbergen quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

turibio santos/mistura amigos = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = jacky terrasson/a paris = ray brown-john clayton-christian mcbride superbass quintet/super bass = complete hit-of-the-week/volume three 1931 -the 5-minute records +advertisment records (test pressings doug benson) (2) = freddie redd/in sweden = les tresors du jazz/1956 - cd 59 = luiz bonfa/solo in rio 1959

Retrospect
Benjamin Herman Quartet


Nederlands ( To the English translation )

Op zondagmidddag 20 januari 2008 vond in de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen het nieuwjaarsconcert plaats, waarmee een nieuw jazz-jaar geopend werd. In een afgeladen club kon het publiek luisteren naar de zo genaamde Artist In Residence van dit seizoen, bassist Hein Van de Geyn. Deze keer had hij twee muzikanten meegebracht: de bandoneonspeler Rony Verbiest en voordrachtskunstenaar Cyrille Carreon.

In een vooraankondiging introduceert Hein Van de Geyn het concert als volgt: Het wordt een verrassend concert, met heel mooie muziek. Wel, hij heeft ons niet teleurgesteld .... het werd een verrassend concert ! Hij vertelt verder dat hij de muziek van Rony Verbiest op de bandoneon hoorde na afloop van een eerder concert in Porgy en Bess en dat dat de reden was om Rony Verbiest uit te nodigen als gast voor zijn tweede concert als Artist In Residence. Begin december kwamen ze in Antwerpen bij elkaar voor een oefensessie. Het beloofde een bijzonder concert te worden.

Tijdens de eerste korte set, om onverklaarbare redenen duurde die maar een half uur, speelden de twee musici Hein Van de Geyn en Rony Verbiest een paar solo stukken. Hein speelde het stuk Winter, een prachtig gevoelig openingsnummer en Rony een titelloze vrije improvisatie ( volgens mij weet hij zelf ook niet hoe het heet, zei Hein na afloop). Ze probeerden ook samen muziek te maken, maar, helaas, er viel maar weinig samenhang te bespeuren; de klik, waarop iedereen wachtte, kwam niet. Cyrill Carreon droeg, begeleid door Hein een paar gedichten voor in het Engels. Het publiek was verrast toen ze ontdekte dat de spelers al na een halfuur het podium verlieten. Tijdens de tweede set ( Cyrill was in de kleedkamer gebleven) speelden ze een aantal standards en, eerlijk gezegd, er waren een paar momenten, waarop het leek dat de muzikanten elkaar gevonden hadden, maar het bleef, voor het grootste deel, een aftasten naar elkaars mogelijkheden alsof de twee mannen voor het eerst samen speelden.

De derde set beloofde de beste te worden. Hein speelde opnieuw een prachtige solo ( een improvisatie in A ) en liet horen waarom hij één van de beste bassisten van Nederland is. Het was, zoals ik al in een eerdere blog heb verwoord, opmerkelijk hoe zacht en gevoelig hij speelt, haast onversterkt. Hij wist het publiek ademloos (zelfs een foto maken verstoort de muziek) en muisstil aan hem te binden. Tijdens één van de gedichten die Cyrille voordroeg begon ze plotseling te zingen ..... en ik vroeg me af waarom haar stem daarvoor niet eerder tijdens het concert gebruikt was. Voor mij voegde haar plezierige stem meer toe aan het concert dan haar gedichten; bovendien is Hein een kei in het begeleiden van zangeressen, denk maar aan eerdere optredens met Pauline van Schaik en Fay Claassen.

Halverwege de derde set bleef een knopje van de bandoneon vastzittten, hetgeen voor Rony Verbiest het eind van het concert betekende. Door deze domme pech stokte het concert en zowel Hein als Cyrille bleven wat verweesd alleen achter op het podium. Ze speelden en zongen nog wat samen ( Hein kroop zelfs achter de piano voor een mooi duet met Cyrille) maar toen bleek dat de bandoneon niet te herstellen was, ging het concert als een nachtkaarsje uit. Het concert eindigde dus verrassend en onbevredigend voor iedereen; het stukgaan van de bandoneon was een geval van overmacht, maar toch bleef het gevoel hangen dat dit concert iets te snel was gepland en dat er wat meer tijd aan het op elkaar inspelen besteed had moeten worden. Jammer !

AT RANDOM:
Grauna - TURIBIO SANTOS: Turibio Sandos gitaar Opgenomen 1997 voor het album Mistora Amigos.


Tijdopname voor 22 januari:
1928:

• shy anna = fred elizalde music

1978:

• fiesta / come rain or come shine = chick corea-gayle moran
• i ain't mad at you / moment's notice / sea breeze = lionel hampton-chick corea group
• airmail special / basin street blues / blues for oliver / hava negila / it don't mean a thing if it ain't got that swing /oliver twist / on the sunny side of the street / when the saints go marching in = lionel hampton-oliver jackson o

1998:

• apple honey / basie kick / blue kaper / in a sentimental mood / someone to watch over me = scott hamulton-frits landesbergen quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
turibio santos/mistura amigos = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = jacky terrasson/a paris = ray brown-john clayton-christian mcbride superbass quintet/super bass = complete hit-of-the-week/volume three 1931 -the 5-minute records +advertisment records (test pressings doug benson) (2) = freddie redd/in sweden = les tresors du jazz/1956 - cd 59 = luiz bonfa/solo in rio 1959


Retrospect
Benjamin Herman Quartet

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Rocking Horse Rag

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today a contribution by Bill Haesler from Sydney, Australia, who needs your help to complete a Graeme Bell CD project. Especially Belgian and Dutch record collectors are invited to read this contribution carefully; maybe they can be of great help !
Graeme Bell, as many will know, is the pioneer Australian jazz pianist who toured Europe and Britain with his band in 1947-48 and 1950-52. He retired from jazz in 2006, although (now a 93-year-old) is still active on the Sydney jazz scene. Graeme and I are currently producing a 2-CD compilation of his forty-two original compositions (1947 - 2007).

Graeme Bell

In 1998 Graeme discovered that one of them, Rocking Horse Rag, had been published in sheet music form by World Music Company, Brussels (Belgium) in 1952 and, as a result, it was recorded by reed player Harry Frekin for Victory there in April 1952, by Paul Norman and His Orchestra in Paris (France) for Polydor in 1952-53 and by Brother Powell and His Dixie Rag-A-Jazz Band (led by Ernest Craps, better known as David Bee, composer, reed player and harpist.) in Brussels in December 1965. We were given a cassette tape of the Paul Norman Paris version but, unfortunately, have been unable to locate copies of the other two records.

Graeme Bell

Graeme is keen to include all three rare European versions of Rocking Horse Rag on the CD set, if they are suitable. By now you will realise that we need to locate good transfers (hopefully on CD) of each of the three versions of Rocking Horse Rag by Paul Norman, Harry Frekin and Brother Powell. The cassette of the Paul Norman version is usable, but we would prefer a cleaner transfer. The CD launch is scheduled for mid April 2008, so this request is urgent.
David Bee

Can anyone help or direct us to a reliable source? Naturally, all costs incurred will be reimbursed in cash or kind.

Very kind regards,

Bill Haesler.

Sydney Australia.

You can contact Bill directly or at keepswinging@live.nl

I have a record in my collection, titled The Golden Age of Belgian Jazz - Volume 2 ( September Jazzclub 05127), which contains eight tracks from the December 1965 Brother Powell and his Dixie Rag-A-Jazz Band recordings , but not the Rocking Horse Rag. It might be possible that this tune was reissued on the first volume ( 05121). Has someone a copy of this CD in his collection? keepswinging@live.nl
Jack De Graef, author of De Swingperiode (1935-1947) Jazz In België (1980) was not enchanted by these December 1965 recordings. He writes: Andere, latere opnamen van David Bee, kunnen wij niet erg op prijs stellen, omdat hij, in plaats van Dixieland, een soort Joke-music ten gehore brengt. ( = We don't appreciate other, later recordings by David Bee, as he plays a kind of joke-music instead of Dixieland. )

Hans Koert

A review of the Hein Van De Geyn - Rony Verbiest concert in the Progy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( southwest part of The Netherlands) yesterday, as announced in a previous blog will be publised tomorrow.

AT RANDOM:
A Room With A View - BOBBY HACKETT Quintet: Bobby Hackett trumpet, Charlie Queener piano, Danny Perri guitar, Bob Casey bass, Cliff Leeman drums. Recorded in New York City on the 15th of September 1950. My first jazz record !


Time exposure for the 21st of January:
1928:

• midnight mama / mr. jelly lord = levee serenaders

1938:

• bei mir bist du schön = billy cotton band
• wild man blues / melancholy = johnny dodds chicago boys

1958:

• bebop = victor feldman trio

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

bobby hackett/jazz session = trio3/open ideas = dave apollon/the man with the mandolin (2) = excerpt from nytårsjazz 2007/08 (tom bukmann)-danish radio = andrew hill/change = jimmie lunceford/strictly lunceford - blues in the night

Retrospect
Eddie Lockjaw Davis Cookbook K-Ximbinho


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag een bijdrage van Bill Haesler uit Sydney, Australië, die hulp nodig heeft bij een Graeme Bell CD project.

Vooral platenverzamelaars uit België en Nederland worden uitgenodigd de bijdrage aandachtig te lezen; wellicht kunnen ze een bijdrage leveren om dit unieke project af te ronden !

Graeme Bell, zoals velen zullen weten, is de Australische jazzpionier bij uitstek. Hij reisde rond door Europa en Engeland met zijn band in de jaren 1947 en 1948 en begin jaren vijftig. Hij ging in 2006 met pensioen, maar, hoewel hij de leeftijd van 93 jaar bereikt heeft, is hij nog steeds actief in de traditionele jazz scene van Sydney. Graeme Bell en ik zijn bezig een dubbel-CD samen te stellen met daarin al de 42 composities, die hij tussen 1947 en 2007 gemaakt heeft.

Graeme Bell

In 1998 ontdekte Graeme dat één van die composities, Rocking Horse Rag, als bladmuziek was uitgegeven bij de World Music Company in Brussel in 1952, met als gevolg, dat het nummer werd opgenomen door de Belgische rietblazer Garry Frekin in april 1952 op het Victor label. Het nummer werd ook opgenomen door Paul Norman and His Orchestra in Parijs voor Polydor in 1952-53 en door Brother Powell and His Dixie Rag-A-Jazz Band (geleid door Ernest Craps, beter bekend als David Bee) in Brussel in december 1965. We hebben ondertussen een copie van het nummer Rocking Horse Rag op cassette, gespeeld door Paul Norman in Parijs, maar helaas nog niet van de twee andere nummers.

Graeme Bell

Graeme Bell zou graag deze drie zeldzame Europese opnamen van Rocking Horse Rag op zijn CD uitbrengen, als hij ze kan vinden. We zijn dus op zoek naar gave exemplaren van deze drie platen, het liefst met een goede geluidskwaliteit. Als je een exemplaar hebt van Rocking Horse Rag hebt, gespeeld door Paul Norman, Harry Frekin of Brother Powell neem dan contact op. De cassette met de uitvoering van Paul Norman is bruikbaar, maar onze voorkeur gaat uiteraard uit naar een transfer van een goede copie van de plaat. De CD staat gepland voor half april 2008, dus je begrijpt dat dit verzoek urgent is.

David Bee, Belgisch componist, rietblader en harpist.

We hopen dat iemand ons kan helpen aan één van die platen of wellicht weet waar we zo'n exemplaar in een verzameling kan vinden? Uiteraard worden alle kosten vergoed.

Very kind regards,

Bill Haesler

Sydney Australia.

Je kunt Bill rechtstreeks mailen of bereiken via keepswinging@live.nl

Ik heb een CD in mijn verzameling, getiteld The Golden Age of Belgian Jazz - Volume 2 ( September Jazzclub 05127), die acht opnamen bevat van Brother Powell and his Dixie Rag-A-Jazz Band uit december 1965. Helaas zit daar Rocking Horse Rag niet bij. Er is ook een eerste deel van deze CD verschenen, volume 1 ( 05121). Misschien dat het nummer daar op te vinden is. Heeft iemand deze plaat in zijn verzameling? keepswinging@live.nl

Jack De Graef is in zijn boekje De Swingperiode (1935-1947) Jazz In België (1980) overigens niet zo gecharmeerd van deze opnamen. Andere, latere opnamen van David Bee, schrijft hij, kunnen wij niet erg op prijs stellen, omdat hij, in plaats van Dixieland, een soort Joke-music ten gehore brengt.

Hans Koert

Een recentie van het concert van Hein Van De Geyn en Rony Verbiest, gisteren in Porgy en Bess in Terneuzen, zoals aangekondigd in een eerder bijdrage, moet een dagje wachten; morgen vertel ik meer over dit bijzondere concert.

AT RANDOM:
A Room With A View - BOBBY HACKETT Quintet: Bobby Hackett trompet, Charlie Queener piano, Danny Perri gitaar, Bob Casey bas, Cliff Leeman slagwerk. Opgenomen in New York City op 15 september 1950. Mijn eerste jazzplaat!


Tijdopname voor 21 januari:
1928:

• midnight mama / mr. jelly lord = levee serenaders

1938:

• bei mir bist du schön = billy cotton band
• wild man blues / melancholy = johnny dodds chicago boys

1958:

• bebop = victor feldman trio

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

bobby hackett/jazz session = trio3/open ideas = dave apollon/the man with the mandolin (2) = excerpt from nytårsjazz 2007/08 (tom bukmann)-danish radio = andrew hill/change = jimmie lunceford/strictly lunceford - blues in the night

Retrospect

Eddie Lockjaw Davis Cookbook K-Ximbinho

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Leo Slab (1920 - 2007)

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Georg Lankester remembers, in this contribution, Léo Slab, violin player, who passed away some months ago.

Mid December 2007 I got the sad news that Léo Slab, his nom de jazz, aged 87 years old, passed away due to a sever heart attack in the hospital of Avignon (in the south of France). Léo Slab might be rather unknown for the young generation, but this man was one of the great names in the French Jazz scene, especially in the Hot Club de France style.
Léo Slab, his full name was Léo Slabiak, was born in 1920 in Poland. His parents moved to France when Léo was still an infant, where Leo started to play the violin. Although he played most classical music he became enchanted by jazz. He played with a lot of famous manouch guitar players en thanks to the organisators of the Hot Club de France, he founded, together with the talented young guitar player Jacques Montagne their Swing Quintette de Paris. They performed at the Parisian cabarets and became locally very famous. Jacques Montagne passed away two years later at a very young age: sixteen years old. This was the end of their Swing Quintette, also due to the French occupation of France, which brought him to fight with the Maquis in eastern France for two years against the German.

The Swing Quintette de Paris: f.l.t.r.: Léo Slab, Djouan Sollero, unknown bass player, Jacques Montagne and Noye Malha. (photo collection: A. Antonietto)

After the war Léo Slab played for more then 10 years with Joseph Reinhardt. Django Reinhardt loved to have Léo Slab in his band too, as his regular violin player, Stephane Grappelli was in England at that time, but his brother Joseph didn't allow that. Léo Slab played with a lot of great musicians, like the Ferret brothers, Henri Crolla, Marcel Bianchi, Gus Viseur and of course, the before mentioned Joseph Reinhardt. He also played a few times with the great US tenor saxophone player Lester Young. At the end of his career, Léo moved to the south of France and played with young musicians. They founded a quintet, which made in 2000 a great CD, titled La Roulotte, featuring my friend guitar player Philippe Guignier. Due to a bad medical mistake, Léo couldn't use his left hand anymore and this was the end of his career.

f.l.t.r.: Léo Slab, Georg Lankester and Philippe Guignier (March 2005). Photo courtesy Georg Lankester (photo: Georg Lankester)

I met this legendary musician in 2005 and could talk with him for two long days and he told me a lot of stories about the good old days. Léo was a amiable and sensitive person. I miss him and I cherish his notes and the CD with his last recordings.

Georg Lankester leader and guitar player of the Quatre Tickets de Swing

In a previous contributions I wrote about the Quatre Tickets de Swing.

If you want to be a guest contributor too and you love to share your passion in jazz with other, please contact me: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Mack The Knife - BEN WEBSTER QUARTET: Ben Webster tenorsax, Kenny Drew piano, Niels-Henning Ørsted Pedersen bass and Al "Tootie" Heath drums. Recorded at the Jazzhus Montmartre in Copenhagen on the 5-7th of March 1968.


Time exposure for the 20th of January:
1928:

• you can't believe my eyes / if i can't have you = herb gordon hotel adelphia whispering o
• mississippi mud = frankie trumbauer augmented o

1938:

• adam's apple / snake charmer = avro dansorkest o.l.v. hans mossel

1948:

• boomsie / dee dee's dance = chubby jackson fifth dimensionel jazz group

1958:

• my old flame = stan kenton o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
ben webster quartet/a souvenier for the iajrc members - copenhagen = trio peter beets/first date = elmo hope quintet/with frank foster and freeman lee = ornette coleman/free jazz = ray ellington/the essential collection (2) = george olsen music/18 original 1924-'26 recordings (lp) = jazzism/6 (promo)

Retrospect
A Great Day In Harlem


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag herinnert Georg Lankester in een gastbijdrage de onlangs overleden violist Léo Slab.

Midden december j.l. kreeg ik uit Frankrijk het droeve bericht door, dat deze musicus kort na een ernstige hartaanval in het ziekenhuis van Avignon was overleden. Léo is 87 jaar oud geworden. Misschien is deze violist niet zo bekend bij de huidige generatie, maar deze man behoort tot groten van de Franse jazzwereld, met name in het Hot Club de France-genre.
Léo Slab is geboren in 1920 en van origine een Poolse jood; zijn eigenlijke naam was Slabiak. Zijn ouders vestigden zich enkele jaren na zijn geboorte in Frankrijk, waar de jeugdige Léo zich in de muziek stortte. Hij ontpopte zich al vrij snel als een kundig violist. Hij speelde veel met beroemde manouch gitaristen en door toedoen van de Hot Club-organisatoren werd in 1940 het Swing Quintette de Paris van Léo Slab opgericht met daarin de wondergitarist Jacques Montagne. Twee jaar later overleed deze talentvolle jongen op 15 jarige leeftijd. Noodgewongen door dit overlijden en de toegenomen oorlogsperikelen moest Léo Slab dit veel-belovende kwintet ontbinden. De laatste jaren van de oorlog vocht hij in het oosten van Frankrijk in het verzet tegen de Duitsers.

The Swing Quintette de Paris: v.l.n.r..: Léo Slab, Djouan Sollero, onbekende bassist, Jacques Montagne en Noye Malha. (foto collectie A. Antonietto)

Na de oorlog heeft Léo Slab over een periode van meer dan 10 jaar met Joseph Reinhardt gespeeld. Django Reinhardt wilde ook met deze violist optreden (Stephane Grappelli bevond zich, zoals bekend, in Engeland), maar dit heeft zijn broer altijd geweigerd. Léo Slab heeft, naast Joseph, met vele andere groten opgetreden, zoals de gebroeders Ferret, Henri Crolla, Marcel Bianchi en Gus Viseur. In de latere jaren heeft hij zelfs enige keren met Lester Young gespeeld. Aan het einde van zijn carriére, vestigde Léo zich in zuid-Frankrijk en ontmoette jonge musici. Besloten werd een tweede kwintet met Léo Slab op te richten. In 2000 maakte deze groep (met oa. mijn vriend gitarist Phlippe Guignier) nog een mooie cd, getiteld La Roulotte. Door een verkeerde medische ingreep kort nadien, kon hij zijn linkerhand niet meer gebruiken en moest dus zijn carriére beëindigen.v.l.n.r.: Léo Slab, Georg Lankester and Philippe Guignier (maart 2005). Foto Georg Lankester

Ik heb deze oude musicus in 2005 bezocht en 2 dagen met hem over vroeger gesproken. Bij die gelegenheid heb ik veel over de vroegere, roemruchte Franse jazz-periode gehoord. Léo was een aimabel mens en een gevoelig artiest. Ik zal hem missen en koester zijn briefjes en de cd met zijn laatste opnamen.

Georg Lankester, leider en gitarist van de Quatre Tickets de Swing

In een eerdere bijdrage besteedde ik aandacht aan de swing- en hot club formatie Quatre Tickets de Swing.

Als je een leuk bericht of je passie voor jazz met de lezers van deze weblog wilt delen, neem dan contact met me op: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Mack The Knife - BEN WEBSTER QUARTET: Ben Webster tenorsax, Kenny Drew piano, Niels-Henning Ørsted Pedersen bas en Al "Tootie" Heath slagwerk. Opgenomen in het Jazzhus Montmartre in Kopenhagen op 5-7 maart 1968.


Tijdopname voor 20 januari:
1928:

• you can't believe my eyes / if i can't have you = herb gordon hotel adelphia whispering o
• mississippi mud = frankie trumbauer augmented o

1938:

• adam's apple / snake charmer = avro dansorkest o.l.v. hans mossel

1948:

• boomsie / dee dee's dance = chubby jackson fifth dimensionel jazz group

1958:

• my old flame = stan kenton o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

ben webster quartet/a souvenier for the iajrc members - copenhagen = trio peter beets/first date = elmo hope quintet/with frank foster and freeman lee = ornette coleman/free jazz = ray ellington/the essential collection (2) = george olsen music/18 original 1924-'26 recordings (lp) = jazzism/6 (promo)

Retrospect

A Great Day In Harlem

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Miles Davis - Olympia 1960

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Jazz should be live - jazz is improvised music, made at the spot, music of the moment. The best way to feel the spirit of jazz is to play it yourself ... with others. But is you don't play an instrument you'll have to manage with live concerts or, the best of the rest, LPs or CDs. Live jazz concerts are for me the most practicable. But what if the musicians passed away? Last week I found myself a 2CD set, titled: Miles Davis - Olympia - Mar. 20th, 1960 featuring John Coltrane released by Laserlight.

In 1960 Miles Davis had a quintet which was described by himself and most critics as the best small group of all time. Cannonball Adderley had left in the fall of 1959 and some other changes were made, like Wynton Kelly who took over the piano chair of Bill Evans and Jimmy Cobb, who replaced Philly Joe Jones as the new drummer. The young, promissing John Coltrane joined Miles Davis in 1958. I found a great fragment from a Theather Show by Robert Herridge, recorded on the 2nd of April 1959, featuring the Miles Davis Quintet with Miles Davis trumpet, John Coltrane tenor sax, Wynton Kelly piano, Paul Chambers bass and Jimmy Cobb drums. They play the tune So What. Cannonball Adderley, who should have played here too, had a headache, that's why Miles probably played some extra solos.

With these musicians Miles Davis left for Europe in the spring of 1960 for a tour, organized by Norman Granz, labeled as The First Extended European Tour. They toured along Paris ( 21st of March), Stockholm (22nd), Copenhagen (24th ), Düsseldorf, Amsterdam and Scheveningen ( near The Hague) on the 9th of April. This last concert was released by Lonehill Jazz on a record I reviewed in a previous blog titled Miles Davis Live In Den Haag and So What. It's amazing that most concerts on this tour are now available on CD.
Miles Davis had been in Paris before, 50 years ago, December 1957 with a European Quintet, on which he made the sound track for the film Ascenseur Pour L' Échafaud . The French public and critics didn't understand Miles habits, that gave him an air of superiority in their eyes. Now, three years later, Miles behaved himself and when you listen to the tunes you learn that not Miles, but John Coltrane was the star of the evening. When you listen to tunes like On Green Dolphin Street and Bye Bye Blues, you can hear the audience scream, shout and catcalled when John Coltrane takes his solo. Mind that John Coltrane's kind of modern jazz was complete unknown for the jazz audience in Europe. In fact, John Coltrane was the star of the evening and it is great to feel the enthusiasm of the audience during this concert .....

I found an unique fragment made during this tour, where John Coltrane playes with the Miles Davis sidemen ( without Miles), during that same tour at the concert in Düsseldorf. John Coltrane plays a great version of On Green Dolphin Street. Great music !!

If someone should ask me: Why do want to have all those concerts on CD? What's so great on a 10 CD box, titled Miles Davis The Complete Live Recordings ( 1948 - 1955) released by United Archives ( the 4CD box with the 1956 - 1957 recordings has been released last year) or the Miles 1960 European concert registrations?
Well, take the 1960 live European tour CDs and make a choice for, let's say So What. Play the intro of those tunes and listen to the minor changes in tones, rhythm, harmony, the unplayed notes - none of the versions is played in the same way. Isn't that great? That's why I wrote at the start of this contribution: Jazz should be live - jazz is improvised music, made at the spot, music of the moment.

The new Dutch Jazzism Magazine has been released. Enjoy the Leendert Van Der Valk contribution ( sorry, in Dutch only) titled Jagen op essentiële platen - Internet als mondiaal veilighuis.
Thanks Leendert for the great article.

Get yours today ...... at your news dealer ....

AT RANDOM:
Goodbye - STEVE TURRE Septet: Steve Ture trombone, Regina Carter violin, Akua Dixon cello, Mulgrew Miler piano, Buster Williams bass, Lewis Nash drums, Kimati Dinizulu percussion. Recorded New York City 26-29th December, 1997 for Verve


Time exposure for the 19th of January:
1928:

• take it easy / jubilee stomp / east st. louis toodle-oo / harlem twist = duke ellington o
• my daddy rocks me = husk o'hare wolverines

1938:

• drummer's delight = barney bigard o
• oh lady be good = slim and slam

1968:

• beverly / goin' out of my head / good pickin's / lookin' east / reach out / up over and out = hank mobley sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
steve turre/lotus flower = miles davis/featuring john coltrane - olympia Mart. 20th. 1960 - volume 1 and volume 2 = les tresors du jazz/1956 - volume 60


Retrospect
A Man Called Adam


Nederlands ( To the English translation )

Jazz hoort live te zijn - jazz is geimproviseerde muziek, ter plekke gemaakt, muziek van het moment. De beste manier om jazz te beleven is ..... het zelf spelen ..... met anderen. Maar als je geen instrument kunt bespelen zul je je moeten behelpen met concerten - jazz ondergaan vanaf de zijlijn. Of met platen .... Een concert bijwonen is voor mij in ieder geval het hoogst haalbare, maar wat als de musici, die je wilt horen al lang zijn overleden? Vorige week vond ik een set met twee CD's getiteld: Miles Davis - Olympia - Mar. 20th, 1960 featuring John Coltrane uitgegeven door Laserlight.

Het kwintet van Miles Davis uit 1960 was, vond hij zelf en met hem veel critici, het beste jazzcombo allertijden. Cannonball Adderley had in de herfst van 1959 de groep verlaten en Wynton Kelly was op de pianokruk van Bill Evans gaan zitten en Jimmy Cobb was de nieuwe slagwerker. John Coltrane, de jonge veelbelovende tenorsaxofonist, was er al bij vanaf 1958. Ik vond een schitterend fragment van een Theather Show, geproduceerd door Robert Herridge, opgenomen op 2 april 1959 waar dit jazzcombo compleet is, met Miles Davis trompet, John Coltrane tenorsax, Wynton Kelly piano, Paul Chambers bas en Jimmy Cobb slagwerk. Ze spelen het nummer So What. Cannonball Adderley, die eigenlijk mee had moeten spelen lag met hoofdpijn op bed; vandaar ook dat Miles wat extra solos speelt.

Met deze musici gaat Miles Davis in het voorjaar van 1960 op tournee naar Europa. De concerten zijn georganiseerd door Norman Granz, die de tournee het label: The First Extended European Tour ( = De eerste uitgebreide Europese tournee) meegeeft. Ze geven concerten in o.a. Parijs ( op 21 maart), Stockholm (de 22ste), Kopenhagen (de 24ste ), Düsseldorf, Amsterdam en Scheveningen ( bij Den Haag) op de 9de april. Dit laatste concert is uitgebracht op een Lonehill Jazz uitgave, waarover ik in twee eerder blogs al schreef: Miles Davis Quintet Live In Den Haag en So What. Het is opvallend dat de meeste concerten van deze tournee op CD zijn uitgebracht.
Miles Davis was als eens eerder in Parijs geweest, in 1957, vijftig jaar geleden, met Europese begeleiders, waarmee hij de beroemde filmsoundtrack voor Ascenseur Pour L'Échafaud opnam. Het was geen liefde op het eerste gezicht geworden: het Franse publiek en de critici snapten weinig van Miles' gedrag en omschreven het als arrogant en verwaand. Nu, drie jaar later, houdt Miles zich rustig en gedraagt zich. Als je naar de opnamen luistert van het concert in de Olympia in Parijs ontdek je dat niet Miles Davis, maar John Coltrane de ster van de avond is. Als je naar het publiek luistert, tijdens de solo's van Coltrane in On Green Dolphin Street en Bye Bye Blues, dan hoor je ze schreeuwen en fluiten. Bedenk dat het de eerste keer was dat het Franse publiek de nieuwe jazz van John Coltrane hoorde. De uitgelaten reacties van het publiek tijdens zijn solo's geven dit concert een meerwaarde. Eigenlijk was het dus Coltrane's feestje, die avond en eigenlijk gold dat voor de hele tournee.
Ik vond een uniek fragment gemaakt tijdens deze tournee, opgenomen tijdens het concert in Düsseldorf, waarin John Coltrane speelt met zijn begeleiders (zonder Miles Davis). John Coltrane speelt een prachtige uitvoering van On Green Dolphin Street. Zo hoort jazz te zijn !!

Misschien vragen sommigen zich af: Wat is er nou leuk aan al die live-concerten? Wie koopt er nu bijvoorbeeld zo'n 10 CD box, getiteld Miles Davis The Complete Live Recordings ( 1948 - 1955) uitgebracht door United Archives ( ondertussen is ook de 4-CD box met opnamen uit 1956 - 1957 verschenen ) of de concerten van deze tournee uit 1960? Ik zal het uitleggen: Neem van elk concert bijvoorbeeld één nummer, laten we zeggen So What en speel het intro af en luister naar de kleine verschillen in toon, melodie, harmonie en naar de niet gespeelde noten. Schitterend toch? En daarom begon ik dit blog ook met de constatering, dat Jazz live hoort te zijn - jazz is geimproviseerde muziek, ter plekke gemaakt, muziek van het moment.

De nieuwe Jazzism Magazine is uit. Geniet van het artikel geschreven door Leendert van der Valk, getiteld Jagen op essentiële platen - Internet als mondiaal veilighuis.
Bedankt Leendert voor het mooie artikel.

Get yours today ...... at your news dealer ......

AT RANDOM:
Goodbye - STEVE TURRE Septet: Steve Ture trombone, Regina Carter viool, Akua Dixon cello, Mulgrew Miler piano, Buster Williams bas, Lewis Nash slagwerk, Kimati Dinizulu percussie. Opgenomen New York City op 26-29 december 1997 voor Verve


Tijdopname voor 19 januari:
1928:

• take it easy / jubilee stomp / east st. louis toodle-oo / harlem twist = duke ellington o
• my daddy rocks me = husk o'hare wolverines

1938:

• drummer's delight = barney bigard o
• oh lady be good = slim and slam

1968:

• beverly / goin' out of my head / good pickin's / lookin' east / reach out / up over and out = hank mobley sextet

Keep swinging

Hans Koert

PLAYLIST
steve turre/lotus flower = miles davis/featuring john coltrane - olympia mar. 20th. 1960 - volume 1 and volume 2 = les tresors du jazz/1956 - volume 60





Retrospect

A Man Called Adam

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Michel Camilo

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today I love to point you to a great piano player, Michel Camilo. In fact, Enrique V. from Argentina, pointed me to a film fragment, that I love to share with you. It shows Michel Camilo at the piano playing his composition Caribe. He is accompanied by a band featuring Paquito D'Rivera on alto sax, Michael Philip Mossman on the trumpet, Israel Lopez "Cachao" on bass, Cliff Almond on drums and Guarionex Aquino percussion. The fragment is from a live concert at Lincoln Roadin Miami Beach, Florida (USA) the 27th of February 1995.

Michel Camilo was born in April 1954 in Santo Domingo in the Dominican Republic. He was born in a very musical family. Although he started to play the accordion when he was four, he studied piano at the National Conservatory. Mind that he was only nine years old when he started his study at the Conservatory. His first experiences with jazz was Art Tatum's Tea For Two and as a teenager he specialized in both jazz and classicial music. At 16 he played as the youngest member in the Dominican National Symphony Orchestra of Santo Domingo.
When he was twenty five years old he moved to the US and learned about the music of Ernesto Lecuona, the famous Cuban composer. He played in the all-star studio group French Toast and some of his compositions became standards, like Caribe, you heard in the first fragment. He played with giants in Cuban music like Paquito D'Rivera and Tito Puente; and of course Dizzy Gillespie; the great inspirator of jazz and Cuban music. As you could learn from the first fragment, he has a rather fast, expressive and almost hyper way of playing the piano, but he is also a genius in more introspective compositions. I have the great CD Spain, a series of duet recordings featuring Michel Camilo and Tomatito, a Spanish flamenco guitarist. I like the standard Besame Mucho, with a great intro of Tomatito and the love theme Two Much.
Enjoy a film fragment of these two great instrumentalists

Michel Camilo was one of the musicians in the film Calle 54, an hommage to the salsa music. It is a film, that contains 13 performances of latin musicians, like Paquito D'Rivera, Chano Dominguez, Gato Barbieri, Tito Puente, who passed away short after the film shots were made, Bebo and Chucho Valdes, who played the piano in Roy Hargrove's Crisol ten years ago in a concert at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands. I have the sound track, released on a 2CD titled Calle 54 released by EMI, on which Michel Camilo and his trio play one tune From Within', featuring Anthony Jackson on the six string bass ( contrabajo electrico de 6 cuerdas ) and Horacio El Negro Hernandez on drums, a great percusionist who was two years ago in Terneuzen too with his Italuba group

It is really impossible to give a full impression of Michel Camilo in this short contribution. Enjoy his great imformative website with a lot of film fragments and sound samples. If you love to see Michel Camilo live; seize the opportunity - he will perform in Europe in March at three concerts.

AT RANDOM:
Internet Blues - CHAMPAGNE CHARLIE: Sjef Hermans vocal, Theo De Koning guitar, Gert De Heer guitar, Galt Klein Kromhof harmonica, René Verhagen bass, Peter Lenselink drums. Recorded 2001 for Munich Records.


Time exposure for the 18th of January:
1938:

• you're giving me the runaround = mike riley round and round boys

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

champagne charlie/volle maan = michel camilo-tomatito/spain = calle 54 (2) = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = les tresors du jazz/1956 - cd 60

Retrospect
Red Norvo, Just A Mood


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik een groot pianist, Michel Camilo, in het zonnetje zetten. Eerlijk gezegd werd ik getipt door Enrique V. uit Argentinië, die me wees op een filmfragment, dat ik graag wil laten zien. Hierop is Michel Camilo te zien op de piano met zijn compositie Caribe. Hij wordt begeleid door Paquito D'Rivera op altsax, Michael Philip Mossman op trompet, Israel Lopez "Cachao" op bas, Cliff Almond op slagwerk en Guarionex Aquino percussie. Het fragment komt uit een liveoptreden in Lincoln Roadin Miami Beach, Florida (USA) van 27 februari 1995.

Michel Camilo werd geboren in april 1954 in Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek. Hij komt uit een zeer muzikale familie. Hoewel hij als vier jarige startte op de accordeon, ging hij piano studeren aan het National Conservatorium. Bedenkt dat hij toen nog maar negen jaar oud was !! Hij leerde jazz kennen door het nummer Tea For Two gespeeld door Art Tatum en als tiener specialiseerde hij zich, zowel op de klassieke muziek als op de jazz. Als 16 jarige speelde hij als jongste lid bij het Dominicaanse Nationale Symphony Orkest van Santo Domingo.

Op zijn vijfentwintigste verhuisde hij naar de Verenigde Staten en leerde hier de muziek kennen van de Cubaanse componist Ernesto Lecuona. Hij speelde in een all-star studio groep, getiteld French Toast en enkele van zijn composities zouden standards worden, zoals het nummer Caribe, dat je in het eerste fragment hoorde. Hij speelde met giganten uit de Cubaanse muziek, zoals Paquito D'Rivera en Tito Puente; en natuurlijk, niet te vergeten, Dizzy Gillespie; de grote inspirator van de Cubaanse muziek in de jazz. Als je goed naar het eerste fragment hebt geluisterd ontdek je hoe expressief, snel en bijna hyperactief hij de piano bespeelt, maar, troost je, hij kan ook heel gevoelig en ingetogen spelen. Ik heb de schitterende CD Spain, waarop een serie opnamen staat waarin hij speelt met de Spaanse flamencogitarist Tomatito. Mij spreekt een nummer als Besame Mucho, met een fantastische intro van Tomatito en het ingetogen gevoelige liefdesthema Two Much erg aan.
Ik heb hier een stukje film waarop je beide heren bezig kunt zien.

Michel Camilo was ook één van de muzikanten die aantreden in de film Calle 54, een hommage aan de salsa muziek. Het is een film, die bestaat uit een dertiental optredens van Latijns-Amerikaanse musici als Paquito D'Rivera, Chano Dominguez, Gato Barbieri, Tito Puente, die vlak na de opnamen overleed, Bebo en Chucho Valdes, die ook de pianist was in de Roy Hargrove's Crisol groep, die tien jaar geleden aantrad in de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen. Ik heb de soundtrack van die film op een dubbel-cd getiteld, hoe kan het ook anders, Calle 54 uitgebracht door EMI, waarop Michel Camilo en zijn trio, het nummer From Within' spelen. Het trio bestaat uit Anthony Jackson op de zessnarige bas ( contrabajo electrico de 6 cuerdas ) en Horacio El Negro Hernandez op slagwerk, een groot drummer, die twee jaar geleden optrad in Terneuzen met zijn Italuba groep.

In het filmfragment Michel Camilo en Tomatito

Het is onmogelijk om een compleet beeld te schetsen van Michel Camilo in dit korte stukje. Hij heeft een mooie informatieve website, met veel filmfragmenten en geluidsfragmenten. Als je Michel Camilo wilt zien spelen heb je geluk, want in maart komt hij naar Europa voor drie concerten.

AT RANDOM:
Internet Blues - CHAMPAGNE CHARLIE: Sjef Hermans zang, Theo de Koning gitaar, Gert de Heer gitaar, Galt Klein Kromhof mondharmonica, René Verhagen bas, Peter Lenselink slagwerk. Opgenomen 2001 voor Munich Records.


Tijdopname voor 18 januari:
1938:

• you're giving me the runaround = mike riley round and round boys

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl
SPEELLIJST
champagne charlie/volle maan = michel camilo-tomatito/spain = calle 54 (2) = ornette coleman trio/at the "golden circle" stockholm - volume 2 = les tresors du jazz/1956 - cd 60

Retrospect

Red Norvo, Just A Mood

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Serge Chaloff

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today I love to point you to a great Japanese Audio-Park release, titled Early Be-Bop Scene 1944-1949. (APCD-6101). Subtitled: Dedicated to Chubby Jackson. A few days ago I posted the first part dedicated to Chubby Jackson - today the second half, dedicated to Serge Chaloff.

The second half of this Early Be-Bop Scene CD is dedicated to the baritone sax player Serge Chaloff. He started his musical career in the Boyd Raeburn’s band in 1945 before he was incorporated in Woody Herman’s so-called “Second Herd” band a few years later. In the Herman band he belonged to its famous reed section known as the Four Brothers (includes Serge Chaloff, Zoot Sims, Al Cohn and Stan Getz). On this compilation you won’t find any Woody Herman Band recordings, nor tracks played by the Four Brothers. These records are well known and easily accessible. Like the Chubby Jackson sides the musicians of the groups presented on this part of the album are also related to the Herman band and contain sidemen like Bill Harris, Flip Phillips, Ralph Burns, Oscar Pettiford and Denzil “Da Costa” Best.

Serge Chaloff was an important figure of the be-bop and an significant improviser on baritone saxophone. He begun to win first place baritone in many of the magazine polls and he could have made a major career in music, if drugs hadn’t ruined his life. The last six tracks of this album are Chaloff’s first recordings with small groups under his direction. I like the slow number Nocturne composed by Ralph Burns very much; it contains a very haunting solo of Chaloff on baritone sax. Although most of Serge Chaloff’s recordings made with the Second Herd, the Four Brothers and his 1956 Blue Serge Capitol album have been reissued on LP or CD it seems that his early small-group recordings are now only available on this new album. The Serge Chaloff Mosaic set, on which these tracks were to be found too, has been out of print for several years, so we are privileged with this compilation. The transfers sound clear and fresh and you should have a good reason to neglect this production.

The first half of the Early Be-Bop Scene 1944-1949 CD contains tracks with Chubby Jackson. This part is to be found in a previous contribution.

If you are anxious to learn how to order this Audio-Park CD, please contact me: keepswinging@live.nl

LAST NIGHT THE KEEP SWINGING WEB LOG WELCOMED ITS 100,000 visitor.

AT RANDOM:
The Way You Look Tonight - WILLIAM GALISON & MADELEINE PEYROUX: Madeleine Peyroux vocal and guitar, William Galison harmonica and guitar, Conrad Korsch bass, James Wormworth drums, Dan Revser tambourine. Recorded in New York City January and February 2004 for Waking Up Music

Time exposure for the 17th of January:
1928:

• nobody knows how much i love you / back in your own backyard / nobody knows = johnny thompson

1938:

• love is just around the corner / beat to the socks / carnegie drag / carnegie jump / ja da = eddie condon windy city seven
• you took advantage to me / three's no crowd / i got rhythm = bud freeman trio

1958:

• i let a song go out of my heart / moonglow / organ grinder's swing / there's a small hotel = joe newman quartet (featuring shirley scott)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST

william galison-madeleine peyroux/got you on my mind = herbie brock trio/brock's tops = beau hunks/on to the show = jimmie lunceford/strictly lunceford-jazznocrazy = joe lovano/flights of fancy




Retrospect
Nick Lucas


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik een schitterende CD uitgave belichten uitgegeven door het Japanse Audio-Park, getiteld Early Be-Bop Scene 1944-1949. (APCD-6101). De ondertitel luidt: Dedicated to Chubby Jackson. (= Gewijd aan Chubby Jackson). Een paar dagen geleden postte ik de eerste helft over Chubby Jackson - vandaag het tweede dat vooral over baritonsaxofonist Serge Chaloff gaat.
Het tweede deel van de Early be-Bop Scene CD is gewijd aan de baritonsaxofonist Serge Chaloff. Hij begon zijn muzikale carierre in de band van Boyd Raeburn in 1945, voordat hij, een paar jaar later, toetrad tot de Woody Herman band, de zogenaamde “Second Herd” band. In de band van Woody Herman, behoorde hij tot de beroemde rietsectie beter bekend als de Four Brother, die bestond uit Serge Chaloff, Zoot Sims, Al Cohn en Stan Getz. Op deze CD vind je echter geen opnamen met de Four Brothers; niet erg, want deze opnamen zijn op andere heruitgaven gemakkelijk te vinden. Net als de Chubby Jackson opnamen, zoals die op het eerste helft van de plaat staan, vind je er musici uit de Woody Herman band, zoals Bill Harris, Flip Phillips, Ralph Burns, Oscar Pettiford en Denzil “Da Costa” Best.
Serge Chaloff was een belangrijk figuur in de be-bop en een belangrijke improvisator op de baritonsax. Hij plaatste zichzelf als beste baritonspeler op heel wat polls en hij beloofde een grote carriere tegemoet te gaan ware het niet dat hij niet van de drugs af kon blijven. De laatste zes nummers van deze plaat zijn Serge Chaloff’s eerste opnamen onder eigen naam. Ik heb genoten van het langzame nummer Nocturne, gecomponeerd door Ralph Burns, met een onvergetelijke solo van Serge Chaloff op de baritonsax. Serge Chaloff nam in die tijd vooral platen op met de Second Herd, de Four Brothers en die zijn, net als zijn Blue Serge Capitol album uit 1956, alle heruitgebracht. Het lijkt erop dat zijn vroege opnamen met zijn sextet voor het eerst weer beschikbaar zijn op deze CD. De Serge Chaloff Mosaic set, waarop deze nummers wel te vinden waren, is al jaren uitverkocht, dus mogen we met deze plaat in onze handjes knijpen. En zoals ik al in mijn voorgaande bijdrage verwoordde: de transfers zijn helder en fris, dus een prima reden om deze plaat aan te schaffen.

Op de tweede helft van de CD Early Be-Bop Scene 1944-1949 komt voornamelijk de baritonsaxofonist Serge Chaloff naar voren. In een voorafgaande bijdrage heb ik al geschreven over de eerste helft van deze aanbevolen plaat met bassist Chubby Jackson.

Als je wilt weten hoe je een exemplaar van deze CD kunt bestellen, neem dan contact op: keepswinging@live.nl

VANNACHT BEZOCHT DE 100.000ste BEZOEKER DE KEEP SWINGING WEBLOG

AT RANDOM:
The Way You Look Tonight - WILLIAM GALISON & MADELEINE PEYROUX: Madeleine Peyroux zang en gitaar, William Galison harmnoica en gitaar, Conrad Korsch bas, James Wormworth slagwerk, Dan Revser tambourijn. Opgenomen in New York City januari en februari 2004 voor Waking Up Music

Tijdopname voor 17 januari:
1928:

• nobody knows how much i love you / back in your own backyard / nobody knows = johnny thompson

1938:

• love is just around the corner / beat to the socks / carnegie drag / carnegie jump / ja da = eddie condon windy city seven
• you took advantage to me / three's no crowd / i got rhythm = bud freeman trio

1958:

• i let a song go out of my heart / moonglow / organ grinder's swing / there's a small hotel = joe newman quartet (featuring shirley scott)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

william galison-madeleine peyroux/got you on my mind = herbie brock trio/brock's tops = beau hunks/on to the show = jimmie lunceford/strictly lunceford-jazznocrazy = joe lovano/flights of fancy

Retrospect

Nick Lucas

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Herbie Brock

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Listening to jazz records of rather unknown artists is like diggin' in an archeological site somewhere in the desert of Egypt; most of the times you push your spade on solid rock, or an empty grave. But now and then you find a little amulet, a silver fibula or maybe a golden death mask of some long forgotten farao.
Some days ago I spaded my collection and played myself the forgotten album titled Brock's Top's ( the second apostrophe is missing on the cover) by the Herbie Brock trio. Whow, I heard some great piano jazz, with a steady rhythm section, wire brushes, and a solid bass; high qualified music - jazz-as-jazz-should-be, made by a seldon heard musician Herbie Brock, as if I founded an unopened grave. What a great piano player! It was a CD with a reissue of a 1950s Savoy LP and it featured a trio with Herbie Brock at the piano, Brooks Caperton on the bass and Rick Hanson on drums.

Click on te picture to enlarge.

Who was Herbie Brock? All my books run out of information and I learned form internet that this man made about four albums, like the album in my collection Brock's Top's on Savoy from February 1956, Herbie's Room from August 1957 (on the Criteria label), and Herbie Brock Trio featuring Laurie Lee from 1963. The liner notes learn that Brock's Top's was his second Savoy album; his first one is titled Solo ( Savoy MG 12066)

I learned from the liner notes that Herbie Brock was a blind piano player in the tradition of Art Tatum and Teddy Wilson, influenced by Horace Silver.

He studied the piano and organ at the State School for the Blind in Batavia, NY, where he also learned to play the tenor saxophone. You can still hear that he learned to play classical music. He got some gigs in and around Rochester and toured with a jazz duo. In 1952 he moved to Miami and married, got two children and became known in the local scene as a piano player in the Miami community. Thanks to this popularity Savoy offered him to make a record.

Early 1960s Herbie Brock felt into obscurity and I would like to know if readers of this blog could tell me more about him and his life and career since he made these recordings. A great underappreciated talent, that should be excavated out of obscurity and deserves some recognition

Please send your information to keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
On Top Of Old Smokey - GRANT GREEN Quartet: Grant Green gutar, Herbie Hancock piano, Reggie Workman bass and Billy Higgins drums. Recorded in the Rudy Van Gelder studio in Englewood Clff NJ on the 30th of November 1962 for Blue Note.

Time exposure for the 16th of January:
1928:

• my ohio home / everywhere you go = charlie straight o

1938:

• dizzy spells = benny goodman quartet

1958:

• poinciana = ahmad jamal trio

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

grant green/goin' west = r. crumb/heroes of blues, jazz & country = ike quebec/it might as well be spring = mose allison/sings = geraldo vianna/violao

Retrospect
Boop-Oop-A-Doop


Nederlands ( To the English translation )

Luisteren naar jazzplaten van onbekende musici kan je dezelfde opwinding bezorgen als het graven op een archeologische site in de één of andere Egyptische woestijn; meestal stuit je met je schop op een stuk harde rots, of een leeg graf, maar soms graaf je een bijzondere amulet op of een zilveren mantelspeld or zelfs, misschien wel, een gouden dodenmasker van een al lang vergeten farao.
Een paar dagen geleden voelde ik me ook zo'n fortuinlijke archeoloog toen ik mijn verzameling doorspitte en de vergeten CD Brock's Top's (op de hoes ontbreekt het tweede kommaatje) weer tevoorschijn haalde en in mijn CD-speler stopte. Whow ! Ik hoorde schitterende pianojazz, een swingend ritme met de brushes en een solide baspartij; jazz-zo-als-het-hoort, gespeeld door een zelden gehoord artiest Herbie Brock. Het was alsof ik op een ongeopend graf was gestuit. Wat een pianist !! Ik had de CD Brock's Top's opgezet, een heruitgave van een Savoy LP uit 1956, waarop het Herbie Brock Trio te horen is met Herbie Brock aan de piano, Brooks Caperton op de bas en Rick Hanson op slagwerk.

Klik op de foto om te vergroten.

Wie was Herbie Brock eigenlijk? Al mijn naslagwerken laten me in de steek - ze geven geen informatie. Op het internet leerde ik dat hij zo'n vier LPs gemaakt moet hebben, waaronder die van mijn Brock's Top's op Savoy, opgenomen februari 1956; verder Herbie's Room uit augustus 1957 (op het Criteria label), en Herbie Brock Trio featuring Laurie Lee uit 1963. De hoes van de Brock's Top's LP vertelt dat er nog een eerdere LP moet zijn geweest, getiteld Solo ( Savoy MG 12066)

Uit de tekst achterop de hoes leerde ik dat Herbie Brock een blinde pianist was, die speelde in de traditie van Art Tatum en Teddy Wilson en beinvloed was door Horace Silver.

Hij studeerde piano en orgel aan de State School for the Blind in Batavia, NY, waar hij ook tenorsax leerde spelen. Je kunt aan zijn spel nog horen, dat hij eigenlijk een klassieke opleiding gevolgd heeft. Na zijn studie kreeg hij wat optredens in en rondom Rochester en ging op tournee met een jazz-duo. In 1952 verhuisde hij naar Miami, trouwde en kreeg twee kinderen. Hij bouwde in Miami aan een lokale bekendheid, die hem uiteindelijk een plaatopname voor Savoy opleverde.
Na begin jaren zestig is er niets meer bekend over Herbie Brock. Misschien dat één van jullie me meer kan vertellen over zijn leven en carriere na die laatste plaat uit 1963. Een groot ondergewaardeerd talent, dat het verdient om blootgelegd te worden en te worden opgegraven uit de vergetelheid.

Stuur me s.v.p. je informatie over Herbie Brock: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
On Top Of Old Smokey - GRANT GREEN Quartet: Grant Green gitaar, Herbie Hancock piano, Reggie Workman bas en Billy Higgins slagwerk. Opgenomen in de Rudy Van Gelder studio in Englewood Clff NJ op 30 november 1962 voor Blue Note.

Tijdopname voor 16 januari:
1928:

• my ohio home / everywhere you go = charlie straight o

1938:

• dizzy spells = benny goodman quartet

1958:

• poinciana = ahmad jamal trio

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
grant green/goin' west = r. crumb/heroes of blues, jazz & country = ike quebec/it might as well be spring = mose allison/sin

s = geraldo vianna/violao

Retrospect
Boop-Oop-A-Doop

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Hein Van de Geyn-Rony Verbiest

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 20th of January 2008 a New Year's Concert has been scedulded in the Porgy en Bess jazz club with a concert of Hein Van de Geyn with two guests Rony Verbiest and Cyrille Carreon. The Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the south west part of The Netherlands, celebrated last year her 50th birthday with a lot of concerts during the month of April. The past year 2007 was a year with great concerts and 2008 will bring a lot of memorable concerts too, I'm sure about that.
This season Hein Van de Geyn, professional bass player, founder of the group Baseline and involved in a lot of jazz productions, is the so-called Artist In Residence, which means that he will be the host in three concerts this season. In oktober 2007 he gave a concert with Pauline Van Schaik and on the 16th of March he is scedulded for a concert in Porgy en Bess with Walter Norris, a German piano player !!
Next Sunday, the 20th of January, Hein Van de Geyn will be on stage with Rony Verbiest and vocalist Cyrille Carreon.

Photo courtesy: Eddy Westveer.
I heard Heyn Van de Geyn before in concert with Pauline van Schaik, not at the oktober 2007 concert, but in December 2004. I found a small fragment where you can hear Hein Van de Geyn and Pauline Van Schaik in a concert.

Two years ago Hein Van de Geyn was part of the Two Portaits of Chet Baker concert with Fay Claassen , a great tribute to the musical heritage of Chet Baker. I remember his soft and gentle bass playing !!


Photo courtesy: Eddy Westveer.
Rony Verbiest is a regular guest of Porgy en Bess, but ..... unfortunally I haven't heard him playing. He will take his bandoneon this time and I found a small fragment where you can hear him on this Argentine instrument.

Cyrille Carreon is unknown to me - she is born in the Philippines and came to Holland as a little girl. She studied at the School of Music as a dancer, and became known for her part in the Musical Miss Saigon and The King and I. Nowadays she is very active in theater, as a producer, but she also likes to be active in jazz vocal.
The concert of Hein Van de Geyn with Rony Verbiest and Cyrille Carreon on the 20th of January will start at 16.00 hrs. You can reserve tickets at info@porgyenbess.nl

The pictures are made by Eddy Westveer, whose weblog Jazz Is Not Dead contains a lot of great concert shots.

AT RANDOM:
Manha De Carnaval - DEXTER GORDON Quintet: Dexter Gordon tenor sax, Bobby Hutcherson vibes, Barry Harris piano, Bob Cranshaw bass and Billy Higgins drums. Recorded in the Rudy Van Gelder strudios in Englewood Cliffs, NJ on the 28th of May 1965 for Capitol.

Time exposure for te 15th of January:
1928:

• under the moon / dixie / tiger rag / sugar = fred elizalde hot music

1958:

• makin' whoopee / rosetta / scotty / too marvelous for words = joe newman quartet (featuring shirley scott)

1988:

• if you can't come home = frank wess quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
dexter gordon/soy califa ea (2) = reymat-dizzy gillespie/di sweet soul = herbie brock trio/brock's tops = beau hunks-metropole o-/kodachrome = jazz the world forgot/vol 1 = benny golson-freddie hubbard-woody shaw-kenny barron-cecil mcbee-ben riley/time speaks (lp) = nat shilkret/compilation = izaias choroes/o fino do bandolim = miles davis/olympia-march 20th, 1960

Retrospect
Michael Brecker Nilze Carvalho


Nederlands ( To the English translation )

Op 20 januari 2008 start in de Porgy en Bess jazz club een nieuw jaar met een concert van Hein Van de Geyn met twee gasten Rony Verbiest en Cyrille Carreon. De Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen vierde afgelopen jaar haar 50 jarig bestaan met in de maand april een feestavond en een heleboel bijzondere concerten. Ook 2008 zal weer veel moois opleveren !!
Dit seizoen is Hein Van De Geyn, professioneel bassist, oprichter van de groep Baseline en betrokken bij een heleboel jazzproducties, de zogenaamde Artist In Residence, wat betekent dat hij drie concerten mag samenstellen. In oktober 2007 gaf hij een concert met Pauline van Schaik en op 16 maart staat er een concert gepland met Walter Norris, een Duitse pianist.
Aanstaande zondag, 20 januari, heeft Hein Van de Geyn Rony Verbiest en zangeres Cyrille Carreon op het podium uitgenodigd.

Foto: Eddy Westveer.
Ik hoorde Heyn Van de Geyn eerder in Porgy en Bess tijdens een concert met Pauline van Schaik, niet het concert van oktober vorig jaar, maar in december 2004. Ik vond een kort fragment waarin je Hein Van de Geyn kunt horen in een optreden elders in den lande met Pauline Van Schaik.

Twee jaar geleden was Hein Van de Geyn de bassist tijdens het Two Portaits of Chet Baker concert met Fay Claassen , een eerbetoon aan de muziek van Chet Baker. Ik herinner vooral zijn subtiele basspel.
Foto: Eddy Westveer.
Rony Verbiest is een regelmatige gast in Porgy en Bess, maar, vreemdgenoeg ..... heb ik hem nog nooit horen spelen. Hij speelt bandoneon en ik vond een kort fragment warin je hem op dit Argentijnse instrument bezig kunt zien.

Cyrille Carreon is voor mij de grote onbekende. Ze is geboren op de Filipijnen en kwam als kind naar Nederland. Ze studeerde aan het conservatorium dans, had muzieklessen en werd bekend vanwege haar rol in de musical Miss Saigon en The King And I. Tegenwoordig is ze vooral actief als producer van theater- en tvprogramma's achter de schermen, maar ze is nog steeds graag op het podium als jazzzangeres.
Het concert van Hein Van de Geyn met Rony Verbiest en Cyrille Carreon op 20 januari 2008 begint om 16.00 u. Kaarten te reserveren op info@porgyenbess.nl

De foto's zijn van Eddy Westveer, die op zijn voortreffelijke weblog Jazz Is Not Dead nog meer foto's van concerten heeft staan.

AT RANDOM:
Manha De Carnaval - DEXTER GORDON Quintet: Dexter Gordon tenorsax, Bobby Hutcherson vibrafoon, Barry Harris piano, Bob Cranshaw bas en Billy Higgins slagwerk. Opgenomen in Englewood Cliffs, NJ in de Van Gelder Studio op 28 mei 1965 voor Capitol.


Tijdopname voor 15 januari:
1928:

• under the moon / dixie / tiger rag / sugar = fred elizalde hot music

1958:

• makin' whoopee / rosetta / scotty / too marvelous for words = joe newman quartet (featuring shirley scott)

1988:

• if you can't come home = frank wess quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST

dexter gordon/soy califa ea (2) = reymat-dizzy gillespie/di sweet soul = herbie brock trio/brock's tops = beau hunks-metropole o-/kodachrome = jazz the world forgot/vol 1 = benny golson-freddie hubbard-woody shaw-kenny barron-cecil mcbee-ben riley/time speaks (lp) = nat shilkret/compilation = izaias choroes/o fino do bandolim = miles davis/olympia-march 20tth, 1960



Retrospect

Michael Brecker Nilze Carvalho

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Chubby Jackson

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today I love to point you to a great Japanese Audio-Park release, titled Early Be-Bop Scene 1944-1949. (APCD-6101). Subtitled: Dedicated to Chubby Jackson. Today the first part, dedicated to Chubby Jackson - later the second part dedicated to Serge Chaloff.

With the Early Be-Bop Scene CD the Japanese Audio Park label started a new series. This CD is dedicated, as the cover suggests, to Chubby Jackson, the double-bass player who died October 2003 eighty-five years old. In fact, this flag doesn’t covers the cargo completely, because on half of the tracks Chubby Jackson isn’t present.

This production is dedicated to two, now almost forgotten, early be-bop musicians, viz. Chubby Jackson and Serge Chaloff. Both do have their membership of Woody Herman’s band in common. Chubby Jackson, called the rhythmic soul of the band, started his professional musical career in 1942 in the Charlie Barnett Orchestra and changed to Herman’s “First Herd” band a year later. He stayed with that band until Woody reformed his band in 1947. The Woody Herman band was famous for the force and originality of its music. Some musicians in that band, like Neal Hefti, Ralph Burns, Flip Philips and Bill Harris are to be found on the first recordings Chubby Jackson made as the leader of a sextet and they were not only musical associates, but also close friends. This is to be heard in these early rare sextet recordings on this CD. Chubby was also very active as a composer and the first half of this album contains six of his own compositions like Gotcha’ Covered and Northwest Passage, which he wrote in cooperation with the piano player Ralph Burns. Although these be-bop tunes were recorded sixty year ago they sound new and fresh to me as if they were made yesterday; it gratifies the senses. When Woody Herman reorganised his "First Herd" band in 1947 Chubby Jackson made a tour with his group to Scandinavia and brought the first be-bop to Europe with a sextet that included Conte Candoli, Terry Gibbs, Frankie Socolow, Lou Levy and Denzil “Da Costa” Best.

f.l.t.r.: Bill Harris - Denzil da Costa Best - Flip Philips - Billy Bayer - Lennie Tristano and Chubby Jackson (New York City 1947)

This Audio Park CD ends its first half with two tracks of this Fifth Dimensional Jazz Group, he recorded for Cupol in Stockholm (Sweden) January 1948. Chubby remembered, how interested and enthusiast the Swedish audience was to hear the “new” music. “The old be-bop professor” as he calls himself at a program for the Swedish radio said: Such interest in bebop I have never seen in America. They face it exactly for what it is – a new phase of jazz. As far as I know the two Swedish tracks on this CD are the only ones that have been issued before on a Dragon Bebop Enters Sweden 1947-49 CD.
The second half of the Early Be-Bop Scene 1944-1949 CD contains tracks with Serge Chaloff. I will make a contribution about that later.

If you are anxious to learn how to order this Audio-Park CD, please contact me: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Concierto de Aranjuez (Adagio Theme) - RON CARTER Trio: Ron Carter bass, Mulgrew Miller piano, Russell Malone guitar. Recorded at the Avatar Studio in New York City on the 20th of July 2002 for Blue Note.

Time exposure for the 14th of January:
1928:

• what do you say? / singapore sorrows = california ramblers
• i just roll along / in the sing-song sycamore tree = sam lanin o
• i just roll along = master melody makers

1958:

• delirium = howard land quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
ron carter/golden striker = clifford brown/on emarcy - record 7 = lee morgan/the gigolo = clifford brown/jazz immortal = chet baker/white blues = fifty six/have it ready-live in ekenstein = thelonious monk/monk's music = fletcher henderson/the harmony and vocalion sessions volume 1 1925-1926 = early be-bop scene/dedicated to chubby jackson-serge chaloff = jimmy lunceford/strictly lunceford-jazznocrazy


Retrospect
Kid Punch Miller


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik een schitterende CD uitgave belichten uitgegeven door het Japanse Audio-Park, getiteld Early Be-Bop Scene 1944-1949. (APCD-6101). De ondertitel luidt: Dedicated to Chubby Jackson. (= Gewijd aan Chubby Jackson). Vandaag het eerste deel over Chubby Jackson - later het tweede dat vooral over baritonsaxofonist Serge Chaloff gaat.

Met deze Early Be-Bop Scene CD startte het Japanese Audio-Park label een aantal jaren geleden een nieuwe serie. Deze CD Early Be-Bop Scene 1944-1949 is, zoals de hoes aangeeft, gewijd aan Chubby Jackson, de bassist, die in oktober 2003 op 85-jarige leeftijd overleed. Eigenlijk dekt de vlag de lading niet helemaal, omdat op de helft van de nummers Chubby Jackson niet meespeelt.

Deze productie is gewijd aan twee, nu bijna vergeten, vroege be-bop musici, namelijk Chubby Jackson en Serge Chaloff; beiden speelden in de band van Woody Herman.
Chubby Jackson begon zijn professionele carriere in 1942 in het orkest van Charlie Barnett en stapte een jaar later over naar de “First Herd” band. Daar bleef hij totdat Woody zijn band in 1947 hervormde. De Woody Herman band was beroemd om zijn power en originaliteit. Sommige musici uit die band, zoals Neal Hefti, Ralph Burns, Flip Philips en Bill Harris zijn terug te vinden op de eerste opnamen van Chubby Jackson als leider van zijn sextet. Ze waren niet alleen collega's maar ook goede vrienden. Je kunt dit horen in de zeldzame sextet opnamen op deze CD. Chubby was ook een actieve componist en als je de eerste helft van deze plaat bekijkt vind je er zes eigen composities, zoals Gotcha’ Covered and Northwest Passage, dat hij schreef samen met pianist Ralph Burns. Hoewel deze be-bop zo'n zestig jaar geleden opgenomen werden, klinken ze nog steeds nieuw en fris alsof ze gisteren op de plaat vastgelegd werden - een lust voor het oor. Op het moment dat Woody Herman zijn “First Herd” band reorganiseerde ( in 1947 ) maakte Chubby Jackson een tournee met zijn groep door Scandinavië en brachten zo voor het eerst de nieuwe muziek, de bebop, naar Europa met een sextet waarin we Conte Candoli, Terry Gibbs, Frankie Socolow, Lou Levy en Denzil “Da Costa” Best tegenkomen.

v.l.n.r.: Bill Harris - Denzil da Costa Best - Flip Philips - Billy Bayer - Lennie Tristano en Chubby Jackson ( New York City 1947)

De eerste helft van deze CD eindigt met twee opnamen van Chubby Jackson's Fifth Dimensional Jazz Group, waarmee hij voor Cupol in Stockholm in januari 1948, nu zestig jaar geleden, opnamen maakte. Chubby herinnerde hoe geinteresseerd en enthousiast het Zweedse publiek reageerde op de "nieuwe" muziek. Hij noemde zichzelf The old be-bop professor in een Zweedse radiouitzending, waarin hij zei: Such interest in bebop I have never seen in America. They face it exactly for what it is – a new phase of jazz.( = Die interesse die ik hier tegenkom in bebop heb ik nog nooit meegemaakt - Ze weten het op zijn juiste waarde te schatten - als een nieuwe fase in de jazz ). Voorzover ik weet zijn deze opnamen alleen eerder verschenen op de Dragon CD getiteld Bebop Enters Sweden 1947-49

Op de tweede helft van de CD Early Be-Bop Scene 1944-1949 komt voornamelijk de baritonsaxofonist Serge Chaloff naar voren. Binnenkort besteed ik aandacht aan dat deel van deze schitterende CD.

Als je wilt weten hoe je een exemplaar van deze CD kunt bestellen, neem dan contact op: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Concierto de Aranjuez (Adagio Theme) - RON CARTER Trio: Ron Carter bas, Mulgrew Miller piano, Russell Malone gitaar. Opgenomen in de Avatar Studio in New York City op 20 juli 2002 voor Blue Note.

Tijdopname voor de 14de januari:
1928:

• what do you say? / singapore sorrows = california ramblers
• i just roll along / in the sing-song sycamore tree = sam lanin o
• i just roll along = master melody makers

1958:

• delirium = howard land quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
ron carter/golden striker = clifford brown/on emarcy - record 7 = lee morgan/the gigolo = clifford brown/jazz immortal = chet baker/white blues = fifty six/have it ready-live in ekenstein = thelonious monk/monk's music = fletcher henderson/the harmony and vocalion sessions volume 1 1925-1926 = early be-bop scene/dedicated to chubby jackson-serge chaloff = jimmy lunceford/strictly lunceford-jazznocrazy

Retrospect
Kid Punch Miller

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Les Tresors du Jazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I got my copy, thank goodness .... I got it !!
Last week my record store received the new Les Tresors du Jazz 10 CD box, titled 1956. Now it's mine.
Let's be honest; normally I don't like compilation CDs. If you visit a record shop or a filling station or department store, you'll find dozens of cheap jazz compilation: The Best of ......, or Jazz For Lovers or Aangenaam ... Jazz. Well the last one, Aangenaam ... Jazz is in fact an advertisement double CD, to promote Dutch jazz artists, so you won't find it abroad; it gives discount on new jazz releases. In fact, I think, they should share such an album for free. The first two mentioned types of compilation albums are, normally, dumped, right-free material, that shouldn't be labeled as The Best of ... , and if you are really in love, you don't need jazz to express that ( maybe it helps, but that's another discussion ....). You can recognize these releases, because they have normally NO discographical information at all; that's why I dislike and distrust compilation CDs.

There are some exceptions that proves the rules. Like the Les Tresors du Jazz 10-CD boxes. Yesterday I listened to the first CD ( volume 56) and the 6th one (volume 61). There is no connection with the fact that this box contains 1956-material and the first volume that is labeled as volume 56; it is the 56th CD in a series of CD releases. What is the idea behind these compilations? They are compiled by two French dedicated jazz lovers, André Francois and Jean Schwarz. They pooled their passion, the liner notes read, their knowledge and their archives to constitute this very special and remarkable anthology. Special, because this is the first time that a real chronological History of Jazz has been presented on record through a selection of its rarities and outstanding masterpieces.

Click on the picture to enlarge.

The Les Tresors du Jazz - 1956 box contains 132 tracks on 10 CDs, chronological arranged. It is amazing to learn what recordings André Francois and Jean Schwarz have selected. The first CD in this box, 1956, contains tunes, that were recorded between the 4th and the 27th of January 1956. Volume 56 contains 12 tracks of high standard tunes, featuring the Clifford Brown-Max Roach Quintet, the Milt Jackson Quintet, the Martial Solal Quartet with Fats Sadi ( what a surprise), the Modern Jazz Sextet, the Teddy Charles Tentet ( whow !!), the West Coast Versus East Coast session, The Buddy Shank - Bob Cooper Quartet ( ! ), The Louis Armstrong All Stars, Hampton Hawes Trio, The Gerry Mulligan Sextet and, last but not least The Art Tatum trio. Great music - all tracks are well chosen, well known standards, but also unknown releases, not selected because they are rare, but because they contain seldon heard great jazz. In short: A great selection, with, in my case, enough new material to justify this purchase. And keep in mind that this is only the first CD of this great box.

And for me very important: All boxes contain effective discographical information and commends in, both French as English. Great !!

Click on the picture to enlarge.

I can recommend this 1956 Les Tresors du Jazz box ( and the 4 previous "year" boxes that started with 1952 onwards ( all have 10 cd's, except 1952 that has 5 )) without any restriction for new jazz lovers and experienced jazz connoisseurs.
The compilers of Les Tresors Du Jazz have also compiled other great box sets with jazz from the earliest jazz history (1898 - 1943 and 1944 - 1951), boxes titled L'Historie du Jazz Vocal, L'Historie du Piano Jazz, L'Historie des Big Bands and recently released L 'Histoire du saxophone Jazz. I haven't heard these selections yet, but I guess they are from that same high level: well selected high standard jazz tunes. Recommended for all jazz collectors !!

AT RANDOM:
Give Me The Simple Life - PIM JACOBS Trio: Pim Jacobs piano, Wim Overgauw guitar and Ruud Jacobs bass. Recorded in Hilversum (The Netherlands) on the 6th of june 1958 for Fontana.


Time exposure for the 13th of January:
1958:

• farmer's daughter / save your love for me / three little words = joe newman quartet (featuring shirley scott)
• ill wind / melancholy mood / moon rays / outlaw / outlaw / pyramid / safari = horace silver quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST

pim jacobs-ruud jacobs/the jacob brothers in jazz = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 06 = les tresors du jazz/1956 - volume 56 = lester young/afternoon of a basie-ite = bud shank/tomorrow's rainbow (lp) = ernie andrews/jump for joy = horace silver quintet/song for my father = hit of the week/music box theatre vol 3 = oscar aleman/odeon recordings vol. 5 plus unissued rare airshots = les tresors du jazz/1956 - volume 61

Retrospect
Blue Lonnie
Nederlands ( To the English translation )

Ik heb' m .....het jaar kan niet meer stuk !!

Afgelopen week kon ik mijn platenzaak de nieuwe Les Tresors du Jazz 10 CD box, getiteld 1956 mee nemen.

Laat ik maar met de deur in huis vallen: normaal gesproken hou ik niet van verzamel-CDs. Als je een willekeurige platenwinkel binnenstapt (verkopen ze er trouwens nog wel jazzplaten?) of een warenhuis of benzinestation, vind je er meestal alleen maar tientallen goedkope jazzverzamel-CDs: The Best of ......, of Jazz For Lovers of Aangenaam ... Jazz. Die laatste is in feite een promotie-dubbel-CD om mensen er toe te bewegen met korting meest Nederlandse jazzproducties te kopen. Eigenlijk, vind ik, zouden ze zo'n promotie-CD gratis weg moeten geven. De andere twee genoemde albums bevatten meestal een bij elkaar gezocht zootje rechten-vrije opnamen van een artiest, die dan als De Beste van ..... verkocht worden en als je echt verliefd bent heb je geen jazz nodig, laat staan een CD getiteld Jazz For Lovers (maar goed, dat is een heel andere discussie). Je kunt deze goedkope verzamel-CDs herkennen aan het feit dat elke (discografische) informatie ontbreekt. Daarom laat ik dit soort CDs liggen en wantrouw ik ze bij voorbaat.

Maar er zijn uitzonderingen op de regel: zoals de Les Tresors du Jazz 10-CD boxen. Gisteren luisterde ik naar de eerste ( en zesde) CD ( volume 56 en 61) van de 1956-box. Het feit dat die eerste CD genummerd is als 56 heeft niets te maken met het feit dat de opnamen uit 1956 stammen; het is de 56ste CD van een uitgebreide serie chornologische jazz-CD's.

Wie zitten er achter deze verzamel-CD's? Ze zijn samengesteld door twee toegewijde Franse jazzliefhebbers André Francois en Jean Schwarz. They pooled their passion, staat er in het bijbehorende boekje, their knowledge and their archives to constitute this very special and remarkable anthology. Special, because this is the first time that a real chronological History of Jazz has been presented on record through a selection of its rarities and outstanding masterpieces. (= Ze hebben hun verzamelingen, hun kennis en voorliefde voor de jazz gebundeld om deze speciale bloemlezing te maken. Speciale, want het is voor de eerste keer dat een echt chronologisch overzicht van de Geschiedenis van de Jazz is samengesteld met daarin hoogtepunten en zeldzame opnamen. )

Klik op de foto om te vergroten.

De Les Tresors du Jazz - 1956 box bevat 132 titels op niet minder dan 10 CDs, chronologisch gerangschikt. Het is verbazend om te ontdekken welke opnamen André Francois en Jean Schwarz hebben geselecteerd. De eerste CD van de doos, nummer 56, bevat de opnamen gemaakt tussen 4 en 27 januari 1956. Volume 56 bevat 12 nummers, mooi opgenomen van groepen als het Clifford Brown-Max Roach Quintet, het Milt Jackson Quintet, het Martial Solal Quartet met Fats Sadi ( wat een verrassing), het Modern Jazz Sextet, het Teddy Charles Tentet ( whow !!), de West Coast Versus East Coast sessie, het Buddy Shank-Bob Cooper Quartet ( ! ), De Louis Armstrong All Stars, het Hampton Hawes Trio, het Gerry Mulligan Sextet en, last but not least het Art Tatum trio. Schitterende muziek- stuk voor stuk juweeltjes, bekende nummers, maar ook een heleboel onbekende uitgaven, gekozen, niet vanwege hun zeldzaamheid, maar omdat ze zelden gehoorde prachtige jazzmuziek bevatten. Kort gezegd: Een essentiële verzameling waar je als jazzliefhebber niet omheen kunt. Genoeg verrassingen om zelfs de grootste verzamelaars te plezieren en voor jonge, net beginnende ontdekkers van deze muziek is deze box de beste start die je kunt maken. En bovendien ..... voor mij heel belangrijk: alle boxen bevatten uitgebreide discografische informatie en commentaren, zowel in het Frans als het Engels. Chapeau !!

Klik op de foto om hem te vergroten.

Ik kan deze Les Tresors du Jazz verzamelbox voor 1956 box alleen maar nadrukkelijk aanbevelen, net als, overigens de vier voorafgaande "jaar" dozen ( 1952 was de eerste met 5 CD's, de volgende hebben er steeds tien). Een schitterende start voor nieuwe jazzliefhebbers en een doos vol schatten voor de doorgewinterde verzamelaar.

De samenstellers van de Les Tresors Du Jazz hebben nog meer mooie compilaties gemaakt, met o.a. de alleroudste jazzopnamen in een doos over de jaren 1898 tot 1943 en en doos over 1944 - 1951; verder een doos met de L' Historie du Jazz Vocal, één met l'Historie du Piano Jazz, L'Historie des Big Bands en onlangs een uitgave getiteld L'Histoire du saxophone Jazz. Ik ken deze compilaties nog niet en als ik ze te pakken krijg zal ik ze zeker hier bespreken. Ik verwacht een zelfde hoge kwaliteit. Ik kan alleen maar zeggen: Kopen - Zeer aanbevolen

AT RANDOM:
Give Me The Simple Life - PIM JACOBS Trio: Pim Jacobs piano, Wim Overgauw gitaar en Ruud Jacobs bas. Opgenomen in Hilversum op 6 juni 1958 voor Fontana.


Tijdopname voor 13 januari:
1958:

• farmer's daughter / save your love for me / three little words = joe newman quartet (featuring shirley scott)
• ill wind / melancholy mood / moon rays / outlaw / outlaw / pyramid / safari = horace silver quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
pim jacobs-ruud jacobs/the jacob brothers in jazz = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 06 = les tresors du jazz/1956 - volume 56 = lester young/afternoon of a basie-ite = bud shank/tomorrow's rainbow (lp) = ernie andrews/jump for joy = horace silver quintet/song for my father = hit of the week/music box theatre vol 3 = oscar aleman/odeon recordings vol. 5 plus unissued rare airshots = les tresors du jazz/1956 - volume 61

Retrospect

Blue Lonnie

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Het Miller Sextet

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today - back in time .... with some nostalgia. On the cover of the 1982 2LP De 28 Beste Van De Millers ( = The 28 Best Tunes of The Millers) I read: Een easy-listening groep die al meer dan 40 jaar aktief is, dat komt niet elke dag voor! Toch is er in Nederland zo'n band die al jaren met een heel eigen sound het zg. "Middle of the Road" publiek bijzonder aanspreekt. ( = You don't often see an easy-listening band, that is active for more then 40 years. Well, in The Netherlands such a band exists, with his own style of music, popular at the "Middle of the Road" public )

The Miller Sextet, with musicians like Ab de Moolenaar, Eddy Doorenbosch, Susi Møller, Coen van Nassau, Paul Ruys and Sanny Day was a very popular band right after the war from 1945 up to the 1960s with tunes like Just a Gigolo, Route 66, Take A Letter Miss Smith, Makin' Whoopee up to Dutch tunes like Drie Kleine Visjes, all played in an easy kind of mainstream swing. Their signature tune was Make Mine Millers.
The Millers, as they called themselves too, were actually founded in 1940, when Ab De Moolenaar started a rhythme-quartet with his brother Jochem (Jock), Joop Mate and Sanny Day. Their first concert was in June 1940. After the war, people needed amusement and a lot of Dutch groups were founded and others were reborn or restarted and became popular during the late 1940s, like the Kilima Hawaiians, The Ramblers, het kwartet Jan Corduwener, het orkest Malando, The Dutch Swing College Band and ... The Millers. After the war The Millers were extended up to a Sextet, which featured 8 (!) persons: Ab De Moolenaar on guitar and piano, Jan Doedel, on violin, Herman Vis on rhythm guitar, Hielke Scheffer on bass and vocal, Coen Van Nassau on vibes, Pete Parker vocal and guitar, Pia Beck piano, vocal and acordion, and Sanny Day vocal. During that period they called themselves The Miller Sextet met Sanny Day en Pete Parker or just short The Miller Sextet + 2.
They toured through Germany with the so-called Camp-shows and played for the US Forces in G.I. Clubs. They became very popular in Germany. They recorded for Decca tunes like Chickery Chick, Gotta Be This and Sweet Georgia Brown.

I found the 2LP De 28 Beste Van De Millers ( = The 28 Best Tunes of The Millers) on CBS 28217 and in the Dutch Jazz Giants Box the third volume was entirely dedicated to The Millers. (What a pity that this great box has so few discographical information): Nostalgia for the generation, that were teenager in the period after the war, now all aged.

Zonder de Millers zou muzikaal Nederland nooit meer hetzelfde zijn ! ( = Without the Millers, music in Holland would't be the same anymore) the cover reads, suffering from an inflated ego !!

Enjoy a great contribution by Joergen in the Choro Music web log: Frevo 100 Anos

AT RANDOM:
Subterfuge - ANDREW HILL QUARTET: Joe Henderson tenor sax, Andrew Hill piano, Richard Davis bass and Roy Haynes drums. Recorded in the Rudy Van Gelder studio in Englewood Cliffs, New Jersey on te 8th of November 1963 for Blue Note.

Time exposure for the 12th of January:
1928:

• devil's serenade / in my dreams = sonny clay o
• strange isle medley / aloha oe = sam ku jr
• san = paul whiteman o
• dreaming the hours away / close fit blues = clarence williams jazz kings

1938:

• struttin' with some barbecue = louis armstrong o
• now they call it swing / on the entimental side / on the sentimental side / back in your own backyard /when a woman loves a man = billie holiday o

1988:

• alexander's ragtime band / blues my naughty sweetie gives to me / buddy bolden's blues / frankie and johnny /high society / i know that you know / piggly wiggly / please don't talk about me when i'm gone /some of these days / somebody stole my gal / squeeze me / sugar / when you're smiling = louis mazetier paris washboard

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
andrew hill/black fire

Retrospect
Duriumskivan

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag ... terug in de tijd. .... met een beetje nostalgie ! Op de hoes van de uit 1982 daterende dubbel-LP De 28 Beste Van De Millers staat: Een easy-listening groep die al meer dan 40 jaar aktief is, dat komt niet elke dag voor! Toch is er in Nederland zo'n band die al jaren met een heel eigen sound het zg. "Middle of the Road" publiek bijzonder aanspreekt.
Het Miller Sextet, met musici als Ab de Moolenaar, Eddy Doorenbosch, Susi Møller, Coen van Nassau, Paul Ruys en Sanny Day was een erg populaire band net na de Twede Wereldoorlog tot in de jaren zestig. Ze behaalden hits met nummers als Just a Gigolo, Route 66, Take A Letter Miss Smith, Makin' Whoopee en zelfs een Nederlandstalig liedje Drie Kleine Visjes, alle gespeeld in een gemakkelijk in het oor liggend soort mainstream swing. Hun herkenningsmelodie was Make Mine Millers.
De Millers zoals ze ook wel genoemd werden, werden in feite opgericht in 1940, toen Ab de Moolenaar begon met een zgn. rhythme-quartet waarin hij zat, samen met zijn broer Jochem (Jock), Joop Mate en Sanny Day. Hun eerste concert was in juni 1940. Na de oorlog was er een grote behoefte aan amusement en een heleboel Nederlandse groepen zijn toen van start gegaan, opnieuw opgestart of goed doorgebroken, zoals de Kilima Hawaiians, De Ramblers, het kwartet Jan Corduwener, het orkest Malando, De Dutch Swing College Band en ... de Millers natuurlijk. Na de oorlog groeiden de Millers uit tot een sextet, dat uit acht (!) personen bestond: Ab de Moolenaar op gitaar en piano, Jan Doedel op viool, Herman Vis op ritmegitaar, Hielke Scheffer bas en zang, Coen van Nassau op de vibrafoon, Pete Parker zang en gitaar, Pia Beck piano, zang en accordeon en Sanny Day zang. Tijdens deze periode noemden ze zichzelf Het Miller Sextet met Sanny Day en Pete Parker of gewoonweg Het Miller Sextet + 2.
Ze traden veel op in Duitsland voor de Amerikaanse troepen met hun zgn. Camp-shows in voornamelijk de G.I. Clubs. Ze werden er razend populair en namen voor Decca platen op als Chickery Chick, Gotta Be This en Sweet Geor