The Record Collector

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Yesterday afternoon I talked for some hours with Leendert about record collecting and my passion for jazz music. I showed him my Hit of the week collection, talked about discographies and my collection of jazz books and records. I told him about the fact that I love to share my collection with others, and that this Keep swinging web log bears the evidence.

Talking about record collecting we learned that we had a common passion for R. Crumb, beside an underground artist and musician, also a dedicated and passioned record collector. Some weeks ago we discussed here his film Crumb, and thanks to Joergen I found a copy of that film. I received a second documentary titled in Dutch Natte Dromen van Robert Crumb ( thanks to Floris ), which happened to be a 1987 BBC documentary. Thanks to Floris I do know now that this film was titled in English The Confessions of Robert Crumb.

I heard about a third documentary, both Leendert and Sjef mentioned it, that tells about Robert Crumb's passion for record collecting. It shows, Sjef told me, how they move his record collection, probably from California to France. On internet I found some titles of movies about record collecting, all dedicated to Robert Crumb, but I don't believe these are the documentaries Sjef and Leendert refer to: American Splendor and Ghost World. Can someone tell me what the title is of that documentary in which Robert Crumb moves his collection?

I found a fragment of one of the greatest 78rpm record collectors of the US, Joe Bussard. I like the way how he shares his passion with the viewers.

Time exposure for the 31st of August:
1927:

• who was the lady / who-oo? you-oo! that' who = bernie cummins o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = miles davis/in a silent way = oscar aleman/swing guitar masterpieces 1938-1957 (2) = kansas city/the real kansas city of the 20s 30s 40s = charles mingus sextet-eric dolphy/cornell 1964 = george braith/the complete blue note sessions (2)

Nederlands ( To the English translation )
Gistermiddag had ik een gesprek van een paar uur met Leendert over het verzamelen van platen en mijn passie voor jazzmuziek. Ik heb hem mijn verzamelingen laten zien, we praatten over discografieën en bestudeerden mijn boekenkast. Ik heb hem verteld dat ik het belangrijk vind om mijn verzameling te kunnen delen met anderen; iets waarvan deze dagelijkse Keepswinging weblog een voorbeeld is.

Al pratend ontdekten we dat we één gezamelijke passie hebben voor Robert Crumb. Robert Crumb ( of R. Crumb zoals hij meestal genoemd wordt) is underground tekenaar en muzikant en is bovenal geobsedeerd door het verzamelen van platen. Een paar weken geleden had ik het in mijn weblog over zijn film Crumb. Dankzij Joergen heb ik ondertussen deze film gezien en ontving ik van Floris een tweede film over R. Crumb, getiteld Natte Dromen van Robert Crumb, een BBC documentaire uit 1987. Dankzij Floris is nu ook de Engelse titel boven water: The Confessions of Robert Crumb.
Ik hoorde dat er nog een derde documentaire moet bestaan, zowel Leendert als Sjef noemden het, waarin Robert Crumb's passie voor platenverzamelen belicht wordt. In de film wordt o.a. de platencollectie van Crumb verhuisd van, denk ik, Californië naar Zuid Frankrijk. Op internet vond ik nog enkele films waarin R. Crumb en zijn platenobsessie centraal staan, maar hierin komt hij niet zelf voor. Ik kwam namen tegen als American Splendor en Ghost World. Kan iemand me vertellen of één van die namen de bewuste documentaire is, of dat er nog een andere Crumb film bestaat alleen over zijn platenverzameling?

Ik vond een fragment van één van de grootste platenverzamelaars van Amerika, Joe Bussard. Het is leuk om te zien hoe hij zijn verzameling deelt met de kijker.

Tijdopname voor 31 augustus:
1927:

• who was the lady / who-oo? you-oo! that' who = bernie cummins o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
sebastiao tapajos/sambas & bossas on guitar = miles davis/in a silent way = oscar aleman/swing guitar masterpieces 1938-1957 (2) = kansas city/the real kansas city of the 20s 30s 40s = charles mingus sextet-eric dolphy/cornell 1964 = george braith/the complete blue note sessions (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Lionel Hampton in concert - 1956

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A few weeks ago when I had visited Brussels, Patrick Humbertgave me a picture made by Ed van der Elsken, the
great Dutch photographer. He made a lot of beautiful pictures, but for me his book Jazz with a lot of 1950s jazz pictures is really great. The picture I received from Patrick reads on the reverse Lionel Hampton Big Band. 1959, but that is not correct. This picture was taken during the evening of the legendary concert at the Concertgebouw in Amsterdam 24th of March 1956. The concert in Amsterdam started in fact at midnight and was the second one that evening for Lionel Hampton and his Orchestra, as Lionel Hampton had a concert earlier that evening at the Houtrusthallen in The Hague.

The concert at the Concertgebouw in Amsterdam became rather remarkable. Lionel Hampton was suffering from an attack of fever, but gave an exuberant concert. The audience danced and jumped and when one person became hysteric one of the security attendants of the Concertgebouw tried to remove him. Lionel Hampton played a great solo on the tom tom and after some moments he left stage and walked through the audience that danced with abandon. The complete band followed him. All people left their seats and danced through the hall. After some walks through the hall, Lionel Hampton returned to the stage. Lou van Rees, the organisator of this concert, wanted to stop the concert, but Lionel couldn't be stopped and started to sing Hebaberiba, and of course the audience yelled back.

One of those hysteric moments was recorded by Ed van der Elsken. The picture at the top of this blog, shows Lionel Hampton with his drumstick and on the ground Eddie Chamblee, while playing his saxophone. In fact, this picture and the pictures used in the news paper were actually taken in The Hague at the Houtrusthallen concert some hours earlier, but it gives a good atmospheric description.
It seemed that the concert would become a complete mess, and so the police interfered and accompanied Lionel Hampton to his dressing room. The police watched the doors.
Ed van der Elsken left us a great photo session from that concert, which became one of the most discussed Dutch jazz concerts of the XXth Century.
found two fragments I love to share with you. One is from a 1959 concert in Liege - Belgium, where Lionel Hampton plays with his band. It illustrates a bit the atmosphere during such a typically 1950s Hampton concert. The second fragment is from a concert where Lionel plays the tom tom.

Time exposures for the 30th of August:
1927:

• original dixieland one-step = miff mole little molers

1997:

• lila / my pet = andor jazzband
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
oscar aleman/caseta lado 2 = jimmy granato o-c.a.j. parmentier (goodson ) (78rpm) = frank nova music-the michigonians (goodson)(78rpm) = bonfiglio de oliveira-pedroca/brazil trumpet = dizzy gillespie/salt peanuts (cd 5)


Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden kreeg ik van Patrick Humbert, tijdens ons bezoek an Brussel, een fotokaart van Ed van der Elsken, de grote Nederlandse fotograaf. Hij maakte schitterende fotoreportages over allerlei onderwerpen; voor mij is zijn boek Jazz het meest favoriet.

De foto is van het beroemde, of beruchte zo je wilt, optreden van Hampton in Nederland. Op de achterkant staat Lionel Hampton Big Band. 1959, maar dat is onjuist. Deze foto werd genomen tijdens de avond van het optreden in Het Concertgebouw in Amsterdam op 24 maart 1956 (eigenlijk de 25ste omdat het concert rond middernacht begon). Diezelfde avond had Hampton ook al opgetreden in de Houtrusthallen in Den Haag.

Het optreden in het Concertgebouw in Amsterdam werd een opmerkelijk concert. Lionel Hampton was eigenlijk ziek en had flinke koortsaanvallen, maar gaf toch twee buitengewone concerten. Het publiek danste en sprong op de stoelen en één persoon werd zelfs hysterisch en moest afgevoerd worden door een zaalwacht. Lionel Hampton reageerde daarop door een solo op de trom te spelen en zich daarna in de zaal te begeven, gevolgd door de muzikanten van zijn orkest. Het deftige Concertgebouw stond helemaal op zijn kop - de mensen verlieten hun plaatsen en stonden te dansen in de gangpaden. Terug op het podium trof Lionel Hampton daar een ietwat radeloze Lou van Rees aan, organisator van de avond, die het liefste het concert wilde stoppen, bang voor escalatie. Lionel echter ging door en liet de hele zaal mee blèren met zijn kreet Hebaberiba, en natuurlijk schreeuwde de hele zaal terug.

Eén van die euforische momenten tijdens het concert is afgebeeeld op de foto van Ed van der Elsken boven aan dit blog. Je ziet Lionel Hampton met zijn drumstokken in de hand bij Eddie Chamblee staan, de altsaxofonist, die in zijn enthousiasme op de grond is gaan liggen. Eigenlijk is deze foto gemaakt tijdens het eerdere concert in de Houtrusthallen, evenals de foto uit de krant, waarbij Hampton met zijn band door de zaal gaat, maar dat doet niets af aan de hectiek van het moment. Het geeft een prima beeld. Het leek er even op dat het concert helemaal uit de hand zou lopen, maar op het eind van het concert werd Hampton onder politiebegeleiding naar de kleedkamers afgevoerd, die eveneens door een politiebewaking afgezet werden.Dit concert is door Ed van der Elsken schitterend vastgelegd en beslaat een groot deel van de fotoserie, die terug te vinden is in het eerdergenoemde fotoboek Jazz. Het concert van Hampton behoort tot het meest opmerkelijke jazzconcerten uit de Nederlandse jazzgeschiedenis.
Ik vond twee fragmenten die illustreren hoe het op het concert moet zijn toegegaan. Eén is van een optreden in Luik in 1959 en bij het tweede fragment zien we Hampton die een solo op de tom tom geeft.

Tijdopnamen voor 30 augustus:
1927:

• original dixieland one-step = miff mole little molers

1997:

• lila / my pet = andor jazzband
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
oscar aleman/caseta lado 2 = jimmy granato o-c.a.j. parmentier (goodson ) (78rpm) = frank nova music-the michigonians (goodson)(78rpm) = bonfiglio de oliveira-pedroca/brazil trumpet = dizzy gillespie/salt peanuts (cd 5)
keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Harlem Hot Chocolates

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few days ago I posted a contribution with a 1930 article and leaflet about the Hit of the week records. The leaflet refered to a Hit of the week record, played by the Harlem Hot Chocolates. I asked you to contact me what band was hidden behind that pseudonym. Several readers responded and Mike ( Salionas CA), Jerry (Amsterdam) and Howard (Baltimore MD) could name the correct band: Duke Ellington and his Orchestra.

What was the reason for this known black band to play under a pseudonym on a Hit of the week record? First of all we should remember that it was the time of the Great Depression. A lot of people lost all their money and so did the Duke. It was hard to generate income for his band members, as the public had to tighten its belts. It might be possible that the Duke had obligations to other record companies and that he needed this job on the side to get some extra income. On the other hand, Irving Mills, who was the vocalist and manager of the band, tried to promote the black Duke Ellington Orchestra to the white audiences. Mind that during this era the US still was a segregated country, with blacks and whites as two different groups of people, who lived together on an unequal base.The Hit of the week was a real white label, so making a record for Hit of the week, under the pseudonym of the Harlem Hot Chocolates ( which suggests that it was a black band performing) was a well-thought out promotion stunt. Maybe, Jerry, that's the reason they grin so much in the leaflet: You'll grim too, when you hear this blue number played by the Harlem Hot Chocolates.

The Harlem Hot Chocolates made two recording. Find the discogaphical information at my online Hit of week Discography
Isn't it remarkable that there has been only one reissue of a Hit of the week recording by another 78rpm record label, although it was a real bootleg. The Biltmore record ( BM 1014 ) was released somewhere during the 1940s and contains the tune Sing You Sinners by Duke Ellington and his Orchestra.
I love to show you the first appearance of Duke Ellington on film. In Black and Tan Fantasy of 1929, one year before the Harlem Hot Chocolates recordings.The film starts with the moment that Duke Ellington shows Arthur Whetsol his new composition Black and Tan fantasy. I think that's a great part; later it gets bogged down in dramatical effects. Hope you can handle it !!

Time exposures for the 29th of August:
1927:

• dawning / just a memory = new york syncopators
• i may be wrong / on the alamo / say it with music / that's a plenty / they didn't believe me = red nichols five pennies
• ooh maybe it's you / shakin' the blues away = harry reser syncopators

1947:

• swing 41 = souvenirs de django

1977:

• shine / weary blues = barrel house jazz band
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
jazz at the pawnshop/30th anniversary (3) = duke ellington/black and tan fantasy - film 1929 (dvd) = robert normann/string swing = lee konitz/sax of a kind - quadromania (4)

Nederlands ( To the English translation )
Een paar dagen geleden maakte ik een bijdrage met een artikel uit een krant uit 1930 en een folder die verband hielden met de Hit of the week platen. Het foldertje refereerde aan een plaat, gemaakt door de Harlem Hot Chocolates. Ik maakte er toen een klein kwisje van: Welke band steekt er achter deze schulnaam? Ik kreeg verschillende reacties en Mike (Salinas Ca), Jerry (Amsterdam) en Howard (Baltimore MD) gaven het goede antwoord: Het Duke Ellington orkest.

Waarom maakte zo'n bekende zwarte band een opname onder een schuilnaam voor een Hit of the week plaat? Allereerst moet je bedenken dat de tijd toen deze plaat gemaakt werd volop in het teken stond van de grote Wall Street Crash, de periode van de Depressie. Veel mensen hadden al hun geld verloren, zo ook Duke Ellington. Het was moeilijk om geld te vinden om de leden van de band te betalen, aangezien het publiek de buikriem moest aanhalen. Het ligt voor de hand te veronderstellen dat Duke elke kans aangreep om opnamen te maken zelfs als dat betekende dat hij, wegens verplichtingen elders, niet onder eigen naam kon optreden. Aan de andere kant was Irving Mills, de zanger (helaas) en manager van de band, een gewiekst zakenman en promoter en hij probeerde in deze tijd de band te pluggen bij het blanke publiek. Bedenkt dat in die tijd in de VS nog een echte scheiding was tussen de twee bevolkingsgroepen, blank en zwart, en dat die twee groepen weliswaar samenwoonden, maar strikt gescheiden leefden. Aangezien de Hit of the week zo'n typisch blank label was, moet je wellicht deze opname zien in dat licht en was het meer een stunt van Mills. Misschien, Jerry, is dat de reden dat er zoveel gegrijnsd wordt in de tekst in het foldertje. You'll grin, too, when you hear this blue number played by the Harlem Hot Chocolates. ( Je zult ongetwijfeld ook moeten grijnzen als je dit nummer van de Harlem Hot Chocolates hoort )

De Harlem Hot Chocolates maakten twee nummers voor Hit of the week. Je vindt de informatie in mijn online Hit of week Discography
Een vermeldenswaardig feit is verder, dat er slechts éénmaal in de geschiedenis van de Duriumplaat een heruitgave, zij het een illegale kopie, gemaakt werd op 78-toeren, namelijk op het Biltmore label ( BM 1014) ergens in de jaren veertig. Het bevat het nummer Sing You Sinners door Duke Ellington and his Orchestra.
Ik vind het leuk deze bijdrage af te sluiten met het eerste filmpje waarop Duke Ellington spelend te zien is. Het is de Black and Tan Fantasy uit 1929 , gemaakt als één van de eerste geluidsfilms, één jaar voor de opnamen voor Durium. Het mooiste deel is m.i. het begin waarin Duke zijn nieuwste compositie inoefent met Arthur Whetsol. Daarna vervalt de film in een typische dertiger jaren dramatiek, met Freddi Washington in de hoofdrol. Ik hoop dat je het kan hebben!!

Tijdopnamen voor 29 Augustus:
1927:

• dawning / just a memory = new york syncopators
• i may be wrong / on the alamo / say it with music / that's a plenty / they didn't believe me = red nichols five pennies
• ooh maybe it's you / shakin' the blues away = harry reser syncopators

1947:

• swing 41 = souvenirs de django

1977:

• shine / weary blues = barrel house jazz band
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
jazz at the pawnshop/30th anniversary (3) = duke ellington/black and tan fantasy - film 1929 (dvd) = robert normann/string swing = lee konitz/sax of a kind - quadromania (4)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Robert Normann

( Naar de Nederlandse vertaling.)
When you enter a CD shop nowadays, at least in The Netherlands, you learn that CD's are no longer hot items. They sell DVDs, most films for entertaining, but also films with music clips of popular artists. Even the jazz has to. Vitaphone film shorts and soundies from the 1940s and 1950s have been reissued, but also live performances of musicians like Miles Davis are to be found. Documentaries, made for televison, have been released for use in the livingroom.

Some times ago I found a DVD with some great 1970s performances of a rather unknown Norwegian guitar player, Robert Normann. The DVD is titled Robert Normann - Shine, with the subtitle The TV Collection.

This DVD contains ca. 40 minutes of rare fragments from performances Robert Normann made for the Norwegian television. In fact the set contains three parts. The first one are some 1971 black and white fragments; the second part, in color, where made in 1974.

The final part are some 1992 recordings of Robert Normann together with a drummer. It ends with some private shots from ca. 1993 of Robert Normann playing the guitar in his living room together with a collegue, who has to drop out when Robert shows his skills. A great experience.

Robert Normann, born in Sarpsborg, Norway June 1916, passed away May 1998 81 years old. He started at the accordion and tenor saxophone before he became a guitar player. In the late 1930s he played in bands like Freddie Valier's and Gunnar Due. The picture above shows Robert Normann in the right corner below at the guitar in the 1941 Rowland's Orchestra. In the 1940s he was part of the famous String Swing, a great Scandinavian group of jazz musicians. ( Nowadays the Swing Strings is a Danish jazz ensemble). He started his own quartet before he became part of the big band directed by Pete Brown. In the 1950s he played with Frank Ottersen, the violin player and Willy Andresen at the piano. Since 1955 he didn't play often in public and as he was a very modest person he stayed unknown outside Norway. Even in the books Jazzgitaristen ( Alexander Schmitz) and The Guitar in Jazz ( James Sallis) is name is absent. What a shame, because this DVD shows a very skilled jazz guitar player. I saw him labeled somewhere as The Best European Jazz Musician Ever.

The DVD shows a passionate guitar player. The quality of the films is very good and it is a joy to listen and view Robert Normann playing his music. This Shine DVD is, together with the great series of Robert Normann CDs published by Normann Records AS, and the Herman Records series Jazz in Norway by the Norsk Jazz Arkiv (Norwegian Jazz Archive) a great monument in honor of Robert Normann.

Kjetil Sørensen from Normann Records AS told me that all Robert Normann CD's previous released on Hot Club Records, are no longer available. Normann Records AS have released a new series of Robert Normann CDs where all the music/recordings have been digital restored from 78" records and not just copied from LPs to CDs as Hot Club Records did. Also the Robert Normann CDs Normann Records AS have released does not contain the same music order as the Hot Club Records CDs. Our CDs (Normann Records AS) does also contain some recordings Hot Club Record never have released.

Time exposures for the 28th of August:
1927:

• with love and hisses = stan laurel - oliver hardy
• kicking the cat = joe venuti blue four

1967:

• blood count = duke ellington o

1987:

• ole = john zorn trio
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
blindfold test #20/milan molovan = horace silver/retrospective-discs 1 and 2 (2) = six & seven eights string band of new orleans la = duke ellington/salt peanuts ( cd5) = jazz at the pawnshop/30th anniversary (3)

Nederlands ( To the English translation )

Als je tegenwoordig een platenzaak binnenstapt, althans zo is dat hier in Nederland, dan valt je op dat CDs blijkbaar geen belangrijke plaats meer innemen. Er worden DVD's verkocht met speelfilms, maar ook met muziekclips van populaire artiesten. Ook de jazz heeft er aan moeten geloven. Soundies en Vitaphone shorts uit de jaren veertig worden heruitgebracht en live optredens van grote namen als Miles Davis zijn te koop. Documentaires, oorspronkelijk gemaakt voor de televisie, worden heruitgebracht voor gebruik in de huiskamer.

Enige tijd geleden vond ik een DVD met daarin opnamen van TV optredens van een tamelijk onbekende Noorse jazzgitarist, Robert Normann. De DVD heet Robert Normann - Shine, met als ondertitel The TV Collection.

Deze DVD van ruim dertig minuten bevat zeldzame opnamen van optredens van Robert Normann gemaakt voor de Noorse televisie. In feite bestaat de DVD uit drie delen: Het eerste deel zijn zwart-wit opnamen uit 1971, gevolgd door kleuropnamen uit 1974. Het derde deel bevat twee opnamen van Robert Normann uit 1992. Als extra staan er nog opnamen op uit de privécollectie van Robert Normann, waarin hij op de bank gitaar speelt samen met een collega, die hem duidelijk niet bij kan benen op de gitaar. Een mooi stukje !!

Robert Normann, geboren in Sarpsborg, Noorwegen juni 1916 overleed in mei 1998 op 81 jarige leeftijd. Hij begon op accordeon en tenorsaxofoon, maar ging eind jaren gitaar spelen in bands als die van Freddie Valier en Gunnar Due. De foto hierboven laat Robert Normann zien, rechts onder, als deel van het Rowland's Orkest (1941). In de veertiger jaren speelde hij bij de bekende Scandinavische band String Swing, ( Tegenwoordig bestaat er in Denemarken nog een geweldige jazzgroep genaamd de Swing Strings). Hij begon ook een eigen kwartet en nam deel aan het grote orkest van Pete Brown. In de jaren vijftig speelde hij samen met de violist Frank Ottersen en de pianist Willy Andresen. Na 1955 speelt hij niet vaak meer in het openbaar en wordt het tamelijk stil om hem heen. Aangezien hij een heel bescheiden man was, die weinig zin had in een carriere buiten Scandinavië, bleef hij voor de rest van de wereld een onbekende gitarist. In handboeken als Jazzgitaristen ( Alexander Schmitz) en The Guitar in Jazz ( James Sallis) wordt zijn naam zelfs niet één keer genoemd. Wat een schande !! De opnamen op de DVD laten een zeer ervaren en vakkundig gitarist zien. Ik heb iemand hem zelfs het label De Beste Europese Jazzmusicus horen geven.

De DVD, jammer dat hij niet zo erg lang is, laat een gedreven muzikant zien, met een geweldige technische beheersing van zijn instrument. Opvallend is de schitterende kwaliteit van de opnamen. De muzikale nalatenschap van Robert Normann is, samen met de uitgebreide serie Robert Normann CDs, uitgebracht door Normann Records AS en de serie Jazz in Norway ( Herman records) uitgeven door het Norsk Jazz Arkiv ( Noors Jazz Archief) een mooi monument ter nagedachtenis aan deze geweldige gitarist, Robert Normann.

Kjetil Sørensen van Normann Records AS vertelde me, dat de Hot Club Records niet langer verkrijgbaar zijn. Normann Records AS heeft een nieuwe serie Norman CDs uitgebracht, waarbij alle transfers rechtstreeks van 78-toeren platen gehaald zijn en vakkundig gerestaureerd en niet, zoals bij Hot Club Records blijkbaar gebruikelijk was, vanaf LPs. Ook bevatten de Robert Normann CDs andere nummers dan de eerder genoemde en zijn er extra nummers toegevoegd, die niet in de eerste serie voorkwamen.

<
Tijdopnamen voor 28 augustus:
1927:

• with love and hisses = stan laurel - oliver hardy
• kicking the cat = joe venuti blue four

1967:

• blood count = duke ellington o

1987:

• ole = john zorn trio

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
blindfold test #20/milan molovan = horace silver/retrospective-discs 1 and 2 (2) = six & seven eights string band of new orleans la = duke ellington/salt peanuts ( cd5) = jazz at the pawnshop/30th anniversary (3)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nellie Lutcher

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Lil Green

Slick Chicks and Tough Mamas; what a great title for a CD compilation made by Bakhåll. This CD contains the slickest and toughest of blues and jazz ladies, as they explain on their website. ( a slick chick is an attractive and well dressed woman and a tough mama is a woman impossible to surpass, the best, the greatest ). It contains music of some seldom heard women in jazz and blues, like Lil Green, Albennie Jones, Georgia White, Nellie Lutcher, Marilyn Scott, Louisa "Blue Lu" Barker, but also some more known ladies from the scene like Victoria Spivey, Memphis Minnie, Cleo Brown and Dinah Washington. Last night I played my copy I received some years ago and I was fascinated by miss Nellie Lutcher. She really upset me with the two tracks on this compilation!!

Nellie Lutcher, born in October 1915 in Lake Charles (Louisiana) passed away some months ago ( 8th of June 2007) in Los Angeles, aged 94. She learned to play piano in local bands and started as a singer with the Southern Rhythm Boys, where she developed her remarkable vocal style. It took several years before she got the recognition she deserved. In 1947 she moved to Los Angeles where Dave Dexter, a Capitol Records talent scout, discovered her at a show. She made her first record in 1947, which became a hit ( Hurry On Down and The Lady's In Love With You) and she became popular in both the jazz and Rhythm and Blues music styles. He's a Real Gone Guy was her second record (Capitol 40017) and this tune is to find on this Slick Chicks and Tough Mamas CD. What a great tune. I was stuck by the boogie woogie rhythm ( or Rock & Roll avant la lettre if you like), with a great rhythm accompaniment of Nappy Lamar at the guitar, Billy Hadnott on bass and Lee Young on drums. The tune became a hit at all R & B radio stations all through the country.
The second track on this compilation album played by Nellie Lutcher is a well known tune, Irving Berlin's Alexander's Ragtime Band, but played in a way I've never heard before. It was recorded December 1947 and it swings like hell; What a great entertainer vocalist, especially when she chats in Alexander's Ragtime Band. I read somewhere that someone labeled her as the woman Fats Waller. Her singing on this CD is very morish to me and it seems that The Bear Family record company in Germany issued a box set containing her entire body of work. Maybe that's an option?

Time exposures for August:
1917:

• hungarian rag = eubie blake trio
• stop it = james p. johnson

1927:

• there'll come a day / weary man blues = dixieland thumpers
• way down yonder in new orleans = fred elizalde
• annabelle lee / from now on / miss annabelle lee = annette hanshaw

1937:

• i'm coming virginia = scrappy lambert
• beyond the blues = jack webster o

1947:

• when i take my sugar to tea = king cole trio
• moten swing / vine street blues = harry james o

1957:

• cochichando = jacob do bandolim
• celia / conversation / east coasting / fifty-first street blues pts 1 and 2 / memories of you / west coast ghost = charles mingus jazz workshop
• blue monk / evidence / light blue = thelonious monk quintet

1987:

• gemini rising / it's all over now / voodoo = dirty dozen brass band
• fly me to the moon / route ' 66 / shadow of your smile / they can't take that away from me = greetje kauffeld trio

1997:

• linda graciela / es mejor vivir asi / frutas del caney / juliancito / la pluma / cuba y espana / camison de pepa / fidelidad / la juma de ayer =compay segundo quinteto
• git go = mal waldron quartet
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
fats waller/fats waller memorial no. 1 (5 lp) volume 4 = bik bent braam/13 = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 7-8 (2) = sonny rollins/here's to the people = horace silver quintet/finger poppin' = slick chicks and tough mamas = adrian rollini/groups = les pommes de ma douche/on n' est pas lá pour se faire engueuler = robert norman/shine (dvd) = chet baker/you can't go home again

Nederlands ( To the English translation )

Lil Green

Slick Chicks and Tough Mamas; wat een fantastische titel voor deze verzamel CD uitgebracht door het Zweedse label Bakhåll. Deze plaat bevat de slickest and toughest of blues and jazz ladies, zoals ze dat zelf omschrijven op hun website . ( Een slick chick is een aantrekkelijke mooi geklede vrouw - een tough mama een vrouw waar je niet omheen kan; waar je rekening mee moet houden - de beste - de grootste ). Het bevat de muziek van zelden gehoorde vrouwen uit de jazz en blues, zoals Lil Green, Albennie Jones, Georgia White, Nellie Lutcher, Marilyn Scott, Louisa "Blue Lu" Barker, maar ook wat bekendere dames uit de scene zoals Victoria Spivey, Memphis Minnie, Cleo Brown en Dinah Washington. Gisteravond speelde in mijn exemplaar weer eens af en raakte helemaal van streek door de twee nummers op deze plaat gezongen door miss Nellie Lutcher.

Nellie Lutcher, geboren in oktober 1915 in Lake Charles (Louisiana) overleed een paar maanden geleden ( 8 juni 2007) op 94 jarige leeftijd in Los Angeles. Ze leerde piano spelen en trad op in plaatselijke bandjes en haar stijl van zingen ontwikkelde ze bij de Southern Rhythm Boys. Het duurde verschillende jaren voordat ze de aandacht kreeg die ze verdiende. In 1947, net in de dertig, verhuisde ze naar Los Angeles en werd daar door Dave Dexter ontdekt, een talent scout van Capitol Records, tijdens een talentenjacht. Haar eerste plaat voor Capitol ( Hurry On Down en The Lady's In Love With You) werd meteen een hit, zowel bij jazzfans als bij de R & B ( = Rhythm & Blues) aanhangers. He's a Real Gone Guy was haar tweede succes (Capitol 40017) en dat nummer vind je terug op deze CD Slick Chicks and Tough Mamas. Wat een nummer. Het heeft een stevig boogie woogie ritme, een soort rock & roll avant la lettre zo je wilt, gespeeld door haar uitstekende begeleiders, Nappy Lamar op gitaar, Billy Hadnott op bas en Lee Young op slagwerk. Het nummer werd een nummer één hit op alle R & B radio stations door het hele land.

Het tweede nummer op de CD is het bekende nummer Alexander's Ragtime Band, gecomponeerd door Irving Berlin. Ik heb het zelden zo fris en fruitig horen spelen. Het werd opgenomen in december 1947 en het swingt de pan uit. Bovendien demonstreert ze in dit nummer haar speciale stijl van zingen m.n. haar manier van scatten ( = zingen zonder woorden te gebruiken) is bijzonder. Ik las ergens dat iemand haar de vrouwelijke versie van Fats Waller noemde. De twee nummertjes op deze CD smaken uiteraard naar meer, dus zal ik eens op zoek gaan. Het schijnt dat Bear Family haar complete repertoire in een verzamelbox heeft uitgebracht. Wie weet is dat wel iets !!

Tijdopnamen voor augustus :
1917:

• hungarian rag = eubie blake trio
• stop it = james p. johnson

1927:

• there'll come a day / weary man blues = dixieland thumpers
• way down yonder in new orleans = fred elizalde
• annabelle lee / from now on / miss annabelle lee = annette hanshaw

1937:

• i'm coming virginia = scrappy lambert
• beyond the blues = jack webster o

1947:

• when i take my sugar to tea = king cole trio
• moten swing / vine street blues = harry james o

1957:

• cochichando = jacob do bandolim
• celia / conversation / east coasting / fifty-first street blues pts 1 and 2 / memories of you / west coast ghost = charles mingus jazz workshop
• blue monk / evidence / light blue = thelonious monk quintet

1987:

• gemini rising / it's all over now / voodoo = dirty dozen brass band
• fly me to the moon / route ' 66 / shadow of your smile / they can't take that away from me = greetje kauffeld trio

1997:

• linda graciela / es mejor vivir asi / frutas del caney / juliancito / la pluma / cuba y espana / camison de pepa / fidelidad / la juma de ayer =compay segundo quinteto
• git go = mal waldron quartet
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl



SPEELLIJST
fats waller/fats waller memorial no. 1 (5 lp) volume 4 = bik bent braam/13 = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 7-8 (2) = sonny rollins/here's to the people = horace silver quintet/finger poppin' = slick chicks and tough mamas = adrian rollini/groups = les pommes de ma douche/on n' est pas lá pour se faire engueuler = robert norman/shine (dvd) = chet baker/you can't go home again

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Sound of Jazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Billie Holiday - Lester Young - Coleman Hawkins and Gerry Mulligan

Yesterday we had a family gathering, so but few time for jazz. On a jazz discussion list ( Jazzforum ) Cale pointed to a concert at the Jazz in 't Park in Ghent ( a city in the northwest part of Belgium) last Friday where they showed jazz films. One of those films was titled Sound of Jazz. This 1957 Sound of Jazz film fascinated me, so did a some research.

In December 1957 Columbia recorded a concert with an all-star cast featuring musicians like Thelonious Monk, Jimmy Rushing, Count Basie, Gerry Mulligan, Billie Holiday, Milt Hinton (who plays the bass of course, but also made some great pictures being an amateur photographer), Coleman Hawkins, Jimmy Giuffre, Mal Waldron, Freddie Green and a lot more musicians. These recordings are to be found on a reissue like I showed above. Four days after these recordings, on the 8th of December 1957 CBS Television made a live TV broadcast with the same line-up playing the same tunes as those recorded a few days earlier. This broadcast seems to have become one of the most authentic programs on jazz ever produced. Great. I guess I have to put this DVD on my want-list !!

I love to share with you two fragments of this film. One with the Jimmy Giuffre Trio, featuring Jimmy Giuffre on tenor and baritone saxophone and clarinet, Jim Hall guitar and Jim Atlas on bass ( The Train and the River). The second fragment is by Thelonious Monk, playing Blue Monk with Ahmed Aboul-Malik and Osie Johnson.

Time exposure of the 26th of August:
1927:

• dawning / you don't like it - not much = golden gate o
• sugar babe, i'm leavin' = blue steele o

1937:

• carina / satan takes a holiday / study in brown / swinging guitars / carina = john cali-tony gattuso
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
blindfold test #21/groove merchant = blindfold test #20/milan molovan = hot-dance & vintage jazz/glen richards (mp3) = sonny rollins/the freelance years-3

Nederlands ( To the English translation )

Billie Holiday - Lester Young - Coleman Hawkins and Gerry Mulligan

Gisteren hadden we familiedag, zodat er van jazz luisteren niet veel gekomen is. Op het Jazzforum las ik een bijdrage van Cale over een Jazz in 't Park concert in Gent van afgelopen vrijdag, waarbij ook jazzfilms vertoond werden. Eén van die films heette Sound of Jazz. Deze film maakte me nieuwsgierig en daarom heb ik er wat onderzoek naar gedaan.

In December 1957 nam Columbia een concert op met een all-star bezetting met musici als Thelonious Monk, Jimmy Rushing, Count Basie, Gerry Mulligan, Billie Holiday, Milt Hinton (die behalve uiteraard de bas bespeelde, ook schitterende foto's maakte), Coleman Hawkins, Jimmy Giuffre, Mal Waldron, Freddie Green en een heleboel anderen. Die opnamen zijn te vinden op de LP / CD die je hierboven afgebeeld ziet. Vier dagen later zond CBS een live programma uit waarin (bijna) alle musici nog een keer optraden met dezelfde nummers en bezettingen als eerder opgenomen. Deze uitzending, verkrijgbaar op DVD, schijnt één van de meeste originele programma's te zijn geworden in de jazzgeschiedenis. Tijd dus om deze DVD op mijn verlanglijstje te zetten !!

Ik vond twee fragmenten uit deze live TV uitzending, die ik jullie graag wil laten zien. Eén met het Jimmy Giuffre Trio, met daarin Jimmy Giuffre op tenor- en baritone saxofoon en klarinet, Jim Hall op gitaar en Jim Atlas op bas. ( The Train and the River). Het tweede fragment bevat Thelonious Monk, die Blue Monk vertolkt met Ahmed Aboul-Malik en Osie Johnson.

Tijdopname voor 26 augustus:
1927:

• dawning / you don't like it - not much = golden gate o
• sugar babe, i'm leavin' = blue steele o

1937:

• carina / satan takes a holiday / study in brown / swinging guitars / carina = john cali-tony gattuso
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
blindfold test #21/groove merchant = blindfold test #20/milan molovan = hot-dance & vintage jazz/glen richards (mp3) = sonny rollins/the freelance years-3

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

New Phonograph Record

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today two new 1930s contributions, send to me by Guido van Rijn, about the Hit of the week record. Both are from ca. April - May 1930 as the items refer to the Harlem Hot Chocolates recordings released in May 1930. The Hit of the week was released each week at news stands and the first article, New Phonograph Record to Sell for Fifteen Cents, explains this new kind of gadget. It suggests, that these records were for sale in Boston for the very first time around May 1930, and that might be correct, as the Hit of the week were released in New York City alone at its very beginning ( February 1930).

This is a leaflet, distributed early May 1930 that announces the new Hit of the week ( Hit of the week 1046 ) that contains the tune St. James Infirmary as played by the Harlem Hot Chocolates. Mind that nobody in this leaflet, nor in the article, tells what band actually was hidden behind that name.

Well, let's make it to a public question:

What band was actually the Harlem Hot Chocolates?

Please send your answers to keepswinging@live.nl and the winners names will be published in this Keep swinging web log later.

Archeophone Records announces on its website that the third 2CD of the Complete Hit of the Week Recordings will be released this fall. You can find the track list here. The sound samples will be published soon.The first and second volume of this Complete Hit of the week Recordings has been released before. You can find all information here: Volume 1 en Volume 2

This contribution was also posted at the Hit of the week web log.

ST. JAMES INFIRMARY (Primrose) in my collection:

• ten black berries (1929)
• bay state broadcasters (1930)
• harlem hot chocolates (1930)
• betty boop cartoon (1932)
• swing swingers (1937)
• art hodes hot five (1945)
• ot-lips page o (1947)
• edward jazz band (1949)
• lu watters yerba buena jazz band (1950)
• turk murphy jazz band (1950)
• hot lips page-marian mcpartland trio (1953)
• bob scobey frisco band (1955)
• pete fountain band (1961)
• new earl hines trio (1964)
• circus square jazz band (1968)
• alex welsh friends (1971)
• rod mason band (1977)
• sidewalk hot jazz o (1978)
• orpheon celesta (1981)
• yoshio toyama dixieland saints (1981)
• dirty dozen brass band (1984)
• portena jazz band (1989)
• harry connick jr. (1998)
• reuben rogers (2000)
• dave van ronk (2001)
• jon seiger all stars (2003)

Time exposures for the 25th of August:
1927:

shakin' the blues away = ben selvin o

three blind mice = frankie trumbauer o

1937:

i'll always be in love with you = jeter-pillars club plantation o

too marvelous for words = jay wilbur band

1947:

• blues en mineur / nuages / swing guitars / blues en mineur / nuages / swing guitars = souvenirs de django

1957:

• city lights / just by myself / kin folks / tempo de waltz / you're mine you = lee morgan sextet
• blues after all / j.o.s. / just friends / little girl blue = jimmy smith all stars

1977:

• goduka mfundi = buddy tate trio
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
rhoda scott/live at the olympia = les primitifs du futur/world musette = paris. plages d'hawaii/guitares hawaiienes 1930 = tom marion sweet hollywaiians/'o surdato 'nnammurato = jazz compilation/(mp3)

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag aandacht voor twee nieuwe vondsten uit 1930, die ik ontving van Guido van Rijn, over de Hit of the week plaat. Beide zijn uit april - mei 1930 aangezien ze gaan over de Harlem Hot Chocolates opnamen uitgebracht in mei 1930. Hit of the week platen waren wekelijkse uitgaven en het eerste artikel, New Phonograph Record to Sell for Fifteen Cents ( = Nieuwe gramofoonplaat te koop voor 15 cent), legt alles uit over dit nieuwe hebbeding. In het artikel wordt gesuggereerd dat de plaat in Boston nog helemaal nieuw is, en dat kan kloppen, want de eerste Hit of the week's werden in februari 1930 alleen nog maar in New York uitgebracht.
Dit is een strooibiljet of foldertje uitgegeven t.b.v. de introductie van de plaat St. James Infirmary gespeeld door de Harlem Hot Chocolates. (Hit of the week 1046). Opvallend is dat noch in het artikel noch in het strooibiljet verteld wordt welke band er achter deze naam schuil gaat.

Leuk om dit maar eens in de groep te gooien !!

Welke band gaat er schuil achter de naam Harlem Hot Chocolates?

Mail je antwoord naar keepswinging@live.nl en de namen van de goede inzenders worden eervol vermeld in een komende weblog bijdrage.

Archeophone Records heeft aangekondigd dat dit najaar de derde dubbel CD in de serie the Complete Hit of the Week Recordings uitgebracht wordt. Je kunt de lijst met titels die op deze plaat staan alvast inzien. De geluidsfragmenten worden later gepost.

De eerste en tweede dubbel CD met The Complete Hit of the Week Recordings werden al eerder uitgebracht. Je vindt hier alle info: Volume 1 en Volume 2

eze bijdrage is ook gepost in het Engels op de Hit of the week web log.



ST. JAMES INFIRMARY (Primrose) in my collection:

ten black berries (1929)

bay state broadcasters (1930)

harlem hot chocolates (1930)

betty boop cartoon (1932)

swing swingers (1937)

art hodes hot five (1945)

hot-lips page o (1947)

edward jazz band (1949)

lu watters yerba buena jazz band (1950)

turk murphy jazz band (1950)

ot lips page-marian mcpartland trio (1953)

bob scobey frisco band (1955)

pete fountain band (1961)

new earl hines trio (1964)

circus square jazz band (1968)

alex welsh friends (1971)

rod mason band (1977)

sidewalk hot jazz o (1978)

orpheon celesta (1981)

yoshio toyama dixieland saints (1981)

dirty dozen brass band (1984)

portena jazz band (1989)

arry connick jr. (1998)

reuben rogers (2000)

dave van ronk (2001)

jon seiger all stars (2003)

Tijdopname voor 25 augustus:
1927:

• shakin' the blues away = ben selvin o
• three blind mice = frankie trumbauer o

1937:

• i'll always be in love with you = jeter-pillars club plantation o
• too marvelous for words = jay wilbur band

1947:

• blues en mineur / nuages / swing guitars / blues en mineur / nuages / swing guitars = souvenirs de django

1957:

• city lights / just by myself / kin folks / tempo de waltz / you're mine you = lee morgan sextet
• blues after all / j.o.s. / just friends / little girl blue = jimmy smith all stars

1977:

• goduka mfundi = buddy tate trio
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
rhoda scott/live at the olympia = les primitifs du futur/world musette = paris. plages d'hawaii/guitares hawaiienes 1930 = tom marion sweet hollywaiians/'o surdato 'nnammurato = jazz compilation/(mp3)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ruby Braff

( Naar de Nederlandse vertaling.)
This time a compilation of tunes made by Ruby Braff on the Affinity label, titled The Mighty Braff. To be honest - each time when I find this CD in my collection it feels as if I should sell it. Maybe it's because of the cover, that I don't like it - the pink marbled cover. It looks old fashioned. Maybe it's because I seem to remember, we had an LP in the 1960s, something like Alle Dertien Goed ( All Thirteen Tracks Okay - a cheap Dutch popular serie of popular music LPs) titled something like Thirteen All Time Dixieland Hits In Super Stereo. Several times I was on the point to sell this CD, but each time I gave it a final chance and each time I had to admit that the music wasn´t as bad as I thought. All ingrained prejudices in my case.

Ruby Braff, born March 1927 in Boston passed away three and a half year ago. His career encloses a period of 50 years. He started his career in the bebop era, but his style could be best labeled as swing / mainstream. He learned to play the cornet aged eight years old as his parents found a saxophone to hefty for such a small boy. Louis Armstrong was his master. In the late 1940s he started to play and in 1949 he performed together with Edmond Hall ( NOT the Edmond Hall I mentioned in my Ross De Luxe Syncopators contribution some days ago) in the Boston Savory Café. Other great names in his early career where Vic Dickerson and Pee Wee Russell. During the 1950s it was difficult to find enough work, as his style of playing was too traditional for the average jazz fan used to bebop and the cool westcoast style bands. His appearance at the Newport Jazz Festival in 1954 brought him some recognition.

This compilation of tunes, The Mighty Braff, are in fact three Bethlehem LPs he made during this period, all recorded within the space of six months. The three albums are: ( October 1954) Ruby Braff Swings (Bethlehem BCP 1005) - ( December 1954) Ruby Braff - Ball At Bethlehem (Bethlehem BCP 1034) and ( March 1956 ) Ruby Braff - Holiday In Braff (Bethlehem BCP 1032 ). These three sessions contain quartet and sextet recordings, and also with an orchestra and learns me that Ruby Braff was a skilled trumpet player that played in the swing - mainstream style and that he earns the recognition he deserves, especially from me !! - I'm not going to sell this album, so, please don't react on that !!

I found two fragments featuring Ruby Braff; an old one, from 1960, sorry, but the quality isn't very good, and a fragment of a concert in 1991.

The Newport Jazz Festival of 1960 had this set by Pee Wee Russell and Ruby Braff with George Wein, Buzzy Drootin and Don Kenney. 'Just You, Just Me'


brecon jazz 1991

Recordings of Ruby Braff in my collection:

• ruby braff/mighty braff
• ruby braff-buddy tate/with the newport all stars
• ruby braff-dick hyman/younger than swingtime - music from south pacific
  

Time exposures for the 24th of August:
1927:

• marvelous / she'll never find a fellow like me = ted weems o
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
jules deelder/deelder blijft draaien = ruby braff/mighty braff = ella fitzgerald/jazz & blues collections = crumb - a terry zwigoff film (dvd)

Nederlands ( To the English translation )

Dit is een verzamel-CD van titels van Ruby Braff uitgebracht op het Affinity label, getiteld The Mighty Braff. Eerlijk gezegd; iedere keer als ik de CD tegen kom in mijn verzameling heb ik de neiging hem weg te doen. Misschien heeft het met de voorkant te maken - dat roze gemarmerde papier geeft het een truttige oubollige uitstraling, Misschien komt het omdat we vroeger een LP hadden, getiteld zoiets als Alle Dertien Goed with Thirteen All Time Dixieland Hits In Super Stereo. Ik heb al verschillende keren de neiging gehad om de CD weg te doen, maar toch krijgt hij elke keer weer een kans. En terecht ........... want de muziek is toch nog niet zo gek. Het vooroordel neem ik helemaal voor mijn rekening.

Ruby Braff, geboren in maart 1927 in Boston, overleed drieeneenhalf jaar geleden. Zijn carriere omspant een periode van vijftig jaar. Hij begon zijn loopbaan als trompettist in de beboptijd, maar zijn spel is het best te omschrijven als swing - mainstream. Hij leerde cornet spelen toen hij acht was, omdat zijn ouders hem te klein vonden voor zo'n grote saxofoon. Louis Armstrong en Bix Beiderbecke werden zijn grote voorbeeld. Hij begon in de jaren veertig te spelen en in 1949 vinden we hem terug in de Boston Savory Café, waar hij optreedt met Edmond Hall (niet de Edmond Hall waar ik het onlangs in mijn Ross De Luxe Syncopators bijdrage over had). Hij trad ook op met andere grote namen als Vic Dickenson en Pee Wee Russell. In de jaren vijftig was het moeilijk om aan werk te komen, mede omdat zijn stijl niet meer zo aansloeg bij het naar bebop en west coast jazz hunkerende publiek, maar toch wist hij zich staande te houden en mede dankzij een indrukwekkend optreden tijdens het Newport Jazz Festival van 1954 krijgt hij steeds meer erkenning.

Deze verzamel-CD, Mighty Braff, bevat de muziek van drie Bethelehem LPs., die hij gedurende deze periode maakte; steeds zes maanden na elkaar, te beginnen in oktober 1954: Ruby Braff Swings (Bethlehem BCP 1005) - ( december 1954) Ruby Braff - Ball At Bethlehem (Bethlehem BCP 1034) en ( maart 1956 ) Ruby Braff - Holiday In Braff (Bethlehem BCP 1032 ). Het zijn kwartet -en sextetopnamen en registraties met een orkest; van alles wat. Als je luistert moet je wel concluderen dat Rudy Braff een getalenteerd trompettist was, spelend in de swing - mainstreamstijl, zoals we die kennen van het spel van Louis Armstrong. Ruby Braff verdient dus eerherstel; in ieder geval door mij !! Ik ga deze CD gewoon weer terugzetten tussen Perry Bradford en George Braith.

Ik vond twee fragmenten die ik wil laten zien; één uit 1960 ( sorry, de kwaliteit is niet best) en één uit 1991.

Een opnamen van het Newport Jazz Festival van 1960 waarin Pee Wee Russell en Ruby Braff optraden met George Wein, Buzzy Drootin en Don Kenney. 'Just You, Just Me'


Brecon jazz 1991

Opnamen van Ruby Braff in mijn verzameling:

• ruby braff/mighty braff
• ruby braff-buddy tate/with the newport all stars
• ruby braff-dick hyman/younger than swingtime - music from south pacific
  
  
  
  Tijdopname voor 24 augustus:
  1927:
• marvelous / she'll never find a fellow like me = ted weems o
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
jules deelder/deelder blijft draaien = ruby braff/mighty braff = ella fitzgerald/jazz & blues collections = crumb - a terry zwigoff film (dvd)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bobby Hutcherson - Dialogue

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Bobby Hutcherson's CD Dialogue is one of those great Blue Note records that were reissued in the Rudy Van Gelder Edition. This record was originally recorded in 1965 by the Bobby Hutcherson Sextet, featuring Freddie Hubbard on the trumpet, Sam Rivers on reeds and flute, Bobby Hutcherson plays vibes and marimba, Andrew Hill plays the piano and was responsable for most compositions on this album ( I like his composition Les Noirs Marchant best ) and , last but not least, Joe Chambers at the drums. He composed two tracks, Idle While and Dialogue. Although Bobby Hutcherson is credited as the leader of this group I think it could have been as well an Andrew Hill recording.
This album, Dialogue, was Bobby Hutcherson's first recording for Blue Note under his own direction. His first recording for Blue Note was in 1963 in a Jackie McLean recording One Step Beyond. It was clear for Alfred Lion, the big boss, that Bobby Hutcherson, like Tony Williams and Grachan Moncur should become the new artists to represent Blue Note. Bobby Hutcherson recorded for Blue Note up to the seventies when the original Blue Note stopped its activities. His group features some of the best men Blue Note had around, like Freddie Hubbard, Andrew Hill and Joe Chambers and three of them were also present at the famous Out To Lunch recording made by Eric Dolphy: Hutcherson - Hubbard and Davis.
The vibes were not very popular in those days, although Milt Jackson and Lionel Hampton were very popular. Thanks to Milt Jackson, Bobby Hutcherson started to study vibes while still at school. So I'm glad I found a film fragment where both Milt Jackson and Bobby Hutcherson together play in a duet. I heard Bobby Hutcherson playing live in a concert at the North Sea Jazz Festival in The Hague, July 2002 in the McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet. I liked that very much and that's why I love to share with you two fragments of this band with the tune African Village ( in two parts). Hope you like it !!

Jazz vibes giant Milt Jackson (1923 - 1999) in one of his last performances. With him, Michael LeDonne on piano, Pierre Boussaguet on bass, and the legendary Mickey Roker on drums. At this point, Milt Jackson brings Bobby Hutcherson on stage for a duet on the venerable standard "Lady Be Good", a fitting finale for this great concert.(Salzau, Germany, 1999.)

African Village - McCoy Tyner - Bobby Hutcherson in Vienne

The Bobby Hutcherson Recordings in my collection:

• billy mitchell-bobby hutcherson/1962
• bobby hutcherson (featuring harold land)/san francisco
• bobby hutcherson/dialogue
• bobby hutcherson/happenings
• bobby hutcherson/natural illusions
• bobby hutcherson/oblique
• bobby hutcherson-harold land/now
  
  

Time exposures for 23rd of August:
1927:

• alice in the big league = alice comedies cartoon
• davis street blues / dew drop alley stomp = sugar underwood

1957:

• autumn in new york / gee baby ain't i good to you / learnin' the blues / let's call the whole thing off / love is here to stay / stompin' at the savoy / they all laughed = louis armstrong-ella fitzgerald & oscar peterson quartet
• homing bird = vipers skiffle group
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
chet baker/broken wing = bobby hutcherson/dialogue = hot club de norvege-angelo debarre/la roue fleurie = donald byrd quartet/au chat qui peche - 1958 = duke jordan trio with clark terry/at montmartre jazzhus-tribute to ben webster (dvd)

Nederlands ( To the English translation )

Bobby Hutcherson's CD Dialogue is één van die fantastische heruitgaven op Blue Note in de Rudy van Gelder Edition. De plaat werd origineel uitgebracht in 1965 door het Bobby Hutcherson Sextet, met daarin Freddie Hubbard op trompet, Sam Rivers op allerlei saxen en fluit, Bobby Hutcherson speelt vibrafoon en marimaba, Andrew Hill is op de piano te vinden en was verantwoordelijk voor de meeste composities op de plaat. Het beste nummer, m.i. is van zijn hand: Les Noirs Marchant. Joe Chambers speelt het slagwerk. Hij componeerde twee stukken: Idle While en het titelstuk Dialogue. Hoewel de plaat Bobby Hutcherson's naam draagt zou het net zo goed een Andrew Hill plaat geweest kunnen zijn.
De plaat, Dialogue, is één van Bobby Hutcherson's eerste opnamen voor Blue Note onder eigen naam. Zijn eerste opnamen voor Blue Note dateren van 1963, toen hij speelde bij Jackie McLean voor zijn opnamen One Step Beyond. Het was duidelijk voor Alfred Lion, de grote man bij Blue Note, dat Bobby Hutcherson, net als Tony Williams en Grachan Moncur de nieuwe generatie jazzmusici zou worden bij Blue Note. Bobby Hutcherson bleef voor Blue Note opnamen maken tot midden jaren zeventig het oude Blue Note ophield te bestaan. De samenstelling van zijn band op Dialogue was op dat moment zo ongeveer het beste dat Blue Note kon leveren: Freddie Hubbard, Andrew Hill en Joe Chambers en bovendien waren drie van de musici ook aanwezig geweest bij de opnamen van de mijlpaal in moderne jazz Out To Lunch van Eric Dolphy: Hutcherson - Hubbard en Davis.
De vibrafoon is niet het meest populaire instrument in jazz; nu niet, maar ook toen niet. Natuurlijk hadden Milt Jackson en Lionel Hampton hun sporen al verdiend. Dankzij Milt Jackson was Bobby Hutcherson op vibrafoon begonnen toen hij nog op de middelbare school zat. Ik vind het dan ook leuk jullie een filmpje te laten zien waarbij Milt Jackson en Bobby Hutcherson samen op twee instrumenten optreden. Ik hoorde Bobby Hutcherson spelen op het North Sea Jazz Festival in Den Haag in juli 2002 in het McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet. Ik heb daar van genoten en daarom zitten er ook twee opnamen bij van deze groep. Ze spelen het nummer African Village ( in two parts). Genieten dus !!
Jazz vibrafoon giant Milt Jackson (1923 - 1999) tijdens één van zijn laatste optredens met Michael LeDonne op piano, Pierre Boussaguet op bas, en de legendarische Mickey Roker op slagwerk. Milt Jackson en Bobby Hutcherson spelen samen de standard "Lady Be Good", ( Salzau - Duitsland -(1999)

African Village - McCoy Tyner - Bobby Hutcherson in Vienne

The Bobby Hutcherson Recordings in mijn verzameling:

• billy mitchell-bobby hutcherson/1962
• bobby hutcherson (featuring harold land)/san francisco
• bobby hutcherson/dialogue
• bobby hutcherson/happenings
• bobby hutcherson/natural illusionsbobby hutcherson/oblique
• bobby hutcherson-harold land/now
  
  
  
  
  Tijdopnamen voor 23 augustus:
  
  1927:
• alice in the big league = alice comedies cartoon
• davis street blues / dew drop alley stomp = sugar underwood

1957:

• autumn in new york / gee baby ain't i good to you / learnin' the blues / let's call the whole thing off / love is here to stay / stompin' at the savoy / they all laughed = louis armstrong-ella fitzgerald & oscar peterson quartet
• homing bird = vipers skiffle group
  
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
chet baker/broken wing = bobby hutcherson/dialogue = hot club de norvege-angelo debarre/la roue fleurie = donald byrd quartet/au chat qui peche - 1958 = duke jordan trio with clark terry/at montmartre jazzhus-tribute to ben webster (dvd)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ross De Luxe Syncopators

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Jazz The World Forgot. The title of two great Yazoo CDs, released in 1996. Jazz Classics of the 1920s - Early roots and branches of jazz. The such-and-such compilation of old noisy shellac recordings? No, not at all. These two compilations (Yahoo 2024 ans 2025) contain rare, most unreissued material, Unknown treasures in jazz history.

Ross De Luxe Syncopators ( Red Hot Jazz Archive )

Take the Ross De Luxe Syncopators. A rather unknown band - we know the names of the personel, we know that they made four records, all recorded in Savannah, Georgia at the 22d of August 1927 - 80 years ago. Time for a party? No, I don't think so - this event won't be world news - this band is forgotten, although it made some remarkable recordings - some jewels that should be in any collection. Two of the recordings, Don't You Wanna Know and Florida Rhythm are on this compilation. All eight were also reissued on an RCA LP titled Territory Jazz ( FXM1 7205 ), but if you don't have this album in your collection try the Red Hot Jazz website, a great site to be informed about this band.

Gunther Schuller was wildly enthusiastic about this recording session in his book The Swing Era. It is remarkable that a band, from the south ( this Territory band was based in Miami, Florida) in a rather rural setting, could grow into such a remarkable band. Characteristic for Ross De Luxe Syncopators, Schuller says, is that they play the head of the tune in some relatively conservative or popular fashion and then let the soloists and stylish ensembles loose for the remainder of the performance. In his book Schuller mentioned several musicians, who are playing in a great way, like Melvin Herbert and Robert "Cookie" Mason, two great trumpet players - Edmond Hall, who plays all kinds of saxophones ( not, I suppose THE Edmond Hall, clarinet player from New Orleans ) or Casker Towie who must have been a great banjo player. Alonzo Ross himself, director of the band, was a great arranger and leader as the tunes are well played, and well rehearsed. It is a pitty that this band, who only made four records ( 8 tunes) was disbanned in 1928. I think I'm going to play myself, as a mark of honour, these eight little treasures in jazz history today, over and over again. Listen to Baby Stop Teasing Me and Believe Me Dear, just two of the tracks. You can listen to the other six at the Red Hot Jazz website

TIP: ROSS DE LUXE SYNCOPATORS




Time exposures the 22nd of August:
1927:

• skad-o-lee/don't you wanna know /mary bell/monia/florida rhythm/believe me, dear/lady mine/baby, stop teasin'me = ross de luxe syncopators


• chicken supper strut / sweet patootie = triangle harmony boy
• ooh maybe it's love = paul whiteman o

1947:

• oop pop a da = dizzy gillespie o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
lester young/ding dong = chet baker/sings and plays moon love = herbie hancock/the prisoner = jazz the world forgot/vol 1 = jazz the world forgot/vol 2 = jean-michel pilc trio/welcome home

Nederlands ( To the English translation )

Jazz The World Forgot ( Jazz die de wereld is vergeten ). De titel van twee schitterende Yazoo CDs, uitgebracht in 1996. Jazz Classics of the 1920s - Early roots and branches of jazz, zijn de ondertitels, wat aangeeft dat de nummers op deze CDs teruggaan tot de oervorm van de jazz. Is dit de zoveelste verzamelCD met bijeengesprokkelde krakerige en lawaaiierige schellakplaten? Zeker niet. Deze twee Yazoo compilaties (Yazoo 2024 en 2025) bevatten zeldzame, vaak nooit eerder uitgebrachte, pareltjes van onschatbare historische waarde.

Ross De Luxe Syncopators ( Red Hot Jazz Archive )

Neem nou de Ross De Luxe Syncopators. Een onbekende band. We weten net wie er in meespeelden en dat ze vier platen opnamen in Savannah, Georgia op 22 augustus 1927, precies tachtig jaar geleden. Tijd voor een feestje, zou je denken. Nee zo'n vaart zal het niet lopen - dit jubileum zal geruisloos verlopen zonder de nieuwszenders te bereiken en dat is eigenlijk vreemd. De band mag dan wel helemaal vergeten zijn; de acht titels zijn schitterend en zijn juweeltjes geworden, die in elke verzameling zouden moeten zitten. Twee van die opnamen, Don't You Wanna Know en Florida Rhythm staan op deze verzamel CDs. Alle acht tracks werden heruitgebracht op een nu zeldzame RCA LP getiteld Territory Jazz ( FXM1 7205 ), maar het zou toeval zijn als je die in je verzameling zou hebben. Wil je alle tracks horen ga dan eens naar de uitstekende Red Hot Jazz website, een paradijs voor verzamelaars en liefhebbers van deze oude muziek.

Gunther Schuller was wild enthousiast over deze opnamen in zijn book The Swing Era. Het is opvallend, dat al op zo´n vroege datum een band in het zuiden, het meest landelijke deel van de Verenigde Staten ( deze zogenaamde Territory band was gevestigd in Miami, Florida ) zulke fantastische muziek maakte. Karakteristiek voor de Ross De Luxe Syncopators, schrijft Schuller, is that they play the head of the tune in some relatively conservative or popular fashion and then let the soloists and stylish ensembles loose for the remainder of the performance. ( .... is dat ze het thema op een vrij traditionele conservatieve manier vertolken, waarna de musici helemaal uit hun bol gaan ). In zijn boek noemt Schuller verschillende musici, die hem opvallen door hun fantastische spel, zoals Melvin Herbert en Robert "Cookie" Mason, de twee trompettisten, Edmond Hall, die allerlei saxofoons bespeelt ( volgens mij niet DE uit New Orleans afkomstige Edmond Hall, die later op de klarinet beroemd werd) en Casker Towie die een groot banjoïst geweest moet zijn. De leider, Alonzo Ross zelf, was een groot arrangeur; opvallend is hoe goed de nummers gespeeld worden en hieruit blijkt dat er veel en vaak geoefend werd. Het is jammer dat de band binnen het jaar opgegeven werd. Ik denk, dat ik vandaag nog maar eens alle tracks ga afluisteren als een eerbetoon aan deze schitterende band, die ons tachtig jaar geleden deze prachtige vergeten schatten uit de jazzgeschiedenis gaf. Luister nog maar eens naar Baby Stop Teasing Me en Believe Me Dear, zomaar twee nummers; de andere vier kun je vinden op de Red Hot Jazz website

TIP: ROSS DE LUXE SYNCOPATORS



Tijdopnamen voor 22 augustus:
1927:

• skad-o-lee/don't you wanna know /mary bell/monia/florida rhythm/believe me, dear/lady mine/baby, stop teasin'me = ross de luxe syncopators
• chicken supper strut / sweet patootie = triangle harmony boy
• ooh maybe it's love = paul whiteman o

1947:

• oop pop a da = dizzy gillespie o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
lester young/ding dong = chet baker/sings and plays moon love = herbie hancock/the prisoner = jazz the world forgot/vol 1 = jazz the world forgot/vol 2 = jean-michel pilc trio/welcome home

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Louis van Dyke

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few weeks ago I found the CBS LP What Now, My Love by the Louis van Dyke Trio. Louis van Dyke, in fact his surname was van Dijk, but that didn't look English enough I guess, made this LP March / April 1966 with his trio featuring himself at the piano, Jacques Schols bass and John Engels at the drums. It was his second album. In 1961 he had won the Loosdrecht Jazz concours with his trio and made his first album, titled Trio / Quartet in June 1964. In the quartet recordings Carl Schulze, the vibraphone player, was added. He won with this LP an Edison Award, one of the most important awards in the Dutch amusement world.
He was educated as a classical piano-player and like so many other jazz musicans he became fascinated by the instrument in church. His father was sexton in the Prinsessekerk in Amsterdam. He studied at the Amsterdam Conservatory and became interested in jazz. For young jazz musicians the Loosdrecht festival was a usefull leg to success. I found this LP in a junk shop in my small village Heinkenszand (southwest part of The Netherlands) between BZN and Alle Dertien Goed ( = All Thirteen Tracks Okay - How did they come up with that ! ) and, to be honest, it seems rather easy to find LPs of this Dutch piano player. I'm glad it is a real jazz recording without a bunch of strings - used in those days to popularize Jazz for the General Public. He was very popular in the 1960s up to 1980s and as a kid I remember him as a skilled piano player. In fact, as a kid, Louis van Dyke and Pim Jacobs where piano players that played jazz. And jazz fascinated me !!

Louis van Dyke is not a pure jazz musician. Like so many musicans he couldn't find a living in playing jazz music only, so he accompanied great artistst like Astrud Gilberto, Coretta KIng, Salena Jones, Liesbeth List, Ann Burton and Herman van Veen. He became famous as the accompanist of Ramses Shaffy, a popular singer in the Netherlands. He often played duets with other piano players like Pim Jacobs, Daniel Wayenberg, Jules De Corte and Pieter van Vollenhoven, the jazz-piano-playing husband of Princess Margriet, the sister of our queen Beatrix.
I found a recent fragment in which you can hear Louis van Dijk plays a blues dedicated to Mr. Pieter van Vollenhoven, his duo-partner in their piano duets, labeled as Gevleugelde Vrienden. (A vleugel is the Dutch word for a grand-piano)

Records of Louis van Dyke in my collection:

• rita reys-louis van dyke
• trio louis van dyke/a whiter shade of pale
• trio louis van dyke/bluesette
• trio louis van dyke-kwartet pim jacobs/back to back
• trio louis van dyke/what now, my love

Time exposure for the 21st of August:
1927:

• i only have eyes for you / hallelujah = phil ohman-victor arden o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
john coltrane/the atlantic records - 1 (bags & trane) (giant steps) = hank mobley/turnaround = hal gaylor-walter norris-billy bean trio/the trio = lee konitz/palo alto = art blakey jazz messengers/indestructible = charlie parker/bird (soundtrack) = ladd's black aces-original memphis five-wingy manone o/compilation ( cassette) = carl kress-tony mottola-eddie lang/guitar compilation (cassette) = josephine baker/breezin along = oscar aleman/odeon recordings vol. 4

Nederlands ( To the English translation )

Een paar weken geleden vond ik in het tweedekanswinkeltje bij ons op het dorp de CBS LP What Now, My Love door het Louis van Dyke Trio. Louis van Dyke, eigenlijk is zijn achternaam van Dijk, maar dat klinkt niet Engels genoeg, nam deze plaat op in maart - april 1966 met zijn trio bestaande uit hemzelf op piano, Jacques Schols op bas en John Engels op drums. Het is hun tweede plaat. In 1961 wonnen ze het jazzconcours op het Loosdrecht Jazzfestival en maakten ze hun eerste plaat, getiteld Trio / Quartet. In het kwartet werd Carl Schulze, de vibrafonist, toegevoegd. Met deze plaat won Louis van Dyke een Edison, de meest prestigieuze prijs in het Nederlandse amusement. Hij heeft een opleiding gehad als klassiek pianist en zo als zoveel jazzpianisten ligt de fascinatie voor het instrument in de kerk. Zijn vader was koster van de Prinsessekerk in Amsterdam. Hij studeerde piano aan het Conservatorium van Amsterdam en raakte geinteresseerd in de jazz. Voor jonge jazzmusici was het Loosdrecht Jazz Festival in die tijd een opstapje naar succes. Ik vond deze LP van Louis van Dyke in een bak met BZN en Alle Dertien Goed ( wie verzint zo iets !! ) en je komt zijn naam nogal eens tegen. Ik was al blij te ontdekken dat er geen woud met stijkers toegevoegd was; een manier in die tijd om jazzmuziek voor het Grote Publiek aantrekkelijker te maken. Louis van Dyke was erg populair tusen 1960 en 1990 en als kind herinner ik me het gemak waarmee hij piano speelde en samen met Pim Jacobs, die andere pianist, waren ze voor mij echte jazzpianisten. En Jazz fascineerde me.

Louis van Dyke is geen pure jazzmusicus. Zoals zoveel jazzmuzikanten kon hij niet van de jazz leven en moest hij dus zijn spel verbreden. Hij was, behalve een groot klassiek vertolker, ook begeleider van artiesten als Astrud Gilberto, Coretta King, Salena Jones, Liesbeth List, Ann Burton en Herman van Veen. Hij kreeg bekendheid voor zijn begeleiding van Ramses Shaffy. Hij speelde vaak duetten met andere pianisten, zoals natuurlijk Pim Jacobs, Daniel Wayenberg, Jules De Corte en Mr. Pieter van Vollenhoven, de echtgenoot van prinses Margriet.

Ik vond een fragment, niet zo lang geleden opgenomen, waarin Louis van Dijk een muzikaal portret maakt van Mr. Pieter van Vollenhoven en op hem een blues improviseert. Samen met Pim Jacobs en Mr. Pieter van Vollenhoven vormden ze jaren De Gevleugelde Vrienden; na de dood van Pim traden ze nog vaak samen op.

Platen van Louis van Dyke in mijn verzameling:

• rita reys-louis van dyke
• trio louis van dyke/a whiter shade of pale
• trio louis van dyke/bluesette
• trio louis van dyke-kwartet pim jacobs/back to back
• trio louis van dyke-pim jacobs

Tijdopname voor 21 augustus:
1927:

• i only have eyes for you / hallelujah = phil ohman-victor arden o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
john coltrane/the atlantic records - 1 (bags & trane) (giant steps) = hank mobley/turnaround = hal gaylor-walter norris-billy bean trio/the trio = lee konitz/palo alto = art blakey jazz messengers/indestructible = charlie parker/bird (soundtrack) = ladd's black aces-original memphis five-wingy manone o/compilation ( cassette) = carl kress-tony mottola-eddie lang/guitar compilation (cassette) = josephine baker/breezin along = oscar aleman/odeon recordings vol. 4

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Tom Marion Sweet Hollywaiians - O Surdato Nnammurato

( Naar de Nederlandse vertaling.)
It is good to know that there are still bands that love to keep the sounds of the first half of the XXth century alive. One of those bands is the Sweet Hollywaiians, a group of dedicated young Japanese musicians, that play the 1920's and 1930's Old Time Jazz, Puerto Rican, Strings Band, Hawaiian, Italian Swing music, as the cover of one of their albums reads. This Japanese group released two albums within a short period: Hula Girl released by Sweet Strings ( ss-1007) and 'O Surdato 'Nnammurato by Tom Marion and his Sweet Hollywaiians - released by Radio Days Records. ( RDR-101 ). Today I'll review the former: 'O Surdato 'Nnammurato by Tom Marion and his Sweet Hollywaiians.

This Cd contains recordings made in September 2006 at the Sweet Strings studio in Osaka (Japan) and features the four regular members Tomotaka Matsui, Hawaiian Steel Guitar, guitar and ukulele - Nobumasa Takada, who plays ukulele, tenor banjo and guitar - Takashi Nakayama on guitar and mandoline and Kohichi Tsutsumishita, who plays the string bass. Special guest and arranger is Tom Marion, who plays all kinds of string instruments, like guitar, banjo and the mandola and mandocello; hybrids of the mandoline I guess. He also sings on Idolizing, Home and At Sundown. He played on some tracks of R. Crumb's 1993 album Chasin' Rainbows and in groups like the Bo Grumpus band of Craig Ventresco. He is also a member of Janet Klein and Her Parlor Boys and I guess I need to make a contribution about that great band in one of my previous Keepswinging blogs. Tom Marion, Italian born, is reponsible for the arrangements and he really did a good job. The tunes are a mix of traditionals, like Idolizing, made famous by the Jean Goldkette band in 1926, featuring Bix Beiderbecke and Eddie Lang, whose guitar playing he "idolizes", Sweet Sue, At Sundown ( played by The Clicquot Club Eskimos ) or the 1931 version of Home. Some tunes are very special for Tom Marion, like Dreaming of You, a tune he first heard during his cooperation with Robert Crumb. The tune Tarantola is a tune he composed, with the help of Tom Marotta when he was seven years old (!). The title of the CD 'O Surdato 'Nnammurato, sounds Japanese, but refers to a 1915 Neapolitan tune. When Tom Marion was a kid he learned the old Italian songs from his grandfather.Tom sings the tune in the Neapolitan dialect. A remarkable track !!

The Sweet Hollywaiians has planned a tour to California the first half of October. These are the places where they will perform, so if you are in that region check your diary: The Steve Allen Theater in Los Angeles, - Boulevard Music in Culver City - Coffee Gallery Backstage and The Speisekammer in Alameda - Make-out Room, The Rite Spot and The Knockout in San Francisco. If you're not there - find yourself a copy of this great album !! When will this great group visit Europe?
I found two fragments of Tom Marion and his Sweet Hollywaiians I love to share with you: Idolizing and Brown Eyes, Why Are You Blue, a great, but rather unknown dance tune from the 1920s - one of my favorite tunes from the album.

Information about the Sweet Hollywaiians is to be found ( in Japanese) at their website or in English at MySpace . If you want information how to order this record contact Sweet Strings .

I have reviewed their last CD Hula Girl in a previous blog.


Time exposures for the 20th of August:
1927:

• it won't be long now = paul whiteman o

1937:

• whatcha gonna do when / where is the sun = avro dansorkest o.l.v. hans mossel
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
BFT #50 = eddie palmieri la perfecta/azucar pa' ti = natte dromen van robert crumb (dvd) = deaf quartle jazz band/streetwise = tom marion and his sweet hollywaiians/o surdato 'nnammurato = louis van dyke trio/what now my love (lp) = dizzy gillespy/salt peanuts (cd 9)

Nederlands ( To the English translation )
Het is goed te weten dat er, ook aan de andere kant van de wereld, bands zijn die het belangrijk vinden dat de muziek uit het begin van de twintigste eeuw levend gehouden wordt. Eén van die bands is de Sweet Hollywaiians, een groep jonge Japanse musici, die de zogenaamde Old Time Jazz, Puetro Rican, Strings Band, Hawaiian, Italian, Swing muziek (zoals opgesomd wordt op de hoes van één van hun platen) uit de jaren twintig en dertig doen herleven. Ik kwam bij toeval deze Japanse groep, uit de omgeving van Osaka (Japan) op het spoor. Ze brachten onlangs twee CDs uit: Hula Girl - Sweet Hollywaiians op het Sweet Strings label ( ss-1007) en 'O Surdato 'Nnammurato door Tom Marion and his Sweet Hollywaiians - uitgebracht op het label Radio Days Records. ( RDR-101 ). Vandaag alle aandacht voor hun eerstgenoemde CD met de onuitspreekbare titel (uitspreken alleen op eigen risico): 'O Surdato 'Nnammurato by Tom Marion and his Sweet Hollywaiians.

Deze plaat bevat opnamen gemaakt in de Sweet Strings studio in Osaka (Japan) uit september 2006. De groep bestaat uit de vier reguliere leden van de Sweet Hollywaiians, namelijk Tomotaka Matsui op Hawaï steel gitaar, gitaar en ukulele - Nobumasa Takada, die ukulele, tenor banjo en gitaar speelt - Takashi Nakayama op gitaar en mandoline en Kohichi Tsutsumishita, die bas speelt. Speciale gast en arrangeur is Tom Marion, die allerlei snaarinstrumenten bespeelt, zoals de gitaar, banjo, mandola en mandocello; kruisingen van de mandoline vermoed ik. Hij zingt ook op Idolizing, Home en At Sundown. Hij speelde op enkele nummers mee op R. Crumb's album Chasin' Rainbows uit 1993 en in groepen als de Bo Grumpus band van Craig Ventresco. Hij speelt ook bij Janet Klein and Her Parlor Boys, een groep, die binnenkort zeker ook een keer aan de beurt zal komen in mijn dagelijkse Keepswinging blogs. Tom Marion, oorspronkelijk uit Italië afkomstig, is verantwoordelijk voor de arrangementen en hierin voel je de hand van de meester. De tracks op de CD zijn een mix van traditionele nummers als Idolizing, beroemd geworden door de opnamen van de Jean Goldkette band uit 1926, met Bix Beiderbecke en Eddie Lang, de gitarist die hij bewondert, Sweet Sue, At Sundown ( gespeeld door The Clicquot Club Eskimos ) en het uit begin jaren dertig daterende Home. Sommige nummers hebben voor Tom Marion een speciale betekenis, zoals Dreaming of You, een nummer dat hij voor het eerst hoorde bij Robert Crumb. Het nummer Tarantola componeerde hj als zevenjarige ( ! ) met hulp van de gitarist Tom Marotta. De titelsong, met de onuitspreekbare naam 'O Surdato 'Nnammurato refereert op een Napolitaans lied uit 1915 verstopt in een aanstekelijk ragtimeachtig melodietje. Geen Japans lied dus zoals de titel wellicht doet vermoeden. Tom Marion leerde als kind de liefde voor de oude Italiaanse liederen van zijn grootvader. Tom zingt het lied in het Napolitaans. Een bijzondere afsluiting.

De Sweet Hollywaiians spelen in de eerste helft van oktober in Californie. Dit zijn de plaatsen die ze aandoen, dus mocht je er, de kans is klein, besef ik, toevallig in die buurt zijn: The Steve Allen Theater in Los Angeles, - Boulevard Music in Culver City - Coffee Gallery Backstage en the Speisekammer in Alameda - Make-out Room, The Rite Spot en the Knockout in San Francisco. Mocht je niet aan die kant van de Oceaan vertoeven, zorg dan voor een eigen privé concert en probeer te CD te pakken te krijgen. Wanneer krijgen we The Sweet Hollywaiians in Europa te zien?
Ik vond twee fragmenten van Tom Marion and his Sweet Hollywaiians die ik jullie wil laten zien. Ze bevatten twee nummers van de CD, namelijk Idolizing en Brown Eyes, Why Are You Blue, een tamelijk onbekend dansnummer uit de jaren twintig, één van mijn favoriete tracks van de CD.

Informatie over deze groep is te vinden op hun website ( even puzzelen dus) of in het Engels . Als je informatie wilt over hoe deze CD te bestellen, zoek dan contact met sweetstrings@nifty.com

Ik heb hun laatste CD Hula Girl in een eerdere weblog besproken.

Tijdopnamen voor 20 augustus:
1927:

• it won't be long now = paul whiteman o

1937:

• whatcha gonna do when / where is the sun = avro dansorkest o.l.v. hans mossel
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
BFT #50 = eddie palmieri la perfecta/azucar pa' ti = natte dromen van robert crumb (dvd) = deaf quartle jazz band/streetwise = tom marion and his sweet hollywaiians/o surdato 'nnammurato = louis van dyke trio/what now my love (lp) = dizzy gillespy/salt peanuts (cd 9)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Sweet Hollywaiians - Hula Girl

( Naar de Nederlandse vertaling.)
It is good to know that there are still bands that love to keep the sounds of the first half of the XXth century alive. One of those bands is the Sweet Hollywaiians, a group of dedicated young Japanese musicians, that plays the 1920's and 1930's Hawaiian, Swing, Ragtime, Italian and Calypso style music. This Japanese group from Osaka released two albums within a short period: Hula Girl by the Sweet Hollywaiians, released by Sweet Strings ( ss-1007) and 'O Surdato 'Nnammurato by Tom Marion and his Sweet Hollywaiians - released by Radio Days Records. ( RDR-101 ). Today time for their last one: Hula Girl.

This group features Tomotaka Matsui, who sings ( like all members do ) and plays the Hawaiian Steel Guitar, guitar and mandolin - Nobumasa Takada, who plays all kinds of string instruments from ukulele up to the tenor banjo - Takashi Nakayama on guitar and ukulele and finally Kohichi Tsutsumishita, who's on the string bass. All four members sing on traditionals like Milenberg Joys, Hawaiian oldies like Hula Girl ( made famous by Andrew Aiona and Sol Hoopii ) and the Andrew Sisters hit Rum and Coca Cola, originally titled L' Annee Passee, a Lionel Belasco composition from the early 1900s. The steel guitar, played by Tomotaka was very popular around 1930 and played by legendary players like Sol Hoopii and Roy Smeck. The first Hawaiian groups came to the States around 1900 and toured around with vaudeville shows, like the Hawaiian Trio with Hula-dancer Toots Paka. These kinds of groups also visited Europe. The audience was fascinated by the typically sound of the steel guitar.

In the 1930s Hawaii became a popular place to make films, like Bird of Paradise. Hawaiian music, Americanized and adopted by the jazz and popular music became very popular all over the world up to the 1950s. Nowadays, musicians like Bob Brozman, Robert Crumb and Les Primitifs du Futur , to name some, keep this early roots music alive. It is good to learn, that bands, even from the other side of the globe, like the Sweet Hollywaiians, bring this great music with so much passion.

It's a joy to listen to this CD. I'm glad I can share with you a video fragment where you can listen to the song Milenberg Joys as played by the Sweet Hollywaiians.

In a previous contribution about the Sweet Hollywaiians I used the same promo film, but also a fragment of the legendary Roy Smeck playing a medley of tunes.

Information about the Sweet Hollywaiians is to be found ( in Japanese) at their website or in English at http://www.myspace.com/sweethollywaiians . If you want information how to order this record contact Sweet Strings ( sweetstrings@nifty.com ).

I have reviewed their second CD 'O Surdato 'Nnammurato . in my Keep swinging blog.

Time exposures for the 19th of August:
1927:

• good news / varsity drag = george olsen music
• calinda = paul whiteman o
• shootin' the pistol / when i march in april with may = clarence williams jazz kings
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
billie holiday/silver collection = jazz/chicago that todd'lin town (2) = sonny rollins/here's to the people = orpheon celesta/idees noires (lp) = tom marion-sweet hollywaiians/o surdato 'nnammurato = sweet hollywaiians/hula girl = jazz at the philharmonic/cd 7 = carlos barbosa-lima/plays the music of antonio carlos jobim & george gershwin = grant green/talkin' about = jazz at the pawnshop.30th anniversary - cd 2

Nederlands ( To the English translation )
Het is goed te weten dat er, ook aan de andere kant van de wereld, bands zijn die het belangrijk vinden dat de muziek uit het begin van de twintigste eeuw levend gehouden wordt. Eén van die bands is de Sweet Hollywaiians, een groep jonge Japanse musici, die de zogenaamde Hawaiian, Swing, Ragtime, Italiaanse en Calypso muziek uit de jaren twintig en dertig doen herleven. Ik kwam bij toeval deze Japanse groep, uit de omgeving van Osaka, op het spoor. Ze brachten onlangs twee CDs uit: Hula Girl - Sweet Hollywaiians op het Sweet Strings label ( ss-1007) en 'O Surdato 'Nnammurato door Tom Marion and his Sweet Hollywaiians - uitgebracht op het label Radio Days Records. ( RDR-101 ). Vandaag alle aandacht voor hun laatste CD Hula Girl.

De Sweet Hollywaiians bestaan uit Tomotaka Matsui, die vocaal te horen is ( dan doen alle leden op zijn tijd overigens) en verder de Hawaï steel gitaar, de gewone gitaar en de mandoine bespeelt - Nobumasa Takada, die een keur aan snaarinstrumenten beroert; van ukulele tot tenor banjo - Takashi Nakayama op gitaar en ukulele en tenslotte Kohichi Tsutsumishita op de bas. Zoals eerder gezegd zijn de leden van de band alle vocaal actief in nummers als het traditionele Milenberg Joys, het Hawaïaanse nummer Hula Girl, ooit beroemd gemaakt door grote namen als Andrew Aiona en Sol Hoopii en het nummer Rum and Coca Cola, bekend als hit van de Andrew Sisters, maar origineel getiteld L' Annee Passee, gecomponeerd in het begin van de twintigste eeuw door de uit Trinidad afkomstige Lionel Belasco. Het gebruik van de steel gitaar, zoals Tomotaka die bespeelt, was erg populair in de jaren twintig en dertig door legendarische musici als Sol Hoopii en Roy Smeck. De eerste Hawaïaanse groepen kwamen rond de eeuwwisseling naar de Verenigde Staten en trokken rond in vaudeville shows, zoals het Hawaiian Trio met Hula-dans van Toots Paka. Dit soort groepen kwamen ook naar Europa. Het publiek was vooral gefascineerd door de exotische, typische metaalachtige jankende klanken de steel gitaar.

In de jaren dertig werd het tropische eiland Hawaï een populair onderwerp om films over te maken, zoals Bird of Paradise. De muziek uit Hawaï werd veramerikaniseerd en geadopteerd door de populaire muziek. Het bleef populair tot in de jaren vijftig. Tegenwoordig blijven muzikanten als Bob Brozman, Robert Crumb en bijvoorbeeld groepen als Les Primitifs du Futur deze vroege roots-muziek trouw en het is dan ook goed te horen dat er ook in Japan groepen bestaan, zoals de Sweet Hollywaiians, die deze muziek levend houdt.

Het is een waar genoegen om deze CD te beluisteren en ik vind het fijn om jullie een promotiefilmpje te kunnen laten zien waarop de Sweet Hollywaiians het nummer Milenberg Joys laten horen.

In een eerdere bijdrage over de Sweet Hollywaiians heb ik hetzelfde promotiefilmpje geplaatst, maar ook een fragment waarin je één van die legendarische musici uit de jaren dertig aan het werk kunt zien in een medley van nummers: Roy Smeck.

Informatie over deze groep is te vinden op hun website ( in het Japans, dus even doorbijten) of in het Engels . Als je informatie wilt over hoe deze CD te bestellen, zoek dan contact met sweetstrings@nifty.com

Ik heb hun tweede, onlangs uitgebrachte CD 'O Surdato 'Nnammurato in mijn weblog besproken.

Tijdopnamen voor 19 augustus:
1927:

• good news / varsity drag = george olsen music
• calinda = paul whiteman o
• shootin' the pistol / when i march in april with may = clarence williams jazz kings
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
billie holiday/silver collection = jazz/chicago that toddlin'town (2) = sonny rollins/here's to the people = orpheon celesta/idees noires (lp) = tom marion-sweet hollywaiians/o surdato 'nnammurato = sweet hollywaiians/hula girl = jazz at the philharmonic/cd 7 = carlos barbosa-lima/plays the music of antonio carlos jobim & george gershwin = grant green/talkin' about = jazz at the pawnshop/30th anniversary - cd 2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Champagne Charlie - Down The Road

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Next weekend, Saturday the 25th of August 2007, the Dutch roots and blues group Champagne Charlie presents its new album, titled Down The Road. This group, popular in the south west part of the Netherlands and environs, wants to create pre war country blues, jug band and other guitar based music. The six piece band features Sjef Hermans, Theo De Koning, Geert De Heer, Peter Bout, Peter Lenselink en Gait Klein Kromhof.
This group celebrates its 20th birthday next summer and plays regular in the Desafinado Jazz Café in Middelburg, in the southwest part of the Netherlands. They released nine CDs before, like Live in Razzmatazz, Round 'n' Round and Mr. Charlie's Blues - Live at 't Spiegeltheater. Listen to some fragments from that last CD: Drinkin' Wine and Rich Girl.
On Saturday 25th of August 2007 they will introduce their 10th CD Down The Road, which contains Train Songs, Road Songs, Songs About Leaving and Song About Trying To Get Home. Two guest musicians, who played on this album, the American vocalist Karen Neumann and violin player David Egter Van Wissekerke, will be present during the presentation. Champagne Charlie and guests will perform tunes from their new record at the Koorkerkplein ( in front of Desafinado Jazz Café) between 2.00 and 5.00 hrs p.m. during a free concert.


Time exposures for the 18th of August:
1927:

• i'm going back to bottomland / you'll long for me = clarence williams jazz kings

1937:

• mighty like the blues / my buddy / pardon me pretty baby / somebody loves me = bennie carter-coleman hawkins-freddy johnson o
• stardust = coleman hawkins-freddie johnson
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
hawaiian steel guitar phenomenon/slidin' on the frets = jazz in history I/louis jordan-charlie parker-bud powell-lennie tristano (2) = nick lucas/radio airchecks and interviews = larry willis trio/the big push

Nederlands ( To the English translation )
Komend weekend, zaterdag 25 augustus 2007, presenteert de Zeeuwse Roots en Blues groep Champagne Charlie haar nieuwste CD, getiteld Down The Road. Deze band, populair in zuidwest Nederland ( en ver daar buiten) wil met haar muziek de vooroorlogse country blues, jug- en stringband muziek doen herleven. De zesmansgroep bestaat uit Sjef Hermans, Theo De Koning, Geert De Heer, Peter Bout, Peter Lenselink en Gait Klein Kromhof.
De groep viert volgende zomer haar twintigjarig bestaan en speelt regelmatig in Desafinado, het jazz-eetcafé van Middelburg. Ze brachten tot nu toe al negen CDs uit waaronder Live in Razzmatazz, Round 'n' Round en Mr. Charlie's Blues - Live at 't Spiegeltheater. Luister maar eens naar twee fragmenten uit deze laatste CD: Drinkin' Wine en Rich Girl.
Op zaterdag 25 augustus 2007 zullen ze hun nieuwste CD, die volgens hen Train Songs, Road Songs, Songs About Leaving en Songs About Trying To Get Home bevat, tijdens een gratis optreden presenteren op het Koorkerkplein (onder de Lange Jan) voor Desafinado van 14.00 u tot 17.00 u. Twee gastmusici, die ook aan de CD hebben meegewerkt, de Amerikaanse zangeres Karen Neumann en de violist David Egter van Wissekerke zullen meespelen. Verder zijn er optredens van de Vlissingse pianist Jan van de Berg en Jac Hustinx van Shiner Twins.

Tijdopnamen voor 18 augustus:
1927:

• i'm going back to bottomland / you'll long for me = clarence williams jazz kings

1937:

• mighty like the blues / my buddy / pardon me pretty baby / somebody loves me = bennie carter-coleman hawkins-freddy johnson o
• stardust = coleman hawkins-freddie johnson
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
hawaiian steel guitar phenomenon/slidin' on the frets = jazz in history I/louis jordan-charlie parker-bud powell-lennie tristano (2) = nick lucas/radio airchecks and interviews = larry willis trio/the big push

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

George Braith - a Unique Musician

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Bobby Jaspar and Jay Jay Johnson 50 years ago at the Concertgebouw concert.

On the 17th of August 1957, fifty years ago, George Braithwaite, better known as George Braith made his first appearance at a double concert at the Concertgebouw in Amsterdam as a member of the American Jazz Sextet with rather unknown musicians like Sal Amico on trumpet, Barry Rogers on trombone, Roland Ashby at the piano, Mike Fels on bass and Jimmy Wormworth on drums. The audience at this concert, which started at midnight, came to the Concertgebouw, I guess, to hear the other band; the Jay Jay Johnson Quintet. This band featured a lot of known jazzmen like Jay Jay Johnson on trombone, Bobby Jaspar on tenor saxophone and flute, Tommy Flanagan at the piano, Wilbur Little on bass and Elvin Jones on drums. The picture above was made during this concert and shows Bobby Jaspar and Jay Jay Johnson. It is said that the concert of the American Jazz Quintet was very succesfull. George Braith was at that moment a young saxophone player who had just finished high school and toured with the American Jazz Sextet all through Europe, without one day off. When George returned in the States he started at the Manhattan School of Music. Each night he performed in New York venues and clubs. In my previous web log, posted yesterday, I told about his experiments with multiple horn playing.

Larry Young, Roy Haynes and George Braith ( August 1964)

There is a great story about the relation between John Coltrane and George Braith. They first met in Los Angeles where both musicians were sceduled to play somewhere in 1965. Coltrane was so impressed by the double horn playing of George Braith that he invited him to come to New York; he even paid for that trip, as George Braith couldn't afford the money. In New York George Braith opened Musart, a basement somewhere hidden at Spring Street and West Broadway as a center of art. George Braith visited John Coltrane at his house and they played together and exchanged creative ideas. Coltrane never visited Musart and a week before he died he tried to bring George Braith, Archie Shepp, Albert Ayler and Pharaoh Sanders together. George Braight went to John Coltane's funeral and later he spoke to his wife, Alice Coltrane, who told him that John Coltrane had contacted her with the message that he should visit Musart each Tuesday at three PM. This time became a sacred musical time for Braith as he felt that John Coltrane was near him.

from the left to the right: Albert Stinson - John Houston - George Braith - Roy Ayers - Donald Dean. Los Angeles 1965.

Musart became a well known place for modern jazz musicians who made recordings and became, except a place to make music, also a restaurant. When George Braith moved to Europe some years later, the center was closed. He toured through Europe and when he returned to The States he continued his studies at the Creative Arts Development Center. In the early 1980s he became the manager of a jazz club, called The Ladies' Fort and developed a double horn, as a single instrument. The instrument was called the Braithophone.

With one of his grandchildren and his Braithophone.

Around 2000 George Braith released a CD called Turn Of The Century, wich features members of the Braith family, like Flame, Jasmin, Taharqa, Chris and Chime. It is a (vocalized) album on modern jazz, with music that bridge the domains of jazz and rock. Listen to some fragments, like Happy Birthday and September Song. A CD, titled My Friends And I with never released recordings from the 1970s, made at the Musart, has been released in 2001. I hope to be able to listen to that CD once. You can listen to some fragments here: Geobi , Leslie ( with Ron Matthews op piano) and Blues For Us ( with Gilly Coggins at the piano).

In Belevenissen in Bebop, Rein De Graaff tells that he once found George Braith as a street musician, somewhere in New york playing his multiple horn on a street corner. He suggest that George Braith was one of those Lost Heroes, but the story of George Braith learns rhat he is still very active in music.

Time exposures for the 17th of August:
1927:

• varsity drag = sam lanin famous players

1937:

• blues in my heart / i ain't got nobody / i ain't got nobody / lazy afternoon / luie middag / skip it = bennie carter o

1957:

• American Jazz Sextet / Jay Jay Johnson Quintet ( Concertgebouw - Amsterdam)

1967:

• dixie waltz = stork town dixie kids
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
it's hotter in hawaii/disc c = vara jazz collection/evert hekkema-gijs hendriks-niko langenhuijsen/volume 3 = hawaiian mp3's/waikiki is good enough for me = jimmy smith/groovin' at smalls' paradise (2) = art tatum/complete trio sessions = 100 jaar jazzgeschiedenis/deel 1 (dvd) = lyle ritz/a night of ukulele jazz

Nederlands ( To the English translation )

Bobby Jaspar en Jay Jay Johnson vijftig jaar geleden tijdens het optreden in het Concertgebouw.

Op 17 augustus 1957, vijftig jaar geleden, maakte George Braithwaite, beter bekend als George Braith zijn debuut in Nederland met een dubbelconcert in het Concertgebouw in Amsterdam. Hij was hier als lid van het American Jazz Sextet waarin voor ons nu maar weinig bekende namen zaten: Sal Amico op trompet, Barry Rogers op trombone, Roland Ashby aan de piano, Mike Fels op bas en Jimmy Wormworth aan het slagwerk. Het publiek zal vooral afgekomen zijn op de andere band die tijdens dit concert, dat rond middernacht startte, ook speelde: Het Jay Jay Johnson Quintet. Deze band bevatte wel allerlei bekende namen: Jay Jay Johnson op trombone, Bobby Jaspar op tenorsax en fluit, Tommy Flanagan aan de piano, Wilbur Little op bas en Elvin Jones op slagwerk. Hierboven een foto van Bobby Jaspar en Jay Jay Johnson gemaakt tijdens dit optreden. Het optreden van het American Jazz Sextet was een succes en onderdeel van een drukke tour door Europa, zonder onderbrekingen. Terug in Amerika ging George Braith aan de Manhattan School of Music studeren; overdag althans - 's nachts speelde hij in allerlei clubs. In mijn voorgaande web log vertelde ik al over zijn experimenten met het spelen op twee saxen tegelijk.

Larry Young, Roy Haynes en George Braith ( augustus 1964)

Er bestaat een mooi verhaal over de relatie tussen John Coltrane en George Braith. Ze ontmoetten elkaar voor het eerst aan de westkust, waar ze allebei optredens hadden - ergens rond 1965. Coltrane was zo onder de indruk van het spelen op twee instrumenten tegelijk, zoals George Braith dat deed, dat hij hem uitnodigde voor een bezoek aan New York. Aangezien dat er financieel voor George Braith niet in zat, betaalde uiteindelijk John Coltrane de reis. In New York opende George Braith Musart, een souterrain, weggestopt ergens tussen Spring Street en West Broadway; het moest een centrum voor kunst worden. George Braith bezocht John Coltrane thuis en ze wisselden ideeën uit en speelden veel samen. John Coltrane bezocht, tot verdriet van George Braith, zijn Musart nooit en een week voordat John Coltrane zou overlijden kreeg hij nog de opdracht om met Archie Shepp, Albert Ayler en Pharaoh Sanders een afspraak te maken. Het zou er allemaal niet meer van komen. Later vertelde Alice Coltrane, de weduwe van John aan George Braith, dat John nog regelmatig contact met haar opnam en haar verteld had dat hij elke dinsdag rond drie uur aanwezig zou zijn in Musart. Voor George Braith is deze tijd nog altijd een heilig muzikaal moment, te weten dat John Coltrane's geest aanwezig is.

Van links naar rechts: Albert Stinson, John Houston, George Braith, Roy Ayers en Donald Nean - Los Angeles 1965.

Musart werd een bekende ontmoetingsplaats voor moderne jazzmusici, die er platen opnamen. Het werd later ook een restaurant. Toen het George Braith allemaal wat teveel tijd ging kosten vertrok hij naar Europa en moest Musart sluiten. Toen George terugkeerde naar de States pakte hij weer een muziekstudie op in het Creative Arts Development Center. Begin jaren tachtig werd hij manager van The Ladies' Fort, een jazz club en ontwikkelde een dubbele hoorn, nu als een enkel instrument, die hij de Braithophone noemde.

George Braith met één van zijn kleinkinderen en de Braithophone

Rond de eeuwwisseling kwam er een CD uit, toepasselijk getiteld Turn Of The Century, waarin leden van de Braith familie, zoals Flame, Jasmin, Taharqa, Chris en Chime samen met George een (voornamelijk vocale) plaat maakten, die een brug moest slaan tussen de jazz en de rockstijl. Ik heb een paar fragmenten uit deze CD, zodat je kunt horen hoe het klinkt: Happy Birthday en September Song. Een paar jaar later kwam er nog een CD uit, getiteld My Friends And I waarin nooit eerder uitgebrachte opnamen uit de jaren zeventig te horen zijn, gemaakt tijdens in zijn Musart-periode. Ook hiervan heb ik een paar fragmenten gevonden, al zou ik deze CD wel eens helemaal willen horen. Geobi , Leslie (met Ron Mathews op piano) en Blues For Us ( with Gilly Coggins at the piano).
In Belevenissen in Bebop vertelt Rein De Graaff dat hij tijdens één van zijn bezoeken aan New York een keer George Braith op een straathoek als straatmuzikant heeft horen spelen op zijn twee instrumenten tegelijk. Hij schildert hem daar af als een Lost Hero, maar bovenstaand verhaal bewijst, mijns inziens, dat George nog wel degelijk actief is in de muziek. Voor mij is George Braith dus nog vooral een unieke jazzmuzikant !!

Tijdopnamen voor 17 augustus:
1927:

• varsity drag = sam lanin famous players

1937:

• blues in my heart / i ain't got nobody / i ain't got nobody / lazy afternoon / luie middag / skip it = bennie carter o

1957

• Dubbelconcert American Jazz Sextet / Jay Jay Johnson Quintet Concertgebouw - Amsterdam)

1967:

• dixie waltz = stork town dixie kids

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl



SPEELLIJST
it's hotter in hawaii/disc c = vara jazz collection/evert hekkema-gijs hendriks-niko langenhuijsen/volume 3 = hawaiian mp3's/waikiki is good enough for me = jimmy smith/groovin' at smalls' paradise (2) = art tatum/complete trio sessions = 100 jaar jazzgeschiedenis/deel 1 (dvd) = lyle ritz/a night of ukulele jazz

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

George Braith - Lost Hero?

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The Complete Blue Note Sessions 2CD of George Braith is one of those special albums I have in my collection. This reissue contains the three albums George Braith made for Blue Note: Two Souls In One ( 1963) - Soulstream (1963) and Extension (1964). This 2CD is part of the Blue Note connoisseur cd series.

George Braith ( in fact his name was Braightwaite ), born in New York, June 1939, is an unique musician with an unusual career, as he started his musical career not in a band somewhere at the back as a sideman, but directly with his own band ...........aged ten years old. His father, who was a minister of the Pentecostal church in New York, a religious sect where music is very important during its services, learned his nine children to play the piano and organ, and at home he had also some instruments for the kids like a trumpet, a trombone, a violin and reeds to experiment. As a kid he played baritone saxophone (!) during services and when he was ten years old he played pocket flute in his own calypso band, as his family roots were from the West Indies. With that band he performed in theatres in the neighbourhood and in an amateur-talent television program for kids. When he was in high school he had his own groups, playing clarinet, and all kinds of saxophones. When he was fifteen years old he won a contest with his band in The Pad, a New York club and the price was a concert along great musicians like The Horace Silver Quintet, The Art Blakey Jazz Messengers, Bud Powell and Tito Puente. No bad company, I guess !!

Grant Green and George Braith

He studied all kinds of wind instruments, like bassoon and flute at the Music and Art High School in New York. In 1957 he became part of the American Jazz Sextet which toured through Europe and also visited our country for a double concert with the Jay Jay Johnson Quintet / American Jazz Sextet at the Concertgebouw in Amsterdam on the 17th of August 1957, tomorrow 50 years ago. In 1961 he started to play with two horn at the same times when he found himself a straight alto saxophone, a so-called stritch. He played, like Roland Kirk, both instruments simultanious, which creates a typically sound, a bit like a bag pipe. When you listen to The Complete Blue Note Sessions compilation he uses this technique. You can here some fragments of tunes available on this album: Mary Ann - Braith-a-Way and Boop Bop Bing Bash

George Braith seems to be one of those lost heroes of the XXth century. Mind that his name is absent in most books about jazz and its musicians. What happened to him after he made these three Blue Note records? I hope to tell you more tomorrow, 50 years after his first appearance in The Netherlands.

Time exposures for te 16th of August:
1917:

• ragtime volunteers are off to war = borbee jazz o

1927:

• are you happy / give me a night in june = ipana troubadours
• five step = paul whiteman o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
perry bradford/a panorama 1923-1927 = blindfold test #41/tom stores (disc one) (2) = brussels jazz o/the music of bert joris (2) = duke ellington/ko-ko = george braith/the complete blue note sessions (2) = larry willis trio/the big push

Nederlands ( To the English translation )

De Complete Blue Note Sessions 2CD van George Braith is één van die CDs, waar ik zeer aan gehecht ben. Deze heruitgave bevat drie albums, die George Braith begin jaren zestig maakte voor Blue Note: Two Souls In One ( 1963) - Soulstream (1963) en Extension (1964). De dubbelcd maakt deel uit van de Blue Note connoisseur cd series.

George Braith ( eigenlijk is zijn volledige achternaam Braightwaite ), werd geboren in New York in juni 1939. Hij is een uniek muzikant, met een al even ongewone carriere; hij begon namelijk niet in één of ander groepje rechts achterin, maar richtte meteen maar zijn eigen groep op .... als tienjarige !!

Zijn vader, dominee bij de Pinkstergemeente in New York, een geloof waarvoor muziek in de eredienst heel belangrijk is, leerde zijn negen kinderen muziek m.b.v. de piano in huis. Ook lagen er andere instrumenten, een trompet, een trombone, allerlei rietinstrumenten en een viool op de pak, zodat de kinderen naar hartelust konden experimenteren. Als kind speelde George baritonesaxofoon (!) tijdens de kerkdiensten en toen hij tien jaar was richtte hij een eigen band op, een Calypso band, aangezien zijn voorouders uit het Caraïbisch gebied kwamen. Hij trad ermee op in zaaltjes in de omgeving en tijdens een talentenjacht voor kinderen op de TV. Op de middelbare school ging hij zich toeleggen op de andere saxofoons en de klarinet en op zijn vijftiende won hij met zijn groep een talentenjacht in The Pad Club, waarbij de eerste prijs een optreden was in een programma samen met groepen als het Horace Silver Quintet, The Art Blakey Jazz Messengers, Bud Powell en Tito Puente; je kunt het slechter treffen !!

Grant Green en George Braith

Hij studeerde allerlei blaasinstrumenten, zoals de fagot en de fluit aan de Music and Art High School in New York. Toen hij in 1957 afgestudeerd was kwam hij met het American Jazz Sextet naar Europa en op 17 augustus 1957, morgen 50 jaar geleden, trad hij op in een dubbelconcert met o.a. Jay Jay Johnson in het Concertgebouw in Amsterdam. In 1961 begon hij te experimenteren om op twee saxofoons tegelijk te bespelen. Hij had namelijk een rechte altsaxofoon op de kop getikt, een zogenaamde stritch. Hij speelde, net als Roland Kirk, beide instrumenten gelijktijdig, wat een typisch, een beetje neuzelig geluid geeft, zoals bij een doedelzak. Als je naar The Complete Blue Note Sessions compilatie luistert hoor je deze techniek, die hij op de plaat Two Soulds In One voor het eerst toepaste. Luister maar eens naar een paar fragmenten: Mary Ann - Braith-a-Way of Boop Bop Bing Bash

George Braith schijnt één van die vergeten musici te zijn geworden; alleen nog door kenners gewaardeerd. Wat gebeurde er met George Braith na deze drie succesvolle Blue Note platen? Feit is, dat hij in bijna geen enkel jazznaslagwerk genoemd wordt. Morgen ( 50 jaar na zijn debuut in Nederland) meer over het leven van George Braith.

Tijdopnamen voor 16 augustus:
1917:

• ragtime volunteers are off to war = borbee jazz o

1927:

• are you happy / give me a night in june = ipana troubadours
• five step = paul whiteman o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
perry bradford/a panorama 1923-1927 = blindfold test #41/tom stores (disc one) (2) = brussels jazz o/the music of bert joris (2) = duke ellington/ko-ko = george braith/the complete blue note sessions (2) = larry willis trio/the big push

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Dancin' with Anson

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today a rather unknown dance band, that became famous during the Depression Days, the band of Anson Weeks. Anson Weeks, born in 1896 in Oakland California passed away February 1969; he became with his orchestra one of the most popular bands of the west coast.

His first band was founded in 1924 that played around Oakland and Sacramento and it became inmense popular due to their radio programs. In May 1928 their first recordings were made by Columbia titled Dream House and the Wob-a-ly- Walk. They played their music in hotels in California and became famous as the Anson Weeks and his Hotel Mark Hopkins Orchestra. Dancin' With Anson became their slogan !!

In the early 1930s, the period of the Depression, this band got a coast-to-coast radio program, that became immense popular, the Lucky Strike Carpet Radio Program. During that program vocalists like Bing Crosby sung with the band. His music was in the typically depression music style - a kind of sweet, but danceball music, like the Hit of the weeks, also labeled as the Hotel Bands Sound. It is remarkable to learn that this band was one of the last to use the tuba instead of the bass and the banjo instead of the guitar.

I found a film fragment of an audience, that dances to his music. Mind that the film and the music originally are from two different sources, but it gives a pleasant view on the depression era. The music was recorded by Columbia in 1932 and released on 16-inch shellac records for radio use only.

Anson Weeks was also mentioned in one of my previous blogs.

Time exposures for the 15th of August:
1927:

• eccentric / feelin' no pain / ida sweet as apple cider / riverboat shuffle = red nichols five pennies

1957:

• chelsea bridge / relaxin' at camarillo = tommy flanagan trio

1997:

• fire waltz / git go / god bless the child / judy / no more blues / straight ahead / soul eyes / dee's dilemma / from darkness into light / spaces = mal waldron trio & quartet
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
pedro amorim/interpreta luperce miranda = boswell sisters/airshots and rarities 1930 - 1935 = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (2) = george braith/the complete blue note sessions (2) = dizzy gillespe/salt peanuts - cd 4

Nederlands ( To the English translation )
Deze keer aandacht voor een tamelijk onbekende dansband uit de begin jaren dertig, de tijd van de depressie, het orkest van Anson Weeks. Anson Weeks werd geboren in 1896 in Oakland, Californië en overleed februari 1969. Hij werd met zijn orkest één van de populairste bands van de westkust. Dancin' with Anson werd een bekende slogan !!

Zijn eerste band werd opgericht in 1924 en speelde vooral in en rond Oakland en Sacramento en ze werden beroemd, dankzij hun radioprogramma's. In mei 1928 komt er voor het eerst een plaat van hen uit op het Columbia-label: Dream House en de Wob-a-ly-Walk. Ze treden vooral op in het Mark Hopkins hotel aan de westkust en worden dan ook bekend onder de naam Anson Weeks and his Hotel Mark Hopkins Orchestra.

Begin jaren dertig, de tijd van de depressie, krijgt dit orkest grote bekendheid dankzij zgn. van coast-to-coast radio programma's ( radio programma's, die in heel de Verenigde Staten te ontvangen zijn) met hun programma the Lucky Strike Carpet Radio Program. In dat programma treden zangers op als Bing Crosby. Hun muziek is het beste te omschrijven als typische depressie muziek, een mix van de sweet music, maar toch in een soort dansbare hot-music-style, te vergelijken met de Hit of the weeks. Deze soort muziek wordt ook wel de Hotel Bands style genaamd. Opmerkelijk is te weten dat deze band tot ver in de jaren dertig de tuba en de banjo in het orkest hield, in plaats van een bas en een gitaar. Ik vond een filmfragment waarin de bezoekers zich vermaken op de dansvloer. Bedenk dat origineel de beelden en de muziek niet bij elkaar horen. De muziek werd in 1932 door Columbia opgenomen op grote 40 cm schellakplaten, speciaal voor gebruik op de radio. Het geeft een mooi tijdsbeeld uit deze periode

Anson Weeks wordt ook genoemd in één van mijn eerdere Keep swinging blogs.

Tijdopnamen voor 15 augustus :
1927:

• eccentric / feelin' no pain / ida sweet as apple cider / riverboat shuffle = red nichols five pennies

1957:

• chelsea bridge / relaxin' at camarillo = tommy flanagan trio

1997:

• fire waltz / git go / god bless the child / judy / no more blues / straight ahead / soul eyes / dee's dilemma / from darkness into light / spaces = mal waldron trio & quartet
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
pedro amorim/interpreta luperce miranda = boswell sisters/airshots and rarities 1930 - 1935 = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (2) = george braith/the complete blue note sessions (2) = dizzy gillespe/salt peanuts - cd 4

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Leo Cuypers

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Some times ago I found an LP of Leo Cuypers, titled Brull Band, in the secondhand record shop at the Dam in Middelburg ( southwest part of the Netherlands ). Leo Cuypers, born in 1947, is a free jazz piano player who became known by his compositions and performances with groups like the Willem Breuker Kollektief. In 1973, only 26 years old, he received the Wessel Ilcken price, the most prestigious price in jazz in the Netherlands. In 1977 he became known by the Zeeland Suite, a composition for a jazz septet in nine parts. This Suite was made commissioned by Nieuwe Muziek Zeeland and it should be created on nine locations all through the province of Zeeland. Although I didn't live anymore in that region in 1977 ( I left Zeeland for a stay of 18 years in Ouderkerk aan den IJssel, a small village near Rotterdam), I was proud that one of the locations for that Suite was the small harbour of Hoedekenskerke, my place of birth.

In the 1960s, being a young adult, my brother and I visited the concerts of Nieuwe Muziek in Middelburg and we heard the Willem Breuker Kollektief with Leo Cuypers at the piano; a group then still a rather unknown free jazz band, not international famous, like now, playing at the schouwburg in Middelburg. I remember that the free jazz style was rather provocative to the music the establisment liked and I guess it was our way to lay into society. For the ordinary man in the street the music of Misha Mengelberg, Willem Breuker and Han Bennink was a bunch of noise. When I found the LP Leo Cuypers Brull Band, I was anxious to hear that noise again after fourty years. This LP, Leo Cuypers' second one for the VARA JAZZ label, contains 5 titles, Bouncing with Babe, referring to Willem Van Manen the trombone player of the band, De Gigant, Burengerucht, De Wedstrijd and Killer Joe Suite, a 16 minutes composition in three parts of a young Jan Kuiper, the guitar player I heard at a concert in The Kloveniersdoelen in Middelburg six years (November 2001) ago with David Murray and Arthur Blythe and the Niehove Jazz Ensemble. The musicians on this LP are Leo Cuypers at the piano, Willem Van Manen trombone, Bob Driessen and Maarten van Norden reeds, Jan Kuiper guitar, Ernst Glerum and Martin van Duynhoven.

The music on this album, recorded December 1984 in O 42 in Nijmegen ( a city in the eastern regions of The Netherlands) sounds great and nowadays, in my ears, not provocative at all, learns me how music and musical taste is a relative notion. It would be great if I could jump back in time, I sometimes dream up, in a time machine if possible, and listen again to the music these men played at The Schouwburg in Middelburg, fourty years ago; maybe I can see myself again, as a young adult, sitting on the front row.


Time exposures for the 14th of August:
1947:

• half nelson / little willie leaps / milestones / sippin' at bells = miles davis all stars
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
american yodeling/1911-1946 = joey defrancesco/the philadelphia connection = art tatum/the complete capitol recordings of art tatum (2) = jazz/mp3 files (compilation) = charlie hunter trio/bing bing bing = bill harris/complete fifties sessions (2)

Nederlands ( To the English translation )
Een tijdje geleden al weer, vond ik in een tweedehandsplatenzaakje aan De Dam in Middelburg een LP van Leo Cuypers, getiteld Brull Band. Leo Cuypers, geboren in 1947, is een free jazz pianist, die bekend werd door zijn composities en optredens in groepen als het Willem Breuker Kollektief. In 1973, nog maar net 26 jaar oud, ontving hij de prestigieuze Wessel Ilcken prijs, ook wel gekscherend in die dagen de Elk Een Wisselprijs genoemd. In 1977 werd hij bekend van de Zeeland Suite, een compositie voor jazzseptet in negen delen. De Suite was in opdracht gemaakt voor Nieuwe Muziek Zeeland en moest op negen verschillende locaties in de provincie Zeeland uitgevoerd worden. Hoewel ik toen al een paar jaar, voor een periode van 18 jaar, in Ouderkerk aan den IJssel ( bij Rotterdam) woonde en dit gebeuren dus heb gemist, herinner ik me dat ik trots was op het feit, dat ook ons volgeslibde haventje van Hoedekenskerke, mijn geboorteplaats, uitgekozen was als locatie. We kwamen zelfs op de landelijke TV !!

In de jaren zestig en begin jaren zeventig, bezochten mijn broer en ik de concerten van Nieuwe Muziek in de schouwburg van Middelburg en we hoorden daar groepen als het Willem Breuker Kollektief met Leo Cuypers op piano; een groep die toen nog maar net was begonnen en dus nog niet zo bekend was in binnen- en vooral buitenland als tegenwoordig. De muziek die deze groepen speelden, de free jazz, vonden we interessant en we beseften dat anderen die muziek wel eens niet zo mooi zouden vinden. Misschien was het wel onze manier om tegen de maatschappij aan te schoppen. Voor de gewone man in Zeeland stond de muziek die Willem Breuker, Misha Mengelberg en Han Bennink speelden gelijk aan een heleboel lawaai. Toen ik dan ook de LP van Leo Cuypers Brull Band vond was ik benieuwd hoe het nu, na veertig jaar, met mijn hedendaagse smaak, zou klinken. De LP, de tweede van Leo Cuypers op het VARA JAZZ label, bevat 5 titels: Bouncing with Babe, verwijzend naar de trombonist van de groep Willem Van Manen, De Gigant, Burengerucht, De Wedstrijd en de Killer Joe suite, een 16 minuten durende compositie in drie delen van een toen nog jonge Jan Kuiper, de gitarist, die ik later nog eens hoorde spelen in de Kloveniersdoelen in Middelburg in november 2001 in een concert met David Murray en Arthur Blythe en het Niehove Jazz Ensemble. De musici op de LP zijn Leo Cuypers aan de piano, Willem Van Manen trombone, Bob Driessen en Maarten van Norden op rieten, Jan Kuiper gitaar, Ernst Glerum op bas en Martin van Duynhoven op slagwerk.

De muziek op het album, opgenomen december 1984 in O 42 in Nijmegen klinkt tegenwoordig nog prima en is zeker geen hoop herrie. Ik vraag me dan in zulke gevallen af wat er nu eigenlijk veranderd is: de muziek van onze tijd waarin we leven ( radio - tv - iPod ), de smaak van de mensen, of mijn eigen ontwikkeling in de muziek. Ik zou wel eens, eventueel in een tijdsmachine, terug wilen keren naar die tijd, veertig jaar geleden, en nog eens zo'n concert uit die tijd in de schouwburg van Middelburg willen horen; misschien zie ik mezelf wel weer zitten dan - op de eerste rij !!

Tijdopname voor 14 augustus:
1947:

• half nelson / little willie leaps / milestones / sippin' at bells = miles davis all stars
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
american yodeling/1911-1946 = joey defrancesco/the philadelphia connection = art tatum/the complete capitol recordings of art tatum (2) = jazz/mp3 files (compilation) = charlie hunter trio/bing bing bing = bill harris/complete fifties sessions (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

American Yodeling

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Today my blog is labeled American Yodeling, refering to a CD released by Trikont I have in my collection, that needs recording dates. Last weekend I was pointed to a rare film fragment from Johnny Cash and Louis Armstrong, part of the Johnny Cash TV Show. In this popular Johnny Cash TV Show, probably recorded in Nashville somewhere in October 1970 Johnny Cash meets an old and fragile Louis Armstrong. Johnny refers to a July 1930 recording Louis made with Jimmie Rodgers, the so-called Blue Yodeler, titled Blue Yodel No. 9. Johnny says, he loves to re-create this unique session and plays with Louis Let's give it to 'em in black and white as Louis suggests. They play, accordingly to Hans Westerberg, St. Louis Blues. Enjoy the fragment.

This historical fragment,of course, is important as it shows one of the last public performances of Louis Armstrong who died 6 July 1971. It was recorded as part of the Johnny Cash show no. 38 on the 10th of October 1970 ( accordingly to Hans Westerberg's 1981 Louis Armstrong Discography "Boy From New Orleans") and not the 28th of October as the film info says, as Louis played on the 29th of October in London at a Charity Concert. Of course it is well possible that the date of the 28th of October was the date the program was broadcasted. Food for historians !!

The record Johnny Cash refers to in the film was:

JIMMY RODGERS: Jimmy Rodgers g -vo, Louis Armstrong tp, Lil Hardin or * p.

Recorded in Los Angeles 16th of July 1930

BLUE YODEL NO. 9 (STANDIN" ON THE CORNER) - 54867-2

Released originally as Victor 23580

* It was unknown for a long time who might be the piano player. Hans Westerberg suggests that it can't be Lil Hardin (Lil Hardin married Louis Armstrong in 1924 and divorced him in 1931. She named herself during that period Lil Armstrong ), and that it could have been Earl Hines. Other suggestions mentioned are Harvey Brooks and L.Z. Cooper. The liner notes of the Retrieval CD Blue Yodelers ( RTR 79020) says that Jimmie Rodgers' own lyric sheet has been found that reads, written in Jimmy Rodgers' own handwriting: Recorded in Hollywood ( sic ) 7-16-30. Louis Armstrong, trumpet Lillian on piano.

There are but few CDs dedicated to this kind of music, labeled as American Yodeling. I talked about the great Retrieval CD Blue Yodelers, which contains recordings of Jimmie Rodgers, Emmet Miller and Roy Evans ( 1928 - 1936) and has good discographical information. The CD as showed above, American Yodeling ( 1911 - 1946) has not and that is a pity. Thanks to Phil O' Rourke from Australia most info could be found. You can read it in the commend below this blog. Some tracks still need info:

1. Yodeling Mountaineer Mainer, J.E.'s Mountaineers 2:50
17. My Swiss Moonlight Lullaby Carter, Wilf (Montana Slim) 3:08
18. Mule Skinner Blues Monroe, Bill & His Bluegrass Boys 2:43
26. Sleep, Baby, Sleep Watson, George P

For me it is very imporant to have at least the tune title, the band name and, very important, the recording dates.

Can someone help me to find that information? That would be great !! Thanks Phil for your info !!

It seems tat Columbia will release two DVDs containing 58 Johnny Cash shows from the late 1960s - early 1970s, which will contain this fragment too.

Time exposures for the 13th of August:
1927:

• aloha oe = edwin lamare

1957:

• don't be that way / fine romance / i won't dance / i'm putting all my eggs in one basket / i've got my love to keep me warm = louis armstrong-ella fitzgerald & oscar peterson quartet

1977:

• hello to the wind / now / now (reprise) / slow change = bobby hutcherson sextet-l.a. philharmonic o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
hampton hawes quartet/all night session = miles davis/in person at the blackhawk, san francisco complete - volume 2 - saturday (2) = ao jacob, seus bandolins/various = cartoon factory - out of the inkwell (1924) (dvd) = popeye the sailor meets alladin and his wonderful lamp - popeye (1939) (dvd) = leo cuypers/brull band (lp)

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag is mijn blog gewijd aan American Yodeling, denkend aan een schitterende CD die onlangs door Trikont is uitgebracht en waarvan ik de opnamedata mis. Afgelopen weekend werd ik gewezen op een zeldzaam filmfragment van Johnny Cash met Louis Armstrong, genomen uit één van de Johnny Cash TV Shows. In de populaire Johnny Cash TV Show, waarschijnlijk uit oktober 1970, ontmoet Johnny Cash een oude en breekbare Louis Armstrong. Johnny wijst Louis op een opname, die in juli 1930 gemaakt is waarin Louis Armstrong samen met Jimmy Rodgers, the Blue Yodeler, heeft gespeeld, getiteld Blue Yodel No. 9. Johnny zegt dat hij dit moment samen met Louis nog eens over zou willen doen en samen spelen ze de St. Louis Blues ( volgens Hans Westerberg) Hier is het fragment.

Dit fragment is historisch interessant, omdat het één van Louis laatste publieke optredens was. Hij stierf op 6 juli 1971. Het fragment komt uit de Johnny Cash show no. 38 en werd gemaakt op 10 oktober 1970 ( volgens de Hans Westerberg's Louis Armstrong Discography uit 1981 'Boy From New Orleans") en niet op 28 oktober, zoals de info van de film zegt, aangezien Louis een dag later in London is voor een Charity Concert. Wel is het natuurlijk mogelijk dat met 28 oktober 1970 de uitzenddatum bedoeld is. Voer voor historici .....

De opname waar naar Johnny Cash verwijst in de film is:

JIMMY RODGERS: Jimmy Rodhers g -vo, Louis Armstrong tp, Lil Hardin or * p.

Opgenomen in Los Angeles 16 juli 1930

BLUE YODEL NO. 9 (STANDIN" ON THE CORNER) - 54867-2

Origineel uitgebracht op Victor 23580

* Lange tijd was het gissen naar de pianospeler. Hans Westerberg suggereerde dat het Lil Hardin niet kon zijn (Lil Hardin trouwde met Louis in 1924 en scheidde in 1931 en noemde zich in die periode vaak Lil Armstrong) en dat Earl Hines meer voor de hand lag. Andere suggesties zijn Harvey Brooks en L.Z. Cooper. De informatie bij de Retrieval CD Blue Yodelers ( RTR 79020) zegt, dat de originele songtekst van Jimmy Rodgers gevonden is, waarin hij in eigen handschrift geschreven heeft Recorded in Hollywood (sic) 7-16-30. Louis Armstrong, trumpet Lillian on piano. ( = Opgenomen in Hollywood 16 - 7 - 1930. Louis Armstrong trompet, Lillian op de piano ) Er zijn maar weinig heruitgaven die dit soort muziek, genaamd American Yodeling, hebben uitgebracht. Ik had het al over de schitterende CD van Retrieval Blue Yodelers, die nummers van Jimmie Rodgers, Emmet Miller en Roy Evans bevat ( 1928 - 1936) en die uitgebreide discografische informatie bevat. De CD, zoals hierboven afgebeeld, American Yodeling ( 1911 - 1946) heeft dat niet en dat is jammer. Thanks to Phil O' Rourke from Australia most info could be found. You can read it in the commend below this blog. Some tracks still need info:

1. Yodeling Mountaineer Mainer, J.E.'s Mountaineers 2:50
17. My Swiss Moonlight Lullaby Carter, Wilf (Montana Slim) 3:08
18. Mule Skinner Blues Monroe, Bill & His Bluegrass Boys 2:43
26. Sleep, Baby, Sleep Watson, George P

For me it is very imporant to have at least the tune title, the band name and, very important, the recording dates.

Can someone help me to find that information? That would be great !! Thanks Phil for your info !!

Columbia zal half september 2007 een dubbel DVD uitbrengen met daarop 58 afleveringen van Johnny Cash TV shows uit eind jaren zestig - begin jaren zeventig. hierop komt ook dit fragment voor.

Tijdopnamen voor 13 augustus:
1927:

• aloha oe = edwin lamare

1957:

• don't be that way / fine romance / i won't dance / i'm putting all my eggs in one basket / i've got my love to keep me warm = louis armstrong-ella fitzgerald & oscar peterson quartet

1977:

• hello to the wind / now / now (reprise) / slow change = bobby hutcherson sextet-l.a. philharmonic o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl



SPEELLIJST
hampton hawes quartet/all night session = miles davis/in person at the blackhawk, san francisco complete - volume 2 - saturday (2) = ao jacob, seus bandolins/various = cartoon factory - out of the inkwell (1924) (dvd) = popeye the sailor meets alladin and his wonderful lamp - popeye (1939) (dvd) = leo cuypers/brull band (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Hampton Hawes

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Hampton Hawes' ( 1928 - 1977 ) life seems to fit perfectly into the stories and ingrained prejudices told about the 1950s jazz scene and its drug abuse. In the late 1950s he was incarcerated for drug offences, but thanks to President John F. Kennedy his sentence was limited to a couple of years and in 1963 he was a free and clean man again. He was born in Los Angeles November 1928, with six fingers on each hand, which was corrected three days after his birth ( Shouldn't that mean he was predestinated to become a great piano player?). He was the youngest son of a Presbyterian minister in the Watt quarter of Los Angeles. His parents were rather orthodox and couldn't appreciate jazz music, being an exotic dish served in areas of ill repute. Hampton Hawes learned to play the piano by ear because, being the youngest son, there was no money for lessons.

The first piano music he appreciated were the stride patterns of James P.Johnson, the boogie woogie of Albert Ammons and the sophisticated swing of men like Teddy Wilson and Fats Waller. He formed a band with a school friend Sonny Criss, who became a known saxophone player in jazz and he started to play professional with Jay McNeely, who played mostly Rhythm & Blues. Another youth friend of him, Eric Dolphy ( He became a jazz musician too ) introduced him to the music of Charlie Parker and Dizzy Gillespie. The way these musicians played influenced his piano style very much and especially Charlie Parker's technical brilliance, his drive and status fascinated him. In the early 1950s he was a member of the bands of Shorty Rogers and the west coast movement in the Howard Rumsey's Lighthouse All Stars. After his service in the army he formed his own trio with Red Mitchell on the bass.

They made several recordings, simply, but effectivelly called The Trio - volume 1, 2 and 3. On the 12th of November 1956 the trio played, enlarged with a guitarist, in Los Angeles during a concert for two full hours without any intermission. Normally a group plays two sets each concert with a break after the first set, but Hampton Hawes and his Quartet, featuring humself at the piano, Jim Hall at the guitar, Red Mitchell bass and Bruz Freeman on drums, played sixteen selections in a continuous session, which lasted up after midnight, the 13th of November 1956. This concert was recorded and released in three records, titled All Night Session! 1 - 2 and 3. These three LPs became the best Hampton Hawes recorded. Now, Definitive Records reissued these three LPs in one 2CD set with all tunes in the correct order. I listened several times to this great concert ( and I will listen again today ) and I am fascinated by the music, made by all musicians; not only Hampton Hawes, but both Jim Hall on the guitar and Red Mitchell at the bass are great. Try to find this great reissue, I'd suggest.

I found a great fragment of the Shelly Manne Quartet, you should see. Shelly Manne plays drums, Ray Brown on bass, Hampton Hawes at the piano and Bob Cooper on tenor saxophone at the Shelly's Manne Hole in Los Angeles - 1970.

Time exposures for the 12th of August:
1927:

• roaming ramblers blues / stay out of walnut street alley = lonnie johnson
• someone to watch over me = savoy orpheans

1937:

• let's all sing like the birdies sing = billy costello

1957:

• decidedly / i mean you / rhythm-a-ning / round midnight / straight no chaser / sweet and lovely = gerry mulligan-thelonious monk quartet

1987:

• achin' hearted blues / cassoulet stomp / chattanooga stomp / coal cart blues / doin' the hambone / down home rag /georgia bo bo / hambone kelly / i'm goin' huntin'/ jackass blues / mandy lee blues / oh daddy blues / oriental man /sweet lovin' man = creole rice yerba buena jazz band
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
dave apollon/the man with the mandolin (2) = lee konitz big band/jow farrell - michael longo - eddie locke = agua de moringo/as ineditas de pixinguinha = choro/mp3 files = helen kane/boop boop-a-doop = jacob do bandolim/discos de ouro = os ingenuos/play choros from brazil = hampton hawes quartet/all night session (2)

Nederlands ( To the English translation )

Hampton Hawes' ( 1928 - 1977 ) leven lijkt perfect te passen in alle verhalen en vooroordelen die er rond de jazzscene uit de jaren vijftig bestaan over drugsgebruik. Eind jaren vijftig werd hij veroordeld wegens het bezit en gebruik van drugs en pas in 1963 kwam hij, dankzij een welwillende president John F. Kennedy, vervroegd vrij. Hij werd geboren in november 1928 met zes vingers aan elke hand, dat na drie dagen chirurgisch gecorrigeerd werd; ben je dan voorbestemd om pianist te worden of niet? vraag je je dan af ! Hij was de jongste telg van een Presbyteriaanse dominee in de Watt, een arme zwarte wijk van Los Angeles, die nogal recht in de leer was. Zijn ouders konden de jazzmuziek van hun zoon dan ook niet waarderen. Jazz was een voor hen exotische muziek die gespeeld werd op slechte plekken. Het schijnt dat ze dan ook nooit naar zijn muziek zijn komen luisteren later of zijn platen hebben gehoord. ( Wel hadden ze zijn platenhoezen ingelijst in de kamer hangen ( ! ).) Hampton Hawes leerde zichzelf piano spelen op gehoor, want als jongste telg was er geen geld voor pianolessen.

De eerste pianomuziek die hij hoorde ( behalve dan het klassieke repertoire van zijn oudste zus ) was de stridemuziek van James P.Johnson, de boogie woogies van Albert Ammons en de keurige swing van mannen als Teddy Wilson en Fats Waller. Hij vormde een band met zijn schoolvriend Sonny Criss, die later zou uitgroeien tot een bekend saxofonist en begon professioneel te spelen in de band van Jay McNeely, die voornamelijk Rhythm & Blues repertoire bracht. Een andere jeugdvriend, Eric Dolphy ( Is die ook niet iets gaan doen in de muziek?) bracht hem in contact met de muziek van Charlie Parker en Dizzy Gillespie. Deze beide muzikanten beinvloedden zijn pianospel en met name Charlie Parker maakte grote indruk op hem: zijn briljante technek, zijn persoonlijkheid en levensstijl boeiden Hampton zodanig dat hij er een voorbeeld in zag. Begin jaren vijftig speelde hij in de west coast scene met mensen als Shorty Rogers en in de Lighthouse All Stars van Howard Rumsey. Na zijn militaire dienst richtte hij zijn eigen trio op.

Ze maakten met het trio verschillende platen, eenvoudigweg en eenduidig getiteld The Trio, volume 1, 2 and 3. Op 12 november 1956 treedt het trio, uitgebreid met een gitarist, op in Los Angeles voor een twee uur durend concert. Normaal speelt een groep op een avond twee sets van elke een uur met daartussen een pauze, maar deze keer niet: Hampton Hawes en zijn Quartet, bestaande uit hemzelf op de piano, Jim Hall op de gitaar, Red Mitchell op bas en Bruz Freeman op slagwerk spelen 16 nummers tijdens een onafgebroken twee uur durende set, die duurt tot na middernacht. Het optreden wordt vastgelegd en in drie afzonderlijke LPs, simpelweg genaamd All Night Session 1 - 2 and 3 uitgebracht. Dit concert zou het beste worden, dat ooit door Hampton Hawes werd opgenomen. Onlangs gaf Definitive Records het complete concert opnieuw uit op een dubbel CD met de gespeelde nummers in de juiste volgorde. Ik heb dit concert verschillende keren gespeeld ( en gaat straks weer mee in de auto !! ) en het klink fantastisch, niet alleen Hampton Hawes, maar ook Jim Hall op gitaar en Red Mitchell op bas spelen fantastisch. Een dubbel CD die je je niet moet laten ontgaan.

Ik vond een optreden van het Shelly Manne Quartet uit 1970, dat je eens moet beluisteren. Shelly Manne speelt slagwerk, Ray Brown op bas, Hampton Hawes op de piano en Bob Cooper op de tenor in Shelly's Manne Hole, Los Angeles 1970

Tijdopnamen voor 12 augustus:
1927:

• roaming ramblers blues / stay out of walnut street alley = lonnie johnson
• someone to watch over me = savoy orpheans

1937:

• let's all sing like the birdies sing = billy costello

1957:

• decidedly / i mean you / rhythm-a-ning / round midnight / straight no chaser / sweet and lovely = gerry mulligan-thelonious monk quartet

1987:

• achin' hearted blues / cassoulet stomp / chattanooga stomp / coal cart blues / doin' the hambone / down home rag /georgia bo bo / hambone kelly / i'm goin' huntin'/ jackass blues / mandy lee blues / oh daddy blues / oriental man /sweet lovin' man = creole rice yerba buena jazz band
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
dave apollon/the man with the mandolin (2) = lee konitz big band/jow farrell - michael longo - eddie locke = agua de moringo/as ineditas de pixinguinha = choro/mp3 files = helen kane/boop boop-a-doop = jacob do bandolim/discos de ouro = os ingenuos/play choros from brazil = hampton hawes quartet/all night session (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Other Side Of Round Midnight

( Naar de Nederlandse vertaling.) One of the jazz films I like most is Round Midnight. This film was released in 1986 and tells the story of Dale Turner, in fact the lifes of Bud Powell and Lester Young mixed together, played by Dexter Gordon in the leading part, but also with musicians like Herbie Hancock, Wayne Shorter, Freddie Hubbard, Ron Carter, Cedar Walton, Bobby Hutcherson and Billy Higgins. I wrote about this film before in a previous Keep swinging contribution.

As the music, played in the film was made by real jazz musicians, they had to record a lot of music for the film and of course, most of it wasn't used. I found the LP The Other Side Of Round Midnight which contains some of these unreleased tunes. This LP contains nine tracks played by the musicians mentioned above and has some great music.

Dexter Gordon, whose solid sound fascinates me very much, is on four tracks. As it was music, used for the film, one number, titled Tivoli isn't complete recorded, but stops in the middle of Cedar Walton's piano solo. The title Call Sheet Music refers to the screenplay that tells what time yoú have to play a certain scene for the film - and of course about the long boring hours; the inactive periods. During one of these idle chunks of time Wayne Shorter started to play a blues, with the rhythm section joining in and Herbie Hancock, who heard what happened at the piano. This spontanious jam was recorded and is to be found on this compilation titled Call Sheet Music. A great piece of music !!

I posted some fragments from this great film - but you should find your own copy as it shows you Dexter Gordon is a great role !!

Time exposures for the 11th of August:
1927:

• mistreatin' mama = jaybird coleman
• mean old bed bug blues = lonnie johnson
• sensation stomp / whiteman stomp = paul whiteman o

1947:

• one for my baby = frank sinatra-axel stordahl o

1957:

• blues for two / chalumeau (mono) / chalumeau (stereo) / everything i have is yours / from this moment on / motif/ sharon (mono) / sharon (stereo) = john jenkins quintet (with kenny burrell)
• bluezies / gran slam / martians' lullaby / red dog play = shorty rogers giants

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
art hickman o/the san francisco sound = teddy edwards/tango in harlem = roy eldridge/minor jive (2) = legendary years/vol1-harry arnold-quincy jones-coleman hawkins-lucky thompson = dexter gordon/the other side of round midnight (lp) = honolulu to hollywood/jazz blues & popular specialities

Nederlands ( To the English translation )
Eén van de mooiste jazzfilms is volgens mij Round Midnight. Deze film werd uitgebracht in 1986 en vertelt het verhaal van Dale Turner, maar in feite gaat het verhaal over de levens van Bud Powell en Lester Young, gespeeld door Dexter Gordon in de hoofdrol, maar ook met een groot aantal musici als Herbie Hancock, Wayne Shorter, Freddie Hubbard, Ron Carter, Cedar Walton, Bobby Hutcherson en Billy Higgins. Ik schreef ( in het Engels) al eens iets over deze film in een eerdere Keep swinging bijdrage.

Omdat de muziek in de film gespeeld wordt door echte jazzmusici, moesten er nogal wat opnamen gemaakt worden. Een heleboel van die opnamen werden, vanzelfsprekend, niet gebruikt en bleven op de plank liggen. Ik vond de LP The Other Side Of Round Midnight, die een aantal van deze onuitgebrachte takes laat horen. De LP bevat een negental nummers, gespeeld door de musici, die ik boven al op rij zette, in verschillende bezettingen.

Dexter Gordon, wiens stevige solide geluid op de tenorsax me ontzettend boeit, is op vier nummers te horen. Aangezien het hier om muziek gaat, die gebruikt zou worden in de film, kan het gebeuren dat een nummer halverwege wordt afgebroken, zoals bij Tivoli, dat stopt als Cedar Walton aan een solo bezig is; meer was voor de film niet nodig. De titel Call Sheet Music refereert naar het draaiboek, waarin precies vermeld staat wanneer iemand moet opdraven om een bepaalde scene op te nemen. Dat betekent vaak vele saaie uren wachten en tijdens één van deze lege momenten pakte Wayne Shorter zijn instrument en begon een blues te spelen, die meteen opgepakt werd door de ritmesectie en ook Herbie Hancock voelde precies aan wat hem te doen stond. Gelukkig werd deze spontane jamsessie opgenomen en is terug te vinden onder de titel Call Sheet Music; een mooi stukje muziek.

Ik heb twee fragmenten uit de film gevonden om te laten zien. Als je de film niet kent, haast je dan om ergens een kopie te bemachtigen - het is een prachtige film voor jazzliefhebbers geworden, met een schitterende rol weggelegd voor Dexter Gordon.

Tijdopnamen voor 11 augustus:
1927:

• mistreatin' mama = jaybird coleman
• mean old bed bug blues = lonnie johnson
• sensation stomp / whiteman stomp = paul whiteman o

1947:

• one for my baby = frank sinatra-axel stordahl o

1957:

• blues for two / chalumeau (mono) / chalumeau (stereo) / everything i have is yours / from this moment on / motif/ sharon (mono) / sharon (stereo) = john jenkins quintet (with kenny burrell)
• bluezies / gran slam / martians' lullaby / red dog play = shorty rogers giants

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
art hickman o/the san francisco sound = teddy edwards/tango in harlem = roy eldridge/minor jive (2) = legendary years/vol1-harry arnold-quincy jones-coleman hawkins-lucky thompson = dexter gordon/the other side of round midnight (lp) = honolulu to hollywood/jazz blues & popular specialities

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Mike Marshall - Hamilton de Holanda

( Naar de Nederlandse vertaling.)

This time I want to share with you two great mandolin players that I found in a YouTube fragment: Mike Harshall and Hamilton De Holanda. Mike Marshall is a skilled musican, master of mandolin, guitar and violin in various styles from jazz to classical to bluegrass to Latin music. He is active for many years and performed a few years ago with Hamilton de Holanda, the young bandolim player from Brazil, who combines choro and jazz music to a new personal contemporary style in music. He was one of the musicians to be heard at the North Sea Jazz Festival. I really enjoyed the concert. The fragment of the performance I want to share with you was recorded some times ago during a concert. It became a spontanious kind of fight of the mandolins that you should see - a mandolin contest between to skilled musicians. Enjoy it.

This contribution will also posted at the Choro Music web log.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Time exposures for the 10th of August:
1927:

• clementine / í left my sugar standing in the rain / nothin' does does does like it used to do-do-do = goofus five

1937:

• rhythm rapsody = earl hines o

1967:

• mamacita / o amor em paz = joe henderson quartet / sextet

1987:

• alice / at the jazz band ball / blue skies / chattanooga choo choo / china boy / dinah /five foot two eyes of blue / heebie jeebie blues / heel klein huisje /licht der sterren / nobody cares / potpourri / rosetta /snipverkouden / when i take my sugar to tea / yarbird suite = alice in dixieland
• delmar drag / don't blues / manhattan stomp / parlor social / pearls / professor's progress /rumpus rag / shreveport stomp / south side strut / spanish singer / walleritis /where did you stay last night = ray smith
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
arturo sandoval/& his group = blindfold test #33 1/3/randyherson = jimmy hamilton and his orchestra/jazz kings (lp)

Nederlands ( To the English translation )
Deze keer wil ik julie een filmpje laten zien dat ik op YouTube vond met daarop twee fantastische mandoline spelers: Mike Harshall en Hamilton De Holanda. Mike Marshall is een ervaren muzikant, een meester op de mandoline, de gitaar en de viool in allerlei muziekstijlen van jazz tot klassiek en van bluegrass tot latin music. Hij timmert al jaren aan de weg en trad een tijdje geleden op met Hamilton de Holanda, de jonge bandolimspeler uit Brazilië, die choro combineert met jazz en zo een eigen moderne muziekstijl heeft ontwikkeld. Ik hoorde hem op het North Sea Jazz Festival afgelopen maand en ik heb genoten van het concert. Het fragment dat ik heb uitgezocht om te laten zien is gemaakt tijdens een concert. Het werd een spontane improvisatie op beide instrumenten; een gevecht tussen twee mandolines, dat waard is om te horen en te zien.

Tijdopnamen voor 10 augustus:
1927:

• clementine / í left my sugar standing in the rain / nothin' does does does like it used to do-do-do = goofus five

1937:

• rhythm rapsody = earl hines o

1967:

• mamacita / o amor em paz = joe henderson quartet / sextet

1987:

• alice / at the jazz band ball / blue skies / chattanooga choo choo / china boy / dinah /five foot two eyes of blue / heebie jeebie blues / heel klein huisje /licht der sterren / nobody cares / potpourri / rosetta /snipverkouden / when i take my sugar to tea / yarbird suite = alice in dixieland
• delmar drag / don't blues / manhattan stomp / parlor social / pearls / professor's progress /rumpus rag / shreveport stomp / south side strut / spanish singer / walleritis /where did you stay last night = ray smith
  
  

Deze bijdrage is ook terug te vinden op de Choro Music web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl




SPEELLIJST
arturo sandoval/& his group = blindfold test #33 1/3/randyherson = jimmy hamilton and his orchestra/jazz kings (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Arturo Sandoval y su Grupo

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A few months ago my fascinating for the Cuban born trumpet player Arturo Sandoval was born. He is a brilliant trumpet player, especially in the high range and can play very fast. His music seems to explode on certain tracks. He was born in 1949 in Artemisa, a small place on the island of Cuba as the son of a car machanic and started to play the trumpet at 12. He founded later, together with now famous musicians like Chucho Valdes, the great piano player, who was part of Roy Hargrove's Crisol band and Paquito D'Rivera, the great orchestra leader, the Orquesta Cubana de Musica Moderna, later renamed as Irakere, the best band Cuba ever had. The story how he was discovered by good-old nestor Dizzy Gillespie has been described extensively in a previous blog.

ARTURO SANDOVAL y su grupo (1981)

During the 1980s, he was discovered by Dizzy Gillespie, the rest of the world could hear him playing only during the rare concerts he was allowed to give outside Cuba. The Castro governement only let him play as a kind of ambassador at certain jazz festivals en with tours with the BBC Orchestra and its Russian counterpart, the Leningrad Philharmonic, both classical orchestras. Other contacts were forbidden. In 1990 he left Cuba for a tour with Dizzy's United Nation Orchestra and seeked political asylum at the American Embassy in Rome. He now lives in Florida, where he has a jazz club. He is still very active in music. I found some fragments of Arturo where you can learn more about his career nowadays. You can hear him at a concert with the United Nation Orchestra during the 1990s, but also in a fragment where he introduces us to his club and his last recording. These fragments are to be found at the end of this blog.

ARTURO SANDOVAL Y SU GRUPO (1982)

Thanks to a new release, titled Arturo Sandoval & His Group you can learn more about the recordings he made in the early 1980s, during the period that he had left Irakere and started his own band, Arturo Sandoval y su grupo. He made two recordings, rare in our part of the world, both titled Arturo Sandoval y su grupo ( one has the word grupo in small letters (1981) and the other one GRUPO in capitals (1982)). These two records are both reissued on this CD and gives us the opportunity to hear Arturo Sandoval playing in an early phase of his career, with Cuban musicans only, before he became famous in the US. It contains a lot of latin rhythms like the salsa, club soul influences and a jazzy flavour. It sounds, to my surprise, very modern, as its grooves feel as if I'm listening to a modern latin fushion band. Of course you can hear Arturo with his trumpet playing his famous up tempo pieces with high notes, but also some groovy tracks or sweet instrumentals. You should try to find this early Sandoval releases if you like this kind of latin music.

Arturo Sandoval and on stage with Dizzy Gillespie's United Nation Orchestra.

Arturo Sandoval video from his upcoming album, Rumba Palace.

Arturo Sandoval Jazz Club In Miami FL (USA)

Time exposure for 9th of August
1937:

• good morning blues = count basie o
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
herbie hancock/head hunters = j. j. johnson/the eminent volume 1 (lp) = guy van duser/live from boulevard music = art blakey and the jazz messengers/freedom rider = rosario giuliani/mr. dodo = swing accordion/le swing a bretelles (2) = freddie hubbard/night of the cookers (2) = arturo sandoval/& his group = jazz at the pawnshop/30th anniversary (3) - cd 3

Nederlands ( To the English translation )

Enige tijd geleden raakte ik gefascineerd door het spel van de in Cuba geboren trompettist Arturo Sandoval. Hij is een briljant instrumentalist, herkenbaar aan zijn vele noten, vaak in de hogere regionen, die zijn muziek als het ware laat exploderen. Hij werd geboren in 1949 in Artemisa, een klein plekje op het eiland Cuba als zoon van een automonteur en begon op zijn twaalfde met trompetlessen. Hij was medeoprichter, samen met andere, nu grote Cubaanse namen, als Chucho Valdes, een geweldig pianist, die o.a.bij Roy Hargrove in zijn Crisol band speelde, en Paquito D'Rivera, de grote orkestleider, van het Orquesta Cubana de Musica Moderna, later beter bekend geworden als Irakere, de beste band van Cuba. Het verhaal, hoe Arturo Sandoval ontdekt werd door Dizzy Gillespie heb ik uitvoerig beschreven in een eerdere blog.

Arturo Sandoval y su grupo ( 1981)

Tijdens de jaren tachtig, nadat Arturo ontdekt was door Dizzy, kon de rest van de wereld hem mondjesmaat leren kennen, omdat de Cubaanse regering hem alleen, als een soort ambassadeur, liet spelen op enkele grote jazzfestivals en op tournees met het BBC Orchestra en haar Russische tegenhanger de Leningrad Philharmonic, beide klassieke orkesten. In 1990 kon hij Cuba voorgoed verlaten door, tijdens een tour met het United Nation Orchestra politiek asiel aan te vragen in de Amerikaanse ambassade in Rome. Hij woont nu, met zijn familie, in Florida waar hij o.a. een jazzclub runt. Ik heb, onder aan dit blog, wat filmfragmenten geplaatst, waar je nog eens kennis kunt maken met zijn manier van spelen ( in de jaren negentig met de United Nation Band van nestor Dizzy Gillespie) en met zijn huidige activiteiten, zoals zijn jazzclub en een nieuwe plaat die hij onlangs lanceerde.

ARTURO SANDOVAL Y SU GRUPO ( 1982)

Dankzij een nieuwe CD uitgave, eenvoudigweg getiteld Arturo Sandoval & His Group kunnen we nu kennismaken met twee platen die hij begin jaren tachtig maakte, in de periode dat hij gestopt van met Irakere en in de Verenigde Staten nog niet bekend was. Hij maakte twee platen, beide voor het gemak getiteld Arturo Sandoval y su grupo ( voor de discografen onder ons: grupo ( 1981) en GRUPO (1982)). Deze twee platen geven ons de kans om hem te horen spelen tijdens een vroege fase in zijn carriere met een geheel uit Cubanen bestaande bezetting. Je vind er muziek vol latijnse ritmes, zoals de salsa, club soul elementen, overgoten met een jazzy sausje. Het klinkt, tot mijn verbazing, heel erg modern en het lijkt als of ik luister naar één van die hedendaagse latin-fusion bands. Natuurlijk laat Sandoval horen dat hij razendsnel kan spelen en dat hij ook toen al in het hoge register te keer kon gaan op een manier dat alles lijkt te ontploffen. Maar je vindt er ook meer groovy en soms langzame, zoetige stukken bij en in het laatste nummer Popurrit Mexicano wordt het zelfs even carnaval. Kortom - een plaat die je niet moet laten lopen als je van dit soort klanken houdt.

Arturo Sandoval met het Dizzy Gillespie's United Nation Orchestra.



Arturo Sandoval video, waarin hij zijn nieuwe plaat Rumba Palace aankondigt.

De Arturo Sandoval Jazz Club In Miami FL

Tijdopname voor 9 augustus:
1937:

• good morning blues = count basie o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
herbie hancock/head hunters = j. j. johnson/the eminent volume 1 (lp) = guy van duser/live from boulevard music = art blakey and the jazz messengers/freedom rider = rosario giuliani/mr. dodo = swing accordion/le swing a bretelles (2) = freddie hubbard/night of the cookers (2) = arturo sandoval/& his group = jazz at the pawnshop/30th anniversary (3) - cd 3

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Record Hunting in Brussel

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Yesterday we visited Patrick and his family in their new apartement in Brussel (Belgium). We enjoyed their new place and went to the inner city to visit some second-hand book - and record shops. Record hunting is a rather innocent habit and, like this time, it brought us some new records for our collections.
Although the spoils were limited I'm happy with some LPs, like a Blue Star LP with 1955 recordings by Rene Urtreger Trio and the Bobby Jaspar All Stars. Some great European jazz from the 1950s. Another find was an album titled Love and Sunshine by a very young Monty Alexander. The LP contains recordings from October 1974.

I was surprised to find the CD Aki Takase plays "Fats" Waller on the ENJA label. Her interpretaton of the music of Fats Waller had surprised me some time ago, when I saw a performance of her at Mezzo, the French music tv-station and I made a contribution about that project in one of my previous blogs. In the record shop where I found this great CD I was surprised by record cover printings or paintings on canvas from great Blue Note, Prestige and Riverside covers. They look great and if you are on the look-out for a present for me next year, you found your gift. Never mind which one, they're all great ! Surprise me !!

Thanks Patrick, Kira and Polina for your hospitality and great meal !!

Time exposure for the 8th of August:
1917:

• charleston rag (roll) = eubie blake
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
louis armstrong/hot five & hot seven 1925-1928 = pete fountain/do you know what it means to miss new orleans (2) = lennie niehaus/quintet & octet + stan kenton and his orchestra = chet baker/stairway to the stars= blindfold test # 50 (2)

Nederlands ( To the English translation )
Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan Patrick en zijn gezin in hun nieuwe appartement in Brussel. We hebben genoten van hun nieuwe huis en in de binnenstad een aantal tweedehands boeken- en platenzaken bezocht. Het jagen op platen is een tamelijk onschuldige bezigheid als je je limieten kent en dus vond ik toch weer een paar leuke zaken voor mijn verzameling.

Eén van de platen die ik vond was een Blue Star LP met opnamen uit 1955 van het Rene Urtreger Trio en de Bobby Jaspar All Stars. Schitterende Europese jazz uit de jaren vijftig. Een tweede vondst was een LP getiteld Love and Sunshine gespeeld door een jonge Monty Alexander, een plaat die goed in mijn verzameling past. De opnamen voor deze LP dateren van oktober 1974.

Ik ben erg blij met de vondst van de CD Aki Takase plays "Fats" Waller op het ENJA label. Ik raakte meer dan een jaar geleden gefascineerd door een optreden dat ik van haar zag op Mezzo, de Franse klassieke muziek en jazz tv-zender, van haar interpretatie van de muziek van Fats Waller. Ik heb daarover in één van mijn vorige Keepswinging weblogs verteld. Nu maar hopen dat de CD van haar me ook kan boeien !! In de platenzaak waar ik deze CD vond hingen ook grote afbeeldingen van platenhoezen, geschilderd of gedrukt op schildersdoek. De hoezen die daar ophingen waren afbeeldingen van beroemde Blue Note, Prestige en Riverside hoezen. Mocht één van jullie nog op zoek zijn naar een aardigheidje voor mijn verjaardag volgend jaar weet dan dat je me hiermee kunt verrassen. Het maakt me niet zoveel uit welke het wordt .......

Bedankt Patrick, Kira en Polina voor de heerlijke maaltijd en jullie hartelijke ontvangst.

Tijdopname voor 8 augustus:
1917:

• charleston rag (roll) = eubie blake
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
louis armstrong/hot five & hot seven 1925-1928 = pete fountain/do you know what it means to miss new orleans (2) = lennie niehaus/quintet & octet + stan kenton and his orchestra = chet baker/stairway to the stars = blindfold test # 50 (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

West End Blues

( Naar de Nederlandse vertaling.)
West End Blues was written by Joe King Oliver as a 12-bar blues and although everybody knows it as an instrumental Clarence Williams is reponsable for the lyrics. It was first recorded by the King Oliver Dixie Syncopators on the 11th of June 1928, under the direction of Clarence Williams who also played the piano, King Oliver on cornet, Jimmy Archey on trombone, Ernest Elliott on clarinet and alto saxophone, like Arville Harris who also plays the tenor saxophone, Leroy Harris on banjo and Cyrus St. Clair on tuba. Louis Armstrong would record his famous version fourteen days later with his Hot Five featuring Louis Armstrong on cornet, Fred Robinson on trombone, Jimmy Strong on clarinet and tenor saxophone, Earl Hines at the piano, Mancy Cara banjo and Zutty Singleton dm. It would become the most famous interpretation. For the vocal version you'll have to wait two months, as Hazel Smith sung it on the 29th of August accompanied by King Oliver on cornet and Clarence Williams at the piano.
West End Blues. West End? West End of what? The title refers to the West End of Lake Pontchartrain in New Orleans. It's a place, outside the city, with several restaurants where the people of New Orleans loved to be in the weekends to relax, swimming and have a good meal. Ken Burns made for his documentary Jazz the following fragment according the West End Blues.

If you are able to read music, I have posted here for you a film that shows you the staff notation, from a Louis Armstrong interpretation as made in Milan, Italy on the 19th of December 1955. The other musicians are Trummy Young on trombone, Billy Kyle at the piano and Barrett Deems on drums.

Finally I found a film fragment where Peter analyses West End Blues.

These are my versions of West End Blues in my collection:

• king oliver dixie syncopators ( 11 jun 1928 )
• louis armstrong hot five ( 28 jun 1928 )
• hazel smith ( 29 aug 1928 )
• fred hall jazz band ( 11 okt 1928 )
• king oliver o ( 16 jan 1929 )
• zach whyte chocolate beau brummels ( 26 feb. 1929 )
• bram martin borderliners ( 9 mar 1937 )
• louis armstrong o ( 5 apr 1939 )
• jelly roll morton new orleans jazzmen ( 14 sep 1939 )
• jelly roll morton new orleans jazzmen ( 28 sep 1939)
• teddy buckner o ( 26 feb 1955 )
• louis armstrong sextet ( 19 dec 1955 )
• new orleans syncopators ( 20 nov 1967 )
• freetime old dixie jass band ( 28 jun 1981 )
• louisiana hot seven ( 1983)
• hot shots ( 30 mar 1985
• leroy jones quintet ( 29 nov 1995)
• trumpet summit band ( july 2000 )
• nicholas payton big band ( 9 sep 2000 )
• jon seiger all stars ( 4 apr 2003 )

Time exposure for the 7th of August:
1937:

• i can't get started with you = bunny berigan o
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
curtis fuller/keep it simple = stan getz/the final concert recording (2) = frans ronday-jan verwey-clous van mechelen (download compilation) = al cohn/rifftide = steve laury/stepping out = jack wilson/easterly winds = art blakey jazz messengers/the big beat = bill harris/complete fifties recordings (2) = david sanchez/coral

Nederlands ( To the English translation )
West End Blues werd geschreven door Joe King Oliver als een 12-maten blues en, hoewel iedereen het nummer alleen instrumentaal kent, heeft het ook tekst, geschreven door Clarence Williams. Het werd voor de eerste keer op de plaat gezet door de King Oliver Dixie Syncopators op 11 juni 1928, onderleiding van Clarence Williams, die ook piano speelde, verder natuurlijk King Oliver op de kornet, Jimmy Archey op trombone, Ernest Elliott op klarinet en altsax, net als Arville Harris, die ook de tenor af en toe bespeelt, Leroy Harris op banjo en Cyrus St. Clair op tuba. Louis Armstrong zou zijn beroemde versie veertien dagen later opnemen met zijn Hot Five, bestaande uit hemzelf op kornet, Fred Robinson op trombone, Jimmy Strong op klarinet en tenorsax, Earl Hines aan de toetsen, Mancy Cara banjo en Zutty Singleton dm. Het zou de bekendste uitvoering worden. Voor de eerste uitvoering met zang moeten we nog twee maanden wachten, voordat Hazel Smith het nummer zingt op 29 augustus 1928 met het King Oliver op kornet en Clarence Williams achter de piano.
West End Blues. West End? West End van wat? De titel refeert aan het een gebied aan op de westelijke oever van het Pontchartrain meer bij New Orleans. Op deze plek,