Keep Swinging

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Op 30 Mei 1936, 71 jaar geleden, kwan de korte tekenfilm Thru The Mirror, een klassieker gemaakt door de Walt Disney studio in premiere, met Mickey Mouse in de hoofdrol. Mickey vierde dat jaar haar achtste verjaardag, want ze was geboren op de tekentafel voor haar eerste film Steamboat Willie uit 1928. Haar geestelijk vader was Ub Iwerks, die ook verantwoordelijk was voor zijn schepping Oswald The Rabbit. De Thru The Mirror cartoon echter werd getekend door Dick Lundy, Bob Wickersham en Hardie Gramatky.

Het verhaal is dat van een typische Walt Disney cartoon uit de jaren dertig. gemaakt voor kinderen, maar met genoeg komische effecten en dubbele bodems om het ook voor volwassenen aantrekkelijk te maken. In de tekenfilm, die gemaakt is naar het boek : Alice - Through The Looking Glass, heeft Mickey een droom en stapt door de spiegel haar droomwereld binnen - een wereld waar gewone dingen als een telefoon en een notenkraker plotseling leven.

De hele film is eigenlijk een aaneenschakeling van revueachtige scenes, waarbij Mickey danst met allerlei voorwrpen zoals een spel kaarten. De Harten Heer wordt op een gegeven moment jaloers wat leidt tot een gevecht. De tekenfilm is amusant en schitterend vormgegeven.

Voor mezelf is Mickey Mouse nooit zo'n populaire figuur geweest. Ik had meer voeling met Donald Duck en zijn neef Guus Geluk en met Goofy, die gekke hond. Thuis hadden we jarenlang de Donald Duck; nog steeds een populair tijdschrift voor kinderen al moet Donald tegenwoordig concureren met tientallen andere bladen voor kinderen. Ik herinner me, dat, toen ik kind was, regelmatig Walt Disney filmpjes ( in zwart-wit) op de TV te zien waren - tegenwoordig zie je ze nauwelijk meer op het scherm. Zijn ze te langzaam en te ouderwets geworden? Wel denk ik dat de thema's iets oudere kinderen niet meer aanspreken. De muziek bij de originele film is een klassiek thema van Haydn geloof ik - Ik vond een fragment van deze ruim zeventig jaar oude cartoon, in slechte kwaliteit, waarbij moderne muziek, gemaakt door 46 + 2 toegevoegd is.

Mickey Mouse Tru The Mirror - 30 May 1936 ( with music of 46 and 2")

De Mickey Mouse ( en andere Disney) cartoons zijn tegenwoordig allemaal digitaal gerestaureerd en in perfecte kwaliteit op DVD te koop. Probeer maar eens zo'n copie te pakken te krijgen.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

ted weems o/marvellous = harry arnold/the big band in concert 1957/58 = lee konitz/sax of a kind - quadromania (4) = jazz goes hawaiian/retrieval

Labels: mickey mouse, thru the mirror

Wednesday, May 30, 2007

Endless Cycle

A few weeks ago I got myself a copy of a demo played by the Endless Cycle, a local Heavy Metal band from Terneuzen, the far southwest part of the Netherlands. This 19-minutes demo contains three tunes, titled Intro, Failure and Blueprint ( Aquaphobia).The members of the band are Maarten d' Haese guitar and clean vocals, Boris van der Weij, lead vocals, José Leijnse bass guitar and guitar and Elmer Sonnevijlle drums. That Elmer happens to be my cousin is purely coincidental. This young band was founded a few years ago in the garage box of Elmer Sonnnevijlle's parents, as a group young guys making music free of obligations, just for fun. But due to serious practicing they wanted to share their music with others and so they started as a more or less serious band.Their first performances were just informal up to this spring. They decided to make a demo record to show clubs what kind of music they could play. That demo has been released recently, with a well designed cover.

One of their first real public concerts was at Kalashnikov in Terneuzen February 2007 and at the Terneuzen Speel Thuus concert, April 2007 and they got good reviews by the audience. They decided to register for the so-called Battle Of The Bands at The Dullaert in Hulst, a regional music contest on the 20th of April 2007. They won the first price, which of course deserves congratulations. Winning this award means that you are one of the bands to play at the Rock and Dance Around The Bridge Festival in Sas van Gent, one of the biggest festivals in Zeeland, the southwest province of The Netherlands.They will open the second day of the festival, 16th of June 2007, at 15.00 hrs for a 45 minutes concert.

The music they play is not the music of my generation, so it's difficult for me to review it. Their first track, titled Intro, made me think of the music of Enya. Also in the more quiet parts of Blueprint I had that same feeling. I found it remarkable to learn how much noise the electric guitars make as if the sound was recorded too loud, although I know that this is one of the specific elements in Heavy Metal. It makes that your audio player must be of good quality. This kind of music is to dance as it is very rhythmical and it had strucked me that Elmer changes the rhythmic patterns several times during the second track Failure, something not familiar in music like jazz.
Don't ask me for a judgement of the music, as I don't feel capable for it; the fact that the jury at the Battle Of The Bands gave this young group a first price learns that they are doing a good job. Maybe next year at the Peerockfestival in Colijnsplaat or at Bunkerpop in Landgraaf. Or, who knows, within a few years as one of the major acts at Concert At Sea at the Brouwersdam, with Bløf as the support act.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
nueva manteca/porgy & bess = gene krupa & his orchestra/1935-1938 = les tresors du city jazz 1954/CD 42 = raymond scott/soothing sounds for baby - volume 1 1 to 6 months = ted weems o/marvellous = duke ellington orchestra/1927-1941(3) = endless cycle/demo = hank mobley/a caddy for daddy = brother jack mcduff/the best of the concord years (2) = pete feleman/50 jaar jazz = oscar aleman/odeon recordings vol. 3 = dexter gordon/soy califa ea (2) = chet baker/broken wing = art taylor/at's delight = jacob do bandolim/epoca de ouro

Een paar weken geleden kreeg ik een demo van de band Endless Cycle, een plaatselijke Heavy Metal band uit Terneuzen, waarin, toevallig of niet, mijn neef Elmer meespeelt. Deze 19-minuten lange demo CD bevat drie nummers: Intro - Failure en Blueprint ( Aquaphobia). De leden van de band zijn Maarten d' Haese gitarist en zanger, Boris van der Weij, eveneens zang, José Leijnse op gitaar en basgitaar en Elmer Sonnevijlle, de drummer van de band. Deze jonge ambitieuze band werd een paar jaar geleden opgericht in een garagebox bij Elmer thuis door een groepje jongelui, die graag samen vrijblijvend muziek maakten - alleen maar voor de gein. Maar omdat er toch ook serieus geoefend werd wilden ze op een gegeven ogenblik hun muziek ook wel eens laten horen en dus begonnen ze serieus aan repertoire te werken. Hun eerste optredens waren tussen de schuifdeuren, tot ze dit voorjaar besloten om het meer professioneel aan te pakken en een demo te maken in een professionele geluidsstudio. Deze demo is onlangs uitgebracht en zit nu in mijn CD-speler. Aan de uitvoering van de demo CD is veel aandacht besteed.

Eén van hun eerste echte publieke optreden was in de Kalashnikov club in Terneuzen in februari 2007 en een paar maanden later op het Terneuzen Speel Thuus concert in april 2007. De reacties van het publiek waren positief. Ze besloten zich in te schrijven voor de zogenaamde Battle Of The Bands in Den Dullaert in Hulst, een regionale talentenjacht op 20 april 2007 voor beginnende bands. Daar wonnen ze de eerste prijs en dat is natuurlijk een felicitatie waard. De winnaar van deze prijs krijgt een uitnodiging om op te treden tijdens het Rock and Dance Around The Bridge Festival in Sas van Gent, zo als ze zelf zeggen, één van de grootste festivals van Zeeland. Ze mogen de tweede dag, zaterdag 16 juni 2007, openen om 15.00 hr met een optreden van 45 minuten.

De muziek die de jongens spelen is die van hun eigen generatie, Heavy Metal, dus is het voor mij moeilijk hierover inhoudelijk een oordeel te geven. Het eerste nummer, vooral gebasseerd op harmonieën, deed me sterk denken aan de muziek van Enya. Dat gold ook voor de rustigere passages in het derde nummer Blueprint ( Aquaphobia ). Ik vond het opvallend hoevel geluid de gitaren voortbrengen, alsof ze continue de grenzen van het nog net acceptabele niveau proberen op te zoeken, alsof een geluidsopname te hard opgenomen is. Ik weet dat dit kenmerkend is voor deze muziek. Ik ontdekte dat je daarom ook goede afspeelapperatuur moet hebben. Deze soort muziek is om op te dansen en is dan ook erg ritmisch. Ik vond het opvallend om te ontdekken hoe Elmer, als drummer, tijdens het tweede nummer, regelmatig, van zijn ritmische patroon afweek - iets dat je bijvoorbeeld in de jazz niet vaak hoort.
Vraag me niet om te oordelen over de muziek, aangezien ik me daarvoor niet capabel genoeg vind. Het feit dat een deskundige jury tijdens de Battle Of The Bands in Hulst gemeend heeft hen een eerste prijs te geven moet m.i. aangeven dat ze op de goede weg zijn. Misschien zien we ze dan ook wel volgend jaar bij het Peerockfestival in Colijnsplaat of bij Bunkerpop in Landgraaf. Of misschien over een paar jaar wel op het Concert At Sea festival op de Brouwersdam, met Bløf in het voorprogramma.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

nueva manteca/porgy & bess = gene krupa & his orchestra/1935-1938 = les tresors du city jazz 1954/CD 42 = raymond scott/soothing sounds for baby - volume 1 1 to 6 months = ted weems o/marvellous = duke ellington orchestra/1927-1941(3) = endless cycle/demo = hank mobley/a caddy for daddy = brother jack mcduff/the best of the concord years (2) = pete feleman/50 jaar jazz = oscar aleman/odeon recordings vol. 3 = dexter gordon/soy califa ea (2) = chet baker/broken wing = art taylor/at's delight = jacob do bandolim/epoca de ouro

Labels: endless cycle

Tuesday, May 29, 2007

Opa Tsupa

Opa Tsupa is a French string band. that released its first CD a few years ago (2002), titled Opa Tsupa Trois Francs Six Sous. I often play this record that has a mix of early swing, Klezmer, hot club, manouche and musette. Yesterday I played it in the car - great music to burn up the road.

The members of the group are Sebastien Girard, who plays the bass, Kim Dan Le Oc Mach on violin, Nicolas Mauro sings and plays several string instruments like the guitar, mandoline, banjo and bouzouki, Yann Saint-Sernin is on guitar and Michael Fouine Talbot, is also a singer and guitare player. For this album they has some guests on violin, accordion, washboard and other percussion instruments, like spoons.

As I said before, there repertoire is a mix of styles, as played by string bands in the rich American, European and Yiddish tradition. Some great songs on this first CD are Bakelite, a swing tune about the old gramophones, Rien, a lullaby played by a guitar-mandoline duo, but also with the complete group, Yiddishkayt and Chez Jacquet to name some of the titles. All tunes are little surprises to compare, here in The Netherlands, with the music of Fay Lovsky.

A few days ago I learned, to my surprise, that the group had published their second CD, and, although I haven't heard it yet, it seems to be as great as their first one. It is called Opa Tsupa Bastringue. I found several fragments of a perfomance of this group at the Carré Blue in Poitiers, France, that shows several numbers from this second album. It will be difficult to see this group perform outside France, but if you have the possibility try to join a concert or try to get a copy of theirs CDs. You can find all information on their Opa Tsupa website.

Enjoy the fragments of the performance in Poitiers and, although the announcements and acts are in French, there is some good music available on it. Enjoy it !!

Besame Mucho

Porte d"Italy

Betty Boop

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
james carter quartet/jurassic classics = blindfold test #44/keep swinging (2) = sons of the desert/the big bamboo = opa tsupa/trois francs six sous = jacob do bandolim/retratos = james moody/just moody - quadromania (4)

Opa Tsupa is een Franse stringband, die in 2002 hun eerste CD gemaakt hebben, getiteld Opa Tsupa Trois Francs Six Sous. Ik draai dit schijfje met vroege swing, Klezmer, hot club, zigeunermuziek en musettes graag. Gisteren heb ik het in de auto gedraaid - een prima plek om van deze muziek te genieten, terwijl je kilometers moet maken.

De leden van de groep zijn Sebastien Girard, die de contrabas bespeelt, Kim Dan Le Oc Mach op viool, Nicolas Mauro zingt en bespeelt verschillende snaarinstrumenten zoals de gitaar, de mandoline, banjo en de bouzouki. Yann Saint-Sernin is te horen op gitaar net als Michael Fouine Talbot, die ook zingt. Op dit album spelen enkele gastspelers mee op viool, accordeon, wasboard en andere slaginstrumenten zoals een set lepels.

De muziek is, zoals ik al eerder zei, een mix van stijlen, zoals die gespeeld worden in de rijke traditie van de Amerikaanse, Europese en Yiddische volkstraditie. Een aantal titels zijn Bakelite, een swingnummer over de bakelieten gramofoonplaat, Rien, een slaapliedje gespeeld als een duet tussen gitaar en mandoline, maar ook in een versie met de hele groep, Yiddishkayt en Chez Jacquet om maar een paar nummers te noemen. Alle ten gehore gebrachte nummers zijn kleine verrassingen in een stijl die we in Nederland kennen van Fay Lovsky.

Een paar dagen geleden ontdekte ik, tot mijn grote genoegen, dat de groep ondertussen een tweede plaat gemaakt heeft, getiteld Opa Tsupa Bastringue. Uiteraard hoop ik die binnenkort een keer te kunnen beluisteren. Ik vond een aantal filmfragmenten van een optreden vorig jaar in de Carré Blue in Poiters (Frankrijk), die nummers bevat uit hun nieuwste productie. Het is jammer dat deze groep bijna nooit buiten Frankrijk te beluisteren valt, maar mocht je een concert van hen willen bijwonen of de CDs willen kopen dan vind je genoeg informatie op hun Opa Tsupa website.

Genieten dus van een aantal fragmenten uit dit optreden. Hoewel de aankondigingen en grappen in het Frans zijn, blijft er genoeg muziek over om van te genieten.

Besame Mucho

Porte d'Italy

Betty Boop

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

james carter quartet/jurassic classics = blindfold test #44/keep swinging (2) = sons of the desert/the big bamboo = opa tsupa/trois francs six sous = jacob do bandolim/retratos = james moody/just moody - quadromania (4)

Labels: bautringue, opa tsupa, trois francs six sous

Monday, May 28, 2007

Jazz Festival Middelburg

The International Jazz Festival in Middelburg ( southwest part of The Netherlands), held for the first time in a new concept, had two great names in jazz scedulded on Sunday 27th of May 2007 at the inner court of the abbey in the centre of the ancient city. First of all the Philip Catherine Trio, featuring Philip Catherine on guitar, Philippe Aerts on bass and Mimi Verderame on percussion.

Philip Catherine showed that he is a great guitar player easily fascinating the audience, that came to this concert. Philip Aerts and Italian born Mimi Verderame accompanied Philip on bass and drums. In some solo pieces, Philip played with a pre-recorded accompanist on accoustic guitar ( himself ) some great duos. It was a pity, that only one hundred people joined this great concert, maybe due to the fact that the concert started at an early hour in the evening ( 7 o'clock ) or thanks to the weather forecast. Thanks Philip for this concert !!

James Carter started his concert at half past nine in the evening and found a few hundred jazz fans in front of the stage. He opened the show with a killer diller of fast notes and free-jazz licks, but turned out to be an entertaining musician who could captivate his audience with a well-considered show. The two regular accompanists of his Organ Trio are Gerald Gibbs on the hammond and Leonard King at the drums, two skilled musicians.

Especially Leonard King got the opportunity to spread out lenghtly solos on his groovy instrument, that is still very popular in jazz. James Carter left a deep impression on me playing his alto and tenor saxophones. Using circular breathing, slap tongue techniques, some times growling like a monster, but also as soft that the audience was annoyed at people talking on the far end of the court.

James Carter and his Organ Trio visibly enjoyed playing on this cosy medieval court and closed the concert with a playful encore starting with scales and dated tunes like Down By The River Side. The audience enjoyed this concert. Although the weather forecast talked about rain and showers, the weather gods were well-inclined towards the audience and the organisationus, but, sorry Tante Tuffie, the court wasn't jam-packed as we hoped, although the program and the organisation deserved so.

Semilar records of this artist in my collection:

philip catherine/blue prince
philip catherine/summer night
chet baker/chet's choice
chet baker/mr. b
larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house
niels henning-orsted pedersen-philip catherine/the viking
stephanne grappelli with philip catherine-marc fosset-niels hennin o pedersen/live 1992
jacques pelzer open sky unit/never let me go
enrico pieranunzi quartet/alone together
james carter quartet/jurassic classics
kansas city band/ a robert altman film
kansas city band/kc after dark
steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
herbie harper/jazz in hollywood series = stanley turrentine/up at minton's (2) = toppers van toen-3/jazz uit de jaren dertig = jackie davis quartet/easy does it (lp) = herbie hancock/takin'off (lp) = joshua redman/mood swing = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings (off the record)(2) = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = blindfold test #46/magnificent goldberg (2) ]= fats waller/cd 07

Het Internationaal Jazz Festival in Middelburg, voor de eerste maal volgens een nieuwe opzet, had een paar grote namen uit de jazz gecontracteerd voor zondag 27 mei 2007. De concerten werden uitgevoerd op het door middeleeuwse abdijgebouwen omsloten plein in het centrum van de oude stad. Als eerste groep trad het Philip Catherine Trio op, met Philip Catherine op gitaar, Philippe Aerts op bas en Mimi Verderame op drums.

Philip Catherine wist het publiek, dat op dit concert afgekomen was, te boeien met zijn gitaarspel, vakkundig begeleid door Philip Aerts en de in Italië geboren Mimi Verderame in de ritmesectie. Philip begeleidde zichzelf in een paar solostukken op ( vooraf opgenomen) accoustische gitaar. Het was jammer, dat slechts een honderdtal toeschouwers de moeite hadden genomen om dit concert bij te wonen, misschien door het vroege uur ( het concert begon om zeven uur) of door de weersvoorspellingen; aan het optreden van Philip Catherine en zijn mannen kan het niet gelegen hebben. Bedankt Philip voor dit optreden.

James Carter begon zijn concert om half tien met een paar honderd fans voor zich en opende het optreden met een razendsnel nummer vol free-jazz elementen, maar, gaandeweg het concert, bleek hij ook meester in de meer gematigde jazzstijlen en trakteerde het publiek op een uitgedachte show. Zijn twee vaste begeleiders van dit Organ Trio waren Gerald Gibbs op hammondorgel en Leonard King op de drums - beiden ervaren muzikanten.

Vooral Leonard King speelde lang uitgesponnen solo's op zijn hammondorgel; met zijn vette geluid nog steeds populair bij een grote groep jazzliefhebbers. James Carter liet een diepe indruk achter als het gaat om de beheersing van zijn instrumenten, met name op tenorsaxofoon met technieken als circular breathing, waarbij door een bepaalde ademhalingstechniek lange riffs of tonen gemaakt kunnen worden, het slap tongue spelen, de soms bijna dierlijke geluiden, die over het plein knalden, maar ook hele zachte, bijna onhoorbare tonen, waarvan het publiek, soms muisstil, zichtbaar geërgerd door pratende mensen aan de andere kant van het plein, geen genoeg van leek te krijgen.

James Carter en zijn Organ Trio genoten zichtbaar van dit concert op dit knusse middeleeuwse plein en sloten hun concert af met een lange toegift, die begon met het uitwisselen van toonladders en afgesabbelde thema's als Down By The River Side. Het publiek genoot. Hoewel de weersvooruitzichten regen en buien voorspeld hadden bleven de weergoden de organisatie welgezind, maar het bleef jammer dat het plein, sorry Tante Tuffie, maar deels gevuld was en dat lag zeker niet aan de toegangsprijs, die heel redelijk genoemd mocht worden, aan de programmering of aan de voortreffelijke organizatie. Doorgaan zo !!

De volgende platen van deze artiesten heb ik in mijn verzameling:

Philip Catherine

blue prince // summer night //met chet baker: chet's choice // met chet baker: mr. b //met larry coryell: guitar duos twin-house // met niels henning-orsted pedersen: the viking // met
stephanne grappelli - marc fosset - niels hennin o pedersen: live 1992 //met jacques pelzer: open sky unit-never let me go // met enrico pieranunzi quartet": alone together

James Carter

jurassic classics // met the kansas city band: the robert altman film soundtrack en kc after dark // met steve turre: the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL
herbie harper/jazz in hollywood series = stanley turrentine/up at minton's (2) = toppers van toen-3/jazz uit de jaren dertig =jackie davis quartet/easy does it (lp) = herbie hancock/takin'off (lp) = joshua redman/mood swing = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings (off the record)(2) = cannonball adderley with milt jackson/things are getting better = blindfold test #46/magnificent goldberg (2) = fats waller/cd 07

Labels: carter, catherine, james carter, jazz festival middelburg, middelburg, philip catherine

Sunday, May 27, 2007

Marcha Zacatecas

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A few days ago an article in our newspaper made the discovery public of an Egyptian tomb found in Dayr al-Barsha near El-Minya ( center of Egypt) by an archeological team of the University of Leuven ( Belgium). Thrilling news for me, as it reminds me to our trips to Egypt and our visit to numerous archeological monuments, like the location of the so-called Golden Mummies, found in the Al-Bahriyyah oases in the Lybian dessert some years ago. I still feel that thrill entering the tombs coming face to face with the masked Golden Mummies. I guess, somewhere in my genetic code this archeological interest must been stored. Well, this looks likes a subject put a bit on the sidelines then the regular Keep swinging blogs, but it has to do with the next subject.

Since ca 1994 I'm researching the cardboard record label Durium, as it was published early 1930s in the US and later in Europe. One of the most known label is the Hit of the week. Durium, the firm who published these records, also made a lot of small cardboard records for advertisement or releases for special occasions. These records are very rare nowadays and I could list hunderds of that kind of small records in my Durium Advertisement and Custom Records Discography ( see part of it in the online version ). A lot of these small, beer mat-sized, card board records, were unknown up to then. Thanks to Bob, who pointed me to an eBay item, one of those long forgotten records has been brought to light, like an unbroken Egyptian tomb. It has only the label text Marcha Zacatecas and I could list it in my discography thanks to some additional information of the seller, who thought, erroneously, that it was a Mexican release. I hope to give aditional information about this little archeological treasure later.

I found out that the Marcha Zacatecas is a known and popular tune in Mexico ( it is even labeled as Nuestro Segundo Himno Nacional (= our second national anthem) and I found several fragments I can show you. This march refers, I guess, to one of the most important events in the Mexican Revolution of 1914 when the city of Zacatecas was liberated. This event is still a day of meetings and festivities in Mexico. I have found some informal performances of this Marcha Zacatecas, and one played by a more official band. As I haven't heard this little record I suppose the same tune is on the little record ( of course played ( and sung?) by a Durium studio band).

Marcha Zacatecas played by a Mexican family

Performed on the guitar

Joco musical

This contribution has also been published on my Hit of the week web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
vince giordano/selected movie soundtracks = guy van duser-billy novick/lovely sunday afternoon = jimmy smith/rockin' the boat = roy hargrove-anthonio hart/tokyo sessions = memphis jug band/associates & alternate takes = charquet & co/live at the joseph lam jazz club (lp) = frank vignola/blues for a gypsy = from collector's shelves/featuring test pressings etc (harrison records lp-f) = ragtime to jazz/volume 2 1916-1922 = donald byrd/the cat walk

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Een paar dagen geleden viel mijn oog op een artikel in de krant, waarin de ontdekking van een ongeschonden Egyptisch graf werd gemeld in Dayr al-Barsha vlakbij El-Minya ( midden Egypte) door een archeologisch team van de Universiteit van Leuven. Opwindend nieuws, aangezien ons dat doet denken aan onze reizen door Egypte, waarbij we heel wat opgravingen bezocht hebben, waaronder de toen pas ontdekte graven van de Gouden Mummies in de Al-Bahriyyah oase in de Libische woestijn. Diezelfde opwinding voel ik weer als toen we die pas geopende tombe binnengingen en oog in oog kwamen met de gemaskerde Gouden Mummies. Ik vermoed, dat ergens in mijn genen een archeoloog in me schuilt, want ik vind zo iets heel interessant. Nu lijkt het alsof ik vervreemd ben van de onderwerpen op deze weblog, maar niets is minder waar, want het heeft zijdelings van doen met het onderwerp van vandaag.

Sinds ongeveer 1994 bestudeer ik het kartonnen platenlabel Durium, dat uitgebracht werd begin jaren dertig in Amerika en later ook in Europa. De Hit of the week platen zijn hiervan het bekendst. Durium, de firma die deze wekelijkse uitgaven verzorgde, maakte ook kleine kartonnen gramofoonplaatjes voor reclamedoeleinden of voor speciale gebeurtenissen. Deze plaatjes zijn nu zeldzaam en het lukte me om er een paar honderd te beschrijven in mijn Durium Advertisement and Custom Records Discography ( een deel van deze lijst is te vinden op de online versie ). Een heleboel van deze kleine ( zo groot al een bierviltje, om een idee te geven ) plaatjes waren tot nu toe onbekend. Dankzij Bob, die me wees op een eBay pagina, bracht deze week me weer een nieuwe vondst, als een ongeschonden Egyptisch graf, aan het licht. Het heeft alleen maar de woorden Marcha Zacatecas op het label en ik kon het, dankzij informatie van de verkoper plaatsen in mijn discografie , die, hoewel foutief, dacht dat het om een Mexicaanse uitgave ging. Ik hoop uiteraard later, van de koper, meer informatie te krijgen over wat er op het plaatje staat.

Ik ontdekte dat de Marcha Zacatecas een bekend nummer is in Mexico ( het wordt zelfs bestempeld als Nuestro Segundo Himno Nacional (= ons tweede volkslied) en ik vond verschillende filmfragmenten waarop het lied gespeeld wordt. Het lied refereert aan een belangrijke episode in de Mexicaanse Revolutie van 1914, waarin de stad Zacatecas werd ingenomen en bevrijd. Deze gebeurtenis wordt nog steeds in Mexico feestelijk gevierd. De fragmenten die ik geselecteerd heb, zijn informeel, behalve één van een brassband dat op zo'n bevrijdingsfeest gemaakt lijkt. Uiteraard weet ik niet wat er op het kleine Duriumplaatje staat, maar wellicht het zelfde nummer, maarcdan gespeeld ( en gezongen ) door een Durium studio band).

Marcha Zacatecas gespeeld door een Mexicaans gezin.

Gespeeld op de gitaar

Joco musical

Deze bijdrage is ook gepost op mijn Hit of the week Weblog ( in het Engels ).

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
vince giordano/selected movie soundtracks = guy van duser-billy novick/lovely sunday afternoon = jimmy smith/rockin' the boat = roy hargrove-anthonio hart/tokyo sessions = memphis jug band/associates & alternate takes = charquet & co/live at the joseph lam jazz club (lp) = frank vignola/blues for a gypsy = from collector's shelves/featuring test pressings etc (harrison reecords lp-f) = ragtime to jazz/volume 2 1916-1922 = donald byrd/the cat walk

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: archa zacatecas, durium

Saturday, May 26, 2007

Arturo Sandoval

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Last night I played myself this great recording by Arturo Sandoval , titled Tumbaito. Tumbaito is the diminutive word for Tumbao, which is a certain rhythmical patern for the bass or the conga known as Tumbadora. Arturo Sandoval is a Cuban born trumpet player, here with his Cuban Jazz Masters. The music on this CD is overwhelming as Arturo Sandoval is a very energetic trumpet player. The liner notes say: There is hardly any other trumpeter who can push out the notes in such rapid succession or with such precision, and surely no other who can reach the phenomenal heights in which he moves. Somewhere else I read: Mind your neighbours - keep your windows closed. It's the same thing all over again !!

Arturo Sandoval was born in 1949 in a small city near Havana ( Cuba) and as a child he joined the local wind band and started in the percussion section, but in fact he wanted to play the trumpet. When he bought himself a small pocket trumpet he learned to play the instrument and finally graduated at the Escuela Nacional de Arte. As an 18 years old boy he became a member of the Orquesta Cubana de Musica Moderna and in 1974 he founded Irakere, with Chucho Valdes and Paquito D'Rivera. Chucho Valdes is not unknown to me; I heard him in concert as a member of Roy Hargrove's Crisol band that visited the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands) November 1997. This band combined Cuban rhythms with jazz and fushion. In 1977 something special happened. Due to the 1961 missile crisis between the US and Cuba, travelling between these two countries was impossible, but in 1977, for the first time since that crisis, the passengers of a Caribbean jazz cruise were allowed to leave the ship in Havana. One of the musicians aboard was Dizzy Gillespie, who later told Leonard Feather that he felt like Christopher Columbus - as if he discovered a new country. Both Dizzy as Stan Getz, who was also one of the musicians aboard, left the gangplank while playing their instruments. The people on the quay applauded and when they had their welcome Dizzy was driven around by car all along Cuba to listen to the musicians. He was very surprised by what he heard and when he gathered a concert of Irakere later that day he learned that the driver of his car happened to be the trumpet player - and what a great one. Since that moment, when Dizzy had heard Arturo playing (who was of course Dizzy's driver), they where together and Sandoval admired Dizzy. He learned a lot of him about jazz, they played a lot together and although Arturo didn't speak one word English, he became one of Dizzy's followers. One of the fragments below shows Arturo and Dizzy playing together during this 1977 Cuban trip.

Dizzy was impressed by what he had heard and seen in Cuba and the next year he invited Arturo Sandoval to become a member of his United Nation Orchestra and Irakere was invited to the 1978 Newport Jazz Festival. This was the start of an international career for Arturo Sandoval. He got a contract from Columbia Records and in 1981 he founded his own band, simply named Arturo Sandoval y su Grupo. With this group he toured around and at the end of the tour they recorded in Madrid the album Tumbaito (16 - 18 November 1986). A great album, as I said before, overwhelming, but also with some relaxed moments. If you like to enjoy his ballads, listen to tunes like Los Elefantes and Relax (what's in a name); if you love to hear his screech and shout try Nuestro Blues or Tunisias Blues ( but mind the window), A great recording by a great Cuban-born trumpet player ( he's now an American citizen), still active in music.
I love to share two fragments in which you can hear Arturo Sandoval playing with Dizzy ( in Cuba and with the United Nation Orchestra) Enjoy it.

Dizzy Gillespie with The United Nation Orchestra (Ignacio Berroa, drums ; Ed Cherry, guitar ; John Lee, bass ; Danilo Perez, piano ; Airto Moreira, percussion & drums ; Arturo Sandoval, trumpet ; Claudio Roditti, trumpet ; Slide Hampton, trombone ; Steve Turre, trombone & shells ; Paquito D'Rivera, alto saxophone & clarinet ; Mario Rivera, saxophones ; James Moody, tenor saxophone, flute) - And Ten She Stopped

Arturo Sandoval and Dizzy Gillespie in Cuba

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
blue note/jazz grooves of blue note - the genuine breed = red nichols-miff mole/1925-1927 = bobby watson + horizon/no question about it = rita reys/first lady of jazz (2) = bill evans trio/waltz for debby = giants of jazz/that's bebop-4 = arturo sandoval/tumbaito = james moody/just moody - quadromania (4)

Gisteravond heb ik de schitterende CD van Arturo Sandoval weer eens gedraaid, getiteld Tumbaito. Tumbaito is het verkleinwoord voor Tumbao of Tumbadora, wat weer een bepaald ritmisch patroon is in de Cubaanse muziek gespeeld door de bas en de conga's. Arturo Sandoval is een in Cuba geboren trompettist, hier spelend met zijn eigen groep, genoemd his Cuban Jazz Masters. De muziek op de CD is overweldigend, want Arturo Sandoval is een trompettist met heel veel energie, veel harde hoge noten en een razend tempo. Er is geen andere trompettist te vinden, die zijn noten zo hard kan aanzetten in zo'n rap tempo, met zo'n fabelachtige precisie, zich vooral bewegend in de hoge registers, dan Arturo Sandoval, roemt de CD-tekst. Ergens anders las ik: Hou vooral je ramen dicht voor de buren !. Het komt op het zelfde neer; je bent gewaarschuwd.

Arturo Sandoval werd geboren in 1949 in een klein stadje vlak bij Havana ( Cuba) en als kind mocht hij bij de plaatselijke muziekvereniging, waar hij, bij gebrek aan iets anders, terecht kwam bij het slagwerk. Toen hij zelf ergens een trompet had gekocht, kreeg hij les en toen hij achttien jaar was studeerde hij af aan de Escuela Nacional de Arte. Hij werd lid van het Orquesta Cubana de Musica Moderna en in 1974 richtte hij. samen met Chucho Valdes en Paquito D'Rivera de band Irakere op. Chucho Valdes is voor mij geen onbekende: hij speelde mee bij Roy Hargrove's Crisol band tijdens het concert in Porgy en Bess ( Terneuzen) in november 1997. In 1977 gebeurde er iets belangrijks in Sandoval's leven. Sinds de raketcrisis van 1961 tussen Cuba en Amerika was verkeer tussen beide landen onmogelijk, maar in 1977 scheen er wat lucht te komen in de verhoudingen: de passagiers van een Caraïbische Jazz Cruise mochten in Havana van boord. Eén van die musici was Dizzy Gillespie, die, zoals hij later tegen Leonard Feathers vertelde, zich voelde als Christopher Columbus, die een nieuwe wereld ging ontdekken. Samen met Stan Getz, ook aan boord, gingen de twee al spelend op hun instrumenten de loopplank af onder luid applaus. Toen de ontvangst achter de rug was werd Dizzy rondgereden over het eiland om overal musici en bands te beluisteren. Hij was heel verbaasd toen hij 's avonds, tijdens een optreden van Irakere, ontdekte dat zijn chauffeur de trompettist bleek te zijn ( en nog een hele goeie ook !!). Vanaf dat moment waren Dizzy en Arturo ( hij was natuurlijk Dizzy's chauffeur) onafscheidelijk en leerde Arturo, hoewel hij geen woord Engels sprak, van Dizzy alles over jazzmuziek wat hij wilde weten. Ze speelden veel samen en Arturo werd één van Dizzy's trouwste navolgers. Eén van de filmfragmenten die ik gevonden heb laat Dizzy ( op piano) en Arturo ( op trompet) zien, bij het bezoek aan Cuba.

Dizzy was onder de indruk van wat hij gezien en gehoord had in Cuba en het volgende jaar nodigde hij Arturo Sandoval uit om lid te worden van zijn United Nation Orchestra en nodigde hij Irakere uit voor een optreden tijdens het Newport Jazz Festival. Dit was voor Arturo Sandoval de start voor een internationale carriere. Hij kreeg een contract bij Columbia Records. In 1981 formeerde hij zijn eigen band, eenvoudig weg Arturo Sandoval y su Grupo genoemd. Ze maakten een uitgebreide tournee, die eindigde in Spanje. Hier werd, op 16 t/m 18 november 1986, de plaat Tumbaito opgenomen; een fantastische plaat, zoals gezegd - overweldigend, maar ook met wat rustiger nummers, zoals Los Elefantes en Relax ( what's in a name !!); Als je van het meer heftige werk houdt, het screech and shout, zoals dat zo mooi in het Engels heet, kom je ook ruimschoots aan je trekken. Beluister maar eens Nuestro Blues of Tunisias Blues ( maar denk aan de ramen ) Een schitterende plaat, gemaakt door deze voormalig Cubaanse ( hij is nu Amerikaans staatsburger) trompettist, die nog steeds actief is in de muziek.

Ik heb een tweetal filmfragmenten gevonden waarin Arturo Sandoval te zien en te horen is met Dizzy ( met zijn United Nation Orchestra en samen in Cuba.

Dizzy Gillespie with The United Nation Orchestra (Ignacio Berroa, drums ; Ed Cherry, guitar ; John Lee, bass ; Danilo Perez, piano ; Airto Moreira, percussion & drums ; Arturo Sandoval, trumpet ; Claudio Roditti, trumpet ; Slide Hampton, trombone ; Steve Turre, trombone & shells ; Paquito D'Rivera, alto saxophone & clarinet ; Mario Rivera, saxophones ; James Moody, tenor saxophone, flute ( And Then She Stopped)

Arturo Arturo Sandoval and Dizzy Gillespie in Cuba

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL
blue note/jazz grooves of blue note - the genuine breed = red nichols-miff mole/1925-1927 = bobby watson + horizon/no question about it = rita reys/first lady of jazz (2) = bill evans trio/waltz for debby = giants of jazz/that's bebop-4 = arturo sandoval/tumbaito = james moody/just moody - quadromania (4)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: arturo sandoval, sandoval, tumbaito

Friday, May 25, 2007

James Carter

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The International Jazz Festival in Middelburg (south-west part of the Netherlands), has been completely renewed this year. It is sceduled from the 26th up to the 28th of May 2007. Among the artists that will be perform are some of my favorites. James Quarter is one of them.

James Carter is one of the so-called Young Lions, young, ambitious and energetic. Other musicians that belong to that group are Nicolas Payton and of course Roy Hargrove, to name some trumpet players and Branford Marsalis and Joshua Redman as some examples that play reeds. As James Carter is one of the performers at the festival I played one of his records from my collection, titled Jurassic Classics.

James Carter was born in Detroit January 1969 and started into the jazz scene in the early 1990s; a remarkable saxophone player, who switched easily from the mainstream style into the contemporary free-styles. He plays his saxophones easily with a very strong sound, using extreme difficult techniques like circular breathing and slaptonguing. When he was a kid he played in the unique Detroit band Bird-Trane-Sco-Bow, a reference to the great jazz players and he became a sought-after player for local and even national groups. So he played as a teenager with Wynton Marsalis, Lester Bowie and the Julius Hemphill Sextet. As a young adult he formed his own group with Craig Taborn at the piano, a raising star on the keyboard in the Detroit area. In this group James Carter shows that he can play and that he has knowledge of history, using the language of (recent ) jazz musicians like David Murray, Ben Webster and Gene Ammons. Another aspect of James Carter's playing is that he uses the complete range of saxophones, from soprano to baritone and bass saxophone, but also the bass and contrabass clarinet and bass flute. He has a huge collection at home of reed instruments. It is no coincidence that one of the fragments below I want to share with you is Carter who plays the bass saxophone.

The 1994 CD, James Carter Quartet - Jurassic Classics ( DIW/Columbia 478612 ) is his second one. The title of the album, of course, refers to the film Jurassic Park, in which DNA experiments recreated dinosaurs for an amusement park. In this album James Carter recreates the classic tunes like Take The A Train, Out of Nowhere, Epistrophy, Ask Me Now, Sandu and Oleo. If I had to make a choice I'd prefer Equinox with an extreme solo, that shows all the aspects of Carter's music skills.
Last year I heard James Carter twice; the first time in the Chassé Theater in Breda ( not his best concert ) and at the Northsea Jazz Festival in Rotterdam with the Jazz Orchestra of the Concertgebouw. One of the fragments I love to share with you is from that concert.

Love to share with you, the fragments I mentioned before and a concert with the other Young Lion, Joshua Redman at Carnegy Hall. Hope you like it and don't forget to join the concert. It is an unique opportunity to hear this great sax player in Middelburg.

James Carter - Jazz Orchestra of the Concertgebouw - North Sea Jazz FEstival Rotterdam ( July 2006)

James Carter bassax

James Carter - Joshua Redman - Live at Carnegie Hall

The concert with the James Carter Organ Trio (featuring James Carter on reeds, Gerald Gibbs at the organ and Leonard King at the drums) has been scedulded on the Abdijplein in Middelburg on Sunday evening 27th of May 2007 at 21.30 hrs, right after the Philip Catherine concert.

Records of this artist in my collection:

james carter quartet/jurassic classics
kansas city band/ a robert altman film
kansas city band/kc after dark
steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
miles davis/steamin' = brussels jazz o/the music of bert joris (2) = sonny stitt/jazz masters = joop hendriks/feel the jazz = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = waldir de azevedo/o talente de = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = james carter quartet/jurassic classics = kenny dorham/trompeta toccata = archie shepp-michel marre/passion

Nederlands ( To the English translation )

Het Internationaal Jazz Festival in Middelburg is dit jaar helemaal vernieuwd van opzet. Het wordt gehouden van 26 t/m 28 mei 2007. Eén van mijn favoriete artiesten die zondag optreden is James Carter.

James Carter is één van de zogenaamde Young Lions, jong, ambitieus en vol energie. Andere musici die tot deze groep gerekend worden zijn Nicolas Payton en natuurlijk Roy Hargrove, trompettisten en Branford Marsalis en Joshua Redman als een paar voorbeelden van rietspelers. Aangezien James Carter één van mijn favorieten is tijdens dit festival ben ik de platenkast in gedoken en heb ik zijn tweede album Jurassic Classics opgezet.

James Carter werd geboren op 3 januari 1969 in Detroit en meldde zich in de jazzscene begin jaren negentig; een opvallende saxofonist, die met alle gemak schakelde van mainstream naar experimentele muziek, die houdt van uitersten. Hij bespeelt zijn saxofoon met een opvallend krachtige toon gebruikmakend van moeilijke technieken zoals circular breathing ( een techniek waarbij de speler lange noten kan blazen) en slaptonguing ( een techniek, al gebruikt in de jaren twintig waarbij de toon kort en hard met een knal aangezet wordt.). Als tiener speelde hij met de groep Bird-Trane-Sco-Bow, een naam die verwijst naar de Groten der Jazz. Hij werd een veel gevraagd speler, niet alleen in lokale bandjes mar ook op nationaal vlak. Zo speelde hij als tiener bij Wynton Marsalis, Lester Bowie en het Julius Hemphill Sextet. Al vroeg richtte hij zijn eigen groep op met Craig Taborn op de piano, een veelbelovende pianist in Detroit en omgeving. In zijn eigen groep liet hij horen dat hij kon spelen en bovendien, dat hij goed geluisterd had naar saxofonisten uit het (recente) verleden, zoals David Murray, Ben Webster en Gene Ammons. Een ander aspect van Carter's spel is zijn gebruik van alle saxen die er bestaan; van sopraan tot bariton- en zelfs bassax. Ook bespeelt hij de bas en contrabas-klarinet en de basfluit. Thuis heeft hij een grote verzameling met rietinstrumenten, waarmee hij graag experimenteert. Het is dan ook niet toevallig dat ik bij de filmfragmenten die ik hieronder heb gepost een fragment heb zitten waar hij de bassaxofoon bespeelt.

De CD, James Carter Quartet - Jurassic Classics ( DIW/Columbia 478612 ) uit 1994 is zijn tweede. De titel van de plaat refereert natuurlijk aan de film Jurassic Park, waarin DNA experimenten de wereld van de dinosauriërs in een pretpark doet herleven. Op deze CD doet James Carter hetzelfde - hij laat jazzklassiekers als Take The A Train, Out of Nowhere, Epistrophy, Ask Me Now, Sandu en Oleo herleven - geen copiën maar eigen interpretaties. Als ik een keus moest maken zou ik Equinox laten horen met daarin een waanzinnige solo van Carter.

Vorig jaar hoorde ik James Carter twee keer spelen; eenmaal in het Chassé Theater in Breda ( niet zijn beste concert) en op het Northsea Jazz Festival in Rotterdam met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Eén van de filmfragmenten is gemaakt tijdens dit optreden.

Ik vind het leuk om de twee eerder genoemde filmfragmenten te laten zien en bovendien één met Joshua Redman, die andere grote tenorsaxofonist tijdens een concert in Carnegy Hall.

Vergeet niet om zondag naar Middelburg te komen, want zo'n kans krijg je niet snel opnieuw in Middelburg.

James Carter - Jazz Orchestra of the Concertgebouw - North Sea Jazz FEstival Rotterdam ( July 2006)

James Carter bassax

James Carter - Joshua Redman - Live at Carnegie Hall

Het concert met het James Carter Organ Trio (met James Carter op saxen, Gerald Gibbs achter het orgel en Leonard King op drums) staat gepland op zondag 27 mei 2007 op het Abdijplein in Middelburg; aanvang 21.30 hr, meteen na het concert van Philip Catherine.

Platen van deze artiest in mijn verzameling:

james carter quartet/jurassic classics
kansas city band/ a robert altman film
kansas city band/kc after dark
steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

miles davis/steamin'= brussels jazz o/the music of bert joris (2) = sonny stitt/jazz masters = joop hendriks/feel the jazz = jelly roll morton centennial/his complete victor recordings (3) = waldir de azevedo/o talente de = belgian jazz/the golden age of belgian jazz - volume 2 = james carter quartet/jurassic classics = kenny dorham/trompeta toccata = archie shepp-michel marre/passion

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: carter, james carter, jurassic classics

Thursday, May 24, 2007

Philip Catherine

Time to play my favorite album titled Twin-House and played by Larry Coryell and Philip Catherine. On the reverse of the LP a rather outdated picture of the two guitar players. Larry Corryell and Philip Catherine played for the first together in the mid 1970s at the Montreux Jazz Festival and as that concert was a great success it was repeated at the Berlin Jazz Days in November 1976. A record producer who heard that concert immediately decided to record this duo and so he did: Twin-House was released in 1977. (Atlantic ATL 50 342)

The cover of the record is rather unusual as it looks like a newspaper, with a large advertisement in the middle. It reads:

Larry Coryell, born in 1943 in Galveston (Texas) plays the electric guitar and started his career in the late 1960s with Chico Hamilton and the Free Spirits. He became known for his guitar playing in the Gary Burton Quartet, a group that combined jazz with rock and country music. In the 1970s jazz-rock became important for Larry while playing in his own group Eleventh House. He recorded some remarkable duets, like the one above with Philip Catherine, but also in duo with John McLaughlin and John Scofield. Since the 1980s and onwards Larry Coryell developed as a skilled and sought after guitar player performing on all great festival all over the world. Philip Catherine was born in 1942 in London and grew up in Belgium. He started his career in music in the 1960s for the Belgian radio and with Lou Bennett. In the 1970s he played free jazz with Jean-Luc Ponty . In 1972 he studied at Berklee College of Music and played with musicians like Charlie Mariano and Jasper Van't Hof. They formed the band Pork Pie. He often performed during those years with the Danish bass player with the difficult name, Niels-Henning Ørsted Pedersen.

Charles Mingus nicknamed him Young Django, what became the title of a 1979 record Philip made with Django's former violin player Stephane Grappelli. Although Catherine's playing has been inspired by Django Reinhardt most admirers of the Hot Club du France musical tradition find his music too modern, too progressive, to label Philip as a direct follower of Django Reinhardt. (I wonder: how should Django sound today if he had had the change to develop his guitar playing? )

Photo Jacky LePage

Nowadays Philip Catherine is still very active in music. He performs with the Brussels Jazz Orchestra, one of the leading orchestras of Western Europe, with Bert Joris, and with his own trio featuring Philippe Aerts and Joost Van Schaik. For me he is very strong in duo with a strong opponent, like in the album Twin-House mentioned above with Larry Coryell, but also with Bert Joris, the great Belgian trumpet player, as I heard in concert at Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( south west part of the Netherlands) in February 2003 or with the great French guitar player Sylvain Luc.

I found some fragments to illustrate Philip Catherine's music. Enjoy it.
Philip Catherine - Stochelo Rosenberg, Sylvain Luc, Philip Catherine & Larry Corryel at Samois Django Reinhardt Festival June 2004

Philip Catherine and Nigel Clark play "Stella by Starlight" (Victor Young) live at the City Hall Glasgow, Scotland

'Autumn Nocturne' (Jozef Myro) performed by Philip Catherine and Nigel Clark live at the City Hall Glasgow, Scotland

The concert of the Philip Catherine Trio ( featuring Philippe Aerts and Mimi Verderame ) is sceduled Sunday 27th of May 2007 at 19.00 hrs at the Abdijplein in Middelburg. Don't forget to be at this great concert !!

Recordings of this great guitar player in my collection:

philip catherine/blue prince
philip catherine/summer night
chet baker/chet's choice
chet baker/mr. b
larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house
niels henning-orsted pedersen-philip catherine/the viking
stephanne grappelli with philip catherine-marc fosset-niels hennin o pedersen/live 1992
jacques pelzer open sky unit/never let me go
enrico pieranunzi quartet/alone together

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
miles davis/live at the plugged nickel-colume 1 and 2 (2) = hank mobley and his all stars/blue note 37668 = jazztime usa/the best of bob thiele's classic jam sessions of the 1950s (2lp) = gerry mulligan quartet with chet baker/ = thelonious monk/live at the jazz workshop complete (2) = johnny griffin/jazz masters = cannonball adderley/cannonball takes charge = larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house = jacob do bandolim regional do canhoto/1953 a 1959 = miss annette hanshaw/the early years 1926 - volume 1 (LP)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Het Internationaal Jazz Festival in Middelburg is dit jaar helemaal vernieuwd van opzet. Het wordt gehouden van 26 t/m 28 mei 2007. Eén van mijn favoriete artiesten die zondag optreden is Philip Catherine.

Tijd om mijn favoriete gitaar-LP Twin-House, gespeeld door Larry Coryell en Philip Catherine weer eens uit zijn hoes te halen. Op de achterkant van de plaat staat een heerlijk gedateerde foto van beide gitaristen. Larry Corryell en Philip Catherine speelden voor het eerst samen midden jaren zeventig op het Montreux Jazz Festival en dat was een groot succes. Dit optreden werd herhaald in november 1976 tijdens de Berlijnse Jazz Dagen. Een platenproducent, die in de zaal zat, besloot dat dit grandioze duo op plaat vastgelegd moest worden: Twin-House werd uitgebracht in 1977.( Atlantic ATL 50 342 )De hoes van de plaat is tamelijk bijzonder; het is een fragment uit een krant, met in het midden een grote advertientie:

To be SOLD - A highly important RECORDING by 2 of today's LEADING GUITARISTS of contemporary music LARRY CORYELL ( from the United States of America) and PHILIP CATHERINE ( from the Belgium Kingdom). The recording was inspired by the SPLENDID PERFORMANCE of the two Artists during the "BERLINER JAZZTAGE 1976 " and recorded a few days after at London Olympic Studios. PERFECT SOUND - HIGH QUALITY RECORDING. ( Te koop: Een erg belangrijke plaat gespeeld door twee leidinggevende gitaristen uit de moderne muziek Larry Coryell ( uit de VS) en Philip Catherine ( uit België). Het besluit om deze plaat op te nemen werd genomen na een schitterend concert van de twee artiesten tijdens de Berlijnse Jazzdagen in 1976 en gerealiseerd in de Londonse Olympic studios een paar dagen later).

Larry Coryell, geboren in 1943 in Galveston (Texas) speelt electrische gitaar en startte zijn carriere eind jaren zestig met Chico Hamilton en de Free Spirits. Hij werd pas echt bekend door zijn gitaarspel in het Gary Burton Quartet, een groep die jazz met rock en country muziek vermengde. In de jaren zeventig werd jazz-rock belangrijk; ook bij Larry Coryell en hij richtte zijn groep Eleventh House op. Hij nam een paar opmerkelijke gitaarduetten op, zoals met de eerdergenoemde Philip Catherine, maar ook met John McLaughlin en John Scofield. Sinds de tachtiger jaren en daarna heeft Larry Coryell zich op zijn gitaar ontwikkeld tot wereldklasse en is hij te vinden op alle grote podia van de wereld. Philip Catherine werd geboren in 1942 in London, maar groeide op in België. In de jaren zestig begon hij bij de Belgische radio en trad op met Lou Bennett. Begin jaren zeventig speelde hij free-jazz met Jean-Luc Ponty . In 1972 studeerde hij aan de Berklee College of Music en speelde met musici als Charlie Mariano en Jasper Van't Hof. Ze vormden de groep Pork Pie. Ook trad Philip vaak op met de Deense bassist met de moeilijke naam Niels-Hening Ørsted Pedersen.

Charles Mingus noemde Philip voor de gein Young Django ( de jonge Django) en dat werd de titel van een plaat, die Philip Catherine in 1979 maakte met Stephane Grappelli, Django's vaste violist. Hoewel Philip Catherine geinspireerd werd door Django Reinhardt vinden de liefhebbers van de Hot Club du France stijl dat zijn muziek te modern is, te geavanceerd. ( Ik vraag me dan altijd in alle bescheidenheid af hoe Django's muziek geklonken zou hebben als hij zich muzikaal verder had kunnen ontwikkelen?)

Foto Jacky LePage

Tegenwoordig is Philip Catherine nog steeds erg actief. Hij speelt met het Brussels Jazz Orchestra, één van de beste jazzorkesten van West Europa, met Bert Joris, en met zijn eigen trio ( met Philippe Aerts op bas en Joost van Schaik op drums). Voor mij is hij geweldig als hij speelt met een goede tegenspeler, zoals in het duet met Larry Coryell. Ik heb hem horen spelen in februari 2003 met Bert Joris, de grote Belgische trompettist in een concert in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen. Ook de opnamen met de Franse gitarist Sylvain Luc zijn grandioos. Ik vond een aantal filmfragmenten van concerten waarmee ik Philip Catherine's muziek wil illustreren. Geniet er van!

Philip Catherine - Stochelo Rosenberg, Sylvain Luc, Philip Catherine & Larry Corryel op het Samois Django Reinhardt Festival juni 2004. De beelden zijn van mindere kwaliteit, maar de muziek is goed.

Philip Catherine en Nigel Clark spelen "Stella by Starlight" (Victor Young) live in de City Hall Glasgow ( Schotland )

'Autumn Nocturne' (Jozef Myro) uitgevoerd door Philip Catherine en Nigel Clark live in de City Hall Glasgow ( Schotland )

Het concert van het Philip Catherine Trio ( met Philippe Aerts en Mimi Verderame ) staat gepland op zondag 27 mei 2007 om 19.00 hr op het Abdijplein in Middelburg. Mis dit concert niet !!

Opnamen van deze grandioze gitarist in mijn verzmeling:

philip catherine/blue prince
philip catherine/summer night
chet baker/chet's choice
chet baker/mr. b
larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house
niels henning-orsted pedersen-philip catherine/the viking
stephanne grappelli with philip catherine-marc fosset-niels hennin o pedersen/live 1992
jacques pelzer open sky unit/never let me go
enrico pieranunzi quartet/alone together

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
miles davis/live at the plugged nickel-colume 1 and 2 (2) = hank mobley and his all stars/blue note 37668 = jazztime usa/the best of bob thiele's classic jam sessions of the 1950s (2lp) = gerry mulligan quartet with chet baker/ = thelonious monk/live at the jazz workshop complete (2) = johnny griffin/jazz masters = cannonball adderley/cannonball takes charge = larry coryell-philip catherine/guitar duos twin-house = jacob do bandolim regional do canhoto/1953 a 1959 = miss annette hanshaw/the early years 1926 - volume 1 (LP)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: catherine, philip catherine, twin house, twin-house

Wednesday, May 23, 2007

Stanley Clarke

When I made my contribution for the blog about Jean-Luc Ponty some days ago, I found some great music of Stanley Clarke. Although I had heard about him I learned that in my collection there were but few tracks where he plays the bass. What a shame !! I think I need some new supply for that.

Stanley Clarke was born in Philadelphia, June 1951 ( about my age I realize ), and learned to play several instruments, but the electric bass guitar became his major one. He played with Paroah Sanders, Stan Getz and recorded with Art Blakey and Dexter Gordon. One of the sessions I have in my collection is in the Dexter Gordon The Complete Prestige Recordings box in the June 1972 session for the albums Tangerine and Ca'Purange. He played with several hardbop musicians during the 1970s, before he met Chick Corea, where he became part of his group Return To Forever. Since that time he plays the electric bass guitar. When he left the group late 1970s he founded his own groups and played more funky orientated stuff with musicians like George Duke. He played four years with Duke and the group was very succesfull, although more in the popular music and not very jazz-orientated. Stanley Clarke says in an interview I found in Jazz Nu (Sep. 1999), that he loves to play in all kind of styles and not be stucked to one particulary style of music. So he played contemporary jazz, pop-music, R & B and smooth jazz. Remarkable was a solo tour he made in the 1980s. He also concentrates himself to film music

From the fragments I found I love the upright bass solo's the best. Bass players are very important instrumentalists in a group as they create the basis of a tune - if they do their job well, you don't notice them - they don't have a striking roll. Of course they can have solos, where they can show how skilful they are on their instrument, but normally the bassman remains in the background. Stanley Clarke has a rapid, precise, aggresive way of playing and personally I like him the most when he plays the accoustic bass. I love to share with you some fragments where he plays one of his well known tunes, School Days, during the Montreux and the Northsea Jazz Festival. The third fragment is from the JVC Festival at Newport (USA)

I haven't found Stanley Clarke in the 2007 Rotterdam North Sea Jazz Festival program. I'l have a look later today if he's playing.

Stanley Clarke: Schooldays ( Montreux 1994 )

Stanley Clarke: Schooldays ( Northsea Jazz )

Great bass solo Stanley Clarke

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
saskia laroo quartet/jazzkia = ethel waters/1929-1939 = jesse van ruller european quintet = the georgians/1922-23 = duke pearson's big band/introducing = michiel borstlap/gramercy park (3) = theo uden masman-original ramblers = joe newman octet/i'm still swinging = andrew hill/point of departure = great jazz/(bebop jaren (2) = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 9-10 (2) = jay jay johnson/quadromania (4) = archie shepp-michel marre quintet/passion

Toen ik een paar dagen geleden een weblog over Jean-Luc Ponty maakte, kwam ik een paar schitterende stukken tegen van Stanley Clarke. Ik kende deze bassist van naam, maar het blijkt dat ik bijna niets van hem in mijn verzameling heb. Wat een schande - snel maar goed maken !!

Stanley Clarke werd geboren Philadelphia in juni 1951 ( we zijn zowat even jong dus ) en leerde als kind verschillende instrumenten bespelen, maar het werd uiteindelijk de electrisch-versterkte basgitaar. Hij speelde bij Paroah Sanders, Stan Getz en nam platen op met Art Blakey en Dexter Gordon. Eén van de opnamesessies die ik in mijn verzameling heb is uit de Dexter Gordon The Complete Prestige Recordings-box en dateert van juni 1972 voor de LPs Tangerine en Ca'Purange. Hij speelde in de jaren zeventig met verschillende hardbop musici, voordat hij Chick Corea leerde kennen. waarmee hij bij de groep Return To Forever. kwam. Vanaf die tijd bespeelde hij voornamelijk de electrische basgitaar. Toen hij eind jaren zeventig de groep verliet ging hij meer spelen in de toen populaire funky-stijl bij musici als George Duke, waarmee hij veel succes had. De muziek die ze speelden was eerder onder popmuziek dan onder jazz in de platenbakken terug te vinden. In een interview in Jazz Nu uit september 1999 vertelt Stanley Clarke dat hij zich niet wil vastpinnen aan één bepaalde stijl. Dus vinden we hem terug in de moderne jazz, in de pop-muziek, in R & B stukken en de Smooth jazz. In de jaren tachtig maakte hij ook een opvallende solo tournee en ook nogal wat filmmuziek is van zijn hand.

Van de filmfragmenten die ik vond, vind ik zelf die, waar hij akoestische bas speelt, het meest bijzonder. Bassisten zijn in een groep de grondleggers - ze leggen de basis waarop de band kan improviseren. Als ze hun werk goed doen, merk je weinig van hen. Uiteraard krijgen ze tijdens een opteden de gelegenheid om zichtzelf solo te presenteren, maar daar blijft het vaak bij - ze zijn veroordeeld tot een rol op de achtergrond. Stanley Clarke heeft een snelle, nauwkeurige en aggresieve manier van spelen en persoonlijk vind ik de stukken op de double bass het interessants. Twee van de fragmenten die ik vond zijn opgenomen tijdens de jazzfestivals in Montreux en Den Haag (Northsea Jazz Festival) en op beide fragmenten speelt hij School Days. Het derde fragment komt van het JVC Festival in Newport.

Ik heb Stanley Clarke nog niet op het programma voor het North Sea Jazz Festival editie 2007 ( Rotterdam) kunnen vinden, maar wie weet. Vanmiddag het programma nog maar eens doorsnuffelen.

Stanley Clarke: Schooldays ( Montreux 1994 )

Stanley Clarke: Schooldays ( Northsea Jazz )

Great bass solo Stanley Clarke

Keep swinging

Hans Koert

MIJN DRAAITAFEL
saskia laroo quartet/jazzkia = ethel waters/1929-1939 = jesse van ruller european quintet = the georgians/1922-23 = duke pearson's big band/introducing = michiel borstlap/gramercy park (3) = theo uden masman-original ramblers = joe newman octet/i'm still swinging = andrew hill/point of departure = great jazz/(bebop jaren (2) = dexter gordon/the complete prestige recordings/CD 9-10 (2) = jay jay johnson/quadromania (4) = archie shepp-michel marre quintet/passion
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: clarke, stanley clarke

Tuesday, May 22, 2007

Amelia Earhart

This is a small, 10 cm square cardboard record, released by the Durium Product Incorporated, an advertisement agency, released early 1930s in order of the publisher of the book The Fun Of It, written by Amelia Earhart. It is one of the rare small Durium records we can date exactly: 22 May 1932, 75 years ago.

Who was Amelia Earhart? And what's on this rare record? On the reverse of the cardboard record ( Durium records are only playable on one side) is printed: High Spots Of The First Woman's Solo Transatlantic Flight Amelia Earhart. Amelia Earhart was the first woman to fly across the Atlantic Ocean alone, exactly five years after Charles Lindbergh famous solo flight across the Atlantic between 20 and 21st of May 1927 in 33.5 hrs.

Amelia Earhart, born in Atchinsons (Kansas), in 1897 became mad about airplanes when she was at a stunt-flying exhibition December 1920. Since that date she saved all her money to take hir first flying lessons and to buy her own airplane. In 1921 she bought her first plane, a yellow coloured Kinner Airster two-seater, named Canary (what's in a name). With this plane she set her first women's record by rising to an altitude of 4200 meter. In 1928, a year after Lindbergh's solo flight, she was invited to do the same, although not alone, but together with two pilots. The team started with their Fokker F7 in Newfoundland on the 17th of June 1928 and landed 21 hours later in Wales. Amelia became the first woman to cross the Ocean by plane. Back home she was greeted with a ticker-parade in New York and a reception held by the US President Calvin Coolidge at the White House. In 1931 she married and in the meantime she worked in secret on her next flight: A solo flight across the Atlantic. She left on the 20th of May 1932 in Newfoundland. The weather was bad - strong northern winds and icy conditions. She had also problems with her plane, so she didn't reach Paris as she had planned but landed in Ireland on the 21st of May 1932 at 9:30 A.M. hrs. After scaring most of the cows in the neighborhood, she said later, I pulled up in a farmer's back yard.

She travelled to London and the next day, 22st of May 1932, she was interviewed at an International Broadcast, unique of its kind, on 3:30 pm ( Eastern Daylight) that could be received in the US. This interview was recorded by Silvertone and was released on the little square Durium record above.

You can listen to this interview.

Thanks to his first solo flight by a woman across the Atlantic Ocean Amelia Earhart became a famous personality in the US. In 1937 she wanted to be the first woman to fly around the world, but, unfortunally, after she took-off in New Guinea ( now Irian Jaya ) her plane got desorientated and missed the small island of Howland, a small spot in the Pacific. Her plane and her body where never found ( Amelia Earhart 1897 - 1937 )

I love to share with you a fragment of a documentary where you can learn more about her thrilling life.

The discographical information:

FROM Amelia Earhart’s …..: Amelia Earhart interview

recorded New York City, 22 May 1932 3:30 p.m. Eastern Daylight

5158 B ……………….– AE interview

The record has no catalogue number.

This is a square 4" record. On the label: <>.

(Source: Durium Advertisement and Custom Records Discography ( online) ( Hans Koert - 2007)

This contribution was also posted at my Hit of the Week - Durium web log.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
monty alexander/my america = freddie hubbard/night of the cookers (2)= art tatum/the complete capitol recordings of art tatum (2) = miles davis/munich concert (3) = arne domnerus quartet/dompan = hot antic jazz band/j'attendrai = king oliver's creole jazz band/the complete set (2) (Retieval ) = 1921/the phonographic yearbook = count basie/complete original american rca-victor recordings (3) = durium/advertising and special records = durium advertisement records/doug benson transfers 2005 = sol hoopii novelty quartette/classic hawaiian steel guitar performances 1933-34 = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings - (off the record) (2)

Dit is zo'n klein, 10 cm groot vierkant kartonnen gramofoonplaatje, uitgebracht begin jaren dertig door de Durium Product Incorporated, een reclamebureau, dat handelde in opdracht van de uitgevers van het boek The Fun Of It, geschreven door Amelia Earhart. Het is één van die zeldzame kartonnen plaatjes, waarvan we de opnamedatum precies kunnen vaststellen: 22 mei 1932 - vijfenzeventig jaar geleden.

Wie was Amelia Earhart? En wat staat er op dit zeldzame gramofoonplaatje? Op de achterkant van het plaatje staat gedrukt ( Duriumplaten kunnen maar aan één kant afgespeld worden): High Spots Of The First Woman's Solo Transatlantic Flight Amelia Earhart. ( Hoogtepunten van de eerste solo vlucht over de Atlantische Oceaan door een vrouw Amelia Earhart). Amelia Earhart, in Amerika één van de nationale helden, was de eerste vrouw die alleen de oceaan overvloog, precies vijf jaar voor de, in Europa bekendere, Charles Lindbergh, die op 20 en 21 mei 1927 na 33 en een half uur in Frankrijk met zijn Spirit of St. Louis landde.

Amelia Earhart, geboren in 1897 in Atchinsons (Kansas), werd pas helemaal gek van vliegtuigen toen ze een keer mee mocht vliegen tijdens een stuntvlieg demonstatie in december 1920. Ze ging meteen sparen voor vlieglessen en in 1921 kocht ze haar eigen vliegtuig, een kanariegele Kinner Airster two-seater, die, hoe kan het ook anders, de Kanarie genoemd werd, Ze vestigde al snel haar eerste record door hiermee naar 4200 meter hoogte te vliegen. In 1928, een jaar na Lindberghs succesvolle vlucht, werd ze uitgenodigd mee te gaan met een vlucht over de Atlantische Oceaan samen met twee piloten. Het team steeg met hun Fokker F7 op 17 juni 1928 op in New Foundland en landde 21 uur later in Wales. Amelia werd hierdoor de eerste vrouw die de oceaan overvloog. De ontvangst in New York was groots: een ticker-parade in New York en ontvangst in het Witte Huis door president Calvin Coolidge. In 1931 trouwde ze en werkte in het geheim aan haar eerste solovlucht over de Atlantische Oceaan. Ze steeg op op 20 mei 1932 vanaf New foundland en kwam al snel in slecht weer terecht - een harde noordenwind en ijskoud. Ook kreeg ze problemen met haar vliegtuig, zodat ze in een akker in Ierland moest landen ( 21 mei 1932 9:30 am ), inplaats van Parijs, zoals gepland. Nadat ik de koeien de schrik van hun leven had bezorgd, landde ik in de achtertuin van een boer, vertelde ze later.

Ze reisde meteen door naar London en de volgende dag, 22 mei 1932 werd ze geinterviewd en dankzij een transatlantische radioverbinding werden deze woorden in Amerika opgevangen ( 3:30 pm ( Eastern Daylight); een knap stukje techniek voor die tijd. Het interview werd opgenomen door Silvertone en uitgebracht op het eerder genoemde vierkante kartonnen Durium plaatje.

Je kunt het interview hier beluisteren.

Dankzij deze eerste solovlucht door een vrouw werd ze één van de helden van Amerika. In 1937 wilde ze als eerste vrouw solo om de wereld vliegen. Maar helaas, toen ze opgestegen was vanaf Nieuw Guinea ( nu Irian Jaya ) kwam ze in slecht weer terecht, kreeg geen verbinding met de schepen beneden haar en miste het kleine eilandje Howland waar ze moest landen. Haar lichaam en vliegtuig zijn nooit gevonden. ( Amelia Earhart 1897 - 1937 )

Ik wil jullie graag een fragment van een documentaire laten zien over het levensverhaal van Amelia Earhart.

De discographische informatie:

FROM Amelia Earhart’s …..: Amelia Earhart interview

Opgenomen New York City, 22 Mei 1932 ( 3:30 pm Eastern Daylight)

5158 B ……………….– AE (interview

Het plaatje heeft gen catalogusnummer.

Dit is een vierkant plaatje van 10 bij 10 cm. Ophet label: <> Het plaatje werd verkocht bij de eerste druk van Earhart’s book “The Fun of It” . (Bron: Durium Advertisement and Custom Records Discography ( online) ( Hans Koert - 2007)

Deze bijdrage werd ook gepubliceerd in mijn Hit of the week - Durium weblog.

Keep swinging

Hans Koert

MIJN DRAAITAFEL
monty alexander/my america = freddie hubbard/night of the cookers (2) = art tatum/the complete capitol recordings of art tatum (2) = miles davis/munich concert (3) = arne domnerus quartet/dompan = hot antic jazz band/j'attendrai = king oliver's creole jazz band/the complete set (2) ( retrieval) = 1921/the phonographic yearbook = count basie/complete original american rca-victor recordings (3) = durium/advertising and special records = durium advertisement records/doug benson transfers 2005 = sol hoopii novelty quartette/classic hawaiian steel guitar performances 1933-34 = king oliver/the complete 1923 jazz band recordings (off the record) (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: amelia earhart, durium, earhart

Monday, May 21, 2007

Hit of the week Portable Gramophone

Last year Bob E. from Georgia visited me at my house in the Netherlands, talking about our common Hit of the week passion and rummaging in my collection. We visited the Doctor Jazz Reunion in Wageningen ( centre of The Netherlands). Yesterday Bob mailed me that he had purchaised a Hit of the week portable Gramophone and asked for information.

Durium Products Corporation and its successor Durium Products Incorporated were a firm, active in the US during the Depression Years, between 1929 and mid 1932. These companies were in fact advertisement agencies and sold gramophone records and related products like gramophone needles and gramophones.

Thanks to the use of Durium, a kind of acetate, it became possible to make unbreakable records on a cardboard base. These records were not the latest thing in this field as Flexo, Goodson and Filmophone ( in Europe), to name some, were other unbreakable records on a plastic base, but these records were of an inferior quality. In 1930 Durium Products Corporation started a weekly release, that contained the Hit of the Week. These records were sold at news stands. They also sold record needles and tried to get one's share in the gramophone sales by offering a cheap portable gramophone.

We know little about these protable wind-up gramophones as showed on the pictures. There are no indications that they had their own factory, so probably the machines were regular models made elsewhere and labeled as Hit of the week. The diafragm has the name Durium on it. I have another picture of a Hit of the week gramophone, although sold in black, but that one seems to be more reliable. As far as I can see the diagram looks the same. It would be great if Bob could find some indications about the source of these gramophones.

European ( Italian) durium Portable Gramophone ( ca. 1935)

In Slough ( a suburb of London - Great Britain) another Durium company ( Durium Products (GB) Ltd) started its activities based on its US example, with a weekly record ( labeled durium ( small letters). There are no indications that the Durium Products (GB) Ltd sold gramophones, as the only Durium gramophones are advertised during the mid 1930s in Italy, when the English Durium had been broken and several local firms continued to make cardboard records, like the Italian one. These European Durium Portable Gramophones , here on an Italian durium cover, look different.

It would be great if Bob's copy of the Hit of the week Portable Gramophone should have some original Hit of the week needles. As you might know needles had to replaced each time a record was played. The Hit of the week needles were sold in little sacks and contained ca. 80 needles. They were sold in sacks of 5 ¢ and 10 ¢ ( incl. a record lock ) I could obtain such a little envelope at an auction, but when it arrived it was still closed. I never took courage to open the sealed envelope - so I have never seen a Hit of the week needle. Maybe Bob can help me !!

Dear Bob, do me a pleasure and don't play your valuable Hit of the week records on this wind-up portable gramophone. Use an electric turntable with 78rpm please. I have posted a fragment how to play your portable gramophone and a fragment that learns that you have to prepare yourself before you get into an electronica shop to buy a 78rpm turntable equipment. I've warned you

1930s Electrola wind up gramophone

In the gramophone shop:

You can find more information about these card board records in the online Hit of the week - Durium discography.

If you want to know what a record lock is, please contact me and I will blog this subject as a web log contribution.

(Commercial released )Hit of the week Records ( on CD) in my collection:

Hit Of The Week/The Complete Hit of the week recordings - volume 1 (2) - volume 2 (2) (Archeophone)
Hit Of The Week/Paper Hits volume 1 - volume 2 - volume 3 ( Audiopark)
Hit Of The week/The Best of the Paper Hits vol. 1 - vol. 2 ( New Life Recordings)
Hit Of The Week/Shine on Harvest Moon (Swingtime)
Hit Of The Week/Music Box Theatre vol 1 - vol 3 ( Music Box Theatre)
Hit Of The Week/Toppers Van Toen-6 (Toppers van Toen - Archief Historische Geluidsdragers)
Hit Of The Week Record / vol. 1 ( D. Ward )

This contribution has also been posted at my Hit of the week - Durium web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
josephine baker/the gold collection (2) = sir charles thompson and the hawk/for the ears = candido/beautiful = jazz messengers (legacy)/legacy of art blakey = svend asmussen quartet/fiddling around = wynton marsalis/marsalis plays monk - standard time vol. 4 = kenny drew/undercurrent = chet baker/chet's choice = miles davis/bitches brew (2)

Afgelopen jaar bezocht Bob E. uit Georgia (USA) me in Heinkenszand vanwege ons gezamenlijke passie voor de Hit of the week platen en te struinen in mijn collectie. We bezochten de Doctor Jazz Reunie in Wageningen. Gisteren mailde Bob me dat hij een originele draagbare Hit of the week gramofoon had gekocht en vroeg me om informatie.

Durium Products Corporation en haar opvolger Durium Products Incorporated waren firma's, actief in Amerika van 1929 tot de zomer van 1932 tijdens de zgn. Depressie. Deze twee firma's waren in feite reclamebureaus en verkochten gramofoonplaten en aanverwante artikelen, zoals gramofoonnaalden en platenspelers.

Dankzij het gebruik van Durium, een soort kunsthars, werd het mogelijk om onbreekbare gramofoonplaten te maken op een karton basis. Deze onbreekbare kartonnen platen waren niet echt nieuw; Flexo, Goodson en Filmophone ( in Europa) hadden al eerder onbreekbare platen van een soort plastic op de markt gebracht, maar waren kwalitatief minder goed. In 1930 startte de Durium Products Corporation een wekelijkse plaatuitgave, die ze Hit of the week noemden. Deze platen werden in de krantenkiosken verkocht. Ze verkochten ook gramofoonaalden en trachtten met de verkoop van goedkope draagbare gramofoons een graantje mee te pikken.

We weten maar weinig van deze draagbare gramofoons, die met een slinger opgewonden moesten worden voordat je ze kon afspelen. Er zijn geen aanwijzingen dat Durium die dingen zelf maakte; waarschijnlijk werd een bestaand model gramofoon in de fabriek van de naam Hit of the week voorzien en aldus verkocht. De weergever heeft de naam Durium. Ik heb een andere foto van een Hit of the week gramofoon, uitgevoerd in zwart. die er iets degelijker uit ziet. Voor zover ik het kan overzien is de weergever hetzelfde. Het zou mooi zijn als Bob bij zijn exemplaar aanwijzingen zou kunnen vinden over de oorsprong van het apparaat.

Europese ( Italiaanse) draagbare durium gramofoon ( ca. 1935)

In Slough ( een voorstad van London - Engeland) werd in 1932, naar Amerikaans voorbeeld, de Durium Products (GB) Ltd opgericht. Ook zij brachten een wekelijkse plaat op de markt, durium ( kleine letters ) genaamd, maar er zijn geen aanwijzingen dat ze ook naalden en gramofoons uitbrachten. De enige Europese Durium gramofoons dateren uit het midden jaren dertig en werden in Italië verkocht. De Engelse Durium firma was toen al lang failliet en opgesplitst in lokale firma's ( zoals die in Italië), die kartonnen platen bleven uitbrengen. Deze Europese gramofoons ( zie foto boven of zoals hier op een Italiaanse durium hoes) zien er anders uit dan hun Amerikaanse voorbeeld.

Het zou mooi zijn als bij Bob's Hit of the week gramofoon nog originele Hit of the week naalden zouden zitten. Gramofoonnaalden in die tijd moesten bij elke af te spelen plaat vernieuwd worden. De Hit of the week naalden werden verkocht in kleine zakjes met daarin ongeveer 80 naalden. Ze kosten 5 of 10 US cent, naar gelang het wel of niet een record lock bevatte. Tijdens een veiling in Amerika kon ik zo'n naaldenzakje kopen en toen ik het thuis kreeg bleek het nog netjes dicht te zitten. Ik kon / kan niet de moed opbrengen het zorgvuldig dichte zakje te openen, zodat ik nog steeds niet precies weet hoe een Hit of the week naald er uit ziet. Misschien kan Bob me nu helpen.

Beste Bob - doe me een plezier - en draai je gave Hit of the week platen NIET op deze portable gramofoon. Gebruik een moderne platenspeler met 78-toeren hiervoor. In bijgevoegde filmfragmenten zie je hoe je een draagbare opwindgramofoon zoals die van jou gespeeld moet worden en leer je dat je je wel eerst goed moet voorbereiden voordat je in een electronicawinkel een 78-toeren platenspeler wilt bestellen. Ik heb je gewaarschuwd.

Electrola draagbare gramofoon uit de dertiger jaren.

Je kunt meer informatie vinden over deze kartonnen platen in mijn online Hit of the week - Durium discography.

(De commercieel uitgebrachte) Hit of the week Records ( op CD) in mijn verzameling:

Hit Of The Week/The Complete Hit of the week recordings - volume 1 (2) - volume 2 (2) (Archeophone)
Hit Of The Week/Paper Hits volume 1 - volume 2 - volume 3 ( Audiopark)
Hit Of The week/The Best of the Paper Hits vol. 1 - vol. 2 ( New Life Recordings)
Hit Of The Week/Shine on Harvest Moon (Swingtime)
Hit Of The Week/Music Box Theatre vol 1 - vol 3 ( Music Box Theatre)
Hit Of The Week/Toppers Van Toen-6 (Toppers van Toen - Archief Historische Geluidsdragers)
Hit Of The Week Record / vol. 1 ( D. Ward )

Deze bijdrage is ook ( in het Engels) geplaatst in mijn Hit of the week- Durium web log.

Als je wilt weten wat een record lock is mail me dan even dan maak ik er binnenkort een weblog over.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL
josephine baker/the gold collection (2) = sir charles thompson and the hawk/for the ears = candido/beautifuljazz messengers (legacy)/legacy of art blakey = svend asmussen quartet/fiddling around = wynton marsalis/marsalis plays monk - standard time vol. 4 = kenny drew/undercurrent = chet baker/chet's choice = miles davis/bitches brew (2)

Labels: durium, gramophone, hit of the week

Sunday, May 20, 2007

Rein de Graaff- Dick Vennik Modal Soul

Each country has its senior jazz musicians - jazz musicians who seem to have been playing as long as we remember and still are active with all their energy - who seem to stay young forever. In The Netherlands we have eminence gris Rein de Graaff, the bebop piano player who still tours with American veterans or lost heroes along Dutch venues.

Dick Vennick , tenor sax and flute player founded with Rein De Graaff their Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet in 1964. The 1977 record I found is from that quartet. He is still active as a musician and had played, at the time of the recording of this Modal Soul LP with the Rob Agerbeek Kwintet, The European Jazz orchestra, the Slide Hampton Big Band and the Dusko Goykovich Big Band.

Eric Ineke is also such a veteran to be mentioned. Born in 1947 he studied percussion with John Engels and had played in 1977 with Henny Vonk, Ferdinand Povel, Rob Agerbeek and the Storktown Dixie Kids. He toured with musicians like Dexter Gordon, Johnny Griffin', Duke Jordan and Ben Webster to give some great names when the were in Holland. He is a member of the Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet since 1971 and nowadays still active as the regular drummer in the Rein De Graaff Trio. Now he has his own group, the Eric Ineke Jazzxpress, with Rik Mol and Sjoerd Dijkhuizen in the front lines., two young promissing musicians.
As far as I know, Koos Serierse, the bass player, has retired from playing jazz. He started to play the bass in groups with Rob Madna, Frans Elsen, Rob Agerbeek, Herman Schoonderwalt, Wim Overgauw, Joe Henderson. Kenny Wheeler and was in the band that accompanied Toon Hermans, a well known Dutch standup comedian. He played with the Dutch Swing Colllege Band when Rein de Graaff needed a new bass player as his regular bass player Henk Haverhoek wanted to stop. Someone mentioned Koos Serierse as a posiblity to replace Henk. At first, Rein writes in his book Belevenissen in Bebop, I had some objections against Koos as playing the bass in the Dutch Swing Colege Band is something different then bass playing in our bop quartet. Koos came to a rehearsal and soon they learned that Koos Serierse was an excellent and skilled bass player who could play everything. He became a member of this quartet and became the regular bass player in the Rein de Graaff Trio until he retired and was replaced by Marius Beets. The Modal Soul LP was his first LP as a member of the quartet.

The LP I found is titled Modal Soul by the Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet. It was recorded November 1977 for Timeless Records ( SJP 117). It contains five tracks: Sweet Basil, a Rein De Graaff composition, which title refers to a New York restaurant where Rein has some great remembrances to. The second one is Detour Ahead: a salut to Billie Holiday. The last track on the A-side is for Short Rainbow. This tune was written by one of Rein's friends in New York Jill McManus. Tne B-side has two own compositions. The first one is titled Lonely Hunter and has Dick Vennik on flute and the title tune Modal Soul closes this record. It is a composition of De Graaff and Dick Vennik and gives space to all members to show their personal conceptions.

I´m glad I found this early Rein De Graaff recording - it is the fourth one of this Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet. I visited a lot of concerts of the Rein de Graaff Trio at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( southwest part of The Netherlands) during the last years - concerts with American veteran-bebop players in which Rein De Graaff and his trio normally have a roll as accompanists. I'm anxious to learn what concerts Rein has in mind for the next season and of course I hope to hear Eric Ineke's Jazzxpress - it was a pity I was unable to visit the concert he gave in the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen March 2007.

Semilar records of this artist in my collection:

Herb Geller-Rein De Graaff/Delightful Duets volume 2
Rein De Graaff/Confirmation
Rein De Graaff Trio-Ronnie Cuber-Nick Brignola/Baritone explosion
Rein De Graaff Quintet/New York Jazz
David Fathead Newman-Marchel Ivery-Rein De Graaff Trio/Blue Greens & Beans
Rein De Graaff/Duets

Thanks all for te nice messages you send me at my keepwinging@live.nl mail address according the 450th Keep swinging web log.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
billie holiday/silver collection = bird in boston/charlie parker live at the hi-hat = uptown lowdown jazz.band/ghb-149 (lp) = chet baker/you can't go home again = les tresors du city jazz 1953/CD 32 (Sep 1953 - Oct 1953) = art ensemble of chicago/the pathe sessions = varsity eight/1923-1926 = count basie/kansas city 7 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = the cannonball adderley quintet/plus

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )
>

Elk land kent van die muzikanten, jazzmusici, die al sinds mensenheugenis jazzmuziek maken en nog steeds, onvermoeid, doorgaan, alsof de leeftijd geen vat op ze krijgt. In Nederrland hebben we Rein de Graaff, eminence grise, bebop pianist, maar vooral ook promotor en organisator van schitterende tournees en concerten langs Nederlandse jazzpodia met Amerikaanse veteranen en al lang vergeten bebopspelers.

Dick Vennick , tenorsaxofonist en fluitspeler, richtte samen met Rein De Graaff hun Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet op in 1964. De LP uit 1977 die ik vond is van dat kwartet. Dick is nog steeds actief als muzikant en had, ten tijde van de opnamen voor deze LP gespeeld met het Rob Agerbeek Kwintet, The European Jazzorchestra, de Slide Hampton Big Band en de Dusko Goykovich Big Band.

Eric Ineke is ook zo'n veteraan, die zeer zeker genoemd moet worden. Geboren in 1947 kreeg hij les in drummen van John Engels en speelde al vroeg bij Henny Vonk, Ferdinand Povel, Rob Agerbeek en de Storktown Dixie Kids. Hij begeleide musici zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin', Duke Jordan en Ben Webster als ze hier op tournee waren. Hij is lid van het Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet sinds 1971 en speelt nog steeds als vaste drummer in het Rein De Graaff Trio. Sinds kort heeft hij een nieuwe groep, de Eric Ineke Jazzxpress, met Rik Mol en Sjoerd Dijkhuizen in de frontlinies, twee jonge veelbelovende jazzmuzikanten.
Voor zo ver ik weet is Koos Serierse, bassist in het kwartet, met pensioen en speelt niet meer. Hij speelde met Rob Madna, Frans Elsen, Rob Agerbeek, Herman Schoonderwalt, Wim Overgauw, Joe Henderson, Kenny Wheeler en zat in de begeleidingsband van Toon Hermans,. Hij had bij de Dutch Swing Colllege Band gespeeld, toen Rein de Graaff op zoek was naar een andere bassist, omdat Henk Haverhoek wilde stoppen. Iemand noemde Koos' naam, maar Rein had toch wat bedenkingen, schrijft hij in zijn boek Belevenissen In Bebop: basspelen in een dixielandband is wel iets anders dan in een bebopkwartet. Koos kwam, speelde mee, en al snel bleek dat Koos Serierse de juiste man was voor de groep - hij kon moeiteloos alles spelen. Koos bleef de bassist, ook in het Rein De Graaff Trio en werd een paar jaar geleden opgevolgd door Marius Beets. De Lp Modal Soul was Koos Serierse's eerste plaat met dit kwartet.

De LP die ik in de bakken vond is getiteld Modal Soul door het Rein De Graaff - Dick Vennik Quartet. Het werd in november 1977 opgenomen voor het Timeless Records label. Het bevat vijf nummers: Sweet Basil, een Rein De Graaff compositiie, genoemd naar een New Yorks etablisement, waaraan Rein goede herinneringen heeft. Het tweede nummer is Detour Ahead, een eerbetoon aan Billie Holiday. Het laatste nummer van de eerste kant is getiteld Short Rainbow en werd geschreven door Rein's vriend Jill McManus. De andere kant van de plaat bevat twee eigen composities. Op het eerste nummer, Lonely Hunter is Dick Vennik te horen op fluit en het titel nummer, Modal Soul geeft alle leden van het kwartet de kans om uit te pakken en hun ziel in hun solos te etaleren.

Ik ben blij dat ik deze vroege Rein De Graaff plaat gevonden heb - het is de vierde plaat die het kwartet opnam. De afgelopen jaren heb ik al heel wat concerten met Rein De Graaff en zijn trio bijgewoond en elke keer is het weer spannend welke Amerikaanse musikant Rein nu weer heeft meegebracht. Het trio heeft tijdens deze concerten vooral een begeleidende rol. Ik ben benieuwd met welke verrassing Rein volgend seizoen weer op de proppen komt. Ik hoop ook volgend seizoen Eric Ineke met zijn Jazzxpress te horen spelen. Helaas was ik verhinderd toen hij in maart in Porgy en Bess optrad. Hopenlijk komt er nog een tweede kans.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:>

Herb Geller-Rein De Graaff/Delightful Duets volume 2
Rein De Graaff/Confirmation
Rein De Graaff Trio-Ronnie Cuber-Nick Brignola/Baritone explosion
Rein De Graaff Quintet/New York Jazz
David Fathead Newman-Marchel Ivery-Rein De Graaff Trio/Blue Greens & Beans
Rein De Graaff/Duets

Keep swinging

Hans Koert

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
billie holiday/silver collection = bird in boston/charlie parker live at the hi-hat = uptown lowdown jazz.band/ghb-149 (lp) = chet baker/you can't go home again = les tresors du city jazz 1953/CD 32 (Sep 1953 - Oct 1953) = art ensemble of chicago/the pathe sessions = varsity eight/1923-1926 = count basie/kansas city 7 = herb geller sextet/condoli-vines (lp) = the cannonball adderley quintet/plus

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bedankt voor de leuke reacties die ik n.a.v. de 450ste Keep Swinging weblog mocht ontvangen op het keepswinging@live.nl mailadres.

Labels: dick vennik, modal soul, rein de graaff

Saturday, May 19, 2007

Claude Hopkins

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

As I found two film fragments with some typically 1930s entertainment I remembered Claude Hopkins. Claude Hopkins, bandleader, piano player, born in 1903 in Alexandria V.A. died op the 19th of February 1984. I saw him in concert at the Traditional Jazz Festival in Breda (a city in the southern part of the Netherlands), May 1978 at the night concert in the Turfschip.

How'm I Doin'? - 152202-1 Claude Hopkins and his Orchestra Recorded New York City 24th of May, 1932

To be honest - I don't remember very much about this concert, except of course the great concert of the Original Prague Syncopated Orchestra, the smash hit of the festival. We visited that concert, 29 years ago, with my brother and sister in law and in a previous blog I raked up a rather strange meeting with an American visitor of the festival, Mr. Bill Bacon. Well read about it in that blog. The concert with Claude Hopkins was sceduled somewhere at the end of the night, together with two other giants of the past Dickie Wells and Earle Warren. Dicky Wells (1907 - 1985 ) was a trombone player who played with Benny Carter, Fletcher Henderson and Teddy Hill in the 1930s before he joined Count Basie's Band. Earle Warren ( 1915 -1994 ) was an alto saxophone player, who also played at Basie's Band.

Barber Shop Blues ( 1933)

Claude Hopkins ( 1903 - 1984) played the piano as accompanist during the 1920s, and was Josephine Bakers musical director in Europe. One of the members of that band was Sidney Bechet. In the late 1920s he returned to the US and had his own bands. In 1930 he took over the Charlie Skeete band and made it a tremendous popular band at the Savoy Ballroom and other dance halls in New York during the 1930s. Thanks to radio programs Claude Hopkins band became one of the most popular black bands in the US. His first recordings with his own band were in 1932 and the 78rpm recording of How'm I Doin' in my collection is from that first session. In 1940 the group was broken up and Claude Hopkins led a big band and had some smaller groups. In the 1950s and 1960s he played with Henry Red Allen and Herman Autrey - two other jazz musicians known from the 1930s. In the 1960s he became a member of the Jazz Giants, directed by Wild Bill Davison, who played also during that night concert with the Classic Jazz Collegium.

By Request ( 1935)

As I wrote before; I have but few remembrances about this concert. I remember that Claude Hopkins was an old brittle man (although he was only 75 years old) that had to be brought to his piano chair. It was said that he had his own doctor with him to watch over his health. I don't remember anything about his piano playing, and also the other to veteran players didn't left a deep impression on me. I found a small tribute to this concert in my library at the Roaring Jazz Crooner Chronicle of June 1978, reading The Americans were evidently overtired from their long trip accross the ocean and only Earle Warren kept the concert going. Is that all left from this concert? No pictures, nothing written remembrances?

The two film fragments I found, both contain the Claude Hopkins Orchestra, but the accent is on the entertainment. Enjoy both dancing acts.

Claude Hopkins and his Orchestra play "Nagasaki" ( 1933 )with dancing by the Four Step Brothers and a very hot version of "Loveless Love". Soloists include Ovie Alston (trumpet), Fernando Arbello (trombone) and Bobby Sands (reeds). Edmond Hall is also in the band but doesn't solo. ( Barber Shop Blues)

In a nightclub setting, in 1935, Claude Hopkins and his Orchestra play a medley of tunes, incl. "Shine" with dancing by Tip, Tap and Toe ( what a great name for dancing group !!) ( By Request)

If you have pictures or remembrances made during this night concert of Claude Hopkins, Dickie Wells and Earle Waren, please share it with us !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
charlie hunter-leon parker/duo = stuff that dreams are made of (2) = ton van bergeyk/fingerpicking guitar solos (1973-79) = dinah washington/for those in love = claude hopkins and his orchestra/how'm i doin'- 152202-1 (78) = freddie hubbard/skylark (lp) = rein de graaff-dick vennik quartet/modal soul (lp) = illinois jacquet/memories of you - quadromania(4)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Omdat ik twee filmfragmenten vond met daarin typisch vermaak uit de jaren dertig met het orkest van Claude Hopkins moest ik weer denken aan dat nachtconcert in het Turfschip in Breda (Oude Stijl Jazz Festival), nu 29 jaar geleden, waar Claude Hopkins, bandleider en pianist, geboren in Alexandria V.A. in 1903 en overleden op 19 februari 1984, optrad.

How'm I Doin'? - 152202-1 Claude Hopkins and his Orchestra, Opgenomen New York City 24 mei 1932

Eerlijk gezegd - ik herinner me niet zo heel veel meer van dit nachtconcert, behalve dan het legendarische concert van de Original Prague Syncopated Orchestra en de ontmoeting met die wat vreemde Amerikaanse bezoeker Bill Bacon, waarover ik een jaar geleden in een eerdere weblog schreef. Het concert met Claude Hopkins stond gepland aan het eind van het nachtconcert, samen met twee andere legenden uit het verleden: Dickie Wells en Earle Warren. Dicky Wells (1907 - 1985 ) was in de dertiger jaren trombonist bij Benny Carter, Fletcher Henderson en Teddy Hill en kwam eind jaren dertig in het orkest van Count Basie terecht, waar hij bijna zijn hele carriere lang onderdeel van bleef uitmaken. Net als Earle Warren ( 1915 -1994 ) overigens, die altsax speelde in Basie's Band.

Barber Shop Blues ( 1933)

Claude Hopkins ( 1903 - 1984) speelde in de jaren twintig piano als begeleider en werd de musical director in Europa voor Josephine Baker. In die band zat o.a. Sidney Bechet. Eind jaren twintig leidde hij een eigen band en in 1930 nam hij het orkest van Charlie Skeete over. Het Claude Hopkins Orchestra werd enorm populair in de New Yorkse danszalen als de Savoy Ballroom gedurence de jaren dertig. Dit kwam ook door de wekelijkse radiouitzendingen waardoor Claude Hopkins band de populairste zwarte band van Amerika werd. Zijn eerste opnamen met het orkest onder eigen naam dateren van mei 1932 en de 78 toerenplaat met How'm I Doin', die ik in mijn verzameling heb, dateert van deze eerste sessie. In 1940 wordt het orkest opgeheven en leidt Claude Hopkins een big band en een eigen kwintet. In de jaren vijftig en zestig treedt hij op met Henry Red Allen en Herman Autrey - twee andere musici, die hun sporen in de dertiger jaren verdiend hadden. Eind jaren zestig treedt hij toe tot de Jazz Giants, onderleiding van Wild Bill Davison, die overigens ook optrad tijdens dit nachtfestival met The Classic Jazz Colllegium.

By Request ( 1935)

Zoals ik al eerder zei: ik heb maar weinig herinnering meer aan dit concert. Ik herinner me Claude Hopkins als een oude breekbare man (toch nog maar 75), die naar de pianokruk geholpen moest worden. Hij schijnt z'n eigen privédokter bij zich gehad te hebben. Van zijn pianospel herinner ik me niet veel meer, net zoals van het spel van de andere twee veteranen. Gelukkig zijn er dan nog geschreven verslagen zou je denken, maar het enige wat ik hier thuis kon vinden was een verslag in de Roaring Jazz Crooner Chronicle van juni 1978, waarin ik lees: De Amerikanen waren kennelijk oververmoeid van de langdurige reis en alleen Earle Warren hield het gebeuren overeind. Meer niet - zelfs geen foto's. Laten we hopen dat dit concert toch nog ergens fotografisch vastgelegd is. De twee filmfragmenten die ik vond laten het Claude Hopkins Orchestra horen, maar het accent bij dit soort filmpjes ligt op het entertainment er om heen.
.

Claude Hopkins and his Orchestra spelen "Nagasaki" ( 1933 ) met dans door de Four Step Brothers en een hotte versie van "Loveless Love". Soloisten zijn Ovie Alston (tp), Fernando Arbello (tb) en Bobby Sands (cl s). Edmond Hall is ook aanwezig maar heeft geen solo. (Barber Shop Blues)

In een nachtclubachtige omgeving speelt het orkest van Claude Hopkins een medley met o.a. "Shine" met dans door Tip, Tap and Toe ( wie verzint dat !!) ( By Request - 1935)

Wie eeeft er nog foto's of herinneringen aan dit concert van Claude Hopkins - Earl Warren en Dickie Wells?

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

charlie hunter-leon parker/duo = stuff that dreams are made of (2) = ton van bergeyk/fingerpicking guitar solos (1973-79) = dinah washington/for those in love = claude hopkins and his orchestra/how'm i doin'- 152202-1 (78) = freddie hubbard/skylark (lp) = rein de graaff-dick vennik quartet/modal soul (lp) = illinois jacquet/memories of you - quadromania(4)

Labels: breda, claude hopkins, hopkins, oude stijl jazz festival breda

Friday, May 18, 2007

Jan Garber

For most of the readers of this blog Jan Garber will be an unknown name or maybe a name somewhere hidden far away in the remembrance of the history of popular music. Jan Garber was a well known bandleader and radio star in the 1920s up to the 1960s, nicknamed Idol of the Airlanes in the 1940s.

Born in 1897 in Morristown he studied the violin and became a classical violin player in the Philadelphia Symphony Orchestra. While in military service during World War I he became the director of a military band and started a dance orchestra in the 1920s together with Milton Davis, the Garber-Davis Orchestra. From the mid 1920s he became the only leader of the band, and the it was renamed simply as Jan Garber and his Orchestra. Early 1930s it seemed that the musical taste of the people had changed and he took over the band of Freddy Large and started to play sweet music, like the Guy Lombardo Orchestra - ten a very popular band. He became very popular and when in the early 1940s everybody wanted to hear swing, he reorganized his band again and started to play in the swing style. This Jan Garber Orchestra, with Gray Rains as its arranger and Carl Ladra at the piano, was extremely popular in those war years and there are only some radio transcriptions available from this band due to the record ban. Liz Tilton and Bob Davis, now long forgotten, were the vocalists of that band. After the war, people wanted to hear sweet sounds again, so ...... you guess - no problem for Jan Garber. His band played what the pop music of those days wanted and even in the 1950s and 1960s he was still extremele popular in Las Vegas. Jan Garber died as a wealthy man, 83 years old, October 1977 and even nowadays it seems that the Jan Garber Orchestra still exists as a remembrance of this popular band leader.

Jan Garber's music is popular music, or as we would call it: pop music. Pop music is a generic term for music that is loved by the general public. Musicians like Jan Garber listened carefully to their audiences, and when their record sales diminished it became time to change sound or style. That sound of the band was very important; especially on the air - the listeners should recognize their popular band withing a few bars. Think of that typically Glenn Miller sound. Lyle Spud Murphy, saxophone player in Garber's band and arranger, started to change the arrangements late 1920s as he found the rhyhm section inept. I went a little further until I found it damn good. Until Garber said: Hey, you're changing the style of this band. I said: I hope it's for the better and he said: I don't think so. I'm out to make money. That was in New Orleans, Spud says, a few days later, in Philadelphia, we were all fired; that's when he got the cornball imitation of Lombardo. This story, which illustrates the conflicting interests, must have happened early 1930s during the depression age, when Jan Garber recorded the Hit of the Week recording Lazy Lou' siana Moon.

Sorry, but popular music of pop music is for me not a synonym for good music. During the 1970s the Dutch record label Grannyphone ( first named Alpha ) released a great series of LPs with hot dance bands of the 1920s like Roger Wolfe Kahn, Paul Whiteman, Abe Lyman and Jan Garber to name some. Last night I played the Grannyphone 03307 dedicated to Jan Garber, 1923-'27 with 4 recording by the Garber-Davis Orchestra and 14 made by his orchestra. Eighteen hot dance band tunes from the Roaring Twenties, as was the popular music in the dance halls of the 1920s. Great pop music. I think !!

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
blindfold test # 42/mr. bassman (2) = joe gordon/lookin' good (lp) = mike delferro/plays belcanto = don ellis/how time passes - third stream jazz = garber-davis orchestra-jan garber orchestra/1923-27(lp) = count basie kansas city septem/mostly blues ... and some others = bebop/in the beginning ... bebop = avena de castro/relemebra jacob bittencourt = chucho valdes/new conceptions

This contribution is also posted at my Hit of the week web log.

Nederlands ( To the English translation )
>

Voor de meeste lezers van mijn weblog zal Jan Garber geen bekende naam zijn of misschien niet meer dan een verre herinnering uit de geschiedenis van de populaire muziek. Jan Garber was een bekende bandleider en radio ster van de twintiger jaren tot aan de zestiger jaren. Na de oorlog werd hij in Amerika wel de Idol of the Airlanes genoemd.

Hij werd geboren in Morristown in 1897 en studeerde viool. Hij speelde klassieke viool in het Philadelphia Symphony Orchestra. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, terwijl hij in dienst zat, werd hij leider van een militair orkest. In de jaren twintig leidde hij, samen met Milton Davis zijn eerste dansorkest, het Garber-Davis Orchestra. Midden jaren twintig wordt Milton Davis er uit gewerkt en gaat hij als Jan Garber and his Orchestra alleen verder. Begin jaren dertig lopen de verkoopcijfers terug, dankzij de depressie, maar ook verandert de smaak van het publiek. Hij neemt de band van Freddy Large over en begint zgn. sweet music te spelen, á la het orkest van Guy Lombardo, toen een heel populaire band. Garber werd erg populair in de jaren dertig, maar toen begin jaren veertig het publiek swing wilde horen, ontsloeg hij de musici en vormde een swing band, met Gay Rains als arrangeur en Carl Ladra als pianist. Dit orkest moet heel goed geweest zijn, maar dankzij de platen ban van 1942 zijn er geen commerciele opnamen bekend - alleen radio transcriptions. Liz Tilton en Bob Davis, waren als vocalisten de grote sterren bij dit orkest - nu, volgens mij, helemaal vergeten. Na de oorlog wilde men weer meer zoetige muziek, dus .... je raadt het al, Jan Garber gaat daarin mee. Zelfs in de jaren 50tig en 60tig houdt hij de smaak van zijn publiek goed in de gaten en hij blijft populair bij het goklustige publiek in bijv. Las Vegas. Jan Garber overlijdt in 1977, 83 jaar oud, als een vermogend man. Zijn orkest blijft bestaan en bestaat volgens mij nog steeds als een slap aftreksel van het eens zo populaire Jan Garber orkest.

Jan Garber's muziek is populaire muziek, of zoals wij dat nu noemen, popmuziek. Popmuziek is een term die alle muziek bevat, waar het grote publiek van houdt. Musici als Jan Garber luisterden nauwlettend naar hun publiek en als ze bemerkten dat de interesse voor een bepaalde stijl terugliep dan gooiden ze het roer radicaal om. De sound van de band, de klankkleur van de arrangementen, was heel belangrijk; mensen die aan de radio luisterden moesten aan een paar maten genoeg hebben om hun populaire band te herkennen. Denk maar eens aan het Glenn Miller orkest. Lyle Spud Murphy, saxofonist en arrangeur in Garbers orkest vertelt over die omslag eind jaren twintig. Ik begon de arrangementen voor het orkest aan te passen omdat ik de ritmesectie te mat vond. Ik veranderde één en ander en het werd verdomd goed. Totdat Garber het ontdekte en zei: Hé, je verandert de sound van mijn orkest. Ik hoop dat je het een vooruitgang vindt, zei Spud. Ik denk het niet, vond Garber, - ik moet er wel mijn brood mee verdienen. Dat was in New Orleans, gaat Spud verder. Een paar dagen later zaten we in Philadelphia en krijgen we allemaal de zak. Dat was toen hij begon die kwijlmuziek van Lombardo te imiteren. De Hit of the week opname van Jan Garber Lazy Lou'siana Moon dateert van deze periode.

Sorry, maar populaire muziek of popmuziek is voor mij niet per definitie synoniem aan goede muziek. Eind jaren zeventig bracht het toen nieuwe label Grannyphone (eerst Alpha genoemd) een serie LPs uit met Hot Dancebands uit de jaren twintig, zoals die van Roger Wolfe Kahn, Paul Whiteman, Abe Lyman en Jan Garber om er een paar te noemen. Gisteravond luisterde ik naar Grannyphone 03307 getiteld Jan Garber, 1923-'27 met 4 opnamen door het Garber-Davis Orchestra en 14 gemaakt door Garber's eigen orkest. Achttien Hot Dance nummers, razend populair tijdens de Roaring Twenties in de danszalen in Amerika; een voorbeeld van popmuziek die wel heel goed is, vind ik !!

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

blindfold test # 42/mr. bassman (2) = joe gordon/lookin' good (lp) = mike delferro/plays belcanto = don ellis/how time passes - third stream jazz = garber davis orchestrra-jan garber orchestra/1923-27 (lp) = count basie kansas city septem/mostly blues ... and some others = bebop/in the beginning ... bebop = avena de castro/relemebra jacob bittencourt = chucho valdes/new conceptions

Deze bijdrage is ook ( in het Engels ) gepost op mijn Hit of the week weblog.

Labels: garber, jan garber

Thursday, May 17, 2007

Joe Gordon - Lookin' Good

It is said that real jazzmen have a drug, or at least an alcohol problem or have been in clinics to kick their habits. It is one of those ingrained prejudices that has its source in the 1950s. If it's true I don't know - fact is that statistically a lot of trumpet players seem to die too early: think about Bix Beiderbecke (28), Bubber Miley (29), Bunny Berigan (33), Fats Navarro (26), Clifford Brown (25), Sonny Berman (22), Freddy Webster (30), Booker Little (23) and Lee Morgan (33). Joe Gordon, a west coast trumpet player, should listed too - he died, 35 years old, in a fire at his house, due to a burning cigarette.

A few weeks ago I found a great Contemporary LP of him, titled Joe Gordon Lookin' Good ( The Trumpet & Compositions ), reissued in the Original Jazz Classics series ( OJC-174 ) ( S7579). This is the discographical information:

JOE GORDON QUINTET: Joe Gordon (ldr), Jimmy Woods (as), Joe Gordon (t), Dick Whittington (p), Jimmy Bond (b), Milton Turner (d)

Recorded Los Angeles 11, 12 and 18 July 1961
1 - Terra Firma Irma - 07:42 (Joe Gordon) 2 - A Song For Richard - 05:02 (Joe Gordon) 3 - Non-Viennese Waltz Blues - 04:20 (Joe Gordon) 4 - You're The Only Girl In The Next World For Me - 04:30 (Joe Gordon) 5 - Co-op Blues - 05:55 (Joe Gordon) 6 - Mariana - 04:09 (Joe Gordon) 7 - Heleen - 04:00 (Joe Gordon) 7 - Diminishing - 05:40 (Joe Gordon)

If Joe Gordon should have been lived nowadays, we should have listed him to the group of so-called Young Lions, like Wynton Marsalis, Roy Hargrove, Terenche Blanchard, Nicholas Payton and Wallace Roney - a group of relatively young trumpet players that has to spread the jazz in the future. Joe Gordon is not on that list, as he passed away in November 1963 . Born in Boston in 1928 he studied the trumpet at the New England Conservatory and started to work as a professional in 1947. His first recordings are listed December 1951 with Charlie Mariano Octet. He played early 1950s with Georgie Auld, Lionel Hampton, Jimmy Tyler, Charlie Parker, Don Redman and Art Blakey. In 1956 he travelled with Dizzy Gillespie, his great example, to the Middle East. During the second half of the 1950s he is to be found in the Horace Silver Quintet, with the Herb Pomeroy Band and, after he moved to LA, he recorded with Barney Kessel, Harold Land and Shelly Manne. In the 1960s he started to play as a freelancer and got his own group. His first recording was this great album Lookin' Good. It was his only recording under his own name. All selections on this LP were composed by Joe Gordon. He learned himself this composing skill a year earlier, so it is remarkable to listen to these new fresh Gordon compositions. The music sounds great and I think he could have developed to a great trumpet player if he didn't pass away at such a young age. The tune Terra Firma Lee was dedicated to his wife, who is a very earthy person, he explains. The tune is in the tradition of Duke Pearson's Jeannine, based on a modal scale and partly on regular chord changes. I like this one very much. Two tunes are waltzes: Non-Viennese Waltz Blues ( with an eight-bar interlude based on an ingenious riff ) and Marianne. The tune Co-Op Blues is titled that way as during solos each performer gains something more substantial than token assistance from the rest of the group.

I found this great LP some weeks ago at the Doctor Jazz Reunion in Wageningen ( Centre of the Netherlands) and it is a great addition to my collection. It seems to be reissued on CD, so try to find the music of this Young Lion avant-la-lettre.

Keep Swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
swingville/original jazz classics sampler = jean-luc ponty/open mind (lp) = horace silver quintet/you gotta take a little love = slide hampton/exodus = miles davis/bitches brew (2) = phil ogilvie rhythm kings/detroit jazz stage volume one (2) = steve grossman/in new york = good for what ails you/music of the medicine shows (2) = joe gordon/lookin' good (lp) = charles mingus/mingus at carnegie hall = harry arnold/with tony scott & quincy jones

Er wordt wel beweerd dat echte jazzmusici drugsproblemen hebben, of op zijn minst alcoholist zijn en altijd wel een periode in de gevangenis of een afkickkliniek gezeten hebben. Dit lijkt één van die hardnekkige vooroordelen die zijn grond vindt in de vijftiger jaren. Wel lijkt het alsof er relatief veel jazztrompettisten op jonge leeftijd overlijden; denk maar eens aan Bix Beiderbecke (28), Bubber Miley (29), Bunny Berigan (33), Fats Navarro (26), Clifford Brown (25), Sonny Berman (22), Freddy Webster (30), Booker Little (23) en Lee Morgan (33). Joe Gordon, een trompettist uit de west coast, hoort daar ook tussen te staan - hij overleed, 35 jaar jong, tijdens een brand in zijn huis, waarschijnlijk veroorzaakt door een brandende sigaret. Een paar weken geleden vond ik deze Contemporary LP van hem, getiteld Joe Gordon Lookin' Good ( The Trumpet & Compositions ), heruitgebracht door Original Jazz Classics ( OJC-174 ) ( S7579). Dit is de discografische informatie:

JOE GORDON QUINTET: Joe Gordon (ldr), Jimmy Woods (as), Joe Gordon (t), Dick Whittington (p), Jimmy Bond (b), Milton Turner (d)

Opgenomen Los Angeles 11, 12 en 18 juli 1961
1 - Terra Firma Irma - 07:42 (Joe Gordon) 2 - A Song For Richard - 05:02 (Joe Gordon) 3 - Non-Viennese Waltz Blues - 04:20 (Joe Gordon) 4 - You're The Only Girl In The Next World For Me - 04:30 (Joe Gordon) 5 - Co-op Blues - 05:55 (Joe Gordon) 6 - Mariana - 04:09 (Joe Gordon) 7 - Heleen - 04:00 (Joe Gordon) 7 - Diminishing - 05:40 (Joe Gordon)

Als Joe Gordon nu geleefd zou hebben zou hij ongetwijfeld behoord hebben tot de zgn. Young Lions, zoals Wynton Marsalis, Roy Hargrove, Terenche Blanchard, Nicholas Payton en Wallace Roney - een groep relatief jonge veel belovende trompettisten, die de jazz de komende jaren moeten helpen ontwikkelen. Joe Gordon staat niet op deze lijst vanwege zijn overlijden november 1963 . Geboren in Boston in 1928 studeerde hij trompet op het New England Conservatory en begon als beroeps te werken in 1947. Zijn eerste plaatopnamen vinden we in december 1951 met het Charlie Mariano Octet. In de vroege jaren vijftig speelde hij met Georgie Auld, Lionel Hampton, Jimmy Tyler, Charlie Parker, Don Redman en Art Blakey. In 1956 reisde hij met Dizzy Gillespie mee, zijn grote voorbeeld, op een tournee door het Midden Oosten. In de tweede helft van dit decenium vinden we hem in het Horace Silver Quintet, met de Herb Pomeroy Band en, nadat hij verhuisd was naar de westkust, maakte hij opnamen met Barney Kessel, Harold Land en Shelly Manne. Hij trad ook op met Thelonious Monk, wat hij ervaarde als iets heel bijzonders. In de jaren zestig werd hij freelancer en richtte zijn eigen groep op. dit leidde o.a. tot deze LP Lookin' Good, zijn eerste en laatste album onder eigen naam.Alle nummers op deze LP zijn gecomponeerd door Joe Gordon en dat is bijzonder als je je realiseert dat hij nog maar een jaartje met compneren bezig was. De muziek is veelbelovend en ik denk dat Joe Gordon tot één van de grote trompettist had kunnen uitgroeien. Het nummer Terra Firma Lee heeft hij genoemd naar zijn vrouw, die, zo legt hij uit, met beide benen op de grond staat. Het nummer lijkt op Duke Pearson's Jeannine, dat gekenmerkt wordt door veelvuldige akkoorden wisselingen. Ik vind het een schitterend nummer. Er staan ook twee walsen op: Non-Viennese Waltz Blues ( met een acht maten durend tussenstuk met een ingewikkelde riff) en het nummer Marianne. Het nummer Co-Op Blues is zo genoemd omdat tijdens de solo's de andere spelers zich niet beperken tot het aanvulen op de achtergrond, maar proberen iets toe te voegen aan de de bijdrage van de solist.

Ik vond deze geweldige LP een paar weken geleden op de Doctor Jazz Reunie in Wageningen en het is een mooie aanvulling voor mijn verzameling. Deze LP schijnt ook op CD verschenen te zijn, dus probeer de muziek van deze Young Lion avant-la-lettre maar eens te pakken te krijgen.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

swingville/original jazz classics sampler = jean-luc ponty/open mind (lp) = horace silver quintet/you gotta take a little love = slide hampton/exodus = miles davis/bitches brew (2) = phil ogilvie rhythm kings/detroit jazz stage volume one (2) = steve grossman/in new york = good for what ails you/music of the medicine shows (2) = joe gordon/lookin' good (lp) = charles mingus/mingus at carnegie hall = harry arnold/witht tony scott & quincy jones

Labels: gordon, joe gordon, lookin' good, looking good

Wednesday, May 16, 2007

Jean-Luc Ponty - Open Mind

I didn't had any record in my collection made by Jean-Luc Ponty. In my remembrance he was, in the mid 70s, when I started to discover jazz, one of the violin players together with Stephane Grappelli, Joe Venuti and Svend Asmussen, but for some reason I missed his career. Time to make up for it.
At the book fair at the market in Middelburg ( southwest part of the Netherlands) early in May, I found the Polydor LP Open Mind by Jean-Luc Ponty. In fact, the man had two LPs of this violin player. The instruments used: synthesizer, rhythm computer, violectra and effects preamp ( whatever may be), made me very suspicious and I finally chose for Open Mind as I found on the cover some names of well known jazz musicians like George Benson and Chick Corea present on some tracks.

Jean-Luc Ponty is born in September 1942 in France and studied violin and piano as a kid. He left school to study the violin at the Paris Conservatoire and became a classic violist. During this period he was introduced to jazz. In the early 1960s he founded his own quartet with René Urtreger, the French piano player, known as accompanist of great Americans like Miles Davis, Lester Young, Stan Getz, Chet Baker, Dexter Gordon and Johnny Griffin' ; musicians that toured Europe and needed accompanists. Jean-Luc Ponty recorded during the 1960s with Eddy Louiss, Daniel Humair, Wolfgang Dauner and Niels-Henning Ørsted Pedersen. In the 1970s jazz had changed - Miles Davis played jazz-rock and bands like Chick Coreas Return For Ever introduced instruments like electric pianos, Hohner Clavinets, Minimoogs and ARP Odyssey synthesizers. ( experts will recognize these instruments - for me they represent a music style I'm not really familiar with). Jean-Luc Ponty kept up with the new music and played with Frank Zappa and the Mahavishnu Orchestra. He had his own free-jazz group The Jean-Luc Ponty Experience. Ponty experimented with electronical effects on his violin and introduced the violectra, an electronic instument tuned an octave below the violin. During this period he made some interesting records with Svend Asmussen, Stephane Grappelli and Stuff Smith ( Violin Summit ) I have to find. I wonder if someone can help me with that !! In the 1980s he takes the accoustic violin again and creates electronical effects with a synthesizer. The Open Mind LP is from that period.

Jean-Luc Ponty is a very versatile violin player, creative and modernizing - he plays his instrument in all jazz styles from swing and bop to free jazz and jazz-rock. I listened to this LP with an Open Mind (! ) and to be honest - I liked it and it sounds as if it fits in the XXIth century popular music from today. It sounds rather ageless, relaxed with electronic effects that reminds me to New Age Music. It is not my piece of cake, but I'm not going to sell this record. I think it will find its plays in my collection.

To show you how this music sounds I love to share with you two film fragments. The first one is the tune Open Mind as played by Jean-Luc Ponty. It's on this album. The second fragment is a rather famous music clip, made by Louis Schwazberg titled Individual Choice, the name of another Jean-Luc Ponty album from the mid eighties. The music is, of course, played by Ponty and it shows how modern and timeless his music sounds nowadays.

Open Mind - Jean-Luc Ponty (1984)

Individual Choice - Jean-Luc Ponty. A film by Louis Schwazberg (1984)

I wonder if someone can help me finding the music of the Jean-Luc Ponty - Svend Asmussen - Stephane Grappelli - Stuff Smith LP Violin Summit.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
miles davis/complete vocalists sessions = art blakey jazz messengers/mosaic = blindfold test #23/...impossible (2) = six brown brothers/those moaning saxophones = j.j.johnson/the trombone master = freddie hubbard/red clay = helen merrill/clear out of this = ben webster-harry edison/complete sextet studio sessions (2) = blue note/the other side of blue note 1500 series (3lp) = jean-luc ponty/open mind (lp) = charlie parker/celestial bird (lp) = earl bostic/all his hits (lp)

Ik had geen enkele plaat van Jean-Luc Ponty in mijn verzameling. In mijn herinnering kende ik zijn naam wel midden jaren zeventig toen ik jazz ontdekte als één van de bekende jazzviolisten zoals Stephane Grappelli, Joe Venuti en Svend Asmussen maar om de één of andere reden heb ik stukken uit zijn carriere gemist. Tijd om dat maar eens recht te breien.

Op de jaarlijkse boekenmarkt op de markt in Middelburg, vond ik begin mei een Polydor LP Open Mind gespeeld door Jean-Luc Ponty. In feite had de man twee LPs staan van deze violist. De titels, de instrumenten, die genoemd werden op beide LP hoezen: synthesizer, rhythm computer, violectra en effects preamp ( watdatdanookmogezijn ) maakten me erg wantrouwend en ik koos uiteindelijk voor Open Mind omdat daarop ook bekende jazznamen stonden als George Benson en Chick Corea die op een aantal nummers meespeelden.

Jean-Luc Ponty is geboren in Frankrijk september 1942 en leerde als kind viool en piano spelen. Hij ging van school om op het Conservatorium van Parijs viool te studeren. In die periode leerde hij de jazz kennen. In de jaren zestig formeerde hij zijn eigen kwartet met daarin René Urtreger, een Franse pianist, een graag geziene begeleider voor Amerikaanse musici die Europa aan deden op hun tournees, zoals Miles Davis, Lester Young, Stan Getz, Chet Baker, Dexter Gordon en Johnny Griffin'. Jean-Luc Ponty nam platen op met Eddy Louiss, Daniel Humair, Wolfgang Dauner en Niels-Henning Ørsted Pedersen. In 1967 bezocht hij de Verenigde Staten, waar hij kennismaakte met de nieuwe muziek. Miles Davis speelde nu jazz-rock en groepen als Chick Corea's Return For Ever gingen instrumenten gebruken als de electrische piano, Hohner Clavinets, Minimoogs en ARP Odyssey synthesizers. ( experts zullen deze instrumenten wel herkennen - mij zegt het allemaal niet zoveel) Jean-Luc Ponty ging met zijn tijd mee en speelde enige tijd met Frank Zappa en het Mahavishnu Orchestra. Hij richtte zijn eigen free-jazz groep op, de Jean-Luc Ponty Experience. Ponty experimenteerde met electronische effecten op zijn viool en ontwierp de violectra, een soort van electronische viool, die een octaaf lager klinkt dan een normale. In deze periode maakte hij opnamen met Svend Asmussen, Stephane Grappelli en Stuff Smith ( Violin Summit ), die ik eens ergens moet zien te vinden - het lijkt me interessant deze mix van stijlen eens te horen. Misschien kan iemand me aan deze muziek helpen? In de jaren tachtig gaat hij zijn akoestische viool weer gebruiken en (ver)vormt het geluid met een synthezizer. Deze Open Mind LP is uit deze periode.

Jean-Luc Ponty blijkt een zeer ervaren violist, creatief en vooruitstrevend. Hij speelt moeitelos in allerlei stijlen, van swing en bop tot free jazz en jazz-rock. Ik luisterde naar de plaat met een Open Mind ( ! ) en om eerlijk te zijn - al dat wantrouwen tegen synthesizers en effects preams was niet nodig geweest en het klonk allemaal heel relaxed en modern; het past volgens mij nog prima in onze 21ste eeuw. Het heeft iets weg van New Age Muziek en klinkt, in mijn beleving, tijdloos. Hoewel het niet meteen de stijl is, waarvoor ik dagen tevoren voor de deur van Porgy en Bess lig, ga ik deze plaat zeker niet wegdoen - hij zal vast en zeker een plekje in mijn verzameling vinden.

Ik vond twee fragment waar je deze muziek kunt horen en zien. Het eerste is het titelstuk Open Mind gespeeld door Jean-Luc Ponty. Het tweede fragment is van een music-clip, gemaakt in 1984 door Louis Schwazberg getiteld Individual Choice, de naam van een ander album uit deze zelfde periode. De muziek, waarop de film gebasseerd is, is uiteraard van Jean-Luc Ponty. Luister maar eens hoe tijdloos en modern deze muziek klinkt.

Open Mind - Jean-Luc Ponty (1984)

Individual Choice - Jrean-Luc Ponty. A film by Louis Schwazberg (1984)

Het zou leuk zijn als iemand me kon helpen aan de muziek van de Jean-Luc Ponty - Stephane Grappelli - Svend Asmussen - Stuff Smith LP Violin Summit !!

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

miles davis/complete vocalists sessions = art blakey jazz messengers/mosaic = blindfold test #23/...impossible (2) = six brown brothers/those moaning saxophones = j.j.johnson/the trombone master = freddie hubbard/red clay = helen merrill/clear out of this = ben webster-harry edison/complete sextet studio sessions (2) = blue note/the other side of blue note 1500 series (3lp) = jean-luc ponty/open mind (lp) = charlie parker/celestial bird (lp) = earl bostic/all his hits (lp)

Labels: jean luc ponty, jean-luc ponty, open mind, ponty

Tuesday, May 15, 2007

The Brothers

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

There are a lot of Brothers In Jazz the title suggests. The Adderley Brothers ( Nat and Cannonball), The Brecker Brothers ( Michael and Randy), The Jacobs Brothers ( Ruud and Pim), The Heath Brothers ( Percy, Albert and Jimmy), The Beets Brothers ( Alexander, Marium and Peter) or the Mills Brothers (Herbert, Harry and Donald). But the real jazz fan will understand that the title The Brothers refers to The Four Borthers, a group of musicians in the Woody Herman Band. To these Brothers the nicely designed Prestige cover refers to.

The LP reads The Brothers and the names of Stan Getz -Zoot Sims - Al Cohn - Allen Eager and Brew Moore. (all in small letters) The record is Prestige LP 7022 ( reissued as OJC-008 ). The record contains two sessions of different groups. The A-side has the April 1949 session with Stan Getz and his Four Brothers ( = Stan Getz Five Brothers ) and the B-side is a September 1958 session with Zoot Sims and Al Cohn (= Zoot Sims Sextet ). Today I will concentrate on the first session: This is the discographical information:

Al Cohn, Allen Eager, Brew Moore, Zoot Sims (ts) Stan Getz (ts, bars) Walter Bishop Jr. (p) Gene Ramey (b) Charlie Perry (d) Gerry Mulligan (arr)
Recorded NYC, April 8, 1949
JRC16 - Battleground
JRC17 - Four and One Moore
JRC18C - Five Brothers
JRC19B - Battle of the Saxes

Around 1946-1947 Woody Herman had to make a choice with his band. His band was broken. Times were diffficult - bands had earned a lot of money just after the war, but now there was less money in economy and a lot of bands had to be broke up. There was also another choice to make - swing or bebop ( the new music style ). I felt, said Herman about regrouping is band, I have to do something productive that I really like. He had heard a Los Angeles Band led by Tommy Di Carlo who had four tenor saxophones line-up in front of the band. These four men where Stan Getz, Jimmy Giuffre, Zoot Sims and Herbie Steward. The sound of these four saxes was described as very special - It sounds like syrup, Jimmy Giuffre must have said. Hermans started a rehearsal group and it sounded great. The four saxophone players, all followers of the fluffy sound of Lester Young, should become known as the Four Brothers, after a 1947 Jimmy Giuffre composition for the Woody Herman band. The members of the Four Brothers were not always the same: One of the members was Serge Chaloff, a great baritone saxophone player. Stan Getz was the man who played the main melody line and Serge Chaloff shadowed him an octave below. The two other brothers sandwiched in between. This session was made in 1949 when Stan Getz had already left the Woody Herman Band as he felt he didn't got enough room to develop as a solo instrumentalist. His first appearance as a free man was with Terry Gibbs New Jazz Pirates where he is to be heard in some great solos. The Stan Getz Five Brothers session ( the record reads Stan Getz and his Four Brothers) is the first recording under his own name but in fact there were only three original Brothers in this line-up Zoot Sims, Stan Getz and Al Cohn, who had replaced Herbie Steward. The other two tenor sax players Allen Eager and Brew Moore had never played as a Brother. Regular readers of my blog know that I love the presence on this LP of a young Brew Moore, who is one of my favorites. Although this LP seems to be two individual session, it is now clear why the second side contains Zoot Sims and Al Cohn - as being members of the original Brothers too.
It is very difficult to find film fragments for this period. I found a fragment of a concert of the Woody Herman Band with a young Stan Getz on tenor saxophone: Caledonia

Some early records of these artists (up to 1955) in my collection:

jazz in history III/stan getz-wardell gray-coleman hawkins-ben webster
stan getz/opus de bop
legendary years/vol 6-stan getz-james moody-zoot sims
stan getz/lady in red
stan getz/the complete roost recordings
johnny smith-stan getz/moonlight in vermont
stan getz/1953
dizzy gillespie-stan getz/diz and getz
stan getz/best of the west coast sessions
four brothers/together again
jimmy giuffre/four brothers
zoot sims/tenorly
zoot sims/the complete 1944-1954 small group sessions vol. 3 1952-1953c
huck wayne-brew moore-zoot sims/tasty pudding

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
wayne shorter/schizophrenia = sonny rollins/volume one = jay jay johnson/birdlanders = art farmer-donald byrd/two trumpets = michiel borstlap/gramercy park (3) = sons of the desert/the big bamboo = luperce miranda/1971 = lou donaldson/gravy train = the brothers/prestige LP 7022

Er zijn in de jazzwereld een heleboel associaties met de titel The Brothers te bedenken zoals de titel suggereert. Wat te denken van The Adderley Brothers ( Nat en Cannonball), The Brecker Brothers ( Michael en Randy), The Jacobs Brothers ( Ruud en Pim) , The Heath Brothers ( Percy, Albert en Jimmy), The Beets Brothers ( Alexander, Marius en Peter) en The Mills Brothers (Herbert, Harry en Donald). Maar de echte jazzfanaat weet uiteraard dat het hier gaat over de Four Borthers, een groep muzikanten uit de Woody Herman band. Het zijn deze Brothers waar de schitterend ontworpen Prestige hoes naar refereert.

Op de LP staat The Brothers en de namen van Stan Getz -Zoot Sims - Al Cohn - Allen Eager en Brew Moore (alles in kleine letters). De plaat is een Prestige LP 7022 ( heruitgebracht als OJC-008 ). De plaat bevat twee opnamesessies, die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken hebben. De A-kant bevat een opnamesessie van april 1949 van Stan Getz and his Four Brothers ( = Stan Getz Five Brothers ) en de andere kant is een opname uit september 1958 van Zoot Sims en Al Cohn (= Zoot Sims Sextet ). Vandaag concentreer ik me op die eerste sessie. Dit is de discografische informatie:

Al Cohn, Allen Eager, Brew Moore, Zoot Sims (ts) Stan Getz (ts, bars) Walter Bishop Jr. (p) Gene Ramey (b) Charlie Perry (d) Gerry Mulligan (arr)
Recorded NYC, April 8, 1949
JRC16 - Battleground
JRC17 - Four and One Moore
JRC18C - Five Brothers
JRC19B - Battle of the Saxes

Rond 1946-1947 stond Woody Herman met zijn band op een beslissend keerpunt in zijn leven. De band was opgeheven; na de oorlog was er weer volop belangstelling voor zulke grote orkesten, maar nu het economisch minder ging bleef het publiek weg. En er speelde natuurlijk nog een ander probleem: blijft het Swing of wordt het Be-Bop, de nieuwe muziekstroming in de jazz. Ik voel, heeft Woody Herman gezegd, dat dat wat ik nu ga doen heel productief zal zijn. Hij had in Los Angeles ( in Pete Pontrelli's Spanish Ballroom) de band van Tommy Di Carlo gehoord, die vier saxen in de voorste linie had opgsteld: Stan Getz, Jimmy Giuffre, Zoot Sims en Herbie Steward. Het geluid dat deze vier musici voortbrachten werd als heel bijzonder omschreven. 't Lijkt op stroop, schijnt Jimmy Giuffre gezegd te hebben. Er werden repetities georganiseerd en het klonk goed; de vier musici, allen navolgers van Lester Young's lyrische saxspel, werden de zgn. Four Brothers. De naam kwam van een compositie van Jimmy Giuffre uit 1947, die zo heette. De leden van de Four Brothers wisselden nog al eens - Serge Chaloff was met zijn baritonsaxofoon één van die opvallende leden. In de praktijk betekende dat, dat Stan Getz melodielijnen voor zijn rekening nam en Serge ging er met zijn baritone een octaaf onderzitten en de andere twee Brothers fietsten daar tussendoor. Deze opnamesessie werd gemaakt in 1949 toen Stan Getz al weg was bij Woody Herman. Hij had het gevoel als solist weinig ruimte te krijgen. Zijn eerste opnamen na het vertrek waren met Terry Gibbs New Jazz Pirates waar hij liet horen een geweldig solist te zijn. De opnamen met The Stan Getz Five Brothers ( de plaat noemt ze Stan Getz and his Four Brothers) is zijn eerste opname onder eigen naam. Eigenlijk waren er maar drie Brothers aanwezig: Zoot Sims, Stan Getz en Al Cohn . De andere twee tenorspelers, Allen Eager en Brew Moore hadden daar nooit bij gehoord. Iedereen die mijn blogs regelmatig volgt weet dat ik blij ben met deze vroege opnamen van Brew Moore, die één van mijn favorieten is. Misschien is het nu ook wat duidelijker wat de tweede sessie op deze plaat met The Brothers te maken heeft: Zoot Sims en Al Cohn waren immers ook Brothers.
Er zijn geen filmfragmenten van deze Brothers bekend en daarom heb ik een stukje geselecteerd van de Woody Herman band waarbij een jonge Stan Getz op tenor soleert. Veel plezier er mee.

Enkele vroege opnamen (tot 1955) van de genoemde musici, te vinden in mijn verzameling:

jazz in history III/stan getz-wardell gray-coleman hawkins-ben webster
stan getz/opus de bop
legendary years/vol 6-stan getz-james moody-zoot sims
stan getz/lady in red
stan getz/the complete roost recordings
johnny smith-stan getz/moonlight in vermont
stan getz/1953
dizzy gillespie-stan getz/diz and getz
stan getz/best of the west coast sessions
four brothers/together again
jimmy giuffre/four brothers
zoot sims/tenorly
zoot sims/the complete 1944-1954 small group sessions vol. 3 1952-1953
chuck wayne-brew moore-zoot sims/tasty pudding

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
wayne shorter/schizophrenia = sonny rollins/volume one = jay jay johnson/birdlanders = art farmer-donald byrd/two trumpets = michiel borstlap/gramercy park (3) = sons of the desert/the big bamboo = luperce miranda/1971 = lou donaldson/gravy train = the brothers/prestige LP 7022

Labels: al cohn, brothers, cohn, getz, sims, stan getz, the brothers, zoot sims

Monday, May 14, 2007

Charlie Byrd - Latin Byrd

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

I think I have to tell my psychiatrist - some weeks ago I bought myself a copy of the great Milestone 2LP set Charlie Byrd - Latin Byrd; two LPs I sold twenty years ago when I believed that CDs were the new standard and LPs were finished. Now I know better - this compilation 2LP contains the best tracks Charlie Byrd ever made !!

Charlie Byrd was born in 1925 and started to study the guitar as a child. While in France, as a soldier due to World War II, he played with Django Reinhardt, his great youth idol. When the war was over he became a concert guitar player, as there were but few opportunities to play jazz guitar in a professional way. He studied classical guitar with Andres Segovia, the same classical master on the guitar that was an idol of Oscar Aleman. Charlie Byrd developed the technique of playing classical guitar for jazz and popular music and late 1950s he played again jazz in his trio and recorded with Woody Herman. In 1961 the US State Department sent him out as a musical ambassador to South America and when he returned he introduced the new rhythms of the bossa nova to the new world. He made a famous album with Stan Getz that became the start of the bossa nova hype in jazz. I wrote in a previous blog about Bola Sete, another guitar player that became famous playing the new Brazilian rhythms. Stan Getz started to make records with Jobim and Astrud Gilberto - Charlie Byrd made some great albums with his unamplified guitar playing, like Latin Impressions and Charlie Byrd's Bossa Nova. These two albums are to be found on this compilation 2LP.

Charlie Byrd is not the inventor of the bossa nova. Some say that in the early 1950s the Brazilian guitar player Laurindo Almeida incorporated Brazilian sambas in his jazz duets with Bud Shank. They recorded the results who found their way to Brazil, where local musicians developed it to the bossa nova style - never mind; the bossa nova as a new style in jazz was a great hype around the 1960s as you can hear on this great 2LP.
I'm not going to tell my psychiatrist - I guess; I'm affraid that he wants my copy.

I love to share with you a fragment of a concert with the Charlie Byrd Trio ( Charlie Byrd - Joe Byrd - Chuck Redd in New Orleans ) and a fragment of one of Charlie Byrds most famous tunes Felicidad in a tribute to Charlie Byrd by The Five Guitars (Paul Bollenback, Royce Campbell, Tony Gil, Donato Soviero, Rick Whitehead) including the original Charlie Byrd rhythm section (Keter Betts and Bill Reichenbach). A great tribute; Enjoy it.

Semilar records of this artist in my collection:

Laurindo Almeida-Charlie Byrd/Latin odyssey // tango
Charlie Byrd-Annapolis Brass Quintet
Charlie Byrd/Byrd-lore (2)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
jimmy smith/the sounds of ... = horace silver quintet/finger poppin' = deaf quartle jazz band/streetwise = jimmy smith/the uncredible jimmy smith = king oliver/off the record - the complete 1923 jazz band recordings (2) = jazz behind the dikes-2 = laurindo almeida-bud shank/baa too kee = the brothers/prestige LP7022 = sonny stitt/stitt's blues - the bebop recordings cd 2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ik denk dat ik het moet opbiechten bij mijn psychiater: Een paar weken geleden kocht ik de dubbel LP Charlie Byrd - Latin Byrd, uitgebracht op Milestones, die ik ooit twintig jaar geleden had verkocht, omdat ik toen meende dat de CD de nieuwe standaard werd en de LP ouderwets en zo snel mogelijk vergeten moest worden. Ik denk daar nu anders over - deze dubbel LP bevat misschien wel de beste nummers die Charlie Byrd ooit maakte.

Charlie Byrd werd geboren in 1925 en leerde als kind gitaar spelen. Toen hij tijdens de Tweede Wereldoorlog als soldaat in Frankrijk terecht kwam speelde hij met zijn idool Django Reinhardt. Na de oorlog was er maar weinig werk voor professionele jazzgitaristen, dus volgde Charlie Byrd een klassieke opleiding bij o.a. Andres Segovia, de beroemde klassieke gitarist ( die ook door Oscar Aleman geroemd werd) en werd klassiek concertgitarist. In de jaren vijftig ontwikkelde hij de techniek van het klassieke gitaarspel, zodat het bruikbaar werd in de jazz en populaire muziek. Eind jaren vijftig nam hij weer met zijn eigen jazz trio op en maakte platen met Woody Herman. Op uitnodiging van de Amerikaanse regering maakte hij als muzikale ambassadeur een rondreis door Zuid Amerika waar hij nieuwe ritmes en harmonieën ontdekte en mee terug bracht. Samen met Stan Getz maakte hij de eerste bossa nova LP., die zoveel succes had dat een nieuwe rage geboren was: de bossa nova. Stan Getz ging opnamen maken met Jobim en Astrud Gilberto en Charlie Byrd maakte op zijn onversterkte gitaar een aantal beroemd geworden albums zoals Latin Impressions en Charlie Byrd's Bossa Nova. Nummers van deze twee albums zijn terug te vinden op deze verzamel dubbel LP.

Charlie Byrd is niert de uitvinder van de bossa nova al wordt dat wel eens beweerd. Laurindo Almeida, de Braziliaanse gitarist, verwerkte begin jaren vijftig in zijn opnamen met Bud Shank samba's door zijn solos en toen deze LPs in Brazilie terecht kwamen pakten plaatselijke musici deze nieuwe klanken op. Zeker is dat de bossa nova een grote rage werd - ik heb in een eerdere blog dat al iets verteld m.b.t. Bola Sete.
Ik denk, achteraf bekeken, dat ik maar niks vertel aan mijn psychiater; anders gaat hij er misschien met mijn Latin Byrd vandoor.

Ik vond twee fragmenten die ik graag wil laten zien en horen. Het eerste is het Charlie Byrd Trio ( Charlie Byrd - Joe Byrd - Chuck Redd ) opgenomen in New Orleans en het tweede is het beroemde nummer van Charlie Byrd Felicidad gespeeld als een eerbetoon aan de grote meester door The Five Guitars (Paul Bollenback, Royce Campbell, Tony Gil, Donato Soviero, Rick Whitehead) met hulp van Charlie Byrd's originele ritme begeleiding: Keter Betts en Bill Reichenbach. Een prachtig eerbetoon aan de Latin Byrd.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

laurindo Almeida-Charlie Byrd/Latin Odyssey // tango
Charlie Byrd-Annapolis Brass Quintet
Charlie Byrd/Byrd-lore (2)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

jimmy smith/the sounds of ... = horace silver quintet/finger poppin' = deaf quartle jazz band/streetwise = jimmy smith/the uncredible jimmy smith = king oliver/off the record - the complete 1923 jazz band recordings (2) = jazz behind the dikes-2 = laurindo almeida-bud shank/baa too kee = the brothers/prestige LP7022 = sonny stitt/stitt's blues - the bebop recordings cd 2

Labels: byrd, charlie byrd, latin byrd

Sunday, May 13, 2007

Frank Koulen as leader of the street parade

The New Orleans street parade is one of the earliest examples in jazz history and might be one of the last surviving traditions still visible in the streets in 2007. The city is famous for his festivals, his foods and, especially, its music. At Mardi Grass groups of youngsters with drums and brass instruments weaked around the streets making their music, looking to confront other gangs in a show of strength.

Jazzcrackers ( 1981)

Nowadays the street parade is one of the elements that is part of festivities in cities, all over the world, where unsuspecting customers uninvited become part of the music. These bands, most groups of friends, gathered especially for this occasion, play a kind of carnaval music that is said to be a kind of dixieland. The repertoire is easy - tunes like Oh When The Saints, Just A Little While To Stay, Milenberg Joy or I'm Walking are to be heard, but also local hits like Brabantse Nachten .... and Er Staat Een Paard In De Gang ( popular tunes for the soutern part of the Netherlands).

Frank Koulen, known as De Neger, came to the Netherlands as one of the soldiers that liberated the southwest part of the Netherlands and found here his great love. He married and became a well known citizen of Terneuzen ( south west part of the Netherlands), where he founded a lunch room in the Noordstraat 50 years ago, named Porgy en Bess. Last month this anniverary was celebrated.

Frank started a tradition of jazz music in Terneuzen. During the last 50 years the lunch room Porgy en Bess became a well known jazz club. Frank started to organize street parades. The first one was in 1967. Frank in front of the band, leading the musicians along the inner city, from café to café, but also visiting homes for the eldery. These street parades, organised by De Neger are still remembered in Terneuzen and, starting in 1973, these parades became part of the Schelde Jazz Festival, this year held from the 31th of May up to the 3rd of June.

Frank died in 1986, but his music survived and, especially the elder people, will remember Frank as the leader of the band, the man of the street parade. Thanks to Louis van der H., compiler of the TerneuzenStad website I can show you a compilation of these street parades as organized in Terneuzen with Frank Koulen in front of the band !! Enjoy it.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
hot women/exotic & spicy = the georgians/1922-23 = benny goodman-edmond hall/steamin' and beanin' (2) = fats navarro-tadd dameron/complete blue note and capitol recordings (2) = andré popp o/delirium in hi-fi = lee konitz trio/oleo = hit of the week/the complete five minute records - disc one 1931 = dexter gordon/soy califa ea (2) = pete fountain/do you know what it means to miss new orleans (2) = jazztime u.s.a./the best of bob thiele's classic jam sessions of the1950s (2) (LP) = canhotinho/interpreta waldir azevedo

De New Orleans street parade is één van de oudste voorbeelden uit de jazzgeschiedenis en wellicht ook de langstvoortlevende traditie, die nog steeds zichtbaar is in de winkelcentra anno 2007. New Orleans is bekend geworden voor zijn feesten, zijn eten en zijn muziek. Op Mardi Grass, zeg maar rond carnaval, trokken groepen jongeren met slag- en blaasinstrumenten door de straten om met elkaar te rivaliseren en uit te maken welke groep het beste was.

Jazzcrackers 1981

Tegenwoordig is de streetparade verworden tot één van de onderdelen die onlosmakelijk verbonden zijn aan festivals of feesten in de stad. Niets vermoedende klanten in winkelcentra worden ongewild geconfronteerd met de muziek. Deze loopbands, zoals ze rond carnaval genoemd worden, zijn vaak vriendengroepen, die speciaal voor deze gebeurtenissen samen komen om te spelen. Ze spelen een soort muziek, die de naam dixieland gegeven wordt; het repertoire bevat de geijkte numers als Oh When The Saints, Just A Little While To Stay, Milenberg Joy of I'm Walking, afgewisseld met populaire carnavalhits als Brabantse Nachten .... of Er Staat Een Paard In De Gang - wat er gespeeld wordt is niet zo belangrijk.

Frank Koulen, beter bekend als De Neger, kwam vanuit Suriname naar Nederland als soldaat in het bevrijdingsleger en bleef in Terneuzen plakken. Hij trouwde hier en startte 50 jaar geleden een lunchroom in de Noordstraat, Porgy en Bess. Afgelopen maand werd dit jubileum uitgebreid gevierd - het zal u niet ontgaan zijn.

Frank bracht de jazzmuziek naar Terneuzen. De laatste 50 jaar veranderde Porgy en Bess van lunchroom tot jazzpodium, de huiskamer van de jazz. Frank begon street parades te organiseren - de eerste vond plaats in 1967. Met Frank voorop, carnavalask verkleed, trok de band door de binnenstad van café naar café, maar bezocht ook het bejaardentehuis. Deze streetparades leidden in 1973 tot het Schelde Jazz Festival, dat dit jaar gehouden wordt van 31 mei tot en met 3 juni.

Frank overleed in 1986, maar zijn geest overleefde en vooral de wat ouderen zullen De Neger herinneren als de bont uitgedoste bandleider, aan de kop van de band. Dankzij Louis van der H., samensteller van de website TerneuzenStad mag ik een film laten zien met oude beelden van deze Terneuzense streetparades met Frank, de Neger, bont uitgedost, als aanvoerder van de band. Veel plezier ermee.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

hot women/exotic & spicy = the georgians/1922-23 = benny goodman-edmond hall/steamin' and beanin' (2) = fats navarro-tadd dameron/complete blue note and capitol recordings (2) = andré popp o/delirium in hi-fi = lee konitz trio/oleo = hit of the week/the complete five minute records - disc one 1931 = dexter gordon/soy califa ea (2) = pete fountain/do you know what it means to miss new orleans (2) = jazztime u.s.a./the best of bob thiele's classic jam sessions of the1950s (2) (LP) = canhotinho/interpreta waldir azevedo

Labels: frank koulen, koulen, porgy en bess, terneuzen

Saturday, May 12, 2007

Les Primitifs du Futur

Last week the First International Ukulele Festival took place in Bersele, a little place between Ghent and Antwerp ( in Belgium). One of the groups on stage was the Ukulélé Club de Paris. Several members of that band are also members of the Les Primitifs du Futur.
I'm very proud that I can introduce you to this band and their last CD titled World Musette.

Playing this new album is like the sun peeping behind the clouds on a rainy day ( like today). This is sunny music - this is fun !!. The band, directed by Dominic Cravic plays 15 tunes - valses, musettes and jazzy tunes. The instruments used are accordeon, guitar, banjo, ukulele, mandoline, saxes (from soprano up to bass-sax), clarinets (also the bass-clarinet), vibes, scie musicale (= musical saw), violin and some members sing.

The members of the basic band that play on this album are Dominique Cravic, who sings and plays the guitar - Daniel Huck. He plays saxes and sings scat vocal - Robert Crumb, know as illustrator (he made the drawings for this album), he plays the mandoline - Daniel Colin; he is on bandoneon and accordeon - Fabienne Dondard plays the accordeon too - Fay Lovsky; she plays ukulele and musical saw ( or scie musicale in French) and Jean Michel Davis on xylophone and percussion. A lot of guest musicians play on several of the other tunes.

There are three musicians from the basic band that I am familiar with. Of course Fay Lovsky. She is a well known singer in The Netherlands and made a lot of records. We saw her in concert some years ago at the Schouwburg in Middelburg ( south west part of the Netherlands) where she performed her program Eigen Weg. Fay Lovsky sings, plays all kinds of instruments, like guitar, ukulele, violin, bass, vibes, mellotron, marimba, ocarina and became famous with the theremin, a kind of electronic instrument. And of course, as you could expect from a singer - she sings. The second one is Daniel Huck. We heard him as a member of the Le Petit Jazzband de Mr. Morel at a concert in the Chassé theatre in Breda ( southern part of the Netherlands) May 1998. He was also a member of the now legendary bands as Charquet et Co and the Orpheon Celesta and numerous other French traditional bands. The third one is Robert Crumb, I never heard him playing live on stage, but he is known for his drawings and a true ambassador of good music. He has his own band, the Cheap Suit Serenaders.
About this style of music you shouldn't talk to much - just hear it and .... enjoy it. I found two fragments of tunes both available on this great production. The first one is titled La Java Viennoise and the second one Portrait d' un 78 Tard.

La Java Viennoise - Les Primitifs du Futur

Portrait d'un 78 tard - Les Primitifs du Futur

These are the records of the bands named as they are in my collection. I haven't checked if Daniel Huck is playing on each of the records of the three French bands:

Fay Lovsky: et la bande.dessinée/numbers = & la bande dessinée = cinema = confetti = eigen weg = sound on sound
Le Petit Jazzband de Mr. Morel/Au Petit Journal Saint Michel = delta bound = farewell blues
Charquet & Co/avec daniel barda = crazy quilt = everybody stomp = jungle jamboree = live at the joseph lam jazz club = moulin a café =
Orpheon Celesta/anoulanouba = c'est pas d'la tarte = c'est pas d'la tarte = gare de lyon = idees noires = live opgenomen in de joseph lam jazz club (cassette) = sesame song = shim me sha wabble
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/chasin' rainbows = hot tunes = singing in the bathtub

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
alex welsh/dixieland party = bebop/jazz in paris = thelonious monk-john coltrane/complete live at the five spot = mulgrew miller trio/from day to day = paquito d'rivera/tico tico = stan kenton and his orchestra/volume two = natalie lamb-peruna jazzmen/1979 = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = harry reser/banjo king (2) = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro = andrew hill/compulsion= les primitifs du futur/world musette = dave apollon/the man with the mandolin = chet baker/chet baker sings - it could happen to you ( riverside lp)

Vorig weekend vond het Eerste Internationale Ukulele Festival plaats in het Belgisch Bersele, een plaatsje gelegen tusen Gent en Antwerpen. Eén van de optredende groepen was de Ukulélé Club de Paris. Verschillende leden van deze band zijn ook lid van Les Primitifs du Futur.
Ik vind het dan ook leuk vandaag de nieuwste CD van deze groep te introduceren, getiteld World Musette.

Als je deze CD opzet voelt het alsof de zon van achter de wolken tevoorschijn komt op een sombere regenachtige dag (als vandaag); Dit is zonnige muziek, vrolijk en met veel plezier gespeeld. De band, onderleiding van Dominic Cravic speelt 15 nummers, meest walsen, musettes en jazz-achtige stukjes. Ze gebruiken daarvoor een keur aan instrumenten zoals de accordion, gitaar, banjo, ukulele, mandoline, saxen (van sopraan tot de bas-sax), klarinet ( de gewone en de basklarinet), vibrafoon, de scie musicale (= zingende zaag) ), viool en een aantal leden zingt

Wie spelen er zoal op deze plaat? Het basisorkest bestaat uit Dominique Cravic, die zingt en gitaar speelt - Daniel Huck. Hij speelt saxofoon en zingt scat -Robert Crumb, bekend van zijn tekeningen ( hij is ook verantwoordelijk voor de tekeningen op en in deze CD) speelt de mandoline. - Daniel Colin is te horen op bandoneon en accordion - Fabienne Dondard speelt ook accordion - Fay Lovsky speelt ukulele en de zingende zaag en Jean Michel Davis is te horen op slagwerk en xylofoon. Op de plaat zelf spelen nog vele andere musici mee als gast.

Er zijn drie musici in deze basisband, die ik al wat beter ken. Natuurlijk onze eigen Fay Lovsky. Ze maakte in Nederland heel veel platen met haar La Bande Dessinée. We zagen haar een paar jaar geleden optreden in de Schouwburg in Middelburg met haar programma Eigen Weg. Fay Lovsky zingt en speelt een heel scala aan instrumenten, zoals de gitaar, ukulele, viool, bas, vibrafoon, mellotrone, marimba, ocarina en de Theremin,een soort electronisch instrument waarmee ze bekend geworden is. En natuurlijk doet ze wat je van een zangeres verwachten kunt: ze zingt. De tweede is Daniel Huck. We hoorden hem als lid van de Le Petit Jazzband de Mr. Morel tijdens een concert in het Chassé theater in Breda in mei 1998. Hij speelde ook mee in de nu legendarische bands Charquet et Co en de Orpheon Celesta en in andere traditionele jazz bands in Frankrijk. De derde bekende voor mij is Robert Crumb, Ik heb hem nooit live horen spelen, die bekend is door zijn herkenbare tekeningen en een echte ambassadeur is van goede muziek. Hij heeft ook een eigen band, The Cheap Suit Serenaders.
Je kunt urenlang vertellen over deze muziek maar dat moet je niet doen; je moet er gewoon van genieten. Ik vond twee fragmenten van optredens van deze Les Primitifs du Futur waarin ze twee nummers van deze CD vertolken. Het eerste fragment is La Java Viennoise en het tweede Portrait d' un 78 Tard. Geniet er van !!

La Java Viennoise - Les Primitifs du Futur

Portrait d'un 78 tard - Les Primitifs du Futur

Dit zijn de platen van de bands die ik in mijn verzameling heb en genoemd in mijn web log. Ik heb niet nagegaan of bijv. Daniel Huck op alle platen van de drie Franse bands meespeelt. :

Fay Lovsky: et la bande.dessinée/numbers = & la bande dessinée = cinema = confetti = eigen weg = sound on sound
Le Petit Jazzband de Mr. Morel/Au Petit Journal Saint Michel = delta bound = farewell blues
Charquet & Co/avec daniel barda = crazy quilt = everybody stomp = jungle jamboree = live at the joseph lam jazz club = moulin a café =
Orpheon Celesta/anoulanouba = c'est pas d'la tarte = c'est pas d'la tarte = gare de lyon = idees noires = live opgenomen in de joseph lam jazz club (cassette) = sesame song = shim me sha wabble
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/chasin' rainbows = hot tunes = singing in the bathtub

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
alex welsh/dixieland party = bebop/jazz in paris = thelonious monk-john coltrane/complete live at the five spot = mulgrew miller trio/from day to day = paquito d'rivera/tico tico = stan kenton and his orchestra/volume two = natalie lamb-peruna jazzmen/1979 = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = harry reser/banjo king (2) = moacyr luz-agua de moringo/aseducao carioca do poeta brasileiro = andrew hill/compulsion = les primitifs du futur/world musette = dave apollon/the man with the mandolin = chet baker/chet baker sings - it could happen to you ( riverside lp)

Labels: les primitifs du futur, world musette

Friday, May 11, 2007

Brew Moore Fantasy

A half year ago I told you in this daily Keep swinging web log that I found a Brew Moore LP on the Vocalion label. That LP happened to be a 1964 reissue of a 1956 Fantasy album. It was Brew Moore's first Fantasy album. Some weeks ago I found his second one ( Fantasy OJC-049) !!

Brew Moore is, for a lot of jazz collectors, a near mythical figure. I told about that in a previously Brew Moore contribution. Around 1955 he lived at the West Coast of the States in San Francisco, not the best place for a jazz musician without work. If he had lived in LA he might have found work at the film studios. Now, in San Francisco he only could jam in places like The Cellar and The Tropics where he played with Harold Wylie on tenor, Dickie Mills a trumpet player, Johnny Marabuto at the keys, bass player Max Hartstein and drummer Gus Gustafson.

Their first Fantasy record was recorded August 1955 and early1956 and now in my collection as Vocalion LAE 564 The second Fantasy album, Brew made some more Fantasy recordings as a sidemen with Cal Tjader, has six tunes. One of the tunes, Dues Blues, features Cal Tjader.

The discographical info for this Dues Blues tune is:

Brew Moore (ts) Cal Tjader (vib) Vince Guaraldi (p) Dean Reilly (b) Bobby White (d) University College Of Los Angeles,

Recorded in Los Angeles, CA, January, 1958

The other five tracks were made three month earlier and contains his regular quintet with the two tenor saxes in the front line:

Brew Moore, Harold Wylie (ts) John Marabuto (p) John Mosher (b) John Markham (d)

Recorded San Francisco, CA, 5th November 1957

The tunes are: Edison's Lamp - Nancy - Rhode Island Red - Marna Moves - Pat's Batch

The recording session was made on the 5th of November 1957, election day. Although election day, in California and other US states, means that it is not allowed to sell alcohol. two cases of ale were in the studio at hand. Some names of the tunes have a liitle story, according to the liner notes: Nancy With The Laughing Face is of course a standard jazz tune, but, no coincidence I guess, Nancy was also the name of Brew Moore's wife - Rhode Island Red was named after a character on a West Coast children program Fireman Frank and John Marabuto's youngest kid loved to see that program - Marna Loves was named after Brew's daughter - Pat's Batch refers to Patrick Henry, a popular disc jockey.

You can imagine how it felt to find this great Brew Moore Fantasy recording -it felt ......... indeed ... fantastic !!

Semilar records of this artist in my collection:

Brew Moore quartet/I Should Care
Brew Moore/No More Brew
Brew Moore/Quartet & Quintet
Brew Moore/Svingtet 14
and ...... chuck wayne-brew moore-zoot sims/tasty pudding = bebop/in the beginning ... bebop = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 04 = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 05 = jules deelder/deelder draait = fantasy/original jazz classics sampler = rca victor-jazz the first half century-the 20s-60s/the 60s = cal tjader/latin kick

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
charlie parker-machito o/the latin bird = greg osby 4/downloads volume I - II = herbie hancock/takin' off (lp) = lou donaldson/lush life = brew moore/fantasy 3264 (lp) = philip catherine/summer night = dexter gordon/our man in paris (lp)

Een half jaar geleden vertelde ik in mijn dagelijkse Keep swinging web log dat ik een Brew Moore LP had gevonden op het Vocalion label. Die LP bleek een heruitgave uit 1964 te zijn van een Fantasy album uit 1956. Het was Brew Moore's eerste Fantasy album. Een paar weken geleden vond ik zijn tweede Fantasy album ( Fantasy OJC-049) !!

Brew Moore is, voor een heleboel jazzverzamelaars, nog steeds een haast mythisch figuur. Ik heb het daar over gehad in een eerdere Brew Moore bijdrage. Rond 1955 woonde Brew aan de westkust van Amerika in San Francisco, nu niet bepaald de plaats waar baantjes voor musici voor het oprapen lagen; dan had hij beter in LA kunnen wonen waar de filmstudios altijd wel muzikanten konden gebruiken. In San Francisco speelde hij in clubs als The Cellar en The Tropics waar hij een vast groepje musici om zich heen verzameld had, zoals Harold Wylie, die ook tenor speelde, Dickie Mills een trompettist, Johnny Marabuto pianist, bassist Max Hartstein en drummer Gus Gustafson.

Hun eerste Fantasy record werd opgenomen in August 1955 en begin 1956 en heb ik dus sinds een half jaar als Vocalion LAE 564 in mijn verzameling. De tweede Fantasy plaat, Brew speelde wel als sideman mee op een aantal Cal Tjader Fantasy albums, bevat zes titels. Pp één van die titels, Dues Blues, speelt Cal Tjader mee.

De discographische informatie voor Dues Blues is:

Brew Moore (ts) Cal Tjader (vib) Vince Guaraldi (p) Dean Reilly (b) Bobby White (d) University College Of Los Angeles,

Opgenomen in Los Angeles, CA, januari 1958

De andere vijf nummers werden drie maanden eerder opgenomen en bevatten zijn reguliere quintet met twee tenorsaxen in de frontlinies:

Brew Moore, Harold Wylie (ts) John Marabuto (p) John Mosher (b) John Markham (d)

Opgenomen in San Francisco, CA, 5 november 1957

De titels zijn: Edison's Lamp - Nancy - Rhode Island Red - Marna Moves - Pat's Batch

Deze opnamen werden gemaakt op 5 november 1957, de dag van de verkiezingen. Op een verkiezingsdag mag er geen alcohol verkocht worden in Californië, maar desondanks stonden er twee kratten bier in de studio. Een aantal titels worden op de hoes verklaard: Nancy With The Laughing Face is natuurlijk een standard, maar, niet toevallig, Bréw's echtgenote heette ook Nancy; - Rhode Island Red werd genoemd naar een karakter uit een televisieprogramma voor kinderen met daarin Fireman Frank, brandweerman Frank en John Marabuto's jongste kind was daar een fan van; - Marna Loves werd genoemd naar Brew's dochter Marna en Pat's Batch refeeert aan Patrick Henry een populaire disc jockey.

Je kunt je misschien wel voorstellen hoe ik me voelde toen ik met deze Brew Moore Fantasty album thuis kwam .... inderdaad Fantastisch !!

Andere platen van Brew Moore in mijn verzameling:

Brew Moore Quartet/i Should Care
Brew Moore/No More Brew
Brew Moore/Quartet & Quintet
Brew Moore/Svingtet 14
and .............chuck wayne-brew moore-zoot sims/tasty pudding = bebop/in the beginning ... bebop = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 04 = miles davis/the complete live recordings 1948-1955 (10) - CD 05 = jules deelder/deelder draait = fantasy/original jazz classics sampler = rca victor-jazz the first half century-the 20s-60s/the 60s = cal tjader/latin kick

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

charlie parker-machito o/the latin bird = greg osby 4/downloads volume I - II = herbie hancock/takin' off (lp) = lou donaldson/lush life = brew moore/fantasy 3264 (lp) = philip catherine/summer night = dexter gordon/our man in paris (lp)

Labels: brew, brew moore, fantasy, moore

Thursday, May 10, 2007

Clark Terry's Fluegelin' the Blues

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Back at the wheel, although typing with one finger, after a short intermezzo due to a hand surgeon. Thanks Jo to mind the job - your contributions where interesting and surprising. Don't forget to visit his Choro web log with its weekly contributions !!

Not able to make my daily web log due to physical reasons I could listened to some records and play some DVDs that needed attention. And yesterday the program scedule for the 2007 North Sea Jazz Festival was in my post box - I'll be back about that later.

One of the records I listened to was a Riverside 33rpm record, with a great cover design by Paul Bacon, I bought some weeks ago in Wageningen (centre of the Netherlands) at the Doctor Jazz Reunion. The LP is titles New Blue Horns and contains three tunes on each side with previously unissued versions of the blues by Chet Baker - Kenny Dorham - Nat Adderley - Clark Terry and Blue Mitchell. All tunes are from 1958. I was fascinated by the first track, titled Fluegelin' The Blues played by Clark Terry, on the fluegelhorn of course. This previously unissued tune, this LP was released in the late 1950s, so what's in a name, Fluegelin' the Blues ( also titled as Flügelin' or Flueglin' the Blues ) was played by the Clark Terry -Thelonious Monk Quartet during its May 1958 session - Ten tunes were recorded, of which eight were published on the In Orbit album RLP 12-271. (Why is this album not in my collection?). One tune was rejected and Fluegelin The Blues became part of this New Blue Horn album ( RLP 12-294). When I heard the tune for the very first time I was fascinated by the relaxed way the musicians, Clark Terry on the flügelhorn, Thelonious Monk at the piano, in a modest way, Sam Jones on bass and Philly Joe Jones on drums, play the blues. I like the way Clark Terry plays this great instrument, the right instrument for playing ballads. I found some fragments of Clark Terry playing the flügelhorn ( in the second fagment he plays the trumpet in a great ballad) in some late 1950s performances featuring Phil Woods on alto sax and Bob Brookmeyer on trombone, both are scedulded for the North Sea Jazz Festival July 2007 in Rotterdam. I'm sure you like it !!

Undecided - Clark Terry / Phil Woods 1959

Clark Terry 5 (+ Bob Brookmeyer )

Semilar records of this artist in my collection:

Dave Glasser-Clark Terry-Barry Harris Project/uh ! oh !
Clark Terry/Clark After Dark
Clark Terry/Combo and Sextet
Clark Terry/Intimate Stories
Clark Terry/Shades of Blue

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
( One day has 24 hrs - mind that this list contains four days of playing records ) dizzy gillespie-milt jackson-joe carroll/school days = don ellis o/don ellis at filmore (2) = lee morgan/city lights = joe lovano/tenor legacy = dexter gordon/doin' allright = hit of the week/music box theatre vol 1 = the complete hit of the week/volume three 1931 - test pressing = serge chaloff/boston 1950 = lou donaldson/the natural soul = dexter gordon/the complete prestige recordings-volume 1 and 2 (2) = jacob do bandolim/and other choros do brasil = Blindfold test # 45 = international honky tonk/tele music = paco de lucia/live one summer night = j. j. johnson/quadromania (4) = kenny drew/undercurrent = pete cristlieb-warne marsh quintet/apogee = art blakey/drums around the corner = charlie byrd/latin byrd (2) = jan garber/18 original 1923-27 recordings = coleman hawkins-ben webster-benny carter/three great swing saxophones = oscar aleman/compilation = bob scobey frisco band/with vocals by clancy hayes - vol. 2 = os bambas do bandolim/compilation = miles davis/musings of miles = clifford brown-max roach/at basinstreet = miles davis-john coltrane/ volume 6 = lee morgan/city lights = jacob do bandolim/vibracoes-pixinguinha = jazzism2/jazzism magazine = thank you bix/a tribute to the legendary bix beiderbecke by dutch bands and musicians = dilermando reis/o violao de dilermando reis = dexter gordon/clubhouse = lost chords/ a musical companion (2) = hamilton de holanda/samba do aviao = jean-michel pilc trio/welcome home = les primitifs du futur/world musette