Keep Swinging: September 2008

Tuesday, September 30, 2008

Rik Mol - What's On Tonight

START: To the latest blog Naar de laatste blog

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met herinneringen aan Paul Newman en het Jazz Festival van Brugge.)
Rik Mol, our booming jazz trumpet player, who was born and raised in our own region of Zeeland, in the southwest part of The Netherlands, has made his first record under own name, titled What's On Tonight. It is a great album on which Rik Mol shows that he is a many-sided trumpet player. His muted trumpet in the first songs, Downtown and Shoulders Down, reminded me to the sounds of Miles Davis as he played in the late 1960s and 1970s period. Other tunes show a more traditional trumpet player in the hard bop style; some have funky rhythms and hip-hop licks, like the title song What's On Tonight, Stay On It and Channel 14. This kind of jazz will be liked by the younger generation and gives the band the potential to reach new groups of admirers.

His band features himself on the trumpet, Ben van den Dungen on saxophone, Sven Figee on keyboards, Marius Beets on bass and Eric Hoeke on drums. Rik Mol is a sought after accompanist nowadays and plays in several bands like Nueva Manteca - with that group he toured last month in South America; the Erik Ineke JazzXpress and the Young All-Stars, a group of Young Dutch Lions featuring the Van Gelder brothers and Clemens van der Feen, all promising musicians of the new Dutch jazz generation.
Rik Mol has been nominated for the Edison Award, the most important award in Dutch popular music and he is one of the three musicians nominated. You can still vote for him, so ...... if you did't ! Please do so.

This week, on Thursday the 2nd of October 2008, Rik Mol will receive the Stimuleringsprijs of the Zeeland Prins Bernard Cultuurfonds an important cultural award in our region. The official statement of the Cultuurfonds reads: The trumpeter delivers a contribution to the renewal of jazz, by mixing them with influences from pop, hip hop, funk and dance he creates a sound that is very attractive for a young audience. After the official program Rik Mol will give a concert with his band. I hope to be in the Porgy en Bess Jazz club that night. On the 19th of November 2008 Rik will receive another award, the so-called The Lion’s Club Cultuurprijs and this award will be distributed at the Arsenaal theatre in Flushing on the 19th of November 2008.

Rik Mol in front of the Pijlerdam, a series of flood barriers as part of the Delta Project

This month Rik plays also in the Schuttershof Theater in Middelburg, in the southwest part of The Netherlands, on the 8th of October 2008 and in the Verkadehuis in Roosendaal on the 19th of October and, as I said before, on the 19th of November in Flushing at the Arsenaal Theatre. He has also been scedulded at the Porgy en Bess Jazz Club for the new years concert early January 2009. It is good to learn that he is a regular playing artist in his own region.
I love to share with you a small documentary filmed during the recording of the album What's On Tonight. Hope you like it !!

Get yourself a copy of Rik Mol - "What's On Tonight"

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands-Vlaams ( To the English part about Rik Mol, a booming Dutch jazz trumpet player )

PAUL NEWMAN (THE STING) OVERLEDEN
Vorige week overleed Paul Newman, de Amerikaanse filmster en regisseur, die in zovele beroemde filmproducties te zien was. Ik herinner hem vooral door zijn rol in de film The Sting, die in de jaren zeventig uitkwam en veel stof deed opwaaien. Ik herinner me de film gezien te hebben, toen we op vakantie in Londen waren. Het verhaal is me niet meer bijgebleven, al ging het, meen ik over gokken en gangsters; nee, de muziek - dat was het belangrijkste - de muziek van Scott Joplin. Ik was in die tijd gefascineerd door zijn ragtimes en de LP-box Scott Joplin - His Complete Works door Richard Zimmerman, piano was één van die platen die ik koesterde. Pogingen om e.e.a. zelf te spelen bleven hangen op The Entertainer, die ik kon spelen, maar voor het verdere oeuvre van Joplin bleef ik afhankelijk van de 5LP box. Ook het boek in mijn kast Scott Joplin and the Ragtime Era door Peter Gammond dateert uit die tijd (1975), maar de 3LP-box met Scott Joplin's Treemonisha, original cast recording, uitgegeven door Deutsche Grammophon bleef voor mij de enige onvervulde schakel in de complete "Complete Works" en was een te dure wens; ik kon die box onlangs tweedehands in uitstekende kwaliteit bemachtigen, zodat er weer een droom in gruzelementen ging.
Paul Newman is 83 jaar oud geworden.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

JAZZ BRUGGE 2008
(ingezonden persbericht)
Vanaf donderdag 2 oktober gaat de vierde editie van het vierdaagse festival Jazz Brugge van start.

Gedurende het volledige festival worden er 20 topconcerten uit het kruim van de Europese jazzscène geserveerd aan zowel die-hard jazzfans als nieuwsgierige jazzleken. Deze concerten gaan van intieme pianoconcerten over mainstream jazz tot absolute freejazz en bevatten klinkende namen als Louis Sclavis, Alexander von Schlippenbach, Rita Marcotulli, Barry Guy, Henri Texier, enz. Het gros van deze concerten vindt plaats in het Brugse Concertgebouw. Daarnaast worden er enkele exclusieve concerten aangeboden in het Groeningemuseum, waar de vrije klanken van de hedendaagse jazz omkaderd worden door de werken van de Vlaamse Primitieven. Deze concerten zijn enkel toegankelijk voor de houders van een festivalpas.
Naast de concerten krijgt de bezoeker ook een uitgebreid randprogramma voorgeschoteld. Zo kunnen verzamelaars en liefhebbers van jazzvinyl vier dagen terecht in de inkomhal van het Concertgebouw voor een dynamische vinylbeurs. Elke dag zullen er zeker unieke jazzplaatjes van onder het stof kunnen gehaald worden. Aanvullend kan men in de inkomhal genieten van een interessante tentoonstelling van olieverfschilderijen, gepresenteerd door Art Jingle. Deze schilderijen zijn gebaseerd op enkele legendarische jazz albumcovers. Verder kan men zich verdiepen in de geschiedenis van de Belgische jazz in de lightversie van de tentoonstelling ‘Jazz in Little Belgium’, in een overzicht van Belgische jazzaffiches vanaf de jaren ’50, en in heel wat beeldmateriaal van de Europese en in het bijzonder Belgische jazz van toen&nu.
Dagelijks voor aanvang van de concerten wordt de inkomhal gevuld met de creatieve klanken van de studenten jazz van de verschillende Vlaamse muziekacademies en conservatoria. Deze introconcerten zijn bovendien gratis toegankelijk. Na de concerten kan iedereen genieten van een jamsessie met de festivalmuzikanten onder leiding van Christian Mendoza en op vrijdag selecteert jazzkenner, programmator en dj Willy Schuyten alias DOCTORJAZZ de fijnste plaatjes uit de jazzgeschiedenis tijdens een stomende dj-set. En voor wie graag zelf muziek speelt, is er een dag met workshops en een masterclass op zaterdag 4 oktober. ( http://www.jazzbrugge.be/ )
(persbericht Jazz Brugge 2008)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: de sting, jazz brugge, paul newman, rik mol, scott joplin

Monday, September 29, 2008

Rik Mol in de prijzen

( To the English section with some damaged Durium records and a remarkable 65 years old recording session.)
Rik Mol, onze eigen Zeeuwse rijzende ster op de trompet, heeft met zijn groep een plaat opgenomen getiteld What's On Tonight. Het is een prachtige CD geworden, waarin Rik laat zien dat hij een veelzijdig trompettist is. Zijn gestopte trompet in nummers als Downtown en Shoulders Down, deden me meteen denken aan de Miles Davis opnamen uit diens latere periode. Op andere nummers speelt hij in de meer traditionele hardbop stijl, afgewisseld door aanstekelijke funky ritmes, en hip hop, zoals in het titelnummer What's On Tonight of in Stay On It en Channel 14. Dit soort jazz zal zeer zeker in de smaak vallen bij de jongere generatie jazzliefhebbers en ik ben ervan overtuigd dat deze muziek de potentie heeft een nieuwe generatie te boeien.

Zijn groep bestaat uit hemzelf op de trompet, Ben van den Dungen op sax, Sven Figee op keyboards, Marius Beets op bas en Eric Hoeke op slagwerk. Rik Mol is een gezocht trompettist, die in heel wat bands meespeelt, zoals bijvoorbeeld Nueva Manteca, waarmee hij onlangs door Zuid Amerika trok of met de Erik Ineke JazzXpress en de Young All-Stars, een groep Nederlandse Young Lions zoals de Van Gelder broers en Clemens van der Feen, allen veel belovende talenten van de nieuwe generatie Nederlandse jazzmuzikanten.
Rik Mol is genomineerd voor een Edison dit jaar, één van de meest begeerde prijzen op muziekgebied in Nederland, en hij is één van de drie overgebleven kandidaten, dus als we nu alle vierhonderd vandaag( het gemiddeld aantal bezoekers per dag van deze blog) onze stem op hem uitbrengen, zit het met die prijs wel snor !!

Aanstaande donderdag, 2 oktober 2008, krijgt Rik Mol de Stimuleringsprijs van het Zeeuwse Prins Bernard Cultuurfonds uitgereikt in Porgy en Bess in Terneuzen. Het officiele juryrapport zegt: De trompettist levert een wezenlijke bijdrage in de vernieuwing van de jazz, door allerlei invloeden uit de pop, de hip hop, funk en dance met elkaar te mixen tot een nieuw geluid, dat aanslaat bij een jong publiek. Na het officiële gedeelte geeft Rik Mol met zijn groep nog een optreden. Ik hoop, uiteraard, hierbij aanwezig te mogen zijn! (bedankt Maya)
Op 19 november 2008 zal Rik nog een prijs in ontvangst nemen, namelijk de zogenaamde Lion's Club Cultuurprijs. Deze bijeenkomst vindt plaats in het Arsenaaltheater in Vlissingen.

Rik Mol in front of the Pijlerdam, a series of flood barriers as part of the Delta Project

In de maand oktober is Rik nog te beluisteren in het Schuttershof Theater in Middelburg. Dit concert vindt plaats op 8 oktober 2008 en een paar weken later, op de 19de is hij te horen in het Verkadehuis in Roosendaal. In Porgy en Bess in Terneuzen, de Zeeuwse jazztempel bij uitstek, staat Rik gepland voor het nieuwjaarsconcert januari 2009.
Ik vind het leuk om dit bericht over Rik's eerste CD en de uitreiking van de Stimuleringsprijs 2008 van het Prins Bernard Cultuurfonds Zeeland af te sluiten met een klein gefilmd portret, gemaakt tijdens de opnamen van de CD What's On Tonight.

Koop die plaat .................. www.rikmol.nl

Hans Koert - keepswinging@live.nl

FATS WALLER op V-DISC:

He couldn't be here today - but I got in here today - He's right at my fingertips - Duke Ellington's Solitude................... (= Hij kon hier vanavond niet zijn - maar ik ben er wel. Ik voel het in mijn vingertoppen - Duke Ellington's Solitude. )

Wie dit zinnetje herkent zal zeker opnamen van deze beroemde opnamesessie van Fats Waller kennen: 29 september 1943 - vandaag 65 jaar geleden opgenomen in de Victor studio in East 24th street in New York. Een bijzondere opnamesessie, want door de staking van de American Federation of Musicians werden er twee-en-een-half jaar geen enkele reguliere opnamen gemaakt. Het was mijn eerste kennsmaking met de zogenaamde V-Disc plaat en hierover wil ik later deze week meer vertellen.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met een opvallende Zeeuwse trompettist, die de ene prijs na de andere in ontvangst mag nemen: Rik Mol)

A DAMAGED DURIUM RECORD:

Some days ago Alan Dein pointed me to two small records, both made by Durium during the 1930s in Slough - England. The left one is a Sound Distributor release by Stanley Holloway from the mid 1930s made for the National governement and the right one is an Announcement for a French course, to be released on six durium records around 1932. Both are known, but rare, due to the material, cardboard advertisement records. The right one is, as you can see, extremely damaged. What could have happened?

Well - of course it's a pity that someone took the siccors and cut a big whole in it. I think this is typically a damage made during the late 1950s or 1960s by a child or a young adult who found this old record from his (grand)father, and loved to let it look like a 45rpm single record or EP with an enlarged spindle hole. I found once a bunch of normal card board 1930s Hit of the weeks that were cut to the format of a 45rpm single and glued back to back.

As the Hit of the weeks, released in the second half of 1931 and the first half of 1932 had two ( or one-and-a-half) tune on one side it might be possible that the first track was terrible damaged by needle drops, that the owner decided to cut off the first tune,to keep it playable.
And what to think about these fruit bowls? Finally you can get rid off that collection of Mantovani albums or Alle Dertien Goed lp's .... of your mother-in-law. I'm sure your partner will like it.

What a wonderful website and research project you have! (Alan Dein)

More information about these Durium Advertisement Records at the online Durium Discography. This contribution was also published on the Hit of the week blog.

FATS WALLER op V-DISC:

He couldn't be here today - but I got in here today - He's right at my fingertips - Duke Ellington's Solitude...................

If you recognize this quote, you must know the famous 65 years old recordings by Thomas Fats Waller he made for V-Disc.

These recordings were made in the Victor studios in East 24th street in New York on the 29th of September 1943. A remarkable session, because regular commercial recording was banned by the American Federation of Musicians for almost two and a half year. These Fats Waller recordings were my introduction to the V-disc and I hope to tell you more about that later this week.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: durium, fats waller, hit of the week, rik mol, v-disc

Sunday, September 28, 2008

Jazz From Carnegie Hall concerten (1958)

Nederlands-Vlaams ( To the English part, remembering Paul Newman in The Sting.)

Eind september 1958, reisde een all-star band rond langs Europese podia om concerten te geven; meestal twee per avond. Op 20 september 1958, 50 jaar geleden, traden ze op in de Free Trade Hall in Manchester (GB). Deze all-star band bestond uit Lee Konitz op altsax, Zoot Sims op tenor, Jay Jay Johnson en Kai Winding op trombone, Phineas Newborn en Red Garland op piano, Oscar Pettiford op bas en Kenny Clarke slagwerk. Ze traden op in Engeland, Scandinavië, Frankrijk, Duitsland en ook Nederland, waar ze op 27 september 1958 aantraden in het Kurhaus in Scheveningen en later die avond in het Concertgebouw in Amsterdam.

Zoot Sims en Oscar Pettiford in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september, 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief (Frank Appelman))
Opnamen, gemaakt in Manchester, zijn bewaard gebleven op de CD Oscar Pettiford - First Bass( IAJRC CD 1010) en bevatten twee nummers: Yardbird Suite en Bohemia After Dark, opgenomen in Manchester. Deze bekende compositie van Charlie Parker werd tijdens de eerste avondshow opgenomen en bevat een prachtige solo door de twee saxspelers Lee en Zoot, begeleid door bassist Oscar Pettiford. Het tweede nummer, Bohemia After Dark wordt alleen gespeeld door Oscar Pettiford en Kenny Clarke, dat aangekondigd wordt door Phineas Newborn, de pianist.
Drie andere nummers worden gespeeld door een kleine groep uit dit orkest: Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bas en Kenny Clarke slagwerk. Dit optreden, vastgelegd in Stockholm in de Concert Hall op 22 en 23 september 1958, is vertegenwoordigd met drie titel: The Laverne Walk - Stardust en All The Things You Are. Tijdens elk concert kwam dit drietal in actie en gelukkig is hun optreden bewaard gebleven, dankzij een Zweedse radioamateur die de radiouitzending van het concert in Stockholm gedeeltelijk vastlegde. Er zijn maar heel weinig opnamen bekend waarop Phineas Newborn te horen is - weer zo'n zwaar onderbelichte pianist, die fantastsich kon spelen. Zulke historische opnamen zijn daarom erg waardevol.

Phineas Newborn in het Concertgebouw - Amsterdam ( 27 september 1958) (foto: Nederlands Jazz Archief( Frank Appelman))
Er zijn, voorzover ik weet, geen opnamen bewaard gebleven van de twee Nederlandse concerten, wel een mooie foto met Phineas Newborn en een foto met Zoot Sims en Oscar Pettiford, beide vastgelegd door Frank Appelman, nu in het Nederlands Jazzarchief. (One Night Stand - Jazzconcerten in Nederland 1947 - 1967 ). De CD First Bass door Oscar Pettiford ( Rare Recordings & Concert Dates, 1953-60) (IAJRC CD 1010) is te verkrijgen bij de IAJRC.

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante curiosa (vrij naar Pim Gras), of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, nem dan contact op of schrijf zelf een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging Blog. ( keepswinging@live.nl )

JAZZ HOEILAART 2008
Het Jazz Hoeilaart Festival 2008 is gisteren afgesloten en één van de onderdelen was de 30ste Jazzwedstrijd voor Jeugdorkesten ( = Contest For Youth Orchestras). De jury o.l.v. Erik Moseholm heeft de winnaars bekend gemaakt en dat zijn geworden, we beperken ons tot de eerste drie:

1e prijs: Mid West Quartet
2e prijs: César Latorre Trio
3e prijs: Kristian Brink Quartet
Het Mid West Quartet uit Polen kreeg de eerste prijs, volgens het juryrapport, vanwege haar hoge kwaliteit in het samenspel en in de communicatie met het publiek. Verder looft het rapport hun dynamische spel, de harmonische variaties, hun ballads en de interacties tussen slagwerk en bas, waaruit een groot gevoel voor humor sprak. Een mooi resultaat en wie weet horen we ooit meer van deze groep. De solistenprijzen gingen naar Kryssztof Urbanski (Mid West Quartet) en Tobias Grenholm (Kristian Brink Quartet), die als de beste bassist werd gekozen.
Ik vind het leuk om een fragment van een optreden van de winnende formatie Mid West Quartet te kunnen laten zien, opgenomen mei 2008.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Jazz From Carngie Hall vijftig jaar geleden op tournee en Mid West Quartet, de winnaar van Jazz Hoeilaart 2008)
PAUL NEWMAN (THE STING) 1925-2008
Last week Paul Newman, the US moviestar and producer, who made hundreds of flims during his lenghtly career, passed away. I remember his part in the film The Sting, released during the 1970s - a remarkable production. I remember I saw that film in London for the very first time. I don't remember the story, but it was about gambling I guess; no - it was the music, the soundtrack as played by Marvin Hamlish, who used the compositions of Scott Joplin. I was fascinated by Joplin's music around that time and the LP-box Scott Joplin - His Complete Works by Richard Zimmerman, piano, was one of the records I cherished. Playing Scott Joplin's music at the piano was not my piece of cake, although I remember I could play Joplin's The Entertainer, ( the girls liked that very much) but for the other tunes I had to listen to the 5LP box. The book Scott Joplin and the Ragtime Era by Peter Gammond, still in my collection, is one of the icons of those days. The 3LP-box with Scott Joplin's Treemonisha, original cast recording, released by the Deutsche Grammophon was too expensive for me, so the "complete works" were not so complete as I had hoped. I was lucky to find this 3LP album some times ago in excellent condition, so for me, thanks to this last piece, the puzzles had finally finished.

Paul Newman was 83 years old.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: concertgebouw, de sting, jay jay johnson, jazz from carnegie hall, kai winding, kurhaus, lee konitz, oscar pettiford, paul newman, phineas newborn, scott joplin, zoot sims

Saturday, September 27, 2008

1958 Jazz From Carnegie Hall Concerts

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel over Artie Shaw's Nachtmerrie)

Late September 1958, now 50 years ago, an all-star band travelled along European venues to give concerts - most of the times two concerts were played nightly. On the 20th of September 1958, they were in concert at the Free Trade Hall in Manchester (GB). This all-star band featured Lee Konitz on the alto saxophone, Zoot Sims on the tenor, Jay Jay Johnson and Kai Winding on trombones, Phineas Newborn and Red Garland at the piano, Oscar Pettiford on bass and Kenny Clark on drums. They toured along England, Scandinavia, France, Germany and The Netherlands.

Zoot Sims and Oscar Pettiford at the Concertgebouw - Amsterdam ( 27th of September, 1958) (photo courtesy: Dutch Jazz Archive (Frank Appelman))

On the 27th of September 1958 they performed at the Kurhaus in Scheveningen and later that night at the Concertgebouw in Amsterdam, two great jazz venues in The Netherlands. Some recordings from this tour have been survived and are released on the album Oscar Pettiford - First Bass (IAJRC CD 1010) and that CD contains two tunes: Yardbird Suite and Bohemia After Dark, both recorded in Manchester on the 20th of September 1958. This known Charlie Parker composition, was recorded during the first evening show and contains some great solo's by the two sax players, Lee and Zoot, accompanied by a great backing of the bass player, Oscar Pettiford. The other tune Bohemia After Dark was played by Oscar Pettiford and Kenny Clarke only.

Phineas Newborn at the Concertgebouw - Amsterdam ( 27th of September 1958) (photo courtesy: Dutch Jazz Archive( Frank Appelman))

Three other tunes were recorded by a small group from the band: Phineas Newborn piano - Oscar Pettiford bass and Kenny Clarke drums. This performance, probably recorded from an airshot by a Swedish jazfan, was recorded in Stockholm in the Concert Hall during one of the concerts on the 22nd or 23rd of September 1958. Three tunes are: The Laverne Walk - Stardust and All The Things You Are. During these Jazz From Carnegie Hall concerts this trio played some tunes, and it is luck to have found some recordings from this unique piano player recorded. Phinea Newborn is one of those underestimated piano player that has left but few recordings. These historical airshots are very valuable. As far as I know there haven't been recorded any tunes at the two Dutch concerts, but two great photo shots left, made by Frank Appelman and to be found in the valuable book One Night Stand - Jazzconcerten in Nederland 1947 - 1967. These photos are now part of the Dutch Jazz Archive. The album First Bass by Oscar Pettiford ( Rare Recordings & Concert Dates, 1953-60) (IAJRC CD 1010) is an IAJRC release

Hans Koert - keepswinging@live.nl

If you are fascinated by jazz or jazz related music, made between 1908 and 2008 or you have researched a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a guest editor for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with a famous 1958 tour labeled as Jazz From Carnegie Hall)

ARTIE SHAW'S NACHTMERRIE
Precies zeventig jaar geleden, op 27 september 1938, nam Artie Shaw in New York City met zijn orkest een aantal nummers op, waaronder Nightmare, de herkenningsmelodie van het orkest. Het is een spookachtig nummer geworden met bluesachtige akkoorden en weinig ritme, waar overheen Artie Shaw met zijn klarinet de toon zet. Luister maar eens naar het nummer:

Door de lange lijnen en bluesachtige mineurakkoorden leent het stuk zich goed als filmmuziek. Ik vond het terug ( als radioopname) gebruikt in een korte documentaire over Artie Shaw, die nog maar kort geleden (december 2004) op 94-jarige leeftijd overleed, samen met het nummer Begin the Beguine uit juli 1938.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Als je, net als ik, gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek uit de periode 1908 - 2008 en je vindt het leuk om anderen daarover te vertellen, klim dan in je toetsenbord en digitaliseer je verhaal voor deze dagelijkse Keep Swinging blog. Als je een idee hebt voor een onderwerp laat het me weten .....

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: artie shaw, concertgebouw, jay jay johnson, jazz from carnegie hall, kai winding, kurhaus, lee konitz, oscar pettiford, phineas newborn, zoot sims

Friday, September 26, 2008

Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen

( To the English section with a great 50 years old session by Billie Holiday and the Seven ages of Jazz.) Jacob Fischer Trio med Svend Asmussen Jacob Fischer with Svend Asmussen

Gisteravond, op donderdag 25 september 2008, trad het Jacob Fischer Trio op, met als gast de eminent grise van de jazzviool, zanger en entertainer Svend Asmussen. Dit besloten concert vond plaats ter gelegenheid van het uitbrengen van Jacob Fischer's nieuwste album. Het Jacob Fischer Trio bestaat uit Jacob Fischer op gitaar, Hugo Rasmussen aan de bas en Janus Templeton op slagwerk. Svend Asmussen speelt mee op zes van de 17 nummers. This is a very long CD (= dit is een erg lange plaat), legt Jacob uit op zijn website , You definitely get your money worth with 74:47:00 minutes of music squeezen onto the disc :-) (= Je krijgt waar voor je geld met ruim 74 minuten muziek op deze volgestouwde CD) I just couldn't find out which tunes to omit. (= Ik vond het gewoon moeilijk welke nummers ik wilde schrappen)

Jacob Fischer

Svend Asmussen: Ik ontmoette hem drie jaar geleden tijdens de Conventie van de IAJRC (International Association of Jazz Record Collectors) in het Palace Hotel in Kopenhagen (Denemarken). Wij, Los Amigos Alemaniacos, the Alemaniacs, mochten een lezing verzorgen over Oscar Aleman en .. wie zat daarop de eerste rij?Svend Asmussen, die speciaaal gekomen was om over zijn oude vriend te horen vertellen. Dankzij Svend Asmussen, immers, kon Oscar Aleman een viertal spraakmakende opnamen maken december 1938. Het was een belevenis om deze nestor van de jazz te mogen ontmoeten.

Hans Koert en Svend Asmussen
De titels, die Jacob Fischer uitgezocht heeft zijn bijna alle standards, met als uitzondering een aantal eigen composities, zoals Banks, vernoemd naar Paul Banks, de meester van de fingerpicker blues/rag gitaar, die ook in Kopenhagen woont; verder Uncle Bucket en Among Trees. Eén van de composities die Jacob schreef is een parafrase van het bekende nummer St. Louis Blues: hij noemde het alleen Louis Blue Saint. Svend Asmussen actually had to sight-read this new tune in de studio (sorry about that). (= Svend Asmussen moest in de studio meelezen - sorry daarvoor), schrijft Jacob op zijn site: You would never think the guy taking 3 burning chorusses on the blues is actually 91 years old at the time.( = Wie gelooft er dat die violist, die drie vlammende solo's laat horen, tijdens de opnamen als 91 jaar oud is?)

Hans Koert - Svend Asmussen - Ellen Bick Meier (Kopenhagen - juli 2005)
Jacob componeerde een Choronummer, getiteld Latino, dat me meteen deed denken aan één van de concerten, een jamsessie beter gezegd, die plaatsvond op 7 juli 2005 met leden van de Choro Brasil Scandinavia in het Café Sommersko in Kopenhagen. Tijdens dat concert, dat gehouden werd door het Braziliaanse deel van de band speelde Jacob Fischer mee op gitaar. De anderen aanwezig waren Fernando DeMarco op basgitaar, Afonso Correa op slagwerk, Marcilio Lopas op de bandolim, Jayme Vignoli op de cavaquinho en Oscar Balao op pandeiro; een Braziliaanse handdrum.

Het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen
De plaat belooft nog meer verrassingen, maar omdat de plaat nog maar net uit is, heb ik die nog niet gehoord. Uiteraard hoop ik later deze plaat hier te kunnen bespreken.

Ik vind het leuk om, als slot, een fragment te laten zien van een concert waarin Jacob Fischer op gitaar de Chet Baker-achtige-spelende Henrik Bolberg begeleidt. Geniet van een opname van het Henrik Bolberg Trio, opgenomen 4 maanden geleden, op 25 mei 2008 in de Palæ Bar in Kopenhagen met Henrik Bolberg, trompet, Jacob Fischer, gitaar en Ole Skipper Mosgaard bas.

Gefeliciteerd Jacob, met je eerste plaat onder eigen naam: JACOB FISCHER TRIO: Jacob Fischer Trio feat. Svend Asmussen

Je kunt hem bestellen op zijn website.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlandstalige deel met een nieuwe plaat van het Jacob Fischer Trio met Svend Asmussen)

BILLIE HOLIDAY and the SEVEN AGES OF JAZZ

On the 26th of September 1958, 50 years ago, the Seven Ages of Jazz had a live concert at the Oakdale Musical Theater, Wallingford, Conn.(USA) in a festival labeled as The Seven Ages of Jazz Festival. That evening Billie Holiday sung with an all-star band featuring Buck Clayton on trumpet, Mal Waldron at the piano, Milt Hinton on bass and Don Lamond on drums. Two tunes of that concert have been released: I Wished On The Moon and Lover Man. The first tune was introduced by Leonard Feathers who was the speaker of the evening. Mal Waldron starts with a short intro at the piano before Billie starts to sing, backed in a great way by Buck Clayton on trumpet. The drummer gives the tune a contagious rhythm. The second tune is, of course, Billie's famous song Lover Man, which only she could sing in a perfect way with her heart and all her emotions. It became one of the most beautiful versions Billie ever sung 10 month before she passed away !!

I can't share with you a fragment from this concert, but I can show you part of a TV show by Art Ford, broadcasted in July 1958 in which you can see and her Billie Holiday singing What A Little Moonligh Can Do, accompanied by Mal Waldron at the piano. Sorry for the bad quality, but the music is great; really great stuff.

Congratulations for your persistently excellent blog.

um grande abraço,

Tito Martino

Tito Martino Jazz Band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: billie holiday, jacob fischer, seven ages of jazz, svend asmussen

Thursday, September 25, 2008

Jacob Fischer Trio with Svend Asmussen

( Naar het Nederlands - Vlaams deel met o.a. een honderd jaar geleden geboren vergeten jazztrompettist: Charlie Allen) JACOB FISCHER TRIO MED SVEND ASMUSSEN (Dansk)

Today, on Thursday the 25th of September 2008, the Jacob Fischer Trio with special guest, the eminent grise of the jazz violin, vocalist and entertainer Svend Asmussen will give a concert, due to the release of the new Jacob Fischer album. The release concert in Copenhagen is for an invited audience only. The Jacob Fischer Trio contains Jacob Fischer on the guitar, Hugo Rasmussen at the bass and Janus Templeton on drums. Svend Asmussen plays on six of the 17 tunes. This is a very long CD, Jacob Fischer explains on his website - You definitely get your money worth with 74:47:00 minutes of music squeezen onto the disc :-) I just couldn't find out which tunes to omit.

Jacob Fischer

Svend Asmussen: I met him three years ago at the convention of the IAJRC (International Association of Jazz Record Collectors) in the Palace Hotel in Copenhagen (Denmark). We, Los Amigos Alemaniacos, gave a lecture about Oscar Aleman and ... on the front row, Svend Asmussen who loved to listen to the stories of his old friend, who made, thanks to him, some remarkable recordings December 1938. It was a great pleasure to meet his giant of Jazz.

Hans Koert - Svend Asmussen (Kopenhagen - July 2005)

The tunes Jacob Fischer selected are standards except some own composition, like Banks, dedicated to Paul Banks, the master fingerpicker blues/rag guitarist, who lives in Copenhagen, Uncle Bucket and Among Trees. One of compositions Jacob wrote is a paraphrase on the well known St. Louis Blues: he titled it Louis Blue Saint. Svend Asmussen actually had to sight-read this new tune in de studio (sorry about that) You would never think the guy taking 3 burning chorusses on the blues is actually 91 years old at the time: the liner notes read !

Hans Koert - Svend Asmussen - Ellen Bick Meier (Kopenhagen - juli 2005)

Jacob selected one tune, that I really enjoyed. I listened to a fragment and it reminded me to the concert / jamsession with the members of the Choro Brasil Scandinavia at the Café Sommersko in Copenhagen (Denmark) on the 7th of July 2005. During that concert by the Choro Brasil Scandinavia Jacob Fischer joined on his guitar. Other musicians were Fernando DeMarco on bass guitar, Afonso Correa on drums, Marcilio Lopas on the bandolim, Jayme Vignoli on the cavaquinho and Oscar Balao on pandeiro; a Brasilian drum.

The Jacob Fischer Trio (featuring Svend Asmussen)

The album promises more surprises, but as the record will be released today, I hope to be able to review it later. Congratulations with your first record as a leader: JACOB FISCHER TRIO: Jacob Fischer Trio feat. Svend Asmussen: You can order this album at his website.

I love to wish Jacob Fischer and his men and of course Svend a great concert tonight !!

I love to finish with a fragment I found by the Henrik Bolberg Trio, recorded on the 25th of May 2008 in the ‘Palæ Bar’, in Copenhagen. You can listen to Henrik Bolberg, on his almost Baker-like trumpet, Jacob Fischer on the guitar and Ole Skipper Mosgaard on bass.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

CHARLIE ALLEN: 1908-1972

Today we should commemorate the almost forgotten Chicagoan trumpet player Charlie Allen, who was born 100 years ago on the 25th of September 1908. In the 1920s he played in orchestras like Doc Cook and his Dreamland Orchestra and was, what's in a name, one of the Doctors in "Doc" Cook and his 14 Doctors of Syncopation. As far as I know he didn't make recordings with this great band. In the 1930s he is one of the trumpet players in Earl Hines Orchestra ( the picture on the left is from that band) and the Duke Ellington Band. He is to be heard on some recordings from both bands, but always somewhere in the collective of the trumpet section; never on solos. He was one of those numerous anonymous band members, hidden in the trumpet section, that plays the arrangements in front of him, touring around the country with the band - we often forget to commemorate those second line musicians, essential elements in each band, without whom the stars wouldn't be able to make their music sound in front of the band. Charlie Allen passed away November 1972.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with a great concert by Jacob Fischer Trio (featuring Svend Asmussen )

CHARLIE ALLEN: 1908 - 1972

Vandaag zouden we eigenlijk even stil moeten staan bij een bijna helemaal vergeten trompettist, Charlie Allen, die 100 jaar geleden, op 25 september 1908 in Chicago geboren werd. In de jaren twintig vinden we hem in Doc Cook and his Dreamland Orchestra of, als één van de dokters in de "Doc" Cook and his 14 Doctors of Syncopation. Voor zover ik heb kunnen nagaan hebben ze samen nooit iets op schellak vastgelegd. In de jaren dertig vinden we Charlie terug in de blazerssectie van Earl Hines' orkest ( de foto links is uit een foto van dat orkest gehaald) en het orkest van Duke Ellington. Met beide bands maakte Charlie opnamen, maar het kwam nooit tot solo's, zodat we genoegen moeten nemen met het "collectief". Je zou hem kunnen neerzetten als één van die anoniem gebleven jazzmusici, die, verstopt in de kopersectie, arrangement op de muziekstandaard, reizend van stad naar stad met de band ..... Deze muzikanten, die geen "naam" gemaakt hebben worden bijna altijd vergeten, maar zonder hun aanwezigheid in de band zouden de solisten 'van naam" nergens zijn. Charlie Allen overleed in november 1972.

JACOB FISCHER TRIO met SVEND ASMUSSEN:

Jacob Fischer wees me op zijn laatste uitgave: Jacob Fischer Trio: Jacob Fischer Trio featuring. Svend Asmussen. Het is zijn eerste plaat onder eigen naam die vandaag gelanceerd wordt tijdens een groots besloten concert met Svend Asmussen; 92 jaar jong. Ik ontmoette beiden musici tijdens de conventie van de IAJRC (International Association of Jazz Record Collectors) in het Palace Hotel in Kopenhagen drie jaar geleden, waar we een lezing over Oscar Aleman mochten houden. En wie zat er op de eerste rij? Svend Asmussen zelf, als eerbetoon aan zijn grote vriend Oscar Aleman. Gisteren kon je hierover lezen in Jacob Fischer Trio med Svend Asmussen ( als je tenminste Deens kunt lezen) en morgen in het Nederlands.

Ik wens Jacob Fischer en Svend Asmussen en hun mannen een schitterend optreden vanavond !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

RAY LINN and the CHICAGO STOMPERS:
Ray Linn trompet - Bob Havens trombone - Henry Cuesta clarinet en bariton saxofoon - Eddie Miller tenorsax - Dave Frishberg piano - Richard Maloof bas en Jack Davenport slagwerk.

Ain't Misbehavin' - Bix's Bugle - Can't We Be Friends -Jeepers Creepers - Keeping Out Of Mischief Now - North Hollywood - Rotary Parade - North Side Blues - Poor Butterfly - Royal Garden Blues

Opgenomen in Burbank, dertig jaar geleden, op 28 september 1978 voor het Trend album genaamd Chicago Jazz.

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek, of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, schrijf dan zelf eens een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging blog, waarin over zestig dagen de 1000ste bijdrage geplaatst wordt. Velen gingen je voor, dus .... wat-let-je! keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: charlie allen, jacob fischer, svend asmussen

Wednesday, September 24, 2008

Jacob Fischer Trio med Svend Asmussen

( To the English part wich commemorates Fats Navarro, who was born 85 years ago.) Svend Asmussen organiseerde in 1938 een jam session met o.a. Oscar Aleman.

Senere i denne uge, torsdag d. 25 september 2008, afholdes en eksklusiv koncert i København med Jacob Fischer Trio i anledning af udgivelsen af trioens nye cd-album. Koncerten er for et særligt indbudt publikum, og som sådan deltager også jazzviolinens grå eminence, Svend Asmussen, der medvirker på trioens cd i seks af skivens i alt 17 numre. Jacob Fischers trio består foruden af kapelmesteren selv på guitar af Hugo Rasmussen på bas og Janus Templeton på trommer. CD’en har maksimal spilletid –”Man får absolut valuta for pengene med 74:47:00 minutters spilletid presset ned på cd’en J, jeg kunne ikke beslutte at udelade nogle af skæringerne!”, forklarer Jacob Fischer på sin hjemmeside.

Jacob Fischer

Mht. Svend Asmussen, så mødte jeg ham for tre år siden i forbindelse med et arrangement under International Association of Jazz Record Collectors (IAJRC) konvent, der blev afholdt på Palace Hotel i København i juli 2005. Jeg og to af mine medsammensvorne venner (’Los Amigos Alemániacos’) holdt et foredrag om jazzguitaristen Oscar Alemán – og blandt tilhørerne var Svend Asmussen, som var fornøjet over at høre historier – og selv bidrage med et par stykker – om sin gamle ven. I øvrigt var det Asmussen, der i december 1938 havde arrangeret en berømt indspilnings session i København med Alemán som solist. Det var en stor ære og fornøjelse for os at møde jazzlegenden Svend Asmussen personligt og høre ham berette sprudlende om sine erindringer om Alemán!

Hans Koert - Svend Asmussen (København 2005)

Numrene, som Jacob Fischer har valgt til cd’en, er standards med undtagelse af nogle eksempler på hans egne kompositioner som f.eks. ”Banks”, dediceret til guitaristen Paul Banks. Andre er ”Uncle Bucket” og ”Among Trees”. Derudover har han arrangeret en parafrase af den velkendte”Saint Louis Blues”, her kaldet ”Louis Blue Saint”., hvor Svend Asmussen deltager. Ifølge Fischers oplysninger, så var Asmussen straks med på noderne og leverer 3 aldeles fremragende kor, som er den 91 årige jazzviolinist fuldt værdige.

Hans Koert - Svend Asmussen - Ellen Bick Meier (København 2005)

Jacob Fischer har komponeret “Latino”, som jeg især holder af. Jeg lyttede til en bid af nummeret på hans hjemmeside, og det mindede mig om den jamsession, jeg overværede i København 7. juli 2005 i café Sommersko med deltagelse af medlemmer af ensemblet Choro Brasil Scandinavia. Jacob Fischer deltog på guitar, de øvrige var Fernando DeMarco på bas guitar, Afonso Correa, trommer, Marcillo Lopés, bandolim (- den brasilianske udgave af en mandolin), Jayme Vignoli cavaquinho ( fire strenget tenor guitar) og Oscar Bolão pandeiro (som er den brasilianske udgave af tamborinen).

Jacob Fischer Trio og Svend Asmussen

CD’en har flere overraskelser, men eftersom den bliver præsenteret officielt ved nævnte koncert torsdag den 25 september, så regner jeg med at kunne anmelde den ved en senere lejlighed. Tillykke Jacob Fischer med din første CD-udgivelse i eget navn: JACOB FISCHER TRIO: Jacob Fischer Trio feat. Svend Asmussen.
CD’en kan bestilles direkte fra Jacob Fischers hjemmeside.

Jeg har slutter her med at indsætte en video-optagelse med Henrik Bolberg Trio, optaget den 25 maj 2008 i ‘Palæ Bar’, København med Henrik Bolberg, trumpet, Jacob Fischer, guitar og Ole Skipper Mosgaard, bas.

Hans Koert ( translation: Jørgen Larsen) - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Klik her for at læse om den nye Jacob Fisher cd)

FATS NAVARRO:

Fats Navarro was born in 1923, on the 24th of September; If he had been still alive he woud have celebrated his 85th birthday today. I was a bit surprised to read that this man, long gone now ( he passed away in 1950 ) would h

ave been 'only" 85 today. As an icon of a long gone period in jazz he is now almost forgotten. not because his music wasn't important, but the bebop music he plays developed into other, more avanced musical styles, like the hard bop and other contemporary music styles, that replaced the bebop style. His recordings on the Tadd Dameron-led sessions for Blue Note and Capitol and his recordings in the Howard McGhee - Fats Navarro Sextet sides belong to the landmarks in jazz history. He suffered, like so many bebop musicians from that period, a narcotics addict, and passed away, only 26 years old, due to tubrculosis, which proved fatal.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

AT RANDOM:

WILL SHADE: Will Shade vocal - g, Jab Jones piano

Better Leave Tat Stuff Alone - 47092-2

She Stabbed Me With An Ice-Pick - 47093-1

Recorded in Memphis Tennessee (US) on the 24th of September 1928 for a Victor recording.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: fats navarro, jacob fischer, svend asmussen

Tuesday, September 23, 2008

Tivoli's huisorkest maakt plaat.

( To the English part commemorating Jimmy Woode.)

Drie jaar geleden nam de Tivoli Big Band een plaat op, getiteld: Tivolis Big Band Live.(SU 9069). Dit orkest, dat bestaat uit voornamelijk Deense musici, die voor de Deense omroep en TV orkesten werken, is in de zomerperiode dagelijks te vinden in het beroemde Tivolipark in het centrum van Kopenhagen. Als je ooit een paar dagen in Kopenhagen bent geweest, kun je ongetwijfeld niet om een bezoek aan het Tivolipark heen, midden in de stad. Zo ook wij. In mei, op een maandag, bezochten we één van de oudste pretparken van de wereld en, aangezien we geen pretparkfans zijn, waren onze verwachtingen niet erg hoog gespannen. We werden verrast door de schitterende tuin, waarin weliswaar achtbanen en andere vervaarlijke attracties vechten om de beperkte ruimte, maar waar veel plaats is voor vijvers, winkeltjes, restaurants, cafés en amusement en aan het eind van de avond duizenden lampjes en een spetterende lasershow boven de vijvers (alleen op zaterdagavond is er vuurwerk). We werden verrast door swingende big band klanken, die vanuit een "spiegeltent", de Harmonipavillonen, tot ons kwamen. Hier speelt, in de zomermaanden, elke avond de Tivoli Big Band o.l.v. Peter Kragerup of Niels Jørgen Steen. Die avond in mei stond de band o.l.v. eerst genoemde. Een mooie verrassing, waarover ik al eerder berichtte.

Tivoli Garden werd aangelegd rond 1843 als ontspanningsplek voor het steeds groeiend aantal inwoners van de stad. Het is geen gewoon park, maar een pretpark met attracties, restaurants en tuinen. In 1875 besloot één van de restauranthouders in het park zijn gasten te vermaken met een echt orkest en sinds die tijd zijn bands en orkesten steeds te horen geweest in het park. Natuurlijk speelde deze eerste band geen jazz; daarvoor moest men nog een aantal jaartjes geduld hebben. De Tivoli Big Band begon het big band repertoire te spelen begin jaren zeventig, eerst nog afwisselend met een licht klassiek repertoire, maar al snel maakte dat plaats voor alleen big bandmuziek zoals dat gespeeld werd door de grote orkesten van Duke Ellington, Glenn Miller en Count Basie.

Deze plaat, opgenomen in Tivoli op 21, 22 en 24 september 2005, bevat 14 traditionals uit het repertoire van bands als die van Charlie Barnet ( Skyliner), Ellington ( In A Mellow Tone), Quincy Jones (Stockholm Sweetin') en allerlei bekende standards zoals But Beautiful, Smoke Gets In Your Eyes, Fats Waller's Black and Blue en Laura; allemaal bekende titels. Eén nummer zegt ons Nederlanders niet zoveel: Karl Bertil Jonssons Julafton, gearrangeerd door Pelle Fridell, die hier baritonsaxofoon speelt. Het nummer is populair rond de kerstperiode en refereert aan een verhaal van Tage Danielsson, dat verfilmd is en op kerstavond op alle Scandinavische TV-zenders te zien is.

Afgelopen mei bezochten we Kopenhagen en ik heb daarover geschreven in: Jazz I Danmark: Tivoli Big Band en dankzij Benny Rosenfeld, trompettist bij het orkest, kon ik de namen van de bandleden vinden en hun CD beluisteren. Deze CD, die te verkrijgen is bij het orkest is een must voor iedereen die geniet van swingende big band klanken van de grote orkesten uit de jaren veertig en vijftig. Bedankt Benny voor je hulp.

Afgelopen weekend sloot Tivoli's haar zomerprogrammering af en de tuin gaat nu een paar weken dicht. Mocht je Kopenhagen willen bezoeken hou er dan rekening mee dat de tuin pas weer open gaat van 10 oktober tot 19 oktober met als thema Halloween en vanaf 14 november tot het eind van het jaar, waarbij de tuin in kerstsfeer is aangekleed. Hoe het programma van de Tivoli Big Band er dan uitziet weet ik niet - daar zou je tevoren naar moeten informeren, maar ik kan me ze best voorstellen allemaal in een kerstmannenpak. Je vindt alle informatie op de website van het park.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Als je gefascineerd bent door jazz of aanverwante muziek, of je hebt je verdiept in een artiest of je wil een (eigen?) plaat onder de aandacht brengen, schrijf dan zelf eens een stukje voor deze dagelijkse Keep Swinging blog, waarin over zestig dagen de 1000ste bijdrage geplaatst wordt. Velen gingen je voor, dus .... wat-let-je! keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaams deel over de Tivoli Big Band )

JIMMY WOODY: 80
Three years ago bass player Jimmy Woode passed away, 78 years old. He was born 80 years ago on the 23rd of September 1928 ( although other sources say 1926 or 1927), in Philiadelphia. I heard him playing once at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands, in November 2003, where he accompanied Roberta Gambarini with David Gazparov at the piano and Steve Williams on drums. I was fascinated by the idea listening to this tiny man, a live icon of jazz, sitting on a bar stool behind his giant instrument, who played with so many great names in jazz, from Earl Hines, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Miles Davis, Charlie Parker, Duke Ellington, Sarah Vaughan and Kenny Clarke. A very nice and modest man to commemorate today.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

If you are fascinated by jazz or jazz related music or you have made a research about a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a contribution for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! .... keepswinging@live.nl
DON ELLIS:
This site is amazing, informative and to the point. Don Ellis was a great artist whom USA should have considered a national treasure. His music was very accessable and even funky when it had to be. Such an uncompromising artist (like Roland Kirk) should have flourished in the 70s when the recording technology and stereo equipment became affordable. But then they played live for peanuts and did not realize why rock groups asked for so much money. Overhead, health benefits, expenses and just taking care of family and things to consider in any job.- Kevin Hurst sr.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: don ellis, jimmy woode, tivoli, tivoli big band

Monday, September 22, 2008

Tivolis Big Band: Live

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met daarin nieuws over een nieuwe Don Ellis heruitgave.)

Three years ago the Tivoli Big Band recorded an album titled Tivolis Big Band Live.(SU 9069). This orchestra is the big band, that can be found at the famous Tivoli Garden in the center of Copenhagen. The Tivoli Garden was founded in 1843 to amuse the growing number of citizens. It is a garden, but also a amusement park with restaurants, concerts and shops.

In 1875 one of the restaurant-keepers in Tivoli Gardens decided to hire a band to entertain his customers. Of course, this first band didn't play jazz or big band music, but ever since that year music daily concerts have been scedulded, especially in the summer period, inside the garden.

The Tivoli Big Band started to play big band music in the early 1970s, beside a classical repertoire, but the last decade they only concentrate on big band music as played by Duke Ellington, Glenn Miller and Count Basie. This album was recorded at Tivoli on the 21st, 22nd and 24th of September, 2005 and contains 14 traditionals and standards, as played by the famous big bands of the past, like Charlie Barnet's Skyliner, Ellington's In A Mellow Tone, Quincy Jones's Stockholm Sweetin' and well known standards like But Beautiful, Smoke Gets In Your Eyes, Waller's Black and Blue and Laura. It contains one tune titled Karl Bertil Jonssons Julafton, arranged by Pelle Fridell, who plays the baritone saxophone in this tune. The tune is dedicated to a short story by Tage Danielsson, which was filmed and is broadcast every Christmas Eve on Scandinavian national television stations.

Last May we visited Copenhagen. I told about that visit in a previous contribution: Jazz I Danmark: Tivoli Big Band and thanks to Benny Rosenfeld, trumpet player in the Tivoli Big Band I could identify the musicians of the band. He pointed me to their great Tivolis Big Band Live CD, a must-have if you like the music of the famous big bands of the past. Thanks Benny for your kind help !!

Last weekend Tivoli's summer program ended. The park will be opened from the 10th up to 19th of October 2008 for a Halloween i Tivoli theme period and from the 14th of November onwards the end of the year with a program around Christmas: Jul i Tivoli. I don't know if the Tivolis Big Band has been scedulded during these periods, but I can imagine the band members dressed as Santa Clausés ....... you can find all info at its website.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

MORE DANISH hot NEWS:

Later this week I hope to point you to more Danish hot jazz news - the first album by the great Danish guitar player Jacob Fischer, who accompanies with his trio a great guest player: Svend Asmussen will be released soon.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English section about the album: Tivolis Big Band Live)

DON ELLIS: SOARING

Ken Orton, de biograaf van Don Ellis, waarvan ik afgelopen week een uitgebreid artikel plaatste over Don's carriere, meldt een heruitgave van het album Soaring van Don Ellis. Deze plaat wordt door Universal Music op 17 oktober 2008 heruitgebracht en de plaat Haiku, met daarop filmmuziek gecomponeerd door Don Ellis, verschijnt volgend jaar. De plaat Soaring zal uitgebracht worden op het "Jazz Club" label: MPS 06025 1785959
Het is opgenomen in Hollywood in januari 1973 onder leiding van Dr Baldhard Falk: Don kreeg de absolute vrijheid voor deze productie en dat leidde tot een plaat, die tot aan het gaatje een echte Don Ellis plaat geworden is. Don's eigen eerste trompettist Glenn Stuart was de opnameleider. De originele LP wordt, zonder toevoegingen, in zijn geheel overgezet op CD. Een lang verwachte plaat, die enthousiaste Don Ellis fans zeer zeker zal bekoren.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

TIVOLI's HUISORKEST MAAKT PLAAT:

Als je ooit een paar dagen in Kopenhagen bent geweest, kun je ongetwijfeld niet om een bezoek aan het Tivoli pretpark heen, midden in de stad. Zo ook wij. In mei, op een maandag, bezochten we één van de oudste pretparken van de wereld en, aangezien we geen pretparkfans zijn, waren onze verwachtingen niet erg hoog gespannen. We werden verrast door de schitterende tuin, waarin weliswaar achtbanen en andere vervaarlijke attracties vechten om de beperkte ruimte, maar waar veel plaats is voor vijvers, winkeltjes, restaurants, cafés en amusement en aan het eind van de avond een spetterende lasershow boven de vijvers (alleen op zaterdagavond is er vuurwerk). We werden verrast door swingende big band klanken, die vanuit een "spiegeltent", de Harmonipavillonen, tot ons kwamen. Hier speelt, in de zomermaanden, elke avond de Tivolis Big Band o.l.v. Peter Kragerup of Niels Jørgen Steen. Die avond in mei stond de band o.l.v. eerst genoemde. Een mooie verrassing, waarover ik al eerder berichtte. Vandaag drie jaar geleden maakte dit orkest een CD, Tivolis Big Band Live, die ik morgen wil bespreken in: Tivoli's huisorkest maakt plaat.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: don ellis, tivoli, tivoli big band

Sunday, September 21, 2008

Don Ellis: Zijn Laatste Jaren

Nederlands-Vlaams ( To the English part with the sad news that Richard M. Sudhalter passed away.) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS

Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen in met dit uitgebreide essay.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren. Onlangs publiceerde ik het eerste deel van het drieluik over Don Ellis, getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Het tweede deel: Don Ellis: Een Nieuw Geluid en vandaag deel drie: Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Er waren veel meer feiten aan Don’s leven toe te schrijven: hij componeerde muziek voor zang (-stem), toneel, modern ballet, symphonie orkest, eigenlijk in feite voor elk medium binnen de uitvoerende kunsten. Zijn aandeel in de film muziek waren o.a. te beluisteren in de films “The French Connection”, “The Seven-Ups”en “The French Connection 2”, zijn filmmuziek zou nog, zelfs lang na z’n dood, in herinnering blijven in de 20th Century Fox Studios. Zijn filmmuziek, gekoppeld aan al zijn composities op zijn album “Haiku”, geven een indicatie over zijn ingeslagen weg vóór zijn dood. Een week voor zijn dood, nadat hij terugkeerde van het dirigeren van een symfonie-orkest, werd hem gevraagd: Would you aspire to Symphony conducting? (= Heb je in de toekomst aspiraties om een symfonie-orkest te gaan dirigeren?) Don antwoordde: Who knows? ( = Wie weet?).

Gedurende de gehele jaren ’70 kwakkelde hij met z’n gezondheid. Het was zo rond 1969 dat een depressie en grote twijfels z’n leven negatief ging beïnvloeden. Gedwongen om tot twee keer toe een lange periode in een ziekenhuis opgenomen te zijn met als diagnose een chronisch hartkwaal/afwijking, onderging Don een shock behandeling toen z’n hart er mee ophield. De doktoren spoorden hem aan om te stoppen met het bespelen van instrumenten waar hij zó van hield nl. de trompet en het drumstel; ook van dat instrument was hij veel gaan houden. Toch, ondanks al het lijden die hij te verduren had, vocht hij door en componeerde en speelde extreem bijzondere muziek werken.
Ik wil graag een fragment laten horen uit een show uit februari 1968 met daarin een aantal grootten op de trompet: Genieten dus. Je ziet Al Hirt die Dizzy Gillespie, Pete Candoli en natuurlijk Don Ellis introduceert.

Hij richtte zich op het bespelen van de bugel en de ‘superbone’, meer nog dan het fysiek zwaardere instrument, de trompet; vanwege het nog fysiek intensievere vereiste, moest hij helemaal definitief stoppen met drummen. In april 1978 gaf Don een laatste concert met z’n orkest. Op de avond van 21 december 1978 zakte Don Ellis, in het bijzijn van z’n ouders in elkaar en overleed aan een hartaanval.

Het is moeilijk om een verslag te schrijven over Don in een paar A4 –tjes, daarom heb ik ook niet geprobeerd details te schrijven over zijn opnames, over de films of de onderbelichte details van zijn carriëre, daarover is al geschreven en herschreven en allemaal te vinden op het internet. Als je het nog niet al hebt gedaan, luister naar de nog verkrijgbare albums ( op LP / CD) om zijn geniale kwaliteit te kunnen begrijpen. Zelfs dan nog zijn z’n ware capaciteiten niet te vatten. De mensen die hem zagen optreden tijdens concerten, in alle soorten van muziek: met Gunther Schuller, Leonard Bernstein, Lukos Foss, Zubin Mehta, Stan Kenton ( in symfonische bezetting) en met de vele kleinere bezettingen en big bands; zij zijn de gelukkigen en die musici en artiesten die met Don werkten; zij zijn de bevoorrechten.
De geschreven artikelen en verslagen over Don geven over het algemeen dezelfde impressies, soms verkeerde veronderstellingen ( deze neigen te groeien met het verstrijken van de jaren) en heel soms is het een poging om meer te zijn dan een oppervlakkig onderzoeken.

Het was mijn vriendschap met Don’s ouders, die mij er toe zette om een studie te maken “as close as possible”, niet alleen van Don’s muziek, maar ook zijn leven, z’n gevoelens en zijn ambities. Ik kreeg toegang tot muziek, persoonlijke dagboeken, brieven en een overvloed aan materiaal gerelateerd aan zijn leven. Voordat zijn ouders overleden, beloofde ik hen, een diepgaande biografie over hun zoon zullen gaan schrijven. Dezelfde belofte heb ik gemaakt aan Don’s eerste trompettist, de reeds overleden Glenn Stuart, die een goede vriend van mij werd.
Gedurende 20 jaar heb ik gestudeerd, onderzoek gedaan, interviews gemaakt en geschreven, in mijn poging om de beloftes waar te maken.

Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren ! Moge Don Ellis weer herleven!
Ken Orton - augustus 2008 ( vertaling: Hans Wagensveld) keepswinging@live.nl

RICHARD M. SUDHALTER (1938-2008) Op vrijdag 19 september 2008 overleed trompettist en, bovenal, jazzcriticus en - schrijver Richard M. Sudhalter. Geboren in Boston, Massachusetts, leerde hij de cornet bespelen en als tiener trad hij al professioneel op. Hij studeerde aan het Oberlin College en verhuisde in 1960 naar Europa, waar hij corrrespondent werd voor een Amerikaans persbureau. Begin jaren tachtig gaat hij over jazz schrijven voor de New York Times. Richard M. Sudhalter schreef een aantal belangwekkende boeken, zoals Bix, Man and Legend, de biografie over Bix Beiderbecke.

Zijn belangrijkste studie werd Lost Chords, dat gerekend kan worden tot één van de belangrijkste handboeken over de jazz. Het belicht de invloeden, die blanke jazzmusici gehad hebben op de ontwikkeling van de jazz en vormt een mooi tegenwicht tegen die critici, zoals Stanley Crouch, die menen dat jazz alleen door de zwarte jazzmusici gemaakt is. De ondertitel luidt dan ook: White musicians and Their Contribution to Jazz (1915-1945) ( = Blanke musici en hun bijdrage aan de jazz (1915-1945)). De waarheid ligt, mijns inziens, in het midden. Minder bekend is, dat Richard ook een getallenteerd muzikant was, die speelde in de New York Repertory Company en oprichter was van bands als the New Paul Whiteman Band en het Classic Jazz Quartet. In 2003 kreeg hij een beroerte, die er voor zorgde dat hij de laatste jaren van zijn leven niet meer kon praten. Richard M. Sudhalter is 69 jaar geworden.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met daarin de derde bijdrage over Don Ellis: His Final Years en een stuk over de onlangs overleden Richard M. Sudhalter)

RICHARD M. SUDHALTER (1938-2008) On Friday the 19th of September 2008 trumpet player and, most of all critic and scholar Richard M. Sudhalter passed away.

Born in Boston Massachusetts he learned to play the cornet as a kid and played the trumpet professionally being a teenager. He studied at the Oberlin College and moved to Europe in 1960, where he became a journalist for a United Press International. In the early 1980s he started to write about jazz for the New York Times. Richard Sudhalter wrote some important books about jazz history, like the book Bix, Man and Legend, the biography of Bix Beiderbecke. His most important study, Lost Chords, is one of the major hand books about jazz. It is a jazz study about the white men's influences in jazz, subtitled: White musicians and Their Contribution to Jazz (1915-1945) and it compensates the jazz critics, who say that jazz is a black men's invention only, like Stanley Crouch does. I believe, the truth lies somewhere in between. Less known is that Richard was also a gifted musician in the New York Repertory Company and founder of the New Paul Whiteman Band and the Classic Jazz Quartet. In 2003 he was suffered by a stroke, which caused that he was unable to speak since that time. He passed away aged 69.

Hans Koert keepswinging@live.nl
DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots. Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.

DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: don ellis, richard m sudhalter

Saturday, September 20, 2008

Don Ellis: His Final Years

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met een twintig jaar oude opname van de Moonlight Broadcasters en een onbekend Duriumlabel) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS

Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.
During the 60’s & 70’s, big bands and orchestras were finding it hard to continue, amid the much changed scene. The big band days were passed, so it was indeed a triumph that Don could form and re-form so many successful bands.
There were many other attributes to Don’s life: he composed music for voice, stage, modern ballet, symphony orchestra, in fact just about every medium in the performing arts. His movie scores included “The French Connection “, “The Seven Ups” and “French Connection II” and his music would be remembered in the 20th Century Fox Studios, long after his passing. His movie music, coupled with his compositions for the album “Haiku”, along with a number of other pieces, would give an idea as to the directions he was moving before he died.
A week before his death, when returning from an orchestral conducting session, Don was asked: “Would he aspire to Symphony conducting? – “Who knows?”, he answered.

Don had suffered all through the 70’s. It was around 1969 when depression and doubts began to degrade his life. Admitted to hospital for long periods on two occasions with a chronic heart condition, he underwent shock treatment when his heart actually stopped. Doctors urged him to stop playing the instruments that he loved: his trumpet and his drums, that had also become very important to him. Yet, with all the suffering that he endured, he fought on, still performing and composing exceptional music works. He featured himself more on the fluegelhorn and superbone rather than the more physically demanding trumpet but, because of the still high physical demands involved, he was forced to give up the drums completely. In April 1978, his orchestra played their last concert. Don Ellis collapsed and died of a heart attack in the presence of his parents, in the evening of December 17, 1978.

I love to share with you two fragments from a 1968 show featuring some great trumpet players, including Don Ellis. Enjoy the show, introduced by Al Hirt with Dizzy Gillespie, Pete Candioli and, of course, Don Ellis.

It is difficult to write an account of Don in just a few pages, so therefore I have not tried to include details of recordings, movies and the brief details of his career, that have been written and re-written before, for this is all to be found via the internet. You have to listen to his available albums – if you have not already done so – to begin to understand his ability. Even then, his true potential cannot be imagined. Those people who saw him perform in concerts, in all fields of music: with Gunther Schuller, Leonard Bernstein, Lukos Foss, Zubin Mehta, Stan Kenton (in symphonic content) and with the many groups and big bands, are the lucky ones and those musicians and artists who worked with Don, they are the privileged ones.

The written articles and accounts about Don generally give the same overall impressions, sometimes incorrect suppositions – that tend to grow as the years pass - and very rarely do they try to take more than a surface scan.
It was my friendship with Don’s parents that first embarked me on my way to make a study “as close as possible”, not only of Don’s music, but his life, his feelings and his ambitions. I was given access to music, personal diaries, letters and an abundance of material relating to his life. Before his parents passed on, I made them a promise that I would endeavour to write an in-depth biography about their son. This same promise was made to Don’s lead trumpet player, the late Glenn Stuart, who became a close friend of mine.
For over 20 years, I have studied, researched, interviewed and written, in my attempt to fulfil those promises.
The biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - was completed and copyrighted in October 2007. May time restore the memory of Don Ellis?
May Don Ellis live again!

Ken Orton
August 2008

DISQUES Souvenir
Han Enderman, the Dutch record label watcher, pointed me to a rare Durium label that was on eBay some days ago. It was not yet in my Hit of the week-Durium Discographies, so ...... It's a French Hit of the week release, with the DISQUES Souvenir label, which was probably sold in Paris as a souvenir during the 1930s. Mind the picture of the Eifeltower on the label.

(no band name) ( = Phil Spitalny's Music) [2tp-tb-2cl as-cl ts-2v-p-g-tu-dm-vo-(male)vo3] Phil Spitalny dir., Eddie Lang g, Paul Small vo, ETON BOYS vo4: (Jack Day bariton, Earl Smith 1st Tenor, Art Gentry 2nd Tenor, Chas. Day bass)Recorded New York City, Mar. 1932+ Au Plaisir de vous Revoir ( = Auf Wiedersehen, My Dear) - no matrix number ( originally 1203 A ) - DISQUES Souvenirs. ( no catalogue number). (Originally Hit of the week C5-D1)
+ MARTA - no matrix number ( originally 1203 A) - DISQUES Souvenirs (no catalogue number)
Are there collectors who have more records with this French DISQUES Souvenir label?

This contribution has also been posted at the Hit of te week blog.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with the third contribution in the DON ELLIS TRIPTYCH by his biographer Ken Orton)

MOONLIGHT BROADCASTERS:
Twintig jaar geleden, op 20 september 1988, namen de Moonlight Broadcasters, een retro-danceband o.l.v. Klaus Jacobi en Keith Nichols, in Londen een plaat op getiteld Radio Nights voor Stomp Off ( SOS 1193)
De plaat wordt vastgelegd als een radioprogramma zoals dat begin jaren dertig geklonken zou kunnen hebben; net als toen gesponsord ( door de Autobahn Automobiles Corporation of America ) en elk nummer aangekondigd. Het is een plaat, die hierdoor wat onnatuurlijk overkomt, maar muziek bevat die me doet denken aan de hoogtijdagen van bands als de Pasadena Roof Orchestra, die we verschillende keren in Rotterdam in de Harbour Jazz Club hebben horen spelen. Die Pasadena Roof Orchestra vond ik onlangs weer op LP (In Town) (TRA 314). Nostalgie ......

DON ELLIS: ZIJN LAATSTE JAREN

Hans Koert - keepswinging@live.nl

DISQUES Souvenir
Han Enderman, de onvermoeibare label-watcher wees me op een zeldzame kartonnen Duriumplaat, die ik nog nooit gezien had en die met dit label nog niet in mijn Hit of the week-Durium Discografieën voorkwam. De muziek werd eerder uitgebracht in de Verenigde Staten als Hit of the week. De plaat werd waarschijnlijk rond 1934 als aandenken verkocht in Parijs. Let op het Eifeltorentje op het label.

(geen bandnaam) ( = Phil Spitalny's Music) [2tp-tb-2cl as-cl ts-2v-p-g-tu-dm-vo-(male)vo3] Phil Spitalny dir., Eddie Lang g, Paul Small vo, ETON BOYS vo4: (Jack Day bariton, Earl Smith 1st Tenor, Art Gentry 2nd Tenor, Chas. Day bass)Opgenomen in New York City, Mar. 1932

+ Au Plaisir de vous Revoir ( = Auf Wiedersehen, My Dear) - geen matrixnummer ( origineel 1203 A ) - DISQUES Souvenirs. ( geen catalogusnummer). (origineel als Hit of the week C5-D1)
+ MARTA - geen matrixnummer ( origineel 1203 A) - DISQUES Souvenirs (geen catalogusnummer)
Zijn er verzamelaars, die nog meer van deze DISQUES Souvenir-label platen in hun verzameling hebben?

Bedankt Han voor je speurwerk.

Deze bijdrage is ook (in het Engels) geplaatst op de Hit of the week blog.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: disques souvenir, don ellis, durium, moonlight broadcasters

Friday, September 19, 2008

Don Ellis: Een Nieuw Geluid

NEDERLANDS-VLAAMS ( To the English part with a smal portrait of Alberto Socarras who was born 100 years ago and a 1964 film fragment of Don Ellis.)
Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren Don Ellis: Een Nieuw Geluid Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Met de oprichting van de "Improvisational Workshop Orchestra" begon een nieuwe periode in zijn leven; een periode waarin hij ging experimenteren en interesse kreeg voor bijv. "vreemde maatsoorten". Het was vooral Don’s vertrek naar California en Los Angeles dat hem nieuwe inzichten en richtingen aan zijn muziek gaf. Zijn samenwerking met Hari Har Rao bracht hem in contact met de Indiase muziek en samen met Emile Richards, formeerden zij het “Hindustani Jazz Sextet”, een groep, die Amerikaanse Jazz en Indiase muziek combineerden. Er zijn in totaal drie verschillende “Hindustani Sextet’s” geweest, waaruit het “Hindustani Jazz Orchestra” geboren werd, dat later naam zou maken als het “Don Ellis Orchestra”. Dit orkest gaf in 1966 een spraakmakend optreden tijdens het Monterey Jazz Festival. Er werden opnamen gemaakt, die Don zelf financierde en, samen met opnamen gemaakt tijdens het het Pacific Jazz Festival (1966) en een optreden in Shelly’s Manne Hole in 1967, uitgebracht werden op het Pacific Jazz label. Eind jaren zestig bouwde het orkest zijn eigen sound verder uit en maakte succesvolle platen voor het Columbia label, die de band wereldwijd op de kaart zetten. Zijn voornamelijk Jazz-Rock en Soul orkest werd steeds commerciëler, hoewel het eigen karakter van het orkest behouden bleef en werd populair bij de rockfans, die Don’s ideeën en arrangementen navolgden. Toch kreeg hij nogal wat kritiek op deze muziek van jazzcritici, - musici en – puristen. Deze “underground” periode duurde maar kort, want nog voor het eind van de jaren zestig, keerde de band terug naar zijn roots en brachten swingende jazz, zij het met bewerkingen in vreemde maatsoorten. Veel Don Ellis fans beschouwen dit orkest als één van zijn beste.

Begin jaren zeventig werd het roer omgegooid wat betreft instrumentatie: er kwam een strijkkwartet en een Franse hoorn werd toegevoegd aan het koper en verschillende houtblaasinstrumenten werden gedubbeld met de saxofoonsectie, zodat er een geheel nieuw en uitgebreider klankspectrum kwam. Dit alles kwam bovenop de gebruikelijke instrumentatie van trompetten, trombones, tuba, piano, bas en vier slagwerkers. Het resultaat was een nieuwe dimensie, die zich het best laat vergelijken met een instrumentaal koor met daarbij alle gebruikelijke klankkleuren van een bigband. Dit soort rijke klankkleurcombinaties zouden blijven tot aan Don’s overlijden, ook al bleef hij zoeken naar nieuwe uitdagingen en dimensies. Zo richtte hij een ensemble op, dat bestond uit een kleine big band, zonder elektronisch versterkte instrumenten, gecombineerd met een koor ( bestaande uit een viertal zangers/zangeressen) dat, zonder teksten, de functie kreeg van extra instrument. Ook trad Don nog korte tijd op met een “standaard” big band, genaamd Electrophonic met o.a. vijf saxen. Don hield ervan om uit bestaande formaties kleinere groepen te formeren; trio’s, kwartetten en dat soort formaties. Door de sterk veranderde scene hadden big bands het in de jaren zestig en zeventig moeilijk om het hoofd boven water te houden en te overleven: de hoogtijdagen van de big band was voorbij, maar Don kon met zijn bands het hoofd boven water houden: met recht een grote prestatie. (wordt vervolgd)

Ken Orton (vertaling Hans van Wagensveld)
Er is nog veel meer over Don’s leven te vertellen, zoals zijn composities voor toneel, modern ballet, symfonieorkest en film. Hierover meer in het laatste deel van het drieluik getiteld Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Graag wil ik een fragment laten zien van een concert waarin Don Ellis te vinden is in het New York Philharmonic Young People's Concert. Je ontdekt Don Ellis (trompet), Eric Dolphy (alt) Benny Golson (tenor) Richard Davis (bas), Joe Cocuzzo (slagwerk) Gunther Schuller (dirigent) Leonard Bernstein (verteller) Nat Hentoff (schrijver) in deze opname uit februari 1964.

VAN ANKE ANGEL tot WILLEM BREUKER
Het komend weekend hoeft geen enkele jazzliefhebber zich in Zeeland te vervelen. Er is genoeg moois te zien en te horen. Uiteraard het Jazz by the Sea festival, dat dit weekend in een brede kuststrook op Walcheren gehouden wordt. Gisteren gaf ik hierover al een voorproefje. Zangeres - pianiste Anke Angel speelt zondag met haar combo in de Vlissingse Sint Jacobskerk met verder de Windy City Jazzband. Een dag eerder kunnen liefhebbers van jazzzang terecht in Domburg, waar zangeres Chris Peeters optreedt, die jazz uit de jaren dertig en veertig vertolkt. Liefhebbers van meer progressieve klanken zullen ongetwijfeld veel plezier beleven aan het optreden van Willem Breuker met zijn Kollektief in de Nieuwe Kerk in Veere komende zondag. En of dat nog niet genoeg is, kun je zaterdagavond vanaf 17.00 uur genieten van Mr. Boogie Woogie in Zierikzee en in Bergen op Zoom vindt zondag de manifestatie Jazz en Poetry plaats ( Arsis, Pand 6, 14.30 uur). En wie durft er nu nog te beweren dat er in Zeeland niets te beleven valt !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

ENGLISH ( Naar het Nederland-Vlaamse deel met Don Ellis: Een Nieuw Geluid en een overzicht van de jazz in Zeeland dit weekend.)
ALBERTO SOCARRAS - 100:
Today, one hunderd years ago, Alberto Socarras, also known as Albert, was born in Manzanillo in Cuba. This reed and flute player was the first Cuban musician that played jazz on flute. Some critics say that Wayman Carver in the Chick Webb band should have been the first one - it's not - Alberto Socarras was !! He started to play the flute as a kid and played music for silent movies. Late 1920s he moved to New York, where he made records with piano player Clarence Williams. and then his flute was recorded for the very first time ( Have You Ever Felt That Way - 5th of February 1929). Alberto Socarras recorded during the 1930s with musicians like Lizzie Miles, Eva Taylor, Margareth Webster, the Chicago Serenaders, Carl Webster's Yale Collegians and the Russell Wooding Grand Central Redcaps. Late 1920s he visited Europe with Lew Leslie's Blackbirds. He arranged music for Vincent Lopez, Cab Calloway and Tommy Dorsey during the 1930s, played with Benny Carter, Sam Wooding and Erskine Hawkins and even in Dizzy Gillespie's band for some time. The last decades of his life ( he passed away August 1987) he was active as a flute teacher and performed now and then with Giants in Cuban Jazz like Tito Puente. He played a lot of jazz-solos before the mid 1930s; the music he recorded after that period is most Latin music and has not much that can interest the pure jazz fan. Never mind - a great flute pioneer was born 1o0 years ago today: a fact to commemorate.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

DON ELLIS: HIS OWN SOUND
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.
Yesterday I had planned to share a film fragment with you, but, unfortunally YouTube didn't work well. So today a second chance. Enjoy a fragment of the New York Philharmonic Young People's Concert, with Don Ellis. You will recognize: Don Ellis (tp) Eric Dolphy (as) Benny Golson (ts) Richard Davis (b) Joe Cocuzzo (d) Gunther Schuller (comp, cond) Leonard Bernstein (dir, nar) Nat Hentoff (author). This concert was scedulded February 1964.

The first part was published as:

Don Ellis: May Time Restore?
The second part is titled: Don Ellis: His Own Sound. Tomorrow the final part: Don Ellis: The Final Years.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: alberto socarras, don ellis, jazz by the sea, willem breuker kollektief

Thursday, September 18, 2008

Don Ellis: His Own Sound

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Pia Beck (83 jaar) en Jazz By The Sea 2008) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS

It was Don’s move to California and Los Angeles that would bring about so many new visions and directions in his music. His association with Hari Har Rao brought about his interest in Indian music and rhythms, and along with Emil Richards, they formed the “Hindustani Jazz Sextet”, that combined American Jazz with Indian music. There would be 3 different “Hindustani Sextets” over the years.
From the initial sextet, the “Hindustani Jazz Orchestra” was born, later to become known as the “Don Ellis Orchestra”. This was the band that “stopped the show” at the Monterey Jazz Festival in 1966. The recording of their concert was funded by Don and, along with other recordings, made at the Pacific Jazz Festival, 1966 and Shelly’s Manne Hole, 1977, two L.P albums were in turn issued by the Pacific Jazz label.
The changing orchestra throughout the late 1960’s brought increasingly more success and their recordings for Columbia began with a highly successful album that gained the band a worldwide reputation. Moving into the more commercial output of the Jazz/Rock/Soul combination – although retaining much of the demanding orchestration associated with Don and the ensemble – a new group of Rock enthusiasts were then drawn into an expanding following, and ideas were transmitted to many rock type groups of the period. It must be remembered, however, that jazz critics, musicians, purists, did not favour these directions. This “Underground” period did not last for, as the 60’s drew to a close, the band quickly moved back towards swinging jazz – in odd meters – with an ensemble that is judged by many enthusiasts to be Don’s finest.

In the early 1970’s, a completely new approach to big band instrumentation was presented. The use of string quartet, French horn, within the low bass, various woodwinds – doubled by the saxophone section to produce extended textures – combined with the usual trumpets, trombones, tuba, piano bass and the 4 percussionists. The resulting sounds resembled instrumental choirs in new dimensions, plus all the sounds that were associated with big bands.
This combination of sounds would continue intermittently until shortly before Don’s death, although there would be many other directions in which his constant quest into sound would lead, that included an ensemble which used no electronics and combined a vocal quartet performing as an instrumental section within a reduced big band. There would also be a short period when Don would form a standard - 5 saxes, etc – “Electrophonic” big band. Within all the orchestra re-formations, Don would organise trio, quartet and other groups.

During the 60’s & 70’s, big bands and orchestras were finding it hard to continue, amid the much changed scene. The big band days were passed, so it was indeed a triumph that Don could form and re-form so many successful bands. (to be continued)

Ken Orton

The first part of this triptych: In Search of Don Ellis, Forgotten Genius is titled Don Ellis: May Time Restore?. The third part: Don Ellis: His Final Years will be published soon.

PIA BECK: 83 YEARS
Today the Dutch born Pia Beck, piano player and vocalist, hopes to celebrate her 83rd birthday. Born in The Hague she lived the last decades in Torremolinos in Spain. She started her career in The Miller Sextet after the Second World War and soon founded her own group. She made a hit with the tune: Pia's Boogie. During the 1950s and early 1960 she performed each year in the US. Since the mid 1960s she lived in Spain where she had a bar. She played her final concert five years ago in Hilversum, in the center of The Netherlands.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

JAZZ BY THE SEA
Deze week vindt in onze provincie Zeeland, meer precies Walcheren, het Jazz By The Sea festival plaats. Dit jaarlijkse festival staat gepland van 16 september ( het openingsconcert vond eergisteren plaats in Zoutelande) tot komende zondag, de 21ste september. De bands die optreden spelen traditionele jazz en komen vooral uit de streek of net daar buiten, zoals de Jay Jay's Border Jazzmen, die gisteren in de Muziektent in Zoutelande optraden of de New Orleans Second Line Jazzband die morgen in Domburg te horen zijn. Je bent nog niet te laat voor dit festival als je dit weekend richting Walcheren af zakt; de meeste concerten staan namelijk gepland voor 19, 20 en 21 september 2008. Je kunt dan terecht in Domburg op verschillende podia, in Meliskerke in de World of Silk ( Zijde Museum), Westkapelle ( Strandpaviljoen), Oostkapelle (Hotel Bos en Duin), Dishoek (Hotel Eetcafé Duinlust) en Vlissingen ( Restaurant Solskin). Het Champagne Charlie Trio, deel van Champagne Charlie, treedt as. zondag op in De Leugenaar in Vlissingen vanaf 5 uur 's middags. Je vindt alle informatie op hun website.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

DON ELLIS: EEN NIEUW GELUID.
Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag, exclusief voor lezers van de Keep swinging blog, zijn boek aanbevelen in met dit uitgebreide essay. Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? Het eerste deel vandit drieluik is getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Morgen deel twee: Don Ellis; Een Nieuw Geluid.

PIA BECK: 83 JAAR
Vandaag hoopt Pia Beck haar 83ste verjaardag te vieren. Deze pianiste, zangeres werd geboren in Den Haag en leefde de laatste veertig jaar in Torremolinos in Spanje. Ze begon haar carriere na de Tweede Wereldoorlog in het Miller Sextet . Een paar jaar later formeerde ze haar eigen groep en kreeg een hit met Pia's Boogie. In de jaren vijftig en begin jaren zestig reisde ze elk jaar naar de Verenigde Staten om te spelen. Sinds het midden van de jaren zestig had ze een bar in Spanje, waar ze de rest van haar leven bleef wonen. Ze nam vijf jaar geleden in Hilversum afscheid van het Grote Publiek.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: don ellis, jazz by the sea, pia beck

Wednesday, September 17, 2008

Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren

( To the English part with the Jazz By The Sea Festival and an 80 years old Les Loups record) Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Don Ellis: Een Nieuw Geluid Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen met dit uitgebreide essay, dat hij exclusief voor de lezers van deze Keep swinging blog schreef.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten? De tijd zal het leren !

Het is nu bijna dertig jaar geleden dat een waar muzikaal genie thuis in N. Hollywood, Cal. door een hartaanval kwam te overlijden.

Don Ellis, geboren 25 juli 1934 te Los Angeles, werd een gerespecteerd trompettist en componist tijdens z’n korte leven, dat hij helemaal wijdde aan zijn muziek. Zijn leven was een ware zoektocht naar muziekculturen en klanken overal ter wereld. Hij was op zoek naar nieuwe inzichten, nieuwe muzikale ideeën, nieuwe grenzen in de muziek; op zoek naar dat wat nog nooit gehoord was
Zijn moeder- Winston Johnston Ellis- had op het conservatorium piano en orgal gestudeerd en ze had met gemak een carrière als concertpianiste kunnen maken, als ze niet voor haar man had gekozen, Don’s vader E. Ezra Ellis – hem ondersteunend in zijn roeping voor de kerk. Vader Ez werd Dokter in de Theologie. Iedereen die hen kende, was erg op hen gesteld. Dit nu was de omgeving waarin Don opgroeide. Muziek werd een belangrijk deel in Don’s leven en het was al vroeg duidelijk, volgens zijn moeder, dat hij muzikale talenten had. Toen hij eens, tijdens een concert dat hij met zijn vader bezocht, gefascineerd werd door de glimmende trombones, wilde hij graag dat instrument leren bespelen, maar het werd een trompet, want dat kreeg hij van zijn ouders. Al snel was hij ook daardoor geboeid en later schreef hij: Nothing will ever stop me from playing my trumpet ( = Niets zal mij er ooit van weerhouden om trompet te spelen. )

Hij studeerde in juni 1956 cum laude af in Compositieleer aan de Universiteit van Boston af op het hoogste niveau. Hij mocht, op voorspraak van zijn muziekdocent (trompet) John Coffin, auditie doen bij The New Glenn Miller orkest, onderleiding van Ray McKinley.
In december 1956 moest Don in dienst en werd in West-Duitsland gestationeerd bij de 7th Army Soldiers’ Show, een militaire harmonie en fanfarekorps, waarmee hij rondtrok. Ook speelde hij bij de Jazz II en Jazz III eenheden, onderdelen van eerder genoemd orkest en vooral het Jazz III orkest was erg succesvol, met onder andere musici als Leo Wright, Eddie Harris, Lanny Morgan en Dave Sanchez . Don schitterde hierin op trompet, maar ook als arrangeur.

Na zijn diensttijd terug in de States volgden voor Don een aantal taaie jaren in New York City, maar uiteindelijk zou zijn spelen bij big bands, zoals die van Woody Herman en Maynard Ferguson en optredens in kleinere bezettingen bij ondermeer Charlie Mingus en George Russell een enorme impuls geven voor zijn verdere carrière. Zijn spel tijdens optredens op de Lennox School of Jazz bracht hem naam en begon met eigen groepen op te treden en opnames te maken. Met de oprichting van de "Improvisational Workshop Orchestra" begon een nieuwe periode in zijn leven; een periode waarin hij ging experimenteren en interesse kreeg voor bijv. "vreemde maatsoorten". (wordt vervolgd)

Ken Orton ( vertaling Hans van Wagensveld)
Volgende keer: Don Ellis: Een Eigen Geluid. Morgen (in het Engels) Don Ellis: His Own Sound.

Les Loups: Oscar Alemán (gitaar) - Gaston Bueno Lobo (hawaii gitaar)
Opgenomen 80 jaar geleden in Buenos Aires, ca 17 sep. 1928
C’ est Vous – Vals (Eros Tó) (Greenberg-Silver-Richman)
LA PORTEÑA ES UNA PAPA ( Fox Trot ) (O. M. Aleman – G.B. Lobo)

Uitgebracht als Victor 80960
(bron: Oscar Alemán Discography - Hans Koert) Ook Online.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English part ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren en een 80 jaar oude Les Loups plaat)

JAZZ BY THE SEA

This week Zeeland, the southwest part of The Netherlands, has scedulded its Jazz By The Sea festival. This annual festival is sceduled from the 16th of September ( the opening concert in Zoutelande was last night) up to the 21st of September 2008. The music on this festival is in the traditional jazz styles and the bands to perform are most local and regional bands, like the Jay Jay's Border Jazzmen, who will perform tonight at the Muziektent in Zoutelande and the New Orleans Second Line Jazzband on Friday in Domburg. Most concerts are scedulded during the next weekend and take place in Domburg on several venues, but also in other villages on the former island of Walcheren concerts have been planned, like Meliskerke in the World of Silk ( Silk Museum), Westkapelle ( Strandpaviljoen), Oostkapelle ( Hotel Bos en Duin) en Flushing ( Restaurant Solskin). The Champagne Charlie Trio, part of Champagne Charlie, has been scedulded for the 21st of September in De Leugenaar in Flushing. You can find all info at its website.

Les Loups: Oscar Alemán guitar - Gaston Bueno Lobo hawaiian guitar.

Recorded 80 years ago in Buenos Aires, ca 17 Sep. 1928
C’ est Vous – Vals (Eros Tó) (Greenberg-Silver-Richman)

LA PORTEÑA ES UNA PAPA ( Fox Trot ) (O. M. Aleman – G.B. Lobo)

released as Victor 80960

(bron: Oscar Aleman Discography - Hans Koert) ( online too)

DON ELLIS: MAY TIME RESTORE?

Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.

You can read all about it in Don Ellis: May Time Restore?

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: don ellis, gaston bueno lobo, jazz by the sea, les loups, los lobos, oscar aleman

Tuesday, September 16, 2008

Don Ellis: May Time Restore?

Naar het Nederlands-Vlaamse gedeelte met o.a. een stuk over Chick Bullock.) DON ELLIS: MAY TIME RESTORE? DON ELLIS: HIS OWN SOUND DON ELLIS: HIS FINAL YEARS
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share exclusively this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog

It is now almost 30 years since a true musical genius died of a heart attack at his home in N. Hollywood, Cal.

Don Ellis, born 25 July 1934 in Los Angeles, became an esteemed trumpet player and composer during his short lifetime through continuous study and commitment. His life was a quest into world music cultures and sound. He sought to extend the boundaries of musical sound and thinking to a limitless degree, always searching into the unknown for the unheard.

His mother – Winston Johnston Ellis – was a well-qualified pianist and organist who could have followed a career as a concert artist but chose instead to support her husband – Don’s father, E. Ezra Ellis – in his calling to the church. Ez became a Reverend Doctor of Divinity. Don’s parents were loved by all who knew them.
This was the environment in which the young Don grew up. Music became part of life and it is quite evident, from his mother’s notes, that he was very musically gifted from an early age. The sight of many gleaming trombones at a concert his father took him to fascinated Don so much that this, indeed, was the instrument he would like to have. However, events led to his parents purchasing a trumpet for him. Don became so enthralled he later wrote: “Nothing will ever stop me from playing my trumpet”.
On through school with various establishments, Don would eventually graduate at Boston University with a Mus B in Composition degree, in June 1956.
With the help of his trumpet teacher, John Coffin, Don would immediately audition and join the New Glenn Miller Orchestra, under the direction of Ray McKinley.

In December 1956, Don was drafted into the army. He served in Germany with the 7th Army Soldiers’ Show and toured with their Jazz II and Jazz III Units. The Jazz III orchestra, in particular, was extremely successful, Don’s skills in trumpet playing and music arranging contributing greatly. Featured were musicians of fame Leo Wright, Eddie Harris, Lanny Morgan, Dave Sanchez, etc within this very exciting ensemble.
Returning to the U.S.A after army service, Don would suffer some lean years in N.Y City, eventual work with a number of big bands, including Woody Herman, Maynard Ferguson and the groups of Charlie Mingus, George Russell would be a boost to his future career. In particular, his attendance at the Lennox School of Jazz would promote interest in his playing.
Don would record with a number of these ensembles, as well as with his own groups.

The journey into experimentation became well under way, with the formation of the “Improvisational Workshop Orchestra”, where his developing interest in odd-meter time signatures began to emerge. In fact, a number of his later recorded big band charts began within this ensemble. (to be continued)
Ken Orton

The second part of this triptych wll be published Wednesday as: Don Ellis: His Own Sound. Tomorrow the Dutch version of part one: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren.

CHICK BULLOCK ( 1908 - 1981)
This is the third article in row that wants to commemorate musicians, as they were born 100 years ago. On the 14th of September we had Charlie Beal - on the 15th Kid Sheik Cola and today Chick Bullock.

Chick Bullock was born in Bute Montana and passed away 27 years ago. It is said that he was one of the first pop-singers of the 1930s, He was a radio artist for some times, of course, but he became popular with the thousands of recordings he made. He became the most important singer for ARC (= The American Record Company), which released popular labels like Columbia and sung in all major orchestras and with all major jazz artists:, like Eddie Lang en Joe Venuti, Duke Ellington, Vic Berton, Dick McDonough, Ben Pollack, Adrian Rollini .... making a list means that you always forget names, so ... I'll finish it with the names of Don Redman and Fred Waring. Beinig an ARC-artist he whad an exclusive contract with ARC, but I can tell you, he sung for other labels, like Durium, too. Thanks to the depression he had to make money I guess. These recordings were for export to Europe only, so he wasn't afraid that his very recognizable voice should be heard in the States.

The record above, a Million Dollar Baby and Whistling in the Dance is such a European Durium on which Chick Bullock sings. His name is not on the label and the name Jack Norman was in fact Phil Spitalny, the US bandleader who would become known with is All-Women Orchestras during the late 1930s and 1940s.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands-Vlaams ( To the English part with Don Elis: May Time Restore? )

CHICK BULLOCK ( 1908 - 1981)

Dit is de derde honderdjarige op rij, die in dit blog langs komt. On 14 september hadden we hier Charlie Beal, gisteren, de vijftiende Kid Sheik Cola en vandaag Chick Bullock.

Chick Bullock werd geboren in Bute, Montana en overleed 27 jaar geleden. Hij was één van de grootste popartiesten uit de jaren dertig. Hij zong voor de radio, natuurlijk, maar werd vooral bekend door zijn duizenden platen, die hij vol zong. Hij had een contract bij ARC, ( = American Record Company), die o.a. het label Columbia uitbracht. Hij zong met alle grote artiesten uit die tijd: Eddie Lang en Joe Venuti, Duke Ellington, Vic Berton, Dick McDonough, Ben Pollack, Adrian Rollini .... en als je begint een lijstje te maken, vergeet je een heleboel namen. howel hij een exclusief contract had met ARC nam hij ook wel eens een schnabbel aan. Omdat de depressie zeker ook de platenindustrie trof, moest er brood op de plank komen. Zo kan ik vertellen dat hij ook voor Durium opnamen heeft gemaakt; opnamen die nooit in Amerika verschenen, maar alleen voor export naar Europa waren. Zijn sonore, zachte stem zou in de VS snel herkent zijn. De hieerboven afgebeelde Duriumplaat is zo'n kartonnen hit: Million Dollar Baby en Whistling in the Dark, waarop Chick Bullock zingt. Het orkest van Jack Norman was in feite Phil Spitalny, die eind jaren dertig en begin jaren veertig bekend zou worden door zijn All-Women Bands, orkesten met louter vrouwen.

DON ELLIS: De Tijd Zal Het Leren:

Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag, exclusief voor lezers van de Keep swinging blog, zijn boek aanbevelen in met dit uitgebreide essay.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten?.
Lees het morgen in: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: chick bullock, don ellis

Monday, September 15, 2008

Soundsheets

( Naar het Nederlands-Vlaamse deel met o.a. Kid Sheik (100) en Cannonball Adderley (80)) KLANKDRUKKEN HUIZE POLL en COLEMAN HAWKINS

A week ago Frits Jonker pointed me to some great Dutch soundsheets from the 1960s in a selection Jazz or No? It was really great to hear these 1960s ephemeral relics again. It brought me some memories from the period that I became fascinated by records and record playing. During the 1950s and 1960s when I was a kid and a young adult we didn't had a gramophone at home. In those decades, just after the end of the Second World War, the standards of living was not so high ....

I remember that my parents were in an amateur drama club in Hoedekenskerke, a small village in the southwest part of The Netherlands along the Scheldt estuary - at that time for me the center of the world. For a play they needed a gramophone on stage. My parents could lend one from a man some blocks away and I still remember the thrill having a record player at home for a few days. It had only one record: Junge, komm bald wieder by Freddy Quinn ( 1963). Soon we had some records ourselves. Het Beste, the Dutch version of Readers Digest, sent free thin promo records (gratis luisterproef), to invite you to buy sets like Het Beste uit Operette and Musical (= The Best from Light Opera and Musical) or De Gouden Klank der Groten (= The Golden Sound of the Great)

My uncle and aunt in Rotterdam had a gramophone too and when we visited their place in our summer holidays, my brother and I loved to play their gramophone - real breakable records with artists like Dorus ( Tom Manders) and Cor Steyn, two vaudeville artists famous in this part of the world. One of the Klankdrukken ( Soundsheets), we called it Flubberplaatjes, I still have in my collection. It is one to promote the drinking of milk. M-Dag 64 the label reads and the first side was a contest: Grote M-Prijsvraag Voor Een Veilig Verkeer. ( = Great Milk-Contest for Safe Traffic) and the reverse two songs sung by Donald Jones ( his name was not on the label, but we recognized his American accent) Everybody Likes Milk and the Milk-Shake Twist. Donald Jones was an American dancer and vocalist who married a Dutch actress Adele Bloemendaal and lived in The Netherlands.

Another one was a free advertisement record for Citroën Cars, and specially the 2CV. On the record a photo of a young duck. This needs some explanation for foreign readers I guess. In The Netherland this car, the 2CV, is nicknamed a Lelijke Eend (= an Ugly Duckling), like in Germany, where they call it an Ente or Lame Ente. In most other countries they know this type of car as the Kørende Paraply ( = The Driving Umbrella) (In Denmark - is this correct Jo?) or De Geit ( The Goat) in Flanders or Jernseng (= iron bed) in Norway.

These Klankdrukken ( = Soundsheets) were produced by Sonopresse in Rotterdam, that must have made hundred thousands of those tiny plastic record between 1961 and 1984. The Dutch Het Beste "luisterproeven" ( = by Reader's Digest) were most made in England by Sound for Industry. ( The one shown above, titled "The Reader's Digest Luisterproef voor The Big Bands Playing Today's Hits met Pim Jacobs als Uw gastheer" was produced by Sonopresse)

Thanks Frits for some great memories from that period and I will point the visitors of this blog to some of your record later. If you have stories or remembrances to these "flexies"or "soundsheets", please share it with us. I'm sure a lot of readers wil enjoy it !!
I love to share with you one of those Dutch Klankdrukken, that promotes BP Super Mix Fuel, sung by Corrie Brokken and the Hi-Five, released ca. 1962. Enjoy it

CHARLIE BEAL:

Yesterday I refered to the fact that Charlie Beal was born 100 years ago. He is best known for his appearance in the film New Orleans. I showed you a fragment with Louis Armstrong and Billie Holiday singing Do You Know What It Means To Miss New Orleans. Charlie Beal was at the piano. Hvickery posted a part of the Armstrong lyrics of the song: "Where the Blues Were Born in New Orleans"

"Let me introduce Mr. Charlie Beal,

A piano man and can he spiel.

Only has two hands,

But that's a-plenty,

'Cause when he plays

It sounds like 20."

Thanks for that !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English part with Soundsheets and Charlie Beal )

HUIZE POLL en COLEMAN HAWKINS

Afgelopen weekend werd in heel Nederland Open Monumentendag georganiseerd. In De Bilt bij Utrecht
werd herdacht dat Coleman Hawkins in de jaren dertig gespeeld had in Huize Poll. Zeventig jaar geleden speelde Coleman Hawkins, die toen in Nederland verbleef, een maand lang in Huize Poll, een danszaal annex restaurant gelegen in De Bilt.

Ruim een jaar geleden onderzocht ik de relatie tussen Coleman Hawkins en Huize Poll hetgeen resulteerde in twee bijdragen, getiteld Coleman Hawkins en Huize Poll en Huize Poll en Coleman Hawkins
Een aantal ondernemers sloeg de handen in elkaar en organiseerden afgelopen zaterdag, 13 september 2008, op de plaats waar Huize Poll gestaan heeft, een manifestatie. Beide foto's zijn bij die gelegenheid gemaakt. Bedankt Jelle voor de foto's.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

KID SHEIK ( 1908 - 1996)

De honderdjarigen zijn niet aan te slepen. Vandaag, 100 jaar geleden, 15 september 1908, werd in New Orleans de trompettist en bandleider Kid Sheik Colar geboren. Deze trompettist is vooral bekend geworden door zijn optredens bij de Preservation Hall Band. Als 18 jarige had hij al zijn eigen band, midden jaren twintig, en speelde in de beroemde, of moet ik zeggen, beruchte wijk van New Orleans, Storyville. Hij werd bekend onder heel wat namen: Kid Sheik, of George" Kid Sheik" of Kid Sheik Colar of Cola. Eind jaren veertig ging hij spelen bij George Lewis en werd in de jaren vijftig lid van de Eureka Brass Band en de Harold Dejan's Olympia Brass Band. In de jaren zestig vinden we hem terug in bands zoals zijn eigen groepen the Swingsters en de Storyville Ramblers met legendarische namen als Capt. John Handy en Cié Frazier. Hij maakte verschillende tournees naar Europa om tenslotte te belanden in de Preservation Hall Band. Ik heb een CD in mijn verzameling waarin hij speelt met de Backroom Boys ( mei 1973 in Kopenhagen-Denemarken). Kid Sheik is 88 jaar oud geworden en overleed november 1996.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

JULIAN CANNONBALL ADDERLEY

Als hij nog had geleefd, zou Julian Cannonball Adderley vandaag 80 jaar zijn geworden; hij overleed echter voor zijn vijftigste. Vorige maand schreef ik, op zijn sterfdag, over zijn carrriere in de bijdrage: Julian Cannonball Adderley. Ik schreef eerder over zijn schitterende album Somethin' Else, één van de beste jazzplaten allertijden.

JAZZ OR NO? NOSTALGISCH MIJMEREN met FLUBBERPLAATJES:

Melk Is Goed Voor Elk is volgens mij zo'n slogan die al jaren meegaat. Melkdrinken is goed voor opgroeiende kinderen; dat is nu zo en dat was vroeger zo !! Toen ik zelf in die fase zat, lang geleden in de vorige eeuw, moest ik zelfs drie bekers melk per dag drinken. Terugkijkend op die tijd kan ik alleen concluderen dat ik daar een verslaving aan heb overgehouden ......... Lees er alles over in: Klankdrukken.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: 2cv, cannonball adderley, citroën, coleman hawkins, huize poll, kid sheik, m-dag 64, sonopresse, sound for industry, soundshets

Sunday, September 14, 2008

Klankdrukken

( To the English part.) CHARLIE BEAL (1908-1991)

Een week geleden wees Frits Jonker me op aantal schitterende klankdrukken uit de jaren zestig met een selectie die hij: Jazz or No? noemt. Fantastisch om deze dunne flubberplaatjes, wegwerpplaatjes uit mijn jeugd weer eens te horen; herinneringen kwamen weer boven drijven uit de tijd toen ik voor het eerst geboeid raakte door gramofoonplaten. In de jaren vijftig en zestig, toen ik kind was, hadden we geen gramofoon. In die jaren was dat heel gewoon - in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, ten tijde van de wederopbouw, was er geen geld voor dit soort "uitspattingen'.

Ik herinner me mijn eerste ervaringen met een gramofoon: mijn ouders zaten in een amateurtoneelvereniging in Hoedekenskerke, een dorpje aan de boorden van de Westerschelde ( voor mij toen het centrum van de wereld) en voor een uitvoering in het verenigingsgebouw naast de kerk hadden ze op het toneel een gramofoon nodig. Ze konden er één lenen van iemand, die in De Boeiert woonde en ik herinner me nog, hoe die ene plaat, die op het toneel gespeeld moest worden, vele malen achter elkaar werd afgespeeld: Junge, komm bald wieder door Freddy Quinn ( 1963). Later hadden we zelf ook platen - nee geen breekbare 78-toeren schellakplaten, maar van die dunne reclameplaatjes, flubberplaatjes noemden we ze, maar officieel heetten ze klankdrukken, die we toegestuurd kregen door bijvoorbeeld Het Beste, om je uit te nodigen je muziekniveau op te krikken met een set LPs met namen als Het Beste uit Operette en Musical of De Gouden Klank der Groten.

Mijn oom in Rotterdam, waar we in de (lange) zomervakanties logeerden, had wel "gewone" platen met Dorus en Meneer Cor Steyn,( neem me niet kwalijk dat ik u even onderbreekt, maar zou u me even op mijn rug willen krabben?). Mijn broer en ik mochten dan graag platen draaien. Eén van die eerste klankdrukken die ik kreeg was er één ter promotie van het drinken van melk: M-Dag 64 staat er op het label en kant A was een wedstrijd: ( Grote M-Prijsvraag Voor Een Veilig Verkeer) en op de achterkant een nummer gezongen door Donald Jones ( die naam stond weliswaar niet op het label, maar we herkende meteen die stem met dat Amerikaanse accent van de televisie) getiteld Everybody Likes Milk en de Milk-Shake Twist. Een ander "flubber"plaatje uit mijn eerste verzameling (!) was een gratis advertentie voor Citroën, voor de 2CV of te hoewel de Lelijke eend, de automibiel uit de jaren zestig, waarvan we er later veschillende versleten hebben.

Op de "picture disk" een foto van een jong eendje, uiteraard referend aan de bijnaam voor de 2CV. Deze klankdrukken werden geproduceerd door Sonopresse in Rotterdam, die er duizenden gemaakt moet hebben tussen 1961 en 1984. De Nederlandse "luisterproeven" van Het Beste ( = Reader's Digest) werden (meestal) geproduceerd door het Engelse Sound For Industry ( Het plaatje hierboven is zo'n uitzondering,zie ik nou pas)

Dankzij Frits kan ik genieten van deze schitterende herinneringen, die voor mij het begin van mijn platen-verslaving inluidden. Als je zelf leuke herineringen hebt hoor ik die graag en misschien kunen we over één of meer plaatjes wel eens een leuke blog maken. Ik vond een fragment met één van die klankdrukken, die gemaakt zijn in opdracht van de oliemaatschappij BP: de BP Super Mix Fuel, gezongen door onze eigen Corrie Brokken and the Hi-Five, uitgebracht ca 1962. Even nostalisch mijmeren.

Bedankt Frits voor deze mooie verzameling...... Je klankdrukken komen ongetwijfeld terug in volgende blogs.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaamse deel )

CHARLIE BEAL ( 1908-1991)
Today, the 14th of September 2008, we should commemorate the fact that 100 years ago Charlie Beal was born in Los Angeles. (14th of September, 1908). He is one of those numerous sidemen in jazz and dance band music, that performed during the 20th century, now almost

forgotten and hidden in obscurity. He was a piano player, like his younger brother Eddie Beal and performed in the bands of Speed Webb ( ca 1929), en Les Hite (1930). In the 1930s he was part of the Erskine Tate Vendome Orchestra, played with Louis Armstrong and Noble Sissle, recorded with Buster Bailey and Eddie South. Duriug the 1930s he also played the piano in bars like Adrian's Tap Room and the Onyx and, after his military service in the 1940s, also on the opposite coast in clubs like the Jococo Room. He is to be seen in the film New Orleans. The picture on the left is from that film and the only photo I found. Enjoy the little fragment, part of the film, in which you can hear Louis Armstrong and Billie Holiday singing their known duet Do You Know What It Means To Miss New Orleans. The piano player, seen on the back, is Charlie Beal.

Charlie Beal stayed active in music until the end of the 1950s and passed away August 1991.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: 2cv, charlie beal, citroën, corrie brokken, eend, het beste, klankdruk, m-dag 64, sonopresse, sound for industry

Saturday, September 13, 2008

Jazz In De Aderen

(To the English translation.) FRANK BIG BOY GOUDY
JAZZ EN LAS VENAS

Vandaag een bijdrage die getiteld is Jazz In De Aderen ( = Jazz en las venas), een titel die verwijst naar een concert van Jorgelina Aleman, dat gepland staat voor 19 en 20 september 2008 in de Jazz Voyeur Club in Buenos Aires (Argentinië). Jorgelina speelt dan met haar kwartet, dat bestaat uit haar echtgenoot Daniel Cossarini aan de piano, Manuel Sosa op akoestische gitaar, Javier Fernández op electrische gitaar, Julián García op bas. Speciale gasten zijn slagwerker Pocho Lapouble en de Amerikaan Ollan Christopher Bell. Jorgelina Aleman is de kleindochter van de grote Argentijnse gitarist Oscar Aleman en ik wil vandaag iets over Jorgelina's carriere vertellen. Eén foto van Jorgelina is genomen door haar echtgrnoot tijdens de onthulling van de plaquette in Oscar Aleman's in juni van dit jaar. Ik deed hier uitgebreid verslag van in de bijdrage: Erkenning voor Oscar Aleman. Je vindt ook een paar filmfragmenten waarin je Jorgelina Alemán bezig kunt zien en horen: het eerste fragment komt uit de documentaire over haar grootwader, getiteld La Vida Con Swing van Hernan Gaffet en het tweede fragment is een uitvoering van Just A Closer Walk.

Jorgelina Aleman werd geboren in Buenos Aires (Argentinië) als de kleindochter van de beroemde Argentijnse gitarist Oscar Aleman. Op vierjarige leeftijd ging ze op balletles en als 15-jarige volgde ze tien jaar lang in de "Escuela de Artes Escénicos FAMA" lessen in jazz-dance choreografie met Moira Chapman.

Na afronding van haar dansstudie ging ze verder met de opleiding tot Comedia Musical ( = musical-artiest) in het toonaangevende instituut van Manuel Gonzalez Gil, die ontdekte dat ze een schitterende stem had. Aangezien ze al als klein kind gefascineerd was door de muziek van haar opa ( die voor haar speelde) stortte ze zich op "zwarte muziek" en nam zanglessen bij Cristina Aguayo en, tegelijkertijd, dramalessen ( Artes dramáticas ) in de klas van Carmen Vallejo, een actrice die met Oscar getrouwd was.

Buenos Aires - Juni 2008

Ze ging tien jaar geleden met groot succes professioneel zingen: het publiek mocht haar en ze kreeg lovende recenties in de lokale pers. In eerste instantie werd ze begeleid door een bluesband, die behalve gospel en blues ook jazz speelde, maar al snel bestond het merendeel van haar repertoire uit jazz. Dankzij haar mooie stem trok ze heel wat getalenteerde musici aan, die soms zelfs nog met haar opa gespeeld hadden: Pocho Lapouble, Manuel Fraga, Jorge Gonzalez, Miguel Botafogo, Norberto Machline, Walter Malosetti, Enrique Varela, Ricardo Pellican, Marcelo Mayor Ricardo Lew, Ricardo Nolan, Jon Larsen ( van de Hot Club de Norviege), Pascal Loutchek, Chachi Zaragoza, enz.

In 2003 werd haar eerste plaat uitgebracht, een live album getiteld "El Jazz en las venas" (= Jazz in je aderen), die opgenomen werd in het Ateneotheater en in 2004 volgde een tweede plaat, opgenomen met Zakiya Hooker, de dochter van ............ inderdaad, John Lee Hooker, de blueslegende. Deze plaat heette: Colors of the Blues, en werd opgenomen live in La Trastienda. Voor het eind van dit jaar komt haar derde CD uit, voor het eerst helemaal in het Castiliaans gezongen, de taal van Argentinë, met originele Moreno-muziek.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

COLEMAN HAWKINS in HUIZE POLL

Waar in De Bilt nu de Cumulusflat staat, aan het begin van de Dorpsstraat, stond vroeger Hotel Huize Poll. In januari 1938 was De Bilt het episch cultuurcentrum van de wereld, want hier speelde Coleman Hawkins, de grootste jazzsaxofonist aller tijden. Wat Louis Armstrong is voor de trompet, is Coleman Hawkins voor de saxofoon! Tijdens een Europese tournee met een Engelse big band mocht de zwarte Coleman Hawkins Duitsland niet in en speelde hij in Nederland met een trio in bekende dancings als o.a. Hamdorff in Laren en Hotel Huize Poll in De Bilt.Dit jaar is het 70 jaar geleden dat Coleman Hawkins optrad in De Bilt en precies 50 jaar geleden dat Huize Poll in 1958 door brand werd verwoest. Wat zou het mooi zijn als we de herinnering aan de fameuze combinatie Huize Poll en Coleman Hawkins kunnen terugbrengen?Zaterdag 13 september 2008 is het zover. Met dank aan de Biltse vestiging van Kia Motors, zal tijdens de Biltse Kunstmarkt in de showroom aan de Dorpsstraat tussen 12.00 en 16.00 uur het vibrato van ‘The Hawk’s saxofoon klinken in een setting van beelden en muziek.

MELANCOLIA - OSCAR ALEMÁN y su QUINTETO DE SWING.
Ik vind het leuk om een fragment te laten horen van een nummer van Oscar Alemán, Melancolia, dat in september 1945 opgenomen werd door Oscar Aleman y su Quinteto de Swing. Het is tevens een serie foto's geworden, bijeengebracht door Sara Gavanovich, nichtje van Manuel Gavinovich, violist en dochter van Luis Gavinovich, bassist, die beiden bij Oscar Aleman gespeeld hebben. ( De iets andere achternaam van Sara komt door een administratieve fout in het verleden). Hoewel de tekst bij de foto's anders doet vermoeden, speelt haar oom niet mee op het nummer Melancolia. Je vindt het fragment op de Oscar Aleman weblog, volgens Sara naast de informatieve documentaire van Hernan Gaffet een grote bron van informatie ( dank Sara voor je lieve woorden). Klik hier voor een bezoekje aan de Oscar Aleman blog met het nummer: Melancolia

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar het Nederlands-Vlaams.)

FRANK "BIG BOY" GOUDY ( 1899-1964)

This week mrs. Jansen-Anker celebrates her 111th birtday at a rest home in Middelburg, capital of the province of Zeeland in the south-west part of The Netherlands. She is the oldest person in our country. It seems that our part of the Netherlands contains almost twice the average number of people aged 100 and more, so I'm hopefull for the future. When she was two years old, she could have heard on her birthday of the birth of a little baby at the west coast of The States. Today we commemorate the fact that Frank Goudy was born in Youngsville LA (USA) 109 years ago. He grew up in New Orleans and played the cornet in Papa Celestin's Originaly Tuxedo Band. Mid 1920s he moved to Europe, to France, where he took up the saxophone in the bands of Sam Wooding, Noble Sissle, Freddy Johnson and Willie Lewis; all fellow country men who left the States to play in Europe. In the 1930s he was one of the numerous "Americans in Paris", who made music in jazz clubs all around the city. He recorded with Bill Coleman and invited Oscar Alemán in his band for some times. The picture above, besides Oscar Aleman, shows, why Frank Goudy was nick named "Big Boy". When the war started in 1940 Big Boy Goudy left, like Oscar Aleman, Europe to start a new life in South America. After the Second World War he returned to Europe to play with men like Bill Coleman again. In the 1950s he returned to the States and played clarinet in the band of Earl Hines. He passed away in San Francisco, January 1964.

JAZZ EN LAS VENAS:
In Jazz en las venas, which means something like: Jazz in the veins, I refered to a concert scedulded for the 19th and 20th of September 2008 at the Jazz Voyeur Club in Buenos Aires (Argentina) by Jorgelina Aleman. Jorgelina plays with her quartet, featuring Daniel Cossarini, her husband, at the piano, Manuel Sosa on the accoustic guitar, Javier Fernández electric guitar, Julián García on the bass and Lus Segura background vocal. Special guest are Pocho Lapouble on drums and the US Ollan Christopher Bell (USA). Jorgelina Aleman is the granddaughter of the great guitar player Oscar Aleman and I made a small biography about her in the contribution: Jazz en las venas.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: frank big boy goudie, jorgelina aleman, oscar aleman, oscar aleman y su quinteto de swing

Friday, September 12, 2008

El Jazz en las venas

( En Espanol.)( Naar de Nederlands-Vlaamse vertaling.) JAZZ en POLITIEK
MELANCOLIA

Today a contribution titled Jazz en las venas, which means something like: Jazz in the veins. It refers to a concert scedulded for the 19th and 20th of September 2008 at the Jazz Voyeur Club in Buenos Aires (Argentina) by Jorgelina Aleman. Jorgelina plays with her quartet, featuring Daniel Cossarini, her husband, at the piano, Manuel Sosa on the accoustic guitar, Javier Fernández electric guitar, Julián García on the bass and Lus Segura background vocal. Special guest are Pocho Lapouble on drums and the US Ollan Christopher Bell (USA). Jorgelina Aleman is the granddaughter of the great guitar player Oscar Aleman and, thanks to info attached I love to quote some lines from Jorgelina's biography. As I guess that especially South American readers of this blog might be interested in this I'll also post seperated a Spanish version. You'll also find two interesting fragments from performances by Jorgelina. The first fragment is from the Oscar Aleman documentary by Hernan Gaffet, titled La Vida con Swing and the second a fragment from a performance of Just a Closer Walk. Enjoy it !!

Jorgelina Aleman was born in Buenos Aires as the granddaughter of the famous guitarist Oscar Aleman. At the age of 4 she started to dance ballet; at the age of 15 she studied for ten years jazz-dance choreography with Moira Chapman in the "Escuela de Artes Escénicos FAMA" for 10 years.
When she completed her study for dancing, she continued Comedia Musical ( = Musical Comedy) in the prestigious institute from director Manuel Gonzalez Gil, where he found out that she had a great voice. As she was fasinated by the music of her grandfather; she had heard him playing as a small kid, she got anxious to learn about black music and she started singing lessons with Cristina Aguayo and, in a parallel studies, the Estudia Artes dramáticas ( = drama school) of Carmen Vallejo, actress and Oscar's widow.

She became a professional singer ten years ago with great success: the audience and the local press liked her singing. At first she was accompanied by a blues band which played blues, gospel music and jazz. Later it became more and more a jazz band and, thanks to her great voice, this band became a success. A lot of known Argentine musicians (some even played with her grandfather) joined in concerts like Pocho Lapouble, Manuel Fraga, Jorge Gonzalez, Miguel Botafogo, Norberto Machline, Walter Malosetti, Enrique Varela, Ricardo Pellican, Marcelo Mayor, Ricardo Lew, Ricardo Nolan, Jon Larsen ( from Norway), Pascal Loutchek, Chachi Zaragoza, etc.

Jorgelina Aleman singing at the unveiling of a plaque dedicated to her grandfather ( Buenos Aires 13th of June 2008)

In 2003 her first album was released; a live album titled "El Jazz en las venas" which was recorded at the Teatro N/D Ateneo and in 2004 she recorded with Zakiya Hooker, the daughter of the legendary blues shouter John Lee Hooker. The record was titled: Colors of the Blues, recorded live at La Trastienda. Before the end of this year her latest album will be released, her first sung in Castilian ( the Argentine version of Spanish) with several other original tunes called Moreno.

MELANCOLIA

I love to share with you a link to a fragment of the tune Melancolia, recorded by Oscar Aleman, which I posted at the Oscar Aleman blog recently, on which Sara Gavanovich, shares some photos of her uncle and father Manuel Gavinovich, violin player and bass player Luis Gavinovich; both members of the Quinteto de Swing, Oscar's quintet during some years in the 1940s. You are invited to visit the blog, to view the fragments, to learn more about these musicians and and to learn more about this great source for Alemaniacs.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Espanol ( To the top)

Nacida en la Ciudad de Buenos Aires, nieta del famoso guitarrista Oscar Alemán. A los 4 años comenzó a estudiar danza clásica, comenzando a los 15 años de edad a estudiar danza Jazz con la coreógrafa MOIRA CHAPMAN en la ”Escuela de Artes Escénicos FAMA” durante 10 años.
Terminados sus estudios de danza, se perfeccionó en Comedia Musical en el instituto del prestigioso director MANUEL GONZALEZ GIL, donde descubre su profunda vocación por el canto. Debido a la gran atracción que tenía por la música de su abuelo, que había escuchado desde muy pequeña decide estudiar las raices de la música negra y es así que comienza sus estudios de canto con la cantante CRISTINA AGUAYO. Paralelamente estudia Artes dramáticas en la escuela de CARMEN VALLEJO.

Comienza su carrera profesional como cantante en el año 1997 con rotundo éxito y aceptación del público y de la prensa local. Debuta acompañada por una Blues Band con un repertorio de Gosspell, Negro Spirituals , Blues y Jazz. Paulatinamente se fue volcando hacia el Jazz, motivo por el cual, y debido a su gran calidad vocal se fue rodeando de los músicos más prestigiosos del género. Entre los músicos que la acompañaron podemos destacar a: Pocho Lapouble, Manuel Fraga, Jorge Gonzalez, Miguel Botafogo, Norberto Machline, Walter Malosetti, Enrique Varela, Ricardo Pellican, Marcelo Mayor, Ricardo Lew, Ricardo Nolé, Jon Larsen, Pascal de Loutchek, Chachi Zaragoza, etc.
En el año 2003 editan su primer CD grabado en vivo en el Teatro N/D Ateneo, titulado “El Jazz en las venas” y en el año 2004 grabó jujnto a Zakiya Hooker, hija del legendario John Lee Hooker el CD “Colors of the Blues” grabado en vivo en La Trastienda. Antes de fin del 2008 saldrá a la venta su primer CD en castellano con varios temas propios y otros originales que se llamará MORENA.

Nederlands ( To the top)

JAZZ en POLITIEK
Kun je je het voorstellen? Jan Peter Balkenende organiseert een concert met Michiel Borstlap en The New Cool Collective, met Jules Deelder als disc jockey om na afloop de-beentjes-van-de-vloer te krijgen; alles om de partijkas wat te spekken? Of, als echte Zeeuw, Bløf en het Westkappels visserskoor met Surrender in het voorprogramma? Hier zou dat ondenkbaar zijn ............... Op 1 oktober 2008 wordt in de Kaufmann Concerthall in New York City een concert georganiseerd, getiteld Jazz For Obama, a Concert for America's Future.

Toegangsprijs slechts US$ 100 ( da's toch maar zo'n € 60, ongeveer een dagkaart voor het Northsea Jazz Festival), maar dan krijg je ook wat. Wat denk je van: Dee Dee Bridgewater - Dianne Reeves - Brad Mehldau - Joe Lovana - Roy Hargrove - Christian McBride - Stanley Jordan - Hank Jones - Charlie Hunter - Doug Wamble - Duo Bilakl-Robert Glasper - Stefon Harris en Roberta Gambarini ....... en nog meer speciale gasten !! Je zou haast politiek geëngageerd worden als je dit programma ziet. En nu maar hopen dat McCain ook van jazz houdt en hier weer overheen gaat. Wij moeten het dit weekend doen met Maartje Rikhof, die jazz zingt met het trio Rogier Telderman in De Vierschaar van het Stadhuis in Zierikzee of met de So What Jazzband in het Gasthuis in Middelburg. So What? Daar kun je je tenminste vertonen zonder meteen partij te kiezen !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: jorgelina aleman, luis gavinovich, manuel gavinovic, oscar aleman, sara gavanovich

Thursday, September 11, 2008

Nedly Elstak: trumpeter

( Naar de Nederlandse vertaling.) NEDLY ELSTAK: Trompettist
LORRAINE GELLER

Nedly Elstak is one of those musicians, active in the Dutch jazz scene in the 1960s, 70s and 80s, who is now almost forgotten. Almost, because Jazz music is no longer a hot item and only few listeners or musicians, will remember his great trumpet playing, but thanks to a great compilation record, released by the Dutch Jazz Archive (NJA 0102) some years ago, his musical heritage is available for everybody who is anxious to learn how he sounded.

Rein De Graaff, Leo de Ruyter, Tony Van Hal, Bon Byas, Nedly Elstak and Ferdinand Povel. ( photo archive Rein De Graaff).
Nedly Elstak was born in Semarang, on the isle of Java, part of the former Dutch Indies, now Indonesia January 1931. He left the Far East (seen with European eyes) in 1936 to settle in The Netherlands. He started to play the trumpet, when he was a young adult. He also learned to play the piano. He became active in the Amsterdam Jazz scene early 1950s, becoming a member of the Trio McAllen, which brought him even into Turkey for a tour. Later he founded his own quartet and played in the Theo Loevendie Workshop Quartet. Perdido is the oldest track available on the album, played by a tentette in Eindhoven (in the south of The Netherlands) May 1953. In the early 1960s he performed with the Rico Fernando South American Orchestra.

From the early 1960s you can find two tracks featuring Rein De Graaff, still active with his trio. ( On the 2nd of November he'll perform with his trio + Pete Christlieb and Ferdinand Povel at the Porgy en Bess Jazz Club - Terneuzen.) During the 1960s Nedly performed with Ornette Coleman and with the Theo Loevendie Consort. I remember that I heard this Theo Loevendie Consort several times at concerts of Nieuwe Muziek in the Stadsschouwburg of Middelburg, and in Goes in De Veste, both situated in the southwest part of The Netherlands, but I don't remember anymore if Nedly Elstak was present during these performances. During the 1970s he had a club in Amsterdam named De Masjien (= The Machine) and an octet formed with members of the Willem Breuker Kollektief. Later he stopped playing the trumpet and concentrated almost entirely to the piano. On the NJA record, simply labelled Nedly Elstak - Trumpeter he plays the piano on three tracks. I found a fragment around the Dutch vocalist Soesja Citroen who sings and is interviewed ( in Dutch) in a 1982 fragment. Nedly Elstak accompanies her at the piano; a historic document. Enjoy the tune: Where Flamingos Fly.

Nedly Elstak found work at the Meertens Instituut, part of the Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (= The Royal Dutch Academy of Sciences). If you are a Dutchman (or Flemish) you might have enjoyed the books by J. J. Voskuil, who recently passed away (May 2008), titled Het Bureau. These book are a description of the daily life at the Meertens Instituut, simply labelled as Het Bureau (= the office). In the books Nedly Elstak is called Stanley Graanschuur.

Nedly Elstak (on the right) with Theo Loevendie (on the left) (photo Pieter Boersma)

Nedly Elstak received the highest award in Dutch Jazz, the Boy Edgar Award in 1983. During the 1980s he made some short tours with the Paradise Regained Orchestra. He passed away in 1989. This great document is to be obtained at the Dutch Jazz Archive, among dozens other great recording from the rich Dutch Jazz heritage. Get these small treasures in Jazz !

Hans Koert - keepswinging@live.nl

LORRAIN

E GELLER !!
Today, the 11th of September 2008, Lorraine Geller should have celebrate her 80th birthday if she didn't pass away on the young age of 30, October 1958. She was born as Lorraine Walsh in Porland OR (USA) on the 11th of September 1928, learned to play the piano, was part of the Sweethearts of Rhythm and married Herb Geller in 1951. She played in her husband's quartets for four years and together they made recordings with great names like Shorty Rogers, Red Mitchell, Zoot Sims, Stan Getz, Dizzy Gillespie and Charlie Parker. One of their most known recording together is the album The Gellers, I discussed some times ago. She passed away, too young, due to heart failure.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

LORRAINE GELLER !!
Vandaag, 11 september 2008, zou Lorraine Geller haar 80ste verjaardag hebben moeten vieren, als ze niet zo jong, op 30-jarige leeftijd, overleden was. Ze werd geboren als Lorraine Walsh in Portland OR (USA) op 11 september 1928, leerde piano spelen en werd lid van de Sweethearts of Rhythm. In 1951 trouwde ze altsaxofonist Herb Geller. Ze speelde vier jaar lang in zijn kwartet en dit leidde tot opnamen met grootten als Shorty Rogers, Red Mitchell, Zoot Sims, Stan Getz, Dizzy Gillespie en Charlie Parker. Eén van hun mooiste platen vind ik The Gellers, die ik eerder in deze blog besprak. Ze overleed, op dertigjarige leeftijd, aan hartklachten.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

NEDLY ELSTAK: Trompettist
Nedly Elstak is één van die muzikanten, vroeger actief in de Nederlandse jazzscene van de jaren zestig, zeventig en tachtig, die nu bijna helemaal vergeten zijn. Vergeten ..... toch zullen heel wat Nederlandse en Vlaamse bezoekers van deze blog, de naam Stanley Graanschuur kennen, één van de figuren uit de romancyclus Het Bureau van J. J. Voskuil. Dankzij een verzamelplaat van het Nederlands Jazz Archief is zijn muzikale nalatenschap voor het nageslacht bewaard. Lees er alles over in: Nedly Elstak: Trompettist.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: lorraine geller, nedly elstak, soesja citroen

Wednesday, September 10, 2008

Nedly Elstak: trompettist

( To the English translation.) NEDLY ELSTAK: TRUMPETER RAYMOND SCOTT (1908-2008)

Nedly Elstak is één van die muzikanten, vroeger actief in de Nederlandse jazzscene van de jaren zestig, zeventig en tachtig, die nu bijna helemaal vergeten zijn. Vergeten ..... omdat Jazz vandaag de dag geen hot item is; laat staan de Nederlandse jazzgeschiedenis. Niet vergeten echter door de weinigen die het spel van deze geweldige trompettist herinneren en zijn tijdgenoten, nu nog actief in de muziek. Dankzij een verzamelplaat van het Nederlands Jazz Archief is zijn muzikale nalatenschap voor het nageslacht bewaard.

Rein de Graaff, Leo de Ruyter, Tony van Hal, Bon Byas, Nedly Elstak en Ferdinand Povel. ( foto archief Rein de Graaff)
Nedly Elstak werd januari 1931 geboren in Semarang, op Java, één van de eilanden van het voormalige Nederland Indië - nu Indonesië. Hij vestigde zich met zijn familie voorgoed in Nederland in 1936. Op de middelbare school leerde hij trompet en piano spelen; twee instrumenten die hij later veelvuldig zou bespelen. Begin jaren vijftig werd hij actief in de Amsterdamse jazzscene en werd lid van het Trio McAllen, waarmee hij zelfs naar Turkije reisde. Later formeerde hij een eigen kwartet en speelde hij bij het Theo Loevendie Workshop Quartet. Perdido is het oudste nummer op deze plaat; een titel die hij opnam met een octet in Eindhoven mei 1953. Begin jaren zestig speelde hij bij het Rico Fernando South American Orchestra.

Uit de begin jaren zestig dateren ook twee titels met Rein de Graaff, die nog steeds actief is met zijn trio. Op 2 november, bijvoorbeeld, is hij te beluisteren met zijn trio met als speciale gasten Pete Christlieb en Ferdinand Povel in de Porgy en Bess Jazz Club - Terneuzen. Tijdens de jaren zestig speelde hij met niemand minder dan Ornette Coleman en met het Theo Loevendie Consort. Ik herinner me het Theo Loevendie Consort verschillende malen te hebben horen spelen in de jaren zestig en zeventig ( eens zaten er minder mensen in de zaal dan er leden in het orkest waren (!!)) tijdens concerten van Nieuwe Muziek in de Stadsschouwburg van Middelburg en in De Veste in Goes; alleen herinner ik me niet meer of Nedly Elstak hierbij aanwezig was. In de jaren zeventig had hij een eigen club in Amsterdam genaamd De Masjien en leidde hij een eigen octet, betaande uit musici uit het Willem Breuker Kollektief. Later hing hij zijn trompet aan de wilgen en legde hij zich helemaal toe op piano. Op de NJA plaat, eenvoudigweg Nedly Elstak - Trumpeter getiteld, staan drie pianostukken. Ik vond een fragment van en rond de Nederlandse zangeres Soesja Citroen, waarin ze geinterviewd wordt en zingt, met Nedly Elstak aan de piano: een zeldzaam historisch document. Luister naar: Where Flamingos Fly.

Nedly Elstak ging werken bij het Meertens Instituut, onderdeel van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Als je de boeken rond "Het Bureau" van J. J. Voskuil hebt gelezen ( hij overleed vier maanden geleden) dan ben je Nedly Elstak wellicht zonder dat je't wist tegen gekomen als Stanley Graanschuur.

Nedly Elstak (rechts) met Theo Loevendie (links) (foto Pieter Boersma)

Nedly Elstak ontving in 1983 één van de hoogste onderscheidingen in de Nederlandse Jazz, de Boy Edgar Prijs. In de jaren tachtig maakte hij o.a. korte tournees met de Paradise Regained Orchestra. Hij overleed in 1989.
Dit grootse document is te verkrijgen bij het Nederlands Jazzarchief , net als tientallen andere fraaie producties, die de hele Nederlandse Jazzgeschiedenis beslaan: een prachtige verzameling. Sla je slag ... zou ik adviseren !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands-Vlaamse vertaling)

RAYMOND SCOTT ( 1908 - 2008 ):
Today we love to commemorate that Harry Warnow, better known as Raymond Scott, was born 100 years ago, in New York City. He started as the staff piano player for CBS during the 1930s and became known for his film music. I really like his recordings he made with his own band around 1940, known as the Chesterfield arrangments, well re-recorded by the Dutch Metropole Orkest and the Beau Hunks Sextette.

A lot of recordings are now well known like The Toy Trumpet, Celebration of the Planet Mars or Dinner Music for a Pack of Hungry Cannibals, recorded by his Wooden Indians. These recordings were re-recorded too by the Beau Hunks one and a half decade ago. Raymond Scott passed away February 1994, 85 years old. Visit the excellent documented website.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Enjoyed your latest issue of the "Keep Swinging" blog. Nice Stuff, keep it up. ( Mike Woitowicz - The Banjo Barons Ragtime Band - The Dixie Barons Dixieland Band )

NEDLY ELSTAK: TRUMPETER
Nedly Elstak is one of those musicians, active in the Dutch jazz scene in the 1960s, 70s and 80s, who is now almost forgotten. Forgotten, because Jazz music seems to be no longer a hot item, but musicians, still active, will remember his great trumpet playing. Thanks to a great compilation record, released by the Dutch Jazz Archive (NJA 0102), titled Nedly Elstak: Trumpeter his musical heritage is now available for everybody who is anxious to learn how he sounded. Learn more about it in the contribution: Nedly Elstak: trumpeter.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: nedly elstak, raymond scott, soesja citroen

Tuesday, September 09, 2008

The Brazilian Tinge

Recently a contribution in this blog mentioned Jelly Roll Morton's concept of jazz, which included Latin elements, designated as 'The Spanish Tinge' -: the habanera rhythm, the Creole music tradition of New Orleans and influence from various Caribbean sources. Morton was not the only jazz musician to take advantage of the inspiration drawn from various musical traditions outside the mainstream of American popular culture, also Duke Ellington was inspired by the Latin flavour incorporated in some of his own compositons labeled as 'Jungle style'. Later, jazzmusicians went even further exploring the music traditions 'South of the border' - the 1950s and 1960s brought the bossa nova from Brazil to the States, adding a warm breeze to the cool jazz of the time. However, to the general public bossa was jazz, neglecting its Brazilian roots in rich musical traditions of the past that seem to have been un-noticed by most people outside Brazil. A contemporary attempt to find these roots and incorporate inspiration drawn from them into jazz is found in the work of pianist, arranger and composer, Cliff Korman.

Cliff Korman is an articulated artist, his official website is a well of information about his various musical projects and the ideas pointing them out. About his involvment with Brazilian music tradition he has a paragraph titled 'The Brazilian Tinge', in which he shares his thoughts about the Brazilian music tradition and jazz. I like to quote the following from his web to give you an impression of what he's after.

"The Brazilian Tinge is a multi-faceted project that spans from performance and recording to developing an academic curriculum on Brazilian Jazz, that features a unique mix of musicians, compositions, arrangements, and "concept". - The performance project features original jazz compositions written in the spirit of Brazilian genre of bossa, samba, baião, ballad, and choro. Its intent is to create an atmosphere which uses Brazilian rhythmic, melodic, and harmonic vocabulary as the prime material for the freedom of improvised performance. - In my attempt to represent the coming together of jazz and Brazilian popular music, I envision both the performance and the recording as a layered musical structure with minimal horizontal segmentation. - I invite guests to improvise through this woven musical texture so that the listener’s attention is drawn toward the interplay of layers rather than the sequence of “tunes”. "

During the late 1990s and early 2000s Cliff Korman had a co-operation with the highly estimated Brazilian reed player, Paulo Moura, involving musical projects devoted to the music of Pixinguinha and Duke Ellington and to the Gafieira (ballroom) tradition of Brazil. - In 1999, Korman and Moura released 'Mood Ingênuo: Pixinguinha Meets Duke Ellington' - a live album that treated the listener to a make-believe world showcasing what it would have been like if Pixinguinha and Duke Ellington had ever met. In 2001, again with Paulo Moura, Korman released 'Gafieira Dance Brasil', an album that relived the golden era of Gafieira, the genuine Brazilian ballroom music style incorporating choro and samba. Click here to learn more about this project.

In 2006 was released a compilation of tracks from the mentioned two project-cds, 'Gafiera Jazz' - if you are interested in expploring Korman's vision of the Brazilian tinge, this compilation is a nice example featuring Paulo Moura (cl), Ciff Korman (p), Mestre Zé Paulo (cavaquinho), David Finck (b) and Paulo Braga (dm). The cd contains choro standarts like "1X0", "Noites Cariocas" and "Saxaphone porque chorãs" and the remaining 6 pieces draw from the same tradition. You have an opportunity to listen to the cd in full length at Paulo Moura's official website, click here

To give you a visual impression of the contemporary Gafieira tradition in Brazil, I insert a sequence from Mika Kaurismäki's documentary, 'Brasileirinho, Choro In Rio'(2005) showcasting live performance featuring musicians like Paulo Moura (cl), Daniela Spielman (ss), Silveiro Pontes (tp), Zé da Velha (tb) and a rhythm section. The music was composed by one of the pioneers of the Gafieira tradition, Severino Araújo, and the tune is named "Chorinho pra Voce"

Monday, September 08, 2008

Arne Domnérus ( 1924-2008 )

Naar de Nederlands - Vlaamse vertaling.)

On Tuesday the 2nd of September 2008 the sad news reached us that Arne Domnérus passed away. He was labeled as one of the most influenced jazz musicians in Sweden. His death wasn't unexpected, as he was ill for the last year, he had had a heart surgery, and suffered from pneumonia and a brain hemorrhage. He would have reached the age of 84 in December this year.

Arne Domnérus.

He started in the 1940s in the bands of Simon Brehm and Thore Ehrling and recorded early 1950s with James Moody. James Moody lived in Paris around that time and was invited by drummer Anders Burman and guitar player Rolf Berg to come to Stockholm - as he did. He played for a two-week gig at the La Visite. During the 1950s Arne made recordings with Clifford Brown-Art Farmer and the Swedish All Stars. Arne Domnérus became a member of the Swedish Radio Big Band and its jazz groups and became a sought after studio musician for films and TV. His music was influenced by Lee Konitz and Johnny Hodges. One of his most famous recordings where the Jazz At The Pawnshop recordings, made in Stampen, the jazz club in Gamla Stan in Stockholm. These recordings were made on the 6th and 7th of December 1976. The Arne Domnérus Quartet featured: Arne on saxophone, Bengt Hallberg at the piano, Georg Riedel on bass and Egil Johansen on drums. Later the quartet was augmented to a quintet with vibraphone player Lars Erstand.

Arne Domnérus - James Moody and Gösta Theselius (ca. 1950)

I remember, that when these recordings were released, I couldn't afford to buy myself a copy, because they were pretty expensive. They had to be imported from Sweden. My brother had one of the albums later and I could tape it. The sound quality was great, I remember and this kind of music was of such a high standard, almost inaccesible here in Holland, in my opinion. Thanks to the Jazz At The Pawnshof - 30th Anniversary edition, with 20 minutes extra recordings, I got a new chance to obtain a copy and so I did !! a great set. As I'm now thirty years older too ... and more wise ? !!) and heard a lot of great music, it's no longer the best accessible, but just great music - well recorded.

I love to share with you a fragment I found with Arne Domnérus on alto saxophone and Claes Crona at the piano in Paris (2000) playing the tune When Light Are Low. ( The sound is a bit low - sorry for that)

Arne Domnérus: ( 1924-2008)
Hans Koert - keepswinging@live.nl

LA BENEDIZIONE DEL SANTO PADRE

I received a scan from this little single-sided card board Durium record. It is titled: La Benedizione del Santo Padre ( = The Blessing of the Holy Father). It was released by Tecniphone and produced by the Italian Durium, based in Milano. On the record the blessings as spoken by a pope. As the record has no matrix number ( nor a catalogue number) it is hard to date it; it must have been somewhere between 1934 and 1948. Maybe some Italian Durium collectors can help us to determine this record. It was found, by the way, at a flea market in Buenos Aires (Argentina), so it might be a memory of a pilgrimage to Rome. Frank, from Milano (Italy) suggested: As many Italians went to Argentina in the '50s, I think that this might be a record of the late 40's-early '50s. And this too could be a free give-away: there's no other information than the generic title, the record label and the pressing plant name, based in Milano (the city where I live). This contribution will has also be posted at the Hit of the week blog as: La Benedizione del Santo Padre.Please sent me your comments if you can help me.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands / Vlaams ( To the English translation )

Op dinsdag 2 september jl. overleed Arne Domnérus, één van de meest invloedrijke Zweedse jazzmusici. Zijn dood kwam niet geheel onverwacht; een jaar geleden was hij aan zijn hart geopereerd, maar kreeg er longontsteking overheen en een hersenbloeding. Hij zou 84 jaar geworden zijn in december.

Arne Domnérus ( 1924-2008)

Hij begon zijn loopbaan in de jaren veertig in orkesten zoals van Simon Brehm en Thore Ehrling en nam platen op met James Moody, die rond die tijd in Parijs woonde. James Moody was uitgenodigd door slagwerker Anders Burman en gitarist Rolf Berg om voor een twee weken durende gig in La Visite naar Stockholm te komen. In de jaren vijftig nam Arne platen op met Clifford Brown-Art Farmer en de Swedish All Stars. Arne Domnérus werd lid van de Zweedse Radio Big Band en de jazzgroepen, die hieruit gevormd werden en verdiende de kost als studiomuzikant voor film en tv. Hij werd geinspireerd door musici als Lee Konitz en later Johnny Hodges. Eén van zijn beroemdste platen is die met de Jazz At The Pawnshop opnamen, die opgenomen werden in december 1976 in Stampen, een jazzclub in Gamla Stan in Stockholm. Het Arne Domnérus Quartet bestond uit: Arne op saxofoon, Bengt Hallberg aan de piano, Georg Riedel op bas en Egil Johansen op slagwerk. Later werd het kwartet uitgebreid tot een kwintet met Lars Erstand op vibrafoon.

Arne Domnérus, James Moody en Gösta Theselius (ca. 1950)

Ik herinner me nog, dat toen deze opnamen in de platenzaak lagen ( alleen de meest gespecialiseerde zaken hadden deze geïmporteerde platen) ze veel te duur voor me waren. Ik kon dat toen gewoon niet betalen. Mijn broer kon later wel een exemplaar bemachtigen, en ik mocht de plaat opnemen op cassette. De geluidskwaliteit was uitmuntend en de muziek behoorde tot het hoogst bereikbare ...... Zo iets had je in Nederland niet !! Gelukkig is er nu een schitterende drie CD box ( plus een DVD met interview) verschenen getiteld Jazz At The Pawnshof - 30th Anniversary edition, waarin 20 minuten "vergeten' opnamen. Nu dertig jaar later kan ik eindelijk deze complete opnamen in mijn CD-speler stoppen. Aangezien ik nu dertig jaar ouder ( en rijper?) ben en meer goede jazz gehoord heb, kijk ik nu iets genuanceerder tegen deze schitterende opnamen aan - prachtige muziek - prima opgenomen ( zoals zoveel opnamen ..... zeker ook in Nederland).

Ik vond een filmfragment van een optreden van Arne Domnérus op altsax met Claes Crona aan de toetsen, opgenomen in Parijs in 2000. Ze spelen het nummer When Light Are Low. ( Helaas staat het geluid ook low!!)

Arne Domnérus: ( 1924-2008)
Hans Koert - keepswinging@live.nl

LA BENEDIZIONE DEL SANTO PADRE

Ik ontving een scan van een klein, eenzijdig bespeelbaar, 10 cm ( = 4 inch) groot, kartonnen Duriumplaatje. De titel luidt: La Benedizione del Santo Padre ( = De zegen van de Heilige Vader) Het werd uitgebracht door Tecniphone en geproduceerd door het Italiaanse Durium uit Milaan (Italië). Op het plaatsje de gesproken zegen van de één of andere paus. Aangezien het plaatje geen enkel nummer heeft, geen catalogus- noch matrixnummer maakt het het moeilijk dit plaatje te dateren en in te voegen in de Durium Advertisement and Custom Records Discography. Het moet ergens dateren tusen 1934 en 1947 Mischien zijn er verzamelaars die me verder kunnen helpen, omdat ze een soortgelijk, wel genummerd, plaatje hebben. Het werd, overigens, gevonden op een vlooienmarkt in Buenos Aires (Argentinië) dus zou het een herinnering aan een (pelgrims)tocht naar Rome kunnen zijn. Frank, uit Milaan, reageerde op een eerdere oproep: As many Italians went to Argentina in the '50s, I think that this might be a record of the late 40's-early '50s. (= Aangezien er nogal wat Italianen begin jaren vijftig naar Argentinië emigreerden, zou het plaatje uit eind veertig - begin vijftiger jaren kunnen zijn.) And this too could be a free give-away: there's no other information than the generic title, the record label and the pressing plant name, based in Milano (the city where I live). ( = Het zou een gratis weggevertje kunnen zijn: Er is geen nadere informatie dan de titel, het platenlabel en de aanduiding van de firmanaam in Milaan, de plek waar ik woon). Deze bijdrage is eerder te lezen geweest ( in het Engels) in mijn Hit of the week weblog als: La Benedizione del Santo Padre. Als je er meer over kunt vertellen, stuur me dan je opmerkingen.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: arne domnérus, durium

Sunday, September 07, 2008

Roda de Choro: Muziek in een kringetje.

( To the English translation.) SONNY ROLLINS: 78 YEARS RODA DE CHORO

Een week geleden wees Joergen, samensteller van de wekelijkse Choro Music blog zijn lezers op de typische kringopstelling van Choro-muzikanten: de Roda de Choro. Omdat ik zelf de Choro-band Choro Brasil Scandinavia graag nog eens wilde laten zien, waarmee in Kopenhagen in de zomer van 2005 alles begon, kon ik zo twee vliegen in één klap slaan. En bovendien ..... het stukje van Joergen was te interessant om onvertaald te blijven: Roda de Choro: Muziek in een kringetje.

Joergen schreef:
Eén van de meest karakteristieke elementen van de traditionele Choro-muziek is het feit dat de opstelling van de muzikanten tijdens optredens plaats vindt in een kring of rond een tafel, waardoor er een intieme sfeer ontstaat, zodat oogcontact tijdens het spel mogelijk is. Dit was de ideale opstelling bij een zgn. Roda de Choro en dat is nog steeds zo in kleine clubs of bij mensen thuis, als choro-muzikanten voor hun plezier komen spelen. Je zou kunnen stellen dat deze kringopstelling prima past bij dit soort kleinschalige muziek, waarbij concentratie, een uitstekende speeltechniek en een gemeenschappelijk gevoel, belangrijke elementen zijn onmisbaar om de echte Choromuziek te doorgronden.

Toch zie je tegenwoordig steeds vaker dat Choro gespeeld wordt op een podium in een zgn. concertopstelling, waarbij de musici naast elkaar zitten tegenover het publiek. In zo'n omgeving is het spelen in een kring praktisch onmogelijk, omdat iedereen met zijn gezicht richting het publiek zit. Natuurlijk zijn er ook voordelen aan die opstelling, omdat individuele solisten zich zo beter aan het publiek kunnen presenteren.
De Wereld Is Een Schouwtoneel ..... memoreerde Vondel al, of was het vader Cats, hoe dan ook, jonge musici die Choro-muziek spelen kennen al bijna niets anders meer en zijn gewend aan de opstelling waarbij ze oog in oog met het publiek staan en het hangt er dan ook maar vanaf in hoeverre de solist in staat is zijn publiek te boeien, met de band achter hem, als begeleider. De rol van de solist wordt zo, als vanzelf, de belangrijkste act op het podium. Is het niet opmerkelijk dat juist deze individuele waarden zo belangrijk lijken in de Westerse Wereld, dat het overgeslagen is naar de musici, die, zo lijkt het, alleen nog maar dromen van een individuele carriere in de muziek? Het lijkt alsof het succes van een band op het toneel afgemeten wordt aan het succes van de hoofdsolist. Zijn reputatie of het feit of hij een ster is of niet, of hij in staat is tijdens zijn solo's het publiek te verrassen met zijn spel; met speciale effecten of onverwachte improvisaties, worden allemaal factoren die van even groot belang zijn voor de muzikant om een "ster" te worden.

De traditionele Choro-muziek, gespeeld in een kring, tijdens een Roda de Choro, is wat mij betreft de enige pure vorm om de spirit van de Choro te beleven.

Joergen Larsen (vertaling Hans Koert) ( in het Engels in Armandinho - Retocando o Choro ; één van de wekelijkse bijdragen uit de Choro Music blog .

Deze bijdrage geeft mij de kans om twee fragmenten te plaatsen van de groep Choro Brasil Scandinavia, een band die bestaat uit musici afkomstig van beide continenten: Marcilio Lopes op de bandolim, Jayme Vignoli op cavaquinho en Oscar Balao op pandeiro. Deze drie komen uit Brazilië. Mats Andersson (uit Zweden) speelt gitaar en Martin Heap (uit Denemarken) de 7-snarige gitaar. Ze spelen twee nummers, terwijl ze in een kring zitten: Roda de Choro: Noites Cariocas en Um a Zero; composities van respectievelijk Jacob do Bandolim en Pixinquinha. Prachtig !!

Hans Koert - keepswinging@live.nl

SONNY ROLLINS: 78 JAAR
Vandaag, 7 september 2008, hoopt Sonny Rollins zijn 78-ste verjaardag te vieren. Hij is nog steeds actief en velen zullen zich nog wel de "hype" rond zijn jubileumconcert vorig jaar november in Carnegie Hall, New York vanwege de vijftigste verjaardag van zijn eerste concert daar, herinneren. Ik mocht toen zelfs foto's en een verslag plaatsen van Michael Gilbreath, die met zijn kleindochters de receptie voorafgaand aan het concert bezocht. Je vindt ze in de bijdrage: Sonny Rollins in Carnegie Hall. Het concert resulteerde uitendelijk niet in een CD ( Rollins was niet tevreden met het resultaat). Binnenkort verschijnt er echter wel een plaat en DVD met daarop zeven live-opnamen uit de periode 1980 tot 2007 (één track komt uit de Carnegie Hall jubileumshow) en deze Road Shows: Volume 1 wordt nu al als one of the finest Sonny Rollins albums ever released ( = één van de beste Sonny Rollins albums ooit uitgebracht) aangekondigd. Ik hoop het na verschijnen hier te kunnen bespreken. Tot die tijd zullen we het moeten doen met het gegeven dat de aangekondigde plaat captures the kind of excitement that only Sonny Rollins can create in a live performance. (= een gevoel van opwinding veroorzaakt, die alleen Sonny Rollins kan opwekken tijdens een live optreden). Ik voel die opwinding nu nog niet, daarvoor zijn Zeeuwen iets te nuchter, denk ik .... eerst mè is luustere..... Als je Sonny Rollins persoonlijk wilt feliciteren hoef je vanmiddag niet in de rij te gaan staan om een handje te schudden: Zet je felicitatie gewoon online in zijn gastenboek.
Bedankt Mikayla voor je suggestie !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands / Vlaamse vertaling )

SONNY ROLLINS: 78 YEARS

Today, the 7th of September, Sonny Rollins, hopes to celebrate his 78th birthday. He was born in New York City on the 7th of September 1930. He is still an active man and most of you will remember the "hype" around the concert November last year in Carnegie Hall, New York City to memorate that it was 50 years ago that he first played in that famous venue. I could even give you an almost eyewitness report thanks to Michael Gilbreath, who shared photos and stories about the reception he visited with his grandchildren before te show itself. You could read it at: Sonny Rollins at Carnegie Hall. It was a pity that the promised album of the show was cancelled. Never mind that: a new album and DVD wil be released soon: Road Shows volume 1 with seven unreleased live recordings from the years 1980 up to 2007 ( also one track from the 2007 Carnegie Hall Concert). It is promoted as one of the finest Sonny Rollins albums ever released. Well I hope to be able to review it in this blog later .......... it captures the kind of excitement that only Sonny Rollins can create in a live performance. If you love to congratulate Sonny personally today you won't have to travel to the States, but you can give your congratulations online in his guestbook.
Thanks Mikayla for your suggestions !!
Hans Koert - keepswinging@live.nl

RODA DE CHORO

One of the characteristics of the traditional choro performance is the fact that the participating musicians usually are seated in a circle or around a table to create an intimate atmosphere and leaving the opportunity to watch each other while playing. This is the ideal setting for a Roda de Choro, and this is continued to this day in small clubs or at private gatherings whenever Choro musicans get together to play for their own pleasure. But nowadays Choro bands play in halls sitting on a stage in front of the audience......... Read more about this in Joergen's contribution: Roda de Choro

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: choro, choro brasil scandinavia, roda de choro, sonny rollins

Saturday, September 06, 2008

Roda de Choro

( Naar de Nederlands / Vlaamse vertaling.) 2008 IAJRC CONVENTION AHMAD JAMES - AHMAD'S BLUES

Some times ago, Jo, editor of the Choro Music blog pointed us to the typically way Choro music use to play their music while sitting in a circle at a Roda de Choro. In the mean time I loved to share with you two fragment of the Choro Brasil Scandinavia band - the band who introduced me to the Choro music in Copenhagen in the summer of 2005: so I kill two birds with one stone !!

Jo wrote:
One of the characteristics of the traditional choro performance is the fact that the participating musicians usually are seated in a circle or around a table to create an intimate atmosphere and leaving the opportunity to watch each other while playing. This was the ideal setting for a Roda de Choro, and this is continued to this day in small clubs or at private gatherings whenever choro musicans get together to play for their own pleasure. You could say that the mentioned setting of a Roda de Choro is well suited for this kind of chamberish music that demands concentration, great technical skills and the presence of a common feeling to recreate the spirit of choro as a multi-voiced unity.- However, today a choro performance often takes place in a concert setting with the musicians placed on a stage fronting an audience, which usually excludes the possibility of a traditional Roda de Choro setting, as all participating musicians are supposed to be fronting the audience.

On the other hand, the stage setting leaves the opportunity of individual solo performance a better chance to reach the audience, a fact to be taken advantage of whether it may be a classical symphonic orchestra with a soloist performing, or a band performing popular music with changing solo voices. The world is a stage according to Mr. Shakespeare and especially a younger generation of musicians has understood this dictum as a demand of acting as an individual soloist when the music plays, the success of a performance depending on the abilities of the individual fronting the audience and supported by a band in the background. The soloist's role has become the most important part of the act on stage. This is truly a phenomenon reflecting the ideological and social values of modern Western society, expected to be the norm by audiences and accepted as such by musicians, who go for a successfull career in music business. In fact, the success of a modern jazz or rock 'n' roll concert seems to depend on the soloists' personal abilities, the reputation and stardom often applied to the musician's ability to invent and create surprising personal solos by mastering the instrument with special effects and unexpected improvisation skills. This is the constant demand resting on the career of individual musicians heading for a star role on-stage today.

The traditional Choro music, as played in a circle, still is the most pure form to enjoy the spirit of Choro. (Jo )

Finally I love to share with you two fragments from the band Choro Brasil Scandinavia, a group of musicians from both continents featuring Marcilio Lopes on bandolim, Jayme Vignoli on the cavaquinho and Oscar Balao on the pandeiro. These three men are from Brasil. Mats Andersson (from Sweden) plays the guitar and Martin Heap (from Denmark) the 7-string guitar. They play two tunes, while sitting in a circle, like a Roda de Choro: Noites Cariocas and Um a Zero, a Jacob do Bandolim and a Pixinquinha composition. Enjoy !!

Joergen Larsen: on Armandinho - Retocando o Choro one of the contributions in this great Choro Music blog. Enjoy his contribution for this week: Tempo De Criança

2008 ANNUAL MEETING

of the IAJRC.

At this moment the 2008 Annual Meeting by the members of the International Association of Jazz Record Collectors is scedulded in Louisvile, Kentucky (USA). This internationally group of jazz record collectors gathers in the Holiday Inn Hurstbourne for four days ( 4th up to the 6th of September) to discuss music, to listen to presentations and live performances and to strengthen the ties with other collectors world wide. I have visited two conventions ( Hamburg 1999 and Copenhagen 2005) and on the latter we could introduce our El Redescubrimiento de Oscar Aleman project in a presentation at the Palace Hotel, in which we introduced the listeners to the special relation between Oscar Aleman and Copenhagen.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

DE JAARLIJKSE IAJRC CONVENTIE

Op dit moment vindt de Jaarlijkse Conventie (2008) plaats van de International Association of Jazz Record Collectors in Louisvile, Kentucky (VS). Deze internationale groep van jazzplatenverzamelaars ( drie maal de woordwaarde) is vier dagen bij elkaar in het Holiday Inn Hurstbourne om naar muziek te luisteren, naar presentaties, gramofoonplaten te bediscussiëren en banden met andere verzamelaars aan te halen. Zelf heb ik twee conventies bezocht ( Hamburg 1999 en Kopenhagen 2005) en heb dit als heel waardevol ervaren. Op de laatstgenoemde conventie mochten we ons El Redescubrimiento de Oscar Aleman project (= De herontdekking van Oscar Aleman) introduceren tijdens een presentatie in het Palace Hotel en de speciale relatie van Oscar Aleman met Copenhagen belichten.

RODA DE CHORO: MUZIEK IN EEN KRINGETJE:

Een week geleden wees Joergen, samensteller van de wekelijkse Choro Music blog zijn lezers op de traditionele typische cirkelvormige opstelling van Choro-muzikanten: de Roda de Choro. Omdat ik zelf graag de Choro-band Choro Brasil Scandinavia nog eens wilde laten zien, waarmee in Kopenhagen in de zomer van 2005 de fascinatie voor Choromuziek begon, kon ik zo twee vliegen in één klap slaan. En bovendien ..... het stukje van Joergen was te interessant om onvertaald te blijven. Lees morgen: Roda de Choro: Muziek in een kringetje.

AHMAD'S BLUES - AHMAD JAMAL TRIO
Op 6 september 1958, nu vijftig jaar geleden, vond een schitterende concert plaats in de Spotlite Club in Washington waarin h

et Ahmad Jamal Trio, bestaande uit Ahmad Jamal achter de piano - Israel Crosby op bas en Vernel Fournier op slagwerk, voor het voetlicht trad. Dit concert werd vastgelegd op de plaat Ahmed's Blues. Een plaat om naar uit te kijken.

Ahmad's Blues - Autumn in New York - Autumn Leaves - Cheek to Cheek - Gal in Calico - Girl Next Door - I Wish I Knew - It Could Happen to You - Let's Fall In Love - Secret Love - Seleritus - Should I - Squatty Roo - Stompin' at the Savoy - Taboo - That's All.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: ahmad jamal, choro brasil scandinavia, iajrc, roda de choro

Friday, September 05, 2008

Smokey Wood: Hippie Avant La Lettre

( To the English translation.) SMOKEY WOOD: THE HOUSTON HIPSTER
FRANK MORGAN: A LOVESOME THING

Vandaag maken we een zijsprongetje naar de Western Swing. Een paar maanden geleden liep ik tegen de Rambler LP ( Rambler 107), Smokey Wood - The Houston Hipster aan. Mijn aandacht werd in eerste instantie getrokken door de kleurige hoes met een cartoon van Ron Chan, en de belofte een Western Swing album aan mijn verzameling toe te kunnen voegen; bovendien was de prijs redelijk te noemen: 2 euro 50.
Smokey Wood was een compleet nieuwe naam voor me, maar gelukkig stond er een uitgebreid verhaal op de achterkant met informatie en ik ontdekte dat hij in zijn tijd al een aardig buitenbeentje was - een outlaw; iemand die de normen van zijn tijd met een korrel zout nam. Hij is geboren als John Bryce Wood in september 1918, 90 jaar geleden, in Harrison, Arkansas, waar zijn vader spoorwegarbeider was en zijn moeder pianiste. Als tiener kwam hij begin jaren dertig in aanraking met de muziekscene van Houston en omstreken. De tijden waren moeilijk, dankzij de economische crisis, de depressie en ze begonnen muziek te maken in de café's in en rond Houston voor een dollar per nacht plus fooien. Omdat ze geen lid van de Union konden worden, de bond van musici, ( Hillbilly-muziek werd niet erg serieus genomen), mochten ze niet in openbare clubs spelen, dus bleven ze aangewezen op het alternatieve circuit van café's.

John Bryce Wood kreeg zijn bijnaam Smokey omdat hij altijd hasj rookte, weed; He lit 'em on both ends and smoked 'em in the middle (= Hij stak ze aan beide kanten aan en rookte ze vanuit het midden). Hij gebruikte het meestal gewoon openlijk op het podium - het maakte niet uit waar ze waren. Hij kocht het per pond, per kilo; geen probleem! Hij teelde zelfs zijn eigen planten; vlak bij een paar richtingborden vlakbij de hoofdstraat bij Houston; daar had hij stiekem een twintig-, dertigtal planten staan. Met zijn band The Modern Mountaineers maakten ze radioprogramma's bij lokale omroepen en in maart 1937 maakten ze hun eerste opnamen. Deze opnamen zijn voor een deel op deze twintig jaar oude LP uitgebracht. Acht nummers en één van de bekendste is ongetwijfeld Everybody's Truckin', dat zelfs een hit werd: Luister maar ............

Everybody's Truckin' - Modern Mountaineers Hal Herbert rieten, J.R. Chatlwell viool, Smokey Wood piano, J.C. Way op de steelgitaar, Lefty Groves op gitaar, Johnny Thames op banjo en Rip Ramsey aan de bas. De zang is van Smokey Wood zelf met Lefty Groves als tweede stem. Het nummer werd opgenomen 1 maart 1937 in het Texas hotel in San Antonio.

De B-kant van de plaat bestaat uit opnamen, die een half jaar later gemaakt werden met Smokey Wood and his Wood Chips. Op de achterkant van de hoes staat een lange bijdrage over het leven van Smokey Woods en daar zijn nogal wat smeuige verhalen van te vertellen, gezien zijn bijna permanente staat van dronkenschap of drugsverslaving. Smokey was shouting blues vocals, pumping kick-ass swing piano, and puffing all the weed that the Lone Star State could supply. (= Smokey zong bluesnummers en wilde, ruige swing op de piano en rookte alle hash, die in de Lone Star State ( = Texas) te vinden was.) He lived the life he sang about - lived it in dingy beer joints and one-lung radio stations far from the networks and international promotors. (= Hij leefde zoals in zijn liedjes - in smoezelige kroegen en speelde bij obscure radio stations, terwijl later geboren stads-cowboys grote hits maakten, zakte Smokey weg, in een mist vol hallicunerende nevels weg in het onbekende).

Toen Smokey overleed in januari 1975 vonden ze in een koffer bladmuziek, waarvan hij de muziek graag gespeeld zag op zijn afscheid. Er was maar een handjevol mensen op komen dagen en toen de bladmuziek aan zijn vrouw werd overhandigd, riep ze vertwijfeld uit: Oh I couldn't play it like that. I play only church music (= O, dat kan ik helemaal niet - ik kan alleen op het kerkorgel spelen). Enkele ogenblikken later klonken er plotseling swingende klanken door de kerk - Western Swing op kerkorgel. Men wist niet wat men hoorde - zo swingend hadden ze het orgel nog nooit gehoord. Iedereen liep naar het orgel en ontdekten daar niet de weduwe, maar een volstrekt vreemde achter het klavier zat. What in the hell? (= Wat is hier aan de hand?), riep men verbaasd uit. Well, zei de man aan het orgel, I'm up here just trying to sell an organ.(= Ik ben een vertegenwoordiger en probeer juist een orgel te verkopen). I was listening to this lady and she said: Would you play this for me?. (= Deze dame vroeg me: Wil je dit eens spelen en gaf me de muziek). And I just sat down and started playing. ...... (= En dat heb ik gedaan - ik ben gaan zitten en ben gaan spelen).

De uitgebreide beschrijving op de hoes geeft nog meer van dit soort smeuiige verhalen - waar of niet waar? 't Dat maakt niets uit !! De tekst op de hoes is van Marty Pahls en Jeff Richardson.
Tenslotte nog een fragment van Commander Cody en zijn Lost Planet Airmen, die het nummer "Everybody's Doin' It" spelen, een bewerking van het nummer Everybody's Truckin' van de Modern Mountaineers uit de film Hollywood Boulevard uit 1976.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

English ( Naar de Nederlands / Vlaamse vertaling )

FRANK MORGAN: A LOVESOME THING

On the 5th of September 2000, today eight years ago, Frank Morgan made a great recording titled A Lovesome Thing. These were the tracks available on the Antilles record: A Flower Is a Lovesome Thing - Lullaby - Pannonica - When You Wish Upon a Star - Everything Happens To Me - Footprints - Helen's Song - Ten Cents a Dance and Wholey Earth. Frank Morgan's band contains
Abbey Lincoln ( Vocals ) - David Williams (Bass) - Frank Morgan ( Sax) (Alto)(Soprano) - George Cables ( Piano ) - Lewis Nash ( Drums) and Roy Hargrove (Trumpet)
I really liked Frank Morgan playing the alto saxophone. I remember one of his last concerts, november 2007, at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen in the far southwest part of the Netherlands, where he played with the Rein de Graaff Trio. Frank Morgan passed away December 2007.

SMOKEY WOOD: THE HOUSTON HIPSTER

John Bryce Wood got the nickname Smokey because he always smoked weed and that kind of stuff. He even would pop it right there on the stand - it didn't made no difference where they were. He lit 'em on both ends and smoked 'em in the middle. They bought that stuff by the pound, two pounds, whatever. Even grew some for awhile there, between the signboards right off Main Street in Houston, Texas. Had about twenty, thirty stalks growing.
Smokey was shouting blues vocals, pumping kick-ass swing piano, and puffing all the weed that the Lone Star State could supply. He lived the life he sang about - lived it in dingy beer joints and one-lung radio stations far from the networks and international promoters. While a later breed of urban cowbody would make it big in the media, Wood, under a cloud of friendly, fragrant smoke, just faded away into obscurity. yoiu can read more about him at the contribution: Smokey Wood: The Houston Hipster.

Yesterday the blog Pet's playin' her old platters, come on in! dedicated her contribution to my blog entry Smokey Wood: Houston Hipster, titled as Check This Out! Smokey Love!
She wrote: It's sorta rare for me to pimp another music blog entry, although I'm happy to do it, but I'm an enormous fan of Smokey Wood and Modern Mountaineers records, so I'm a-pimpin' this blog right now: Smokey Wood: The Houston Hipster

I love to recommend my readers this great blog: http://twindowlicker.livejournal.com/

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Labels: frank morgan, smokey wood, western swing

Thursday, September 04, 2008

Smokey Wood: The Houston Hipster

( Naar de Nederlandse vertaling.) MAX ROACH: DEEDS NOT WORDS MICHAEL COCHRANE: 60

Today a jump aside. I found myself a great album with so-called Western Swing by Smokey Wood - The Houston Hipster. Western Swing from 1937 on a Rambler LP. I bought it, because I loved to have a Western Swing LP, thanks to the great cartoon cover and the price: € 2.50.
Smokey Wood was a complete unknown name to me and I learned from the lengthy cover text on the album that he was a rather underground outlaw in his times. He was born as John Bryce Wood in September 1918, 90 years ago in Harrison, Arkansas, where his father was a railroad engineer and his mother a piano player. When he was a teenager during the 1930s he was living right in the middle of the Houston Music scene. Times were tough due to the depression and they started to make music in the beer joints out of Houston, earning one dollar a night with some tips extra. They couldn't play in clubs because they were no member of the Union. The Union didn't accept people who played hillbilly music like they did, so they had to play in café's and beer joints.
John Bryce Wood got the nickname Smokey because he always smoked weed and that kind of stuff. He even would pop it right there on the stand - it didn't made no difference where they were. He lit 'em on both ends and smoked 'em in the middle. They bought that stuff by the pound, two pounds, whatever. Even grew some for awhile there, between the signboards right off Main Street in Houston, Texas. Had about twenty, thirty stalks growing. He started to make radio programs with his band, named the Modern Mountaineers.

This band made several records in March 1937 some reissued for the very first time on the A-side of this album. Eight tunes, including the tune Everybody's Truckin', which became a hit. Listen to it:

Everybody's Truckin' - Modern Mountaineers: Hal Herbert reeds, J.R. Chatwell fiddle, Smokey Wood at the piano, J.C. Way on the steel guitar, Lefty Groves on the guitar, Johnny Thames on banjo and Rip Ramsey at the bass. The vocals are by Smokey Wood and Lefty Groves. The tune was recorded at the Texas Hotel in San Antonio, the first of March 1937.

The second half of the record was de