Gerry Mulligan

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I love to share with you an album I found some months ago by The Gerry Mulligan Tentette & Quartet, titled Walking Shoes. It is an 1979 Lp, released by Quintessence Jazz Series ( QJ-25321), and the ten tracks are from 1953. This album is not a collector's item, nor are the recordings on the album; the two May 1953 quartet recordings and the two complete January 1953 tentette sessions are to be found on numerous reissues.
A few days ago I posted a contribution about Chet Baker and I introduced you to an early Pacific Jazz recording, titled Grey December . It was recorded in December 1953, at a time that Mulligan and Baker definitively had broken. It is known that they were no personal friends. Although the pianoless quartets were a great success, almost a hype, not all critics spoke highly of these recordings. Gary Giddins describes the two men in an article in his Visions of Jazz the two musicians as Mulligan: sporting a carrot-hued crewcut and Chet Baker as with a neatly boxed pompadour and baby-face handsomeness.

Love to give you an example how the Gerry Mulligan Sextet sounded in 1956, after Chet Baker had left. Listen to Gerry Mulligan - baritone sax, piano, Zoot Sims - tenor sax, Jon Eardley - trumpet, Bob Brookmeyer - trombone, Bill Crow - bass, Dave Bailey - drums: live in Rome (Italy). Walking Shoes !!

The Gerry Muligan Tentette recordings from early 1953 were based on the famous Miles Davis Birth of the Cool band in which Gerry Mulligan, Jeru for friends, played the baritone saxophone. This orchestra had some special instrument, like two French horns and a tuba. Gerry Mulligan's Tentette almost seems a copy of the line up, with one French Horn and one tuba. The complete personel of the tentette was: Chet Baker and Pete Candoli trumpet, Bob Enevoldsen ventile trombone, John Graas French horn, Ray Siegel tuba, Bud Shank alto saxophone, Don Davidson and Gerry Mulligan baritone saxophone ( Gerry Mulligan also doubles on piano at some tracks) , Joe Mondragon bass, Larry Bunker and Chico Hamilton drums each on one of the two sessions. These tracks are jazz standards now, jazz essentials, tunes that ought to be in each collection, like the Miles Davis Birth of the Cool recordings.
Love to finish this contribution with the Gerry Mulligan Tentette playing Walking Shoes, somewhere in the early 1990s. Gerry Mulligan on baritone sax, Art Farmer on trumpet, Lee Konitz alto saxophone, Rob McConnell on valve trombone, Mike Mossman (who took some pointed solos) on trumpet, Ken Soderblum on saxophone and clarinet, Bob Routch on French horn, Ted Rosenthal on piano, Dean Johnson on bass and Ron Vincent on drums.

The first of June is a special day in two aspects. I'll inform you about one very important fact - on that day, the first of June 1954 the famous Salle Pleyel recordings by the Gerry Mulligan Quartet.

Tomorrow it will be 54 years ago that this immortal concert was recorded. I have listened to it dozen times, i'm sure - it was one of my first ( my eleventh to be precise ) LPs .... I told you about it two years ago in a contribution titeld Chet Baker and still nobody can tell me who was responsable for the yelling in The Nearness Of You? Please disclose your name ......

Keep swinging

Hans Koert ( 3 years old then, so it can't be me)

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag wil ik het over een LP hebben die ik een paar maanden geleden vond, opgenomen door het Gerry Mulligan Tentette & Quartet, getiteld: Walking Shoes. Het is een LP uit 1979, uitgebracht op Quintessence Jazz Series ( QJ-25321), en de tien opnamen zijn uit 1953. De plaat is geen collectors item en de muziek op de plaat is al op tientallen andere plaatsen eveneens heruitgegeven. De twee quartet opnamen uit mei 1953 en vooral de twee januari 1953 tentette opnamen zijn juweeltjes uit de vroege westcoast jazz.
Een paar dagen geleden maakte ik een bijdrage over Chet Baker en wees ik naar een vroege Pacific Jazz opname, getiteld Grey December . Deze plaat werd opgenomen in december 1953, op een moment dat Mulligan en Baker definitief hadden gebroken. Hoewel de pianoloze quartet opnamen een kassucces waren, bijna een hype, waren niet alle critici even enthousiast over deze opnamen. Gary Giddins omschreef de twee musici in een artikel in zijn boek Visions of Jazz als: Gerry Muligan, sporting a carrot-hued crewcut (= Gerry Mullingan, met zijn peentjes-rode stekelkapsel) en Chet Baker: with a neatly boxed pompadour and baby-face handsomeness. (= Chet Baker met zijn minutieus gemodelleerde kapsel en kinderlijke schoonheid).

Ik wil graag een voorbeeld laten horen van het spel van het Gerry Mulligan Sextet zoals het klonk in 1956, nadat Chet Baker de groep had verlaten. Je ziet Gerry Mulligan - baritonsax, piano - Zoot Sims - tenor sax, Jon Eardley - trumpet, Bob Brookmeyer - trombone, Bill Crow - bass, Dave Bailey - slagwerk. De opnamen zijn gemaakt in Rome en het nummer het bekende Walking Shoes !!

De Gerry Muligan Tentette opnamen uit begin 1953 kwamen niet zomaar uit de lucht vallen. Ze waren afgekeken van de beroemde Miles Davis Birth of the Cool band-opnamen waarin Gerry Mulligan, Jeru voor zijn vrienden, baritonsax speelde. De instrumentatie van het Birth of the Cool orkest was bijzonder: twee Franse hoorns en een tuba. Gerry Mulligan maakte met zijn Tentette hier bijna een kloon van, met één Franse hoorn en en tuba. De complete bezetting was: Chet Baker en Pete Candoli trompet, Bob Enevoldsen ventieltrombone, John Graas Franse hoorn, Ray Siegel tuba, Bud Shank altsax, Don Davidson en Gerry Mulligan baritonsax ( Gerry Mulligan speelt ook piano op sommige nummers), Joe Mondragon bas, Larry Bunker en Chico Hamilton slagwerk; elk op één van de twee sessies. De opnamen zelf zijn nu standards geworden, essentiële jazznummers, die in geen enkele jazzverzameling mogen ontbreken, net als de Miles Davis Birth of the Cool opnamen.
Ik vond een prachtige opname, weer Walking Shoes, dat vergelijkt makkelijk, van het Gerry Mulligan Tentette, opgenomen ergens begin jaren negentig. In het Tentette Gerry Mulligan baritone sax, Art Farmer trompet, Lee Konitz altsax, Rob McConnell schuiftrombone, Mike Mossman (die een paar mooie solo's op trompet speelt), Ken Soderblum op sax en klarinet, Bob Routch op Franse hoorn, Ted Rosenthal op piano, Dean Johnson op bas en Ron Vincent op slagwerk.

De eerste juni, morgen, is om verschillende redenen een belangrijke dag. Eén van die feiten is dat op die dag het beroemde concert van het Gerry Mulligan Quartet plaats vond in de Salle Pleyel in Parijs. Daar kan niemand omheen !!

Morgen is het precies 54 jaar geleden dat dit concert vastgelegd werd op plaat. Ik moet het al vele tientallen keren beluisterd hebben, denk ik, het was namelijk één van mijn eerste platen ( om precies te zijn mijn elfde !!)
Ik heb daar al eens over verteld in een eerdere blog getiteld Chet Baker en nog steeds heeft de persoon die verantwoordelijk is voor de schreeuw in het nummer The Nearness Of You zich niet gemeld. Maak je bekend alstublieft zou ik die persoon willen vragen ............

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Janet Klein: Oh !

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The record I have in front of me is simply labeled Oh!. On the cover a flapper girl with sleek bob haircut, two flowers above the ears, with a tambourin holding between her fingers and the word Oh! written on it. It's one of the records made by Janet Klein and her Parlor Boys. The album Oh!, named after a late 1920s composition by Robert Cloud, was released two years ago, May 2006.
How did I found Janet? Well, a year ago I found one of her beautiful film fragments, when I was seeking for some music by the Sweet Hollywaiians, a Japanese retro-string band and on one of the films Janet Klein participated. A month ago I posted a contribution about her music, simply titled Janet Klein and shared with you one of those performances with members of the Sweet Hollywaiians. You can also find some great retro-film fragments with Janet Klein in the centre of attention.

Courtesy Joe Mait

Thanks to Janet, I'm able to listen to some of her records now, made with her Parlor Boys. The music Janet Klein plays are those obscure, lovely, and naughty songs from the first three decades of the XXth century. She was raised in San Bernadino in California (USA) in the 1970s where she heard the music of the 1920s thanks to her grandparents. Her grandpa had been a magician in vaudeville shows during the 1930s in New York. When she was a teenager she had learned to play herself the ukulele, the oft-ridicled cousin of the guitar, and was fascinated by the music and designs ( like Jugendstil) of the first half of the XXth century. She started to collect sheet music from the late 1800s and early 1900s because she loved the designs, and became later fascinated by the music itself.

The Parlor Boys: f.l.t.r. Tom Marion, Ian Whitcomb, Corey, who tries to escape, Benny, Brad Kay, Dan Weinstein and Randy Woltz. Not on the picture: Billy Steele and Dave Jones (photo courtesy Janet Klein)
So far so good. I'll inform you later about how she became involved in show business and how she started to make her first recordings. In Oh!, most tunes are from the so-called Roaring Twenties, sung by the early female jazz singers like a great version of Who-oo? You-oo That's Who! which reminds me of Annette That's All Hanshaw's 1927 Pathé Actuelle version, That's Love, sung by The Boswell Sisters, or Sweet Man, a popular tune by dance bands all through that decade. Maybe the unknown tunes, rediscovered by Janet are the most surprising part of this album. Tunes like If You Hadn't Gone Away, the unpublished 1931 Fats Waller - Andy Razaf composition, recorded by Blance Calloway and her Joy Boys and the 1929 title tune Oh! Music to delight, entice beguile and set the toes a-tappin ! It's really a pleasure to listen to this record, fresh transparent music. I'll be back with more Janet Klein's treasures later ......

I found a fragment of a concert by Janet Klein and her Parlor Boys playing the tune Baltimore, also on this album Oh!

Visit her beautiful designed website with a lot of more gimmicks and designs from this period. Thank you Janet, for sharing your music !!
Hans Koert keepswinging@live.nl

DUTCH SWING COLLEGE BAND - Jubilee Concert
On the occasion of the 35th anniversary with 12 original line-ups 1945-1980.

This jubilee concert was organized at the Willem Alexander Hall of the Netherlands Congresgebouw in The Hague ( The Netrherlands) on the 30th of May 1980 and recorded for a Philips 2LP ( 6601 003)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

De plaat die ik voor mijn neus heb liggen heeft een even korte als eenvoudige titel: Oh ! Op de voorkant een zgn. flapper girl, een jonge vrouw met een sluik bob kapsel, twee bloemen boven de oren en tussen haar vingers een tamboerijn, waarop de titel Oh ! geschreven staat. Het is één van de platen gemaakt door Janet Klein and her Parlor Boys. Deze plaat Oh!, genoemd naar een compositie van Robert Cloud geschreven eind jaren twintig, werd twee jaar geleden uitgebracht: mei 2006.
Hoe ben ik Janet op het spoor gekomen? Het zit zo, een jaar geleden vond ik een paar van haar mooie muziekclips op het internet toen ik bezig was om muziek van de Japanse band The Sweet Hollywaiians te zoeken, een retro-string band. Op één van hun filmpjes speelde Janet Klein mee. Een maand geleden besteedde ik aandacht aan haar muziek in een bijdrage eenvoudigweg getiteld Janet Klein en daarbij plaatste ik het filmpje van de Sweet Hollywaiians met Janet. Ook een aantal retro-filmfragmenten, waarin ze zelf de hoofdrol speelt staan op die pagina.

Dankzij Janet, kan ik nu zelf haar platen gemaakt met The Parlor Boys beluisteren. De nummers die Janet Klein zingt en speelt op haar ukulele zijn obscure, lovely, and naughty songs ( = obscure, lieve en ondeugende) liedjes uit het begin van de twintigste eeuw. Ze groeide op in San Bernadino in Californië (VS) in de jaren zeventig en hoorde bij haar grootouders de muziek uit de jaren twintig. Haar grootvader was vroeger goochelaar geweest in een vaudeville-show in New York City tijdens de dertiger jaren. Als tiener leerde ze zichzelf de ukulele bespelen, het ondergeschoven neefje van de gitaar, en raakte gefascineerd door de muziek en de kunst ( Jugendstil) uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Ze begon bladmuziek te verzamelen vanwege de krullerige designs, maar raakte al snel ook geboeid door de muziek, die uitgeschreven stond.

Een deel van de Parlor Boys: v.l.n.r. Tom Marion, Ian Whitcomb, Corey, die probeert te ontsnappen, Benny, Brad Kay, Dan Weinstein en Randy Woltz. Niet op deze foto Billy Steele en Dave Jones.( foto Janet Klein)

Tot zover iets over haar eerste jaren. Ik zal later meer vertellen hoe ze uiteindelijk in de showbusiness terecht kwam en over haar eerste opnamen. In Oh !, vinden we vooral composities uit de Roaring Twenties, de jaren twintig, zoals die gezongen werden door de eerste zangeressen. Een nummer als Who-oo? You-oo That's Who! herinnert me meteen aan Annette That's All Hanshaw, die het in 1927 voor Pathé Actuelle opnam en That's Love, gezongen door de Boswell Sisters, of Sweet Man, een populair nummer dat in die jaren door heel wat dansbands aan de groef werd toevertrouwd. Misschien zijn het echter wel de onbekende nummers, die deze plaat zo bijzonder maken en je verrassen; nummers die door Janet herontdekt zijn. Wat te denken van het nooit gepubliceerde nummer If You Hadn't Gone Away gecomponeerd door Fats Waller en Andy Razaf, ooit opgenomen door Blance Calloway and her Joy Boys? Ook het titelnummer Oh ! uit 1929 is tamelijk onbekend. Het is een waar genoegen om naar deze soms onbekende, maar steeds frisse, transparante nummers te luisteren. Music to delight, entice beguile and set the toes a-tappin! (= Muziek om te genieten, te bekoren en de tenen het ritme te laten tikken ). Ik kom binnenkort met nog meer van die kleine schatten opgediept uit het verleden door Janet Klein .............

Ik vond een fragment van een concert door Janet Klein and her Parlor Boys waarin ze het nummer Baltimore, dat als vijfde nummer ook op deze CD staat.

Ga een kijken op haar schitterende website met een heleboel mooie gimmicks en ontwerpen uit die periode. Bedankt dat je me hebt laten genieten van je platen, Janet !!

Hans Koert keepswinging@live.nl

DUTCH SWING COLLEGE BAND - Jubilee Concert
Vanwege haar 35ste verjaardag, met 12 twaalf originele bezettingen uit de periode 1945-1980

dit jubileumconcert werd gehouden in de Willem Alexander zaal in het Congresgebouw in Den Haag op 30 mei 1980 en opgenomen voor een Philips dubbel-lp ( 6601 003)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Wat Een Meisje Weten Moet

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A few days ago I asked your help for information about a rare Dutch 1930s record sleeve. The cover didn't gave any info about the record that had been inside, except that it had contained an Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot ( = An unbreakable Gramophone Record With Lottery Ticket). I posted several pictures of that sleeve in a previous contribution titled Unbreakable Record Sleeve With Lottery Ticket. As no info was on the sleeve about what unbreakable record had been inside, I called the possibiliy of a Durium record into question. Thanks to several contributors I can inform you about what record had been inside.
Both Dimitri Marheineke, record collector and Rinus Blijleven from The Weergever, pointed to the Dutch flexible advertisement record for Persil washing powders, titled Wat Een Meisje Weten Moet (= What A Girl Should Know) sung by the popular Dutch crooner Louis Davids. This record was recorded in the Lindström studio in Berlin (Germany) on the 28th of January 1932 for Parlophone. It is the most well known pre-war flexible Dutch picture disc and sought after by collectors. The cover is most of the time teared or the owner had cut a big hole in the middle to see the fancy record inside. The music was reissued on the great album Wat Een Meisje Weten Moet, a collection in the series of Reclame Klassieken, released by the Theater Instituut Nederland in co-production with De Weergever, Amsterdam.

Louis Davids (1883 - 1939), who was a popular Dutch crooner, is to be found on several advertisement records reissued on this compilation. In 1931 he made a song, titled 't Is Prima ( het gas in de flesch) ( =gas cylinder) to promote Primagaz for cooking. A few month after the Persil advertisement Louis Davids sung the song Doe het electrisch .... to promote the use of electricity for the N.V. Provinciale Utrechtse Electriciteitsmaatschappij. This tune was recorded by The Animal Crackers too and became a small hit on their 1975 album Tante To Heeft Radio.

It feels strange that this sleeve hasn't any indication to the record inside: no Persil advertisement nor announcement of Louis Davids song. There have been several versions of this advertisement record and you can read it all about in one of my previous blogs, titled Wat Een Meisje Weten moet - Louis Davids. On that site you can also listen to the song.
Thanks Ate, Rinus and Dimitri for your help and Henk for the cover. Know that I'm still anxious to have a copy of this picture disc to put inside the sleeve!!
Hans Koert keepswinging@live.nl

This contribution is also posted at the Hit of the week blog and the Flexible records blog.

JEROMY PELT SEXTET - INSIGHT

jeremy pelt - jimmy greene - myron walden - rick germanson - vincente archer - ralph peterson = glass room = i wish you love = ides of march = in my grandfather's words = madness = remembrance of the lost = sisyphus = spherical inclination. Recorded at the Systems Two Recordings Studios in Brooklyn NY (USA) on the 29th of May 2002.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Een paar dagen geleden vroeg ik om informatie over een zeldzame Nederlandse gramofoonplatenhoes uit de jaren dertig. De hoes gaf geen informatie over welke plaat er in gezeten had, behalve dan dat het moest gaan over een Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot. Ik publiceerde verschillende foto's van de hoes in een bijdrage die heette Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot. Ik uitte in die blog mijn twijfels over mogelijke onbreekbare platen uit de jaren dertig, zoals de kartonnen Durium platen of plastic Goodson's of Filmophones. Dankzij verschillende bezoekers van de Keep Swinging blog weten we nu welke plaat bij deze hoes hoort. Zowel Dimitri Marheineke, platenverzamelaar en Rinus Blijleven van de Weergever, wezen naar de Nederlandse onbreekbare reclameplaat van Persil ( waschpoeders) getiteld Wat Een Meisje Weten Moet, gezongen door de populaire Nederlandse zanger Louis Davids. Deze plaat werd opgenomen voor Parlophone op 28 januari 1932 in de Lindström studio in Berlijn. Het is de bekendste vooroorlogse reclameplaat en een topstuk in elke platenverzameling. De hoes is meestal gescheurd, zonder lot of met een zelfgemaakt gat erin geknipt, zodat je de plaat goed kon zien. De muziek die op de plaat staat is heruitgebracht op een schitterende CD getiteld Wat Een Meisje Weten Moet, in de serie Reclame Klassieken, uitgebracht door het Theater Instituut Nederland in samenwerking met De Weergever, Amsterdam.

Louis Davids (1883 - 1939), een populair zanger, is terug te vinden op meer reclameplaatjes, die meestal tussendoor als schnabbel werden opgenomen. Op deze CD met vooroorlogse reclame-klassieken staan het nummer 't Is Prima ( het gas in de flesch), waarin het gebruik van Primagaz door de Nederlandsche huisvrouw gepromoot wordt; verder het nummer Doe het electrisch .... dat twee maanden na de Persil opnamen op de plaat werd gezet. Deze plaat werd gemaakt in opdracht van de N.V. Provinciale Utrechtse Electriciteitsmaatschappij. Het nummer Doe Het Electrisch ...... werd ook een hit voor de Animal Crackers, op hun LP uit 1975 Tante To Heeft Radio.

Het blijft een vreemd gevoel te moeten constateren dat er geen enkele aanwijzing op de hoes staat, die wijst naar de inhoud, namelijk de Persil plaat. De advertenties op de hoes zijn allemaal producten, die door de sponsors ter beschikking zijn gesteld als prijzen voor de loterij. Er zijn van deze Persil advertentieplaat verschillende versies bekend, die ik allemaal heb uitgezocht voor een eerdere bijdrage, eveneens getiteld: Wat Een Meisje Weten moet - Louis Davids . Daar kun je ook luisteren naar het nummer.
Bedankt Ate, Rinus en Dimitri voor jullie inbreng en Henk bedankt voor de hoes. Nu nog op zoek naar een exemplaar van deze Onbreekbare Gramophoonplaat om er in te stoppen !!
Hans Koert keepswinging@live.nl

Deze bijdrage werd ook geplaatst in het Engels op de Hit of the Week weblog en de Flexible Records weblog.

JEROMY PELT SEXTET - INSIGHT

jeremy pelt - jimmy greene - myron walden - rick germanson - vincente archer - ralph peterson = glass room = i wish you love = ides of march = in my grandfather's words = madness = remembrance of the lost = sisyphus = spherical inclination. Opgenomen in de Systems Two Recordings Studios in Brooklyn NY (USA) op 29 mei 2002 voor Criss.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

El Gran Maestro Argentino de Jazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few days ago I received a message from Jorgelina Aleman, the granddaughter of Oscar Alemán, the great Argentine guitar player who lived from the 1940s onwards in Buenos Aires. During the last decade he lived at Maipu number 359. She forwarded me a message with a decision made by the local authorities: Dispónese la colocación de una placa recordatoria al gran maestro argentino de Jazz, Don Oscar Alemán, en la fachada del edificio de la calle Maipú n° 359 de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, en el cual vivió, dio clases y compuso sus más importantes obras musicales ( = .... to place a plaquette dedicated to the great master of Argentine jazz, mr. Oscar Aleman, at the wall of his house at Maipu no. 359 in the city of Buenos Aires, where he lived, taught and composed his most important musical works).

photo courtesy: Daniel and Jorgelina Aleman - May 2008

The Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires ( = local authorities of Buenos Aires) decided that the plaquette will have the text: En este edificio vivió y transmitió su arte el gran maestro argentino de Jazz, Don Oscar Alemán. Homenaje de la Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires ( = In this building the great master of Argentine Jazz, Mr. Oscar Alemán, lived and made his music. A Tribute by the Legislature of Buenos Aires. )

photo courtesy: Daniel and Jorgelina Aleman - May 2008

The unveiling of the plaque will take place on the 13th of June 2008 and this event is organized by the local authorities of Buenos Aires. Jorgelina Alemán, his granddaughter, and vocalist who still loves to spread her grandfather's musical legacy with concerts in theatres and clubs in the honor of Oscar Aleman, will be the central part of a small performance that will be held in the hall of the apartement. Jorgelina will be accompanied by some great Argentine jazzmusicians: Ricardo Péllican - Enrique Varela - Carlos Negro”García Lopez - Chachi Zaragoza - Juan Martinez - Cao Bornes - Daniel Cossarini - Willie Bozas - Julián García - Adrían Lucio - Betty Grifith- Lus Segura - Gisela Lepio - María Cabral and more. Some of the musicians that will take part of the event, like Enrique Varela, Ricardo Péllican and Chachi Zaragosa played with the old master long times ago.

photo courtesy: Daniel and Jorgelina Aleman - May 2008

Thanks to Daniel, Jorgelina's husband, I can share with you some great pictures of the house, in which Oscar lived with his wife in an apartement before he passed away in 1980. In the building where several apartements and in the hall, behind the gate, the event will take place and the plaque will be unveiled.

photo courtesy: Daniel and Jorgelina Aleman - May 2008

Of course, Jorgelina and her friends will understand that we three, The Alemaniacs, Theo, Joergen and myself, loved to be at this cermony, which will be a great overture for next year, 2009, when we celebrate Oscar's 100th birthday.

I will later post the so-called Fundamentos, the account by the local authorities or Buenos Aires, so everyone can read again why Oscar Aleman is labeled as El Gran Maestro Argentino de Jazz.
On behalf of the three Alemaniacs: Hans Koert - keepswinging@live.nl

This contribution is also posted at the Oscar Aleman Web Log.
JAZZFESTIVAL WILLEMSTAD:
As the start of the Jazzfestival Willemstad a jazzworkshop will be organized on the 7th of June 2008 at the Mauritshuis at Willemstad in the southwest part of The Netherlands. At the workshop musicians, amateurs and professionals, can learn how to improvise under direction of Simon Rigter. Tunes to be played are Freddy Freeloader and So What. This workshop is scedulded from 4.00 up to 6.30 p.m.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Een paar dagen geleden stuurde Jorgelina Aleman, de kleindochter van Oscar Alemán, al gran maestro argentino de Jazz ( = de grote meester van de Argentijnse Jazz), me een berichtje. Haar grootvader woonde de laatste jarren van zijn leven in een appartement aan het Maipu 359 in Buenos Aires. Ze zond me trots een Proyecto de Resolucion, een besluit van het gemeentebestuur van Buenos Aires: Dispónese la colocación de una placa recordatoria al gran maestro argentino de Jazz, Don Oscar Alemán, en la fachada del edificio de la calle Maipú n° 359 de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, en el cual vivió, dio clases y compuso sus más importantes obras musicales ( = .... om over te gaan tot het plaatsen van een bord aan de muur van het huis Maipu no. 359 in Buenos Aires, gewijd aan de grote meester van de Argentijnse Jazz, De heer Oscar Aleman, die hier gewoond, les gegeven heeft en zijn meest belangrijke werken geschreven heeft.)

foto: Daniel en Jorgelina Aleman mei 2008.

Het Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires ( = gemeentebestuur van Buenos Aires) heeft besloten dat er op het bord komt te staan: En este edificio vivió y transmitió su arte el gran maestro argentino de Jazz, Don Oscar Alemán. Homenaje de la Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires ( = In dit gebouw woonde en maakte de grote meester van de Argentijnse Jazz, De heer Oscar Aleman, zijn muziek. Aangeboden door het gemeentebestuur van Buenos Aires. )

foto: Daniel en Jorgelina Aleman - mei 2008

De onthulling van de plaquette vindt plaats op 13 juni 2008 en is georganiseerd door het gemeentebestuur. Jorgelina Alemán, zangeres en kleindochter van de grote gitarist, die nog overal de muzikale erfenis van haar grootvader in theaters en clubs uitdraagt, zal de belangrijkste gast zijn tijdens de gebeurtenis die plaats vindt in de hal van het appartementencomplex. Jorgelina zal uiteraard zingen en begeleid worden door grote namen uit de Argentijnse jazz, zoals Ricardo Péllican - Enrique Varela - Carlos Negro”García Lopez - Chachi Zaragoza - Juan Martinez - Cao Bornes - Daniel Cossarini - Willie Bozas - Julián García - Adrían Lucio - Betty Grifith- Lus Segura - Gisela Lepio - María Cabral en meer. Sommige muzikanten, zoals Enrique Varela, Ricardo Péllican en Chachi Zaragosa hebben vroeger met Oscar Aleman gespeeld.

foto: Daniel en Jorgelina Aleman - mei 2008

Dankzij Daniel, de echtgenoot van Jorgelina, kan ik hier een aantal schitterende foto's van het complex laten zien, waar Oscar Aleman de laatste jaren van zijn leven sleet en van de hal waar de plaquette komt te hangen.

foto: Daniel en Jorgelina Aleman - mei 2008

Natuurlijk begrijpen Jorgelina en haar vrienden dat wij drieën, De Alemaniacs, Theo, Joergen en mezelf, niet bij deze onthulling aanwezig kunnen zijn; een mooie opmaat naar de festiviteiten, die ongetwijfeld volgend jaar zullen plaatsvinden, als de honderdste geboortedag van Oscar Aleman in februari 2009 herdacht wordt. Dit weekend zal ik de Fundamentos, de onderbouwing van het besluit van het stadbestuur van Buenos Aires in mijn blog weergeven, zodat voor iedereen weer eens in het kort het belang van Oscar Aleman's muziek te lezen is.

Namens de drie Alemaniacs - Hans Koert: keepswinging@live.nl

Deze bijdrage is ook geplaats in het Engels in de Oscar Aleman web log.

JAZZFESTIVAL WILLEMSTAD:
Als opmaat voor het Jazzfestival van Willemastad, zal er op 7 juni 2008 in het Mauritshuis in Willemstad een workshop worden georganiseerd. Hier kunnen amateurs en professionals o.l.v. Simon Rigter leren improviseren op nummers als Freddy Freeloader en So What. Aanvang 16.00 uur. De workshop duurt tot 18.30 uur.
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Chet Baker

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Ten years ago, on the 13th of May 1998, Chet Baker passed away. He fell out of the window of the Amsterdam Prins Hendrik hotel. The Dutch TV station VPRO made a small documentary in its series Plaats van Herinnering ( = Place To Remember). This series wants to remember stories and events that happened on a certain spot. On a map of The Netherlands you can click on certain places to hear the story. Of course these remembrances are not only jazz-related: when you click on Zeeland, in the southwst part of The Netherlands, you'll hear the story of the Watersnoodramp ( = Flood Disaster ) of February 1953 and not about the founding by Frank Koulen of the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen 50 years ago. Well - you have to make choices. In the film, Hans Dulfer, one of Hollands leading saxophone players now, father of Candy, shares his memories about Chet playing and living in The Netherlands during the last decades of his life. Although the film is in Dutch you'll like the music fragments.

The December 1953 recordings: f.l.t.r. Chet Baker - Jack Montrose - Herb Geller and Bob Gordon. (Photo courtesy: William Claxton)
I have always been fascinated by Chet Baker; both his early days in the pianoless Gerry Mulligan Quartet ( the scream at the famous Salle Pleyel concert of the 1st of June 1954 could have been mine !!) up to his introvert playing on his last albums. I really have a lot of stuff made by Chet, but some weeks ago I found a copy of his early album Chet Baker - Grey December. This album contains two early sessions by the Chet Baker Ensemble, December 1953, featuring Chet Baker on trumpet, Herb Geller on alto sax, Jack Montrose on tenor dax, Bob Gordon on baritone sax, Russ Freeman at the piano, Joe Mondragon on the bass and Shelly Manne on drums. It were Chet's first recordings with a larger group, after his recordings with his own quartet and the Gerry Mulligan quartet. These December 1953 septet recordings sound great and surprised me. Jack Montrose was responsable for the arrangements. The CD I found ( Pacific Jazz CDP 797160) contains eight tracks and several previous unreleased alternative takes. It's west coast jazz on its best !
Chet Baker's Career (Down Beat November 1954) Click to enlarge.

The second session was recorded two years later, February 1955 in Los Angeles, and isn't so interesting, maybe because of the strings added, and that is often for me a signal to pull out. I'm glad that I found this album to add in my collection.
Hans Koert keepswinging@live.nl

NATIONAAL BIG BAND CONCOURS:
Last Saturday two musicians from our region of Zeeland have won prizes at the National Big Band Competition in Hoofddorp, in the western part of The Netherlands. Both Sjaak Lammers and Jasper Van Damme won prices as solists. Jasper van Damme, who also won the Jazz Talent Award in Amersfoort some weeks ago, played with the Amsterdam-based big band Jazzmania, which won the first price and Sjaak Lammers performed with the Heinkenszand ( sure !) New Orpheans, our local big band, who won as a big band the second price. Well done !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Tien jaar geleden, op 13 mei 1998, overleed Chet Baker door een val uit het raam van het Amsterdamse Prins Hendrik hotel. De VPRO heeft een korte documentaire gemaakt over Chet Baker voor hun project Plaats van Herinnering. Met dit project wil de VPRO de verhalen, die mensen bij een bepaalde plaats herinneren, vastleggen; dat hoeft uiteraard niet persé iets over jazz te zijn: als je op Zeeland klikt krijg je beelden van de watersnoodramp van 1953 en niet de oprichting in 1957 door Frank Koulen van Porgy en Bess in Terneuzen. Tja, je moet keuzes maken !! Op de film vertelt saxofonist Hans Dulfer zijn herinneringen aan de laatste jaren van Chet, die toen veel en vaak in Amsterdam verbleef. Een mooie informatieve korte documentaire.

De opnamen van december 1953. v.l.n.r. Chet Baker - Jack Montrose - Herb Geller - Bob gordon ( foto William Claxton)
Ik ben altijd gefassineerd geweest door de muziek en het leven van Chet Baker; zowel zijn allervroegste werk met het pianoloze kwartet van Gerry Mulligan ( die schreeuw tijdens de Salle Pleyel concert van 1 juni 1954 zou van mij kunnen zijn - ik kom daar nog op terug), maar ook zijn meer introverte latere werk. Een paar weken geleden vond ik een exemplaar van de plaat Chet Baker - Grey December. Deze plaat kende ik nog niet. Het bevat twee sessies van het Chet Baker Ensemble. De belangrijkste opnamen van deze CD dateren uit uit december 1953 met Chet Baker op trompet, Herb Geller op altsax, Jack Montrose op de tenor, Bob Gordon op baritonesax, Russ Freeman aan de piano, Joe Mondragon op bas en Shelly Manne op slagwerk. Het zijn de eerste opnamen van Chet met een grotere groep, na zijn eerste beroemde opnamen met het kwartet van Gerry Mulligan. Deze opnamen met het septet uit december 1953 klinken fantastisch en ze verrasten met. Jack Montrose was verantwoordelijk voor de arrangementen. De CD zelf (Pacific Jazz CDP 797160) bevat alle opnamen van die sessie, inclusief een aantal niet uitgebrachte takes. Dit is west coast jazz op zijn best.

Strip over het leven van Chet Baker (Downbeat november 1954) Klik op de foto om te vergroten.)
De tweede sessie werd opgenomen op februari 1955 in Los Angeles en is voor mij minder interessant; wellicht omdat er allerlei strijkers toegevoegd zijn en dan haak ik af. Ik ben wel blij dat ik deze CD gevonden heb, alleen al voor die eerste opnamen.

Hans Koert keepswinging@live.nl

NATIONAAL BIG BAND CONCOURS:
Afgelopen zaterdag, 24 mei 2008, hebben twee Zeeuwse jazzmuzikanten prijzen gewonnen tijdens het Nationaal Big Band Concours in Hoofddorp. Zowel Sjaak Lammers als Jasper Van Damme wonnen prijzen in de categorie van de beste solisten. Jasper van Damme, die eerder ook al de Jazz Talent Award in Amerfoort won, speelde met de Amsterdamse big band Jazzmania, en Sjaak Lammers trad op met de uit Heinkenszand afkomstige, jawel, big band The New Orpheans, die op het tournooi de tweede prijs won. Gefeliciteerd - Well done !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect


Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Massimo Farao'

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Jazz should surprise you. Massimo Farao' did .... I found an album titled Massimo Farao' Trio Live At The Blue Bird, (PRJ 40001). I liked the cover and the tracklist showed all kinds of cartoon titles, like The Flinstones (sic), Pink Panther Theme and I'm Popeye The Sailor Man. Well, as you might know, I love those 1930s cartoons, so I bought it on the off-chance.

The Massimo Farao' Trio contains three musicians, Massimo Farao' at the piano, Francesco Mariella on bass and Massimo Dall'omo on drums. I'd never heard of these musicians, but searching on the internet learned me that Massimo Farao' is a sought after piano player. He accompanied Benny Golson, Archie Shepp, Gary Bartz and Red Holloway and recorded with Tony Scott, Bobby Durham, Jack McDuff, Jimmy Cobb and Jesse Davis. The music on the album is great, Massimo is a skilled hardbop piano player and a great soloist.

Max The Cat ( courtesy Massimo Farao')

In the liner notes Michele Mannucci explains why Massimo wanted to make an album with cartoon-music. Ill Jazz ed i cartoni animati hanno piu o meno la stessa eta. (= Jazz and cartoon music have more or less the same age.) Hanno anche un personaggio in comune: il gatto (= Both Jazz and cartoons have a common character, the cat.)

Everybody can name some famous "cats", like, of course, Felix The Cat, Fritz The Cat, the Aristocats ( aren't they jazz-cats playing in Paris? ), Tom and Silvester, the numerous cats in Roger Rabbit's Toontown, and not to forget the Pink Panther of course. A cat, of course, is also slang for a jazz musician, so ...... that's how the track list of this album was born: The Pink Panther Theme, Woody Woodpecker, Spiderman, Batman, Who's Afraid of the Big Bad Wolf, Popeye and even Heidi are on the album. Wasn't Billy Strayhorn nicknamed Swee Pea?

Max The Cat ( courtesy Massimo Farao')

Massimo Farao' was born in Genoa in 1965, studied piano with Flavio Crivelli, a local jazz piano player, who also learned Dado Moroni to play, and played in as a young adult with the Nat Adderley Quintet. He moved to the States two years later and became the musical director of the Shawnn Monteiro Quartet with Keter Betts and Bobby Durham. In 1993 he created the Seminario Internazionale "We Love Jazz" in his hometown Genua (Italy). This album, Live At The Blue Bird was recorded August 1994 and is his third album. I leaned that he recently released another album dedicated to cartoons, titled Cartoons In Jazz. I hope to hear this album soon !!

Max The Cat ( courtesy Massimo Farao')

Love to share with you a fragment of a concert I found with Archie Shepp, the legendary US saxophone player, who performed a month ago at the International Jazz Festival in Middelburg (The Netherlands). The tune played is Hope # 2 and, beside Archie Shepp and Massimo Farao' you will also recognize Wayne Dockery on bass and Bobby Durham on drums. Recorded live at the Paradiso Perduto in Venice (Italy) October 2002.

Massimo Farao' Trio - Live At The Blue Bird Club ( PRJ 40001)

Hans Koert keepswinging@live.nl

NAOMI'S JAZZ QUARTET:
The Naomi's Jazz Quartet will perform Sunday afternoon the 1st of June 2008 at the Swinging Scheveningen event, which takes place next weekend. The Naomi's Jazz Quartet, featuring as special guest vocalist Stijn Stroeve, contains Naomi Adriaansz. on sax, Mark Reijnen at the piano, Richard Frijters on bass and Jeroen Hoogveldt on drums. The concerts take place at the boulevard of Scheveningen, the most swinging seaside resort on the Dutch coast. More info at their website.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Jazz hoort te verrassen: Massimo Farao deed dat met zijn muziek ! .... Ik vond een CD getiteld Massimo Farao' Trio Live At The Blue Bird (PRJ 40001). Ik was geboeid door de voorkant en ontdekte dat de lijst met titels allemaal namen van cartoons waren, zoals The Flinstones (sic), de Pink Panther en I'm Popeye The Sailor Man. Nou, zoals je wellicht weet, boeien deze cartoons uit de jaren dertig me net zo als jazz, dus kocht ik deze plaat op de gok.

Het Massimo Farao' Trio bestaat uit Massimo Farao' aan de piano, Francesco Mariella op bas en Massimo Dall'omo op slagwerk. Ik had, eerlijk gezegd, nog nooit van deze mannen gehoord, maar een kleine zoektocht op internet leerde me dat Massimo Farao' een veel gevraagd begeleider is van grote Amerikaanse musici als Benny Golson, Archie Shepp, Gary Bartz en Red Holloway en opnamen maakte met Tony Scott, Bobby Durham, Jack McDuff, Jimmy Cobb en Jesse Davis. De muziek op de plaat, want daar gaat het uiteindelijk om, bestond uit eerlijke hard bop met Massimo als begenadigd solist.

Max The Cat ( Massimo Farao')

In het bijbehorende verhaaltje legt Michele Mannucci uit waarom Massimo Farao' deze CD met cartoonmuziek wilde maken. Ill Jazz ed i cartoni animati hanno piu o meno la stessa eta. (= Jazz en cartoons zijn beide zo ongeveer in dezelfde periode ontstaan). Hanno anche un personaggio in comune: il gatto (= Zowel de jazz als de cartoon hebben één karakter gemeen, namelijk ...... de kat )

Iedereen kan wel een paar beroemde tekenfilmkatten noemen, zoals Felix The Cat, Fritz The Cat, de Aristocats, die als jazz"cats" muziek maken in Parijs, Tom en Jerry, de vele katachtigen die in Roger Rabbit's Toontown figureren en natuurlijk, de bekendste kat, de Pink Panther. A cat, een kat, is ook bargoens voor een jazzmuzikant, dus is de link tussen de muziek op de plaat en de tekenfilms snel gelegd. Op de plaat nummers als: de Pink Panther Theme, Woody Woodpecker, Spiderman, Batman, Popeye, Who's Afraid of the Big Bad Wolf en zelfs Heidi. Werd Billy Strayhorn niet Swee Pea genoemd ..... ?

Max The Cat ( Massimo Farao')

Massimo Farao' werd geboren in Genua in 1965, en leerde pianospelen van de de jazzpianist Flavio Crivelli, nestor en leermeester van meer jazzpianisten in en rondom Genua, zoals Dado Moroni. Massimo speelde als jong volwassene al mee met het Nat Adderley Quintet. Twee jaar later verhuisde hij naar de Verenigde Staten waar hij muzikaal leider werd van het Shawnn Monteiro Quartet met Keter Betts en Bobby Durham. In 1993 richtte hij in zijn geboortestad Genua het Seminario Internazionale "We Love Jazz" op. Dit album, Live At The Blue Bird werd in augustus 1994 opgenomen en is Massimo's derde plaat. Ik ontdekte dat Massimo Farao' onlangs weer een CD opgenomen heeft die gewijd is aan cartoonmuziek, getiteld Cartoons In Jazz. Ik hoop deze plaat binnenkort ook eens te kunnen beluisteren.

Max The Cat ( Massimo Farao')

Ik vind het leuk om een fragment te laten zien waarop een concert staat van Archie Shepp, de bijna legendarisch Amerikaanse saxofonist, die een maand geleden nog optrad hier tijdens het tweede International Jazz Festival in Middelburg. Het nummer dat hij speelt is Hope # 2 en behalve Archie Shepp herken je ook Massimo Farao' aan de piano, Wayne Dockery op bas en Bobby Durham op slagwerk. De opnamen vonden plaats in Venetië in de Paradiso Perduto oktober 2002.

Massimo Farao' Trio - Live At The Blue Bird Club ( PRJ 40001)

Hans Koert keepswinging@live.nl

NAOMI'S JAZZ QUARTET:
Het Naomi's Jazz Quartet treedt zondagmiddag 1 juni 2008 op tijdens het zgn. Swinging Scheveningen weekend ( 31 mei - 1 juni 2008). Het Naomi's Jazz Quartet, met als speciale gast zanger Stijn Stroeve, bestaat uit Naomi Adriaansz. op sax, Mark Reijnen aan de piano, Richard Frijters op bas en Jeroen Hoogveldt op slagwerk. Het concert vindt plaats op de boulevard van Scheveningen, het dan swingendste plekje aan de Nederlandse kust. Je vindt meer informatie op hun website.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Unbreakable Record Sleeve With Lottery Ticket

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I received a rare sleeve for a 78rpm recording from Henk Duijmelink. It is a Dutch sleeve, which could be used for an ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT ( = Unbreakable Record with a lottery ticket.). The price for this unbreakable record with lottery ticket was two Dutch florins. I've never seen such a sleeve and for what unbreakable records this sheet was used.
click on the picture to enlarge

The Hit of the week series were sold in sleeves starting in the summer of 1931 . These sleeves are made of very breakable thin paper - not the kind of paper Henk's sleeve is made of. This sleeves has the same paper quality like a bag grocers used to pack their sweets in the 1930s. (and on the market the greengrocer still packs my green beans in such a sack.)

click on the picture to enlarge
On the sleeve, advertisements to promote products that, as it seems, have nothing to do with the record inside. The largest one is by Citroën, the French automobile, which loves to promote De Balanceerende Motor (= the balanced engine), which makes the automobile very silent, een zachte, geruischlooze gang als het glijden van een zwaan over het water ( = as silent as a swan gliding through the water.) That explains the drawings of a man sitting in a swan on the sleeve. On the reverse a small advertisement for a "Reico" Radio aan de Spits! zoowel in prijs als kwaliteit. ( = a "Reico" radio set, the best in price and quality ). The fact that the advertised radio is from the 1932 series, dates this sleeve.

The rest of the texts suggest that this envelope was used to sell a lottery ticket including an unbreakable record. There is no suggestion about what unbreakable record: was it a Filmophone? Or a Goodson? Or a Phonycord, or maybe a Durium or Hit of the week? The price, Dfl 2,00 includes a lottery ticket of Dfl 1,00. The envelope reads that the Loterij is dedicated Ten Bate Van Het Zwakke Kind ( = a lottery to solve the needs for the weak children). Er worden 40.000 loten tegen den prijs van Fl. 1,00 per lot uitgegeven (= There a 40,000 lottery tickets each Dfl. 1.00 )

click on the picture to enlarge
As the sleeve reads, the lottery starts on the 30th of March 1932 and in that period the first English durium records were released, so it might be well possible that the record inside was a durium EN- series record, like the Durium Dance Band ( = Lew Stone) featuring Al Bowlly, the popular English crooner. I have one vague picture of a Dutch durium sleeve from that period which learns that the price of the record was Dfl. 1.

click on the picture to enlarge

Maybe it is good to know that two years later (up to January 1935) SEFONO records, French duriums, were sold with an advertisement on its reverse for a Grand Concours Sefono lottery with a 500.000 Francs De Prix ( = 500,000 francs prize money ).The reverse of the record read: Chaque pochette contient un bon de concours qui vous permet de participer au Grand Concours Sefono. (= Each cover contains a ticket, which invites you to take part of the Grand Concours Sefono). The first price was 100,000 Francs; the second up to 4th price where Une Villa et un Terrain á Cannes (= A villa and garden in Cannes)......

The first prize of the Dutch lottery was: Een Te Bouwen Landhuis ( A new-build Villa), Een Citroën Automobiel 5 Persoons ( a 5-seat Citroën automobiles ( Type C.4 G ); the third price Een Reico Radio Ontvangtoestel ( A Reico Radio Set) and the fourth price: Een Electrische Simplex Rijwiel ( = an electric Simplex Bicycle. ) (it's Holland remember !!)
It seems likely that the unbreakable records were Durium records, as I haven't read anything in the 1932 Dutch news paper that promoted the unbreakable cardboard Durium record and if it was a Durium record inside, why wasn't the name mentioned on the sleeve? Can someone confirm if these English durium flexible records were sold in such a brown sack, including a lottery ticket? Or was the free Dutch promo record inside? Gratis Proefplaat (= Free sample) is stamped on its reverse, so why should you pay one Dutch guilder for it? Or what other unbreakable record? Please send me your suggestions: Hans Koert keepswinging@live.nl

This contribution was published in Dutch at the daily Keep Swinging Web Log ands also posted on the the Hit of the week blog , titled Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot. and Flexible Records blog.

Keep swinging

Hans Koert

author of the Hit of the Week - Durium Discographies

keepswinging@live.nl

JIMMY McGRIFF (1936-2008)
Yesterday, the 24th of May 2008 Jimmy McGriff, hardbop and soul-jazz organist passed away. He became known for his groovy Hammond B-3 Organ solo's.

SLIM GAILLARD

INTERNATIONAL FAMOUS ORCHESTRA;
Buddy Tate - Maceo Williams - Slim Gaillard - Clyde Lombardi - Charlie Smith - Pepe Berique ( babalu = oh lady be good = sabroso = yo yo yo ) Recorded in New York City on the 25th of May 1951 for Clef.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Ik ontving afgelopen week een zeldzame hoes voor een 78-toeren plaat van Henk Duijmelink. Het is een Nederlandse hoes, die blijkbaar gebruikt is om een ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT te verkopen voor 2 guldens. Gisteren heb ik in mijn bijdrage Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot uitgebreid stilgestaan bij deze hoes. Vandaag dus alleen wat suggesties: Een jaar geleden schreef ik over de Franse stringband Opa Tsupa en ontdekte een fantastische Cubaanse trompettist Arturo Sandoval. En als je wilt weten wat de Amerikaanse pilote Amelia Earhart in deze blog doet, lees dan het stukje ove haar, dat ik een jaar geleden schreef.

JIMMY McGRIFF (1936-2008)
Gisteren, 24 mei 2008, overleed op 72 jarige leeftijd de hardbop en soul-jazz organist , Jimmy McGriff. Hij werd vooral bekend door zijn "vette" solo's op zijn Hammond B-3 orgel.

SLIM GAILLARD

INTERNATIONAL FAMOUS ORCHESTRA;
Buddy Tate - Maceo Williams - Slim Gaillard - Clyde Lombardi - Charlie Smith - Pepe Berique ( babalu = oh lady be good = sabroso = yo yo yo ) Opgenomen in New York City op 25 mei 1951 voor Clef.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lot

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I received a rare sleeve for a 78rpm recording from Henk Duijmelink. It is a Dutch sleeve, which could be used for an ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT ( = Unbreakable Record with a lottery ticket.). The price for this unbreakable record with lottery ticket was two Dutch florins.
I made an extensive contribution about this rare cover and published the English translation at a contribution, titled: The Unbreakable Record with Lottery Ticket.
Of course I have some suggestions for you to read. Yesterday Jo posted a contribution about the song Gotas de Lágrimas in his weekly Choro blog. Interesting stuff! I posted some blogs a year ago that are still very interesting, like one about an almost forgotten trumpet player, titled Joe Gordon - Lookin'Good. And as you live in the southwestern part of The Netherlands, you might enjoy the subject: Champagne Charlie - Roosevelt CD. The new release announced in that blog wil be presented today in Middelburg at the Koorkerkhofplein in front of Desafinado Jazzcafé 3.00 p.m. Enjoy these subjects or ... one of the other 815. You're invited to do so !

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )
Ik ontving afgelopen week een zeldzame hoes voor een 78-toeren plaat van Henk Duijmelink. Het is een Nederlandse hoes, die blijkbaar gebruikt is om een ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT te verkopen voor 2 guldens.
Ik heb nog nooit zo'n hoes gezien en ben dan ook benieuwd welke onbreekbare platen daarin verkocht werden.

klik op de foto om te vergroten.

Henk Duijmelink stuurde me deze hoes, omdat hij nog een tweede exemplaar in zijn verzameling heeft en hij weet van mijn verzameling onbreekbare platen uit de jaren twintig en dertig, m.n. Goodson's, Filmophone's en de zgn. kartonnen Durium platen. Ik heb heel wat van die kartonnen durium platen, bekend zijn de zgn. Hit of the weeks, en een tiental hoezen, die vanaf de zomer van 1931 door Durium gebruikt werden. Deze hoezen zijn echter gemaakt van heel kwetsbaar papier en zijn vaak kapot en gescheurd, maar het papier van deze hoes lijkt meer op dat van een papieren zak, waarin een kruidenier in die tijd zijn producten verpakte. ( trouwens, ik krijg mijn boontjes op de markt nog steeds in zo'n papieren zak !!)

Klik op de foto om te vergroten.

Op de zak advertenties waarmee producten gepromoot worden die op het eerste gezicht niets te maken hebben met de inhoud van de zak. De grootste en meest uitgebreide advertentie is van Citroën, het Franse automerk, dat De Balanceerende Motor onder de aandacht wil brengen, een motor, die zo uitgebalanceerd is, dat hij loopt met een zachte, geruischlooze gang als het glijden van een zwaan over het water. Dat verklaart meteen waarom er het logo van een zwaan, waarin een mannetje zit, is getekend. Op de achterkant treffen we een advertentie aan voor een "Reico" Radio. Deze radio, die volgens de hoes behoort tot serie van het jaar 1932, staat aan de Spits, zoowel in prijs als kwaliteit. Hieruit kun je opmaken dat deze hoes uit 1932 stamt.

De rest van de teksten op de zak vertellen, dat in deze zak een onbreekbare gramophoonplaat met lot gezeten heeft, die verkocht werd voor twee gulden. Het vreemde is dat er niet bij verteld wordt welke onbreekbare plaat: was het een Filmophone, of een Goodson, een Phonycord of misschien wel een Durium plaat. De plaat en het lot kostten samen 2 gulden. Op de flap staat dat het lot één gulden kostte, Ten Bate Van Het Zwakke Kind. Er worden 40.000 loten tegen den prijs van Fl. 1,00 per lot uitgegeven. Klik op de foto om te vergroten

Op de zak staat verder dat de loterij goedgekeurd is op 30 maart 1932 en dus vanaf die tijd van start gaat. Er wordt geen einddatum genoemd. Welke onbreekbare plaat in de zak zat wordt vreemd genoeg niet vermeld; vast staat dat in april 1932 het Engelse durium begint met het uitbrengen van kartonnen durium platen in de EN-serie, zoals de platen met de Durium Dance Band ( = Lew Stone) met Al Bowlly als crooner. Van een vage fotocopie van een Nederlandse duriumhoes uit die tijd weet ik dat de platen één gulden kostten. Toch heb ik in advertenties uit begin 1932 over de nieuwe onbreekbare gramophoonplaat nergens iets over een loterij en over deze koppelverkoop gelezen. Klk op de foto om te vergroten.

Misschien is het toeval, maar ruim twee jaar later verschijnt er achterop de Franse SEFONO-platen, de Franse uitgave van de kartonnen Duriumplaat, een advertentie voor een Grand Concours Sefono loterij, die loopt tot januari 1935. Op de plaat staat verder: Chaque pochette contient un bon de concours qui vous permet de participer au Grand Concours Sefono ( = Elke hoes bevat een bon die je uitnodigt mee te doen aan deze grote Sefono wedstrijd). Het prijzenpakket is een half miljoen francs. De eerste prijs is een geldbedrag van 100.000 francs, de tweede tot en met vierde prijs is steeds Une Villa et un Terrain á Cannes (= Een landhuis en tuin in Cannes)...... De eerste prijs van deze Nederlandse loterij is: Een Te Bouwen Landhuis; De tweede: Een Citroën Automobiel 5 Persoons ( Type C.4 G ); de derde prijs Een Reico Radio Ontvangtoestel en de vierde: Een Electrische Simplex Rijwiel. ( Nu zijn de reclame's op de zak duidelijk)
Kan iemand me vertellen of deze zakken gebruikt werden voor Durium platen? Zo niet, voor welke onbreekbare platen dan? Het ontbreken van elke aanwijzing dat het zou gaan om Durium, doen me vermoeden dat het niet om een Duriumplaat gaat. Maar wie weet .............. Graag jullie ideeën !!. keepswinging@live.nl

Bedankt Henk voor de hoes !!

Deze bijdrage verschijnt ook morgen in het Engels in deze dagelijkse Keep Swinging weblog en in de Hit of the week weblog EN de Flexible Records blog.


AIRBAG FESTIVAL - DE WERF - BRUGGE:
Op vrijdag 30 mei 2008 treedt in De Werf in Brugge het Klaus Paier Trio op. Dit trio bestaat uit Klaus Paier, die accordeon en bandoleon speelt, Stefan Gfrerrer op bas en Roman Werni op slagwerk. Deze Oostenrijkse accordeonist is één van de belangrijkste accordeonspelers in de Europese jazzscene. Hij treedt op in De Werf in het kader van het 3de Airbag-festival dat gehouden wordt van 16 mei tot 1 juni 2008.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Rosenberg Trio

( Naar de Nederlandse vertaling.)
When I go to my work in Middelburg I have to drive each day two times 25 km. by car. I love to play jazz cds while driving and I learned that swinging instrumentals ( no vocals or extensive bass solos) are the best to play. Last week I played The Rosenberg Trio with the 12 years old album Gypsy Swing. It is great music to play while driving, as the music swings, is relaxed and easy accesible.

The Quintet of the Hot Club du France - The musical source for The Rosenberg Trio
I love to share with you a film fragment by the Rosenberg Trio playing Bossa Dorado.

The Rosenberg Trio was established in the early 1990s and is very popular since that time. The trio features Stochelo and Nous'che Rosenberg, who both play the guitar and Nonnie Rosenberg on bass. Nous'che and Nonnie are brothers; Stochelo is their cousin. They all belong to the Rosenberg family, Sinta. On the album Gypsy Swing they are accompanied by a small jazz orchestra featuring Frits Landesbergen drums/vibes, Eddie Conard percussion, Marcel Serierse drums, Frans-Jan van der Hoeven bass, E.L. Olah violin, Hans Jansen piano/keyboards, Bert Meulendijk guitar, Wim Both trumpet, Philip Kolb tenor and alto sax, Marc Godfroid trombone and Cees Schrama piano
The Rosenberg Trio ( photo courtesy Hans Klunder)
In the Rosenberg family the music of Django Reinhardt was very popular and while still kids, they heard and played the so-called hot club music. The father of Nous'che and Nonnie, Sani Rosenberg played in a band with his brother-in-law Wasso Grünzholz, Hans Meelen and Storo Berger. Later the members of the Rosenberg family played in the group Manouche. In that band the young Rosenberg's Nous'che and Stochelo and another young guy Rino van Hooydonk played beside some skilled adult players. In 1980 these three kids won a a children TV-contest, of course without the adult band members; which made the kids popular.
I found a documentary, titled Gevoelige Snaren which tells the story of the Rosenberg Trio. Although it is in Dutch you may enjoy the music fragments. This is only the first part of that documentary, if you like you can find the second one searching on the internet.

It is remarkable if you learn how many CDs and DVDs these men released, and their list of scedulded performances makes other serious jazzmusicians jealous. It shows how immense popular they are in this part of the world. Hot Club Swing, the music as played by Django Reinhardt has still a large amount of fans, as the music swings and is easy accessible. For those fans this music is the real jazz, the musical heritage of Django ..........

Love to finish this small contribution dedicated to the Rosenberg Trio with their interpretation of the swing traditional It Don't Mean A Thing If It Ain't Got That Swing, also the first track on the Gypsy Swing album. hope you like it ! Hans Koert keepswinging@live.nl

FOUR FREEDOMS:
Tomorrow, the 24th of May 2008, the Four Freedoms Awards will be presented by queen Beatrix in Middelburg, the capital of the Zeeland province in southwestern part of The Netherlands. The Dutch roots band Champagne Charlie was asked to make a new album about this award and will present it on that day. I wrote about that album in one of my previous blogs, titled Champagne Charlie - Roosevelt CD

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Als ik naar mijn werk in Middelburg ga, moet ik elke dag zo'n twee keer 25 km in de auto zitten. Ik hou er van om dan een jazz cd op te zetten en ik heb ontdekt dat ze niet allemaal even geschikt zijn. Het beste zijn swingende, instrumentale nummers ( geen zang dus, maar ook geen lange bas solo's). Afgelopen week draaide ik weer eens het Rosenberg Trio met hun 12 jaar oude album Gypsy Swing. Prachtige muziek, swingend, ontspannen en gemakkelijk toegankelijk; ideaal om kilometers te maken.
Het kwintet van de Hot Club Du France - hun inspiratiebron.
Ik wil graag een fragment laten zien van een optreden van Het Rosenberg Trio dat het nummer Bossa Dorado speelt.

Het Rosenberg Trio werd opgericht begin jaren negentig en is sinds die tijd mateloos populair. Het trio bevat Stochelo en Nous'che Rosenberg, die allebei gitaar spelen en Nonnie Rosenberg op bas. Nous'che en Nonnie zijn broers; Stochelo is hun neef. Ze behoren allen tot de Rosenberg familie, Sinta's. Op hun plaat Gypsy Swing worden ze ook nog eens begeleid door een klein jazzorkest met Frits Landesbergen op slagwerk en vibrafoon, Eddie Conard op percussie, Marcel Serierse slagwerk, Frans-Jan van der Hoeven bas, E.L. Olah viool, Hans Jansen keyboards, Bert Meulendijk gitaar, Wim Both trompet, Philip Kolb tenor- en altsax, Marc Godfroid trombone en Cees Schrama piano.

Het Rosenberg Trio ( foto Hans Klunder)
In de Rosenberg familie was de muziek van Django Reinhardt erg populair en toen de leden van het trio nog klein waren hoorden ze deze zgn. hot club muziek overal in huis. De vader van Nous'che en Nonnie, Sani Rosenberg speelde in een bandje met zijn zwager Wasso Grünzholz, Hans Meelen en Storo Berger. Later kreeg het bandje met de leden van de Rosenberg familie de naam Manouche. In die band begonnen een nog jonge Nous'che en Stochelo en nog een andere jongeman, Rino van Hooydonk hun muzikale carriere, uiteraard aangevuld met een aantal volwassen muzikanten. De drie kinderen wonnen tijdens een kinderfestival voor de Nederlandse televisie de eerste prijs en hun naam was hiermee gevestigd.
Ik vond een fragment van een documentaire, getiteld Gevoelige Snaren waarin het verhaal van het Rosenberg Trio verteld wordt. Dit fragment komt uit het eerste deel; het tweede deel is ook eenvoudig op internet te vinden.

Het is opvallend om te ontdekken hoeveel CDs en DVDs dit trio al op zijn naam heeft staan en de lijst met geplande concerten is lang en voor veel serieuze jazzmusici iets om jaloers op te worden. Deze band is bij het grote publiek geaccepteerd als een erg toegankelijke vorm van de jazz. Dit geldt grosso modo voor alle hot club muziek, de muziek voortgekomen vanuit de nalatenschap van Django Reinardt's Hot Club du France opnamen. Voor veel fans is deze muziek de enige soort jazz die swingt- Django's muzikale nalatenschap.

Ik vind het leuk om te eindigen met nog zo'n swingend nummer; deze keer een klassieker. Het Rosenberg Trio speelt hier het nummer It Don't Mean A Thing If It Ain't Got That Swing, dat ook als eerste track op de CD Gypsy Swing terug te vinden is. Hans Koert keepswinging@live.nl

FOUR FREEDOMS:
Morgen, 24 mei 2008, wordt de Four Freedoms Awards door de koningin uitgereikt in Middelburg. De Nederlandse rootsband Champagne Charlie is gevraagd om een nieuw album te maken rond deze Four Freedoms Awards en die plaat wordt eveneens morgen gepresenteerd. Ik schreef hierover reeds in een eerdere bijdrage, getiteld Champagne Charlie - Roosevelt CD.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jimmy Raney

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today, for me, another great discovery from the bebop era: the guitar player Jimmy Raney. Some months ago I bought myself a reissue of this bebop guitar player, released in 2006 by Verve titled Jimmy Raney featuring Bob Brookmeyer. A great recording from an almost neglected musician from the 1950s that deserves some further recognition.

Jimmy Raney was born August 1927 and passed away May 1995. He must have heard the guitar playing when he was still a kid, as his mother was a guitar player too. His first job was in the band of Jerry Wald, where he took the place of his guitar teacher Hayden Causey. At the age of 17 he moved to Chicago where he worked with Lou Levy and some years later he entered the Woody Herman Second Herd Big Band where he met Stan Getz, who was one of the so-called Four Brothers ( Zoot Sims - Serge Chaloff - Herbie Steward and Stan Getz). When he left Woody Herman's band he had some gigs with Al Haig, Buddy DeFranco, Artie Shaw, Terry Gibbs and finally found a place in the Stan Getz Quintet which brought him some internationally fame. In the 1954 he visited Europe with the Red Norvo Trio ( Red Norvo vibraphone, Jimmy Raney guitar and Red Mitchell bass ) and played in January 1954 in a concert labeled as Jazzclub U.S.A. (which also featured Billie Holiday, Buddy DeFranco and Beryl Booker) in De Waakzaamheid in Koog aan de Zaan, at a nightconcert at The Concertgebouw in Amsterdam and in het Gebouw voor Kunsten & Wetenschappen in The Hague, all in The Netherlands.
f.l.t.r: John Wilson - Jimmy Raney - Phil Woods - Bill Crow

When this album with Bob Brookmeyer was made, Raney played at clubs like the Blue Angel in New York. Jimmy Raney says about recording in a studio, with a tense atmosphere, it is very important to find other musicians that give you inspiration and which you feel at ease. Bob Brookmeyer, who played the valve trombone, meets all specifications. We are at ease playing together; we get fresh ideas from each other. On the album you find eight tracks, four standards and four own compositions by Jimmy Raney and Bob Brookmeyer. The album was recorded in two sessions with two different piano players. Jimmy Raney is on guitar, Bob Brookmeyer on valve trombone, Dick Katz and Hank Jones on piano, Teddy Kotick on bass and Osie Johnson on drums. In the 1960s he played some month with Stan Getz, and as a studio musician in New York before he had to stop playing due to alcohol problems. He had some jobs not related to music, but came back since the 1970s, played in clubs and even in Carnegie Hall with Al Haig. He also made tours with his son Doug Raney, who also plays the guitar. Jimmy Raney sufferd for 30 years from Miniere's Disease, which even made him complete deaf, but he continued to play until his death, due to a heart failure. I found a fragment, although the quality is not that good, on which you can hear Jimmy Raney at Actor Theater accompanied by Tyrone Wheeler on bass and Bruce Morrow on drums

Jimmy Raney, a rather underestimated guitar player, was descibed as the definitive cool jazz guitarist, a fluid bop solist with a quiet sound who had a great deal of inner fire (Scott Yanow - All music Guide) and as one of the most gifted and influential postwar jazz guitarists ( Peter Watrous - New York Times)
Try to find yourself some albums from this great guitar player. Hans Koert - keepswinging@live.nl
HANK JONES:
On the last day of July, 2008, Hank Jones hopes to celebrate his 90th birthday. At the North Sea Jazz Festival in Rotterdam on the 11th of July 2008, this birthday will be celebrated wih a concert featuring Roy Hargrove on trumpet, Roberta Gambarini vocals, Tamir Hendelman at the piano, Neil Swainson bass and Jake Hanna drums. Hank Jones will be present and hopes to play some tunes at the piano too.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )


Vandaag, voor mij, een nieuwe ontdekking uit de bebop periode: de gitarist Jimmy Raney. Een paar maanden geleden vond ik een CD, heruitgebracht door Verve, getiteld Jimmy Raney featuring Bob Brookmeyer. Een mooie plaat van een bijna vergeten muzikant die vanaf de jaren vijftig prachtige muziek maakte en meer erkenning verdient.

Jimmy Raney werd geboren in augustus 1927 en overleed in mei 1995. Hij moet als kind al veel gitaarmuziek gehoord hebben aangezien zijn moeder gitariste was. Zijn eerste baantje was met het orkest van Jerry Wald, waar hij de plaats innam van zijn muziekleraar Hayden Causey. Op 17 jarige leeftijd verhuisde hij naar Chicago waar hij ging spelen bij Lou Levy en een paar jaar later kwam hij terecht in het grote Woody Herman Second Herd Orkest waar hij Stan Getz ontmoette, die één van de zogenaamde Four Brothers ( Zoot Sims - Serge Chaloff - Herbie Steward en Stan Getz) was. Toen Raney wegging bij Woody Herman kreeg hij wat snabbels met Al Haig, Buddy DeFranco, Artie Shaw, Terry Gibbs en vond tenslotte weer een plekje in het kwintet van Stan Getz, wat hem ook buiten de VS bekend maakte. In 1954 bezocht hij Europa met het Red Norvo Trio ( Red Norvo vibrafoon, Jimmy Raney gitaar en Red Mitchell bas ) en speelde in januari 1954 tijdens een avond, getiteld Jazzclub U.S.A. (waarin ook Billie Holiday, Buddy DeFranco en Beryl Booker) in De Waakzaamheid in Koog aan de Zaan, in een nachtconcert in het Concertgebouw in Amsterdam en tijdens een concert in het Gebouw voor Kunsten & Wetenschappen in Den Haag.
v.l.n.r.: John Wilson -Jimmy Raney - Phil Woods - Bill Crow
In de tijd dat deze plaat, Jimmy Raney featuring Bob Brookmeyer, opgeomen werd, speelde Raney in clubs, zoals de Blue Angel in New York. Jimmy Raney zegt over het opnemen in een studio, met de toch wel wat gespannen sfeer, dat het voor hem belangrijk is dat hij geinspireerd wordt door de anderen en zich er op zijn gemak voelt. Bob Brookmeyer, die ventieltrombone speelde, had dat allebei. We are at ease playing together; we get fresh ideas from each other. (=Als we samen spelen, voelen we ons samen op ons gemak; we stimuleren elkaar.) Op de plaat staan een achttal nummers; vier standards en vier eigen composities van de twee hoofdsolisten Jimmy Raney en Bob Brookmeyer. De plaat werd in twee sessies opgenomen met wisselende pianisten. Jimmy Raney speelt gitaar, Bob Brookmeyer ventieltrombone, Dick Katz en Hank Jones op piano, Teddy Kotick op bas en Osie Johnson op slagwerk. In de jaren zestig speelde hij nog een aantal maanden bij Stan Getz en vinden we hem vooral terug als studiomuzikant in New York, voordat hij zich moet terugtrekken uit de muziek tengevolge van een drankprobleem. Hij ging ander werk doen, buiten de muziek, maar kwam in de jaren zeventig weer terug, waarbij hij in clubs ging spelen en zelfs in Carnegie Hall optrad met Al Haig. Hij maakte ook tournees met zijn zoon Doug Raney, die eveneens gitaar speelt. Jimmy Raney leed de laatste dertig jaar aan de ziekte van Ménière, die hem zelfs volledig doof maakte; het ergste wat een jazzmuzikant kan overkomen, denk ik dan. Toch bleef hij tot aan zijn dood, tengevolge van een hartaanval, spelen.

Ik vond een fragment, hoewel van een slechte beeldkwaliteit, waarin je Jimmy Raney kan horen spelen in het Actor Theater begeleid door Tyrone Wheeler op bas en Bruce Morrow op slagwerk.

Jimmy Raney, een ondergewaardeerd gitarist, wordt beschreven als: the definitive cool jazz guitarist, a fluid bop solist with a quiet sound who had a great deal of inner fire (Scott Yanow - All music Guide) ( =de ultieme cool-jazz gitarist, een vloeiende bebopspeler met en een rustig geluid, waarin hij veel van zijn innerlijke drang in kwijt kon) ( Scott Yanow - All Music Guide) and one of the most gifted and influential postwar jazz guitarists ( =één van de invloedrijkste en getalenteerde naoorlogse jazzgitaristen.( Peter Watrous - New York Times)
Reden genoeg dus om op zoek te gaan naar platen van hem .... Succes !! Hans Koert - keepswinging@live.nl

HANK JONES:
Op 31 juli 2008 hoopt Hank Jones zijn 90ste verjaardag te vieren. Op het Northsea Jazz Festival in Rotterdam wordt deze mijlpaal gevierd met een concert op 11 juli 2008 met Roy Hargove op trompet, Roberta Gambarini zang, Tamir Hendelman aan de piano, Neil Swainson op bas en Jake Hanna slagwerk. En natuurlijk zou het leuk zijn als Hank Jones, zelf ook aanwezig, nog eens achter het klavier zou plaats nemen.

Hans Koert keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Bobby Timmons

( Naar de Nederlandse vertaling.)
The album This Here Is Bobby Timmons, played by the Bobby Timmons Trio is one of those records that should be in each serious jazz collection. The Bobby Timmons Trio featured Bobby Timmons on piano, Sam Jones on bass and Jimmy Cobb on drums.The album This Here was recorded at the Reeves Sound Studios in New York City in January 1960 for Riverside.

Bobby Timmons - Earl and Carl Grubb - John Coltrane ( NYC 1958) ( photo courtesy Carl Grubbs)
Bobby Timmons was born in Philadelphia December 1935, where he learned to play the piano as a kid. When he was 19 years old he moved to New York and started to play jazz in the Kenny Dorham Jazz Prophets. He also played with Chet Baker, Sonny Stitt and Maynard Ferguson. In 1958 he became the pianist of Art Blakey's Jazz Messengers and visited Europe. He played in places like l'Olympia in Paris on the 22nd of November 1958 and a week later two concerts in The Netherlands at the Kurhaus in Scheveningen ( near The Hague) and a night concert at the Concertgebouw in Amsterdam. Other members of that band were Lee Morgan, Benny Golson, Jimmie Merritt and Art Blakey, of course, on drums. In December 1960 Bobby Timmons returned to Art Blakey's group briefly and re-visited our country for two concerts.
Bobby Timmons ( photo courtesy Francis Wolff )
In this period he had already problems with alcohol and it is said that he started to drink due to artistic frustrations. In this period he also became known by his composition Moanin' that became a hit for Art Blakey and his Jazz Messengers recorded for the album with the same name: Moanin'. The tune itself is a very simple composition, a funky, almost gospel-styled tune, with a drive that fetched the audience. It became Bobby Timmons best known composition ( and Blakey's best known recording).

Art Blakey and his Jazz Messengers at The Olympia in Paris ( November 1958). f.l.t.r.: Lee Morgan - Benny Golson - Bobby Timmons - Jymie Merritt and Art Blakey. (photo courtesy Jean-Pierre LeLoir)
Two other well known compositions are Dis Here ( or This Here) and .... (guess) Dat Dere, which he recorded with Cannonball Adderley, he worked with in 1959 between the two Blakey gigs. On this album Bobby Timmons and his Trio play these three compositions, including some standards like My Funny Valentine, Come Rain and Come Shine and Lush Life. During the 1960s Bobby Timmons still made some recordings with his trio before he passed away March 1974 due to cirrhosis of the lever, thanks to his excessive alcohol consumption.
Love to share with you a fragment of a 1961 concert by Art Blakey and his Jazz Messengers with Bobby Timmons at the piano: Moanin'

BLUES-ETTE - CURTIS FULER QUINTET:
Curtis Fuller - Benny Golson - Tommy Flanagan - Jimmy Garrison - Al Harewood
bluesette = five spots after dark = love your spell is everywhere = minor vamp = twelve-inch = undecided
Recorded the 21st of May 1959 for Savoy

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

De plaat This Here Is Bobby Timmons, gespeeld door het Bobby Timmons Trio is één van die platen die in elke serieuze platenverzameling thuis horen. Het Bobby Timmons Trio bestond uit Bobby Timmons op piano, Sam Jones op bas en Jimmy Cobb op slagwerk. De LP This Here werd opgenomen in de Reeves Sound Studios in New York City in januari 1960 for Riverside.
Bobby Timmons - Earl en Carl Grubbs, John Coltrane ( NYC 1958) ( foto Carl Grubbs)
Bobby Timmons werd geboren in december 1935 in Philadelphia, waar hij als kind piano leerde spelen. Toen hij 19 jaar oud was verhuisde hij naar New York en stortte zich in de jazz-scene; hij begon te spelen bij de Kenny Dorham Jazz Prophets. Hij speelde verder bij Chet Baker, Sonny Stitt en Maynard Ferguson. In 1958 kwam hij als pianist bij Art Blakey's Jazz Messengers en bezocht Europa. Hij speelde o.a. op 22 november 1958 in het Olympia in Parijs en een week later twee concerten in ons eigen land in het Kurhaus in Scheveningen en een nachtconcert in het Concertgebouw in Amsterdam. Andere leden van deze band waren Lee Morgan, Benny Golson, Jimmie Merritt en Art Blakey natuurlijk op slagwerk. Twee jaar later, december 1960, kwam hij nog eens terug voor een tweetal concerten in Nederland met deze zelfde band
Bobby Timmons (foto Francis Wolff)
In deze periode kreeg hij problemen door overmatig alcoholgebruik en men zegt dat hij zoveel dronk vanwege een ingeslopen faalangst op artistiek gebied. Hoe dan ook, hij was niet de enige in die tijd - drugs en alcoholgebruik waren in de jazzscene meer regelmaat dan uitzondering. In die tijd componeerde hij het bekende Moanin' dat door Art Blakey's Jazz Messengers opgenomen werd voor een gelijknamige LP en een hit werd. Het nummer zelf is een eenvoudige compositie met een pakkende, funky, bijna gospelachtige drive. Dit gemakkelijk te herkennen nummer werd Bobby Timmons best gekende compositie ( en Art Blakey's beroemdste opname).

Art Blakey and his Jazz Messengers in l'Olympia in Parijs ( v.l.n.r.: Lee morgan - Benny golson - Bobby Timmons - Jymie Merritt - Art Blakey) ( foto Jean-Pierre Leloir)
Twee andere bekende composities van Bobby Timmons zijn Dis Here ( of This Here ) en .... ( hoe raad je het) Dat Dere, dat hij opnam met Cannonball Adderley, waarme hij in 1959 werkte en opnamen maakte. Op dit album van Bobby Timmons and his Trio zijn alle drie deze nummers te horen met nog een paar standards als My Funny Valentine, Come Rain and Come Shine en Lush Life. In de jaren zestig maakte Bobby Timmons nog steeds opnamen met zijn trio en overleed in maart 1974 door een leveraandoening, tengevolge van zijn alcoholverslaving.
Ik vond een fragment van een opname van Art Blakey and his Jazz Messengers met Bobby Timmons aan de piano uit 1961 met het nummer, hoe kan het ook anders, Moanin'.

BLUES-ETTE - CURTIS FULER QUINTET:
Curtis Fuller - Benny Golson - Tommy Flanagan - Jimmy Garrison - Al Harewood
bluesette = five spots after dark = love your spell is everywhere = minor vamp = twelve-inch = undecided
Opgenomen 21 mei 1959 voor Savoy.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Salt Peanuts

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Last night I played myself one of the Tresors du Jazz treasures of the year boxes released by Le Chant du Monde. These boxes are compiled by two great French record colletors and connoissseurs André Francis and Jean Schwarz. I played myself disc number 29, part of the 1953 box, at random, and the first tune that came out of my speakers was Salt Peanuts. This tune was recorded on the 15th of May 1953, 55 years ago, by a band that is often labeled as The Quintet or The Quintet Of The Year, well, if I had to label in I would name it The Quintet of the Century. In my opinion this band must be the Ultimate All-Star Jazz Band of Heaven: Dizzy Gillespie on trumpet, Charlie Parker on alto saxophone, Bud Powell on piano, Charles Mingus on bass and Max Roach on drums. Can you mention a group with so much talent united in one quintet?


The tune Salt Peanuts reminds always to Dizzy Gillispie. He composed the tune late 1941 when he joined the Ella Fitzgerald Orchestra for three weeks, replacing Taft Jordan. During this short stay in the band Dizzy and Kenny Clarke, the drummer man, made an arrangement for a tune, which was based on a theme that was used in Count Basie's tune Basie Boogie, recorded half a year earlier or a riff previously played by John Kirby. Another suggestion is, that Dizzy played this riff in Little John Special and later arranged it to a new song. Never mind, Dizzy Gillespie made it to a tune, that was directly associated with him ..... If you love to sing along, well, it's rather easy: Salt Peanuts Salt Peanuts, that's all. I found a fragment of this tune played by Dizzy Gillespie in front of the Lucky Millinder's Band ca. 1947. Enjoy it .....

The tune became one of the standard tunes in early bebop, with that typically rhythm used in that new music style. One of the best versions is the one mentioned in the intro of this blog: the recordings made at the live concert at The Massey Hall in Toronto, Canada on the 15th of May 1953 with both Dizzy Gillespie and Charlie Parker in a great roll.

The tune Salt Peanuts was also used in a part of Dizzy life, when he seriously thought about the possibility to run for President, after the murder of John F. Kennedy and the elections that followed. The tune Salt Peanuts was changed in Vote Dizzy Vote Dizzy. But he soon decided not to be a candidate, as he learned that the presidential elections where not in keeping with the principles of his faith. At the Monterey Jazz Festival he told the audience his decision: Upon reflection, I hereby withdraw, and the audience shouted disapointed ( or relieved?): Ah ! No, no no .....
I found a version, to end this small tribute to this great song, played by a very young Israelian jazz piano player named Ariel, who gives his own interpretation to the tune, together with J.C. Jones on bass.

Can someone tell me more about this yong piano player? Hans Koert keepswinging@live.nl

WANTED:
Benny Rosenfeld is searching for a tape which contains a tv performance at the Spanish television. It is a concert by the Danish Radio Big Band featuring Michel Camillo. The film must be made in the fall of 1993. Benny Rosenfeld plays trumpet in that band for 33 years. Can someone help Benny to find a copy of that concert? keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Gisteravond luisterde in naar één van die geweldige "schatkamertjes van de jazz", uit één van de Tresors du Jazz jaar-boxen uitgebracht door Le Chant du Monde. Deze boxen zijn samengesteld door twee ervaren Franse verzamelaars en jazzkenners André Francis en Jean Schwarz. Gisteravond was nummer 29 aan de beurt, één van de CDs uit de 1953 box, at random, en het eerste nummer dat uit de luidsprekers kwam was Salt Peanuts. Dit nummer werd opgenomen op 15 mei 1953, 55 jaar geleden, door een band die vaak alleen maar The Quintet of The Quintet Of The Year ( = Het kwintet van het jaar) genoemd wordt. Wat mij betreft veranderen we het nu tot het Quintet of the Century (= kwintet van de eeuw) want, wees eerlijk, is dit niet het meest ideale kwintet dat je qua samenstelling bij elkaar kunt krijgen? Dizzy Gillespie op trompet, Charlie Parker op altsax, Bud Powell op piano, Charles Mingus op bas en Max Roach op slagwerk. Wat dacht je van Quintet of Heaven ( = kwintet van het hiernamaals).

Het nummer Salt Peanuts wordt altijd meteen geassocieerd met Dizzy Gillispie. Niet zo vreemd, want hij componeerde het eind 1941 toen hij drie weken in het orkest van Ella Fitzgerald speelde. Hij verving daar Taft Jordan en tijdens deze korte periode arrangeerde hij het nummer samen met slagwerker Kenny Clarke. Het nummer was gebasseerd, zegt men, op het nummer Basie Boogie, dat een half jaar daarvoor door Basie was opgenomen, of was gebasserd op een riff gespeeld door John Kirby. Andere bronnen geven aan dat Dizzy zelf het thema tijdens een solo in Little John Special voor het eerst speelde...... hoe dan ook - het thema werd gebruikt voor een nieuw nummer: Salt Peanuts. Mocht je het willen meezingen dan geeft dat weinig tekstuele problemen, want de woorden zijn vrij gemakkelijk: Salt Peanuts Salt Peanuts, dat is alles. Ik vond een fragment uit 1947 waar Dizzy Gillespie het zingt met de Lucky Millinder Band.

Het nummer groeide uit tot één van de klassiekers uit de vroege bebop periode, met dat typische ritme dat zo kenmerkend is voor die nieuwe muziekstijl. Eén van de beste versies, zegt men, is de uitvoering die ik gisteravond opzette: de opnamen gemaakt op 15 mei 1953 tijdens een live concert in de Massey Hall in Toronto, Canada, met zowel Dizzy Gillespie als Charlie Parker in een schitterende uitvoering. Het nummer Salt Peanuts komt nog terug tijdens een andere periode in Dizzy's lange carriere, als hij, na de moord op John F. Kennedy serieus overweegt zich kandidaat de stellen. Salt Peanuts werd bewerkt tot Vote Dizzy Vote Dizzy. Hij begreep al snel dat het presidentschap niets voor hem was en hij het niet kon verantwoorden voor zijn geweten. ........ as he learned that the presidential elections where not in keeping with the principles of his faith. Tijdens het Jazz Festival van Monterey vertelde hij het publiek van zijn beslissing: Upon reflection, I hereby withdraw. (= Nu ik er nog eens goed over nagedacht heb, heb ik besloten me terug te trekken ) en het publiek scandeerde teleurgesteld ( of opgelucht?) Ah ! No, no no ..... ( Ah ! Nee, nee nee .... )
Ik vond een uitvoering, tot slot, gespeeld door een hele jonge Israelische jazzpianist, die luistert naar de naam Ariel. Hij is nog erg jong, maar speelt het nummer zonder veel problemen, al geeft hij wel een eigen draai aan de de tekst. Hij wordt begeleid door J.C. Jones op bas.



Kan iemand me meer over deze jonge muzikant vertellen? Hans Koert keepswinging@live.nl

GEZOCHT:
Benny Rosenfeld zoekt een videoband of DVD met de opnamen van een TV uitzending van de Spaanse televisie. In de herfst van 1993 speelde hij met de Deense Radio Big Band, met als gast Michel Camillo, in een uitzending. Benny Rosenfeld speelt als 33 jaar trompet in dat orkest. Heeft iemand dit concert op band voor hem? keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Franz Jackson remembered - 2

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 6th of May 2008 Franz Jackson ( 1912 - 2008) passed away, 95 years old. Yves Francois Smierciak, from Chicago (USA) was a close friend of Franz and sent me this contribution he loves to share with the visitors of this Keep Swinging blog. Yesterday I published the first part about the period up to 1950, titled Franz Jackson remembered -1; today the second part, titled Franz Jackson remembered -2, about the 1950s up to his death, has been published.

Franz Jackson in Michigan - December 2007 with f.l.t.r. Yves Francois tp, Tad Calcara cl, Jim Pickley p, Franz Jackson ts and FGlenn Tilbrook b ( Photo courtesy Yves Francois)

In the 50's Franz Jackson noticed that the swing music he loved so much was not in vogue. Most musicians were playing either rhythm and blues, be bop or dixieland. After subbing for an ailing George Lewis for a gig by the Lewis band (in Chicago), Franz decided to start his own traditional jazz combo, It was called Franz Jackson and his Original Jass All Stars, and became quite famous in various clubs around Chicago, featuring a small group of veterans like Bob Schoffner, Al Wynn, Preston Jackson, Ikey Robinson and Roxelle Claxton amongst others.

Recording session 1986: f.l.t.r. John Gorman, Yves Francois Smiercicak, Franz Jackson, Stan Warren, Marc Smiericak (horn section, hopefully someday "Perdido" and a blues based on Cootie Williams "Boomerang" come out) (photo courtesy: Yves Francois )

The band was popular enough to play at the Red Arrow and other clubs in the Chicago area for over 15 years. Even though it was basically a trad band, he did several blues and even some of the numbers he had written in the swing era. Franz Jackson played almost exclusively clarinet during this time period (many of the records he made on Philips, Riverside and his own label feature him on clarinet only), finally coming back to his saxes in the later 60's.

Franz Jackson ( January 1982) ( photo courtesy Yves Francois)

Finally, from the 70's to early this year Franz Jackson has been playing both the traditional jazz repertoire as well as the swing era music he loved so much, and playing much of it tenor sax again (in the Original Jass All Stars, he mostly played clarinet), and singing in his characteristic manner.

Recording session rehersal March 1981. f.l.t.r. top row: Franz Jackson, John Gorman, Yves Francois Smiericak, Joe Johnson, Eddie Johnson. Bottom row: Ken Voelker, Eric Haggard, Marc Smierciak, Jeff Lindahl (photo courtesy: Wladislaw Rodolph Smierciak)
The reason for his death were complications after a hip surgery last month. I will miss Franz, he was, in many ways, my musical mentor and teacher; he encouraged me in my "growl" style of trumpet playing, and helped me in the swing sessions I recorded with him and other swing era musicians in the 1980's. These records can be heard on Delmark 565 "Blues for Hawk". More than even for his great music and presence, the man himself was a link to the era I love so much, the people form that era were some of the greatest friends I ever had, and Franz was the best of my friends from that era.

Yves Francois ( with special guests Franz Jackson a.o. - Blues For Hawk (Delmark 565)

I hope I have not been to emotional regarding my friend, thanks for reading, sincerely

Yves Francois Smierciak - keepswinging@live.nl

Thanks Yves for your contribution.

I love to share with you to fragments I found. The first one is from a 2006 news clip around Franz Jackson and the second is a small funny fragment of On The Sunny Side Of The Street of Rockin' Rob's The Scat Dog Show with Franz Jackson singing and playing the piano. I like both ......

MILES DAVIS at CARNEGIE HALL:

Miles Davis - Hank Mobley - Wynton Kelly - Paul Chambers - Jimmy Cobb - Gil Evans Orchestra ( i thought about you = no blues = oleo = someday my prince will come = teo = walkin' = so what = en aranjuez = con tu amor = lament = meaning of the blues = new rhumba = spring is here ) Recorded live at the Carnegie Hall New York City on the 19th of May 1961.

GUEST CONTRIBUTORS:
If you're working on a project about a jazz that fascinates you and you love to share your passion ..... feel free to contact me about making your own blog as a guest contributor, like Yves did.

Hans Koert - keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op 6 mei 2008 overleed op 95-jarige leeftijd Franz R.Jackson ( 1912 - 2008). Yves Francois Smierciak, trompettist uit Chicago (USA) was een naaste vriend van hem en zond me deze bijdrage, die hij graag wil delen met de bezoekers van deze Keep Swinging web log. Gisteren het eerste deel over de jaren voor 1950, getiteld Franz Jackson remembered -1; vandaag deel twee, getiteld Franz Jackson remembered -2, dat gaat over de periode daarna.

Franz Jackson in Michigan - december 2007 met v.l.n.r. Yves Francois tp, Tad Calcara cl, Jim Pickley p, Franz Jackson ts en Glenn Tilbrook b ( Photo Yves Francois)

In de jaren vijftig ontdekte Franz Jackson dat de belangstelling voor de swing muziek tanende was. Veel muzikanten gingen bijvoorbeeld rhythm and blues spelen, bebop of dixieland. Nadat hij ingevallen was voor een zieke George Lewis die bij de Lewis band in Chicago speelde, koos hij ervoor een eigen groep op te richten, die traditionele jazz ging spelen. De groep kreeg de naam Franz Jackson and his Original Jass All Stars, en kreeg bekendheid in allerlei clubs in en rond Chicago. Zijn band bestond uit een klein groepje veteranen zoals Bob Schoffner, Al Wynn, Preston Jackson, Ikey Robinson en Roxelle Claxton.

Opnamesessie 1986: v.l.n.r. John Gorman, Yves Francois Smierciak, Franz Jackson, Stan Warren, Marc Smierciak (blazers: hopelijk komen de toen opgenomen nummers "Perdido" en de blues, gebasseerd op Cootie Williams "Boomerang" nog een keer uit) (foto: Yves Francois )

Ze waren zo populair dat ze zelfs vijftien jaar lang in de Red Arrow en andere clubs mochten spelen. Hoewel ze eigenlijk een band waren die traditionele jazz speelden, waren ze niet vies van af en toe een bluesnummer of een eigen compositie van Franz Jackson uit zijn swingperiode. Franz Jackson speelde bijna uitsluitend klarinet in deze periode ( veel van zijn opnamen voor Philips, Riverside en zijn eigen label laten hem op dat instrument horen); eind jaren zestig pakt hij ook zijn saxofoon weer op.

Franz Jackson (januari 1982) (foto: Yves Francois)

Vanaf de jaren zeventig, tot vlak voor zijn dood, speelde Franz Jackson zowel traditionele jazz als swing; vooral dat laatste vond hij geweldig. Hij speelde ook weer vaak op zijn tenorsaxofoon ( met de Original Jass All Stars speelt hij vooral klarinet) en zong hij op zijn zo typische wijze.

Repetitie voor een opnamesessie maart 1981. v.l.n.r. bovenste rij: Franz Jackson, John Gorman, Yves Francois Smierciak, Joe Johnson, Eddie Johnson. onderste rij: Ken Voelker, Eric Haggard, Marc Smierciak, Jeff Lindahl (foto : Wladislaw Rudolph Smierciak)
Zijn overlijden was te danken aan complicaties ontstaan na een heupoperatie die hij vorige maand had ondergaan. Ik zal Franz missen. Hij was, in veel opzichten, mijn muzikale leermeester en inspirator. Hij moedigde me aan om me verder op mijn "growl" stijl op de trompet te richten en hielp me bij swing opnamen die ik met hem en andere swingmusici in de jaren 80 maakte. Deze opnamen kun je horen op de CD Blues For Hawk (Delmark 565). Niet alleen vanwege zijn muziek, maar ook vanwege het feit dat hij voor mij de link was met het verleden dat ik zo lief had, met de mensen uit die periode, die soms grootste vrienden waren; en Franz was natuurlijk de grootste vriend !!

Yves Francois ( met o.a. Franz Jackson als gastspeler) - Blues For Hawk (Delmark 565)

Ik hoop mijn herinneringen aan mijn vriend niet al te emotioneel gemaakt te hebben - bedankt voor het lezen. Groeten

Yves Francois Smierciak keepswinging@live.nl

Bedankt Yves voor je interessante bijdrage. Ik vond twee fragmenten die ik graag wil laten zien. Het eerste is uit een nieuwsuitzendig, geregistreerd in 2006 en het tweede is een kort fragment van het nummer On The Sunny Side Of The Street uit Rockin' Rob's The Scat Dog Show met Franz Jackson zingend en piano spelend. Een schitterend nummer om me af te sluiten ......

MILES DAVIS at CARNEGIE HALL:

Miles Davis - Hank Mobley - Wynton Kelly - Paul Chambers - Jimmy Cobb - Gil Evans Orchestra ( i thought about you = no blues = oleo = someday my prince will come = teo = walkin' = so what = en aranjuez = con tu amor = lament = meaning of the blues = new rhumba = spring is here ) Live opgenomen in Carnegie Hall New York City op 19 mei 1961.

GASTSCHRIJVERS:
Als je bezig met met een project over je favoriete jazzmuzikant of je wilt je passie voor jazz met anderen delen, schrijf dan zelf eens, net als Yves, een bijdrage voor deze dagelijkse Keep Swinging blog. Velen gingen je voor !! Neem gewoon contract op: Hans Koert keepswinging@live.nl

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Franz Jackson remembered - 1

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 6th of May 2008, saxophone player Franz Jackson ( 1912 - 2008) passed away, 95 years old. Yves Francois Smierciak, from Chicago (USA) was a close friend of Frank and sent me this contribution he loves to share with the visitors of this Keep Swinging blog. Today the first part about the period up to 1950, titled Franz Jackson remembered - 1; tommorow the second part, titled Franz Jackson remembered - 2 will be published.

Dear friends of mine, anyone who knows me well knows the terrific amount of influence that this most wonderful musician (and just as much a wonderful person) has affected my life. I have posted this on the Keep Swinging blog to let the jazz world know, and, you, my friends, should know a little about Franz Jackson as well, and what an influence he has has had in so many peoples lives.

Franz Jackson on a publicity picture. ( 1930s)

Franz Jackson has lived to the ripe age of 95. It was incredible for me to still be able to play with him on a couple of gigs in the last few months, and at least he was able to give everyone a taste of the real jazz first hand, even well into the new century, teaching people the music he loved so much so it would not be forgotten. Franz Jackson was born in November 1 1912 in Rock Island Illinois. he started playing sax when he was 12, and by the time he was 16 he was playing with Albert Ammons, Francois Mousley and Punch Miller. He was, by 1931 playing in many of the top Chicago bands (Cassino Simpson, Reuben Reeves, Walter Barnes and Caroll Dickerson to name a few), and manged to record in late 1933 with Reeves. Note that 3 of the 4 songs recorded were his compositions, and all 4 were his arrangements. These recordings are to be found on the Timeless CD Ruben Reeves The Complete Vocalions 1928-1933 ( Timeless CBC 1-039) Walter Barnes Band ( 1931). Franz is in the front row the second man from the left, next to leader and clarinet player Walter Barnes. Franz is holding an alto saxophone.

In 1937 Franz, after playing with Jimmy Noone and Roy Eldridge, Franz replaced Ben Webster in Fletcher Henderson's band, playing the same book that Hawk made famous. What Franz told me was that he wanted to play the same book Hawkins, Berry and Webster played. When word was in town that Ben was leaving, he came in, as if he was the union substitute for the departing Webster, since he was a great sax player, no one contested it. A CD issue of the broadcasts show both Franz and Henderson's last great band in good light (the 78's, save for an excellent version of "Moten Stomp" are pops, but Franz takes an 8 bar solo on one of Vocalion pop tunes). After the residency finished, Franz again played with Roy Eldridge, this time in NYC, making both some fine records for Variety as well as a broadcast LP that came out on jazz Archives #14.
This album contains the December 1933 sides of Blue "River" Reeves and his River Boys featuring Franz Jackson on clarinet and tenorsax. He was also the arranger.

The 40's were a time busy with arrangements for many big bands (including the Bascomb brothers, Cootie Williams and Jack Teagarden), as well as playing both in big bands led by Fats Waller, Earl Hines and combos like Frankie Newton and Henry "Red" Allen. He led a small jump swing group at the Savoy and other clubs, before doing USO shows ( a recording is issued on "Jazz and Hot Dance in Finland" from 1947 of Franz playing the blues with a sextet and vocalist I believe to be Myra Johnson. ( to be continued)

Yves Francois Smierciak (May 2008) - keepswinging@live.nl

Scheldejazz '08.
Today the Scheldejazz '08 , organized in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, enters its last festival day with performances by artists like Lucas van Merwijk and the Beter R. de Vriesband on the Markt podium. There will be, of course, a service at the Grote Kerk with the N.O. Longfield Jazzcrackers and the Far Out Gospel Choir. At the Arsenaal podium you can enjoy concerts by Boo's Jazoos and Carmen Gomez. In Porgy en Bess saxophone player Jan Menu, born and bred in Terneuzen, has organised a jam session with some of the artists mentioned above. A great final act of this Scheldejazz '08, that was opened by the Monty Alexander Trio. I found a video interview made by the PZC, the regional news paper, about the festival and Monty Alexander, during a rehearsal in Porgy en Bess on Thursday afternoon I guess, saying some wise things about jazz and about his music. Enjoy it ....

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op 6 mei 2008 overleed saxofonist Franz R. Jackson ( 1912 - 2008), op 95-jarige leeftijd. Yves Francois Smierciak, trompettist uit Chicago (USA), was een naaste vriend van hem en zond me deze bijdrage, die hij graag wil delen met de bezoekers van deze Keep Swinging web log. Vandaag het eerste deel over de jaren voor 1950, getiteld Franz Jackson -remembered -1; morgen deel twee, getiteld Franz Jackson remembered -2, dat gaat over de periode daarna.

Beste mensen, iedereen die me een beetje kent weet hoe groot de invloed van deze geweldige muzikant ( maar ook als mens) op mijn leven geweest is. Ik wil jullie graag in deze Keep Swinging blog, meer vertellen over Franz Jackson en waarom hij zo belangrijk geweest is voor zovelen.

Franz Jackson op een publiciteitsfoto uit de jaren dertig.
Franz Jackson is 95 jaar oud mogen worden. Eigenlijk ongelooflijk als je bedenkt dat ik een paar maanden geleden nog een paar keer met hem heb opgetreden. En hij wilde graag, uit de eerste hand, alles vertellen over de vroege jaren van de jazz, in de hoop dat het allemaal niet vergeten zou worden. Franz werd geboren op 1 november 1912 in Rock Island Illinois. He begon sax te spelen toen hij twaalf jaar was en toen hij 16 werd speelde hij met Albert Ammons, Francois Mousley en Punch Miller. In 1931 speelde hij al in de grote bands uit Chicago, zoals die van Cassino Simpson, Reuben Reeves, Walter Barnes en Caroll Dickerson om er een paar te noemen en nam eind 1933 platen op met Rueben Reeves; drie eigen composities en alle vier zijn arrangementen. Deze opnamen zijn heruitgebracht op de Timeless CD Ruben Reeves - The Complete Vocalions 1928 - 1933 ( Timeless CBC 1-039)
Walter Barnes Band (1931). Franz is in de voorste rij de tweede man van links, naast leider en klarinettist Walter Barnes. Franz Jackson is de man met de altsax.

In 1937 ging Franz Jackson, nadat hij ook met Jimmy Noone en Roy Eldridge gespeeld had, aan de slag bij de Fletcher Henderson's band, waar hij in de plaats van Ben Webster kwam. Hij werd, bijna als vanzelfsprekend, binnengehaald, zonder veel commentaar, want hij stond toen al bekend als een goed saxofonist. Hij speelde er dezelfde arrangementen als Ben. Het beste kun je luisteren naar de radio-opnamen uit die periode met Franz in het orkest van Fletcher Henderson, die geven een beter beeld dan de 78-toeren platen die van hen in die periode verschenen - dat waren, met uitzondering van wellicht Moten Swing, popsongs. Nadat zijn contract afliep speelde Franz Jackson weer bij Roy Eldridge, deze keer in New York City. Hij maakte een paar heerlijke platen en radiouitzendingen uit deze periode zijn later heruitgebracht op LP (Jazz Archives # 14).
Deze heruitgave van Timelesss bevat de vier opnamen uit december 1933 van Ruben "River" Reeves and his River Boys met Franz Jackson op klarinet en tenorsdax. Franz was ook de arrangeur.
In de veertiger jaren had Franz het druk met het schrijven van arangementen voor allerlei bands, waaronder de Bascomb Brothers, Cootie Williams en Jack Teagarden, als met het spelen in big bands als die van Fats Waller, Earl Hines en kleinere groepen geleid door Frankie Newton en Henry "Red" Allen. Zelf leidde hij een kleine jump swing band in de Savoy en andere clubs, voordat hij deel ging uitmaken van de USO shows. Eén opnamen uit deze periode is heruitgebracht op "Jazz and Hot Dance in Finland" uit 1947 waarin Franz de blues speelt met een sextet en een zangeres, ik meen Myra Johnson.

( wordt vervolgd )

Yves Francois Smierciak - keepswinging@live.nl

Scheldejazz '08.

Vandaag begint het Scheldejazz '08 in Terneuzen aan haar laatste festivaldag met optredens van Lucas van Merwijk en de Beter R. de Vriesband op het Markt podium. Natuurlijk is er ook dit jaar een kerkdienst gepland in de Grote Kerk met de N.O. Longfield Jazzcrackers en het gospelkoor Far Out. Op het Arsenaal podium spelen de Boo's Jazoos en Carmen Gomez. In Porgy en Bess leidt saxofonist Jan Menu, hier geboren en getogen, een jamsessie met enkele musici, die vandaag op de diverse podia te horen zijn. Dat belooft een knallende uitsmijter te worden van het Scheldejazz '08 festival, dat op donderdag begon met een grandioos optreden van het Monty Alexander Trio. Ik vond een video-interview gemaakt door de PZC, het regionale dagblad voor zuidwest Nederland, over het festival en met Monty Alexander, geregistreerd tijdens een repetitie afgelopen donderdagmiddag in Porgy en Bess. Monty zegt er enkele rake dingen over jazz in het algemeen en zijn muziek in het bijzonder. Een kleine toegift dus ........

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Monty Alexander at Scheldejazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On Thursday the 15th of May 2008 the Scheldejazz '08 festival in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, started with a performance of the famous Monty Alexander Trio at the Porgy en Bess Jazz Club.

In an almost jam packed club Monty Alexander played with his rhythm section, featuring Hassan Shakir on bass and Georges Fludas on drums. It was not Monty's first visit to Porgy en Bess - one and a half year ago, on the 19th of November 2006 he performed with his so-called Montreux Reunion Trio, featuring John Clayton on bass and Jeff Hamilton on drums; a legendary concert in my opinion and Monty showed that he liked to be back in the cozy club. He had even suggested to place some chairs on stage; which indicated, in my opinion, that he felt at home.

During a one and a half hour set he played a variety of tunes from his giant repertoire, like his own compositions Renewal and Sweet Lady. He played a very sensitive, and rather emotional medley of tunes to remember Mr. S, Frank Sinatra, who passed away 10 years ago. I was spotted by Jilly Rizzo who invited me to play in his club in New York City where I accompanied Frank Sinatra. Monty still lives in New York City with his wife, because that city fascinates him; the album My America, was recorded after the 9/11 disaster and is dedicated to New York and his second homeland, America.

During the concert he played some tunes from his native country Jamaica, which learns how versatile his music is. If Monty starts to improvise, his music can go in all directions, from swing, reggae, bebop to merengue, jazz or mento rhythms. And when he starts to play a tune, like Fungi Mama, he might mix all those rhythms to a great composition. My goal is to uplift, he once said in an interview: The piano, to me, is a vehicle for connecting to other human beings. I'm very open to all forms of music. I'm not a bebop musician, I'm not a calypso musician, I'm not a reggae musician. I'm a musician who loves it all.
Bass player Hassan Shakur, who's real name is Gerald Foster Wiggins jr. ( not to be mixed up with his father, piano player Gerry Wiggins sr. ) happended to be a experienced musician, who played in the Duke Ellington Orchestra for years. He is my right hand, or in fact my left: Monty once said about him and, to be honest, his bass playing and above all his enthusiasm and charisma remembered me to his collegue-on-bass John Hamilton, who performed with Monty on this same spot November 2006. Georges Fludas is rather new in Monty Alexander's rhythm section, and did what you can expect from a drummer man.
The audience showed its enthusiasm and gave the trio what it deserved. After one and a half hour the trio packed in as they had to leave a 5.30 a.m. the next day to Schiphol Airport for a short tour along French jazz clubs.

After the concert I showed Monty some of my LPs, including the one, Zing, I discussed in a previous blog . Yeah, that's an early one - I must have been very young. When I told him he was 23 then, he said: Okey, but the coloured pictures were made much later as this album was reissued. Only the black & white picture in the middle is from that period.

Thanks Monty for this great concert. And to use his own words: Thank you sir ! Hans Koert keepswinging@live.nl
The Scheldejazz festival in Terneuzen, in te south west part of The Netherlands, started its 36th edition. It loves to bring jazz for everybody; Ttis weekend, up to the 18th of May they'll show what that means. On Thursday the festival was opened by mayor Lonink before Monty Alexander and his trio performed at the Porgy en Bess jazz club. Last night the Estrella Acosta y Esquina 25 band perfomed in that same club and the ESP Quintet directed by Arno Francke and Frank Montis could be heard at the Arsenaal Podium. And what to think about the Juke Joints? Our own local blues band from Kwadendamme !!

Today, the 17th of May 2008, Ronald Snijders will perform twice. His first concert will be in the afternoon ( 2.30 p.m.) where he'll bring his funky jazz tunes, his Kawinajazz especially for the youth. At 10.00 p.m. he will perform again at the Markt. Other great performances you shouldn't miss are the Westerschelde Big Band, the Basily Boys and Carlo de Wijs. In the whole inner city of Terneuzen you can hear jazz music, like in the cafés and bars and street parades by the N.O. Longfield Jazzcrackers, The Flying Dixies and the Dixieland Streetband.

And tomorrow ?.... Sunday the 18th of May? ... a lot more!! What to think about Jan Menu, Lucas van Merwijk, Carmen Gomez or the Scat Cats, to name a few? You can find all information of Scheldejazz '08 at its website. Hans Koert - keepswinging@live.nl

MONK IN COPENHAGEN - THE THELONIOUS MONK QUARTET:

Thelonious Monk - Charlie Rouse - John Ore - Frankie Dunlop ( blue monk = crepuscule with nellie = epistrophy = i mean you = jackie-ing = off minor = rhythm-a-ning = round midnight = well you needn't ). Recorded live at the Odd Fellow Palaeet in Copenhagen Denmark on the 17th of May 1961 by the Danish Broadcast Corp.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op donderdag 15 mei 2008 opende het beroemde Monty Alexander Trio het Scheldejazz '08 festival in een afgeladen Porgy en Bess.

Monty Alexander had een ritmesectie meegebracht, die bestond uit Hassan Shakir op bas en Georges Fludas op slagwerk. Het was niet de eerste keer dat Monty de huiskamer van de jazz, Porgy en Bess betrad - anderhalf jaar eerder, op 19 november 2006, was hij hier ook met zijn zgn. Montreux Reunion Trio, bestaande uit hemzelf op de piano, John Clayton op bas en Jeff Hamilton op drums; een legendarisch concert in mijn beleving en ook nu liet Monty Alxander merken dat hij ontzettend genoot van de sfeer in deze gezelligde club. Hij had zelfs voorgesteld een aantal stoelen op het podium te zetten om het publiek nog beter te voelen, hetgeen, volgens mij, aantoonde dat hij zich thuis voelde in Porgy en Bess.

Tijdens hun anderhalf uur durende set bracht het trio een selectie uit hun uitgebreide repertoire, zoals Monty's eigen composities Renewal en Sweet Lady. Hij speelde een gevoelige, haast emotionele ode aan Mr. S., Frank Sinatra, die de dag ervoor precies tien jaar geleden overleed. I was spotted by Jilly Rizzo who invited me to play in his club in New York City where I accompanied Frank Sinatra ( = Ik werd ontdekt door Jilly Rizzo, die me uitnodigde in zijn club in New York City te komen spelen, waar ik Frank Sinatra mocht gaan begeleiden), legde Monty uit. Monty Alexander woont nog steeds met zijn vrouw in New York, de stad die hem ontzettend boeit; de CD My America nam hij op na de aanslag in New York op het World Trade Centre en is gewijd aan zijn stad en tweede vaderland.

Tijdens zijn optreden speelde hij ook een aantal nummers uit zijn geboorteland Jamaica, waarmee hij weer eens liet zien hoe veelzijdig hij is. Als Monty achter het toetsenbord van de Steinway gaat zitten, begint hij te improviseren en kan het nummer alle kanten op; van swing naar bebop, van reggae naar merengue, van jazz naar mento-ritmen. Hij liet dat horen in het nummer Fungi Mama, een mix van allerlei exotische ritmen. My goal is to uplift. (= Mijn doel is mijn muziek steeds te verbeteren), heeft hij eens gezegd: The piano, to me, is a vehicle for connecting to other human beings. (= Voor mij is de piano het instrument om in contact te komen met anderen) I'm very open to all forms of music. (= Ik sta open voor alle vormen van muziek). I'm not a bebop musician, I'm not a calypso musician, I'm not a reggae musician. I'm a musician who loves it all. (= Ik ben geen bebop, calypso of reggae muzikant. Ik vind alles leuk om te spelen).

Hassan Shakir bleek een zeer ervaren bassist te zijn met een mooie toon. Zijn echte naam is Gerald Foster Wiggins jr. ( niet te verwarren met pianist Gerry Wiggins sr., die zijn vader is ) en hij speelde jarenlang in het Duke Ellington orkest. He is my right hand, or in fact my left, ( = Hij is mijn rechterhand, of eigenlijk mijn linker) heeft Monty eens over hem gezegd en, om eerlijk te zijn, ik was zeer onder de indruk van zijn spel en vooral zijn enthousiasme en uitstraling, die me sterk deed denken aan zijn beroemde collega John Clayton, die ook op deze zelfde plaats in november 2006 bij Monty speelde. Georges Fludas is tamelijk nieuw in Monty Alexander's ritme sectie en kwijtte zich uitstekend van zijn taak.
Het publiek, dat van heinde en ver was gekomen, was enthousiast en kreeg wat het verdiende. Na anderhalf uur spelen hield het trio het voor gezien en zochten ze de kleedkamer op ..... om half zes de volgende ochtend zou de taxi voorrijden om hen naar Schiphol te brengen voor een korte tournee langs Franse jazz clubs.

Na afloop liet ik Monty een paar van mijn LPs zien, waaronder de plaat Zing, die ik in een eerdere blog introduceerde. Yeah, that's an early one - I must have been very young. ( = Ja, dat is één van mijn eerste - ik moet toen nog heel jong zijn geweest). Ik vertelde hem dat hij toen net 23 jaar oud was. Okey, but the coloured pictures were made much later as this album was reissued. ( = Dat kan, maar de kleurenfoto's kloppen niet - die zijn van veel later toen de plaat opnieuw uitgebracht werd). Only the black & white picture in the middle is from that period. (Alleen de zwart-wit foto in het midden is uit die tijd )

Bedankt Monty voor dit grandioze concert. En om zijn eigen woorden te gebruiken: Thank you sir !

Hans Koert keepswinging@live.nl

Het Scheldejazz festival in Terneuzen is aan zijn 36ste editie begonnen; dit weekend ( tot zondag de 18de mei) is het in alle hevigheid losgebarsten. Op donderdag opende burgemeester Lonink het festival voordat Monty Alexander en zijn trio aan hun optreden in Porgy en Bess begonnen. Gisteravond speelde op datzelfde podium Estrella Acosta en haar Esquina 25 band en het ESP Quintet o.l.v. Arno Francke evenals Frank Montis waren te horen op het Arsenaal Podium. En wat te denken van onze eigen Juke Joints? Uit Groot Beveland ( GB) volgens Maya, zoals op het affiche aangekondigd.

Vandaag, 17 mei 2008, speelt Ronald Snijders twee keer. Het eerste concert is vanmiddag op half drie; speciaal voor de jeugd zal hij zijn funky jazz muziek, zijn Surinaamse Kawinajazz laten horen. Vanavond om om tien uur speelt hij dan nog een keer op de Markt. Uiteraard kun je vandaag de Westerschelde Big band, de Basily Boys en Carlo de Wijs niet missen. In de hele binnenstad kom je vandaag jazz tegen, in de cafés en op straat de bekende streetparades van orkesten zoals de N.O. Longfield Jazzcrackers, The Flying Dixies en de Dixieland Streetband. Het hoort er allemaal bij ....

En morgen ? ...... zondag 18 mei? Dan is er nog veel meer Jazz te scoren. Wat te denken van Jan Menu, Lucas van Merwijk, Carmen Gomez of de Scat Cats, om er een paar te noemen? Je vindt alle informatie op de Scheldejazz '08 website. (Hans Koert - keepswinging@live.nl )

MONK IN COPENHAGEN - THE THELONIOUS MONK QUARTET:

Thelonious Monk - Charlie Rouse - John Ore - Frankie Dunlop ( blue monk = crepuscule with nellie = epistrophy = i mean you = jackie-ing = off minor = rhythm-a-ning = round midnight = well you needn't ). Live opgenomen in de Odd Fellow Palaeet in Kopenhagen (Denemarken) op 17 mei 1961 door de Deense radio.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Aleman Quinteto de Swing

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Being fascinated by the Argentine guitar player Oscar Alemán and his music, we, love to google the internet now and then hoping to find new information. Last week, Joergen pointed me to some great pictures by Oscar Aleman y su Quinteto de Swing from the mid 1940s.
The first one is a picture featuring Oscar Aleman and his Quinteto de Swing with Oscar Alemán in front, Ramon M. Caravaca the drummer man, Manuel Gavinovich, the violin player, Caferino Albuquerque, piano player, Luis Gavinovich the bass player and Oscar Guillermo Barbieri, who plays the rhythm guitar. With this Quinteto, if you can count you'll learn that it is a sextet, Oscar performed and recorded from late 1943 ( with different piano players ) up to late 1947. This group was a continuation of his previous Quinteto ( that ensemble had five players) he founded when he returned to Argentina from Europe early 1940s, that was broken up because of problems between Oscar Aleman and his violin player Hernan Oliva, who became a popular Argentine artist with his ensemble after he left Oscar's band. When Oscar founded his second Quinteto his drummer man Ramon M. Caravaca joined him, and because the first Quinteto was very popular, he kept the name ...... although it was in fact a sextet.

The second and third pictures are from the Oscar Aleman y su Quinteto de Jazz, in fact the same ensemble. It is a flyer wich contains, from left to right, Luis Gavinovich on bass, Ramon M. Caravaca on drums, his brother Manuel Gavinovich on violin, Oscar Aleman on solo guitar, Caferino Alburquergue at the piano and Oscar Guillermo Barbieri who played rhythm guitar.

It is rather weird that the flyer contains the titles of six los sucesos del momento, tunes that seem to be made popular at that time, but never were recorded, but one, by this band. The tune El Saltarín Escocés was recorded in Buenos Aires on the 24th of July 1945 by Oscar Alemán y su Quinteto de Swing for Odeon.

The publicer of the pictures is Sara Gonzalez, born Gavanovich. She is the daughter of the bass player in the Oscar Aleman Quinteto de Swing, Luis Gavinovich ( papá Luis) and a niece of Tio ( = uncle) Manuel. Maybe you were surprised because there are differences in the surnames, she told me: But that is the consequence of misspelling in the inmigration offices in Argentina. Father and I , we are both Gavanovich but as musicians they were known as brothers Gavinovich as you can see here. I hope to show you more pictures later of these two men thanks to Sara. Gracia Sara !! Hans Koert - keepswinging@live.nl

This contribution is also posted at the Oscar Aleman web Log.

SCHELDEJAZZ '08
On Thursday the 15th of May 2008 the Scheldejazz '08 festival in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, started with a great performance in the Porgy en Bess Jazz Club of the famous Monty Alexander Trio. I will, of course, inform you about this great concert later.

The Scheldejazz '08 festival, which is scedulded from the 15th up to the 18th of May 2008 contains concerts of Dick De Graaf, Estrella Acosta, Ronald Snijders, Carlo de Wijs, Arno Krijger, Jan Menu, La Melodia, Eelco Gelling, the Juke Joints, carmen gomez, Lucas van Merwijk, Benoit Martini and Blood. Sweat & Kiers. More info at its website. Hans Koert keepswinging@live.nl

GRANT GREEN QUINTET - AM I BLUE:

Johnny Coles - Joe Henderson - Grant Green - John Patton - Ben dixon (am i blue = for all we know = i wanna be loved = sweet slumber = take these chains from my heart). Recorded at the Rudy Van Gelder Studios in Englewood Cliff NJ (USA) on the 16th of May 1963 for Blue Note.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )
Omdat we helemaal weg zijn van de muziek van Oscar Alemán, zoeken we af en toe het hele internet af naar nieuwe foto's of informatie. Afgelopen week wees Joergen me op een aantal schitterende "nieuwe" foto's van Oscar Aleman y su Quinteto uit het midden van de jaren veertig. De eerste foto is een afbeelding waarop Oscar Aleman y su Quinteto de Swing te zien is met Oscar Alemán voorop in het wit, daarachter Ramon M. Caravaca de drummer, Manuel Gavinovich, de violist, Caferino Albuquerque, de pianist, Luis Gavinovich de bassist en Oscar Guillermo Barbieri, de ritme-gitaarspeler. Met dit kwintet, als je kunt tellen merk je dat dit niet klopt, trad Oscar Aleman op en maakte opnamen van eind 1943 tot eind 1947. Het Quinteto de Swing was in feite een voortzetting van een eerder kwintet ( met wel vijf spelers) dat hij had opgericht na zijn terugkomst in Argentinië vanuit Europa, begin jaren veertig. Dit kwintet had hij moeten opheffen vanwege onenigheid tussen hemzelf en zijn violist Hernan Oliva, die later zelf een succesvol ensemble oprichtte en erg populair werd. Voor het vernieuwde ensemble nam Oscar alleen de drummer Ramon M. Caravaca mee en, hoewel het een sextet was, hield hij de oude naam, Quinteto de Swing, dat al veel bekendheid had, in stand.
Het tweede en derde fotootje komen van een foldertje dat weer dezelfde groep bevat, nu met een iets andere naam: Quinteto de Jazz. Van links naar rechts: Luis Gavinovich op bas, Ramon M. Caravaca op slagwerk, zijn broer Manuel Gavinovich op viool, Oscar Aleman, solo gitaar uiteraard, Caferino Alburquergue, op piano en Oscar Guillermo Barbieri op ritmegitaar.

Het is opvallend te moeten constateren dat het foldertje een zestal sucesos del momento, zeg maar toppers van het zestal bevat, die ze, op één na, nooit hebben opgenomen. Alleen het nummer El Saltarín Escocés werd opgenomen in Buenos Aires op 24 juli 1945 door Oscar Alemán y su Quinteto de Swing voor Odeon.

De persoon die de foto's heeft gepubliceerd heet Sara Gonzalez, geboren Gavanovich. Ze is de dochter van de bassist van het Oscar Aleman Quinteto de Swing Luis Gavinovich ( papá Luis) en een nichtje van Tio ( = oom) Manuel. Het verschil in de schrijfwijze van de familienaam, Gavanovich en Gavinovic is te danken aan een fout bij het immigratieantoor in Buenos Aires, vertelde ze me. Maybe you were surprised because there are differences in the surnames. But that is the consequence of misspelling in the inmigration offices in Argentina. Father and I , we are both Gavanovich but as musicians they were known as brothers Gavinovich as you can see here. Ik hoop in de nabije toekomst meer foto's van haar vader en oom te kunnen laten zien. Gracia Sara !! Hans Koert keepswinging@live.nl

Deze bijdrage is ook in het Engels geplaatst in de Oscar Aleman weblog.

SCHELDEJAZZ '08
Op donderdeg 15 mei 2008 opende het Monty Alexander Trio met een spetterend optreden het Scheldejazz '08 festival in Terneuzen in Porgy en Bess. Uiteraard zal ik binnenkort verslag doen van dit schitterende concert.
Het Scheldejazz '08 festival, dat wordt gehouden van 15 t/m 18 mei 2008 in de Terneuzense binnenstad bevat optredens van o.a. Dick De Graaf, Estrella Acosta, Ronald Snijders, Carlo de Wijs, Arno Krijger, Jan Menu, La Melodia, Eelco Gelling, the Juke Joints, Carmen Gomez, Lucas van Merwijk, Benoit Martini en Blood. Sweat & Kiers. Meer informatie op hun website. Hans Koert

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Tivoli Big Band indentified

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few days ago I posted a contibution, titled Jazz I Danmark - Tivoli Big Band about our small trip to Denmark some weeks ago. During our visit in Tivoli Garden in the centre of Copenhagen we were surprised by a concert of the Tivoli Big Band. This band has a regular gig during the summer season at the Tivoli Garden and contains professional Danish jazz musicians.
In my blog I posted some pictures I made from the band and solists during its performance. As I was unable to remember the names of the musicians I asked your help.Thanks to Benny Rosenfeld, trumpet player in the orchestra, I can offer you now the names of the musicians on the pictures.

Tivoli Big Band ( Copenhagen May 2008)

From way back Left
Trumpets : Benny Rosenfeld( Lead trumpet) - Thomas Kjaergaard - Jens Gotholdt sitting jut left of the right hat.
Next row trombones: Kim Aagaard - Vincent Nilsson - Steen Hansen
saxes: Anders Gaardmand - Thomas Larsen
The other pictures of soloist were by Jens Gotholdt, Vincent Nillsen, Anders Gaardmand and Martin Lundgren. I put their names in green below the pictures at my previous contribution and at my concert log for 2008 the place where I list all performances and concerts of the past.Jan Harbeck (front) - Thomas Larsen - Anders Gaardmand (Copenhagen - May 2008)

Benny Rosenfeld is the lead trumpet player of the Tivoli Big Band for 31 years, as he writes on his website , but he is not on one of picture I made during the concert. Well, that must be a sad feeling for him, I guess, but ..... He will be surprised to read that I have two pictures of the Ernie Wilkins Almost Big Band, made during a 2005 concert featuring the great Swedish clarinet player and band leader Putte Wickman, who passed away more then two years ago ( 14th of February 2006).

Ernie Wilkins Almost Big Band ( Copenhagen July 2005)

This concert was held at the Palace Hotel in the centre of Copenhagen on the 9th of July 2005, at the 2005 IAJRC Convention ( International Association of Jazz Record Collectors). Well, I was there and made two pictures and you can find Benny, almost hidden, next to Thomas Fryland in the back row.

Ernie Wilkins Almost Big Band, featuring Putte Wickman ( Copenhagen July 2005)

Benny Rosenfeld posted a fragment of a concert with the Tivoli Big Band at Tivoli Gardens, recorded in the summer of 2007, and it gives us a great example of how this great Tivoli Big Band sounds with Marten Lundgren and Thomas Fryland as the soloists.

Thanks Benny for your kind help ...... Hans Koert: keepswinging@live.nl

NEWS LETTER:
Once a week, sometimes less frequent, I'll post a small news letter on the internet with the latest contributions posted in this Keep swinging weblog. If you don't want to miss it, send me your email address and I'll send you a reminder. And if you don't want the reminder anymore .. just do the same !!
Hans Koert - keepswinging@live.nl


QUINTET OF THE YEAR:
Dizzy Gillespie - Charlie Parker - Bud Powell - Charles Mingus - Max Roach ( all the things you are = hot house = night in tunesia = perdido = salt peanut = wee ) Recorded live at the Massey Hall Concert in Toronto Canada on the 15 th of May 1953.


Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )
Een week geleden plaatste ik een bijdrage getiteld Jazz I Danmark - Tivoli Big Band over onze korte vakantie in Denemarken even daarvoor. Tijdens ons bezoek aan het Tivoli pretpark, midden in Kopenhagen, werden we aangenaam verrast door een concert van de Tivoli Big Band. Deze band speelt regelmatig in het Tivoli Park en bestaat uit Deense beroepsmusici.
In mijn blog plaatste ik enkele foto's van musici, die soleerden en één van het orkest, maar ik kon daarbij niet de namen van de musici herinneren en vroeg de bloglezers om hulp. Dankzij Benny Rosenfeld, zelf trompettist bij de band, kunnen de foto's nu van namen worden voorzien.

Tivoli Big Band ( Kopenhagen mei 2008)

Van links naar rechts:
Trompet : Benny Rosenfeld ( eerste trompet) - Thomas Kjaergaard - Jens Gotholdt zittend links van de rode hoed.
De volgende rij: trombone: Kim Aagaard - Vincent Nilsson - Steen Hansen.
Saxen: Anders Gaardmand - Thomas Larsen.
Op de andere foto's stonden solisten zoals Jens Gotholdt, Vincent Nillsen, Anders Gaardmand en Martin Lundgren. Ik heb hun namen alsnog in groen in de bijdrage geplaatst en in mijn concert log voor 2008 , de plek waar ik alle optredens en concerten die ik ooit bijgewoond heb, plaats.

Jan Harbeck (vooraan) - Thomas Larsen - Anders Gaardmand ( Kopenhagen mei 2008)

Benny Rosenfeld is al 31 jaar trompettist bij de Tivoli Big Band, zo meldt hij op zijn website, maar staat niet als solist op de foto's die ik een paar weken geleden van de band maakte. Dat is voor hem natuurlijk balen ... denk ik dan, maar ik heb een kleine verrassing voor hem: Ik vond twee foto's, die ik maakte van de Ernie Wilkins Almost Big Band, gemaakt tijdens een concert met de inmiddels overleden ( 14 februari 2006) Zweedse klarinettist en bandleider Putte Wickman.
Ernie Wilkins Almost Big Band ( Kopenhagen juli 2005)

De concert vond plaats in het Palace Hotel in het centrum van Kopenhagen op 9 juli 2005 tijdens de jaarlijkse IAJRC Conventie ( International Association of Jazz Record Collectors), die dat jaar plaatsvond in Denemarken. Aangezien ik daar ook was heb ik een paar foto's gemaakt tijdens het concert en jawel .... verstopt in de achterste rij, naast Thomas Fryland staat Benny Rosenfeld.

Ernie Wilkins Almost Big Band met Putte Wickman ( Kopenhagen juli 2005)

Dankzij Benny Rosenfeld kan ik jullie een fragment laten zien van een optreden van de Tivoli Big Band in Tivoli Gardens, opgenomen van achter uit het orkest, in de zomer van 2007 en het geeft een goed voorbeeld van hoe hun muziek klinkt. De solisten zijn Marten Lundgren en Thomas Fryland.

Bedankt Benny voor je hulp bij het identificeren van de musici.
NIEUWSBRIEF:
Eén keer per week, soms minder frequent, plaats ik een nieuwbrief op het internet met daarin linken naar de meest recente Keep swinging blogs. Als je geen enkele blog wilt missen, dan kan ik je een email sturen als de nieuwsbrief is aangepast. Als je zo'n herinneringsmailtje wilt krijgen stuur me dan je emailadres toe. En als je geen nieuwbriefmailtje meer wilt, doe dan hetzelfde. Hans Koert - keepswinging@live.nl

QUINTET OF THE YEAR:

Dizzy Gillespie - Charlie Parker - Bud Powell - Charles Mingus - Max Roach ( all the things you are = hot house = night in tunesia = perdido = salt peanut = wee ) Live opgenomen tijdens het beroemde Massey Hall Concert in Toronto Canada op de 15de mei 1953.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Frank Westphal

( Naar de Nederlandse vertaling.) Frank Westphal and his Orchestra ( Redhotjazz.com)

The tune you have listened to is titled Oh Sister, Ain't That Hot as played by Frank Westphal and his Orchestra. This record was recorded in Chicago on the 16th of October 1923 for Columbia. The musicans you've hearded on this record are Austin Edward and Harry Scott on trumpet, Caesar Petrillo on trombone, Ollie "Duke"Riehl, Hal Lage, Howard Gratham on reeds, Johnny Winslow at the piano, Earle Roberts on bass, Roscoe Rubelati on tuba and Ted Arnold on drums. Frank Westphal, Chicagoan piano player was the leader of that band.

Rainbo Gardens in Chicago ( ca. 1925)

Less is known about this man, except that he was married with Sophie Tucker, one of the last so-called Red Hot Mama's, from 1914 up to 1919. Sophie Tucker has been married several times and all her marriages ended in a divorce. She has said about that: Once you start carrying your own suitcase, paying your own bills, running your own show, you've done something to yourself that makes you one of those women men like to call 'a pal' and 'a good sport,' the kind of woman they tell their troubles to. But you've cut yourself off from the orchids and the diamond bracelets, except those you buy yourself.
This band and his musicians was rather popular in the 1920s and early 1930s in the dance halls in Chicago and they performed often in the Rainbo Gardens during this period. Frank Westphal recorded several records for Columbia early 1920s ( It seem there are no later recordings ! Why not?) under his own name, but also as Frank Westphal and his Rainbo Orchestra.

Sophie Tucker ( 1884-1966)

This band became the house band of the WENR radio in Chicago and probably the next newsreel clip has to do with that. Thanks to Frenk van Meeteren, who pointed me to this great fragment we now can hear and see him playing the piano in a rather hot version of Sing You Sinners. The tune suggests that this filmfragment was made early 1930s. It is a pity that we don't know the names of the musicians, but it seems to be clear that the piano player could be Frank Westphal himself.

This unknown little jewel on film of an early danceband shows once more how important it is to preserve these historical sources. It would be great is we could locate some of the men on the film. If you have further info - please contact me. Thanks Frenk for pointing me to this great fragment. - Hans Koert keepswinging@live.nl

BERT JORIS QUARTET:
The best trumpet player in Belgium and the surrounding countries might must be Bert Joris and he will perform with his quartet, featuring Bert Joris on trumpet, Dado Moroni op piano, Ira Coleman on bass and Joost Van Schaik on drums at De Werf in Bruges, Belgium on Saturday the 17th of May 2008. Find all info at its website.

BILL EVANS - JIM HALL = UNDERCURRENT:

Bill Evans - Jim Hall ( darn that dream - dream gypsy = my funny valentine = romain = skating in central park ) Recorded in New York City on the 14th of May 1962 for Blue Note

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Frank Westphal and his Orchestra (Redhotjazz.com)

Het nummer dat je zojuist hebt gehoord is getiteld Oh Sister, Ain't That Hot gespeeld door Frank Westphal and his Orchestra. De plaat is op 16 oktober 1923 akoestisch opgenomen door Columbia in Chicago. De band bestond toen uit Austin Edward en Harry Scott op trompet, Caesar Petrillo op trombone, Ollie "Duke" Riehl, Hal Lage, Howard Gratham op rieten, Johnny Winslow aan de piano, Earle Roberts op bas, Roscoe Rubelati op tuba en Ted Arnold op slagwerk. Frank Westphal, pianist uit Chicago, was de leider van de band.

Rainbo Gardens - Chicago (ca 1925)

Er is maar weinig bekend over deze man, behalve dan dat hij getrouwd geweest is van 1914 tot 1919 met Sophie Tucker, één van de laatste Red Hot Mama's. Sophie Tucker overigens lustte mannen wel rauw, zo lijkt het en is vele malen getrouwd geweest, die alle op een scheiding uitliepen. Ze heeft hierover gezegd: Once you start carrying your own suitcase, paying your own bills, running your own show, you've done something to yourself that makes you one of those women men like to call 'a pal' and 'a good sport,' the kind of woman they tell their troubles to. (= Zodra je zelf je koffer draagt, je eigen rekeningen betaalt, je eigen boontjes dopt, dan ben je één van die vrouwen geworden die mannen a pal, een maatje, noemen; het soorten vrouwen waarbij ze graag uithuilen.) But you've cut yourself off from the orchids and the diamond bracelets, except those you buy yourself. ( = Zorg dan maar snel dat je die orchideeën en diamanten armbanden kwijtraakt, behalve die je zelf gekocht hebt. )
Deze band en zijn musici waren in hun tijd in en rond Chicago tamelijk populair maar zijn nu helemaal vergeten. Ze traden op in de danszalen, zoals de Rainbo Gardens in Chicago en namen begin jaren twintig ( en daarna niet meer? - vreemd .... ) platen op voor Columbia. Frank Westphal noemde zijn band toen ook wel Frank Westphal and his Rainbo Orchestra.

Sophie Tucker ( 1884-1966)

Zijn orkest werd de vaste band van WENR radio in Chicago en waarschijnlijk is de volgende newsreel clip, zeg maar een promotiefilmpje dat in de bioscoop gedraaid werd, uit die periode. Dankzij Frenk van Meeteren, die me wees op het volgende fragment kunnen we nu Frank Westphal en zijn orkest een tamelijke hot versie horen spelen van het nummer Sing You Sinners. De titel suggereert dat de film uit begin jaren dertig is. Het is jammer dat we de namen van de musici niet kennen, maar waarschijnlijk is de pianist Frank Westphal zelf.

Dit onbekende juweeltje op film van een vroege dansband show is uitermate belangrijk en bewijst maar weer eens hoe belangrijk het is dat dit soort obscure bronnen goed bewaard en gearchiveerd worden. Zijn er mensen die iets meer over deze band of de musici op de film kunnen vertellen? Ale suggesties zijn welkom. Bedankt Frenk voor je tip. Hans Koert keepswinging@live.nl

BERT JORIS QUARTET:

De beste trompettist uit België en ver daarbuiten is ongetwijfeld Bert Joris. Hij treedt as. zaterdag, 17 mei 2008 op in De Werf in Brugge met zijn kwartet, waarin hijzelf trompet speelt, Dado Moroni op piano, Ira Coleman op bas en Joost van Schaik op slagwerk. Je vindt ale informatie op hun website.

BILL EVANS - JIM HALL = UNDERCURRENT:

Bill Evans - Jim Hall ( darn that dream - dream gypsy = my funny valentine = romain = skating in central park ) Opgenomen in New York City op 14 mei 1962 voor Blue Note

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Monty Alexander - Zing

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few months ago I found a copy of the Monty Alexander LP Zing. This LP was recorded in 1967 and it was his fourth one; mind that he made more then 65 albums after this one, so ...... it's an early one. He became known to the general public due to a performance at Montreux Jazz Festival in 1976 where he played with his trio featuring John Clayton on bass and Jeff Hamilton on drums. Thirty years later he re-united the band for a tour with this trio and visited the Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen, in the southwestern part of The Netherlands, for a great concert.
Montgomery Bernard Alexander was named after the great English general Montgomery. Not so strange as it seems, as Monty Alexander was born on the 6th of June 1944, better known as D-Day. At home they had a piano and he was inspired by the music he heard on the streets in Kingston ( calypso) and on his neighbour's radio ( music by Nat King Cole). He moved, aged 17 years old, with his mother and brother from Kingston - Jamaica to Miami in Florida. There he was invited to play in clubs with the Art Mooney Band, who had a gig for four month in Reno. Frank Sinatra heard him during one of Monty's performances in Miami and said about Monty: This man's a gas !! Monty has accompanied Frank Sinatra at his shows several times. He brought him into contact with Jilly Rizzo of the New York Playboy Club where he performed for two years with guitar and flute player Les Spann. Thanks to Les McCann he got a small contract to make his first recordings.
On the Zing album Monty Alexander presents two trio's. The first one contains Victor Gaskin at the bass and Roy McCurdy on drums; the second trio Bob Cranshaw and Al Foster. Both trios recorded between the 11 and the 14th of December 1967. On the album nine tracks, most of it are standards. He plays one classical composition by Chopin. Zing, the title track, is an own composition and refers, maybe, to the freshness and clarity of this album. When you listen to this record, Zing, you hear a young Monty, 23 years old, that has started to develop his own style of playing closely related to that of Ahmed Jamal, the piano player he admires.

On Thursday the 15th of May Monty Alexander will perform for the second time with his trio in the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen at the start of the Schelde Jazz Festival, scedulded from the 15th up to the 18h of May 2008. This time not with his 1976 trio, but with Hassan Shakur on bass and Georges Fludas on drums. It's great to have this great piano player again at our region, the south west part of The Netherlands, at the start of a small tour along French jazz clubs.
I'm looking forward to it. - Hans Koert keepswinging@live.nl
HOT CLUB DE BOEDO:
Hot Club de Boedo Invita a sus amigos a sus próximas presentaciones
Jueves 15 de Mayo de 18:00 a 1:00 hs. Homenaje a Oscar Alemán. Salón Sur. Av. Sáenz 459. CABA. (Buenos aires - Argentina) - Cordiales saludos.

This group playes the music of the great Argentine guitar player Oscar Aleman. If you happen to be in that part of the world, try to join this concert and say hello to Waldo and his men. ( Hans Koert - keepswinging@live.nl )


JAMES MORRISON and the HORN HAPPENING - LIVE IN PARIS:
James Morrison - Jeff Clayton - Ricky Woodard - Mark Nightingale - Brian Kellock - Martin wind - John Morrrison ( feel = humidity = i asked for a blues = my beautiful = no regret = this time = thwing = tokyo express ) Recorded live at the New morning in Paris on the 13th of May 1994.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )
Een paar maanden geleden vond ik een exemplaar van de LP Monty Alexander - Zing. Deze plaat werd opgenomen in 1967 en is de vierde die Monty in zijn lange carriere maakte; bedenk dat hij momenteel al ver boven de 65 albums zit, dus dit is een vroege .... Hij kreeg grote bekendheid door een optreden tijdens het jazzfestival van Montreux in 1976 met zijn trio bestaande uit hemzelf op de piano, John Clayton op bas en Jeff Hamilton op slagwerk. Dertig jaar later maakte hij met diezelfde begeleiders een tournee, waarin hij o.a. de Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen aandeed voor een grandioos concert. Montgomery Bernard Alexander werd vernoemd naar de grote Engelse generaal Montgomery. Niet zo raar als het lijkt, als je weet dat Monty Alexander geboren is op 6 juni 1944, beter bekend als D-day. Hij werd als kind geinspireerd door de muziek die hij op straat ( Kingston)( calypso) en op de radio van zijn buurman hoorde ( Nat King Cole) en speelde dat na op de piano. Op 17 jarige leeftijd verhuist hij met zijn moeder en broer van Kingston (Jamaica) naar Miami in Florida (USA). Daar speelde hij al spoedig mee in de band van Art Mooney, die een contract voor vier maanden had in Reno. Frank Sinatra, die hem tijdens één van zijn optredens hoorde spelen zei over hem: This man's a gas !! ( = Deze man is geweldig !!). Monty zal later ook Frank Sinatra bij optredens begeleiden. Hij bracht hem ook in contact met Jilly Rizzo van de New York Playboy Club, waar hij twee jaar kon komen spelen samen met gitarist / fluitist Les Spann. Dankzij Les McCann kreeg hij een platencontract, wat leidde tot zijn eerste opnamen.
Op de Zing LP presenteert Monty Alexander twee trio's: Het eerste bevat Victor Gaskin op bas en Roy McCurdy op slagwerk; het tweede Bob Cranshaw en Al Foster. Beide trio's nemen op tussen 11 en 14 december 1967. Op de plaat staan negen nummers, meest composities van anderen. Monty speelt, naast een interpretatie van een nummer van Chopin, ook een eigen compositie: het titelnummer Zing. Deze titel zou goed kunnen slaan op de frisheid en helderheid van deze plaat. Als je naar deze plaat luistert ontdek je dat de nog jonge Monty, 23 jaar namelijk, al aardig op weg is een eigen stijl te ontwikkelen; een manier van pianospelen die lijkt op die van Ahmed Jamal, een pianist die hij hoog waardeert.
Op donderdag 15 mei 2008 treedt Monty Alexander weer op met zijn trio in de Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen vanwege het Schelde Jazz Festival, dat gehouden wordt van 15 tot en met 18 mei 2008. Deze keer niet met het trio uit 1976, maar met Hassan Shakur op bas en Georges Fludas op slagwerk. Het is natuurlijk fantastisch dat zo'n groot jazzartiest weer de weg weet te vinden naar deze regionen als opmaat voor een korte tournee langs Franse podia. Ik kijk er naar uit. Hans Koert - keepswinging@live.nl

HOT CLUB DE BOEDO:
Hot Club de Boedo nodigt haar vrienden uit voor een concert op 15 mei 2008 van 18.00 u - 1.00 u in de Sálon Sur aan de Av. Saenz 459 in Caba ( Groot Buenos Aires - Argentinie) getiteld Homenaje a Oscar Alemán (= Eerbetoon aan Oscar Aleman). Deze band probeert de muziek van Oscar Aleman in Argentinië levend te houden. Als je toevallig aan die kanten bent .... doe Waldo en zijn mannen van me de groeten !! Hans Koert - keepswinging@live.nl


JAMES MORRISON and the HORN HAPPENING - LIVE IN PARIS:
James Morrison - Jeff Clayton - Ricky Woodard - Mark Nightingale - Brian Kellock - Martin wind - John Morrrison ( feel = humidity = i asked for a blues = my beautiful = no regret = this time = thwing = tokyo express )Live opgenomen in de New Morning in Paris op 13 mei 1994.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl
Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Cotton City Jazz Band In Concert

( Naar de Nederlandse en Vlaamse vertaling.)
On Sunday afternoon, the 11th of May 2008, the Cotton City Jazz Band, based in Ghent (Belgium), performed at the inner court of the abbey in Middelburg in the south west part of The Netherlands, as part of the second International Jazz Festival Middelburg. Romain Vandriessche and his men brought their music for about hundred listeners, who enjoyed the good music and nice weather. We zitten hier in een delta, we wonen onder de zeespiegel, de temperatuur is in orde, net als de muziek. dit moet dus ... New Orleans zijn. ( = We are here in a delta, we live below sea level, the temperature is ok, the music too, so this must be .... New Orleans ), announcer Sjef Hermans suggested, but the relaxed atmosphere, the audience having their drinks, all generations mixed, enjoying the music and the sun, reminded me to the film Jazz On A Summer's Day, a registration by Bert Stern of the 1958 Newport Jazz Festival. But, sorry, Sjef opened our eyes ... dit is gewoon Middelburg ( = this is just Middelburg).

The Cotton City Jazz Band, featuring Eddy Sabbe on clarinet and tenor saxophone, Philip van Dost on trumpet, Romain Vandriessche on trombone ( all band members say he's the leader ...), Alain Lesire op piano, Herman Sobrie on bass and Jean Pierre Roulant on snare drum played their New Orleans music. Numerous tunes from the New Orleans repertoire were played, like Beale Street Blues, Honky Tonk Town ( with a reference to Dendermonde, the hometown of the Honky Tonk Jazz Club), Linger A While, Irving Berlin's Alexander's Ragtime Band, Alice Blue Gown and the seldon played tune Second Line.

This Cotton City Jazz Band plays the New Orleans music in a very pure form, no strange quirks or theatrics, which makes it a pleasure to listen to it. It has that easy relaxed, a bit dancing sound as played by the musicians of the 1920s living in New Orleans. And these men know how it ought to sound. In the 1970s the band recorded with legendary musicians like Percy Humphrey, Don Ewell, banjo player Emmanuel Sayles and Alton Purnell to name some. Romain Vandriessche remembered in his introduction for the tune Bogalousa Strut their meeting with Andrew Morgan, reed player and vocalist on the 1927 Sam Morgan's Jazz Band recordings for Columbia.

These band is an expert in spirituals, like Just A Closer Walk With Thee, which was played very modest at the beginning and ended in a more uptime tempo. Great !!

The International Jazz Festival in Middelburg has succeeded to bring jazz for all generations; The Cotton City Jazz Band, E.S.T., Bobbie Previte and Rita Reys ... some examples to show how varied its programming is. Remember; both the Cotton City Jazz Band and Archie Shepp, who was playing the previous evening on the same stage, make music which has it source in the Mississippi delta: so in fact .. Sjef was right on that ! Hans Koert - keepswinging@live.nl

ART PEPPER + ELEVEN - Modern Jazz Classics:

Art Pepper - Al Porcino - Jack Seldon - Dick Nash - Bob Enevoldsen - Vince De Rosa - Charlie Kennedy - Richie Kamuca - Med Flory - Russ Freeman - Joe mondragon - Mel Lewis ( bernie's tune = four brothers = move = walkin ) This session recorded by Roy DuNann and Howard Hoilzer on the 12th of May 1959 for Contemporary Records.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands / Vlaams ( To the English translation )

Op zondagmiddag 11 mei 2008, trad de Cotton City Jazz Band uit Gent ( België) op tijdens het tweede Internationale Jazz Festival Middelburg op een zonovergoten abdijplein in Middelburg. Romain Vandriessche en zijn mannen brachten hun muziek voor zo'n honderd aandachtige luisteraars, die genoten van de muziek en het aangename weer. We zitten hier in een delta, we wonen onder de zeespiegel, de temperatuur is okay, net als de muziek, dus ..... dit moet New Orleans zijn !!; met deze woorden kondigde opperstalmeester Sjef Hermans, zij het wat verlaat, de band aan. De relaxte sfeer, de mensen die ongedwonen aan hun koele drankjes nipten, jong en oud door elkaar, licht onderuitgezakt genietend van de zon en de muziek deed mij eerder denken aan de film Jazz On A Summer's Day, een registratie van het Newport Jazz Festival uit 1958. Maar goed ... Sjef hielp ons uit de droom - dit is gewoon Middelburg !!

The Cotton City Jazz Band, die bestaat uit Eddy Sabbe op klarinet en tenorsax, Philip van Dost op trompet, Romain Vandriessche op trombone ( volgens alle andere leden van de band is hij de leider), Alain Lesire op piano, Herman Sobrie aan de bas en Jean Pierre Roulant op slagwerk speelde haar New Orleans muziek. Ze brachten talloze nummers uit het rijke New Orleans repertoire ten gehore zoals Beale Street Blues, Honky Tonk Town ( met een knipoog naar de Honky Tonk Jazz Club in Dendermonde), Linger A While, Irving Berlin's Alexander's Ragtime Band, Alice Blue Gown and het zelden gehoorde Second Line.

Deze Cotton City Jazz Band speelt de New Orleans music in zijn puurste vorm, geen rare fratsen of effecten; een genoegen om naar te luisteren. Ze weten die typische New Orleans sound te creëren, ontspannen muziek, met een licht dansend ritme, zo typerend voor de muziek die in de jaren twintig in New Orleans gespeeld werd. Deze band weet, uit de eerste hand, hoe deze muziek hoort te klinken - in de jaren zeventig maakten ze verschillende plaatopnamen met legendarische New Orleans muzikanten als Percy Humphrey, Don Ewell, banjoïst Emmanuel Sayles en Alton Purnell om er een paar te noemen. Romain Vandriessche herinnerde in zijn introductie van het nummer Bogalousa Strut hun ontmoeting met Andrew Morgan, rietspeler en zanger, die te horen is op de Sam Morgan's Jazz Band opnamen voor Columbia uit 1927.

Deze band pretendeert expert te zijn in het spelen van spirituals en dat maakten ze waar met een schitterende ingetogen versie van Just A Closer Walk With Thee, dat langzaam begon en meer uptempo eindigde. Geweldig !!

Het Internationale Jazz Festival in Middelburg is er in geslaagd om jazz te brengen die alle generaties aanspreekt: The Cotton City Jazz Band, E.S.T., Bobbie Previte and Rita Reys ... wat voorbeelden uit de gevarieerde programmering. Sommige bands lijken contrasten. Neem nu deze Cotton City Jazz Band en Archie Shepp, die de avond daarvoor op ditzelfde podium optrad: beide maken muziek die zijn oorsprong vindt in de Mississippi delta. Wat dat betreft had Sjef Hermans dus wel een beetje gelijk ...... Hans Koert - keepswinging@live.nl

ART PEPPER + ELEVEN - Modern Jazz Classics:

Art Pepper - Al Porcino - Jack Seldon - Dick Nash - Bob Enevoldsen - Vince De Rosa - Charlie Kennedy - Richie Kamuca - Med Flory - Russ Freeman - Joe mondragon - Mel Lewis ( bernie's tune = four brothers = move = walkin ) Deze sessie werd vastgelegd door Roy DuNann en Howard Hoilzer op 12 mei 1959 voor Contemporary Records.

Keep swinging

Hans Koert


FOTO'S:

Op de fotopagina van de Jazz Middelburg Groep zijn een heleboel foto's te vinden van dit festival. Kijken dus !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Bobby Previte and Archie Shepp in Middelburg

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On Saturday night, the 10th of May 2008, two bands, Bobby Previte's New Bump and jazz veteran Archie Shepp, performed at the attractive inner court of the abbey of Middelburg, in the southwest of The Netherlands. This double concert was part of the second International Jazz Festival in Middelburg, sceduled the 9th up to the 12th of May 2008 on location all through the city.

Bobby Previte ( Middelburg - May 2008)

The first band to perform was Bobby Previte's New Bumb. Bobby Previte is a New York drummer, whose funky band could easily entertain the hundred people gathered in front of the stage in the inner court of the abbey.

Bobby Previte's New Bumb (Middelburg - May 2008)

The New Bumb featured Bobby Previte on drums, Ellery Eskelin on tenor saxophone, Bill Ware on vibraphone and Brad Jones on bass.
For me ( and most of the audience), this band was totally unknown and they surprised us with there balanced and energetic performance.

Ellery Eskelin (Middelburg - May 2008)

Bobby Previte, the leader of the band, showed that he is a giant on his instrument, but never dominated the performance. The music they played was from their new album, titled Set The Alarm For Monday released, as Bobby announced, ten minutes ago. Some tunes from that album they performed were I'm On To Her, There Was Something In My Drink and Where You Followed? The music reminds to the recordings made by Eric Dolphy, with Ellery Eskelin, the headed saxophone player in the role of Dolphy and Bill Ware on vibes as Bobby Hutcherson

Bill Ware ( Middelburg - May 2008)

Bill Ware was a surprise for me. Since Bobby Hutcherson ( I heard him playing July 2002 at the North Sea Jazz Festival in his McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet) the vibraphone is no longer the instrument to use in the swing and bop tradition exclusively. He played a great lengthly intro during the concert before an audience as quiet as a mouse; the only annoying noise was the instruments rotor motor - a moment to remember. The music played by Bill Ware on his vibraharp was almost hypnotizing, waves of sounds, impressions like in a movie soundtrack.

A great concert ......

Archie Shepp ( Middelburg - May 2008)

The second concert of that evening was by veteran saxophone player Archie Shepp. Archie Shepp, almost 71 years old, is a legend in jazz history - being one of the leading musicians in the avant garde jazz of the 1960s, the so-called New Thing, together with musicians like Cecil Taylor, Don Cherry, John Tchicai and, again, Bobby Hutcherson. With his release of the 1964 album Four For Trane, four tunes dedicated to John Coltrane, the New Thing was born. That music caused a great deal of controversy in jazz in those days and it is remarkable to learn that almost 50 years later it has found its place in the development of jazz.

Archie Shepp ( Middelburg - May 2008)

Archie Shepp visibly enjoys being treated as a star. The way he enters the stage, his demands, like special 1960s microphones, because they reproduce my sound better, his command for applause with a small bow right after his solos (before any one could started the applause) ....... it all belongs to his act.

During the concert he performed tunes like Hope No. 2, dedicated to the great piano player Elmo Hope. In the standard I Can't Give you Anything But Love he shows that he is also a great singer; with a strong sound which reminded me to the old blues shouters like Jimmy Five By Five Rushing. Archie Shepp is also known for his political crusade for equal rights for the black community, against racial injustice, his sympathy for the Black Power movement by Malcolm X. He loves to use this subject in his songs. One of those song about black community is titled Mama Rose, dedicated to his grandmother now in the coffin. It is a rather melancholic song.

Tom McClung ( Middelburg - May 2008)

Archie Shepp brought three more musicans on stage: Tom McClung at the piano, Wayne Dockery on bass and Steve McCraven on drums. Frank Lacy, who was billed playing the trombone was absent. For me Tom McClung was a surprise, as he played some very good piano solos. Steve McCraven happened to be a skilled drummer and illustrated the way the first negroes had to make their music in the early days. My grandmother was a slave, Archie Shepp explained, and they didn't had any instruments like saxophones and those horns. They only made music with the things the had in the house - with pots and pans or even their body and hambones.

During the second half of the concert Archie Shepp seemed to liked the concert and brought some great blues like Round and Round, sometimes almost like Rhythm and Blues.
At the final number, the encore, Archie Shepp played a beautiful ballad Black Is The Color Of My True Love's Hair in which he showed his fasination for the good old tenor players Coleman Hawkins and Ben Webster. Archie Shepp was in Middelburg - en jullie waren erbij (= Archie Shepp was in Middelburg - and you where there .... ): announcer Sjef Hermans concluded. A great end of a great festival day. ( Hans Koert - keepswinging@live.nl )

NEW ORPHEANS:
The New Orpheans Big Band from Heinkenszand ( The Netherlands) has scedulded monthly concerts at the Manhuistuin in Goes in the southwest part of the Netherlands. These concerts start at 11.00 a.m. and will be held on the first Sunday of each months during the summer season.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op zaterdagavond 10 mei 2008 traden op het abdijplein van Middelburg twee bands op, Bobby Previte's New Bump en de jazz veteraan Archie Shepp, tijdens het International Jazz Festival. Dit festival wordt gehouden vanaf 9 mei 2008 tot en met tweede pinksterdag, 12 mei 2008.

Bobby Previte ( Middelburg mei 2008)

De eerste band, die acte de presence gaf was Bobby Previte's New Bumb. Bobby Previte is een slagwerker uit New York, wiens funky band het verzamelde publiek op het sfeervolle abdijplein met gemak inpakte.

Bobby Previte's New Bumb ( Middelburg - mei 2008)

De groep New Bumb bestaat uit Bobby Previte op slagwerk, Ellery Eskelin op tenorsax, Bill Ware op vibrafoon en Brad Jones op bas.
Voor mij ( en velen uit het publiek denk ik) was het een eerste kennismaking met deze band, die een energieke maar vooral uitgebalanceerd concert gaf.

Ellery Eskelin ( Middelburg- mei 2008)

Bobby Previte, de leider van de band, liet tijdens zijn optreden zien dat hij een geweldig drummer is, maar waakte ervoor niet de hele voorstelling te beheersen. De muziek die ze ten gehore brachten is afkomstig van hun laaatste album getiteld Set The Alarm For Monday dat, volgens Bobby, nog maar net tien minuten geleden uitgebracht was. Ze speelden titels als I'm On To Her, There Was Something In My Drink en Where You Followed? De muziek deed me denken aan die van Eric Dolphy, met Ellery Eskelin, de saxofonist-met-de-hoed, in de rol van Dolphy en vibrafonist Bill Ware als Bobby Hutcherson.

Bill Ware ( Middelburg - mei 2008)

Bill Ware was voor mij de verrassing van dit optreden. Sinds Bobby Hutcherson ( Ik hoorde hem spelen tijdens het Northsea Jazzfestival juli 2002 in het McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet) is de vibrafoon niet langer het instrument bij uitstek om swing of mainstream op te spelen. Bill Ware liet in een lang uitgeplozen intro tijdens het concert horen hoe hij het publiek kan boeien, dat muisstil zat te luisteren; alleen de motor van de vibrafoon was het enige storende bijgeluid - een moment om vast te houden. De muziek die Bill Ware op zijn vibes liet horen was bijna hypnotizerend, golven van geluid, impressies, die soms leken op een soundtrack. Een schitterend optreden .....

Archie Shepp ( Middelburg - mei 2008)

Het tweede concert van de avond was voor veteraan Archie Shepp op tenor- en sopraansax. Archie Shepp, binnenkort wordt hij 71, is al bij leven een legende uit de jazzgeschiedenis - hij was één van de grondleggers van de avant garde jazz in de jaren zestig van de vorige eeuw, de zogenaamde New Thing, samen met musici als Cecil Taylor, Don Cherry, John Tchicai en, alweer, Bobby Hutcherson. Met de uitgave van zijn album Four For Trane in 1964, vier nummer gewijd aan John Coltrane, werd de New Thing geboren. Deze muziek deed nog al wat stof doen opwaaien in de wereld van de jazz en het is dan ook goed te ontdekken dat na bijna vijftig jaar alles toch een plekje in de ontwikkeling van de jazz gekregen heeft.

Archie Shepp ( Middelburg - mei 2008)

Archie Shepp geniet zichtbaar van de aandacht die hij als ster kreeg. Je merk dat aan de manier waarop hij opkomt, zijn speciale wensen: I like 1960s microphones, because they reproduce my sound better - sorry for that ( = Ik prefereer microfoons uit de jaren zestig, die mijn geluid beter weergeven - excuses hiervoor), zijn vragen om applaus, door een kort buiginkje, direct na een solo, terwijl het applaus nog moet beginnen .... het hoort er allemaal bij.

Tijdens het concert speelden ze nummers als Hope No. 2, gewijd aan de grote pianist Elmo Hope. In het bekende I Can't Give You Anything But Love laat hij horen dat hij ook een groot zanger is, met de rauwe luide stem, die me deed denken aan de grote bluesshouters zoals Jimmy Five By Five Rushing. Archie Shepp is ook bekend geworden door zijn kruistocht tegen de onderdrukking en rechtsongelijkheid van de zwarte bevolking, zijn sympathie voor de Black Power beweging van Malcolm X. Hij houdt ervan deze problematiek uit te spinnen in zijn nummers. Eén van die nummers is het enigzins deprimerende nummer Mama Rose, gewijd an zijn grootmoeder now in the coffin (= nu dood en begraven). Een regelrechte aanklacht tegen het Amerikaanse maatschappij.

Tom McClung ( Middelburg - mei 2008)

Archie Shepp had drie ervaren muzikanten meegebracht: Tom McClung aan de piano, Wayne Dockery op bas en Steve McCraven op slagwerk. Frank Lacy, die aangekondigd stond op trombone, was niet meegekomen. Voor mij was Tom McClung de verrassing van het concert; hij speelde enkele schitterende solo's op de vleugel. Steve McCraven ontpopte zich als een ervaren drummer en liet zien, op verzoek van Archie, hoe de negers vroeger muziek maakten. My grandmother was a slave ( = Mijn grootmoeder was een slaaf), memoreerde Archie, and they didn't had any instruments like saxophones and those horns. (= en toen hadden ze nog geen instrumenten zoals saxofoons en zo). They only made music with the things they had in the house - with pots and pans or even their hambones. ( = Ze konden alleen muziek maken met de dingen die ze thuis voor handen hadden zoals potten en pannen en je handen en billen); hetgeen Steve deomstreerde.

Tijdens de tweede helft van het concert leek Archie zelf ook plezier te krijgen in het optreden en liet een paar mooie bluesnummers horen zoals Round and Round, hangend tegen de Rhythm and Blues aan.
Het laatste nummer, de toegift, greep Archie Shepp aan om een schitterende ballad te spelen, Black Is The Color Of My True Love's Hair, waarin hij liet horen dat hij goed geluisterd heeft naar de grote saxofoon-leermeesters Coleman Hawkins en Ben webster.

Archie Shepp in Middelburg - en jullie waren er bij. Met deze woorden sloot spreekstalmeester Sjef Hermans de avond af. Een mooi eind van een mooie festivalavond. ( Hans Koert - keepswinging@live.nl )

NEW ORPHEANS:
De New Orpheans Big Band uit Heinkenszand speelt vanaf vandaag 11 mei 2008, maandelijks tijdens de zomderperiode, in de Manhuistuin in Goes. Deze concerten worden gehouden elke eerste zondag van de maand aanvang 11.00 uur.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Rita Reys in Middelburg

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On Friday the 9th of May 2008 Rita Reys opened the second International Jazz Festival of Middelburg, in the south west part of The Netherlands, with a concert at the Stadsschouwburg. The festival, which lasts four days, from the 9th up to the 12th of May 2008, promises to become a crowd puller due to the scedulded international famous artists and the sunny weather forecast, a great combination for an open-air festival.

Rita Reys ( Middelburg - May 2008)

Rita Reys, 83 years old, performed with a trio directed by piano player Erik Van Der Luyt. In two sets Rita Reys sung about twenty tunes, most from the American Songbook. Despite her age she still has that certain magic that belongs to the great star of the previous decades. On stage she still tries to pull the strings and Erik van der Luyt and his men gave her this feeling in a professional way.

Erik Van Der Luyt ( Middelburg - May 2008)

Rita Reys, Europe's First Lady of Jazz, sung some well known standards like In A Mellow Tone, I Hear Music, One Of Those Things, Love For Sale and I'm Old Fashioned; tunes she must have sung a hundred times during her more then 65 years career in music. Her voice is still fascinating, although, due to her advanced age, less stronger in the higher regions. Erik van der Luyt had to transpose tunes down like The Man I Love for her convenience and had to help her to find the place to join in, in tunes like What About You. The audience didn't mind .....

Marius Beets ( Middelburg - May 2008)

The Erik van der Luyt Trio accompanied her in a professional way. The members of his trio were different from the musicians announced ( Ruud Jacobs, Rita's accompanist of the first hour and Joost Patocha on drums, were both absent), but, both Marius Beets on bass and Gijs Dijkhuizen on drums did do a good job. One of the highlights of the evening was a great duo performance by Rita Reys and Marius Beets on bass in Poor Butterfly.

Gijs Dijkhuizen ( Middelburg - May 2008)

The audience, most contemporaries, enjoyed the concert of this great Dutch vocalist, which became international famous in the 1950s and is still going strong. Is het niet fijn om deze nummers nog steeds te mogen zingen? she asked her audience. Ik hoop het nog minstens tien jaar te mogen volhouden ..... ( Isn't it great to sing all those beautiful tunes? I hope to do so for the next ten years). It won't be our fault .......

In some previous blogs, titled Middelburg - Jazz For Traditionalists and Middelburg - Jazz For Modernists you find more info about the bands scedulded this weekend. More information is also to be found at the festival website. (Hans Koert keepswinging@live.nl )
IN MEMORIAM:
During the last weeks several great jazz musicians have passed away. Humphrey Lyttelton, for me the distinguished announcer of the BBC Jazz 625 programs, but a great musican and bandleader too, passed away almost 87 years old and Jimmy Giuffre, 86 years old, who was a great west coast saxophone player. Less known was Franz Jackson, who passed away on the ripe age of 95. This saxophone player will be remembered in this blog by Yves Francois Smierciak next week.

THE VERY THOUGHT OF YOU - CHRISTINA VON BÜLOW TRIO & JAN ALLAN:

Christina Von Bülow - Jacob Fischer - Jens-Skou Olsen - Jan Allan ( ablution - dialogic - if i should lose you - i'm confessin' - marionett - poor butterfly - round & round & round - saga of harrison crabfeathers - very thought of you - vise i februar - guess i'll hang my tears out to dry - jitterbug waltz ). Recorded in the Sound Track Studio in Copenhagen, denmark on the 10th - 12th of May 1994 for Dragon Records.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op vrijdag 9 mei 2008 opende Rita Reys het tweede International Jazz Festival van Middelburg met een concert in de Stadsschouwburg. Het festival, dat vier dagen duurt, wordt gehouden van 9 mei tot en met Pinkstermaandag 12 mei 2008. Het belooft druk te worden dankzij de internationaal beroemde artiesten die gecontracteerd zijn, in combinatie met ideale weersvoorspellingen voor een open-lucht festival.

Rita Reys ( Middelburg - mei 2008)

Rita Reys, 83 jaar jong, trad op met haar trio geleid door pianist Erik van der Luyt. In twee sets bracht Rita Reys zo'n kleine twintig nummers ten gehore, meest afkomstig uit het zgn. American Songbook. Ondanks haar hoge leeftijd staat ze op het podium nog steeds met een elan dat past bij de ster die ze in de afgelopen decennia was. Tijdens het optreden probeert ze nog steeds de touwtjes stevig in handen te houden en het trio van Erik van der Luyt gaf haar dit gevoel op een professionele manier.

Erik van der Luyt ( Middelburg - mei 2008)

Rita Reys, Europe's First Lady of Jazz, zong een aantal overbekende standards zoals In A Mellow Tone, I Hear Music, One Of Those Things, Love For Sale en I'm Old Fashioned; nummers die ze in haar meer dan 65 jarige carriere in de muziek al honderden keren moet hebben gezongen. Haar stem is nog steeds fascinerend, hoewel, door haar gevorderde leeftijd, de hogere registers niet meer zo sterk zijn. Erik van der Luyt moest dan ook, bijvoorbeeld het nummer The Man I Love voor haar omlaag transponeren en haar helpen met het bepalen wanneer ze bij What About You moest invallen. Het publiek had er geen moeite mee.

Marius Beets ( Middelburg - mei 2008)

Het Erik van der Luyt Trio begeleidde haar op een professionele wijze. De bezetting van het trio was anders dan vooraf aangekondigd ( Ruud Jacobs, Rita's bassist van het eerste uur en Joost Patocha op slagwerk, waren beide afwezig) en bestond uit Marius Beets op bas en Gijs Dijkhuizen op slagwerk. Beide "invallers" bleken ervaren vervangers. Eén van de hoogtepunten van de avond was een schitterend duet van Rita Reys en Marius Beets op bas in Poor Butterfly.

Gijs Dijkhuizen ( Middelburg - mei 2008)

Het publiek, meest generatiegenoten, genoten van het concert van deze grootste Nederlandse jazz-zangeres allertijden, die vanaf de jaren vijftig internationaal beroemd is en nog steeds aan de weg timmert. Is het niet fijn om deze nummers te mogen zingen? legde ze het het publiek voor. Ik hoop het nog minstens tien jaar te mogen volhouden ..... Aan het publiek zal het niet liggen ........

In een aantal eerdere blogs, getiteld Middelburg - Jazz For Traditionalists en Middelburg - Jazz For Modernists vind je meer informatie over de optredens dit weekend. Informatie over het festival vind je op hun festival website.
IN MEMORIAM:
De afgelopen weken zijn verschillende grote jazzmuzikanten overleden. Humphrey Lyttelton, voor mij vooral de gedistingeerde aankondiger van de Jazz 625 programma's op de BBC, maar ook een begenadigd musicus en bandleider, overleed bijna 87 jaar oud. Jimmy Giuffre, 86 jaar oud, een groots west coast saxofonist, overleed eveneens. Minder bekend was Franz Jackson, die vorige week overleed op de gezegende leeftijd van 95 jaar. Yves Francois Smierciak zal deze saxofonist volgende week in één van de Keep Swinging blogs herinneren.

THE VERY THOUGHT OF YOU - CHRISTINA VON BÜLOW TRIO & JAN ALLAN:

Christina Von Bülow - Jacob Fischer - Jens-Skou Olsen - Jan Allan ( ablution - dialogic - if i should lose you - i'm confessin' - marionett - poor butterfly - round & round & round - saga of harrison crabfeathers - very thought of you - vise i februar - guess i'll hang my tears out to dry - jitterbug waltz ). Opgenomen in the Sound Track Studio in Kopenhagen op 10 - 12 mei 1994 voor Dragon Records.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jazz I Danmark - Tivoli Big Band

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Last Wednesday, the 7th of May 2008, we returned from a short vacation in the south-eastern part of Denmark on the island of Kegnaes and a short trip to its capital Copenhagen. Of course we visited Joergen and his family in Aabenraa and had some good moments in great company. Thanks to Joergen the daily web log was in good hands and regular visitors of this blog must have enjoyed his interesting contributions about the Ragtime Guitar, Lionel Belasco and Coco Schumann to mention some. He even posted a contribution about our visit, titled Smile.

Ten days without being subjected to pressure posting new blogs .............. ten days without cd's or jazz music - it's great when you don't have to worry about the blog. Thanks Jo. Tivoli Big Band ( Copenhagen May 2008)
In South Jutland we found but few jazz, only an announcement from the Havnejazz festival in Sonderborg on the 1st and 2nd of May 2008. During these two days, several bands were performing like the Sonderborg Big Band, HR. Jensens Jasskapel and the Neanders Jazzband on Thursday; the Jornfu Fannys Big Band, Hans Jorn Wolffs Allstars Jazzband and, last but not least, the Vestra Jazzband on Friday. As we visited Ribe on Thursday and Friday was a warm and sunny day, we didn't visit this small festival, but enjoyed the sunny beaches of Kegnaes. Marten Lundgren trumpet

Later that week we visited Copenhagen, in the 1950s and 60s the centre of jazz in northern Europe. We didn't search active to jazz ( except for some record hunting in record shops) and the only thing planned was a meeting with Tom Buhmann, known for his monthly jazz programm on a local Copenhagen radio station and active in al kinds of projects regarding jazz. We had a drink in a local pub and shared our passion for jazz music. Thanks Tom for your visit.