The Ploctones tellen af ....... 3...2...1...

The Ploctones: Kom maar op met die herrie ...........!
Hans Koert

De jazzmuziek maakt de laatste jaren magere tijden door, zeggen pessimisten - het jonge publiek mijdt concerten en zalen blijven half leeg, zelfs met grote namen op het podium ........... De jazzfan is kalend of vergrijst ......... Jazzmuziek is ouderwets, spreekt de jeugd niet meer aan. Wegvallende subsidies, jazzfestivals in financiële problemen en jazzclubs die hun deuren sluiten ............. Kommer en kwel ..... Nee hoor - een nieuwe generatie Nederlandse jazzmusici staat te trappelen om te spelen: Clemens van der Feen, Benjamin Herman, Eric Vloeimans en Anton Goudsmit zijn, zonder anderen te kort te willen doen, zomaar wat namen die me dan te binnen schieten. Geen halflege zalen als zij optreden, al las ik ergens dat iemand suggereerde dat je het woord Jazz toch maar beter niet op de posters kunt vermelden - dat stoot het publiek af.
The Ploctones: Goed voor een spetterend avondje uit ......... - Kom maar op met die herrie (foto: Jeroen Dietz)
Ook het Northsea Jazzfestival zie je "verpoppen", populariseren - het is al jaren geen echt jazzfestival meer, verzuchtten de puristen. In de Volkskrant van zaterdag 2 juli 2011 gaat jazz journalist Erik van den Berg door de knieën om de beginnende jazzfan toe te spreken in het artikel Hulp voor beginnende jazzoren. (Volkskrant katern Boeken )( 2 juli 2011). Hij schrijft daar: Zelfs als je alleen voor de pop komt (!), dan nog kun je de jazzveteranen niet ontwijken. ......... Het zou een mooie titel kunnen zijn voor een kinderboek van Francine Oomen: Hoe overleef ik een jazzveteraan The Ploctones: 3...2...1... ( Challence CR73306)
The Ploctones is zo'n groep, waarvoor, nadat leider Anton Goudsmit in 2010 de prestigieuze VPRO/Boy Edgar prijs in ontvangst had mogen nemen, the sky the limit lijkt - volle zalen en uitverkochte concerten. Op hun website promoten ze hun muziek als: Kom maar op met die herrie ..... Twee vingers in je oren - foto maken en opsturen: kun je twee kaartjes winnen. Onlangs brachten ze een nieuwe CD uit op het Challenge label, simpelweg 3 ... 2 ... 1.. genaamd, een titel die klinkt alsof er afgeteld wordt voor de start van een zinderend concert. Net als hun vorige, zeer succesvolle cd 050 zal dit album ongetwijfeld een topper blijken en zijn weg naar, hopenlijk, veel nieuwe, jonge, jazzliefhebbers vinden.
Anton Goudsmit ( foto: Hans Koert)
Wat maakt de groep zo succesvol? In een redactioneel artikel in de Doctor Jazz Magazine van afgelopen voorjaar (Doctor Jazz Magazine 212) citeert eindredacteur Ben Kragting jr. Joep Peeters, welbekend multi-instrumentalist uit het Bredase, dat de "stoffige" traditionele jazzclubs met semi-amateurbands die zittend op een podium spelen, met een stil luisterend publiek, niet de toekomst hebben, als men de jeugd wil bereiken. Je zult iets aan je presentatie moeten doen, volgens Joep: Een lichtshow, keurig in het pak spelen en het publiek een paar uur entertainment op niveau bieden .... zijn de sleutelwoorden voor succes. Het publiek wil vermaakt worden, wil een avondje uit; een "jazzparty" lijkt een mooie naam voor zo'n gebeuren ....... Anton Goudsmit en zijn mannen hebben dat goed begrepen - een avondje Ploctones, is een avondje uit ........... een Jazzparty ... entertainment op hoog niveau.
Jeroen Vierdag (foto: Hans Koert)
The Ploctones is opgericht in 2001 door Anton Goudsmit ter gelegenheid van een serie radioprogrammas voor de NPS en drie jaar later verscheen hun eerste live-album, getiteld Jazz op het Dak. Vanaf die tijd tijd ging het alleen maar bergopwaarts voor de band, die op Anton's website omschreven wordt als a very creative and innovative group, capable of combining grooves and improvisation (= een zeer creatieve en vernieuwende groep, kundig in het combineren van stijlen en improvisaties.) The Ploctones bestaat uit Efraïm Trujillo op saxen en fluit, Anton Goudsmit op gitaar, Jeroen Vierdag op bas en Kristian Krajncan, die Martijn Vink op slagwerk heeft vervangen; Martijn speelt sinds kort bij Anouk, maar is nog als slagwerker te horen op: 3 ... 2...1...
Anton Goudsmit (foto: Hans Koert)
De cd 3... 2... 1 ... bevat tien nummers, bijna alle composities van Anton Goudsmit zelf. Alleen het nummer Time Remembered komt uit de koker van Bill Evans, een nummer dat hij in 1962 met zijn quintet opnam voor de lp: The Interplay Sessions.
De snelle opzwepend nummers op hun 3... 2... 1... album, zoals het openingsnummer Kont, waarbij slagwerker Martijn Vink in een moordend tempo aftelt, maar ook een nummer als Jekker die Jek, dat als een klassieke gitaarblues begint, spreken me het meest aan. De nummers, waarop Anton op het podium ongetwijfeld volledig uit zijn dak gaat, zijn, vanwege zijn expressieve spel, zo'n beetje het handelsmerk geworden van The Ploctones: Kom maar op met die herrie.
Anton Goudsmit (foto: Hans Koert)
De CD The Ploctones: 3 ... 2 ... 1 ... is te verkrijgen via de sites van The Ploctones of van Challenge.
Hans Koert
keepswinging@live.nl

The Ploctones hebben aan belangstelling niet te klagen - hun optredens zijn meestal goed bezocht en menig jazzveteraan zal jaloers naar het aantal concerten gekeken hebben, dat ze de afgelopen tijd mochten boeken. Hun nieuwe plaat 3...2...1... zal zeker weer goed verkocht worden, net als hun vorige .... 050, al was het alleen al door het feit, dat het woord Jazz nergens op de cd voorkomt .... . Gangmaker is, ongetwijfeld leider, gitarist Anton Goudsmit, die vorig jaar de VPRO/Boy Edgarprijs in de wacht sleepte en met zijn expressieve gitaarspel zijn jonge publiek weet te boeien: Kom maar op met die herrie ... Keep Swinging houdt wel van dit soort bands, die begrepen hebben hoe je je publiek moet boeien. Als je geen berichten wilt missen volg de Keep Swinging blog dan via Twitter, Facebook (Keep Swinging blog nieuwsbrief), of vraag de nieuwsbrief door een mailtje te sturen.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Vrienden van de Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Amina Figarova and her Sextet live in Porgy en Bess - Terneuzen

AMINA FIGAROVA and her Sextet live in PORGY EN BESS - Terneuzen
What Happens On Tour Stays On Tour
Hans Koert

Amina Figarova treedt op met haar sextet in Porgy en Bess ( Nederlands) Amina Figarova and her Sextet live in Porgy en Bess - Terneuzen (English)

Her album Come Escape With Me reached the Top 10 of the JazzWeek Airplay chart for 10 weeks and her latest album Sketches even reached the top 5 range of that list. Almost unknown in Holland en Belgium she performs all over the world with her band. On Sunday afternoon the 20th of February, 2011 she played with her sextet at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( southwest part of The Netherlands); so ... that leaves not much to be desired....... ?
Amina Figarova ( photo courtesy: Hans Koert)

Her sextet features the Luxembourgish trumpet player Ernie Hammes, who also played the flugelhorn; Marc Mommaas, a Dutch tenor saxophonist, now living in New York, Bart Platteau on flutes; Jeroen Vierdag on double bass and Chris Strik on drums. Amina Figarova, born in Baku, the capital of Azerbaijan, studied classical music and became a concert pianist. She visited The Netherlands for some concerts and took up residence in Amsterdam ten years ago.

Bart Platteau ( photo courtesy: Hans Koert)

She became fascinated by jazz music, thanks to the Dutch Jazz piano player Rob Van Kreeveld. She tours all around the world with her band, which features, since it started, her husband Bart Platteau and drummer Chris "Buckshot" Strik, as her regular accompanists. Up to now she released more then half a dozen jazz recordings and wrote the music for the 2001 Joop Van Den Ende musical: Diana, de musical.

Chris Buckshot Strik ( photo courtesy: Hans Koert)

We zijn altijd op pad ( = We're always on tour), she started the concert in almost perfect Dutch, en we hebben onze ervaringen vastgelegd in een aantal sketches, nummers ( = and we have recorded our experiences in a number of sketches, compositions). In the liner notes of her latest album Sketches she describes it as: Travelling with our musical family brings us to most interesting, and impressive places, we meet wonderful people, and find ourselves in different situations. We have lots of fun, we love touring, and we love to share those experiences.

Ernie Hammes ( photo courtesy: Hans Koert)

During the first set they performed tunes like Four Steps to ....., Your Room and a composition Caribou Crossing, inspired at a trip to Canada. The tune Ernie's Song, like all songs composed by Amina herself, with a great solo by Ernie Hammens on his beautiful designed David Monette flugelhorn, was originally released on her one but last album Above The Clouds. The first set was finished with the tune Flight Nº, which gave Chris "Buckshot" Strik, who got his nickname Buckshot from trumpet player Dmitri Matheny, the opportunity to show that he is a very energetic drummer. Chris, as he told me, can't remember why he is nicknamed that way Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Is open voor interpetatie denk ik. ( = I have no idea - place your one interpration on it ....). But, if you have heard Chris beating the drums .......... Inquire with Dmitri, Chris, I'd suggest!

Amina Figarova ( photo courtesy: Hans Koert)

After the break Amina started with the tune WHOTSOT, a contraction from the sentence: What Happens On Tour Stays On Tour. But if you really would like to hear some of those stories, come to me after a the concert and maybe I will tell you some, Amina suggests in the liner note of Sketches, but no bedtime stories she added to it during the concert.

Jeroen Vierdag ( photo courtesy: Hans Koert)

The tune Breakfast for the Elephant was composed during a trip to South Africa, where she was inspired by its wildlife wich included die kleine diertjes ( = those small animals), as she labeled them. The tune that impressed most was Back in New Orleans, which contained a great duet by Jeroen Vierdag on double bass and Marc Mommaas on tenor saxophone. We zijn er verschillende keren geweest, maar de stad, voorheen bruisend, was nu, na Katrina, leeg en verlaten. ( = We have visited New Orleans several times, but after Katrina, the city, once a city with a bustling nightlife, was now empty and deserted.). Amina joined with her band the well known New Orleans Jazz and Heritage Festival. One of the final tunes was On The Road, with another great solo by Buckshot Strik; The tune Train to Rotterdam, the city where Amira lives now, was offered as an encore.

Marc Mommaas ( photo courtesy: Hans Koert)

The tunes played during this concert, can be found on Amina's latest record Sketches, and, although the album don't has the long piano intro's, so typically for most of the tunes played by Amina during the concert, this album is a must-have for everybody in the audience. It was one of the last opportunities to see her live in these regions, as Amina and Bart have decided to move to New York City for a year within a few days. We hebben voor een jaar een appartement gehuurd in New York ( = We have rented an apartment in New York for a year), her husband Bart Platteau told me. De container wordt morgen gepakt ( = The container will be loaded tomorrow). But first the band will leave for Mexico for a one week tour with concerts in Cuernavaca and Mexico City and in April Amina can be heard in several US venues and festivals. Don't miss it!

Hans Koert

Please, send me your commends: keepswinging@live.nl

Amina Figarova is one of those jazz musicians, who are rather unknown in the region where they live, but famous elsewhere in the world. In the Porgy en Bess jazz club in Terneuzen in the south west part of The Netherlands, she showed that this is undeserved - she played her compositions, inspired by stories of her tours all over the world, from South Africa up to Canada. This year they move to the States to play in clubs and festivals all around the country, so ..... if you're there - don't miss it. Keep Swinging was at the Porgy en Bess concert and was impressed by the music. If you don't want to miss any contribution, follow it at Twitter or ask for the free newsletter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Amina Figarova treedt op met haar sextet in Porgy en Bess

AMINA FIGAROVA treedt op met haar sextet in PORGY EN BESS
What Happens On Tour Stays On Tour
Hans Koert

Amina Figarova treedt op met haar sextet in Porgy en Bess ( Nederlands) Amina Figarova and her Sextet live in Porgy en Bess - Terneuzen (English)

Haar album Come Escape With Me prijkte tien weken lang op de Top 10 van de Jazzweek Jazz-radiolijst en haar laatste plaat Sketches bereikte onlangs de vierde plaats. In Nederland en België is ze nog niet zo bekend, al speelt ze op alle grote podia van de wereld. Op zondagmiddag 20 januari 2011 kon ze daaraan Porgy en Bess in Terneuzen aan toevoegen - wat blijft er dan nog te wensen over ..... ?
Amina Figarova ( foto: Hans Koert)

Haar sextet bestaat uit de Luxemburger Ernie Hammes op trompet en bugel; Marc Mommaas, een Nederlandse tenorsaxofonist, die nu in New York woont; Bart Platteau op fluiten; Jeroen Vierdag op bas en Chris Strik op slagwerk. Amina Figarova, geboren in Bakoe, de hoofdstad van Azerbeidzjan, studeerde klassiek piano en speelde als concertpianiste in Azerbeidzjan. Ze kwam naar Nederland om concerten te geven en bleef hier tien jaar geleden definitief plakken.

Bart Platteau ( foto: Hans Koert)

Ze raakte gefascineerd door de jazz dankzij de Nederlandse pianist Rob van Kreeveld, die haar introduceerde in het jazzwereldje. De laatste tien jaar speelde ze overal ter wereld met haar groep, waarvan Bart Platteau, met wie ze getrouwd is en Chris "Buckshot" Strik tot haar vast begeleiders behoren vanaf het eerste begin. Tot nu toe maakte ze al heel wat platen, waarvan een zestal jazzplaten. Ze schreef in 2001 de muziek voor de Joop van den Ende musical: Diana, de musical.

Chris Buckshot Strik ( foto: Hans Koert)

We zijn altijd op pad, vertelde ze in vlekkeloos Nederlands bij aanvang van het concert, en we hebben onze ervaringen vastgelegd in een aantal sketches, een aantal composities. In haar laatste album schrijft ze hierover: Travelling with our musical family brings us to most interesting, and impressive places, ( = Al rondreizend met onze muzikale familie komen we op interessante en fascinerende plaatsen). We meet wonderful people, and find ourselves in different situations. (= We ontmoeten allerlei soorten mensen en komen in allerlei situaties terecht). We have lots of fun, we love touring, and we love to share those experiences. (= We hebben altijd lol samen, we houden van reizen en we houden er van onze ervaringen met anderen te delen).

Ernie Hammes ( foto: Hans Koert)

In de eerste set speelde het sextet nummers als Four Steps to ....., Your Room en het nummer Caribou Crossing, waarvoor de inspiratie in Canada lag.
Het nummer Ernie's Song, net als alle andere nummers gecomponeerd door Amina, maakte indruk door een mooie solo van Ernie Hammens op zijn schitterende, door David Monette ontworpen bugel. Dit nummer komt oorspronkelijk van het voorlaatste album Above The Clouds. De eerste set werd afgesloten met het nummer Flight Nº, waarin Chris "Buckshot" Strik alle ruimte kreeg om zijn energieke stijl van drummen te demonstreren. Zijn bijnaam heeft hij te danken aan trompettist Dmitri Matheny, die hem ooit zo noemde, al kan Chris zelf niet bedenken waarom hij die naam gekregen heeft, Ik heb eerlijk gezegd geen idee.
Is open voor interpetatie denk ik. Zijn felle solo's, vol dynamiek en mimiek, lijken de vergelijking met "een schot hagel" wel te staven. Toch nog maar eens navragen, Chris!

Amina Figarova ( foto: Hans Koert)

Na de pauze opent Amina met het nummer WHOTSOT, een samentrekking van het zinnetje: What Happens On Tour Stays On Tour, wat zoiets betekent als: Wat er onderweg gebeurt, blijft onder ons. But if you really would like to hear some of those stories, come to me after a the concert and maybe I will tell you some. ( = Maar als je een paar van die verhalen wil horen, kom dan na het concert maar eens naar me toe, dan vertel ik je er misschien een paar), suggereert Amina op haar album Sketches. Maar geen bedtime stories hoor, geen verhaaltjes voor het slapen gaan, waarschuwt ze op voorhand in Porgy en Bess.

Jeroen Vierdag ( foto: Hans Koert)

Het nummer Breakfast for the Elephant werd gecomponeerd in Zuid-Afrika, waar ze geïnspireerd werd door die kleine diertjes, zoals de wilde olifanten liefkozend typeerde. Het nummer dat de meeste indruk maakte was Back in New Orleans, met daarin een indrukwekkende duet tussen Jeroen Vierdag op bas en Marc Mommaas op tenor. We zijn er verschillende keren geweest, maar de stad, voorheen bruisend, was, na Katrina leeg en verlaten. Amina trad er o.a. op tijdens het befaamde Jazz and Heritage Festival. Gelukkig gaat het de laatste tijd weer beter - de muziek komt weer terug. In één van de laatste nummers, On The Road, grijpt Buckshot Strik weer alle ruimte om te scoren ......... Als toegift speelde het sextet het nummer Train to Rotterdam, de stad waar Amina de laatste jaren woonde.

Marc Mommaas ( foto: Hans Koert)

De nummers, die het sextet ten gehore bracht, waren bijna alle van haar laatste album, Sketches. Het album bevat niet de vaak breed uitgesponnen intro's op piano, die Amina tijdens het concert speelde, maar desalniettemin is deze cd een must voor iedereen die aanwezig was tijdens het concert in Porgy en Bess en de muziek als herinnering mee naar huis wil nemen.

Het was overigens één van de laatste kansen om hen in deze regio te zien optreden, want Amina en Bart verhuizen binnenkort voor een jaar naar de VS. We hebben voor een jaar een appartement gehuurd in New York, vertelde Bart Platteau: De container wordt morgen gepakt. Eerst gaan het sextet overigens nog naar Midden Amerika voor een serie concerten in Cuernavaca en Mexico City en ook in april staan er optredens gepland in verschillende Amerikaanse clubs en festivals. Een mooi concert!

Hans Koert

Reacties op dit verslag welkom: keepswinging@live.nl

Amina Figarova is zo'n jazzmuzikant, die buiten haar eigen land meer bekendheid geniet dan thuis. Tijdens een concert in Porgy en Bess in Terneuzen liet ze zien en horen dat dit onterecht is - met haar sextet speelde ze nummers, die alle ontstaan zijn tijdens hun vele tournees, van Zuid-Afrika tot Canada: We zijn altijd op reis, vertelde ze. Het komend jaar gaan Amina en haar man proberen om Amerika te veroveren - iets waar ze al een tijdje mee bezig zijn, te zien aan de hoge plaatsen op de jazzlijsten die hun laatste twee album behalen. Keep Swinging beluisterde het conceert en was onder de indruk. Als je graag op de hoogte blijft volg dan de Keep Swingingblog op de voet via Twitter of vraag de gratis nieuwsbrief aan.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Scheldejazz'07

( Naar de Nederlandse vertaling.)

The summer period is traditionally the era for jazz festivals; last weekend I visited the International Jazz Festival in Middelburg; last night I was at the Schelde Jazz festival in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands). This Schelde Jazz festival, original founded by Frank Koulen aka De Neger, was sceduled 31st of May up to the 3rd of June 2007. Great names, like Philip Harper, Mark Murphy, Rik Mol, Anton Goudsmit, Rony Verbiest and the Nueva Manteca performed on one of the numerous stages all through the city. The weather was excellent - dry and a nice temperature. Great weather for an outdoor festival !!

Last night I visited two saturday night concerts at the Porgy en Bess Jazz club in the Noordstraat, the club that celebrated its 50th birthday April 2007. The first group was Zero Torrent, a group of young musicians, all from the Tilburg School of Music, who gave a solid and well arranged performance. The musicians of that band are Jarno Van Es, who played a home game as he grew up in Terneuzen, at the keyboard; IJsbrand Van't Zand on the tenor saxophone; Jeroen Torrente at the guitar, Koen Pel on bass and Yori Olijslager on drums.

Several members of that group were not new for me as they performed at Jazz On Goeree and at a Dinner & Jazz concert at Eetcafé De Uitstad in Tilburg, December 2006. Both IJsbrand van't Zand and Yori Olijslagers played at the group Dr. Zilch. These young musicians performed for one and a half hour as a first course for the second group, simply named Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink.

This members of this quartet are Anton Goudsmit on the guitar, responsible for all the compositions, Efraïm Trujillo on the tenor and soprano saxophone ( the flute was stand-by but not used during this performance), Jeroen Vierdag on the bass and Martijn Vink on the drums. Four skilled musicians; they recorded in July 2005 a concert at the Nemo venue Op Het Dak in Amsterdam, labeled simply as Live Op Het Dak for VPRO. The tunes they performed were all from this album; funky jazz rock, ballads, groovy blues and South American rhythms. Some great tunes were Boom Petit, Pig's Eye Popsuckle, Heroes and De Dorst.

This Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink quartet showed that they are a very energetic group, just the thing for the festival audience, that wants to hear groovy tunes and danceball rhythms.

The group, The Aurotones, featuring Gerald Presencer closed this festival evening. but, due to the fact that I didn't wanted to make it too late I haven't seen or heard this performance. Maybe another time.

Some records of these artist in my collection:

• dr. zilch/flux
• dr. zilch/the next level
• eric vloeimans quartet/boom petit ( anton goudsmit)
  
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution


MY TURNTABLE
sonny clark/cool struttin = benny goodman/1931-1935 (2) = mccoy tyner/tender moments = jackie davis/jumpin' jackie = james carter quartet/jurassic classics = grant green/solid = marius beets powerhouse big band/vol. 1

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit Of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

De zomerperiode is bij uitstek de periode van de jazzfestivals; vorige weekend was ik op het International Jazz Festival in Middelburg; gisteravond was het Scheldejazzfestival in Terneuzen aan de beurt. Dit Scheldejazzfestival, ooit begonnen door Frank Koulen (De Neger), stond gepland voor 31 mei t/m 3 juni 2007. Op de verschillende podia waren optreden gepland met Philip Harper, Mark Murphy, Rik Mol, Anton Goudsmit, Rony Verbiest en de Nueva Manteca. Geen dreigende regenbuien zoals vorige week in Middelburg, maar een heerlijke warme avond; wat wil je als festivalorganisatie nog meer.

Gisteravond bezocht ik twee zaterdagavondconcerten in de Porgy en Bess Jazz club in de Noordstraat, de jazzclub, die in april groots haar vijftigjarig bestaan vierde. De eerste groep die aantrad was Zero Torrent, een groep jonge musici, allen studerend aan het Tilburgs Conservatorium. Ze brachten een stevig stuk muziek, goed gearrangeerd. De band bestaat uit Jarno Van Es, die in Terneuzen opgroeide en dus een thuiswedstrijd speelde, op toetsen; IJsbrand Van't Zand op tenorsax; Jeroen Torrente op de gitaar, Koen Pel op bas en Yori Olijslager op slagwerk.

Verschillende leden van de groep had ik al een paar keer eerder horen spelen tijdens Jazz On Goeree , waar ze in het voorprogramma van Laury Fygi zaten, en tijdens een Dinner & Jazz concert in het Eetcafé De Uitstad in Tilburg in december 2006. Zowel IJsbrand van't Zand en Yori Olijslagers speelden samen in de groep Dr. Zilch. Het optreden van deze groep duurde anderhalf uur en was een prima opwarmer voor het concert daarna, door een groep, simpel genoemd Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink.

De leden van dit kwartet zijn Anton Goudsmit op gitaar, ook verantwoordelijk voor alle composities, Efraïm Trujillo op tenor en sopraansaxofoon ( de fluit, wel bij de hand, bleef deze keer ongebruikt), Jeroen Vierdag op bas en Martijn Vink op slagwerk. Vier ervaren musici, die in juli 2005 tijdens een concert boven in het Nemo-museum een plaat opnamen getiteld Live Op Het Dak, uitgebracht door de VPRO. De nummers die ze speelden kwamen allemaal van deze CD; funky jazz rock, ballads, groovy blues licks en Zuidamerikaanse ritmes. Een paar titels waren: Boom Petit, Pig's Eye Popsuckle, Heroes en De Dorst.

Dit Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink lieten zien wat voor een energieke groep ze zijn; uitstekend geschikt om op zo'n festival te spelen, aangezien festivalpubliek nu eenmaal ander publiek is dat normaal een jazzconcert bezoekt. Men wil vette licks horen, opzwepende ritmes en muziek waarop je kunt bewegen. De avond, beter gezegd nacht, werd afgesloten met The Aurotones, ( featuring Gerald Presencer, maar dat heb ik niet meer meegemaakt, aangezien ik het niet te laat / te vroeg wilde maken.

Een aantal platen van deze artiesten in mijn verzameling:

• dr. zilch/flux
• dr. zilch/the next level
• eric vloeimans quartet/boom petit
  

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

sonny clark/cool struttin = benny goodman/1931-1935 (2) = mccoy tyner/tender moments = jackie davis/jumpin' jackie = james carter quartet/jurassic classics = grant green/solid = marius beets powerhouse big band/vol. 1

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium