Jeff Aug: An Attempt On A Record

Jeff Aug: Een Recordpoging (Nederlands) Jeff Aug: An Attempt On A Record. (English)

Wounded Fingers "World Record" Tour 2009

Living Room Sessions
JEFF AUG: AN ATTEMPT ON A RECORD
Most concerts performed in different countries within 24 hours.
Hans Koert

Within a few weeks, on the 13th of March 2009, Jeff Aug will release his fourth solo guitar album, titled Living Room Sessions. Jeff Aug is an acoustic instrumental fingerstyle guitar player with a tremendous technique. On the album you can find 15 tracks and the first one is titled Boots on Fire. I love to share with you a film fragment of that tune.

All tunes on the album are composed by Jeff Aug; from a funny, almost hill billy tune like Louisiana Voodoo Boogie and Hoedown on the Chicken Farm (including noisy cows), Spanish and Irish influenced tunes like Lightness and Highlife, up to funky notes in Chemical Funk. Some tracks are limited to half minutes (the Intermezzo's). The last track will surprise you like the hidden tracks on some Verve-albums in the 1990s. It contains some licks and false starts of Boots on Fire. (Take your times !!). The two video fragments posted in this blog are inserted on the CD too. The second fragment is titled One Twenty to be seen at the end of this contribution.

When you believe that the acoustic guitar in jazz, played in the fingerstyles, is music for pre-Charlie Christian musicians or musical styles (Charlie Christian introduced the amplified guitar in modern jazz) forgets that a lot of jazz musicians still play their music on a few strings stretched across a wooden box, as I found the acoustic guitar described somewhere. Musicians like Al Di Meola and Earl Klugh have won their spurs. Jeff Aug plays in that tradition, although he has his own style with elements of Funk, Jazz and Dance music. His guitar playing is not limited to the acoustical guitar alone; he also plays the electric amplified guitar in groups like the Floating Stone or as an accompanist for Anne Clark and the jazz fusion guitar legend Allan Holdsworth. With the latter Jeff Aug will perform solo, at the start of the concert, during Allan Holdsworth European tour next month along a dozen of European venues in The Netherlands ( De Boerderij in Zoetermeer and de Gigant in Apeldoorn), in Belgium (Spirit of 66 in Verviers) and in several German and Austrian clubs.
To promote a new album artist organise tours along venues, to show their fans the music of their latest album. So does Jeff Aug. But, as he writes in the press release, for this album he didn't chose for an old stand-by-run-of-the-mill number. No, you won't find Jeff in a weary fortnight tour along a dozen venues, but in a full European tour, labeled as the Wounded Fingers Tour 2009, in one day (!), which means 6 concerts in six countries within 24 hours. These are the countries scheduled for this attempt on a record for the famous Guinness Book of World Records in the category: Most concerts Performed in Different Countries in 24 hours: On the 13th of March (Jeff's birthday) he’ll perform at 7.00 am in Liechtenstein, at 9.00 am in Switzerland, two hours later in Austria and at 1.00 p.m. in Germany. In the afternoon Jeff Aug will perform in Verviers in Belgium (at 2.00 am) and this short, but intensive tour, will be concluded in De Nieuwe Nor in Heerlen (The Netherlands). You can find all details with venues and times below this contribution.

Love to finish with the second track of Jeff Aug's album Living Room Sessions: One Twenty.

Living Room Sessiopns - Jeff Aug ( nMZ 0401482 )
I learned that this album is like a good bottle of wine - the more you play it, the better it tastes ............
Hans Koert

keepswining@live.nl

THE WOUNDED FINGERS World Record TOUR 2009

13.03.2009 - 19 Hours - Vaduz (FL) - Camaleon

13.03.2009 - 21 Hours - St. Gallen (CH) - Grabenhalle

13.03.2009 - 23 Hours - Dornbirn (A) - Spielboden

14.03.2009 - 01 Hours - Immenstadt (D) - Rainbow

14.03.2009 - 14 Hours - Verviers (B) - Spirit of 66

14.03.2009 - 17 Hours - Heerlen (NL) - Nieuwe Nor


Some interesting links:
Ton Van Bergeyk Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd René Didi Duprat Masters of Jazz Guitar Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jeff Aug: Een Recordpoging

Jeff Aug: Een Recordpoging (Nederlands) Jeff Aug: An Attempt On A Record. (English)

Wounded Fingers "World Record" Tour 2009

Living Room Sessions
JEFF AUG: EEN RECORDPOGING
De meeste concerten binnen één etmaal in zoveel mogelijk landen.
Hans Koert

Over een paar weken, op 13 maart 2009, komt de vierde soloplaat van Jeff Aug, getiteld Living Room Sessions, uit. Jeff Aug is een akoestisch fingerstyled gitarist, met een adembenemende techniek. Op zijn nieuwe plaat vind je 15 nummers. Het eerste heet Boots on Fire en in het volgende filmfragment kun je horen hoe dat klinkt.

Alle nummers op de plaat zijn eigen composities van Jeff Aug, van een paar grappige, hillbilly-achtig nummers als Louisiana Voodoo Boogie en Hoedown on the Chicken Farm ( inclusief loeiende koeien), Spaans en Ierse-getinte nummers als Lightness en Highlife tot aan een funky Chemical Funk. Sommige nummers duren nog geen halve minuut ( m.n. de Intermezzo's) en het laatste nummer, Sunday Morning, zal je verrassen, zoals sommige verborgen tracks, hidden tracks, op enkele Verve CDs uit de jaren negentig, waarover ik eerder berichtte, met wat loopjes en valse starts van Boots on Fire (al moet je wel even geduld hebben). De twee videofragmenten die je op deze blog vindt, staan ook op de CD. De visualisering van One Twenty heb je nog te goed - die komt aan het eind van deze bijdrage.

Wie mocht geloven dat het spelen op de akoestische gitaar in de jazz na Charlie Christian ( de eerste gitarist, die de electrische gitaar in de jazz introduceerde) heeft afgedaan, komt bedrogen uit. Nog steeds zijn er muzikanten die on a few strings stretched across a wooden box,( = op een paar snaren gespannen over een houten doos), zoals ik de gitaar ergens plastisch zag beschreven, bespelen. Gitaristen als Al Di Meola en Earl Klugh hebben hun sporen op de akoestische gitaar ruimschoots verdiend en Jeff Aug borduurt voort in die traditie. Toch is hij geen puur akoestisch gitarist, want hij is ook bedreven op de electrisch versterkte gitaar in zijn groep Floating Stone en als begeleider van o.a. Anne Clark en de jazz fusion gitaar legende Allan Holdsworth, waarmee Jeff Aug volgende maand, als sologitarist in het voorprogramma, mee op tournee gaat. Ze zullen te horen zijn in zo'n 15 clubs, waaronder in Nederland De Boerderij in Zoetermeer en de Gigant in Apeldoorn en in België in de Spirit of 66 in Verviers. Verder spelen ze op diverse Duitse en Oostenrijkse podia.
Als je een nieuwe plaat hebt gemaakt, wordt die meestal gepromoot met een tournee langs de fans. Zo ook deze plaat, al wil Jeff daar deze keer geen old stand-by-run-of-the-mill tournee ( hoe-vertaal-je-dat? Geen Twaalf-in-een-dozijn tournee?) van maken. Nee, deze keer geen afmattende tournee van veertien dagen, langs een dozijn clubs, maar een volledige (!) Europese tour, getiteld The Wounded Fingers Tour 2009, met zes concerten in zes landen binnen één etmaal ..... 24 uur dus. Dit zijn de landen waar Jeff Aug op 13 en 14 maart 2009 te horen is met de aanvangstijd van het concert: Op 13 maart ( zijn verjaardag) begint hij om 19.00 u in Liechtenstein, om 21.00 u in Zwitserland, om 23.00 u in Oostenrijk en 's nachts om 1.00 u in Duitsland. De volgende dag zijn België ( om 14. uur) en Nederland aan de beurt. Deze korte-maar-krachtige serie concerten zal worden afgesloten in De Nieuwe Nor in Heerlen om 17 uur en de hele tour zal, als alles goed is afgerond, een gooi doen naar een vermelding in het Guinness Book of World Records in de categorie "Most concerts performed in different countries in 24 hours"(= De meeste concerten in de meeste landen binnen één etmaal). Je vindt de volledige tour met plaatsen en tijden onder aan deze bijdrage.

Jeff Aug - One Twenty.
Jeff Aug - Living Room Sessions ( nMZ 0401482 ): Deze CD laat zich goed vergelijken met een dure fles wijn - hoe vaker je hem hoort, hoe beter hij smaakt........

Hans Koert - keepswinging@live.nl

THE WOUNDED FINGERS World Record TOUR 2009
13.03.2009 - 19 uur - Vaduz (FL) - Camaleon

13.03.2009 - 21 uur - St. Gallen (CH) - Grabenhalle

13.03.2009 - 23 uur - Dornbirn (A) - Spielboden

14.03.2009 - 01 uur - Immenstadt (D) - Rainbow

14.03.2009 - 14 uur - Verviers (B) - Spirit of 66

14.03.2009 - 17 uur - Heerlen (NL) - Nieuwe Nor


Een paar niet te missen linken:
Ton Van Bergeyk Five Guitars - a Tribute to Charlie Byrd René Didi Duprat Masters of Jazz Guitar Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Mat Mathews, accordeonist, overleden

Mat Mathews, accordion player, passed away (English) Mat Mathews, accordeonist, overleden (Nederlands)

Een uitgebreide Mat Mathews discografie

MAT MATHEWS, ACCORDEONIST, OVERLEDEN
Hans Koert
Op 12 februari 2009 overleed in Rotterdam de Nederlandse accordeonist Mathieu Schwartz op een leeftijd van 84 jaar. Hij werd in de jaren vijftig bekend in de Verenigde Staten onder de naam Mat Mathews, die hij aangenomen had toen hij Amerikaans staatsburger geworden was; De Amerikanen vonden de naam Mathieu moeilijk uit te spreken en zo kon hij ook zijn achternaam aanpassen, waar hij een hekel aan had. Het is eigenlijk een schande dat maar een paar kranten hier aandacht aan besteedden; vandaar dit eerbetoon aan een groot muzikant.
In juni 1924 werd hij in Den Haag geboren en raakte na de oorlog gefascineerd door de muziek die hij hoorde in een radioprogramma van de American Forces Network (AFN), zeg maar de radiouitzendingen speciaal gericht op het Amerikaanse leger, dat zich toen in Europa bevond. Hij hoorde de muziek van een Amerikaanse accordeonist, die de nieuwe muziek, de bebop, op zijn instrument speelde: Joe Mooney. Zijn eerste opnamen had hij echter al gemaakt in 1944 bij Van Wouw in Amsterdam en op deze glasplaten speelde hij samen met de gitarist Peter Van Houten. Begin jaren vijftig vertrekt hij naar Amerika en gaat daar de "moderne" Amerikaanse jazz spelen op zijn knoppenaccordeon, een zelden bespeeld instument in de VS. Hij speelt met musici als de gitarist Joe Puma, die later vaak met Mat platen zal opnemen, Carmen McRae en Oscar Pettiford en hij maakte tientallen platen voor labels als Dawn, Verve en Ariole. Je kunt een uitgebreide Mat Mathews Discografie vinden onder deze bijdrage.

Adri Troost, gitarist en zanger met Mat Mathews in Norwegen (1980s.)

Ik vond een mooie fragment waarin Mat Mathews een blues ( It Don't Mean A (Fuckin') (sic) Thing ..) speelt, begeleid door een trio in de jazzclub Bij Max, de club van Max Teeuwisse, beter bekend als Max Teawhistle, in Den Oever in juli 1997.

Eén van die platen op het Dawn label is getiteld The Modern Art of Jazz door Mat Mathews met een all-star groep waarin Art Farmer op trompet, Julius Watkins op de Franse hoorn, Gigi Gryce op altsax, Herbie Mann op fluit, Dick Katz aan de piano, Joe Puma op gitaar, Oscar Pettiford op cello en bas en Kenny Clarke (Kenney op de hoes !!) op slagwerk. Het is één van mijn meest favoriete platen van Mat Matthews. Hoewel hij met een heleboel grootten uit de jazzwereld optrad en platen maakte werd zijn muziek geen kassucces en daarom moes hij de kost verdienen met studiowerk en schnabbels. Gedesillusioneerd keert hij halverwege de jaren zetig terug naar Nederland.
Hier speelt hij met De Millers, een toen heel populaire swingband, die in de Benny Goodman traditie speelde en hij begeleidde ook Rita Reys op een Amerikaanse tournee. Hij werd studiomuzikant, arrangeerde en produceerde en trad zo nu en dan nog wel eens op. Toch kreeg hij ook hier niet die waardering, die hij verdiende; collega's als Art Van Damme, die wel aan de bak kwam in de Verenigde Staten en Harry Mooten ( de grote grijze geitenbreier in De film van Ome Willem) en Johnny Meyer hadden schijnbaar meer succes. De laatste tien jaar van zijn leven leefde hij in Rotterdam, geplaagd door allerlei ouderdomskwalen. In de Doctor Jazz Magazines nummer 179 t/m 181 uit 2002 en 2003 vond ik een uitgebeide serie artikelen, getiteld Mat Mathews samengesteld door Piet Van Tienen, zelf een talentvol accordeonist, uit Etten-Leur. Tot slot nog een fragment waarin Max Teeuwisse, alias Max Teawhistle, zijn zangtalenten laat horen begeleid door Mat Mathews op accordeon, Jean Louis Van Dam aan de piano, Ben Janssen op bas en Fred Van Opzeeland op slagwerk ( Jazzclub Bij Max - Den Oever juli 1997)

Dank aan Jerry Priessen (Amsterdam) die me op dit droeve nieuws wees
Hans Koert - keepswinging@live.nl


EEN UITGEBREIDE MAT MATHEWS DISCOGRAFIE - Hans Koert

= Mat Mathews and Peter Van Houten: (Van Wouw) (1944)

= Mat Mathews Quintet (Brunswick) (1953)

= Mat Mathews Quartet (Brunswick) (1953)

= Mat Mathews - Accordion solos (at Carnegie Hall) ( Brunswick) (1954)

= Carmen McRae (Bethlehem) (1954)

= Carmen McRae sings Great American Songwriters (Decca) (1954)

= Jerry Vaughan (American Record Artist) (1955)

= Squeeze Me - The Jazz and Swinging Accordion Story (Proper 4CD box) ( 1955)

= The 4 Most + Bob Stewart Sing The Arrangements of Joe Derise (Dawn) (1956)

= Mat Mathews - The Gently Art of Love (Dawn) (1956)

= Mat Mathews - The Modern Art of Jazz (Dawn) (1956)

= The New York Jazz Quartet - Music For Suburban Living ( Coral)(1957)

= The New York Jazz Quartet - Adam's Theme (Elektra) (1957)

= The New York Jazz Quartet - Gone Native (Savoy) (1957)

= Joe Puma Quartet - Wild Kitten (Dawn) (1957)

= Four French Horns + Rhythm (Savoy) ( 1957)

= Rita Reys acc. by Mat Mathews Combo ( Dawn) (1957)

= Mat Mathews Quartet At Newport (Verve) (1957)

= Mat Mathews and his All Stars ( Design) (1959)

= Bobby Dukoff - Off The Cuff (Vik) (1957)

= Bubber Johnson - (King) (1958)

= Mat Mathews ( JJM Prod.) (1959)

= Mat Mathews All Stars - Swingin' Pretty And All That Jazz (Design)(1959)

= Bob Stewart acc by Mat Mathews' Quintet - Let's Talk About Love (Dawn) (1960)

= Mat Mathews - Young Duke ( Valley Vue) (1960)

= Frans Van Bergen - Such Sweeet Swinging ( Regal) (1966)

= Frans Van Bergen - Violet On Velvet ( Regal ) (1968)

= The Millers (Art) (1968)

= The Millers - Miller '69 (Art)(1968)

= Sanny Day - Sunny Sanny ( Camden) (1968)

= Mat Mathews Tentette / Quartet ( MRE Records) (1969)

= Coen Van Nassau - Swingin' On The Malllets ( RCA/Camden) ( 1969)

= The Millers - Soft Swing in Stereo ( CBS) (1969)

= The Millers ( CBS) (1970)

= The Millers ( Delta) ( early 1970s)

= Mat Mathews Orchestra featuring Lee Towers ( Ariola) (1975)

= The Millers - Miller'76 (DSC Prod.) (1975)

= Buddy Tate Sextet (Riff) (1976-1977)

= The Millers (Delta) (1976-1977)

= The Millers ( Munich) (1972)

= Mat Mathews (Audiophile) (1986)

= North Sea Big Band - Big Band Den Haag ..... And Friends ( CCS) (1992-1993)

= Mat Mathews Sextet - Meditation (Jazz World) ( 1994)

Een paar linken die je gezien moet hebben:

Rony Verbiest Gus Viseur Swing-Musette Art Van Damme Richard Galliano Tangaria Quartet Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Mat Mathews, accordion player, passed away

Mat Mathews, accordion player, passed away (English) Mat Mathews, accordeonist, overleden (Nederlands)

A rather extensive Mat Mathews Discography
MAT MATHEWS, ACCORDION PLAYER PASSED AWAY
Hans Koert
On the 12th of February, 2009 the Dutch accordion player Mathieu Schwartz passed away in Rotterdam aged 84 years old. He changed his name into Mat Mathews when he became a US citizen, as Mathieu was too hard to pronounce for Americans and he disliked his famiuly name Schwartz. He became famous in the 1950s as an accordion player in the New York jazz scene. This fact passed by almost unnoticed by the jazz scene and the news media. A shame !!
Born in The Hague, in the western part of The Netherlands, June 1924, he became fascinated to jazz thanks to a radio program he heard by the Joe Mooney Quartet on American Forces Networks (AFN) and he tried to play this "new" bebop music on his accordion. His first recordings were two glass acetates from 1944 with guitar player Peter Van Houten on the Van Wouw label. In the early 1950s he moved to the States and became one of the first to play jazz on his buttoned instrument. He played and recorded with musicians like Joe Puma, a New York guitar player, Carmen McRae, Oscar Pettiford and made numerous recordings under his own name for Dawn, Verve and Ariole. You can find an extensive Mat Mathews Discography below this contribution.

Adri Troost, guitar player and vocalist and Mat Mathews in Norway (1980s.)

Enjoy Mat playing in a fragment of a blues ( It Don't Mean A Thing ..) accompanied by a trio at the Bij Max Jazz Club (the club of Max Teeuwisse aka Max Teawhistle) in Den Oever (The Netherlands) July 1997.

One of those albums on the Dawn label is The Modern Art of Jazz by Mat Mathews with an all-star group featuring Art Farmer on the trumpet, Julius Watkins on the French horn, Gigi Gryce on alto saxophone, Herbie Mann on flute, Dick Katz at the piano, Joe Puma on guitar, Oscar Pettiford on the cello and bass and Kenny Clarke on drums. It's one of my favorite Mat Mathews albums. As his music didn't become a commercial success, he had to make a living as a studio musician, until he returned, disillusioned, to The Netherlands in the mid 1960s.

In The Netherlands he accompanied musicians like Rita Reys on one of her US tours and played with The Millers, a popular swing combo that played in the Benny Goodman style.
He became a studio musicians, arranger, producer and performed now and then, but his music never got the recognition it deserved. Other Dutch accordion players, that played jazzy sounds on their instrument, like Art Van Damme in the States, Harry Mooten and Johnny Meyer in The Netherlands seemed to be more popular. The last decades he suffered from geriatric complaints and a weak health. I found an extensive series of articles in the Dutch language titled Mat Mathews by Piet Van Tienen ( Etten-Leur -The Netherlands) in the Doctor Jazz Magazine 179 - 180 -181 (2002-2003).
Love to finish with a fragment of a tune sung by Max Teeuwisse, better known as Max Teawhistle, featuring Mat Mathews on accordion, Jean Louis Van Dam at the piano, Ben Janssen on bass and Fred Van Opzeeland on drums.

Thanks to Jerry Priessen (Amsterdam) who pointed me to this sad news.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

AN EXTENSIVE MAT MATHEWS DISCOGRAPHY - Hans Koert
= Mat Mathews and Peter Van Houten: (Van Wouw) (1944)

= Mat Mathews Quintet (Brunswick) (1953)

= Mat Mathews Quartet (Brunswick) (1953)

= Mat Mathews - Accordion solos (at Carnegie Hall) ( Brunswick) (1954)

= Carmen McRae (Bethlehem) (1954)

= Carmen McRae sings Great American Songwriters (Decca) (1954)

= Jerry Vaughan (American Record Artist) (1955)

= Squeeze Me - The Jazz and Swinging Accordion Story (Proper 4CD box) ( 1955)

= The 4 Most + Bob Stewart Sing The Arrangements of Joe Derise (Dawn) (1956)

= Mat Mathews - The Gently Art of Love (Dawn) (1956)

= Mat Mathews - The Modern Art of Jazz (Dawn) (1956)

= The New York Jazz Quartet - Music For Suburban Living ( Coral)(1957)

= The New York Jazz Quartet - Adam's Theme (Elektra) (1957)

= The New York Jazz Quartet - Gone Native (Savoy) (1957)

= Joe Puma Quartet - Wild Kitten (Dawn) (1957)

= Four French Horns + Rhythm (Savoy)( 1957)

= Rita Reys acc. by Mat Mathews Combo ( Dawn) (1957)

= Mat Mathews Quartet At Newport (Verve) (1957)

= Mat Mathews and his All Stars ( Design) (1959)

= Bobby Dukoff - Off The Cuff (Vik) (1957)

= Bubber Johnson - (King) (1958)

= Mat Mathews ( JJM Prod.) (1959)

= Mat Mathews All Stars - Swingin' Pretty And All That Jazz (Design)(1959)

= Bob Stewart acc by Mat Mathews' Quintet - Let's Talk About Love (Dawn) (1960)

= Mat Mathews - Young Duke ( Valley Vue) (1960)

= Frans Van Bergen - Such Sweeet Swinging ( Regal) (1966)

= Frans Van Bergen - Violet On Velvet ( Regal ) (1968)

= The Millers (Art) (1968)

= The Millers - Miller '69 (Art)(1968)

= Sanny Day - Sunny Sanny ( Camden) (1968)

= Mat Mathews Tentette / Quartet ( MRE Records) (1969)

= Coen Van Nassau - Swingin' On The Malllets ( RCA/Camden) ( 1969)

= The Millers - Soft Swing in Stereo ( CBS) (1969)

= The Millers ( CBS) (1970)

= The Millers ( Delta) ( early 1970s)

= Mat Mathews Orchestra featuring Lee Towers ( Ariola) (1975)

= The Millers - Miller'76 (DSC Prod.) (1975)

= Buddy Tate Sextet (Riff) (1976-1977)

= The Millers (Delta) (1976-1977)

= The Millers ( Munich) (1972)

= Mat Mathews (Audiophile) (1986)

= North Sea Big Band - Big Band Den Haag .. And Friends ( CCS) (1992-1993)

= Mat Mathews Sextet - Meditation (Jazz World) ( 1994)

More links you should visit:
Rony Verbiest Gus Viseur Swing-Musette Art Van Damme Richard Galliano Tangaria Quartet Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en Vivo

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)

OSCAR ALEMÁN100: Sus Presentaciones en Vivo
Jørgen Larsen
( traducción: Luis Contijoch)

Preparando el centenario de Oscar Alemán (1909-1080) el compilador de la más extensiva discografía de Oscar Alemán disponible, Hans Koert, ha actualizado la versión online de este trabajo magnífico que está libremente disponible en internet desde 2005. La discografía es una parte del proyecto El Redescubrimiento de Oscar Alemán (The Rediscovery Of Oscar Alemán) que fué realizado con el propósito de obtener toda la información disponible acerca de la vida y carrera de Oscar Alemán y hacer que este material esté libremente accesible en internet para el beneficio de otros investigadores de Oscar Alemán así como del entusiasta coleccionista de sus discos. Me place tener la oportunidad de redirigir a los lectores de este artículo hacia la página actualizada de El Redescubrimiento de Oscar Alemán (The Rediscovery Of Oscar Alemán) project.
La discografía online de Oscar Alemán es una herramienta indispensable cuando se buscan discos que lo tenga a Oscar Alemán como intérprete, no hay otra investigación publicada hasta ahora que sea tan extensa y precisa como el trabajo publicado por Hans Koert. Encontrará aquí todos los detalles discográficos agrupados por año desde 1927 hasta 1980 referente a discos publicados en donde Oscar Alemán esté presente, incluyendo imágenes de los discos originales de 78 rpm (si están disponibles). Todo el material se presenta en formato accesible en un diseño amigable con la posibilidad de hacer búsquedas online así como raras fotos de la carrera de Oscar Alemán. Adicionalmente, la extensa discografía también contiene información de ediciones contemporáneas de Oscar Alemán en LP, Cassette y CD y además la discografía detalla información disponible acerca de selecciones de material inédito, incluyendo grabaciones en vivo de la radio y la TV, así como sesiones privadas
que obran en poder de coleccionistas. Parte de este material inédito es el propósito de este artículo.
Grabaciones en Vivo de los 50's.

La carrera discográfica de Oscar Aleman tiene su apogeo en Argentina, durante los años 1940s y 1950s, después de su retorno de Europa en 1940. Firmó un contrato con Odeon en 1941 que estuvo vigente hasta 1957. Por entonces 108 caras han sido editadas por Odeon, 48 de ellas presentando a Oscar Alemán y su Quinteto de Swing (1941-43 con la primera formación del quinteto, 1943-1947 con la segunda formación de lo que actualmente fué un sexteto en la mayoría de las veces) y desde 1951, 60 caras por Oscar Alemán y su Orquesta de Jazz (algunas veces etiquetado Oscar Alemán y su Conjunto u Oscar Alemán y su Orquesta de Swing).

Oscar : Album de recortes: foto Theo Van De Graaff)

Estas 108 caras editadas forman parte del núcleo del conjunto de grabaciones de Oscar Alemán y afortunadamente la mayoría de ellas ha sido reeditada y están disponibles en CD hoy. Oyentes contemporáneos de este material quizás olviden que los discos de este período eran editados en discos 78 rpm con dos temas de aproximadamente 3 minutos cada uno. Los discos eran un medio de promoción de los artistas, compositores y editoriales musicales, una herramienta de mercado que apuntaba al negocio del entretenimiento, principalmente programas de radio y presentaciones en vivo.

Dejando en claro este punto, las grabaciones Odeon de Oscar Alemán representan un conjunto espléndido e inspirado, bien arregladas y grabadas con extraordinarios solos por Alemán y sólidos acompañamientos a cargo de los integrantes de cada grupo, es material suficiente para construír una reputación y promover a un extraordinario músico que entrega su talento al swing y a otros géneros de la época. ¿Pero cómo sonaba cuando actuaba en vivo? Esta pregunta puede traer a la mente de muchos coleccionistas de los discos de Oscar Alemán, especialmente aquellos que no tuvieron la fortuna de verlo a Oscar en vivo. Desafortunadamente, sólo unas pocas grabaciones de actuaciones en vivo del período Odeon han sido preservadas, pero esas pocas son necesarias para tener un cuadro completo de Oscar Alemán.A comienzos de los años 50, Oscar Alemán era un artista destacado en Radio Belgrano de Buenos Aires, tenía su propio programa auspiciado por la compañia Palmolive con gran suceso entre el público. Fragmentos de un programa de setiembre 1952 ha sido preservado en acetatos y un par de esos acetatos han sido editados en CD por el sello Redondel en el segundo volumen de El Inolvidable Oscar Alemán (CD 45025). Estos títulos son grabaciones en vivo de Tengo Ritmo y una versión de Scartunas, título que Alemán también grabó para Odeon aproximadamente en la misma época con su Orquesta de Jazz. La grabación en vivo de Tengo Ritmo, del 28 de setiembre de 1952 en Radio Belgrano es especialmente interesante comparada con la grabación Odeon que tuvo lugar el día siguiente (mx 18614, Odeon 55489).
El solo por Alemán en el acetato es más extenso y revela frases características que no están presentes en la grabación de Odeon. Es un gran ejemplo para tener una impresión de sus habilidades como improvisador agregando nuevas ideas a un tema que fué parte de su repertorio a lo largo de toda su carrera. Los restantes acetatos del programa de radio del 28 setiembre 1952 contienen pequeños fragmentos de solos de Alemán de "Los Ritmos Brasileños" y dos grabaciones más con su orquesta habitual tocando "Cabeza Hinchada" y una versión de "Minuet En Arreglo de Jazz". Especialmente los solos en la demostración de los varios ritmos brasileños es un crucial documento del conocimiento de Alemán y su compromiso con la música popular brasileña de aquellos tiempos.

(foto: Theo van de Graaf)
Existen un par de fragmentos más de otro programa de Radio Belgrano de fines de 1953, Oscar Alemán y su Orquesta de Jazz interpretando versiones de los temas "Ninguem me ama" y "Tonterías", Estos eran discos de prueba y los arreglos son similares a las versiones grabadas en Odeon. Aproximadamente del mismo tiempo o un poco después, algunos coleccionistas conservaron fragmentos de otro programa de radio grabado en acetatos, etiquetados como "Ritmos de Juventud", con Oscar Alemán tocando el cavaquinho en una asombrosa versión de su tema 'O.A. 1926', mas tarde grabó una versión mas lenta para Redondel en el album 'Alemán 72'.Odeon editó un LP de 10 pulgadas (Odeon LDS 201) conteniendo parte de un concierto en vivo grabado el 7 de junio de 1954 en el Teatro La Máscara, Buenos Aires, presentando a Oscar Alemán y el violinista Hernán Oliva secundados por un ensamble de ocasión. El grupo fué presentado como Quinteto de Cuerdas del Hot Club de Buenos Aires. Se editaron tres grabaciones por este grupo: 'Limehouse Blues', 'Confessin' y 'Sweet Georgia Brown' conteniendo extensos solos por Alemán y Oliva. Estas tres grabaciones son notables en más de un sentido porque se reunen allí Alemán y Oliva en el escenario luego de su ruptura en 1943, ofreciendo un intenso intercambio y grandes solos a cargo de ambos. Es una pena y sumamente extraño que estas grabaciones no hayan sido reeditadas en CD. En el mismo concierto, Alemán también se presentó con un grupo All Star que también grabaron tres temas aunque fueron rechazadas por Odeon para su publicación. Trabajos en Radio y TV en los años 1960s y 1970s

Despues de desarmar su Orquesta de Jazz en 1959, Alemán gradualmente se fué alejando de la escena por un período de tiempo, no hubo nuevas grabaciones y vivía retirado del negocio del espectáculo concentrándose en recuperar su salud resentida por exceso de trabajo y dedicándose a la enseñanza a estudiantes de guitarra. De vez en cuando se presentaba como invitado en varios programas de radio tocando con el grupo de músicos que estuviera disponible para la ocasión, en su mayoría en formato de quinteto y presentados como Oscar Alemán y sus Cinco Caballeros. Parte de estos programas fueron grabados por coleccionistas y la información disponible se encuentra en la discografía online de Oscar Alemán. Hans Koert y yo tuvimos la oportunidad de escuchar una selección de este material y juzgando por las pistas recuperadas, muchos de estos programas de radio son un tanto livianos desde el punto de vista musical, probablemente gracias a un acompañamiento rutinario que no estaba a la altura de los standards de Alemán. Sin embargo, el líder brilla como siempre y nos brinda ejemplos de su calidad artística, aunque desafortunadamente las grabaciones suenan con distorsión y grabadas en malas condiciones. Lo mismo puede decirse de las grabaciones de audio conservadas de sus programas de TV de sus presentaciones durante los años 70. La información de estas actuaciones también está disponible en la discografía online.

Oscar Alemán en su Hogar
Si muchas de las grabaciones de actuaciones de Radio y TV son desilusionantes, las cosas son diferentes en lo concerniente a las grabaciones privadas de Oscar Alemán en su casa durante el perído de los años 1960s y 1970s. Tuvimos acceso a este material a traves de grabaciones en cassettes que Theo Van De Graaff hizo durante sus visitas al domicilio de Alemán, durante diciembre 1979 y enero 1980. Theo van de Graaff tuvo la oportunidad de hacer copias de la propia colección de Alemán y entre las pistas copiadas hay ejemplos de solos de Alemán grabados en su casa, en una atmósfera relajada exhibiendo pasajes brillantes de su calidad artística, para beneficio de la música y para su propio disfrute. Ud. podría catalogar estas grabaciones como ensayos, ya que en algunos casos fueron luego grabadas en estudio y editadas por el sello Redondel.
Enero 1980 (foto Theo van de Graaff)

Sin embargo, las copias en cassettes grabadas or Theo van de Graaff no es el único material disponible de Alemán en su casa y en una atmósfera relajada. Theo Van De Graaff y Oscar Alemán (enero 1980) (foto: Theo Van De Graaff)

La discografía online lista varias sesiones privadas hechas en el departamento de Alemán o en reuniones privadas, material que debería estar disponible en una cuidada edición por alguna compañía grabadora, tales como la pequeña selección ya editada en CD por el mencionado sello Redondel (CD 45025)
Joergen Larsen - (traducción: Luis Contijoch) -

contacta: keepswinging@live.nl
Retrospect
Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Spanish) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Live and Private Recordings

OSCAR ALEMÁN100: Live and Private Recordings
Jørgen Larsen

Preparing the Centennial of Oscar Alemán (1909-1980) the compiler of the most extensive Oscar Alemán discography available, Hans Koert, has upgraded the online version of this magnificent work that has been free accessible on the internet since 2005. The discography is a part of the El Redescubrimiento de Oscar Alemán (The Rediscovery Of Oscar Alemán) project that was launched with the aim of collecting available information regarding the life and career of Oscar Alemán and make this material free accessible on the internet to the benefit of other researchers of Oscar Alemán as well as the keen collector of his recordings. I am proud to have the opportunity to point the readers of this article to the upgraded website dedicated to the El Redescubrimiento de Oscar Alemán (The Rediscovery Of Oscar Alemán) project.
The online Oscar Alemán discography is an indispensable tool when researching the recordings featuring Oscar Alemán, no other previously published discographical research on Oscar Alemán has been as extensive and accurate as the work published by Hans Koert. You will find all available discographical details by year from 1927 up till 1980 regarding the issued recordings featuring Oscar Alemán including inserted scans of the original (78 rpm) record ( when available), evertything made accessible in an user-friendly design completed with rare photos from the career of Oscar Alemán. Further, the extensive discography also contains information on contemporary issues of Oscar Alemán on LP, Cassette and CD, and the discography moreover has available information on selections of unissued material, including live-recordings from radio, TV and private sessions collected by keen collectors. Part of this unissued material is the subject of this article.
Live recordings from the 1950s.

The recording career of Oscar Alemán had its heyday in Argentina during the 1940s and 1950s after his returning from Europe in 1940. He signed a contract with Odeon in 1941 that lasted up till 1957. By then 108 sides had been issued by Odeon, 48 featuring Oscar Alemán y su Quinteto de Swing (1941-43 featuring the first formation of the quintet, 1943-1947 featuring the second formation of what actually was a sextet in most instances) and from 1951 60 sides by Oscar Alemán y su Orquesta de Jazz (- from time to time also labeled Oscar Alemán y su Conjunto or Oscar Alemán y su Orquesta de Swing).

Oscar Alemán's scrap books ( photo courtesy: Theo Van De Graaff)

These issued 108 sides remain the core of Oscar Alemán's recorded output and luckily most of this material has been re-issued and now made available on CD today. Contemporary listeners of this material may seem to forget that records from this period were issued as 78 rpm shellac-discs with only two pieces of music at approximately 3:00 minutes each - records were meant as promotion of the artist, composers and music publishers, a marketing tool aiming as a commercial for the entertainment business of the day, most often radio broadcasts and live events.

Given these facts Oscar Alemán's Odeon recordings represent a remarkable consistent output as almost everything is splendid and inspired, well arranged and recorded with amazing solos by Alemán and solid accompaniment by his fellow musicians, enough material to build a reputation and promote an extraordinary musician devoting his talents to swing as well as other popular genres of the time. - But how did the music actually sound when performed live? This question may have come to mind of many collectors of Oscar Alemán recordings, especially those who hadn't the fortune to experience him in a live performance. Unfortunately, only few recordings of live-performance featuring Oscar Alemán from the Odeon period have been saved, but they are definitely worth mentioning to complete the picture of Alemán in business.
Photo from one of Oscar's films.
During the early fifties Oscar Alemán was a featured artist on Radio Belgrano in Buenos Aires, he had his own program promoted by the Palmolive company and was a great success with the public. Fragments of a live-broadcast from September 1952 have been saved on acetates, and a couple of these acetates have since been reissued on CD by the Redondel label on the second volume of 'El Inolvidable Oscar Alemán' (CD-45025). The re-issued two titles are live-performances of Tengo Ritmo ( = I Got Rhythm) and a version of Scartunas, tunes that Alemán also recorded for Odeon at about the same time with his Orquesta de Jazz. The live-recording of Tengo Ritmo from this September 28th, 1952 session at Radio Belgrano is especially worth mentioning compared to the Odeon recording of the arrangement from the following day (mx 18614, Odeon 55489). The solo-work by Alemán on the acetate is extended and reveals licks and tricks not available on the Odeon recording of the tune - a great example to get an impression of Alemán's skills as an improviser adding new ideas to a tune that was a part of his repertoire book throughout his career. The remaining acetates from this September 28th, 1952 broadcast contain short fragments featuring Alemán solo demonstrating various examples of los Ritmos Brasileños and two more recordings with his regular orchestra playing Cabeza Hinchada and a version of Minuet En Arreglo de Jazz. Especially the solo demonstration of the various Brasilian rhythms is a crucial document of Alemán's knowledge of and involvement with the Brasilian popular music tradition of the time.

Oscar's radio years in one of his scrap books (photo courtesy: Theo Van De Graaff)
There exist a couple more fragments from another Radio Belgrano broadcast late 1953 featuring performance by Alemán and his Orquesta de Jazz playing versions of the tunes Ninguem me ama and Tonterías, these were test recordings and the arrangements are similar to the versions recorded on Odeon. From about the same time or a little later collectors also have saved fragments of a live-broadcast recorded on acetate, labeled as Ritmos de Juventud featuring Alemán playing the cavaquinho in an amazing version of his own O.A. 1926, later recorded in a slower version for Redondel on the Alemán '72 album. Odeon released a 10 inch LP disc (Odeon LDS 201) containing part of a live concert recorded June 7, 1954 at Teatro La Mascara, Buenos Aires. featuring Oscar Alemán and violinist Hernán Oliva backed by a pick-up ensemble, the group is labeled as Quinteto de Cuerdas del Hot Club de Buenos Aires . Three recorded tunes by the group were issued: Limehouse Blues, Confessin' and Sweet Georgia Brown, and they contain extended solo work by both Alemán and Oliva. These three recordings are outstanding in more than one sense as they re-unite Alemán and Oliva on stage and record after their break-up in 1943 and moreover offer intense interplay and great solo-work by both. It is a pity and somewhat strange that these great takes haven't been re-issued on CD.- At the same concert Alemán was featured with an All Star group that also recorded three tunes, but the recordings were rejected by Odeon.
Radio and TV work from the 1960s and 1970s

After disbanding his Orquesta de Jazz in 1959 Alemán gradually left the public scene for a period, no new recordings were released and he lived retired from entertainment business concentrating on recovering from overwork and giving private lessons as a guitar teacher to devoted students. From time to time he was a featured guest artist in various radio programs performing with available musicians, most often in a quintet setting and thus announced as Oscar Alemán y sus Cinco Caballeros. Parts of these radio features have been taped by Argentine collectors and available info has been listed and inserted in the online Oscar Alemán discography. Hans Koert and I have had the opportunity to listen to a selection of this material, and judging from the saved audio tracks many of these radio recordings are rather bland from a musical point of view, mainly thanks to a somewhat mechanical accompaniment not up to Alemán's standard. However, the leader shines as always and delivers examples of his guitar artistry, moments unfortunately often harassed by distortion and generally bad recording conditions. The same story can be told regarding the saved tape recordings of audio from TV programs featuring Alemán in live performance during the 1970s. Info on a selection of these performances is also available in the online discography.

Oscar Alemán at home ….
If many of the saved live performance recordings from radio and TV are disappointing, things are different regarding the private recordings of Oscar Alemán at home from the 1960s and 1970s. We were introduced to some of this material through the cassette copies by Theo van de Graaff, made during his visits at Alemán in December 1979/January 1980. Theo van de Graaff had the opportunity to copy from Alemán's own tape collection, and among the copied tracks were examples of Alemán playing solo at home in a relaxed atmosphere showing off brillant moments of his guitar artistry to the benefit of the music and for his own enjoyment. You could label such examples as rehearsal of tunes, which in some instances also were recorded later in studio and issued by the Redondel label.

In the TV-studios in Buenos Aires - January 1980 (photo courtesy Theo Van De Graaff)

However, the cassette copies saved by Theo Van De Graaff are not the only material featuring Alemán at home and in a relaxed atmosphere. Theo Van De Graaff and Oscar Alemán (January 1980) (photo courtesy: Theo Van De Graaff)

The online discography lists several private recordings made at Alemán's apartement or at private gatherings, material that should be made available in a proper issue by a record company like the small selection already released at the above mentioned CD from Redondel (CD-45025).

Joergen Larsen - keepswinging@live.nl

This contribution has always been published at the Oscar Aleman Web Log.

Retrospect:
Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren Oscar Alemán100: His European Career Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren Oscar Alemán100: His Argentine Career Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Live- en privéopnamen

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)


OSCAR ALEMÁN100: Live- en privéopnamen Jørgen Larsen
( vertaling: Hans Koert)
Als aanloop naar de herdenking van het eeuwfeest van Oscar Alemán (1909-1980) heeft de samensteller van de meest uitgebreide Oscar Alemán discografie, die momenteel voorhanden is, Hans Koert, de layout helemaal vernieuwd. De discografie maakt onderdeel uit van het zgn. El Redescubrimiento de Oscar Alemán (The Rediscovery Of Oscar Alemán) project, dat opgezet werd met de bedoeling de belangstelling voor de muziek en de carriere van Oscar Alemán voor iedereen toegankelijk te maken. Ik ben er trots op om de vernieuwde website in deze bijdrage te kunnen melden.
Deze online discografie is een onmisbaar gereedschap voor wie de opnamen die Oscar Aleman maakte, wilt bestuderen; geen andere eerder gepubliceerde discografie, zelfs niet in Argentinië, bevat zoveel informatie. Het bevat alle discografische informatie van 1927 tot 1980 en bevat tevens afbeeldingen van heel veel 78-toeren labels. Verder vind je er een lijst met heruitgaven op plaat en CD, waarvan sommigen nog steeds te koop zijn. Belangrijk ook is de vermelding van een groot aantal nooit uitgegeven radio, tv- en privéopnamen, die in privéverzamelingen rondzwerven. Over dat materiaal gaat dit artikel. ---
Liveopnamen uit de jaren vijftig.
De hoogtijdagen voor Oscar Alemán lagen in de jaren veertig en vijftig, nadat hij uit het door oorlog geteisterde Europa gevlucht was. Hij tekende een contract voor Odeon in 1941 dat tot 1957 duurde. Er verschenen meer dan 100 plaatzijden op het Odeonlabel, waarvan er bijna vijftig door Oscar Alemán y su Quinteto de Swing (met van 1941-1943: zijn eerste kwintet en van 1943-1947 met zijn tweede groep, dat, ondanks de naam, eigenlijk een sextet was.) Vanaf 1951 maakte hij zo’n 60 opnamen met zijn Oscar Alemán y su Orquesta de Jazz; ook wel als Oscar Alemán y su Conjunto ( = Ensemble) of y su Orquesta de Swing.

Oscar Alemán's plakboeken ( foto: Theo van de Graaff)

Deze ruim 100 opnamen zijn officieel uitgebracht en momenteel alle op CD opnieuw heruitgebracht. Die 100 platen waren alle 78-toeren uitgaven, die normaal gesproken, niet meer dan 3 minuten speeltijd hadden en eigenlijk bedoeld waren om de optredens van de artiest te promoten. Ook radio-uitzendingen horen daarbij; zij dienden, in feite, voornamelijk om de optredens van Oscar Aleman, die plaatsvonden in grote danshallen, te promoten.

Zijn 78-toerenplaten uit die perioden werkten mee aan de verhoging van Oscar’s populariteit. Maar hoe klonk het nu allemaal in het echt? Oog ( of moet ik zeggen oor-) getuigen noemen zijn concerten bijzonder inspirerende en onvergetelijke gebeurtenissen. Helaas kunnen we dat nu, na al die jaren, niet meer zelf ondergaan; daarvoor zijn er, gelukkig, nog een aantal live-fragmenten van concerten uit die periode bewaard gebleven. Foto uit één van Oscar's films.
Tijdens de jaren vijftig was Oscar vaak op de radio te horen, met name bij Radio Belgrano in Buenos Aires. Hij had er een populair live-programma, gesponsord door Palmolive. Er zijn fragmenten van zo’n uitzending uit 1952 bewaard gebleven en uitgebracht op een CD van het Rendodel label, El Inolvidable ( = de onvergetelijke) Oscar Alemán (volume 2) (CD-45025). De twee heruitgebrachte titels zijn live-opnamen van Tengo Ritmo ( = I Got Rhythm) en een versie van Scartunas; beide nummers zijn ook commercieel uitgebracht op een Odeón 78-toerenplaat met zijn Orquesta de Jazz.
Het is interessant om de live-opnamen van Tengo Ritmo van de Radio Belgrano-uitzending van 28 september 1952 te vergelijken met de studio-opname die hij de volgende dag van hetzelfde nummer maakte.
Op de radio-opname zijn heel wat meer loopjes en technische hoogstandjes te vinden, dan op de studioopname, wat maar weer eens bewijst wat een groot improvisator Oscar was. De rest van de opnamen, die bewaard gebleven zijn van diezelfde radio-uitzending bevatten een demonstratie waar Oscar op zijn gitaar verschillende Braziliaanse ritmes laat horen ter vergelijk (Historia de los Ritmos Brasileños) en twee nummers Cabeza Hinchada en een nummer getiteld Minuet En Arreglo de Jazz, ook wel kortweg als Minuet betiteld. Vooral het nummer met de Braziliaanse ritmen is heel interessant, omdat het veel vertelt over de roots van Oscar.

Oscar's radiojaren, verbeeld in één van zijn plakboeken (foto: Theo van de Graaf)
Er bestaan ook een aantal opnamen van hetzelfde radiostation Radio Belgrano uit eind 1953 met daarin Oscar Alemán and his Orquesta de Jazz, die nummers speelt als Ninguem me ama en Tonteriás; beide zijn testversies en de arrangementen zijn ook gebruikt bij latere Odeónopnamen. Uit dezelfde tijd zijn er fragmenten opgenomen door verzamelaars zoals Ritmos de Juventud ( Ritme uit mijn jeugd), waarin Oscar op onnavolgbare wijze de cavaquinho bespeelt en een adembenemende versie van zijn O.A. 1926 laat horen; later in een iets langzamere versie uitgebracht op de Redondelplaat Alemán '72
Odeon bracht een 15 cm plaat uit (Odeon LDS 201) met daarop delen van een live concert van 7 juni 1954 vastgelegd in het Teatro La Mascara, Buenos Aires, waarin Oscar Alemán en violist Hernán Oliva samenspelen met een begeleidingsband, die het Quinteto de Cuerdas del Hot Club de Buenos Aires genoemd werd. Ze namen drie nummers op: Limehouse Blues, Confessin' en Sweet Georgia Brown en ze bevatten uitgebreide soli door zowel Oscar als Hernan. Bovendien zijn deze opnamen historisch belangwekkend omdat ze hier voor het eerst weer samen op het podium staan sinds hun breuk in 1943. Het blijft vreemd dat deze sessie nooit heruitgebracht is. ---
Radio en TV werk uit de jaren zestig en zeventig
Nadat hij zijn Orquesta de Jazz in 1959 had opgedoekt, trok hij zich terug uit het openbare leven en trad niet meer op, noch maakte hij opnamen. Hij verdiende zijn brood met het geven van gitaarlessen. Af en toe werd hij nog wel eens gevraagd om als gastspeler op te treden tijdens radioprogramma’s, meestal met een kwintet, dat zich sus Cinco Caballeros noemde. Verzamelaars en liefhebbers hebben fragmenten van deze optredens opgenomen en die zijn, zo veel mogelijk, terug te vinden in de online discografie. Hans Koert en ik hebben de mogelijkheid deze opnamen te beluisteren, die, dankzij de wat stugge begeleiding van de Vijf Heren niet dezelfde hoge standaard hebben die we van Aleman mogen verwachten Dat neemt niet weg dat el grande maestro als vanouds schittert en laat horen dat hij technisch een geweldig gitarist is; helaas zijn de opnamen vaak van een mindere kwaliteit. Ditzelfde kan ook gezegd worden van de overgeleverde TV-fragmenten ( alleen audio helaas) uit de jaren zeventig; je vindt ze terug in de online discografie.

Oscar Alemán thuis ….

Hoewel de kwaliteit van de live radio- en tv opnamen wat tegenvallen, kunnen we gelukkig het tegenovergestelde zeggen over de privéopnamen die Oscar thuis in zijn appartement maakte. Dankzij de opnamen, die Theo van de Graaff in december 1979 en januari 1980 thuis bij Oscar maakte, op de knieën met een microfoontje voor de spoelenrecorder bij Oscar in de gang, bezitten we een mogelijkheid om exclusief een blik in Oscar’s eigen privécollectie te werpen. Bij de opnamen zitten nummers of fragmenten van nummers, die Oscar zelf thuis speelde in een ontspannen omgeving, waarin hij zijn meest briljante licks vastlegde voor zijn eigen plezier. Je zou deze opnamen repetities kunnen noemen, aangezien sommige nummers later opgenomen werden en uitgebracht zijn op het Redondel label.

TV-opnamen - januari 1980 (foto Theo van de Graaff)

De opnamen die Theo op cassette vastlegde is niet het enige materiaal dat hij uit Buenos Aires meebracht. Theo van de Graaff en Oscar alemán (januari 1980) (foto: Theo van de Graaff)

Hij speelde samen met Oscar, die hem zijn loopjes en ritmes voordeed, met hem discussieerde over zijn muziek en zijn voorbeelden naspeelde; materiaal van onschatbare waarde, omdat hij waarschijnlijk de laatste vastgelegde opnamen van Oscar zijn, voordat hij dat najaar overleed. Eigenlijk zou dit materiaal heruitgebracht moeten worden

Joergen Larsen - (vertaling: Hans Koert) keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: His Argentine Career

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)

A (limited) Oscar Alemán CD-discography with some Argentine recordings

The (renewed) OSCAR ALEMÁN DISCOGRAPHY online (Hans Koert)
OSCAR ALEMÁN100: HIS ARGENTINE CAREER
Hans Koert
On the 20th of February 2009 we'll commemorate the fact that Oscar Alemán, el Rey de la Guitarra Swing, as he is a labelled on one of the latest reissues, was born 100 years ago. This fact will be celebrated in Machagai near the city of Pres. Roque Sáenz Peña, a place west of Resistencia in the north of Argentina near the Paraguay border.

One of Oscar's scrapbooks with his radio successes. (photo courtesy: Theo van de Graaf)

If you love to listen to music made by Oscar Aleman in Argentina, you can try to find one of the two albums that are still available: Oscar Aleman - L'éclectique génie Argentin de la guitare / Argentine's Versatile Guitar Genius ( Fremaux FA 029) abd the 2CD Oscar Alemán - Swing Guitar Masterpieces 1938-1957( Acoustic Disc ACD-29). I'm glad I can announce you to, that a third compilation album, about his Argentine Odeón years (1941-1957) has been released recently on the Saga Jazz label ( Saga Jazz no. 72) titled Oscar Alemán: Ritmo Loco - El Rey de la Guitarra Swing. This budget album must be easily to find in Europe.
When the Second World War suffered Europe and other parts of the world, Oscar moved to Argentina and started his Quinteto de Swing, with Hernán Oliva, who was an expert on his violin. They made several recordings and they became a popular band, to play on the radio or in the numerous dance halls in Buenos Aires. The Saga selection brings its first recording, Dulce Georgia Brown (= Sweet Georgia Brown). In 1944 this quintet was broke up, because, there wasn't room for two captains on one ship. Hernan started his own group and became a popular musician and Oscar founded a "new" quinteto ( in fact a sextet !) with some new musicians, like Manuel Gavinovich on the violin and Luis Gavinovich on bass; Guillermo Barbieri, rhythm guitar and Ramón Caravaca were members of the old group.

Melancolía - Oscar Alemán y su Quinteto de Swing ( september 1945)

Oscar loved his scrapbooks, remembrances of a rich career. (photo courtesy Theo van de Graaf)

On the Saga Jazz CD nine tracks are dedicated to this Quinteto de Swing with some of their hits, like Improvisaciones Sobre Boogie Woogie, Apanhei-te, Cavaquinho and Limehouse Blues, he recorded before in 1938 as one of the Danish Jam session tunes. Oscar and his group becomes a very popular artist in Argentina, due to numerous concerts on radio programs, like LR3 Radio Belgrano and Antena and his role on some films.

He became a sought after musicians for venues to have him on stage all over South America, but especially in the great dance halls of Buenos Aires. Hundreds of young Argentines loved to dance in the giant exclusive dance halls where Oscar performed. He was a pop star and his Quinteto de Swing had made space for a large orchestra that accompanied him. He recorded dozens of sides with this Orquesta de Jazz or Conjunto de Jazz (Conjunto means Ensemble).

Promo picture of Oscar Alemán ( 1950s)
On the Saga Jazz record are 14 sides, with a great Ritmo Loco, the title song of this compilation, which is in English Crazy Rhythm, Gershwin's Tengo Ritmo ( I Got Rhythm) and the St. Louis Blues. But, new music styles, Rock and Roll, didn't pass Argentina and the youth got new idols, new rhythms, new dances, new music .... and Oscar Alemán couldn't fulfil the needs of the youth anymore. Of course he tried to bring some Rock and Roll into his repertoire, like Bailando el Rock, Mortitat (= Mack The Knife) or Rock Around The Clock. The Saga Jazz El Rey de la Guitarra Swing album ends with the last side Oscar recorded for Odeón with his Orquesta de Jazz in the 1950s. (Buenos Aires 17th of June 1957).

Oscar on film El Idolo del Tango ( late 1940s)

The next decade Oscar Aleman lived like a retired musician, earning a living as a teacher, teaching guitar players to play like the great maestro, and it seemded that the people of Argentina forgot his successes. In the mid 1960s he's back, playing in some venues for his dedicated fans of the 1940s and 50s, who didn't forgot him. His band is named Los Cinco Caballeros with Mario Felix on clarinet; Alberto Barbera at the piano who also participated in his orchestra during the 1950s. In the 1970s Oscar maked some great albums titled Aleman'72 and an LP with the Jorge Anders orchestra. During his last years he lived retired in his apartment at the Maipu in Buenos Aires, with his glas of red wine (qualified with water), his cigarettes, his guitar, his reel-to-reel taperecorder and his scrapbooks and memories within reach. On the reel-to-reel he listened to airshots of his radio programs, private recordings or new licks he had recorded for his own pleasure.

Next week several festivities are planned, like concerts by Jorgelina Alemán, his granddaughter, who will play at some concerts in the Complejo Agora in the remote birthplace of Machagai, a symbolic place, and the Hot Club de Boedo, directed by Waldo Fonseca will bring a concert dedicated to Oscar in Buenos Aires.

Oscar at the end of his life: retired in the corridor of his house with his wine, cigarettes and remembrances. (photo courtesy Theo van de Graaf)

Maybe one of these days, the long expected biography of Oscar Alemán will be released, compilated by Guillermo Iacona, but for most people outside Argentina this event will pass without noticing. Why can't they enjoy the great La vida con swing documentary about Oscar's career in music made by Hernan Gaffet on TV? If you love to commemorate Oscar Alemán's Centenial visit the Oscar Aleman weblog, or this Keep swinging blog with some articles about his career, the renewed website with the one-and-only online Oscar Aleman discography. And share, next Friday, the music of Oscar Alemán with your friends; I'm sure Oscar would have liked it!!

Information about this great artist: keepswinging@live.nl

Hans Koert

A (LIMITED) LIST OF CDs with OSCAR ALEMAN's EUROPEAN RECORDINGS:

Hans Koert

The Argentine Records made by Oscar Alemán have been reissued on dozens of CDs. The following list of CDs might be available in your local record shop or on the internet. If you love to see an extensive list find the online list of contemporary issues.

= OSCAR ALEMÁN - SWING GUITAR MASTERPIECES 1938 - 1957O((Acoustic) (1998) (2CD)
= oscar alemán grabaciones recuperadas (Acqua) (2001) (CD)
= oscar alemán y Los cinco caballeros (Acqua) (2001) (CD)
= Oscar Alemán - LO MEJOR DE LOS MEJORES (EMI) (1999) (CD)
= Oscar Alemán y su conjunto “Con Ritmos de Brasil” (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán – Grandes Exitos Vol. 1 (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán – Grandes Exitos Vol. 2 (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán - Special Guitares volume 1 (1937 – 1945) (EMI) (2002) (CD_

= Oscar Aleman "Nada más que un poquito de Swing" (EMI) (2005) (CD)

= OSCAR ALEMAN : L’ÉCLECTIQUE GÉNIE ARGENTIN FR LA GUITARE ARGENTINA’S VERSATILE GUITAR GENIUS (Fremeaux)

= OSCAR ALEMÁN Ritmo Loco - El Rey de la Guitarra Swing (2008) (SAGAJAZZ)

= EL INOLVIDABLE OSCAR ALEMAN (Redondel) (1996) (CD)

Retrospect
Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)


Een (beperkte) lijst met Oscar Alemán CD's waarop zijn Argentijnse opnamen te vinden zijn

De (vernieuwde) OSCAR ALEMÁN DISCOGRAFIE online (Hans Koert)

OSCAR ALEMÁN100: ZIJN ARGENTIJNSE JAREN
Hans Koert

Op de 20ste februari 2009 wordt het feit herdacht dat de Argentijnse gitarist Oscar Alemán, el Rey de la Guitarra Swing, zoals hij op een onlangs verschenen verzamelalbum genoemd wordt, honderd jaar geleden geboren werd in Machagai vlakbij de stad Pres. Roque Sáenz Peña, een plaats ten westen van de stad Resistencia in het noorden van Argentinië tegen de grens met Paraguay.

Eén van Oscar's plakboeken met zijn radiosuccessen ( foto: Theo van de Graaf)

Wie wel eens de muziek van Oscar Aleman, gemaakt in Argentinië, wil horen, heeft de keus uit een tweetal, met wat moeite nog te verkrijgen CDs: Oscar Aleman - L'éclectique génie Argentin de la guitare / Argentine's Versatile Guitar Genius ( op Fremaux FA 029) en de 2CD Oscar Alemán - Swing Guitar Masterpieces 1938-1957( Acoustic Disc ACD-29). Sinds een paar maanden is er nu een derde verzamel-CD bijgekomen, die zich uitsluitend richt op de Argentijnse jaren ( 1941-1957). Deze laatste CD, uitgebracht op het Saga Jazz label ( Saga Jazz no. 72) overlapt voor een deel de twee bovengenoemde platen, maar is hier gemakkelijk te vinden en qua prijs interessant.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak vluchtte Oscar via Spanje en Portugal naar zijn vaderland. Hij richtte daar zijn Quinteto de Swing op, naar voorbeeld van de Hot Club du France. Als violist had hij Hernan Oliva in zijn kwintet opgenomen - een meester op zijn instrument. Op de Saga Jazz CD staat slechts één nummer van dit kwintet; het eerste dat ze opnamen voor Odéon, getiteld Dulca Georgia Brown (= Sweet Georgia Brown). In 1944 viel dit Quinteto de Swing uit elkaar, omdat, zo zegt de officiële lezing, twee kapiteins op één schip niet goed varen is. Hernan richtte zijn eigen groep op en Oscar haalde voor een deel nieuwe mensen in zijn kwintet, waaronder Manuel Gavinovich op viool en Luis Gavinovich op de bas; Guillermo Barbieri, ritmegitaar en Ramón Caravaca nam Oscar mee uit zijn oude kwintet.

Melancolía - Oscar Alemán y su Quinteto de Swing ( september 1945)

Oscar plakte boeken vol met foto's en artikelen uit zijn rijke carriere. (foto: Theo van de Graaf)

Ze waren vaak voor de radio te horen op radiostations als LR3 Radio Belgrano en Antena en Oscar had op het eind van zijn leven nog steeds de plakboeken uit deze periode op de pak. Ook speelde hij in een paar films, waaronder El Idolo del Tango, waardoor we bewegende beelden uit deze periode van hem hebben. Op de Saga Jazz CD vinden we negen nummers uit deze periode met titels als Improvisaciones Sobre Boogie Woogie, Apanhei-te, Cavaquinho en Limehouse Blues.

Hij werd, mede dankzij filmoptredens, radiouitzendingen, platen en optredens een veel gevraagd artiest, wat hem er toe bracht om zijn Quinteto de Swing op te heffen. Hij ging optreden tijdens grote dansfeesten in Buenos Aires, waar honderden mensen op vele dansvloeren zich vermaakten met bands, die, om en om, de dansers, non-stop, op de vloer wisten te houden.

Promotiefoto Oscar Alemán uit de jaren vijftig

Oscar was een popster geworden en zijn orkest niet meer dan een begeleidingsorkest, su Conjunto de Jazz, zijn Jazzensemble. Hij nam tientallen platen op tijdens de jaren vijftig en er werden nogal wat optredens via de radio live uitgezonden. Gelukkig zijn er een aantal van bewaard. Op de CD staan een veertiental nummers uit de jaren vijftig, waaronder het titelnummer Ritmo Loco, wat Spaans is voor Crazy Rhythm. Andere titels zijn Gershwin's Tengo Ritmo ( I Got Rhythm) en de St. Louis Blues. Maar, ook in Argentinië, waren de ontwikkelingen in de populaire muziek niet aan de dansers ontgaan. Hoewel Oscar krampachtig probeerde om "bij" of zo je wilt "hot" te blijven, koos het uitgaanspubliek voor nieuwe idolen, nieuwe ritmen, nieuwe muziek. Oscar ging wel nummers spelen als Bailando el Rock, Mortitat (= Mack The Knife) en Rock Around The Clock, maar kon het publiek niet meer binden. De Saga Jazz CD, El Rey de la Guitarra Swing, eindigt met de laatste plaat die Oscar voor Odeon maakte met zijn Orquesta de Jazz op 17 juni 1957: Oscarinados.

Oscar op de film El Idolo del Tango ( eind jaren veertig)

De komende tien jaar trekt hij zich terug en verdient wat bij met gitaarlessen aan mensen die hem nog niet vergeten zijn en bij El Grande Maestro de kneepjes van het gitaarspel wilden leren. Midden jaren zestig treedt hij weer op met zijn Cinco Caballeros, waarin Mario Felix op klarinet en Alberto Barbera op de piano speelden, die in jaren vijftig ook al in zijn grote Orquesta de Jazz zaten. Hij trad op in kleine clubs, gevuld met zijn fans uit de jaren veertig en vijftig, die hem wilden horen en zien. Hij maakte nog een aantal lp's, waaronder de Redondelplaat Aleman'72 en opnamen met het orkest van Jorge Anders, maar de verzoeken voor optredens droogden in de jaren zeventig op en Oscar leefde, tenslotte, teruggetrokken in zijn appartement aan het Maipu in Buenos Aires, een glaasje (met water aangelengde) rode wijn binnen handbereik en een sigaretje rokend in de gang ( hij mocht in de kamer niet roken van zijn vrouw en met de aangelengde wijn hoopte ze zijn drankgebruik te reguleren) met zijn gitaar, zijn plakboeken en zijn bandrecorder op de pak, waarmee hij naar privéopnamen van zichzelf en zijn eigen opgenomen concerten van de radio luisterde of zijn laatste licks vastlegde.

Op dit moment zijn de plannen bekend voor de festiviteiten, die in Argentinië op stapel staan. Jorgelina Alemán, zijn kleindochter, die in de voetsporen van opa is gestapt, zal samen met haar man en begeleidingsgroep optredens verzorgen in het Complejo Agora in zijn geboorteplaats in het ver van Buenos Aires afgelegen noordwesten van Argentinië - een symbolische plek dus. En de Hot Club de Boedo, o.l.v. Waldo Fonseca heeft een concerten rond Oscar Aleman's muziek geprogrameerd.

Oscar in zijn laatste levensjaar in zijn domein op de gang met zijn glas aangelengde wijn, sigaretten en herineringen. (foto Theo van de Graaf)

En wie weet, komt het langverwachte boek over Oscar Alemán, geschreven door Guillermo Iacona, één dezer dagen wel uit; we wachten maar af. In Nederland zal dit jubileum wel bijna onopgemerkt voorbij gaan, al zou het natuurlijk mooi zijn als de schitterende documentaire La vida con swing van Hernan Gaffet op de TV uitgezonden zou kunnen worden; al was het om drie uur 's nachts!! Wie zich wil orienteren op de muziek van Oscar Aleman kan terecht op de Oscar Aleman weblog, waar de festiviteiten aangekondigd zijn en de, voor deze gelegenheid, geheel vernieuwde website met de enige echte Oscar Aleman discografie. En wie een low-budget CD met opnamen van Oscar Aleman's Argentijnse hoogtijdagen ( 1941-1957) wil beluisteren, kan nu dus goedkoop terecht bij de nieuwe Saga Jazz CD no. 72.

Informatie over Oscar Aleman: keepswinging@live.nl

Hans Koert

Een (beperkte) LIJST MET CD's met OPNAMEN VAN OSCAR ALEMAN in ARGENTINIË:

Hans Koert

De opnamen uit Argentinië zijn op tientallen CDs terug te vinden. De volgende albums zijn op internet nog wel te vinden of in een goede platenzaak ( Wat is dat opa, een platenzaak?) te bestellen. Voor een uitgebreide lijst met heruitgaven verwijs ik graag naar de discografie.


= OSCAR ALEMÁN - SWING GUITAR MASTERPIECES 1938 - 1957O((Acoustic) (1998) (2CD)
= oscar alemán grabaciones recuperadas (Acqua) (2001) (CD)
= oscar alemán y Los cinco caballeros (Acqua) (2001) (CD)
= Oscar Alemán - LO MEJOR DE LOS MEJORES (EMI) (1999) (CD)
= Oscar Alemán y su conjunto “Con Ritmos de Brasil” (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán – Grandes Exitos Vol. 1 (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán – Grandes Exitos Vol. 2 (EMI) (2002) (CD)

= Oscar Alemán - Special Guitares volume 1 (1937 – 1945) (EMI) (2002) (CD_

= Oscar Aleman "Nada más que un poquito de Swing" (EMI) (2005) (CD)

= OSCAR ALEMAN : L’ÉCLECTIQUE GÉNIE ARGENTIN FR LA GUITARE ARGENTINA’S VERSATILE GUITAR GENIUS (Fremeaux)

= OSCAR ALEMÁN Ritmo Loco - El Rey de la Guitarra Swing (2008) (SAGAJAZZ)

Retrospect
Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career Oscar Aleman - 100 Años "Una Leyenda" Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: His European Career

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)


A (limited) Oscar Alemán CD-discography with some European recordings
The (renewed) OSCAR ALEMÁN DISCOGRAPHY online (Hans Koert)

OSCAR ALEMÁN100: HIS EUROPEAN CAREER
Hans Koert
On the 20th of February 2009 we'll commemorate the fact that Oscar Alemán, el Rey de la Guitarra Swing, as he is a labelled on one of the latest reissues, was born 100 years ago. ..........

The Moreira Sextet (ca. 1913)
This fact will be celebrated in Argentina, where he is still an icon of the Argentine popular music. You can read about that in the contribution: Oscar Alemán - 100 Años "Una Leyenda". In June 2008 the Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, the local government of the city of Buenos Aires, placed a plaque in the entrance-hall of the apartment at Maipu no. 359 in Buenos Aires, where the great Maestro lived during the last decades of his live. During this ceremony his granddaughter Jorgelina and several colleagues played his music. I wrote about that event at the contribution Recognition for Oscar Aleman.

Les Loups: On the left Oscar Alemán - On the right Gaston Bueno Lóbo (ca. 1929)
Oscar Aleman was born on the 20th of February 1909 as the son of a Toba Indian from the El Chaco district and an Argentine father Jorge Aléman Moreira. As a small boy he had to earn money, together with his father and brothers and sisters (Carlos, Jorgelina and Juana) for his family with the Moreira Sextet, a vaudeville group that toured in Argentina and Brasil. Little Oscar was dancing, being labelled as El compeón del malambo (= The King of the Malambo).
Harry Flem(m)ing and his vaudeville group. Behind Fleming you can find Les Loups "inserted". ( ca. 1930)

When he was twelve years old his father committed suicide, when his mother died in Buenos Aires and the kids had to earn a living in the streets of Santos (Brasil). Oscar danced, became a prize fighter and could even save some money to buy himself a cavaquinho. He taught himself to play this instrument and, as he has said, the first tune he learned to play was titled O.A. 1926. Returned in Buenos Aires he became part of a duo with Gaston Bueno Lobo, who played the Dobro and Hawaiian guitar. They were rather successful with their duo Les Loups, or Los Lobos. Late 1920s they were even invited to join the Harry Flem(m)ing vaudeville groep.
Oscar Alemán in the garden of Jac Pet, guitar player of the Dutch Original Ramblers ( ca. 1933) (photo courtesy Ate van Delden)
They even made several recordings and were selected to join the Harry Fleming revue as the Hawaiian Guitarist on tour. The tour brought the duo in Europe, but in 1929, due to financial problems, the group of Harry Fleming was dismantled and Gaston and Oscar had to earn a living in the cafés in Madrid. Josephine Baker, the famous revue star, asked Oscar to join her Baker Boys. The Les Loups duo was broken and Gaston Bueno Lobo left Europe disillusioned. Oscar Aleman became an essential element in Josephine Baker's Baker Boys and, although no Josephine Baker biography mentions with more then five words Oscar Aleman, he became a close friend, an intimate. Although he was unable to read music, Oscar became the musical leader of the Baker Boys.A Dutch poster of a concert with Josephine Baker ( and Oscar of course) at Kunstmin in Dordrecht ( a city near Rotterdam ( ca 1934)
Svend Asmussen told me a few years ago, how Oscar managed this problem. When the Baker Boys had to play new tunes, he would hand out the sheet music to the musicians and slipped away unseen to the toilet. While the band started to practise, Oscar listened unnoticed to the music. When he came back, he sat down, put the music on his music stand and tapped his baton. A Dutch program for a Josephine Baker concert ( late 1930s)
In the Baker Boys he played the guitar, but on records that were made, he isn't clearly audible. Thanks to Harry Coster, a Dutch audio engineer, an airshot of a tune, recorded in a Josephine Baker concert somewhere in the Netherlands, has survived. The tune is Dein ist mein ganzes Herz and Josephine is the vocalist with Oscar Alemán playing the guitar. It's the only recording where you can hear clearly Oscar playing the guitar in a Baker Boys recording. This private recording isn't, of course, Oscar's first one, as he made more then a dozen records for Victor with Les Loups in Argentina. In the revues he played solo performances, but also accompanied Josephine and others, like Jean, Jack et Jo - a vaudeville group which featured Han Driessen, a Dutch violist, Jean Irace, a French guitar player and Enrique Juvet at the piano, originally from Switzerland.

Freddie Taylor and his Swing Men From Harlem ( ca. 1935). At the right Oscar Alemán.

Oscar toured with Josephine Baker and her Baker Boys along venues all along Europe and of course, also to the Netherlands. Ate van Delden has some photos from the Jac. Pet estate. Jac. Pet was the guitar player of the Original Ramblers and fascinated by the music of Oscar Alemán. He met Oscar in his house somewhere in The Netherlands. The photos show some snap-shots of Oscar in his garden early 1930s. Harry Lim (a Dutch journalist) with Oscar Alemán ( late 1930s)

Between the concerts and tours Oscar played in Paris with French artists and American jazz muscians like Gus Viseur, Louis Ferrari, Bill Coleman, Freddy Taylor and Frank "Big Boy" Goudy and also with Django Reinhardt of course. He was able to record with some of these musicians during his stay in Europe. Oscar Alemán (roght) at the so-called "Danish Jam Session" (December 1938) with Svend Asmussen (second from the right).

He was friends with Django Reinhardt - they performed during the same festivals, but, as far as I know, they never were playing together on stage. It is said, that Oscar sometimes replaced Django when he couldn't perform and there are some more stories about Oscar and Django, who can't be verified anymore. It is, of course a pity, that they never met in a recording studio. In 1938 he visited Copenhagen with the Josephine Baker revue and some members of the Baker Boys like Bibi Miranda, who was the drummer. The other musicians for the band were selected in Denmark; members of the Svend Asmussen Quartet - a promising young group in the Copenhagen jazz scene. When the show was over, Josephine left for Stockholm, the next stop of the tour, but Oscar and Bibi stayed in Copenhagen for some days and joined Svend, who invited them to be present at a recording session on the 5th of December. Both Oscar and Bibi joined the band during the recordings in a jam session which was later released on Danish HMV as a Danish Jam Session. Oscar played two solo tunes, he also performed on stage: Nobody's Sweetheart and Whispering.
A news paper photo from Oscar performing at the Zevende Jazzwereld Feest in Scheveningen ( the beach resort of The Hague. ( 1939) (photo: Nederlands Jazzarchief)
Both tunes were also part of a concert at the 7th Jazzwereld Feest in Scheveningen (near The Hague) in the Netherlands a half year later. Oscar played during these concerts with members of the Swing Papas and vocalist Annie Xhofleer. Later he would label this festival as one the happiest moments in his life. Advertisement for the Zevende Jazz Wereld Feest (1939)
This small contribution about Oscar's career in Europe is just an excerpt from the complete story. If you visit my online Oscar Alemán discography the records made in Europe tell their own story. Below this first contribution dedicated to Oscar Alemán's career before he settled in Argentina, you can find a selection of CDs on which some of these European recordings can be find. (to be continued)

You can find information about some concerts to be scedulded on the 20th of February 2009 at the Oscar Aleman Web Log. I hope I can share some photos from both concerts later. Thanks Jorgelina, Daniël, Luis and Waldo for your kind help.


Hans Koert - keepswinging@live.nl

A (LIMITED) LIST OF CDs with OSCAR ALEMAN's EUROPEAN RECORDINGS: Hans Koert
Oscar Alemán recordings made in Europa are reissued on the listed albums, you might be able to find online or in your record shop.

= THE WORLDS GREATEST 78s - 78 RPM FAVORITES-MISCELLANEOUS RECORDS FROM 1906-1934 (Beer Records) (2002) (mp3)
= LES LOUPS OSCAR ALEMAN - GASTON B LOBO 1928 ( Bolzan coleccion) (2002) (private CD)
= OSCAR ALEMÁN - SWING GUITAR MASTERPIECES 1938 - 1957 (Acoustic Disc) (1998) (2CD)
= Bill Coleman – 1934 – 1943 (Best Of Jazz) (1997) (CD)
= BILL COLEMAN 1936-1938 (1994) CLASSICS (CD)
= BILL COLEMAN IN PARIS (1990) (CD) ( DRG )(1990) (CD)
= Cuttin' Out - BILL COLEMAN HMV (F) HISTORY (CD)
= Bill Coleman á Paris 1936-38 Volume 1 and 2 ( EMI / HMV) (CD)
= OSCAR ALEMAN : L’ÉCLECTIQUE GÉNIE ARGENTIN FR LA GUITARE ARGENTINA’S VERSATILE GUITAR GENIUS (Fremeaux) (1994) (CD)
= Bill Coleman – Hangin’ Around (Topaz) (CD)
= Les Cinglés du Music-Hall – 1933 (CD) (Fremeaux )
= Les Cinglés du Music-Hall – 1937 (CD) (Fremeaux )
= Svend Asmussen – Musical Miracle 1 1935 – 1940 (Phontastic) (CD)
= JOSEPHINE BAKER (1991) (CD) (DCC Compact Classics) (1991) (CD)
= Joséphine Baker “Black Venus” (CD) (Entertainer) (CD)
= Joséphine Baker 1927 – 1939 (Fremeaux ) (CD)
= Joséphine Baker “Exotique” (Past) (1995)(CD)
= Joséphine Baker - The Gold Collection (Retro) (2CD)
....... and a dozen other Josephine Baker compilations.

A more complete list of CD-albums is to be found on the OSCAR ALEMÁN site .

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Oscar Alemán100: Zijn Europese jaren

Oscar Alemán100: Zijn Europese Jaren ( Nederlands) Oscar Alemán100: His European Career (English) Oscar Alemán100: Zijn Argentijnse Jaren (Nederlands) Oscar Alemán100: His Argentine Career (English) Oscar Alemán100: Live- en priveopnamen (Nederlands) Oscar Alemán100: Live and private recordings (English) Oscar Alemán100: Sus Presentaciones en vivo (Español)


Een (beperkte) Oscar Alemán CD-discografie met zijn Europese opnamen
De (vernieuwde) OSCAR ALEMÁN DISCOGRAFIE online (Hans Koert)
My Space: myspace.com/alemaniacs
OSCAR ALEMÁN100: ZIJN EUROPESE JAREN
Hans Koert
Op de 20ste februari 2009 wordt het feit herdacht dat de Argentijnse gitarist Oscar Alemán, el Rey de la Guitarra Swing, zoals hij op een onlangs verschenen verzamelalbum genoemd wordt, honderd jaar geleden geboren werd in het noorden van Argentinië.

Het Moreira Sextet (ca. 1915)

Of dit groots gevierd gaat worden is nog maar de vraag. Het feit, dat het Legislatura de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, zeg maar het gemeentebestuur van de stad Buenos Aires, pas het afgelopen jaar een gedenkplaat heeft aangebracht in de hal van het appartment, waar Oscar Aleman tot zijn dood woonde, kan als een late erkenning beschouwd worden. Tijdens de plechtige onthulling waren zijn vrouw, zijn dochters, zijn kleindochter Jorgelina, die, net als haar opa de muziek is ingegaan, enkele oud collega's van Oscar en een handjevol fans aanwezig en werd, uiteraard, muziek gemaakt.

Les Loups: links Oscar Alemán - rechts: Gaston Bueno Lóbo (ca. 1929)

Oscar Aleman werd geboren op 20 februari 1909 als de zoon van een Toba indiaanse en een artiest uit Buenos Aires, Jorge Aléman Moreira. Als kleuter werd hij al ingezet om geld te verdienen als dansertje in het familiegroepje The Moreira Sextet, waarin zijn vader speelde en zijn andere broertjes en zusje (Carlos, Jorgelina en Juana) optraden. Oscar werd aangekondigd als El compeón del malambo, wat zoiets betekent als de Koning van de Malambo.

Harry Flem(m)ing en zijn revuegezelschap. Achter Fleming zijn Les Loups "ingeplakt". ( ca. 1930)

Toen hij twaalf jaar oud was pleegde zijn vader zelfmoord, toen hij vernam dat zijn vrouw, achtergelaten in Buenos Aires, overleden was; de kinderen moesten vanaf nu voor zichzelf zorgen. Oscar danste, werd prijsvechter en wist zo een schamele boterham bij elkaar te sprokkelen en zelfs nog wat geld opzij te leggen voor die mooie cavaquinho, een soort ukulele, die hij in een muziekwinkel had zien staan. Die kocht hij en leerde zichzelf spelen. Het eerste nummer, dat hij instudeerde, was O.A. 1926. Terug in Buenos Aires vormde hij een duo met gitarist Gaston Bueno Lobo, die voornamelijk op de dobro en hawaïgitaar speelde. Ze maakten opnamen voor Victor als Les Loups en wisten zelfs een uitnodiging te krijgen mee te reizen met het revuegezelschap van Harry Fleming.

Oscar Alemán in de tuin van Jac Pet, de gitarist van de Ramblers ( ca. 1933) (foto verzameling Jac Pet / Ate van Delden)

Zo kwamen ze in Europa terecht, misschien zelfs in Nederland. In Spanje viel het gezelschap uiteen toen Harry Fleming z'n artiesten niet meer betaalde en moesten Oscar en Gaston langs de cafés in Madrid om wat geld te verdienen. Josephine Baker, die het duo ooit had horen spelen, nodigde Oscar uit om in haar begeleidingsorkest te komen spelen, de Baker Boys. In alle biografiën over Josephine Baker lees je bijna niets over deze samenwerking, hoewel Oscar toch één van haar vertrouwelingen werd, waar ze een speciale band mee had. Hij bracht het later zelfs tot de leider van het orkest, hoewel hij geen noot kon lezen.

Affiche van een optreden van Josephine Baker ( met Oscar Alemán) in Kunstmin in Dordrecht ( ca 1934)

Svend Asmussen vertelde me een paar jaar geleden, hoe Oscar nieuwe stukken bij de Baker Boys placht in te studeren. Als iedereen met de noten voor zich klaar zat om te beginnen, moest hij steeds nodig naar het toilet en zei dan, dat ze maar alvast moesten beginnen. Zelf beluisterde hij dan op veilige afstand de melodie en als hij terug kwam pakte hij zijn gitaar en speelde hij zonder blikken of blozen, de ogen gericht op de partituur, mee.

Nederlands programma voor de Josephine Baker revue ( eind jaren dertig)

Hij speelde in de Baker Boys de gitaar; daar is helaas niets van te horen op de Josephine Baker opnamen uit die tijd; bij toeval ontdekte Harry Coster een radioopname van een concert van Josephine Baker, waarschijnlijk ergens in Nederland uitgezonden, waarop ze Dein ist mein ganzes Herz zingt, waarop de gitaar van Oscar in de begeleiding te horen is. Niet de allereerste vastgelegde opnamen van Oscar ( in Argentinië maakte hij immers al een dozijn platen met Les Loups), maar wel de enige met Josephine waarop hij te horen is. In de revue zelf begeleidde hij uiteraard Josephine met de Baker Boys, maar ook de andere artiesten, zoals het vaudeville trio Jean, Jac et Jo, dat bestond uit de Nederlandse violist Han Driessen, de Fransman Jean Irace op gitaar en de Zwitser Enrique Juvet op piano.

Freddie Taylor and his Swing Men From Harlem ( ca. 1935). Rechts achter Oscar Alemán.

Oscar reisde met Josephine Baker en haar Baker Boys door heel Europa en dus ook naar Nederland. Ate van Delden heeft, uit de nalatenschap van Jac. Pet, de gitarist van de Original Ramblers, een paar foto's, waarop Oscar Alemán vastgelegd is in de tuin van, waarschijnlijk, de woning van Jac. Pet.

Harry Lim (journalist) met Oscar Alemán ( eind jaren dertig)

Het schema van optredens en tournees van de Josephine Baker revue, gaf Oscar Aleman tijd en gelegenheid om in Parijs te spelen met musici als Gus Viseur, Louis Ferrari, Bill Coleman, Freddy Taylor en Frank "Big Boy" Goudy.

Oscar Alemán (rechts) tijdens de "Deense jamsessie" (december 1938) met Svend Asmussen (tweede van rechts).
Als Josephine op tournee ging nam ze niet haar volledige orkest mee, maar slechts een paar "eigen" musici, waaronder Oscar. Voor een najaarstournee naar Scandinavië nam ze Oscar en slagwerker Bibi Miranda mee en voor hun optredens in Denemarken koos ze als begeleiders de toen jonge en ambitieuze Svend Asmussen uit, die met zijn jazzkwartet aardig aan de weg timmerde. Na afloop van de optredens, haastte Josephine zich alvast naar Stockholm en bleven Oscar en Bibi op uitnodiging van Svend nog een paar dagen in Kopenhagen. Kom morgen naar de studio, stelde hij voor, ik ga daar een plaat opnemen. Dat deden Oscar en Bibi en ze speelden mee op twee nummers, Sweet Sue en Limehouse Blues tijdens een jamsession, die opgenomen werd en op een Deense HMV is uitgebracht als Danish Jam Session (= Deense jamsessie). Ook speelde Oscar twee nummers solo, die hij ook in de revue speelde, Nobody's Sweetheart en Whispering.

Krantenfoto van Oscar's optreden tijdens het Zevende Jazzwereld Feest in Scheveningen ( 1939) (foto: Nederlands Jazzarchief)
Deze nummers speelde hij ook een half jaar later tijdens het Zevende Jazz Wereld Feest in Schevingen en Den Haag, waar hij op uitnodiging met de Swing Papas mocht optreden. Jaren later bestempelde hij dit optreden als één van de gelukkigste momenten van zijn leven.
Advertentie voor Zevende Jazz Wereld Feest (1939)
Het zij opgemerkt, dat ik in dit korte overzicht niets heb verteld over zijn optredens en opnamen met jazzgrootheden als Django Reinhardt en Amerikanen, die in Parijs neergestreken waren. Dat is een verhaal apart; daarvoor ontbreekt de ruimte. (wordt vervolgd)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

EEN (BEPERKTE) LIJST MET CDs met OSCAR ALEMAN's EUROPESE OPNAMEN: Hans Koert
Oscar Alemán opnamen in Europa zijn vastgelegd op enkele CD's, die, met wat speurwerk, wellicht nog te vinden zijn.

= THE WORLDS GREATEST 78s - 78 RPM FAVORITES-MISCELLANEOUS RECORDS FROM 1906-1934 (Beer Records) (2002) (mp3)
= LES LOUPS OSCAR ALEMAN - GASTON B LOBO 1928 ( Bolzan coleccion) (2002) (private CD)
= OSCAR ALEMÁN - SWING GUITAR MASTERPIECES 1938 - 1957 (Acoustic Disc) (1998) (2CD)
= Bill Coleman – 1934 – 1943 (Best Of Jazz) (1997) (CD)
= BILL COLEMAN 1936-1938 (1994) CLASSICS (CD)
= BILL COLEMAN IN PARIS (1990) (CD) ( DRG )(1990) (CD)
= Cuttin' Out - BILL COLEMAN HMV (F) HISTORY (CD)
= Bill Coleman á Paris 1936-38 Volume 1 and 2 ( EMI / HMV) (CD)
= OSCAR ALEMAN : L’ÉCLECTIQUE GÉNIE ARGENTIN FR LA GUITARE ARGENTINA’S VERSATILE GUITAR GENIUS (Fremeaux) (1994) (CD)
= Bill Coleman – Hangin’ Around (Topaz) (CD)
= Les Cinglés du Music-Hall – 1933 (CD) (Fremeaux )
= Les Cinglés du Music-Hall – 1937 (CD) (Fremeaux )
= Svend Asmussen – Musical Miracle 1 1935 – 1940 (Phontastic) (CD)
= JOSEPHINE BAKER (1991) (CD) (DCC Compact Classics) (1991) (CD)
= Joséphine Baker “Black Venus” (CD) (Entertainer) (CD)
= Joséphine Baker 1927 – 1939 (Fremeaux ) (CD)
= Joséphine Baker “Exotique” (Past) (1995)(CD)
= Joséphine Baker - The Gold Collection (Retro) (2CD)
....... en (ongetwijfeld) op nog een dozijn andere Josephine Baker verzamelcd's.


Je vindt een uitgebreide lijst met CDs op mijn OSCAR ALEMÁN site .


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Adrian Mears - a great trombone player

Adrian Mears: een prima trombonist (Nederlands) Adrian Mears - a great trombone player (English )
An extensive (but selected) Adrian Mears discography.

ADRIAN MEARS - a great trombone player.
Hans Koert

Last year the second album of the Adrian Mears New Orleans Hardbop Quintet has been released. This album is titled Birdseye View. On the album Adrian Mears, trombone player, with Domenik Landolf tenor saxophone and bass clarinet, Peter Madsen piano, Stephan Kurmann bass and Mario Gonzi drums. I learned about Adrian Mears a few years ago, thanks to his first New Orleans Hardbop album, titled Jump On In which surprised me. I reviewed it one and a half year ago in a contribution titled: Adrian Mears.

Adrian Mears ( photo courtesy: Rolf Frei)

The album, which has the same, easily recognizable funny cover design, is the second one of this band, which is in fact his regular concert band, to play in venues all around Switserland, Austria and Germany. He loves to created the live atmosphere, so typically for the performances with this "working band", the quintet which grows and changes throughout the years. Adrian Mears was born in Newcastle, Australia in 1969 and learned to play trombone at the Sydney Conservatory. He performed in the late 1980s with visiting US jazz man like Don Pullen and got an opportunity to study in the US with some great trombone players like Steve Turre, Slide Hampton and Conrad Herwig. Back in Australia he won several awards and in the 1990s he settled in Europe to give trombone lessons on conservatories in Cologne and Basel. Seven years ago he toured with the Vienna Art Orchestra and became a member of it. Now he is a celebrated trombone player, appreciated for his playing on this hard to handle instrument. (Adrian Mears (16 June 2007))

f.l.t.r: Peter Madsen, Mario Gonzi and Adrian Mears

All tracks on the album are composed by Adrian Mears, some in rather unconventional time-signatures, like Children At Play and Today Is The Day, both 7/4 compositions. The first track, Riding East, starts in a rather uncommon 9/4 time signature, a groove, that remembers me to the 1960s Blue Note recordings, to change halfway into a 3/4 piano solo. For most experienced jazz lovers, I think, this kind of unusual time-signatures make the music surprising and exciting. It remembers me to the concert I heard with the Dutch Pierre Courbous Vijfkwarts Sextet (what's in a name) at the Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen ( in the southwest part of The Netherlands) november 2008. In Joe's Fantasy Adrian tributes Joe Henderson's composition Inner Urge, which was recorded by Joe with his quartet in November 1964 as the title song for a Blue Note album. Adrian Mears ( photo courtesy Rolf Frei)

In The Poor Man Adrian Mears proves that he is a great composer. This piece was composed in 2006 as a project to be performed by a large choir, a chamber orchestra, a church organ and a jazz ensemble. It was released on the Mears Music label as Between Two Worlds. This Poor Man starts with a great bass clarinet intro played by Dominik Landolf.

Domenik (or Domenic) Landolf and Stephan Kurmann
Adrian Mears has been developed as one of my favourite trombone players. After I listened to his first New Orleans Hardbop record I found one of his previous issues All For One, released by Enja in 1999, with his quartet (four tracks) and his 10 piece Australian Composers Ensemble, a group of European musicians that play Australian compositions: Australia of course, because it's his motherland! Adrian plays the Didgeridoo too on that album. These 10 years old recordings are great too and I love to recommend Adrian Mears great trombone. Love to finish with a small fragment I found by the Adrian Mears New Orleans Hardbop. Although the sound is rather moderate, I hope you like it.

It's a pity, that Adrian Mears website isn't up to date, so I can't inform you now where or when his New Orleans Hardbop Quintet will be performing in the near future.
Adrian Mears New Orleans Hardbop - Birdseye View ( TCB 28103)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

AN EXTENSIVE (BUT SELECTIVE) ADRIAN MEARS DISCOGRAPHY:
Hans Koert

=Steve Taylor-Brown ( Indigo Groove)(Australia) ca. 1990

=Free Spirits - "Free Spirits" : Roo Art(Polygram Australia) Monica & The Moochers -"Too Darn Hot" : Roo Art Records(Polygram Australia)

=The Marcus Plattner Trio with Adrian Mears - "The Song Man" : TCB (Switzerland) ( April 1991)

=The Harald Rüshenbaum Quintet - "Free Spirits" : Pro Jazz Records

The Adrian Mears & Johannes Enders Quintet - "Discoveries" ENJA records ( August 1993)

=Cocinando - "Still Sun" feat Paquito D`Rivera : Bellaphon Records

=Bobby Burgess Big Band Explosion - "Butters Idea" Bell Records ( Sep. 1994)

= A-STRAIN feat Peter O`Mara, Adrian Mears, Patric Scales & Falk Willis: SBF - Musilverlag (Austria)

= Till Martin - "On the Trail" Nabel Records

=Bach, Blech & Blues - feat Till Bronner & Adrian Mears: EDEL/BERLIN CLASSICS
=BABAMADU - "Bitama" ENJA Records (May 1995)

=A-Strain - Tune Order ( SBF) (Feb. 1996)

=Thomas Stabenow Quartet (Bassie Sound) (March 1996)

=Imre Bajka's Cocinando - Still Sun - ( L+R) ( Apr. 1996)

=Till Martin Quintet - On The Trail ( Babel) (Sep 1996)

=UGETSU - "Live in Athens" : MONS Records (Oct. 1996)

=East West Wind feat; Adrian Mears, Adam Pieronczyk,Jeff Williams and Vitold Rek : Tasco Music Production

=UGETSU - "Theres Something On The Way" : MONS Records (Nov 1997)

=The Bamberg Symphony Big Band - Denon Records =SCALES - "GROUNDED" - BLUE NOTE Records GROUNDED" - BLUE NOTE Records

=UGETSU - "Live In Shanghai" Mons Records (Nov. 1998) =Sammelsurium - Thomas Stabenow (Basic Sound Records)Connexion Latina - "Mambo Nights" ENJA records =ADRIAN MEARS - "All For One": ENJA records
=Lungau Big Band - Live at Montreux. Austro Mechana (Jul 1999)

=Sidewinders feat. Adrian Mears - "The Bestie" Mons Records

=UGETSU - Cape Town Blues. NAXOS JAZZ records (Oct. 1999)

=Didgeridoo Project - Thommy Fuchsberger
=Vienna Art Orchestra - European suite ( TCB) Nov. 2000

=Vienna Art Orchestra - "Artistry in Rhythm" ( CD/Video TCB records, Switzerland)
=Carlo Mombelli & the prisoners of strange - Bats in the Belfry (Baobab Art Records, South Africa).

=Christian Stock Trio feat. Shiela Jordon and Adrian Mears yvp music

=Sidewinders - die Bestie ( Mons) 2001

=The Bob Brookmeyer New Art Orchestra "Waltzing With Zoe" Challenge Records (Jan 2001)
=Johannes Faber Consortium - No Coincidence ( Mons) May 2001
=TROMBONEFIRE "Sliding Affairs" Laika records (3510146.2)

=Frank Eberle Septet - Scarlet Sunrise SDP records (SDP1041)

=Vienna Art Orchestra "Art & Fun" Universal (017072-2)
=Vienna Art Orchestra "Sound of Loisium" (Loisium) ( June 2003)

=Vienna Art Orchestra "Ellington" live Universal rec (0602498654194) ( June 2003)
=Vienna Art Orchestra "Big Band Poesie" EmArcy ( Aug 2004)

=TROMBONEFIRE "Different Moods" Laika records (3510146.2)

=Adrian Mears New Orleans Hardbop - "Jump On In" (TCB 25202) (Feb-March 2004)
=Straight six - Live At Birdland - Neuburg (Alessa) May 2005

=Vienna Art Orchestra - Swing and Affairs ( July 2005)

=Mathias Kielholz Octet - Sunny Strings ( Brambus) Sep. 2005

=The Roman Schwaller Sextet: The Thurgovian Suite

=Vienna Art Orchestra - 30th Anniversary box ( EmArcy) jul-sep 2006

=Stephan Kurrman Strings - Play Hermeto Pascoal ( SKS) Oct - Nov 2006

=Bobby Burgess Orchestra - Live At Rosenau ( Dec. 2006)

=Adrian Mears New Orleans Hardbop - Birdseye View ( TCB) March 2007

Adrian Mears also takes part isseveral International Festival Big Band recordings made during the Internationales Jazztreffen in Frauenfeld (Generations 2000 - 2002 - 2004 )
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Some more interesting (trombone) links, you should have visit:
Trombone Panorama Giants of Jazz - Heavenly Music Aurex Jazz All-Stars Frank Rosolino - Trombone Player Sounds from the Heart - Danilo Brito Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Adrian Mears - een prima trombonist

Adrian Mears: een prima trombonist (Nederlands) Adrian Mears, a great trombone player (English)
Een uitgebreide (maar ongetwijfeld onvolledige) discografie van Adrian Mears.

ADRIAN MEARS - een prima trombonist.
Hans Koert

Afgelopen jaar werd de tweede plaat van het Adrian Mears New Orleans Hardbop Quintet uitgebracht. De plaat is getiteld Birdseye View. In de New Orleans Hardbop Quintet vinden we Adrian Mears op trombone, Domenik Landolf tenorsax en basklarinet, Peter Madsen piano, Stephan Kurmann bas en Mario Gonzi op slagwerk. Ik "ontdekte" deze schitterende groep een paar jaar geleden door hun eerste CD getiteld Jump On In, die me buitengewoon verraste. Ik berichtte hierover eerder in een bijdrage getiteld: Adrian Mears.

Adrian Mears ( foto: Rolf Frei)

Deze laatste plaat, gemakkelijk te herkennen aan de vrolijke hoes, is één van de vele platen op rij, waaraan Adrian meewerkte - het Adrian Mears New Orleans Hardbop Quintet bestaat uit zijn vaste begeleiders, waarmee hij in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk volle clubs trekt. Hij wilde dan ook graag de sfeer van een liveconcert vastleggen op deze CD Birdseye View, met een quintet which grows and changes throughout the years. ( = dat zich nog steeds ontwikkeld en aanpast in al die jaren).

Adrian Mears werd in 1969 geboren in Newcastle, Australië en leerde trombone spelen aan het conservatorium van Sydney. Hij trad eind jaren tachtig veel op met Amerikaanse jazzmusici als Don Pullen, die daar kwamen spelen. Hij kreeg de kans om in Amerika te gaan studeren bij de grootten op de trombone Steve Turre, Slide Hampton en Conrad Herwig. Terug in Australië won hij de ene prijs na de andere. Midden jaren negentig vestigde hij zich in Europa en ging les geven in Keulen en Basel. Vanaf 2000 is hij een gewaardeerd lid van het Vienna Art Orchestra en oogst lof op dit vreselijk moeilijke instrument. (Adrian Mears (16 Juni 2007))
v.l.n.r: Peter Madsen, Mario Gonzi en Adrian Mears

Alle nummers op dit album zijn composities van Adrian Mears zelf, soms in tamelijk ongebruikelijke maatsoorten, zoals de nummers Children At Play en Today Is The Day, beide in een ongemakkelijke 7/4 maat; het eerste nummer Riding East, begint in een nog onbekendere maatsoort, namelijk 9/4, waarbij de ritmesectie me even deed denken aan de funky groove, zoals dat vaak te horen is op Blue Note singels uit de jaren zestig ( met muziek van Horace Silver of Art Blakey); het nummer verandert tijdens de pianosolo op het eind in een 3/4 maat en dan komt alles toch weer goed. Zulk soort ongebruikelijke maatsoorten fascineren de echte liefhebbers vaak, omdat daardoor de nummers spannender en interessanter worden. Een mooi voorbeeld in ons land is bijvoorbeeld de muziek, die ik onlangs van het Pierre Courbous Vijfkwarts Sextet (de naam zegt het al) mocht horen tijdens hun optreden in de Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen november 2008. Adrian Mears ( foto Rolf Frei)

Met The Poor Man laat Adrian Mears zien dat hij een fantastisch componist is. Het nummer dateert uit 2006, waar het deel uitmaakte van een avondvullend concert, met een groot koor, een kamerorkest, een kerkorgel en een jazzband. Het nummer, Between Two Worlds, waarvan het deel uit maakte, werd later uitgebracht op een CD getiteld Between Two Worlds. Dit nummer Poor Man begint, overigens, met een prachige intro op de basklarinet van Domenik Landolf.

Domenik (of Domenic) Landolf en Stephan Kurmann
Adrian Mears heeft zich in de loop van zijn ruim twintigjarige carriere ontwikkeld tot een fantastisch trombonist; één die me steeds weer verrast met prachtige nummers. Nadat ik hun eerste New Orleans Hardbop CD te pakken had gekregen vond ik ook een eerder uitgebrachte plaat, getiteld All for One, uitgebracht op het ENJA label in 1999. Hierop vier nummers met zijn toen nieuwe kwartet en een uit tien man bestaand orkest, genaamd het Australian Composers Ensemble, een groep musici, die zich vooral richtte op Australische composities; Uiteraard ontbreekt de Didgeridoo niet - Australië is uiteindelijk zijn geboorteland. Ik wil, tenslotte, een fragment laten zien van een optreden van het Adrian Mears New Orleans Hardbop Quintet. Helaas is de geluidskwaliteit wat blikkerig, maar het geeft een idee hoe de band live klinkt.

Jammergenoeg is Adrian Mears' website niet bijgewerkt, zodat ik jullie niet kan melden waar en wanneer hij met zijn New Orleans Hardbop Quintet in de buurt optreedt.
Adrian Mears New Orleans Hardbop - Birdseye View ( TCB 28103)

Hans Koert - keepswinging@live.nl

EEN UITGEBREIDE ADRIAN MEARS DISCOGRAFIE:
Hans Koert

=Steve Taylor-Brown ( Indigo Groove)(Australia) ca. 1990

=Free Spirits - "Free Spirits" : Roo Art(Polygram Australia) Monica & The Moochers -"Too Darn Hot" : Roo Art Records(Polygram Australia)

=The Marcus Plattner Trio with Adrian Mears - "The Song Man" : TCB (Switzerland) ( April 1991)

=The Harald Rüshenbaum Quintet - "Free Spirits" : Pro Jazz Records

= The Adrian Mears & Johannes Enders Quintet - "Discoveries" ENJA records ( August 1993)

=Cocinando - "Still Sun" feat Paquito D`Rivera : Bellaphon Records

=Bobby Burgess Big Band Explosion - "Butters Idea" Bell Records ( Sep. 1994)

= A-STRAIN feat Peter O`Mara, Adrian Mears, Patric Scales & Falk Willis: SBF - Musilverlag (Austria)

= Till Martin - "On the Trail" Nabel Records

=Bach, Blech & Blues - feat Till Bronner & Adrian Mears: EDEL/BERLIN CLASSICS
=BABAMADU - "Bitama" ENJA Records (May 1995)

=A-Strain - Tune Order ( SBF) (Feb. 1996)

=Thomas Stabenow Quartet (Bassie Sound) (March 1996)

=Imre Bajka's Cocinando - Still Sun - ( L+R) ( Apr. 1996)

=Till Martin Quintet - On The Trail ( Babel) (Sep 1996)

=UGETSU - "Live in Athens" : MONS Records (Oct. 1996)

=East West Wind feat; Adrian Mears, Adam Pieronczyk,Jeff Williams and Vitold Rek : Tasco Music Production

=UGETSU - "Theres Something On The Way" : MONS Records (Nov 1997)

=The Bamberg Symphony Big Band - Denon Records =SCALES - "GROUNDED" - BLUE NOTE Records GROUNDED" - BLUE NOTE Records

=UGETSU - "Live In Shanghai" Mons Records (Nov. 1998) =Sammelsurium - Thomas Stabenow (Basic Sound Records)Connexion Latina - "Mambo Nights" ENJA records =ADRIAN MEARS - "All For One": ENJA records
=Lungau Big Band - Live at Montreux. Austro Mechana (Jul 1999)

=Sidewinders feat. Adrian Mears - "The Bestie" Mons Records

=UGETSU - Cape Town Blues. NAXOS JAZZ records (Oct. 1999)

=Didgeridoo Project - Thommy Fuchsberger
=Vienna Art Orchestra - European suite ( TCB) Nov. 2000

=Vienna Art Orchestra - "Artistry in Rhythm" ( CD/Video TCB records, Switzerland)
=Carlo Mombelli & the prisoners of strange - Bats in the Belfry (Baobab Art Records, South Africa).

=Christian Stock Trio feat. Shiela Jordon and Adrian Mears yvp music

=Sidewinders - die Bestie ( Mons) 2001

=The Bob Brookmeyer New Art Orchestra "Waltzing With Zoe" Challenge Records (Jan 2001)
=Johannes Faber Consortium - No Coincidence ( Mons) May 2001
=TROMBONEFIRE "Sliding Affairs" Laika records (3510146.2)

=Frank Eberle Septet - Scarlet Sunrise SDP records (SDP1041)

=Vienna Art Orchestra "Art & Fun" Universal (017072-2)
=Vienna Art Orchestra "Sound of Loisium" (Loisium) ( June 2003)

=Vienna Art Orchestra "Ellington" live Universal rec (0602498654194) ( June 2003)
=Vienna Art Orchestra "Big Band Poesie" EmArcy ( Aug 2004)

=TROMBONEFIRE "Different Moods" Laika records (3510146.2)

=Adrian Mears New Orleans Hardbop - "Jump On In" (TCB 25202) (Feb-March 2004)
=Straight six - Live At Birdland - Neuburg (Alessa) May 2005

=Vienna Art Orchestra - Swing and Affairs ( July 2005)

=Mathias Kielholz Octet - Sunny Strings ( Brambus) Sep. 2005

=The Roman Schwaller Sextet: The Thurgovian Suite

=Vienna Art Orchestra - 30th Anniversary box ( EmArcy) jul-sep 2006

=Stephan Kurrman Strings - Play Hermeto Pascoal ( SKS) Oct - Nov 2006

=Bobby Burgess Orchestra - Live At Rosenau ( Dec. 2006)

=Adrian Mears New Orleans Hardbop - Birdseye View ( TCB) March 2007

Adrian Mears also takes part isseveral International Festival Big Band recordings made during the Internationales Jazztreffen in Frauenfeld (Generations 2000 - 2002 - 2004 )
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Retrospect
Sounds from the Heart - Danilo Brito Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Jay McShann-Claude Williams: The Men From Muskogee

Jay McShann-Claude Williams: De Mannen Uit Muskogee (Nederlands) Jay McShann-Claude Williams: The Men From Muskogee (English)

A (selective) Jay McShann discography
A (selective) Claude Williams discography

JAY McSHANN and CLAUDE WILLIAMS: The Men From Muskogee
Hans Koert
In fact the title of this small contribution The Men From Muskogee, as both soloists of the album have been born in Muskogee Oklahoma (USA), should be labeled as The Man From Muskogee, referring to the LP in front of me. The album is titled in full: Jay McShann - The Man From Muskogee. On the cover you can find a picture of Jay McShann and Claude Williams.

The career of Jay McShann, nicknamed Hootie ( tunes like Hootie BlBes, Hold 'em Hootie, Hootie Ignorant Oil (Whateverthatmaybe?) and Hootie Boogie refer to that name), could be split into two periods.
He was born in January 1916 in Muskogee, Oklahoma, and, as a young guy, he heard jazz as played by Earl Hines ' Orchestra. He played during the 1930s in several local bands, like Al Denny's Band in and around Kansas City, before he founded his own band, the Jay McShann Orchestra, with, as one of the members in the reeds section, a young talented alto saxophone player that would become more famous then the band’s leader Jay McShann: Charlie Parker. Bird, as he was nicknamed, Yardbird to be more complete, made his first recordings with Jay McShann (April 1941), although some broadcasts and live recordings from 1940 exist. This album is part of the second period, in which Jay McShann and his music was rediscovered.
He became popular in Europe and made several lengthy tours. This album, The Man From Muskogee, from June 1972, is one of the numerous albums he made in the 1970s. You can find an rather extensive, but not complete discography of Jay McShann's records at the end of this contribution. Love to share with you a fragment of a concert made by Jay McShann with Plas Johnson on tenor saxophone and Milt Hinton (ca. 1990) to introduce you to his kind of music.

His companion on this album is the old-time violin player Claude Williams, nicknamed Fiddle, was raised in Muskogee too and played during the 1930s in bands like Alphonso Trent's and Andy Kirk's Twelve Clouds of Joy.
His first recordings for Brunswick were with that band in 1929. He is to be found in Chick Stevens band as well as Count Basie's Orchestra.
The first recordings with Basie's Band were early 1937. During the 1940s he played in all minds of bands all around the States, like the Four Shades of Rhythm, but no recordings were made during that period, except three 78rpm accompanying vocalist Roy Milton for Speciality in June 1952, until this album was released with Jay McShann. During those years he toured with Jay McShann playing the violin and the (electric) guitar. This album contains Claude Williams on violin, but also on the electric guitar on some tracks. Later, in the 1980s he would only play the violin. He was an underrated musician that should be mentioned in the list of great jazz violin player like Stephane Grappelli, Joe Venuti, Stuff Smith and Svend Asmussen. In the late 1970s he met Svend Asmussen and Stephane Grappelli at the Nice festival and both masters on the strings were impressed with the swing and drive of this Fiddler from Muskogee. Love to share with you a fragment in which you can see Claude Williams on the violin, a bit out of tune now and then ( let's label it as blue notes ) in an improvisation around the tune Don't Get Around Much Anymore with Tom Larson at Goodrich Middle School.

The Sackville album The Man From Muskogee, recorded in Toronto, Canada, June 1972, has almost a dozen tracks. Remarkable are the various styles of music, that make this record a very pleasant LP to play. You can listen to blues (‘Fore Day Rider and Mary Ann, both sung by Jay McShann, who started to sing during the last decades of his life); ballads (like I'll Catch The Sun and These Foolish Things, with a great role for Claude's violin; boogies and jives (Nancy Boogie and Smooth Sailing) and swinging Kansas City jazz á la Count Basie or stride piano like Earl Hines (Jumping At The Woodside and After You've Gone). Their version of the Yardbird Suite is, of course, dedicated to Charlie Parker. Both Jay as Claude love to play easy accessible music; "I don't like to play music over people's heads", Claude must have said, and that is, in my opinion, the strength of both veteran jazz musicians; the last of the great swing fiddlers; the last black jazz violist (like Stuff Smith) or, referring to Jay McShann, one of the last Kansas City blues piano players.
Love to finish with a fragment of a Montreal Bistro & Jazz Club concert as played by the Jay McShann Quartet eight years ago.

It seems that this LP has been reissued in 1995. Both musicians passed away in their 90s - Jay McShann in December 2006, ninety years old and Claude Williams two years earlier, aged 96. Jazz Music Keeps Young ......
Hans Koert - keepswinging@live.nl


A (selective) JAY McSHANN Discography
Hans Koert
= Blues From Kansas City (1941-1943) (GRP)
= The Jazz Heritage - Early Bird (1941-1943) (Spotlight)= McShann's piano (1966)(Capitol)
= Confessin' the Blues (1969) (Classic Jazz)
= Going To Kansas City (1969)(New Yorld)
= Man From Muskogee (1972) (Sackville)
= Kansas City Memories (1973) (Black & Blue)
= Vine Street Boogie (1974) (Black Lion)
= Helen Humes - On The Sunny Side Of The Street (1975) (Black Lion)
= Crazy Legs and Friday Strut (1976) (Sackville)
= Live 2! (1977) (Black & Blue)
= Kansas city On My Mind (1977) (Black & Blue)
= The Last Of The Blue Devils (1977) (Atlantic)
= Blues & Boogie (1978) (Philips)
= Kansas City Hustle (1978) Sackville
= A Tribute To Fats Waller (1978) Sackville
= The Big Apple Bash (1978) (New World)
= Tuxedo Junction (1980) (Sackville)
= Swingmatism (1982) (Sackville)
= At Cafe Des Copains (1983) (Sackville)
= Paris All-Star Blues A Tribute (1989) (Music Masters)
= Some Blues ( 1990)(Chiaroseuro)
= Warm (1991) (Snowball)
= My Baby With The Black Dress On (1991)(Chiaroseuro) = The Missouri Connection (1992) (Reservoir)
= Hootie's Jumping Blues ((1996) (Stony Plain)
= Hootie (1997) (Chiaroseuro)
= Still Jumping The Blues (1998) (Stony Plain)
= What A Wonderful World (1999)(Groove Note)
= Hootie blues (2001) (Stony Plain)

A (selective) CLAUDE WILLIAMS Discography:

Hans Koert




= Man From Muskogee (1972) (Sackville)
= Call for the Fiddler (1976) steeplechase
= Kansas City Giants (1979) (Big Bear)
= Fidddler's Dream 1981 Classic Jazz
= Live at J's, Pt. 1 (1989) Arhoolie
= Live at J's, Pt. 2 (1989)
= Jazz Violin and Guitar Duet ( with John Stewart) (1989) (Global Village)
= Swingtime in New York (1994) (Progressive)
= King Of Kansas City ( 1996) (Progressive)
= Swingin' the Blues Fiddler (1999) (Bull's Eye Blues & Jazz)


Websites you should have visit:
Svend Asmussen Jean-Luc Ponty Leo Slab WAY OUT THERE Web Log (new) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Jay McShann-Claude Williams: De Man(nen) Uit Muskogee

Jay McShann-Claude Williams: De Mannen uit Muskogee (Nederlands) morgen: Jay McShann-Claude Williams: The Men From Muskogee

Een (beperkte) Jay McShann discografie Een (beperkte) Claude Williams discografie

JAY McSHANN en CLAUDE WILLIAMS: De Man(nen) uit Muskogee
Hans Koert
Eigenlijk zou de titel De Man van Muskogee moeten heten (The Man From Muskogee) in plaats van De Mannen uit Muskogee. Beide soloisten op deze plaat komen uit Muskogee Oklahoma (USA), maar de LP, die voor me ligt, is getiteld The Man From Muskogee (= De Man uit Muskogee), refererend aan Jay McShann. Op de voorkant van de plaat een foto van Jay McShann en Claude Williams, zij aan zij. In deze bijdrage wil ik beiden in de spotlights zetten.

De carriere van Jay McShann, bijgenaamd Hootie (Je vindt die naam terug in zijn composities als Hootie Blues, Hold 'em Hootie, Hootie Ignorant Oil ( Watdatdanookmogezijn) en Hootie Boogie) zou je in twee delen kunnen knippen.
In de jaren dertig speelde hij in verschillende lokale bands rond Kansas City, zoals die van Al Denny, voordat hij zijn eigen orkest oprichtte, The Jay Mc Shann's Orchestra. Deze band zal in onze herinnering blijven, doordat hij plaats gaf aan een jong saxofonistje, Charlie Parker, Bird, of nog beter Yardbird genoemd, die met deze band in april 1941 zijn platendebuut maakte ( Er zijn ook een paar optredens en radiouitzendingen uit 1940 bekend). De plaat die nu voor me ligt, komt uit zijn tweede periode; de hernieuwde belangstelling voor zijn muziek die begon in de jaren zeventig.
Deze plaat werd opgenomen tijdens de periode, waarin Jay McShann en zijn muziek opnieuw ontdekt werd. Hij werd populair in Europa en maakte verschillende tournees. Deze LP, The Man From Muskogee, is uit juni 1972 en is één van de vele die hij in de jaren zeventig opnam. Je vindt een uitgebreide, maar niet volledige discografie van Jay McShann's platen onder deze bijdrage. Ik vond een fragment van een optreden van een concert van Jay McShann met o.a. Plas Johnson op tenorsaxofoon en Milt Hinton (ca. 1990) op bas.

Op deze The Man From Muskogee plaat speelt een oud gediende mee, violist Claude Williams, die, hoe kan het ook anders, Fiddler, werd genoemd en ook afkomstig is uit Muskogee.
Claude speelde in de jaren dertig in bands zoals die van Alphonso Trent en Andy Kirk's Twelve Clouds of Joy. Zijn eerste opnamen zijn met het laatstgenoemde orkest in 1929 opgenomen voor Brunswick. Hij speelde zowel bij de Chick Stevens band als bij het Count Basie Orkest.
De eerste opnamen met Basie dateren uit januari 1937. In de jaren veertig speelt hij in allerlei bands, zoals in de Four Shades of Rhythm, maar er worden dan een groot aantal jaren geen opnamen met Claude Williams vastgelegd. De plaat, die vandaag centraal staat, is dan de eerste, op een aantal 78-toeren na waarin Claude de zanger Roy Milton begeleidt op het Speciality label (juni 1952), waarop "The Fiddler" weer eens te horen is. Begin jaren zeventig tourde hij rond met Jay McShann en speelde viool of electrische gitaar. Op deze plaat speelt Claude viool en op een paar nummers gitaar, die hij een paar jaar later voorgoed aan de wilgen zou hangen. Ik durf gerust stellen dat hij een ondergewaardeerd jazzmuzikant was, die eigenlijk thuishoorde in de eregallerij tussen Stephane Grappelli, Joe Venuti, Stuff Smith en Svend Asmussen. Eind jaren zeventig ontmoetten Svend Asmussen en Stephane Grappelli Claude tijdens het festival van Nice en beide "masters on the strings" waren zwaar onder de indruk door het spel van de Fiddler from Muskogee.
Ik wil graag een fragment laten zien van een jam tijdens een schoolconcert met Tom Larson aan de piano en Claude Wiliams, soms qua zuiverheid er net iets naast ( noemen ze dat geen blue note in de jazz?) in het nummer Don't Get Around Much Anymore.

De Sackville LP The Man From Muskogee, opgenomen in Toronto, Canada, dateert van juni 1972 en bevat zo'n twaalf nummers.
Opvallend vond ik de variatie in stijlen, die langskwamen en dat maakte deze LP plezierig om naar te luisteren. Zo vind je er de blues ( 'Fore Day Rider en Mary Ann, allebei gezongen door Jay McShann, die pas op latere leeftijd met zingen begon); ballads ( zoals I'll Catch The Sun en These Foolish Things, waarin Claude op de viool verrast; boogies en jives ( Nancy Boogie en Smooth Sailing) en swinging Kansas City jazz á la Count Basie of stride piano op een manier die aan Earl Hines doet denken ( Jumping At The Woodside en After You've Gone). Zowel Jay als Claude houden ervan om toegankelijke muziek te maken: "I don't like to play music over people's heads" ( = Ik hou er niet van om muziek te maken, die de mensen boven de pet gaan), schijnt Claude gezegd te hebben en dat, vind ik, is de kracht van deze muziek gespeeld door twee veteranen uit de Kansas City Jazz: the last of the great swing fiddlers ( = de laatste van de grote swingviolisten), the last black jazz violist (= de laatste zwarte jazzviolist, waarbij bijv. ook Stuff Smith thuis hoort) of, doelend op Jay McShann, één van de laatste Kansas City blues piano players.
Tenslotte nog een fragment van een concert in een Bistro & Jazz Club in Montreal met het Jay McShann Quartet acht jaar geleden opgenomen.

Als ik het goed heb is deze LP in 1995 heruitgebracht als CD. Beide musici zijn allebei op hoge leeftijd overleden ( jazzmuziek houdt dus jong, bewijzen deze heren ........ .): Jay McShann in december 2006 90 jaar oud en Claude Williams twee jaar daarvoor op 96 jarige leeftijd.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

Een (selectieve) JAY McSHANN Discografie

Hans Koert

Een andere Jay McShann discografie

= Blues From Kansas City (1941-1943) (GRP)

= The Jazz Heritage - Early Bird (1941-1943) (Spotlight)= McShann's piano (1966)(Capitol)

= Confessin' the Blues (1969) (Classic Jazz)

= Going To Kansas City (1969)(New World)

= Man From Muskogee (1972) (Sackville)

= Kansas City Memories (1973) (Black & Blue)

= Vine Street Boogie (1974) (Black Lion)

= Helen Humes - On The Sunny Side Of The Street (1975) (Black Lion)

= Crazy Legs and Friday Strut (1976) (Sackville)

= Live 2! (1977) (Black & Blue)

= Kansas city On My Mind (1977) (Black & Blue)

= The Last Of The Blue Devils (1977) (Atlantic)

= Blues & Boogie (1978) (Philips)
= Kansas City Hustle (1978) Sackville

= A Tribute To Fats Waller (1978) Sackville

= The Big Apple Bash (1978) (New World)

= Tuxedo Junction (1980) (Sackville)

= Swingmatism (1982) (Sackville)

= At Cafe Des Copains (1983) (Sackville)

= Paris All-Star Blues A Tribute (1989) (Music Masters)

= Some Blues ( 1990)(Chiaroseuro)

= Warm (1991) (Snowball)

= My Baby With The Black Dress On (1991)(Chiaroseuro) = The Missouri Connection (1992) (Reservoir)

= Hootie's Jumping Blues ((1996) (Stony Plain)

= Hootie (1997) (Chiaroseuro)

= Still Jumping The Blues (1998) (Stony Plain)

= What A Wonderful World (1999)(Groove Note)

= Hootie blues (2001) (Stony Plain)

Een (selectieve) CLAUDE WILLIAMS Discografie:

Hans Koert

= Man From Muskogee (1972) (Sackville)

= Call for the Fiddler (1976) steeplechase

= Kansas City Giants (1979) (Big Bear)

= Fidddler's Dream 1981 Classic Jazz

= Live at J's, Pt. 1 (1989) Arhoolie

= Live at J's, Pt. 2 (1989)

= Jazz Violin and Guitar Duet ( with John Stewart) (1989) (Global Village)

= Swingtime in New York (1994) (Progressive)

= King Of Kansas City ( 1996) (Progressive)

= Swingin' the Blues Fiddler (1999) (Bull's Eye Blues & Jazz)

Webpagina's die je bezocht moet hebben:
Svend Asmussen Leo Slab Jean-Luc Ponty WAY OUT THERE Web Log (nieuw) Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

David "Fathead" Newman (1933-2009): The Last Decades

David “Fathead” Newman (1933-2009): Zijn vroegste jaren (Nederlands) David “Fathead” Newman (1933-2009): De laatste twintig jaren. (Nederlands) David “Fathead” Newman (1933-2009): His early days in music. (English) David “Fathead” Newman (1933-2009): The last decades of his career. (English)

A (limited) list of tunes played by Fathead Newman.

Hank Crawford R.I.P.

DAVID "FATHEAD" NEWMAN (1933-2009): The Last Decades Of His Career.

Hans Koert

Last week we got the sad news that David Newman, known as David "Fathead" Newman , passed away on the age of 75. He was one of my favourite tenor saxophone player I heard in concert eleven years ago and love to commemorate him in this two-part blog. The first part is titled: David "Fathead" Newman (1933-2009): His Early Days in Music and the second: David "Fathead" Newman (1933-2009): The Last Decades Of His Career. James Clay - Cookin'at the Continental (Antilles 314-510 724 (1992)
The concert, eleven years ago, was with Houston Person as well, in a series of concert titled Boss Tenors accompanied by the Rein De Graaff Trio ( Rein De Graaff – Koos Serierse and Eric Ineke). I remember this concert, the first day of February 1998 at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, as a very inspiring one. As far as I know this tour was never recorded (although I do have some airshots from a concert of this group from the 5th of February 1998 at the Boerenhofstede in Laren ( centre of The Netherlands), but a previous tour (1990) with David Fathead Newman and Marchel Ivery and the same Dutch rhythm section was released on an album titled Blue Greens & Beans.

The two "Boss Tenors" at the Porgy en Bess - Terneuzen concert. f.l.t.r. Fathead Newman and Houston Person ( February 1998) (photo courtesy: Hans Koert)

In fact Rein had invited James Clay to play besides Fathead Newman, but two weeks before the tour should start, he had to go to hospital for a surgery. Both James Clay as Fathead Newman had been students on the same high school in Dallas. Fathead Newman recorded some tracks with James Clay, who plays the tenor sax too, in a 1991 recording titled Cookin’ At The Continental. Also a young Roy Hargrove played some tracks (Sister Sadie and Moanin’) on this album. (Didn't Roy actually grew up in Dallas too?)

Kansas City Band - KC After Dark (More music from Robert Altman's Kansas City) (Verve 537322) (1997)

Roy loved to have Fathead Newman on his recordings. You can find David on the Vibe album (1992) and Family (1995) and much later on his 2005 funky styled RH Factor album Distractions. David Fathead Newman also played the flute and that’s not one of my favourite instruments; I like him playing the saxophone. The 1994 album Mr. Gentle Mr. Cool is a tribute to Duke Ellington which surprises because of the use of a bass (Peter Washington) and a piccolo bass ( played by Ron Carter).

David "Fathead" Newman - Mr. Gentle Mr. Cool - A Tribute to Duke Ellington ( Kokopelli KOKO 1300). With autograph!

In the mid 1990s Fathead Newman was one of the members to play in the movie soundtrack of Kansas City and I love to share with you a fragment of the tune Indiana as played in a "jam session" with the Hey Hey Club All-Stars (or Kansas City Band) featuring Fathead Newman on the alto sax, Geri Allen on piano, Christian McBride on bass and Victor Lewis on drums: Indiana.

"Fathead" Newman (Porgy en Bess - Terneuzen (The Netherlands) (February 1998) (photo courtesy Hans Koert)
Love to finish this small homage to David Fathead Newman with a film fragment made during a 2005 recording session for the new album by Freddy Cole titled This Love of Mine. This fragment was used in the documentary The Cole Nobody Knows

A great saxophone player has passed away ....: David Fathead Newman (1933-2009)

Hans Koert - keepswinging@love.nl

Hank Crawford (1934-2009)

In the first part of this contribution, posted in David "Fathead" Newman (1933-2009): His Early Days In Music, I talked about his cooperation with Hank Crawford. Yesterday I learned, that Bennie Ross Crawford, Jr., Hank for friends, passed away last Thursday (29th of January 2009), aged 75 years too, a few days after his close friend and colleague Fathead Newman.

An (incomplete) list of tunes played by FATHEAD NEWMAN:
A more complete discography is to be found here .
dream bags - ray charles band (541100)
ain't misbehavin' - ray charles band (5611200
blues waltz - ray charles with the raylets (5807050
hard times / willow weep for me – ray charles band (581105)
it had to be you - ray charles band ( 590623)
sonic boom / fathead / mercenary / mumbo jumbo / sneaky pete- lee morgan quintet (670428)
clincher - david "fathead" newman sextet ( 701103)
jubilee craw / precious lord / roadhouse symphony / say it isn't so / sugar ditch / time is on our side / tragick magick - hank crawford band ( 850405)
four buster - david "fathead" newman sextet ( 860000)
candy - david "fathead" newman - dr. john ( 890900)
skylark - david fathead newman-rein de graaff trio ( 900501)
blue greens & beans / good bait / montana banana / night in tunesia / wide open spaces - marchel ivery-david fathead newman-rein de graaff trio ( 900501 )
cookin' at the continental / wide open spaces / moanin' / sister sadie - james clay sextet ( 910618 )
alter ego - roy hargrove quintet (920100)
almost cried / azure / come sunday / creole love call / don't get around much anymore / happy reunion / i let a song go out of my heart / jeep's blues / mr. gentle & mr. Cool / prelude to a kiss / what am i here for? - david "fathead" newman sextet ( 940627)
nearness of you / thirteenth floor - roy hargrove quintet ( 950126 )
blues in the dark / cherokee / froggie bottom / harvard blues / i left my baby / indiana / king porter stomp / moten swing / prince of wails / st louis blues – kansas city band ( or hey hey club all-stars) ( 950511)
all the things you are / all the things you are - pete christlieb-david fathead newman-toon roos-reinn de graaff trio ( 960400 )
sky blues / under a woodstock moon blue - david "fathead" newman sextet ( 960617 )
delilah scot - shirley scott trio (960711)
softly as in a morning sunrise / blue bossa / blues up and down / pennies from heaven / you changed- david fathead newman-houston person-rein de graaff trio ( 980205 )

fast lane - david fathead newman quintet (20030000 )
out in the cold again / this love of mine - freddy cole quintet (20050215 )
bu bop bass / flankin / flower is a lonesome thing / goldfinger / here comes sonny man / it was a very good year / pharoah's gold / sneakin' in / suki duki - david fathead newman septet ( 20050817)
can't stop / distractions ( intro) / distractions-2 / distractions-3 / distractions-4 / family / on the one - roy hargrove rh factor (20051000)
Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Some sites you should visit too:
Sounds From The Heart - Danilo Brito Daniel Volovets The Paull Sisters Oscar Alemán Flexible Records Latest Keep Swinging News Letter