Keep Swinging

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
raymond scott secret 7/the unexpected = larry gales/a message from monk = durium/advertising and special records = peter herbolzheimer rhythm combination & brass/die 80er und 90er jahre (2) = wayne shorter quartet/beyond the sound barrier = teddy edwards/tango in harlem

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Peter Herbolzheimer is tamelijk onbekend buiten Duitsland en dat is onterecht, aangezien hij één van de leidende componisten en arrangeurs is en met zijn band, the Rhythm Combination & Brass behoort tot het beste wat Europa op jazzgebied te bieden heeft. Ik vond een dubbel CD, uitgebracht vanwege het 25 jarig bestaan van de band, met daarin een overzicht van nummers uit de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw; een prachtige kans om kennis te maken met deze band. (Koala Records CD P 26 )

Peter Herbolzheimer werd geboren in Boekarest, Roemenië, en verhuisde al jong naar Detroit, waar hij gitaar speelde. Terug in Europa studeerde hij trombone aan het Conservatorium van Neurenberg en speelde in de grote Duitse orkesten uit die tijd. In 1969 richtte hij zijn eigen orkest op, The Rhythm Combination & Brass. In deze band vinden we een aantal grote namen terug, zoals die van Herb Geller, Derek Watkins, Ack Van Rooijen, Bart Van Lier en Art Farmer. In 1972 werd hij uitgekozen om de muziek voor de Olympische Spelen in München te maken, hetgeen aangeeft hoe hoog het orkest in Duitsland stond aangeschreven.

Deze dubbel CD omvat 20 jaar, de jaren tachtig en negentig, waarin Peter Herbolzheimer het klassieke swingrepertoire herontdekte en omvormde tot zijn muziek met moderne arrangementen. Eén van die nummers is Four Brothers, gearrangeerd door onze eigen Jerry Van Rooijen, dat slechts één keer in het openbaar gespeeld is. Tijdens dit optreden zakte een saxofonist, Wilton Gaynair, in elkaar, raakte verlamd en stierf het daaropvolgende jaar. Hij heeft na dit concert nooit meer kunnen spelen.

Ik vond een fragment van een recent optreden van de band van Peter Herbolzheimer, waarin je kunt kennismaken met zijn muziek. Vooral doen !!

BuJazzO lead by Peter Herbolzheimer - Time's Lie by Chick Corea -
Vinitza Jazz Fest. 2006

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

raymond scott secret 7/the unexpected = larry gales/a message from monk = durium/advertising and special records = peter herbolzheimer rhythm combination & brass/die 80er und 90er jahre (2) = wayne shorter quartet/beyond the sound barrier = teddy edwards/tango in harlem

Labels: Peter Herbolzheimer, Rhythm Combination and Brass

Friday, June 29, 2007

Musical Mountaineers

A few days ago Jerry Priessen sent me a film fragment and asked me if the music, as sung by Hank Wiliams originally belonged to the soundtracks of that Betty Boop cartoon. Vraag mij af welk deuntje er echt onder hoort...weet jij het? ( I wonder if the song belongs to this fragment. Can you tell me?). Although I'm not a BettyBoop-o-logist I'll try to answer your question !!

The tune Hank Williams sings is titled Jambalaya ( On The Bayou), originally recorded by Papa Caïro and his Boys in 1949. Papa Caïro was a lapsteel guitar player from South Louisiana and his real name was Julius Lamperez. Hank Williams renamed it and recorded it in 1952. and made it a number one hit. As the originally tune was written late 1940s means that it could never be part of a Betty Boop cartoon.

The film fragments are originally from the Betty Boop cartoon The Musical Mountaineers, released the 12th of May 1939. Betty's car is running out of gas at a trip through the mountains a thousand miles from nowhere. Her car stops at a place where in early days two families, two clans had a screaming row; the Hatfields and the McCoys ( in the film the latter is labeled Zonk Peters )

She tries to get some fuel at the house of Zonk Peters, but there is no warm welcome at all. Betty can convince the family that she is only a poor dancer that runs out of gas and they start dancing and singing - a great part of the film with some goods hillbilly music.

The film Musical Mointaineers was one of the last Betty Boop cartoons - there were only two more. Her voice was created by Mae Questel, who produced the child-like voice, after Helen Kane, boop-bop-a-doop, a film diva. She was also the voice of Olive Oyl, Popeye's girl friend and Swee'Pea. She died January 1998 aged 89 years old.

Especially for Jerry now I love to present you the originally Betty Boop cartoon Musical Mountaineers and I hope you don't miss Hank Williams voice

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
chucho valdes/new conceptions = donald byrd/mustang

Een paar dagen geleden zond Jerry Priessen me een filmfragment en vroeg me of de muziek, een nummer van Hank Wiliams, de soundtracks van de betreffende Betty Boop cartoon zou kunnen zijn. Vraag mij af welk deuntje er echt onder hoort...weet jij het? Hoewel ik geen Boop-o-loog ben kan ik je waarschijnlijk wel verder helpen.

Het nummer dat Hank Williams zingt is getiteld Jambalaya ( On The Bayou), origineel geschreven en opgenomen door Papa Caïro and his Boys in 1949. Papa Caïro was een lapsteel gitaarspeler uit South Louisiana, wiens echte naam Julius Lamperez was. Hank Williams hernoemde het nummer en maakte er in 1952 een nummer één hit van. Papa Caïro kon naar de centen fluiten, maar het grappige is dat zijn versie uit 1949 nu een uiterst zeldzaam en onbetaalbaar verzamelaarsobject geworden is. Aangezien het origineel van dit nummer uit 1949 stamt kan dit nummer dus nooit gebruikt zijn in een Betty Boop cartoon.

Het filmfragment komt origineel uit de Betty Boop cartoon The Musical Mountaineers, uitgebracht op 12 mei 1939. Het auto van Betty komt zonder brandstof te staan als ze een tochtje door de bergen maakt a thousand miles from nowhere. Haar auto begeeft het precies op de plek waar al jaren de vete wordt uitgevochten door de Hatfield clan en de McCoys familie. In de film zijn die laatst genoemden omgedoopt tot Zonk Peters.

Ze probeert in het huis van Zonk Peters' familie brandstof te krijgen, maar de ontvangst is niet erg hartelijk. Pas als ze hen heeft kunnen overtuigen dat ze een arm danseresje is wordt het gezellig ( en dat is ook het leukste deel van de film) en gaan de beentjes van de vloer. De keus voor Hank Williams is dus nog niet zo gek, al vind ik de hillbilly muziek bij Betty Boop heel wat gezelliger klinken.

De film Musical Mointaineers was één van Betty Boop's laatste cartoons - er zouden er nog slechts twee volgen. Haar kinderlijke stemmetje werd gecreërd door Mae Questel, naar die van diva Helen Kane ( boop-boop-a-doop ). Mae Questel is ook verantwoordelijk voor de stemmen van Olijfje, Popeye's geliefde en Swee'Pea. Ze overleed in januari 1998 op de leeftijd van 89 jaar.

Speciaal voor Jerry heb ik hieronder de originele complete Betty Boop cartoon neergezet (zonder Hank Williams dus ... ) uit 1939. Geniet er van .

Oh, dacht dat jij de Betty Boop kenner was :-) (citaat Jerry)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

chucho valdes/new conceptions = donald byrd/mustang

Labels: Betty Boop, Hank Williams, Musical Mountaineers

Thursday, June 28, 2007

Billy Mitchell

If you are part of a large organisation,it is hard to show your craftmanship; that is in daily life, but also in jazz. If you are part of the reed section of a large orchestra like Count Basie's, the listeners can only learn about your playing when you have a solo. This happened to several musicians like Joe Newman and the subject for this blog, Billy Mitchell.

I found an LP simply titled Billy Mitchell featuring Bobby Hutcherson 1962 on the Trip label, a well known reissue label from the 1970s, which contains the music of a 1960s Stash LP (MGS-67027). Billy Mitchell was born in Kansas City, November 1926 and learned to play the piano at six and took up the clarinet at ten. At highschool he took up the saxophones. He started to play at the age of 17 in the Detroit Nat Towles band and the band of Lucky Millinger and Woody Herman. He replaced Gene Ammons in the latter and made his first recordings in the group of Milt Buckner in 1949. In the 1950s he was a member of several big bands, like Dizzy Gillespie's big band; he replaced Lockjaw Davis in the Count Basie band and led his own group early 1960s with Al Grey and a young Bobby Hutcherson on vibes. From this period the LP dates. Later he became the musical director of Stevie Wonder and a freelance musician. He played in the Clarke-Boland Big Band and spend a lot of time in Europe. He toured all around the world in the 1990s and retired when the restaurant, Sonny's Place - Seaford (NYC) closed in 1997, where he had been the resident saxophone player for 34 years. He died from lung cancer April 2001.

The LP Billy Mitchell featuring Bobby Hutcherson 1962 was reissued on CD as This Is Billy Mitchell on Verve 065507. There is a lot of interesting music on this album. It''s one of those typically 1960s albums, with a smal group containing a hammond. On three tracks Clarence Sleepy Anderson is at the organ. The other five tunes have a young Bobby Hutcherson on vibes and these 1962 recordings must be one of his first. I'm glad I heard Bobby Hutcherson playing some years ago July 2002 at the North Sea Jazz Festival in The Hague with McCoy Tyner. I'm happy I found this LP as it contains real good stuff that entertaines; one of the rare examples of Billy Mitchell's own recordings.

I found a fragment of the Harry Edison band where Billy Mitchell is part of the reed section. Enjoy it.

Frank Wess = Harry Edison Orchestra in Tokyo, Japan. 1989 Harry Edison, Snooky Young, Joe Newman, Al Aarons(Trumpet) Benny Powell, Grover Mitchell, Al Grey, Michael Gray(Trombone) Marshall Royal, Billy Mitchell, Frank Wess, Curtis Peagler Bill Ramsey(Saxophone) Ronnell Bright(Piano) Ted Dunbar(Guitar) Eddie Jones(Bass) Gregg Field(Drums)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
lee morgan/expoobident = ahmad jamal/waltz for debby = billy mitchell-bobby hutcherson/1962 (lp) = sonny rollins/the complete prestige recordings (3) = sol hoopii/in hollywood - his first recordings = american yodling/1911 - 1946

Als je deel neemt aan een grote organisatie val je als individu natuurlijk niet erg op. Dat is zo in het dagelijks leven en natuurlijk ook in de muziek. Als je in de blazerssectie van een grote big band zit zoals de band van Count Basie, dan kun je alleen je vakmanschap laten zien tijdens de solo's die je gegund worden. Dit overkwam heel wat musici, die daardoor relatief onbekend bleven, zoals Joe Newman en in dit geval, Billy Mitchell.

Ik vond een LP op het Trip label eenvoudigweg getiteld Billy Mitchell featuring Bobby Hutcherson 1962. Deze Trip LP, een bekend reissue label uit de jaren zeventig, bevat muziek van de Stash MGS/67027 LP uit de jaren zestig. Billy Mitchell werd geboren in Kansas City, november 1926 en leerde als zesjarige piano spelen. Toen hij tien werd pakte hij de klarinet om die op de middelbare school weer om te ruilen voor de saxofoon. Als zeventienjarige speelde hij bij de Nat Towles band en de band van Lucky Millinger en Woody Herman. Bij die laatste verving hij Gene Ammons. Hij maakte zijn eerste plaatopnamen in 1949 bij Milt Bucker. In de jaren vijftig speelde hij voornamelijk in de grote orkesten van Dizzy Gillespie en Count Basie, waar hij Lockjaw Davis verving en leidde begin jaren zestig zijn eigen groep met Al Grey en een nog jonge Bobby Hutcherson op vibrafoon. Uit die periode dateren deze opnamen. Later zou hij zich gaan bemoeien met Stevie Wonder; hij werd zijn muzikaal manager. Als freelance musicus spelen hij met grote orkesten als de Clarke-Boland Big Band. Hij speelde vaak en graag in Europa. Hij trok de hele wereld rond als freelance musicus en ging pas echt met pensioen toen het restaurant ( Sonny's Place in Seaford (NYC)) , waar hij 34 jaar als vaste saxofonist had gespeeld, in 1997 ging sluiten. Hij overleed in april 2001 aan longkanker.

De LP Billy Mitchel featuring Bobby Hutcherson 1962 is ook heruitgebracht op een Verve ( 065507) CD getiteld This Is Billy Mitchell. Er staat een heleboel interessante muziek op. Het is zo'n typische begin jaren zestig schijf geworden met op drie nummers een af en toe grommend hammond orgel van Clarence Sleepy Anderson. Op de andere vijf nummers komen we een jonge Bobby Hutcherson tegen op vibrafoon en deze opnamen uit 1962 zouden wel eens zijn opnamedebuut kunnen zijn. Zelf heb ik Bobby Hutcherson als onderdeel van het McCoy Tyner-Bobby Hutcherson Quartet zien spelen op het North Sea Jazz Festival in Den Haag ( Juli 2002). Ik prijs me gelukkig deze LP gevonden te hebben omdat het heerlijke muziek bevat en één van die zeldzame momenten is dat Billy Mitchell zich helemaal kan laten horen.

Ik vond een fragment, waarbij Billy Mitchell verstopt zit in de rietsectie van de Harry Edison band. Geniet ervan.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

lee morgan/expoobident = ahmad jamal/waltz for debby = billy mitchell-bobby hutcherson/1962 (lp) = sonny rollins/the complete prestige recordings (3) = sol hoopii/in hollywood - his first recordings = american yodling/1911 - 1946

Labels: billy mitchell

Wednesday, June 27, 2007

Branford Marsalis

The Branford Marsalis CD Footsteps Of Our Fathers was released some years ago as one of the first issues of his new record label Marsalis Music. Branford Marsalis wanted to create a new label because in his opinion the regular record companies only liked the big stars to earn quick money for their own profit. Good music and good musicians were less important; but not for this new label Marsalis Music.

Branford Marsalis, one of the jazzy sons of Ellis Marsalis ( It seems that a few of his other brothers are in music business too) plays four lenghtly suites on this album: Giggin' ( made by Ornette Coleman), The Freedom Suite ( written by Sonny Rollins), A Love Surpreme ( John Coltrane of course) and Concorde ( John Lewis). These four suites are like some classical themes, landmarks in jazz history. The best known suite is of course A Love Surpreme as played by John Coltrane in 1965. Branford studied it and made his own version with his quartet, featuring Branford Marsalis on saxophones, Joey Calderazzo at the piano, Eric Revis on bass and Jeff "Tain" Watts on drums.

This A Love Surpreme has four parts: Acknowledgement - Resolution - Pursuance and Psalm. Coltrane's version is about 30 minutes long and it's really a great masterpiece, but not easy to understand. To be honest - I think that listeners, who hear it for the very first time won't like it. You have to hear it several times before it shows you its strength. The solos are intense and powerfull sometimes, with free jazz elements in it, and a well recognizable melody line. Branford Marsalis version is great too, not a copy as I mentioned before, but a personal interpretation of this very hard to play suite.

I found some fragments of Branford Marsalis playing parts of this A Love Surpreme suite at different occasions. Understand that these are only fragments of this lenghtly tune, so please try to find yourself a copy of this great album to hear it in his complete form.

Branford Marsalis Quartet, Branford tenor sax. Joey Calderazzo, piano, Eric Revis, bass, Jeff Tain Watts, drums. from Pt 2 of the Love Supreme Suite- "Resolution" .

"A Love Supreme" Live In Amsterdam Nov, 9 2004

Semilar records of this artist in my collection:

bill lee natural spiritual o (feat. branford marsalis)/do the right thing
branford marsalis quartet/requiem
branford marsalis/bloomington
branford marsalis/contemporary jazz
branford marsalis/do the right thing
branford marsalis/scenes in the city
branford marsalis/trio jeepy
ellis marsalis-branford marsalis/loved ones

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
erroll garner/everest records FS-245 (lp) = dexter gordon/gettin' around = eddy condon/world of jazz (2lp) = branford marsalis/footsteps of our fathers

De Branford Marsalis CD Footsteps Of Our Fathers werd als een eerste product uitgebracht op zijn nieuwe platenlabel Marsalis Music. Branford Marsalis richtte een nieuw platenlabel op uit onvrede met de manier van werken zoals die bij de bestaande platenlabels gebruikelijk was, waarbij alle activiteiten gericht waren op de grote namen en op het grote geld en helemaal niet gericht op de kwaliteit van de muziek. Zijn nieuwe label Marsalis Music richt zich op kwaliteit en niet in de eerste plaats op geld verdienen.

Branford Marsalis, één van de jazz-spelende zonen van Ellis Marsalis ( Het schijnt dat zijn andere broers ook in de muziek zitten) speelt op deze plaat vier lange suites: Giggin' ( geschreven door Ornette Coleman), The Freedom Suite ( gemaakt door Sonny Rollins), A Love Surpreme (van John Coltrane natuurlijk) en Concorde ( John Lewis). Deze vier suites zijn net als sommige klassieke meesterwerken ijkpunten geworden in de jazzgeschiedenis. A Love Surpreme, zoals gespeeld door John Coltrane in 1965 is ongetwijfeld de bekendste. Branford bestudeerde het jarenlang en zette zijn eigen versie op de plaat met zijn kwartet, bestaande uit: Branford Marsalis op saxen, Joey Calderazzo aan de piano, Eric Revis op bas en Jeff "Tain" Watts slagwerk.

A Love Surpreme bestaat uit vier delen: Acknowledgement - Resolution - Pursuance en Psalm. De versie van Coltrane is ruim 30 minuten lang en het is echt een geweldig sutk, maar moeilijk toegankelijk en niet eenvoudig te begrijpen. Anders gezegd: wie het voor de eerste keer hoort zal het niet meteen doorgronden - je moet het verschillende keren horen en op je in laten werken voordat het zich in al zijn pracht openbaart. De solos zijn intens en krachtig, met free-jazz elementen, maar met een duidelijk herkenbare melodie lijn. Branford Marsalis versie kan daar aan tippen; het is geen copie geworden maar een eigen persoonlijk interpretatie van deze moeilijk te spelen suite.

Ik vond een aantal fragmenten uit deze suite gespeeld door Branford Marsalis in verschillende uitvoeringen. Bedenkt dat dit slechts fragmenten zijn uit het hele stuk. Probeer dus een copie te vinden van het geheel om het nummer goed tot zijn recht te laten komen.

Branford Marsalis Quartet, Branford tenor sax. Joey Calderazzo, piano, Eric Revis, bass, Jeff Tain Watts, drums. from Pt 2 of the Love Supreme Suite- "Resolution"

"A Love Supreme" Live In Amsterdam Nov, 9 2004

Meer platen van Branford Marsalis in mijn verzameling:

bill lee natural spiritual o (feat. branford marsalis)/do the right thing
branford marsalis quartet/requiem
branford marsalis/bloomington
branford marsalis/contemporary jazz
branford marsalis/do the right thing
branford marsalis/scenes in the city
branford marsalis/trio jeepy
ellis marsalis-branford marsalis/loved ones

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

erroll garner/everest records FS-245 (lp) = dexter gordon/gettin' around = eddy condon/world of jazz (2lp) = branford marsalis/footsteps of our fathers

Labels: a love surpreme, branford marsalis, footsteps of our fathers

Tuesday, June 26, 2007

Luis Salinas

I received a mail at keepswinging@live.nl from Sean who sent me a short, but clear message: Try listening to Luis Salinas, a superb Argentine guitar-player. So I did and he was right. Luis Salinas is a great guitar player !!

Although Luis Salinas is rather unknown here in the Netherlands he is a well known guitar player in Argentina and in other parts of the world. Last week he was sceduled for concerts in Buenos Aires and next week you´ll have to travel to Mexico if you want to see him. Next month he will be in Spain for some concerts in Madrid, Murcia and Barcelona and at the Patrimonia Festival in Corcega ( France ).

He was born in Monte Grande, a city near to Buenos Aires. He learned himself to play the guitar when he was a kid, thanks to his father who was a musician too. He learned to improvise on his instrument and to listen to the great Argentine musicians. He made ten CDs and three DVDs up to now and the way he plays the guitar is praised by musicians like George Benson and Baden Powell. I'm happy I can share with you some fragments of concerts where you can listen to Luis guitar playing. In the third fragment you can hear how Luis Salinas was inspired by ............ Oscar Aleman ! Great !! It must be a great experience to hear him live in concert and I hope to find one of his albums soon.

Thanks Sean for your suggestion !

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
clifford brown/on emarcy - record 1 = yusef lateef/eastern sounds = stan getz/the final concert recording (2) = blindfold test #38 (2) = mckinney cotton pickers- louis armstrong/cradle of jazz (2) = choro/tributo a dilermando reis e waldir azevedo = roy haynes/birds of a feather - a tribute to charlie parker = jules deelder/deelderhythm = brew moore/no more brew = art blakey/buhaimna's delight = woody allen/wild man blues

Ik ontving een kort berichtje op mijn keepswinging@live.nl mail, waarin Sean me meldde: Try listening to Luis Salinas, a superb Argentine guitar-player. (Luister eens naar Luis Salinas, een uitstekende Argentijnse gitarist). En dan doe je dat natuurlijk !! en Sean had helemaal gelijk - een fantastische gitarist.

Luis Salinas is tamelijk onbekend in Nederland in tegenstelling tot Argentinië en andere delen van de wereld, waar hij met zijn muziek volle zalen trekt. Afgelopen week speelde hij in Buenos Aires en als je hem volgende week wilt horen moet je naar Mexico. Volgende maand is hij in Europa voor een aantal concerten in Spanje (Madrid, Murcia en Barcelona) en een optreden op het Patrimonio Festival in Corcega ( Frankrijk).

Hij werd geboren in Monte Grande, een plaats vlakbij Buenos Aires. Hij is autodidact op de gitaar, aangemoedigd door zijn vader, die ook muzikant was. Hij leerde improviseren en luisterde goed naar de grote Argentijnse gitaristen. Hij maakte tot nu toe tien CDs en drie DVDs en zijn muziek wordt geprezen door jazzmusici als George Benson en Baden Powell. Zelf heb ik nog geen CD van hem gegoord, maar gelukkig kan ik een aantal filmfragmenten van optredens laten zien waar Luis Salinas optreedt. In het laatste fragment is duidelijk te horen hoe Luis Salinas geluisterd heeft naar ......... Oscar Aleman !!. Klasse !!En nu maar hopen dat hij een keer deze kant op komt zodat we hem hier live kunnen horen. Ik hoop in ieder geval eens een CD van hem te bemachtigen. .

Bedankt Sean voor je tip !

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

clifford brown/on emarcy - record 1 = yusef lateef/eastern sounds = stan getz/the final concert recording (2) = blindfold test #38 (2) = mckinney cotton pickers- louis armstrong/cradle of jazz (2) = choro/tributo a dilermando reis e waldir azevedo = roy haynes/birds of a feather - a tribute to charlie parker = jules deelder/deelderhythm = brew moore/no more brew = art blakey/buhaimna's delight = woody allen/wild man blues

Labels: luis salinas

Monday, June 25, 2007

Gardenias For Lady Day

Photos of James Carter in Middelburg ( May 2007)

Last night I played myself the James Carter album Gardenias for a Lady Day. If you are familiar with the jazz history you know that this record must be dedicated to the late Billie Holiday. On the beautfiul designed cover an image of a gardenia, the type of flower Billie Holiday used to wear in her hair. The musicians on this album are James Carter on all kinds of saxophones and clarinets, John Hicks at the piano, Peter Washington on bass and Victor Lewis on drums. Added is a string ensemble, and if you know my preferences you know that I don't like that in jazz.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley Horn with Strings. It seems that every self-respecting musician wants to create a record .... with Strings. It is true, that Charlie Parker with Strings is a very memorable album, I guess he was a trendsetter, but in my opinion this kind of albums are mutilated by a syrupy sound blanket to popularize the music and raise the sales figures. When you make a tribute album, like this one about Billie Holiday, there are two possibilities. You can make an album that copies the music of Billie Holiday note by note; play her music and invitate a singer with a voice marked by an unhealthy style of life ( like the voice of Madeleine Peyroux?) or, second, play her repertoire and use the theme as a steppingstone for your album. That's the way James Carter did it. The tracklist contains eight (Super Audio) or ten ( regular audio) tunes ( this depends on your audio-equipment) sung by Billie Holiday, or songs Billie should have liked. Miche Braden sings on some of the tracks, but her voice doesn't sound like Billie's and James Carter doesn't sound like Billie's accompanists Lester Young or Ben Webster.

I heard James Carter three times live in concert and my appreciation for his music is growing - he is a great saxophone player, for sure. The concert at the Northsea Jazz Festival, in front of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw and his appearance at the International Jazz Festival in Middelburg, (southwest part of The Netherlands), last month, were some highlights. I like his album Jurassic Classics, recorded in the early 1990s, which expresses the fanciful creative way of Carter's playing, which I don't find on this Gardenias for Lady Day album. One tune, I think it's Billie's best, is Strange Fruit, is played in a great way. It expresses the desperation of the subject and James Carter gives it a overwhelming free jazzblast, Pharoah Sanders would love, but I can imagine that the lovers of a syrupy arranged mainstream jazz ( they exist !!) won't appreciate it.

Semilar records of this artist in my collection:

james carter quartet/jurassic classics
james carter/real quiet storm
kansas city band/ a robert altman film
kansas city band/kc after dark
steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Foto's van het optreden van James Carter in Middelburg.

Gisteravond zat het album Gardenias for a Lady Day van James Carter in mijn CD-speler. Als je een beetje op de hoogte bent van de jazzgeschiedenis, dan begrijp je dat dit album gewijd moet zijn aan de muziek van Billie Holiday. Op de schitterend ontworpen hoes vind je een foto van een Gardenia, de bloem, die Billie altijd in haar haar droeg. De musici op dit album zijn James Carter op allerlei saxen en klarinetten, John Hicks aan de toetsen, Peter Washington achter de bas en Victor Lewis op slagwerk. Toegevoegd zijn snaarinstrumenten ( violen en cellos) en als je mijn voorkeuren in de jazz kent, dan begrijp je dat ik nu mijn bedenkingen krijg.

Charlie Parker with Strings - Chet Baker with Strings - Roy Hargrove with Strings - Shirley horn with Strings. Het lijkt wel of iedere zich zelf respecterende jazzmuzikant één maal in zijn leven uit de bol moet gaan ........... with Strings. Toegegeven: Charlie Parker with Strings, volgens mij één van de eerste voorbeelden, is een gedenkwaardig album geworden en daardoor een trendsetter, maar in het algemeen brengt dit soort jazzplaten, overgoten met een saus van zoete kleverige klanken, wellicht ingegeven door de verkoopcijfers, voor mij weinig opwinding. Een album maken gewijd aan bijv. Billie Holiday kan op twee manieren: of je probeert noot-voor-noot de muziek te laten herleven, inclusief de doorleefde stem van Billie zelf ( Madeleine Peyroux?) of je speelt nummers uit het repertoire van Billie Holiday of die ze mooi zou hebben gevonden. Voor dat laatste heeft James Carter gekozen. Er staan acht ( Super Audio) of tien ( als gewone CD) nummers op, al naar gelang de kwaliteit van je CD speler, die Billie gezongen heeft of had kunnen zingen. Miche Braden zingt op een aantal nummers, maar klinkt niet als Billie Holiday en James Carter klinkt nergens als één van haar begeleiders, zoals Lester Young of Ben Webster. Het thema is niet meer dan een kapstok om deze plaat aan op te hangen.

Ik heb James Carter nu drie keer live horen spelen en mijn waardering voor zijn spel is gegroeid. Hij is een geweldige saxofoonspeler; dat is zeker. Het concert tijdens het Northsea Jazz Festival met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw en zijn optreden tijdens het International Jazz Festival in Middelburg, afgelopen maand, waren hoogtepunten. Ik vind zijn album Jurassic Classics, opgenomen begin jaren negentig, te gek, omdat ik hierop de grillige expressieve manier van spelen terug vind, zo karakteristiek bij James Carter. Dat mis ik in het album Gardenias for Lady Day. Slechts één nummer, ongetwijfeld Billie's beste, Strange Fruit, is op een onnavolgbare Carteriaanse manier uitgevoerd. Hij weet de sfeer en de wanhoop van het nummer schitterend weer te geven door een uitbarsting van jazzklanken op zijn sax, waarop Pharaoh Sanders jaloers zou zijn geworden, afgewisseld met de zoete klanken van de snaarinstrumenten. Ik denk alleen niet dat de liefhebbers ( en die zijn er) van dit soort zoetig gearrangeerde mainstream jazz deze uitbarsting van geluid kunnen waarderen.

Andere jazzplaten van en met James Carter uit mijn verzamelig:

james carter quartet/jurassic classics
james carter/real quiet storm
kansas city band/ a robert altman film
kansas city band/kc after dark
steve turre/the spirits up above

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

charlie parker/bird at st. nick's = lennie tristano-warne marsh/intuition = junior mance trio/that's where it is = curtis fuller/four on the outside = hank jones/the trio (the jazz trio of ...) = california ramblers/edison laterals-2 = tee-wee big band o.l.v. theo wouters/ (45rpm) = sonny stitt/jazz masters 50 = hit of the week/the complete five minute records - disc four - 1932 = james carter/gardenias for lady day = miscellaneous brasilian recordings/1930-1950 = charles mingus/live at montreux - 1975 (dvd) = metropole orchestra-paul van kemenade/freeze

Labels: billie holiday, gardenias for lady day, james carter

Sunday, June 24, 2007

Song For Linda, Nelly, Frank and Hans

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

As I grew up in a small village, named Hoedekenskerke, 600 inhabitants, at the banks of the river Scheldt, in the province of Zeeland, a rather remote area in the southwestern part of The Netherlands, I can share the feelings of Juan Pablo Cerkvenik, who wrote me some days ago. Juan Carlos lives in Rio Gallegos in the south of Argentina, close to the Chilean border and the well known Tierra del Fuego, the most soutern part of the Americas. The first time he contacted me must have been in 2006. He had found my websites dedicated to Oscar Aleman, and was surprised to learn that others shared his passion for this great Argentine guitar player. Early 2007 he sent me a sound file, where he plays the tune

Blue Train

on his guitar together with the original John Coltrane recording.

Last week Juan Pablo wrote me again:

Hi Hans. How are you?. It’s Juan Pablo from Argentina. Thanks a lot for your comments about my Blue train guitar version. It really cheered me up to pick up the guitar again because I have been a little bit down and I had decided to put the guitar down for a long time because nobody likes or pay attention what I play here. hmm, that’s why I think I must the only Oscar Aleman’s fan in my city ( I live in Rio Gallegos, a small city located in the south of Argentina). It’s very tough to find a person here who knows who Oscar Aleman was. Well, I have another song for you. In this case there is a little story behind it. Since I started using the internet I had met a lot of people from different countries but surprisingly the only friends that became real and true friends had in common that they all were Dutch. Moreover, because of me they meet in real life and now they are “real life” friends. I made this song as a gift for them. You will notice that your name is included in it because it’s dedicated to Dutch people too (included Maxima :-) ).I have to go. i hope you enjoy it. bye take care see ya next time Good luck. ( Juan Pablo)

In a note to this message he tells about Frank and his mother Nelly,who live in Rotterdam and Linda who lives in ‘s-Gravendeel. He writes that he met some other Dutch people from Breda and Emmen. Isn't it cute? I remember that in 1721 the Dutch explorer Jacob Roggeveen, who grew up in Middelburg, the capital of our region, the place where I have my work, left Middelburg for a trip to map out a new route to China and he and his men discovered Cabo de Hornos, the ultimate southern part of South America and became the first Dutchmen to visit that region. Later on this trip he discovered Paaseiland ( The Chilean island of Rapa Nui ).

Juan Pablo made a tune dedicated to his Dutch Friends, titled

Song For Linda, Nelly, Frank and Hans

and to be honest, it feels great to learn that my name will be allied to this tune for ever !!

Thanks Juan Pablo for this surprise - it's a great tune and I suggest we should keep this melody as a kind of national anthem for the Dutch people. What do you think of this suggestion?

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
early brazilian masters of the guitar/1921-1930 = arne domnerus quartet/dompan = don byron/a fine line = ike quebec/heavy soul = hot dance bands from okeh/1923-1931 (2) = ben allison medicine wheel/buzz = paris, plages d' hawaii/guitares hawaiienes 1930

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Aangezien ik zelf opgroeide in een tamelijk afgelegen klein dorpje, Hoedekenskerke ( 600 inwoners) in het zuidwesten van Nederland, aan de oevers van de Westerschelde, in de provincie Zeeland, kan ik me de gevoelens van Juan Pablo Cerkvenik, die me vorige week mailde, goed invoelen. Juan Carlos woont in Rio Gallegos, een stad aan de monding van de gelijknamige rivier in het zuiden van Argentinië, vlakbij de Chileense grens en het beter bekende zuidelijke puntje van Zuid Amerika, Vuurland. Hij schreef me vorig jaar al eens, toen hij mijn websites over Oscar Aleman, had gevonden en verrast was te ontdekken dat hij niet de enige was, die de muziek van de grote Argentijnse jazz gitarist Oscar Aleman bewonderde.

Begin van dit jaar mailde hij me weer en stuurde me een geluidsfragment op waarin bij het nummer

Blue Train

op zijn gitaar speelt, samen met de opname, zoals we die kennen van John Coltrane.

Afgelopen week schreef Juan Pablo het volgende ( in vertaling uiteraard):

Hoi Hans. Hoe gaat het er mee? Ik ben Juan Pablo uit Argentina. Bedankt voor je commentaar op mijn gitaarversie van Blue Train. Het heeft me echt goed gedaan. Ik voelde me de laatste tijd wat down, omdat niemand geinteresseerd leek in mijn gitaarspel. Het lijkt wel of ik de enige Oscar Aleman fan ben hier ( Ik woon in Rio Gallegos, een klein stadje in het zuiden van Argentinië). Het is erg moeilijk om iemand hier te vinden, die de muziek van Oscar Aleman kent. Ik heb weer een nummer voor je, maar er hoort een verhaal bij. Vanaf het moment dat ik toegang tot het internet heb, ken ik een heleboel mensen in andere landen, maar de echte vrienden die ik vond, hadden allen gemeen, dat het Nederlanders waren. Sommigen heb ik hier ontmoet en ze zijn echte vrienden geworden. Ik heb dit liedje dan ook voor hen gemaakt en zoals je ziet staat jouw naam er ook in. Het is ook een eerbetoon aan het Nederlandse volk ( en natuurlijk ook Maxima !!). Ik moet nu gaan - ik hoop dat je het leuk vindt. Tot ziens en veel geluk. Juan Pablo.

In een noot onder aan het bericht vertelt hij dat Frank en zijn moeder Nelly in Rotterdam wonen en over Linda uit ‘s-Gravendeel. Hij vertelt dat hij ook mensen uit Breda en Emmen ontmoet heeft, maar daar nu geen contact meer mee heeft. Is dat niet leuk allemaal? Ik realisseer me ineens, dat in 1721 de Middelburgse koopman en ontdekkingsreiziger Jacob Roggeveen Middelburg verliet voor een tocht naar China, waarbij hij en passant Kaap Hoorn ontdekte, het uiterste puntje van Zuid Amerika en zo dus de eerste Nederlander was, die deze afgelegen gebieden bezocht op zijn vaartocht, waarbij hij uiteindelijk Paaseiland ( nu het Chileense eiland Rapa Nui) ontdekte.
Juan Pablo maakte een nummer speciaal voor zijn Nederlandse vrienden, getiteld

Song For Linda, Nelly, Frank and Hans

en om eerlijk te zijn voel ik me toch wel een beetje vereerd te ontdekken dat mijn naam voor eeuwig verbonden is met dit lied.

Bedankt Juan Pablo voor deze verrassing en het lijkt me een goed idee om eens te kijken of we niet iets met dit lied kunnen doen, bijvoorbeeld als een soort volklied voor alle Nederlanders of zo. Ik denk er over na !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
early brazilian masters of the guitar/1921-1930 = arne domnerus quartet/dompan = don byron/a fine line = ike quebec/heavy soul = hot dance bands from okeh/1923-1931 (2) = ben allison medicine wheel/buzz = paris, plages d' hawaii/guitares hawaiienes 1930

Labels: argentinië, Jacob Roggeveen, Juan Pablo, Juan Pablo Cerkvenik, oscar aleman, song for linda nelly frank and hans

Saturday, June 23, 2007

Grant Green

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Grant Green is the definite guitarist of the early- sixties organ combos. - that's how I like him the best. Like yesterday when I played his album Am I Blue in my car driving home from work. The CD contains his quintet, featuring Johnny Coles on trumpet, Joe Henderson on tenor saxophone, John Patton at the organ and Ben Dixon on drums. Grant Green, of course, on the guitar.

Grant Green started his career in the 1950s with Jimmy Forrest in St. Louis and played the guitar in organ groups like Sam Lazar and Jack McDuff. Lou Donaldson discovered him and introduced him to Alfred Lion of Blue Note who gave him the opportunity to make his own album rightaway and that is remarkable as he didn't started as a sidemen on some Blue Notes, but got his own group to record. Although his first album was not a direct success ( Grant's First Stand ) he made several albums for Blue Note. This, recorded in 1963, is not his best one nor his most inventive. Five standards from the worlds of rhythm and blues and country, with a fat, growling organ sound of John Patton now and then. Great music to relax !! ............ or drive a car !!

I posted two fragments where you can hear Grant Green playing; the first one alone and the second one with two of some great guitar colleagues in jazz Barney Kessel and Kenny Burrell. Enjoy it !!

Barney Kessel - Grant Green - Kenny Burell

Records of Grant Green in my collection:

grant green-sonny clark/the complete quartets (2)

grant green/alive = am i blue = blues for lou = feelin' the spirit = first session =goin' west = grandstand = green street = i want to hold your hand = idle moments = live at the lighthouse = solid = standards = street of dreams = talkin' about

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
dexter gordon/soy califa ea (2) = grant green/am i blue

Nederlands ( To the English translation )

Grant Green is het voorbeeld van een gitarist, waaraan je als eerste denkt bij de orgelplaten uit begin jaren zestig. Gisteren draaide ik in zijn plaat Am I Blue in de auto op weg naar huis. Op deze Blue Note plaat speelt Grant Green met zijn kwintet, bestaande uit Johnny Coles op trompet, Joe Henderson op de tenorsax, John Patton achter het orgel en Ben Dixon op slagwerk. Grant Green begon zijn carriere in de jaren vijftig in St. Louis bij Jimmy Forrest in St. Louis en speelde in, toendertijd populaire orgelgroepen als van Sam Lazar en Jack McDuff. Lou Donaldson ontdekte hem en introduceerde Green bij Alfred Lion van Blue Note, die hem wel zag zitten en meteen zijn eigen albums liet opnemen. Opmerkelijk is, dat Grant Green zich niet eerst hoefde te bewijzen als sideman, maar meteen een eigen groep kreeg. Zijn eerste album werd geen succes en werd zelfs lange tijd niet uitgegeven; maar daarna maakte hij heel wat succesvolle platen voor Blue Note. Deze, Am I Blue, dateert uit 1963 en is zeker niet zijn beste of zijn meest inventieve plaat. Er staan vijf standards op, alle uit de wereld van de rhythm and blues, met af en toe zo'n vette growl van het orgel; eigenlijk precies de muziek die bijzonder geschikt is om bij te relaxen of te draaien onder het autorijden.

Ik heb twee filmfragmenten gevonden waarin Grant Green zijn kunnen laat zien; één met twee collega jazzgitaristen Barney Kessel en Kenny Burrell.

Barney Kessel - Grant Green - Kenny Burell

Records van Grant Green in mijn verzameling:

grant green-sonny clark/the complete quartets (2)
grant green/alive = am i blue = blues for lou = feelin' the spirit = first session =goin' west = grandstand = green street = i want to hold your hand = idle moments = live at the lighthouse = solid = standards = street of dreams = talkin' about

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

dexter gordon/soy califa ea (2) = grant green/am i blue

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: Am I Blue, Grant Green

Friday, June 22, 2007

Huize Poll and Coleman Hawkins

Huize Poll in de Bilt ( early 20th Century)

Some weeks ago I was asked for help to find out some information about Huize Poll, a hotel - dancing at the Bilt in the centre of Holland near the city of Utrecht. In 1938 Coleman Hawkins performed at this venue and Jelle van der Zee asked me where Coleman Hawkins lived during this period and if he slept in the neighbourhood of the venue where he had played.
Thanks to Jelle's questions some research started and with the help of Jan Brouwer of the Dutch Jazz Archive in Amsterdam some more information about that concert at Huize Poll came to light.
After the publication of the first blog Jelly handed me some additional information too.

Part of the Kerst- en Nieuwjaarsagenda De Jazzwereld Dec. 1937

Hawkins returned to Holland after a tour abroad on the first on January 1938 and found a guesthouse in Utrecht, in the middle of the country.
He had to play at Huize Poll in De Bilt during that month with his trio ( Coleman Hawkins - Freddy Johnson - Maurice van Kleef ).
Johan Burgersdijk, now 92 years old, was a trombone player in the Utrecht Student Big Band The Rhythm Collegians, directed by Nol Stramrood. One of the members of that band was Lex De Booy, a trumpet player. Johan Burgerdijk remembers that they played at Tivoli, a venue in Utrecht at a dance meeting, where 1500 young people where gathered. The band alternated with The Ramblers, featuring Coleman Hawkins as a special guest.

Coleman Hawkins Trio

It might be possible that Johan Burgersdijk referred to this 3rd Harlem Night, organized by the Dutch Jazz Liga, organized at Tivoli on the 2nd of November 1935. At that concert Hawkins played with The Hot Mixers directed by Nico van Oostrum and this band alternated with The Undergraduates, a Utrecht student big-band with 13 members. The names of the members are unknown up to now.

Coleman Hawkins invited the musicians of the Rhythm Collegians, Johan Burgerdijk remembered, to join him when he would play at Huize Poll in De Bilt. Coleman Hawkins and his trio were booked for January 1938, and as far as I have found this was the only time they played at Huize Poll. It might be possible that the young musicians of that student band joined the trio during tis engagement. Johan Burgerdijk was not in Huize Poll during these concerts in January 1938, as he moved to the Dutch Indies the year before

Coleman Hawkins in front of The Hot Mixers ( Tivoli November 1935) (photo Herman Openneer)

While playing at Huize Poll, Hawkins was invited to play at the Dierentuin in The Hague at a Jazz Liga concert on the 12th of January 1938. This invitation, made by Ed Crommelin, chairman of the Dutch Jazz Liga, reached Hawkins in De Bilt a day before the concert.
He contacted Ed Crommelin on the 11th of January with a message that reads: As we will be engaged that night ( Wednesday 12 February) until 11:30, we can arrive in The Hague at one o' clock ready.
They agreed and, although Hawkins wanted a rather extensive amount of money ( 175 Dutch guilders), the performance was a success and 4000 people enjoyed the concert. (Mind that a modal worker earned about 25 guilders a week )

In the night of Saturday 12 up to Sunday the 13th of April 1958 a heavy fire burns Huize Poll down!

Maybe Johan Burgerdijk can verify for us that he played at the 3rd Harlem Night at Tivoli in Utrecht as part of The Undergraduates, maybe a pseudonym for The Rhythm Collegians in November 1935. That would be great !! Maybe the picture, made during that concert with Coleman Hawkins in front of The Hot Mixers can be a good help.

Thanks Jan Brouwer for your kind support and Jelle Van Der Zee for you additional information !!

In my previous blog about this subject I posted two great film fragments of Coleman Hawkins playing.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
verploegen, verhoeff & van der westen/the night and the daydreamer = feel the jazz/25 jaar feel the jazz (2) = mal waldron/blues for lady day (lp) = joost swart tetra/garnwerd suite

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Huize Poll in De Bilt ( begin 20ste eeuw)

Een paar weken geleden werd me gevraagd om informatie over Huize Poll, een hotel - dancing in De Bilt, vlakbij Utrecht. In 1938 trad Coleman Hawkins er op en Jelle van der Zee wilde informatie over Coleman Hawkins en zijn optredens in De Bilt. Waar woonde Coleman Hawkins ten tijde van deze optredens en waar sliep hij 's avonds? Was dat in De Bilt of reisde hij elke avond naar zijn slaapadres? Ik schreef hierover in een eerder bericht.
Vanaf het moment dat Jelly met deze gedetailleerde vragen kwam ben ik begonnen met wat onderzoekjes en dankzij aanvullende informatie van Jelle en van Jan Brouwer van het Nederlands Jazz Archief in Amsterdam kunnen sommige puzzlestukjes in elkaar gepast worden.

Deel van de Kerst- en Nieuwjaarsagende Jazzwereld Dec. 1937

Op 1 januari 1938 keerde Coleman Hawkins terug van een tournee door het buitenland en vestigde zich in Utrecht, waar hij een pension vond.
Hij was geboekt voor optredens in de maand januari van dat jaar in Huize Poll in De Bilt met zijn trio ( Coleman Hawkins - Freddy Johnson - Maurice van Kleef ). Johan Burgersdijk, nu 92 jaar oud, toendertijd trombonist in de Utrechtse Studenten Big Band The Rhythm Collegians geleid door Nol Stramrood, herinnert zich een optreden in het Tivoli in Utrecht. Ze speelden toen, afgewisseld met The Ramblers tijdens een dansavond waarbij zo'n 1500 jonge mensen aanwezig waren. Coleman Hawkins was gastspeler bij The Ramblers.

Coleman Hawkins en zijn Trio

Misschien doelt Johan Burgerdijk op het optreden tijdens de 3de-Harlem Night georganiseerd door de Nederlandse Jazz Liga op 2 november 1935. Coleman Hawkins trad toen op als gastspeler bij The Hot Mixers. Ze speelden afwisselend met een Utrechtse studenten big-band The Undergraduates, een 13 man sterke band, waarvan informatie over de bezetting helaas ontbreekt.

Hoe dan ook, Coleman Hawkins nodigde enkele spelers van de band uit samen met hem te spelen in Huize Poll in De Bilt. Volgens een aankondiging in De Jazzwereld lijkt het er op dat Coleman Hawkins de hele januari maand van 1938 optrad in Huize Poll. Voorzover ik kan nagaan is dat de enige keer geweest dat hij in De Bilt optrad. Tijdens één ( of meer) van die optredens kunnen enkele leden van de band, waaronder trompettist Lex De Booy, samen opgetreden hebben met Coleman Hawkins en zijn trio. Johan Burgerdijk was daar niet bij - die was het jaar daarvoor naar Indie vertrokken.

Coleman Hawkins voor The Hot Mixers ( Tivoli - november 1935) (foto Herman Openneer)

Tijdens dit engagement in Huize Poll wordt Coleman Hawkins uitgenodigd te spelen op een avond voor de Jazz Liga in de Dierentuin in Den Haag.
De uitnodiging van Ed Crommelin, voorzitter van die Nederlandse Jazz Liga komt een paar dagen voor het concert en Hawkins meldt: As we will be engaged that night ( woensdag 12 februari) until 11:30, we can arrive in The Hague at one o' clock ready. ( Aangezien we deze avond (woensdag 12 januari ) moeten spelen tot half twaalf kunnen we op we op zijn vroegst om één uur in Den Haag zijn.) De deal wordt gesloten en Hawkins treedt met zijn trio aan in de Dierentuin voor een optreden waar zo'n 4000 bezoekers op af gekomen zijn.
Zo'n extraatje liet Coleman Hawkins zich niet ontgaan: hij vroeg en kreeg er 175 gulden voor in een tijd dat een modale werknemen ongeveer 25 gulden in de week verdiende.

In de nacht van zaterdag 12 op zondag 13 april 1958 brandt Huize Poll af en gaat roemloos ten onder.

Misschien kan Johan Burgerdijk bevestigen dat het inderdaad gaat over de 3rd Harlem Night gehouden in Tivoli en dat de band waarin hij speelde The Undergraduates was, misschien een pseudonuym voor The Rhythm Collegians. Misschien kan de foto, van Coleman Hawkins en The Hot Mixers hierbij van nut zijn.

In mijn eerder blog over dit onderwerp staan twee leuke filmfragmenten van Coleman Hawkins.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
verploegen, verhoeff & van der westen/the night and the daydreamer = feel the jazz/25 jaar feel the jazz (2) = mal waldron/blues for lady day (lp) = joost swart tetra/garnwerd suite

Labels: coleman hawkins, de bilt, Hot Mixers, huize poll, Ramblers, The Ramblers, Undergraduates

Thursday, June 21, 2007

Monty Alexander

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

One of the highlights of last year concerts was the performance of Monty Alexander and his trio at the Porgy & Bess Jazzclub in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands) on the 19th of November 2006. Since that concert I found four LPs and several CDs of this great Jamaican-born piano player. Last night I played my latest acquisition The Way It Is by The Monty Alexander Trio ( MFP 064-62611 ). This 1979 LP was also released recently as a Jazz Hour With ... CD as showed below.

It is no coincidence I think that the three other LPs all were recorded in the 1970s. Monty Strikes Again ( 1974), Live In Holland (1977), and Facets ( 1979) were bought in the same secondhand recordshop at De Dam in Middelburg, like The Way It Is, and it seems as if they are from the same collection. In 1976 the Monty Alexander Trio ( Monty Alexander piano, John Clayton bass and Jeff Hamilton drums) performed at the Montreux Jazz Festival and this concert was recorded and released as Montreux Alexander. It is a sought after album now, also released on CD.

Photo Eddy Westveer

Both the 1979 LPs have that same line up as from the famous Montreux trio. The cover of this album gives but few information; only the tracklist and the members of the trio are mentioned. No recording date nor liner notes. So it might be possible that the recordings were made at a live concert somewhere in Germany, I guess, between the years 1976 and 1979.
Maybe someone can help me to date this great LP.

I love to share with you some fragments of Monty Alexander with other musicians. In 1979 he was at the Northsea Jazz Festival in The Hague with some Caribbean musicians, including steel-pan players under te label of Ivory And Steel. Another fragment is with Milt Jackson and Ray Brown around 1977 and another gives an impression of a more recent concert in Paris in 2004 where he plays jazz and reggae standards.

Monty Alexander and his Carribean group ( Northsea Jazzfestival 1979)

Great Jamaican pianist Monty Alexander rocks the house in a set of reggae and jazz standards accompanied by Hassan Ash Shakur on bass and Frits Landesbergen on drums, Paris, 2004.

Milt Jackson on vibes, Clark Terry on trumpet, Eddie "Lockjaw" Davis on tenor sax, Monty Alexander on piano, Ray Brown on bass, Jimmie Smith on drums. Montreux, Switzerland, 1977

Semilar records of this artist in my collection:

monty alexander trio/steamin'
monty alexander trio/triple treat 1+2+3 (2)
monty alexander/facets
monty alexander/live (montreux)
monty alexander/live in germany-monty strikes again
monty alexander/live in holland
monty alexander/my america
ray brown-monty alexander-russell malone/(last session+ limited bonus cd) (2)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
johnny griffin'/the congregation = eddy condon/world of jazz (2lp) = monty alexander trio/the way it is (lp) = portena jazz band/volumen 6 (lp) = gerry mulligan-art farmer/news from blueport

Nederlands ( To the English translation )
Eén van de hoogtepunten op het gebied van concerten was voor mij vorig jaar het optreden van Monty Alexander met zijn trio in de Porgy & Bess Jazzclub in Terneuzen op 19 november 2006. Sinds dat concert heb ik vier LPs van deze uit Jamaica afkomstige pianist kunnen bemachtigen en verschillende CDs. Gisteravond speelde ik mijn laatste aanwinst: The Way It Is - The Monty Alexander Trio ( MFP 064-62611 ). Deze LP uit 1979 is onlangs op CD verschenen in de serie A Jazz Hour with ... zoals hier onder afgebeeld.
Het lijkt geen toeval dat deze en de drie andere LPs, alle opgenomen zijn in de jaren zeventig. Monty Strikes Again ( 1974), Live In Holland (1977) en Facets ( 1979) vond ik alle drie, net als de laatste, in een tweedehands platenzaakje aan De Dam in Middelburg. Ze komen waarschijnlijk uit dezelfde collectie. In 1976 speelde het Monty Alexander Trio ( Monty Alexander p, John Clayton bas en Jeff Hamilton slagwerk) de sterren van de hemel op het Montreux Jazz Festival en dit beroemd geworden concert werd opgenomen en uitgebracht op de plaat Montreux Alexander. Deze opnamen zijn ook op CD verschenen. Beide LPs uit 1979 hebben dezelfde bezetting als tijdens het beroemde 1976 Montreux concert EN tijdens het 2006 concert in Terneuzen. De hoes van de LP geeft weinig informatie: alleen de titels van de nummers en de bezetting worden vermeld - geen opnamedata van dit live concert ( waarschijnlijk in Duitsland) of achtergrond informatie. Misschien dat iemand me kan helpen met meer informatie over deze opnamen ergens uit de periode 1976 - 1979. Een schitterende plaat overigens !!

Ik wil een aantal filmfragmenten laten zien van Monty Alexander met andere musici. Eén dateert uit 1979 waar hij op het Northsea Jazz Festival in Den Haag met een groep musici uit de Caribben speelde, inclusief steel-drum spelers onder het motto Ivory And Steel (ivoor en staal). In een ander fragment uit 1977 zien we hem met Milt Jackson en Ray Brown en tenslotte een fragment van een recent concert uit 2004 opgenomen in Parijs waar Monty reggae klanken en jazz met elkaar combineert.

Monty Alexander and his Carribean group ( Northsea Jazzfestival 1979)

Monty Alexander - Hassan Ash Shakur - Frits Landesbergen, Parijs, 2004.

Milt Jackson-Clark Terry- Eddie "Lockjaw" Davis-Monty Alexander-Ray Brown - Jimmie Smith Montreux, Switzerland, 1977

Alle andere Monty Alexanderplaten in mijn verzameling:

monty alexander trio/steamin'
monty alexander trio/triple treat 1+2+3 (2)
monty alexander/facets
monty alexander/live (montreux)
monty alexander/live in germany-monty strikes again
monty alexander/live in holland
monty alexander/my america
ray brown-monty alexander-russell malone/(last session+ limited bonus cd) (2)

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

johnny griffin'/the congregation = eddy condon/world of jazz (2lp) = monty alexander trio/the way it is (lp) = portena jazz band/volumen 6 (lp) = gerry mulligan-art farmer/news from blueport

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: monty alexander

Wednesday, June 20, 2007

Rock Around The Bridge

Endless Cycle "Opaque Portrait"

In a previous Keep swinging web log I told you about the group Endless Cycle, who had won the Battle Of The Bands contest at Den Dullaert in Hulst, a small city in the southwest part of The Netherlands. This recognition brought the group at the playlist of the Rock Around The Bridge festival in Sas Van Gent ( 16th of June 2007 )

This group of young students was founded a few years ago and released their first demo-album a few months ago. This demo, also simply labeled as Endless Cycle was reviewed before. The musicians of the group are Maarten D'Haese, guitar and clean vocals, Borius van de Weij lead vocals, José Leijnse guitar and bass guitar and Elmer Sonnevijlle drums. This young heavy metal band has my interest due to the fact that Elmer happens to be my cousin. That's why !

Last weekend they performed at the Rock Around The Bridge festival in Sas Van Gent, a festival in the open air and it was a pity that it was raining during the festival. Elmer told me that the concert was great, although the number of visitors ( ca. 100 men), due to the showers, was disappointing. They got a lot of compliments and the reviews in two regional news papers could be read as positive. The Provinciale Zeeuwse Courant ( PZC ) wrote on the 18th of June about the concert:

De winnaar van Battle of the bands, Endless Cycle, opent halverwege de middag de zestiende uitgave van het rockfeest op het grasveld aan de Arsenaalstraat, gevolgd door de punkrockers van Seven Oaks. ( The winner of the Battle of the Bands award, endless Cycle, started the 16th edition of the rock festival at the lawn at the Arsenaalstraat, followed by the punkrockband of Seven Oaks. ).

The other regional news paper BN / De Stem wrote:

De winnaar van Battle of the bands, Endless Cycle, opent halverwege de middag de zestiende uitgave van het rockfeest op het grasveld aan de Arsenaalstraat, gevolgd door de punkrockers van Seven Oaks. ( The winner of the Battle of the Bands award, endless Cycle, started the 16th edition of the rock festival at the lawn at the Arsenaalstraat, followed by the punkrockband of Seven Oaks.).

Not bad, in my opinion. I 'd say! You should really worry if your band wasn't mentioned at all, Elmer !! So congratulations Elmer with your first appearance at a great festival and keep all the positive commends you heard at the festival in mind !!

Thanks to Elmer I can share with you fragments of the concert.

Blueprint (Aquaphobia)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
oliver naylor/1924-1925 = al cohn quintet-zoot sims/al & cohn (lp) = james tyler new excelsior talking machine/ selections by .....(lp) = lester young/the aladdin sessions (2lp) = pauliceia e izaias e seus choroes/choros, chorinhoes & choroes

Endless Cycle "Opaque Portrait"

In een voorgaande Keep swinging weblog heb ik al eens iets verteld over de groep Endless Cycle uit Terneuzen, die een paar maanden geleden de eerste prijs won in de Battle Of The Bands in Den Dullaert in Hulst. Deze erkenning leidde er toe dat de groep mocht optreden tijdens het Rock Around The Bridge festival in Sas Van Gent. Op 16 juni 2007 was het zover.

Deze groep werd een paar jaar geleden door een aantal jonge studenten opgericht en ze brachten enige tijd geleden hun eerste plaat uit. Deze demo, eenvoudigweg getiteld Endless Cycle besprak ik reeds eerder. De band bestaat uit Maarten D'Haese, guitaar and clean vocals, Borus van de Weij lead vocals, José Leijnse gitaar en basgitaar en Elmer Sonnevijlle slagwerk. Deze jonge heavy metal band heeft mijn belangstelling, vanwege het feit dat Elmer Sonnevijlle toevallig mijn neef is. Daarom dus !!

Afgelopen weekend traden ze op op het Rock Around The Bridge festival in Sas Van Gent, een festival in de open lucht. Het was jammer dat tijdens het concertt de regen met bakken uit de hemel kwam. Elmer vertelde me dat het, wat hun betrof, een geweldig concert was, hoewel het aantal bezoekers ( zo'n honderd) door de heftige regenbuien wat achter bleef. Ze kregen na afloop complimenten van de bezoekers en de twee regionale dagbladen schreven over hen op een manier, die als positief ervaren kan worden. De Provinciale Zeeuwse Courant ( PZC ) schreef op 18 juni over het concert het volgende:

De winnaar van Battle of the bands, Endless Cycle, opent halverwege de middag de zestiende uitgave van het rockfeest op het grasveld aan de Arsenaalstraat, gevolgd door de punkrockers van Seven Oaks.

De andere regionale krant, BN / De Stem gooit er nog een schepje bovenop en meldt:

De winnaar van Battle of the bands, Endless Cycle, opent halverwege de middag de zestiende uitgave van het rockfeest op het grasveld aan de Arsenaalstraat, gevolgd door de punkrockers van Seven Oaks.

Niet slecht, volgens mij. Geen negatieve geluiden. En je wordt genoemd Elmer, dat is in ieder geval beter dan helemaal niet genoemd worden. Gelukig kreeg je genoeg lovende woorden tijdens het festival, wat het tot een gig maakte om nooit te vergeten.
Dankzij Elmer kan ik jullie een aantal fragmenten van het concert laten zien.

Blueprint (Aquaphobia)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

oliver naylor/1924-1925 = al cohn quintet-zoot sims/al & cohn (lp) = james tyler new excelsior talking machine/ selections by .....(lp) = lester young/the aladdin sessions (2lp) = auliceia e izaias e seus choroes/choros, chorinhoes & choroes

Labels: endless cycle, heavy metal

Tuesday, June 19, 2007

Remembering Django and Hawk

Remembering Django & Hawk is the title of a CD production by the Dutch Hot Club formation Quatre Tickets De Swing. The quartet features Peter Swart on reeds and vocal, Georg Lankester solo guitar, Arthur Siero rhythm guitar and Eric Van Buijsen bass. The CD was recorded in November 2004.

The Hot Club Style, originated by Django Reinhardt, a Belgian born French gypsy guitar player who developed this style of music during the 1930s with his Quintet du Hot Club De France. It became very popular during the following decades and, up to now, it has a small but active group of admirers. Not so strange as the music is rhythmical, melodious and easy accesible. The fans of this kind of music are gathered into the Stichting Hot Club De France Nederland , which coordinates meetings and other activities.

I heard this quartet a few months ago in Kloetinge (southwest part of the Netherlands - 350 km north of Paris) and I enjoyed it. Their CD, Remembering Django & Hawk refers to the Giants in Swing Django Reinhardt and Coleman Hawkins. The latter lived some years in The Netherlands during the 1930s, before he left Europe in 1939. He was very popular due to his recordings with the Ramblers and his performances in clubs and dance halls.
The CD Remembering Django & Hawk has 18 tracks from the Hot Club repertoire ( like Coquette, Swing '42 and of course J' attendrai , made famous by Django, and standard from the American songbook like the always swinging Them There Eyes, It Had To Be You and How Can You Face Me.

I don't think this record is to find in the ordinary record shop (are this kind of records still in an ordinary record shop nowadays?), so if you want a copy contact me and I'll forward your request to the band.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
durium/volume 3 = stanley clarke/journey to love = jazz goes hawaiian/1926-1938 = pat metheny-ornette coleman/song x: twentieth anniversary = fried potatoes/unknown lady = an kenton/retrospective - disc 3 (4) = quatre tickets de swing/remembering django & hawk = jambangle/remembrance = branford marsalis/scenes in the city = lewinsky quartet/no clubs in town = charles mingus/live in montreux (dvd)

Remembering Django & Hawk is de titel van een CD uitgebracht door de Nederlandse Hot Club formatie Quatre Tickets De Swing. Het kwartet bestaat uit Peter Swart op saxen en klarinet ( tevens zang), Georg Lankester sologitaar, Arthur Siero ritmegitaar en Eric van Buijsen bas. De CD werd opgenomen in november 2004.

De Hot Club Stijl werd door Django Reinhardt, een in België geboren Franse gitarist met zigeunerbloed, in de jaren dertig in Parijs met zijn Quintette Du Hot Club De France, ontwikkeld. Het werd heel populair in de jaren daarna en nog steeds kent het een kleine, maar fanatieke groep aanhangers van deze muziek. Niet verwonderlijk overigens, want de muziek is ritmisch, melodieus en daardoor erg toegankelijk. De fans hebben zich verzameld in de Stichting Hot Club De France Nederland , die de concerten coördineert en bijeenkomsten organiseert.

Ik hoorde dit kwartet spelen tijdens een optreden een paar maanden geleden in Kloetinge ( 350 km. ten noorden van Parijs in het Zeeuwse land) en ik heb ervan genoten. De titel van hun CD, Remembering Django & Hawk refereert aan de Giganten van de Jazz en Swing Django Reinhardt en Coleman Hawkins. Laatstgenoemde leefde in de jaren dertig enkele jaren in Nederland, voordat hij in 1939 terugkeerde naar de VS. Hij werd bekend om zijn plaatopnamen met De Ramblers en zijn optredens in clubs en danszalen.

De CD Remembering Django & Hawk bevat 18 nummers uit het Hot Club repertoire, zoals Coquette, Swing '42 en natuurlijk Django's beroemdste nummer J' attendrai en nummers uit het Amerikaanse swingrepertoire, zoals het altijd swingende Them There Eyes, It Had To Be You en How Can You Face Me.

Ik geloof niet dat de CD te koop is in de normale platenzaak ( zijn daar überhaupt nog swingplaten te koop, vraag je je wel eens af), dus mocht je een exemplaar willen, neem dan contact met me op en ik speel je verzoek door naar de band.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

durium/volume 3 = stanley clarke/journey to love = jazz goes hawaiian/1926-1938 = pat metheny-ornette coleman/song x: twentieth anniversary = fried potatoes/unknown lady = stan kenton/retrospective - disc 3 (4) = quatre tickets de swing/remembering django & hawk = jambangle/remembrance = branford marsalis/scenes in the city = lewinsky quartet/no clubs in town = charles mingus/live in montreux (dvd)

Labels: coleman hawkins, django, django reinhardt, hot club, quatre tickets de swing, remembering django and hawk

Monday, June 18, 2007

Joe Newman

This Joe Newman CD, titled Soft Swingin' Jazz by The Happy Cats is a new reissue of two 1950s classic albums on the Lonehill Jazz label. ( LHJ10213). The CD contains two complete LPs, but it is difficult to find the names of the two editions in the liner notes; some careless work in a great production. The titles of the reissued LPs are: Soft Swingin' Jazz (1958) and Happy Cats (1957)

Joe Newman was born in 1922 in New Orleans and his first appearance in an illustrious band was with Lionel Hampton's early 1940s. Between 1943 and 1946 he played in the Count Basie band. In the second half of the 1940s he played briefly with Illinois Jacquet en J.C. Heard, but returned to Basie in the early 1950s. He was now one of the leading trumpet players in Basie's swing band during the 1950s and toured with Benny Goodman to Russia in 1962. While part of the Count Basie Orchestra he made some recordings with own groups, like Happy Cats (1957) and Soft Swingin' Jazz (1958), but also I'm Still Swinging (1955) and The Midgets (1956). When Joe Newman had left Count Basie he got involved to Jazz Interaction, a non-profit organisation that organised jazz courses and stimulated jazz education among students. He became a sought after freelance trumpet player. He died in 1992.

Last night I played the first part of this record, the Soft Swingin' Jazz LP reissue, with the Joe Newman Quartet featuring Shirley Scott on the organ. She was born in Philadelphia in 1934 and learned to play the piano. In 1955 she started to play the organ and became a member of the Eddie Davis Trio, before she started to record under her own name. This 1958 Soft Swingin' Jazz session belongs to that series, although the LP was credited to Joe Newman. In the 1960s she toured with Stanley Turrentine, whom she married. The other two members of the quartet are Eddie Jones on bass and Charlie Persip on drums. The eleven tracks on this album are relaxed and swinging and both Joe Newman and Shirley Scott got plenty of space to express their skillfulness on their instruments. Joe Newman also sings, not without merit, on some tracks and Shirley Scott, although not on the same level as her contemporary colleague Jimmy Smith on the hammond, gives it a groovy base.

I found a fragment where Joe Newman is rehearsing for the 1970 Newport Festival, dedicated to Louis Armstrong's 70th birthday. You will recognize Jimmy Owen, Wild Bill Davison, Bobby Hackett (my first LP was played by his band), Joe Newman and of course Louis himself.

Semilar records of these artist in my collection:

al cohn sextet and orchestra feat. joe newman/that old feeling
joe newman octet/i'm still swinging
joe newman septet/the midgets
shirley scott trio/skylark
charlie turrentine/common touch (featuring shirley scott)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
enrico rava-michael flügel quartet/live at birdland neuburg = john engels quintet/live! = jazzism/3 = thelonious monk/in philadelphia 1960 with steve lacy = tiny parham/vol. 2 (lp) = belgian jazz/the golden age of belgian jazz = voze da velha-silverio pontes/tudo dance-choros maxixes sambas = winifred atwell/the best of (2lp) = pat metheny group/the way up ( dvd) = david sanchez/coral

Deze Joe Newman CD, getiteld Soft Swingin' Jazz by The Happy Cats is een nieuwe heruitgave van twee klassieke jazzalbums uit de jaren vijftig door het Lonehill Jazz label. (LHJ10213). De CD bevat twee complete platen van Joe Newman, maar de titels van deze LP's zijn niet goed op deze uitgave te vinden - een slordigheidje in deze verder schitterende uitgave. De twee LP's die hier heruitgegeven worden zijn: Soft Swinging Jazz (1958) en Happy Cats (1957)

Joe Newman werd geboren in New Orleans in 1922 en zijn eerste echt grote orkest was dat van Lionel Hampton begin jaren veertig. Tussen 1943 en 1946 speelde hij voor de eerste keer bij Count Basie. Hij vertrok daar half jaren veertig voor optredens met Illinois Jacquet en J.C. Heard, maar ging in de jaren vijftig weer spelen in het grote orkest van Count Basie. Hij was ondertussen uitgegroeid tot de beste trompettist in de swingstijl van dat moment. In 1962 reisde hij mee met Benny Goodman op tournee door Rusland. Toen hij nog deel uitmaakte van het Count Basie orkest, maakte hij ook opnamen onder eigen naam met kleinere groepen. De twee LPs, hier heruitgegeven horen daar bij: Happy Cats ( 1957), Soft Swingin' Jazz (1958), maar ook I'm Still Swinging (1955) en The Midgets (1956). Nadat Joe Newman het orkest van Count Basie de rug had toegekeerd, kwam hij bij de vrijwilligersorganisatie Jazz Interaction, die jazzcursussen en opleidingen ging verzorgen. Hij werd daarvan de grote inspirator. Hij bleef, tot aan zijn dood, een gezocht freelance trompetspeler. Joe Newman overleed in 1992.

Gisteravond speelde ik het eerste deel van deze plaat, de heruitgave van de Soft Swingin' Jazz LP heruitgave met het Joe Newman Quartet. Een prominente plaats op deze plaat is weggelegd voor Shirley Scott op hammond. Zij werd geboren in Philadelphia in 1934 en leerde piano spelen. In 1955 verwissselde ze de piano voor het orgel en werd een lid van het Eddie Davis Trio. Eind jaren vijftig ging ze onder haar eigen naam platen opnemen en deze heruitgave hoort, hoewel onder de naam van Joe Newman, hier thuis. In de jaren zestig trok ze rond met de Stanley Turrentine groep en trouwde met hem. De andere twee leden van het Joe Newman Quartet zijn Eddie Jones op bas en Charlie Persip op het slagwerk. De elf nummers op deze heruitgave klinken relaxed en swingend en zowel Joe Newman als Shirley Scott krijgen ruimte genoeg om te schitteren. Joe Newman zingt, niet onverdienstelijk, op verschillende nummers. Shirley Scott, hoewel niet van het zelfde niveau als haar tijdgenoot en concurrent op de hammond, Jimmy Smith, legt eeen stevige basis onder de muziek.

Ik vond een fragment waar je Joe Newman kan zien, repeterend voor het Newport Festival, dat in 1970 in het teken stond van Louis Armstrong's zeventigste verjaardag. We zien Jimmy Owens, Wild Bill Davison, Bobby Hackett ( van hem was mijn eerste LP), Joe Newman en natuurlijk Louis zelf.

Meer platen van deze artiesten in mijn verzameling:

al cohn sextet and orchestra feat. joe newman/that old feeling
joe newman octet/i'm still swinging
joe newman septet/the midgets
shirley scott trio/skylark
charlie turrentine/common touch (featuring shirley scott)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

enrico rava-michael flügel quartet/live at birdland neuburg = john engels quintet/live! = jazzism/3 = thelonious monk/in philadelphia 1960 with steve lacy = tiny parham/vol. 2 (lp) = belgian jazz/the golden age of belgian jazz =- voze da velha-silverio pontes/tudo dance-choros maxixes sambas = winifred atwell/the best of (2lp) = pat metheny group/the way up ( dvd) = david sanchez/coral

Labels: happy cats, joe newman, shirley scott, soft swingin' jazz

Sunday, June 17, 2007

Enrico Rava

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Italian trumpet player Enrico Rava recorded October 1999 with the Michael Flügel Quartet a great live concert at the Birdland Jazz Club of Neuburg. Neuburg is a city in the south of Germany in upper Bavaria. Its jazz club is one of the oldest in Germany. It was founded in 1958, which means that it will celebrate its 50th birthday next year, like the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen (southwest part of the Netherlands) did a few months ago in April of this year. Enrico Rava is rather unknown here in the Netherlands. He was born in 1943 in Trieste, learned himself to play the trumpet and he started his career with the band of Gato Barbieri in 1964. He toured around the world with Steve Lacy in the 1960s. In the 1970s he played with Roswell Rudd and the Jazz Composer's Orchestra and founded in 1976 his own quartet. During the next decades this quartet consisted different musicians like Roswell Rudd and Giovanni Tommaso to name some.
Nowadays he becomes more and more active as a composer, especially for big bands. He led big bands with special guests like Albert Mangeldorff, Alexander Schlippenbach and Roswell Rudd. Rava is a fiery and lyrical trumpet player, who plays in this album with the Michael Flügel Quartet: Four hungry German lions and a grey Italian wolf - the liner notes say, featuring Michael Flügel at the piano, Frank Lauber on alto saxophone, Dietmar Fuhr at the bass and Dejan Terzic on drums. Half of the tracks are compositions by Enrico Rava, like Diva, a Rava favourite in double waltz-time. My Funny Valentine is one of the standard on this album, a great ballad, made famous by Chet Baker of course.

For me, it was my first introduction to Enrico Rava and it would be great to hear him play somewhere some time.

I found two film fragments I love to share with you where you can hear and see Enrico Rava in concert. Hope you like it.

Enrico Rava Quintet

Round About Midnight

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
george gershwin/on screen III-early recordings of the 20s (2) = hank mobley/soul station = ted weems o/marvellous = andré popp o/delirium in hi-fi = lennie tristano-warne marsh/intuition = eddie palmieri/vamonos pa'l monte = be bop revisited/vol 2 = enrico rava-michael flügel quartet/live at birdland neuburg = yes2jazz agency/promo cd

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

De Italiaanse trompettist Enrico Rava nam in oktober 1999 een schitterend live concert op met het Michael Flügel Quartet in de Birdland Jazzclub van Neuburg. Neuburg ligt in het zuiden van Duitsland, in Beieren en werd opgericht in 1958. Het is de oudste jazzclub van Duitsland en dat betekent dat ze volgend jaar een feestje hebben en net als de Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen de afgelopen maanden, volgend jaar hun 50 jarig bestaan zullen vieren.

Enrico Rava is tamelijk onbekend hier in Nederland. Hij werd geboren in Triëst in Noord Italië, leerde zichzelf trompet spelen en begon zijn carriere in 1964 in het kwintet van Gato Barbieri. Hij trok in de jaren zestig de hele wereld rond met de band van Steve Lacy en begin jaren zeventig vinden we hem terug bij Roswell Rudd en de Jazz Composer's Orchestra. In 1976 formeerde hij zijn eerste eigen kwartet, dat in de daaropvolgende jaren nog al eens van samenstelling wijzigde. Bekende musici uit die kwartetten zijn bijvoorbeeld Roswell Rudd en Giovanni Tommaso om er maar een paar te noemen.

Tegenwoordig is Enrico Rava vooral actief als componist, speciaal voor big bands. Hij leidde verschillende big bands met namen als Albert Mangeldorff, Alexander Schlippenbach en Roswell Rudd. Rava is een vurig en lyrisch trompettist, die met dit Michael Flügel Quartet een mooi album creërde. Als four hungry German lions and a grey Italian wolf (vier hongerige Duitse leeuwen en een grijze Italiaanse wolf) wordt deze samenwerking in het bijbehorende inlegvel omschreven. De vier hongerige leeuwen zijn Michael Flügel aan de piano, Frank Lauber op altsax, Dietmar Fuhr op de bas en Dejan Terzic op slagwerk. De helft van de geselecteerde nummers voor deze CD zijn van de hand van Enrico Rava, zoals Diva, een nummer in een snel walstempo. Het is, net als Certi Angoli Secreti, één van Enrico's favorieten. My Funny Valentine is één van de standards, een schitterende ballad, bekend geworden door Chet Baker. Voor mij was het de eerste kennismaking met Enrico Rava en het zou natuurlijk mooi zijn hem eens live bezig te zien.

Ik vond twee filmregmenten waarin we Enrico Rava bezig zien en horen in zijn eigen kwintet.

Enrico Rava Quintet

Round About Midnight

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
george gershwin/on screen III-early recordings of the 20s (2) = hank mobley/soul station = ted weems o/marvellous = andré popp o/delirium in hi-fi = lennie tristano-warne marsh/intuition = eddie palmieri/vamonos pa'l monte = be bop revisited/vol 2 = enrico rava-michael flügel quartet/live at birdland neuburg = yes2jazz agency/promo cd

Labels: birdland jazz club, enrico rava, michael flügel, rava

Saturday, June 16, 2007

Adrian Mears

( Naar de Nederlandse vertaling )

I spotted this CD because of the fascinating name of the band Adrian Mears New Orleans Hardbop. New Orleans and Hardbop: it seems a contradictions. Although I had heard about Adrian Mears I had never heard the music of this trombone player. So, I seized this opportunity.

Adrian Mears was born in Newcastle, Australia 1969 and learned to play trombone at the Sydney Conservatory. He performed in the late 1980s with visiting US jazz man like Don Pullen and got an opportunity to study in the US with some great trombone players like Steve Turre, Slide Hampton and Conrad Herwig. Back in Australia he won several awards and in the 1990s he settled in Europe to give trombone lessons on conservatories in Cologne and Basel. Seven years ago he toured with the Vienna Art Orchestra and became a member of it. Now he is a celebrated trombone player, appreciated for his playing on this hard to handle instrument.

As I was fascinated by the name of the band I was anxious to learn how the music sounded. Well, I can tell you, it sounds great. The idea of making this album was born a few years ago when Adrian Mears played with drummer Jeff Boudreaux, born in New Orleans. Mears tells about New Orleans music: I love the rhytmical treatment of melodies, how they can bounce and dance one minute and lay down a strong groove the next, feeling more natural than sounding complicated. I love the music on this album very much. The quintet, featuring Adrian Mears on trombone, Domenic Landolf on tenor saxophone and bass clarinet, Peter Madsen at the piano, Stephan Kurmann on the bass and Jeff Boudreaux at the drums is doing a good job. I like the second track, Stompin' very much, a kind of Thelonious Monk inspired traditional stomp.

I found a film fragment where you can hear Adrian Mears playing the trombone in the Vienna Art Orchestra. Hope you like it.

Adrian Mearson trombone with the Vienna Art Orchestra. The tune Roma roams in romances, recorded at le Théatre de la Fourmi in Luzern/Switzerland on March 29th 2000

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
donald byrd/byrd in hand = adrian mears new orleans hardbop/jump on in = paris, plages d'hawaii/guitares hawaiiennes 1930 = lonnie johnson/jersey belle blues - disc 3

Mijn oog viel op deze CD door de intrigerende naam van de band: Adrian Mears New Orleans Hardbop. New Orleans en Hardbop: twee schijnbare tegenstellingen. Aangezien ik wel eens van Adrian Mears had gehoord, kende ik zijn muziek niet. Een mooie gelegenheid om dat goed te maken.

Adrian Mears werd in 1969 geboren in Newcastle, Australië en leerde trombone spelen aan het conservatorium van Sydney. Hij trad eind jaren tachtig veel op met Amerikaanse jazzmusici als Don Pullen, die daar kwamen spelen. Hij kreeg de kans om in Amerika te gaan studeren bij de grootten op de trombone Steve Turre, Slide Hampton en Conrad Herwig.

Terug in Australië won hij de ene prijs na de andere. Midden jaren negentig vestigde hij zich in Europa en ging les geven in Keulen en Bazel. Vanaf 2000 is hij een gewaardeerd lid van het Vienna Art Orchestra en oogst lof op dit vreselijk moeilijke instrument.

Zoals ik al zei, raakte ik gefascineerd door de naam van de band. Het idee om deze CD te maken ontstond een paar jaar geleden toen Adrian Mears samenspeelde met drummer Jeff Boudreaux, geboren in New Orleans, die een expert bleek in deze muziekstijl. Mears zegt over de New Orleans muziek: I love the rhytmical treatment of melodies, how they can bounce and dance one minute and lay down a strong groove the next, feeling more natural than sounding complicated. (Ik hou van de manier waarop het ritme wordt geintegreerd in de nummers; hoe het de ene keer uitnodigt tot dansen om vervolgens weer over te gaan in een stevig cadans.) Ik vind de muziek op deze CD schitterend. Het kwintet met Adrian Mears op trombone, Domenic Landolf op tenorsax en basklarinet, Peter Madsen aan de piano, Stephan Kurmann achter de bas en Jeff Boudreaux op slagwerk hebben er iets moois van gemaakt. Ik heb genoten van het tweede nummer, Stompin' waarin dit traditionele nummer op een Thelonious Monk-achtige wijze verbouwd is. Schitterend !!

Ik vond een flmfragment waarin je Adrian Mears kan zien en horen spelen met het Vienna Art Orchestra.

Adrian Mears op trombone met het Vienna Art Orchestra. Het nummer Roma roams in romances, opgenomen in het Théatre de la Fourmi in Luzern/Switzerland maart 2000

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL
donald byrd/byrd in hand = adrian mears new orleans hardbop/jump on in = paris, plages d'hawaii/guitares hawaiiennes 1930 = lonnie johnson/jersey belle blues - disc 3

Labels: adrian mears; trombone

Friday, June 15, 2007

Paul Whiteman

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Years ago, when I first started to collect and enjoy jazz music in all its variations, I learned about Paul Whiteman, the orchestra director from the 1920s and 1930s always mentioned in the same breath with Bix Beiderbecke,the celebrated cornet player from Davenport, who played at that orchestra for some years late 1920s. It seemed as if Paul Whiteman's band was uninteresting during the period Bix was not a part of the orchestra's.

Thanks to a series of LPs that were released by a young Dutch sound engineer, Harry Coster, in the 1980s, I learned that Paul Whiteman and his Orchestra made some good music, even without Bix Beiderbecke. The two LPs are:

Paul Whiteman & his Orchestra - volume 1 ( 16 original 1921-1925 recordings) ( Alpha Records 03303)
Paul Whiteman & his Orchestra - volume 2 ( 18 original 1926-1927 recordings) ( Grannyphone 03306 ).

Last night I played the 1926-1927 recordings. from the period just before Bix Beiderbecke started his short careeer at Witeman's band.

Nowadays Paul Whiteman is no longer ignored by the serious jazz collector. His music is best labeled as jazz orientated dance music, well arranged hot dance music; jazz for the young people in the Roaring Twenties. His nickname King Of Jazz dates from that period. The two LPs are now hard to find, but there are numerous other released nowadays that can introduce you to this great Paul Whiteman bands. I found some fragments with Paul Whiteman to illustrate how important he was. I could have select one of the numerous fragments of the film The King Of Jazz, already a subject in one of Jo's previous blogs - but I didn't. I found a 1928 fragment which includes Bix Beiderbecke, standing on the far left with his cornet for a few seconds, a cartoon from 1934, Coon Crazy, with Al Jolson, Mae West and Paul Whiteman in parody and a 1927 film where you can see Paul Whiteman, on tour in the Netherlands, at the sea front near The Hague in the Netherlands. He played at an engagement at the Kurhaus in Scheveningen during that shot.

My Ohio Home - Paul Whiteman and his orchestra with Bix Beiderbecke ( 18th of May 1928

"Croon Crazy" (1934)

Paul Whiteman in Scheveningen (1926)

Semilar records of this artist in my collection:

paul whiteman/jazz a la carte
paul whiteman/volume 1
paul whiteman/volume 2

paul whiteman/the king of jazz 1920-1936

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
chet baker/sings and plays moon love = oscar aleman/odeon recordings vol. 4 = ben webster - harry edison/complete sextet studio sessions (2) = charles lloyd-paul winter-bola sete-turk murphy/20 century jazz masters (dvd) = sonny stitt/stitt's blues-the bebop recordings - cd 3

Nederlands ( To the English translation )

Jaren geleden, toen ik me net ging verdiepen in het fenomeen jazz in al zijn verschijningsvormen, merkte ik dat het leek alsof Paul Whiteman en zijn orkest altijd in één adem genoemd werd met Bix Beiderbecxe, de bejubelde cornetspeler uit Davenport, die kort bij Whiteman speelde. Het leek er op alsof Paul Whiteman's bands zonder Bix, niet de moeite waar waren uit jazzoogpunt. Dank zij een serie LPs, gemaakt door een jonge geluidsrestaurateur Harry Coster, ontdekte ik dat Witeman ook heel interessant is als Bix Beiderbecke niet speelt. Die twee LPs zijn:

Paul Whiteman & his Orchestra - volume 1 ( 16 original 1921-1925 recordings) ( Alpha Records 03303)
Paul Whiteman & his Orchestra - volume 2 ( 18 original 1926-1927 recordings) ( Grannyphone 03306 ).

Gisteravond luisterde ik weer eens met veel plezier naar de 1926-1927 opnamen uit de periode van vlak voordat bix Beiderbecke aantrad in de blazerssectie.

Tegenwoordig wordt Paul Whiteman niet langer genegeerd door de serieuze jazzverzamelaar. De muziek is het best te omschrijven als jazzy dansmuziek, goed gearangeerd hot dance music. ce; voor de jeugd tijdens de roaring Twenties gewoon jazz dus. Zijn bijnaam King Of Jazz dateert uit die periode. De twee LPs zijn nu moeilijk te vinden, maar er zijn nu genoeg alternatieven om kennis te maken met de muziek van Paul whiteman. Ik ben op zoek gegaan naar een aantal filmfragmenten om Paul Whiteman's muziek te onderstrepen. Ik heb niet gekozen voor één van de ontelbare shots uit de film The King Of Jazz, al eens gebruikt als onderwrp in een voorgaande blog gemaakt door Jo. ik vond een fragment uit 1928 ewaarbij we nog net linksboven even Bix Beiderbecke met zijn cornet in beeld krijgen ( Het fragment wordt tweemaal gedraaid - de tweede keer is het beeld iets dichterbij getrokken) Het tweede fragment is een tekenfilm uit 1934, Coon Crazy, waarin de pophelden van die tijd, Al Jolson, Mae West en Paul Whiteman getekend worden. Het derde fragment laat beelden uit 1927 zien, waarbij Pasul Whiteman met zijn gevolg over de boulevard van Scheveningen flanneert. Hij is in die plaatsvoor een serie optredens in het Kurhaus.

"Croon Crazy" Cubby Bear

Paul Whiteman and his Orchestra on 24th of June 1926 a Concourse d'Elegance for motorcars was held in the swanky seaside resort of Scheveningen, Holland, where the band was staying at the Kurhaus Hotel. (1926)

Opnamen van Paul Whiteman in mijn verzameling:

paul whiteman/jazz a la carte
paul whiteman/volume 1
paul whiteman/volume 2

paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 Keep swinging

Keep swinging

ans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

chet baker/sings and plays moon love = oscar aleman/odeon recordings vol. 4 = ben webster - harry edison/complete sextet studio sessions (2) = charles lloyd-paul winter-bola sete-turk muephy/20 century jazz masters = sonny stitt/stitt's blues-tre bebop recordings - dd 3

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: paul whiteman, whiteman

Thursday, June 14, 2007

Hit of the week Needles

( voor de Nederlandse vertaling - even naar beneden scrollen )

I told you before that I have researched the Durium - Hit of the week cardboard records. You can read about it in a previous blog. In another contribution I told about some Durium sidelines, like the Hit of the week gramophones and Hit of the week needles. For the youngsters among us ( younger then seventy years ) steel needles were used to play 78rpm gramophone records up to ca. 1935, before the invention of the electric amplified gramophone and its sapphire needle. Steel needles had to be changed each time a 78rpm record had been played.

When Durium started its activities early 1930s the flexible cardboard Hit of the week record became its most interesting activity. It was released each week at the news stands. But the name Hit of the week was in fact registered as a brand name for record needles. These needles were sold in little sacks which contains ca. 80 steel needles. DuriumStu , a US Hit of the week collector, found some time ago a very very rare item, a Hit of the week Needles Display. This early 1930s display, his copie has been damaged a bit, could contain nine sacks of Hit of the week needles sacks, sold for 5 cent each. It has the same design as the Hit of the week records display that was styled in the same way.

In my last blog concerning the Hit of the week gramophone I told about the record lock, that was inside the needles sacks of 10 cents and I finished the blog with the fact that I had never seen a Hit of the week needle. Well, thanks to DuriumStu this request has been granted. Here it is - the Hit of the week needle.

This contribution has also been posted at my Hit of the week web log. You can find more info about these cardboard records at my online Hit of the week-Durium websites.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
charles mingus/works 1951-1977 (2) = thelonious monk/monk at newport 1963 & 1965 (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music

Hit of the week - Durium

Nederlands ( For the English translation scroll to the top of this blog )

Ik heb in een eerder weblog al eens verteld over mijn fascinatie en onderzoek naar de kartonnen Durium - Hit of the week platen. Behalve platen maakte de Durium firma ook aanverwante artikelen zoals de Hit of the week gramofoons en de Hit of the week naalden. Voor de jeugd onder de zeventig: met deze stalen naalden werden tot ca. 1935 ( daarna kwamen er electrische gramofoons met een saffiernaald) de 78-toeren platen afgespeeld. Na elke afgespeelde plaat moest je de naald vervangen.

Toen Durium zijn activiteiten in 1930 startte waren de buigzame kartonnen wekelijke Hit of the week platen het meest in het oog springend. Ze lagen elke week te koop in de krantenkiosken. Maar in feite was de naam Hit of the week geregistreerd als naam voor gramofoonnaalden. Deze naalden werden verkocht in zakjes met ca. 80 stuks voor de prijs van 5 cent. DuriumStu , een Amerikaanse Hit of the week verzamelaar, vond enige tijd geleden een heel zeldzaam object, een Hit of the week naalden display. Deze display uit begin jaren dertig, helaas een beetje beschadigd, kon negen zakjes naalden bevattten. De display is op dezelfde manier gestilleerd als de al even zeldzame Hit of the week platen displays, waarin de kartonnen platen verkocht werden.

In mijn laatste bijdrage over de Hit of the week gramofoon vertelde ik over de zgn. record lock die te vinden was in de zakjes van 10 cent en ik eindigde mijn verhaal met de verzuchting dat, ondanks het feit dat ik nog zo'n mooi dicht naaldenzakje heb, ik nog nooit een Hit of the week naald gezien had. Dat is nu voorbij. DuriumStu stuurde me een foto van de Hit of the week naald, die er net zo uitziet als andere naalden. Een illusie armer dus ........

Deze bijdrage is ook in het Engels geplaatst in mijn Hit of the week web log. Meer informatie kun je vinden in mijjn online Hit of the week-Durium websites.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
charles mingus/works 1951-1977 (2) = thelonious monk/monk at newport 1963 & 1965 (2)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: durium, hit of the week

Wednesday, June 13, 2007

Al Cohn

Yesterday I played myself the Al Cohn - Rein De Graaff Trio recording Rifftide, while driving home from my work. This record happened to be the perfect music for that trip and sounded great on my radio CD player. The Rein De Graaff Trio, not the first time that it is part of this web log, features Rein De Graaff on piano, Koos Serierse on bass and Eric Ineke on drums.

Rein De Graaff, the Dutch bebop piano player, started his career in the early 1960s and played with numerous known and unknown musicians, accompanied by his trio. Known are his short tours with American jazz players in the so-called Stoomcursus Jazz (= Crash Courses In Jazz) or Stoomcursus Bebop ( = Crash Courses in Bebop) series. In 1987 Al Cohn should participate in one of Rein De Graaff's short tours. In his book Belevenissen in Bebop Rein told how Al Cohn entered his house in Veendam ( the north-eastern part of the Netherlands) where his wife was suffering from a slipped disc, which caused some misunderstandings as Al Cohn thought she was seriously ill and in the terminal fase of her life. They made a small tour along some venues and made this CD on the 6th of June, 1987, twenty years ago, at the Max Bolleman Studio 44 in Monster. Rein remembers how relaxed Al Cohn was. The recording took three hours to make and at the breaks Al Cohn was simple making some crosswords.

For me Al Cohn is closely related to Zoot Sims. This duo made a lot of great recordings. Their Improvisation For Unaccompanied Saxophones is one of my favorites. When Al made this Rifftide recordings Zoot Sims had passed away for two years. The eight tunes are all standards except Do Nothing Till You're True and Secret Love, two compositions of Al Cohn himself. While listening to this record in my car I learned how transparant and relaxed the music of this record is. I don't know if this Timeless Record ( CDSJP 259 ), also released on LP, is still available, but try to get yourself a copy.

Semilar records of Al Cohn and Rein De Graaff in my collection:

the brothers/stan getz-zoot sims-al cohn-allen eager-brew moore = al cohn quintet-zoot sims/al & cohn = al cohn sextet and orchestra feat. joe newman/that old feeling = al cohn/in concert at east stroudsburg university = al cohn/nonpareil = al cohn/rifftide = al cohn/standards of excellence = al cohn-barry harris/play it now - volume 1 = al cohn-zoot sims quintet/you'n me = al cohn-zoot sims/body and soul = al cohn-zoot sims/from a to z
david fathead newman-marchel ivery-rein de graaff trio/blue greens & beans = herb geller-rein de graaff/delightful duets volume 2 = rein de graaff quintet/new york jazz = rein de graaff trio-ronnie cuber-nick brignola/baritone explosion = rein de graaff/confirmation = rein de graaff/duets = rein de graaff-dick vennik quartet/modal soul = rein de graaff/now it the time

Keep swinging

Hans Koert
keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
philip catherine/blue prince = al cohn/rifftide = squeeze me/the jazz and swing accordion story-rebop continental = david sanchez/coral

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )
Gisteren speelde ik de auto terwijl ik naar mijn werk reed de CD Al Cohn - Rein de Graaff Trio Rifftide. Deze plaat bleek uitermate geschikt om in de auto te beluisteren op mijn radio - cd speler. Ik heb in mijn dagelijkse weblog al vaker over het Rein De Graaff Trio geschreven, een trio dat tot mijn favorieten behoort. Het trio omvat Rein De Graaff op piano, Koos Serierse op bas en Eric Ineke op slagwerk. Rein De Graaff, de Nederlandse bebop pianist, begon zijn muzikale carriere ergens begin jaren zestig en speelde sindsdien met tientallen bekende en onbekende musici, bijgestaan door zijn trio. Hij is vooral bekend geworden door zijn korte tournees met Amerikaanse jazzmusici in zijn zogenaamde Stoomcursus Jazz of Stoomcursus Bebop tournees. In 1987 was het de beurt aan Al Cohn en in zijn boek Belevenissen in Bebop vertelt Rein hoe Al Cohn helemaal van slag raakte toen hij in Veendam aankwam en in de kamer Rein's vrouw uitgestrekt op het bed in de woonkamer aantrof, ten gevolge van een hernia. Al dacht eerst dat Rein's vrouw net overleden was, maar dat bleek gelukkig niet het geval. Ze maakten een korte toernee langs enkele podia en op 6 juni 1987, twintig jaar geleden, doken ze de Max Bolleman Studio 44 in Monster in. Rein vertelt hoe relaxed de drie uur durende opnamen verliepen; tussen de nummers door zat Al Cohn rustig kruiswoordpuzzels op te lossen.

Voor mij zijn Al Cohn en Zoot Sims onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hun duo's zijn wereldberoemd en hun Improvisation For Unaccompanied Saxophones is één van mijn grootste favorieten. Toen Al Cohn in Monster deze opnamen voor Rifftide maakte was Zoot Sims net een paar jaar daarvoor overleden. De acht nummers op de CD zijn alle standards, op twee na: Do Nothing Till You're True en Secret Love, die uit de koker van Al Cohn komen. Luisterend in de auto ontdekte ik weer eens hoe ontspannen en transparant de opnamen klinken en ik raad een ieder te proberen deze opnamen op Timeless Records ( CDSJP 259) te pakken te krijgen. Een prima keus !!

De volgende platen heb ik van Al Cohn en Rein de Graaff in mijn verzameling:

the brothers/stan getz-zoot sims-al cohn-allen eager-brew moore = al cohn quintet-zoot sims/al & cohn = al cohn sextet and orchestra feat. joe newman/that old feeling = al cohn/in concert at east stroudsburg university = al cohn/nonpareil = al cohn/rifftide = al cohn/standards of excellence = al cohn-barry harris/play it now - volume 1 = al cohn-zoot sims quintet/you'n me = al cohn-zoot sims/body and soul = al cohn-zoot sims/from a to z
david fathead newman-marchel ivery-rein de graaff trio/blue greens & beans = herb geller-rein de graaff/delightful duets volume 2 = rein de graaff quintet/new york jazz = rein de graaff trio-ronnie cuber-nick brignola/baritone explosion = rein de graaff/confirmation = rein de graaff/duets = rein de graaff-dick vennik quartet/modal soul = rein de graaff/now it the time

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

philip catherine/blue prince = al cohn/rifftide = squeeze me/the jazz and swing accordion story-rebop continental = david sanchez/coral

Labels: al cohn, cohn, rein de graaff, rifftide

Tuesday, June 12, 2007

Rodney Jones

This Savant CD, made my Rodney Jones and his quartet is titled: Rodney Jones - Dreams and Stories. It was relesed in 2005. The members of the group are Rodney Jones guitar, Kenny Kirkland piano, Marc Johnson bass and Jeff "Tain" Watts drums.

I had never heard about Rodney Jones, who's name was not in the regular jazz databases, and that is undeserved as he is a great guitar player, influenced by Wes Montgomery, Barney Kessel and Grant Green. He was born in 1956 in New Haven and learned, while studying at the university, to improvise from John Lewis, the piano man from the Modern Jazz Quartet. He played for some times in John Lewis group, before he joined the Jaki Byard's group Music Complex Orchestra at the Five Spot. In the mid 1970s he played with Chico Hamilton and Dizzy Gillespie. In 1978 he founded his own group - Kenny Kirkland became the piano player. In the 1980s he played the guitar for Lena Horne and arranged for her. He recorded with Maceo Parker and Hilton Ruiz late 1980s. In 2001 he made a funk album, Soul Manifesto, featuring Maceo Parker, Arthur Blythe and Lonnie Smith.

This album, Dreams and Stories, recorded in 1983, contains more traditional material, although most of the compositions are by Rodney himself. The only three standards are Star Eyes, Summertime ( from Gershwin) and Road Song. Jazz is a young man's music best played by older men, he quotes in the liner notes - think about it !! The album surprised me, as I learned that Rodney Jones is a skilled guitar player, who made a very entertaining disc. All the tunes on this CD, he says in the liner notes, were recorded using my thumb instead of a pick. I used the thumb because it is a more delicate and softer sound and flows from the soul not just the mind or heart. Also the other three members of the band are great, which makes this album a well-balanced release.

I found two fragments. In the first one we see a young Rodney Jones in the mid 1970s next to eminent grise Dizzy Gillespie, playing jazz-rock and the second fragment was made more recently at a concert, where you can enjoy his great guitar playing.

Dizzy Gillespie - Rodney Jones (1978)

Rodney Jones Live at Smoke

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
duke ellington-charlie mingus-max roach /money jungle = pixinguinha/volume 1 + 2 (2) = bucky pizzarelli-frank vignola-howard alden/three of a kind = al cohn/rifftide = brew moore/fantasy 3264(lp) = richard zimmerman/scott joplin - his complete works (record 2)(lp) = miles davis/porgy & bess = rodney jones/dreams and stories = jack wilkins/reunion = ragtime to jazz/volume 2 = ze de velha-silverio pontes/so pixinguinha

Deze CD, uitgebracht door Savant, is gemaakt door Rodney Jones en zijn kwartet: Rodney Jones - Dreams and Stories. Hij werd uitgebracht in 2005. De leden van de band zijn Rodney Jones op gitaar, Kenny Kirkland op piano, Marc Johnson op bas en Jeff "Tain" Watts op slagwerk.

Ik had, schaam je, nog nooit gehoord van Rodney Jones, een naam, die je in de reguliere naslagwerken zelden tegenkomst. En dat is onverdiend, want deze man is een groot gitarist, beinvloed door het spel van Wes Montgomery, Barney Kessel en Grant Green. Hij werd geboren in New Haven in 1956 en leerde, terwijl hij nog studeerde aan de universiteit, improviseren van niemand minder dan John Lewis, de toetsenist van The Modern Jazz Quartet. Hij speelde ook een tijdje in de band bij John Lewis, voordat hij een plekje vond in Jaki Byard's groep The Music Complex Orchestra, die in the Five Spot speelde. Midden jaren zeventig komt hij bij Chico Hamilton en Dizzy Gillespie. In 1978 formeerde hij zijn eigen groep, waarbij Kenny Kirkland de pianist werd. In de jaren tachtig werd hij vaste begeleider van Lena Horne en arrangeerde voor haar. Hij nam platen op met Maceo Parker en Hilton Ruiz eind jaren tachtig. In 2001 horen we weer van hem als hij een funkplaat maakt, getiteld Soul Manifesto, met Maceo Parker, Arthur Blythe en Lonnie Smith.

Deze plaat, Dreams and Stories, opgenomen in 1983, bevat meer traditioneel materiaal, hoewel de meeste nummers van zijn hand zijn; de drie standards die hij speelt zijn Star Eyes, Summertime ( van Gershwin) en Road Song. Jazz is muziek voor jonge mensen, die het best gespeeld wordt door oude mensen, citeert hij op de hoestekst. een nadenker volgens mij. De plaat verraste me - ik ontdekte dat Rodney Jones een ervaren gitarist is, die met deze Dreams and Stories een hele fijne plaat maakte. Hij speelt de hele CD zonder plectrum, zo zegt hij, om de toon wat zachter en vloeiender te maken.

Ik vond twee filmfragmenten: eén uit midden jaren zeventig, waarin we een piepjonge Rodney Jones zien naast eminent grise Dizzy Gillespie in een soort jazz-rock nummer en een meer recent fragment, waarin hij zijn kwaliteiten op de gitaar toont.

Dizzy Gillespie - Rodney Jones (1978)

Rodney Jones Live at Smoke

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

duke ellington-charlie mingus-max roach /money jungle = pixinguinha/volume 1 + 2 (2) = cky pizzarelli-frank vignola-howard alden/three of a kind = al cohn/rifftide = brew moore/fantasy 3264(lp) = richard zimmerman/scott joplin - his complete works (record 2)(lp) = miles davis/porgy & bess = rodney jones/dreams and stories = jack wilkins/reunion = ragtime to jazz/volume 2 = ze de velha-silverio pontes/so pixinguinha

Labels: dreams and stories, rodney jones

Monday, June 11, 2007

Coleman Hawkins and Huize Poll

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I received a message that reads like a detective; it's a request for information for a project about Huize Poll, a restaurant - dancing venue in the 1930s in De Bilt, a village in the centre of The Netherlands.

Huize Poll ( De Bilt) in 1901.

Jelle Van der Zee wrote me: The place where I live in the centre of The Netherlands, De Bilt, was seventy years ago a resting place on the road from Utrecht along Zeist to the remote inlands around Arnhem. There was a local train connection between Utrecht along the Grebbeberg up to Wageningen. The second best resting place for horses and carriages and the first auto cars was café Huize Poll. The best one was 't Kalfje in the same village. Huize Poll was orginally a hotel, but in the late 1930s it was a restaurant and dancing.

In January 1938, the year I was born, Coleman Hawkins played here with his trio ( prob. Coleman Hawkins tenor sax - Freddy Johnson piano and Maurice Van Kleef drums.). I hope to get some more information about Huize Poll, but it seems as if speaking about Huize Poll, the dancing and Coleman Hawkins is surpressed here in the village. I found some photo's of the house and I know who the owners were. A woman told me that she had seen Coleman Hawkins sitting in the local train to De Bilt one afternoon and a 90 years old amateur trombone player who still lives in De Bilt could have been in Huize Poll. Some rumours are going around that Coleman Hawkins had a love affair with a girl from De Bilt.

Coleman Hawkins Trio (1938) ( Dutch Jazz Archive)

Well, I'm looking for some clues to start my research, like information about the place where Coleman Hawkins used to live in the late 1930s. Did he live in Rotterdam or did he had a sleeping place near the dancing where he performed? Like Hamdorff in Laren? Could he have recorded somewhere, when he was spotted in the train and was he returning to the place where he lived? It would be great if some of you could help me with my research. You can contact me at keepswinging@live.nl

Huize Poll in 1907

Jelle. I can give you some information I have found. Coleman Hawkins had engagements during this period at the Mephisto club in Rotterdam ( 1937) ( Mephisto was destroyed by a great fire in May 1938) ,Casino Hamdorff in Laren, the Hof van Holland in Hilversum, the Negro Palace in Amsterdam (1938) and ..... also in 1938 an engagement in Huize Poll in De Bilt. Other bands that played at Huize Poll where The Jumping Jacks ( 1937), Jack De Vries Internationals ( 1938) and Eddy Meenk (1938). Clara De Vries, the sister of Jack and trumpet player, performed in 1938 at 't Kalfje, the other local venue. I guess that Coleman Hawkins stayed at Huize Poll after his performances, or somewhere in De Bilt, as I don't believe that he travelled back late at night to his guesthouse in some other city. Coleman Hawkins and his trio had a recording session on the 14th of June 1938 at the Casino Hamdorff in Laren with his trio, where he recorded six tunes, all released on Panachord and Decca. Hawkins left for the States mid 1939.

I found two film fragments. The first one tells you the story of Coleman Hawkins in the Netherlands and the second one is the well known unique shot where you can see and hear Coleman Hawkins play mid 1930s with Leo De La Fuente at the piano.

I wish I were Twins by Hawkins Coleman and Leo de la Fuente on piano.( 1935). I think this is a most unique piece of early jazz history on film

Semilar records of this artist in my collection:

Coleman Hawkins/In Holland

Keep swinging

Hans Koert

You can contact Jelle van der Zee by sending your message to keepswinging@live.nl . I' ll forward it to him !!

To my last contribution

MY TURNTABLE
wim overgaauw-rogier van otterloo/nuages (lp) = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 1-2 (2) = keith jarrett-gary peacock-jack dejohnette/tokyo ' 96 = donald byrd/off to the races = legendary years/vol 8-rolf ericson-ernestine anderson-duke jordan = piano jazz/jazz pour vous = oscar aleman/odeon recordings vol. 1 = jacques louissier trio/play bach (lp) = wayne shorter quartet/beyond the sound barier

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Nederlands ( To the English translation )

Ik kreeg een berichtje dat leek op een onderwerp uit een spannend jongensboek; het was een verzoek om informatie over Huize Poll, een restaurant - dancing uit de jaren dertig, gelegen in De Bilt.

Huize Poll in 1901

Jelle Van der Zee schreef me: Mijn woonplaats De Bilt was vroeger een doorgangsdorp van Utrecht via Zeist naar de binnenlanden van Arnhem. Er liep zelfs een trammetje uit Utrecht onderlangs de Grebbeberg naar Wageningen. De tweede (na 't Kalfje) beste uitspanning voor mensen met koetsen en de eerste auto's uit Utrecht was Huize Poll; oorspronkelijk een hotel maar vooral restaurant dancing.

Hier had rond mijn geboortejaar 1938 in januari Coleman Hawkins een optreden met een trio. ( Waarschijnlijk Coleman Hawkins tenorsax - Freddy Johnson piano en Maurice van Kleef drums ( Hans).) Ik probeer via de Historische Kring in De Bilt meer te weten te komen over Huize Poll, maar een dancing en de naam Coleman Hawkins is hier een beetje vies en verzwegen. Er zijn wel plaatjes en eigenaarsnamen. Toch ken ik een vrouw die Coleman 's middags in de tram naar De Bilt heeft zien zitten en er loopt hier een plaatsgenoot rond van begin negentig, die amateur big band trombonist is geweest en zo op z'n 20+ in Huize Poll geweest kan zijn.
Er doet ook een mooi gerucht de ronde dat Coleman Hawkins, conform de jazztraditie, een kind verwekt zou hebben bij een Bilts meisje.

Coleman Hawkins en zijn trio ( 1938) ( Nederlands Jazz Archief)

Ik zoek nu wat aanknopingpunten.
Waar woonde (logeeerde) Coleman Hawkins in 1938? In Rotterdam?
Of altijd in de dancing waar hij speelde, zoals Hamdorff?
Hij kan op de terugreis voor plaatopnamen in de tram gezeten hebben.
Kunnen jullie mij helpen? Heel graag, Ik ben te bereiken via keepswinging@live.nl

Huize Poll in 1907

Beste Jelle. Dit is de informatie die ik zo snel heb kunnen vinden - misschien voegt het iets toe. Coleman Hawkins speelde in deze periode eind jaren dertig in Mephisto in Rotterdam ( 1937) ( Mephisto werd in mei 1938 door brand verwoest), Casino Hamdorff in Laren, het Hof van Holland in Hilversum, Het Negro Palace in Amsterdam (1938) en ..... ook in 1938 een optreden in Huize Poll in De Bilt. Andere bands die daar optraden in Huize Poll waren The Jumping Jacks ( 1937), Jack de Vries Internationals ( 1938) en Eddy Meenk (1938). Clara De Vries , de trompetspelende zus van Jack, speelde in 1938 in 't Kalfje, maar dat was de concurrent. Ik denk zelf dat de musici bleven slapen in Huize Poll of in ieder geval in De Bilt, aangezien je niet mag aannemen dat ze na een optreden nog terug moesten naar zijn kosthuis ergens in het westen van ons land.
Coleman Hawkins en zijn trio ( Coleman Hawkins tenorsax - Freddy Johnson piano en Maurice van Kleef drums.) maakten opnamen op 14 juni 1938 in het Casino Hamdorff in Laren, waar zes nummers werden opgenomen. alle uitgebracht op Panachord of Decca. Halverwege 1939 vertrok Coleman Hawkins naar Amerika.

Ik vond twee filmfragmenten. Het eerste is een deel van een documentaire dat vertelt over Coleman Hawkins in Nederland en het tweede fragment is een uniek stukje film uit 1935 waar je Coleman Hawkins kunt zien en horen spelen met Leo De La Fuente op piano.

I wish I were Twins - Hawkins Coleman en Leo de la Fuente ( 1935) een uniek stukje vroege jazzgeschiedenis.

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

coleman hawkins/in holland

Keep swinging

Hans Koert

Als je Jelly van der Zee kunt helpen met informatie stuur het dan naar
keepswinging@live.nl . Ik zal je bericht doorsturen.

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL

wim overgaauw-rogier van otterloo/nuages (lp) = oscar aleman/sus presentaciones en vivo-volume 1-2 (2) = keith jarrett-gary peacock-jack dejohnette/tokyo ' 96 = donald byrd/off to the races = legendary years/vol 8-rolf ericson-ernestine anderson-duke jordan = piano jazz/jazz pour vous = oscar aleman/odeon recordings vol. 1 = jacques louissier trio/play bach (lp) = wayne shorter quartet/beyond the sound barier

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: coleman hawkins, de bilt, hawkins, huize poll

Sunday, June 10, 2007

Wim Overgaauw

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

This LP was one of the popular releases in the Netherlands during the 1970s, made by Wim Overgaauw. This album, Blue Guitar, features him with his quartet and contains most standard tunes. Wim Overgaauw was a great guitar player, but rather unknown outside the Dutch borders.

Wim Overgaauw was born in 1928 in Hilversum ( centre of the Netherlands) and started to play violin in a classical orchestra, but changed to the guitar at the age of 17. His first band was the group of John Krispijn ( 1951) and later, during the mid 1950s he toured through Germany with the Stardust Quartet and with the Wessel Ilcken Combo through England. After some years together with George Abel ( guitar duo) he fouded his own group, the Bill White Combo. From the 1960s onwards he became part of the Pim Jacobs Quartet, but was also a regular member of the Skymasters, the Metropole Orchestra and his own trio with Koos Serierse ( bass player) and Evert Overweg (drummer). This rhythm section, enlarged with Jan Huydts on (Fender) piano is the line-up of the band on this Blue Guitar album. It was recorded in Blaricum ( centre of The Netherlands) May 1977. The album contains two compositions by the musicians: True Blue is labeled as a composition made by the quartet and Blue Guitar is credited to Wim Overgaauw.

Wim Overgaauw with the Wessel Ilcken Combo: Toon van Vliet (tenor), Frans Elsen (piano), Wim Overgaauw (gitaar), Dub Dubois (bas), Rita Reys, Wessel Ilcken (drums) (Dutch Jazz Archive)

Wim Overgaauw became a sought after musician for recording sessions and performances and started to teach young guitar players at the Amsterdam School Of Music, like Maarten Van Der Grinten and Jesse Van Ruller, the promising guitar player who won the Thelonous Monk Award late 1990s. When Wim Overgaauw died in 1995 Jesse inheritted his Gibson guitar.

Wim Overgaauw was a rather shy person, introverted and unsure and could efface himself in the rhythm sections. But if he got a solo part, he suddenly showed his great talent and won admiration from the audience. Some people say he was the best guitar player of The Netherlands and its enviroments.

I found three fragments; one at a concert performance with Paul Weeden, another great guitar player and two with the Pim Jacobs Quartet at a concert feauring Johnny Griffin' in one number.

Pim Jacobs Trio with Wim Overgaauw on guitar and Pim's brother Ruud on bass.
Relaxin' at Camarillo (1961)

Johnny Griffin'( ts) with the Pim Jacobs Quartet,featuring PimJacobs on piano, Ruud Jacobs on bass, Wim Overgaauw on guitar and Han Bennink on drums.

Paul Weeden and the late Wim Overgaauw, with Sven Schuster on bass and Marcel Serierse on drums. ( Oct. 1989)

Semilar records of this artist in my collection:

Wim Overgaauw - Rogie van Otterloo/Nuages

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
max roach/+ 4 = charlie byrd/byrd-lore (2) = dave frishberg /classics = paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = fats waller/fats waller memorial no. 2 (5 lp) volume 4 = bud powell/the amazing bud powell volume one = califonia jazz/grey gull records 1921 - 1938 = honolulu to hollywood/ jazz blues and popular specialities performed in hawaiian style = teddy edwards/tango in harlem
100 x Choro Music Web Log

100 x Choro Music Weblog

Deze LP is één van de platen, die Wim Overgaauw ons uit de jaren zeventig heeft nagelaten. Op deze plaat, Blue Guitar, speelt hij voornamelijk standards met zijn quartet. Wim Overgaauw was een geweldig goede Nederlandse gitarist, maar helaas nooit echt bekend geworden buiten onze landsgrenzen.

Wim Overgaauw werd geboren in Hilversum in 1928 en begon als violist in een strijkorkest, maar vanaf zijn 17de werd het de gitaar, waarmee hij carriere zou maken. Zijn eerste band was die van John Krispijn ( 1951) en later reisde hij met Stardust Quartet door Duitsland en het Wessel Ilcken Combo door Engeland. Nadat hij nog een paar jaar samengespeeld had met George Abel ( gitaarduo) richtte hij zijn eigen groep op, het Bill White Combo. Vanaf 1960 werd hij lid van het Pim Jacobs Quartet, maar was ook regelmatig te horen in de Skymasters, het Metropole Orkest en met zijn eigen trio met daarin Koos Serierse ( bassist) en Evert Overweg (drummer). Deze ritmesectie, uitgebreid met Jan Huydts op (Fender) piano is de bezetting van het kwartet waarmee Wim Overgaauw op deze plaat speelt. De plaat werd opgenomen in Blaricum in mei 1977. Het album bevat, behalve standards, twee eigen composities: True Blue, een collectieve improvisatie door de hele groep en het titelnummer Blue Guitar van Wim Overgaauw zelf.

Wim Overgaauw met het Wessel Ilcken Combo: Toon van Vliet (tenor), Frans Elsen (piano), Wim Overgaauw (gitaar), Dub Dubois (bas), Rita Reys, Wessel Ilcken (drums) (Dutch Jazz Archive)

Wim Overgaauw werd een veel gevraagd gitarist bij opnamesessies en optredens en begon op het Amsterdams Conservatorium gitaarlessen te geven. Maarten van der Grinten en Jesse van Ruller, de veelbelovende gitarist, die de Thelonious Monk Award won eind jaren negentig, zijn een paar van zijn leerlingen. Na het overlijden van Wim, 66 jaar oud, in 1995 erfde Jesse van Ruller de Gibson gitaar van Overgaauw en daar speelt hij nog steeds op.

Wim Overgaauw was een introverte, tamelijk verlegen en onzekere man. Hij deed onopvallend zijn werk in verschillende combo's en verraste dan iedereen door plotseling een geweldige solo neer te zetten. Men zegt wel dat Wim Overgaauw één van de beste gitaristen van Nederland was.

Ik heb drie fragmenten gevonden waarin je dit kunt bepalen: Twee met het trio van Pim Jacobs ( op één fragment begeleiden ze Johnny Griffin') en één met het kwartet ( met Han Bennink op drums). Het derde fragment is een zeldzaam filmpje met een optreden met Paul Weeden.

Pim Jacobs Trio met Wim Overgaauw op gitaar en Pim's broer Ruud op bas.
Relaxin' at Camarillo (1961)

Johnny Griffin'( ts) met het Pim Jacobs Quartet, met Pim Jacobs op piano, Ruud Jacobs op bas, Wim Overgaauw op gitaar en Han Bennink op drums.

Paul Weeden en Wim Overgaauw, met Sven Schuster op bas en Marcel Serierse op drums. ( Okt. 1989)

Meer platen van deze artiest in mijn collectie:

Wim Overgaauw-Rogier van Otterloo/ Nuages

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
max roach/+ 4 = charlie byrd/byrd-lore (2) = dave frishberg /classics = paul whiteman/the king of jazz 1920-1936 = fats waller/fats waller memorial no. 2 (5 lp) volume 4 = bud powell/the amazing bud powell volume one = califonia jazz/grey gull records 1921 - 1938 = honolulu to hollywood/ jazz blues and popular specialities performed in hawaiian style = teddy edwards/tango in harlem

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Labels: blue guitars, overgaauw, wim overgaauw

Saturday, June 09, 2007

Choro Music Web Log

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jo posted his one hundreds contribution for his Choro Music Web Log yesterday.

A great milestone !! Congratulation !

Please visit his 100th contribution titled: Choro, Sources & Resources.

The Choro Music Web log has proved itself being a very informative source for all those choro music fans outside Brazil, who doesn't read the Portuguese language. Thanks to the knowledge of Jo in this great form of South American music, Jo can make music lovers from all over the world enthusiastic about it.

I'd love to share with you two film fragments of a band, Choro Brasil Scandinavia that brought me into choro music summer 2005 ( thanks to Jo). Hope you like it.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

To my last contribution

MY TURNTABLE
fats waller/cd 08 = paulo bellinati-harvey wainapel/new choros of brazil = dave pietro/forgotten dreams = lewinsky quartet/no clubs in town

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jo publiceerde gisteren zijn honderdste bijdrage voor de Choro Music Web Log .

Een mijlpaal !! Gefeliciteerd Jo !

Ga er eens kijken. De bijdrage is deze keer getiteld: Choro, Sources & Resources.

De Choro Music Weblog heeft zijn bestaansrecht bewezen als een informatieve bron voor alle choro muziek liefhebbers buiten Brazilië, die de Portugese taal niet meester zijn. Dankzij de grote kennis die Jo heeft over deze Zuidamerikaanse muziekstijl weet hij veel muziekliefhebbers uit de hele wereld enthousiast te maken.

Ik vind het leuk om twee fragmenten te laten zien van de band, Choro Brasil Scandinavia, waardoor ik, dankzij Jo, enthousiast werd gemaakt voor Choro muziek in de zomer van 2005. Geniet er van !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Naar mijn laatste bijdrage !

MIJN DRAAITAFEL
fats waller/cd 08 = paulo bellinati-harvey wainapel/new choros of brazil = dave pietro/forgotten dreams = lewinsky quartet/no clubs in town

Labels: choro, choro music web log, choro web log

Friday, June 08, 2007

Hot Women

It might be possible that due to the title of this blog the number of visitors will increase dramatically, but I can assure you that this blog is as decent as all my previous blogs.

So is the CD I played last night, titled Hot Women - Women Singers From The Torrid Regions Of The World. Well, now you might understand that the word Hot does refers to hot temperatures. Exotic & Spicy, labeled on the colorfull cover too reads, suggest also how it tastes. The design of the record is unmistakable from Robert Crumb.

Robert Crumb, he always signs his drawings with simply R. Crumb, is also the compiler of the rare 78 rpm recordings used for this strange compilation of tracks. In his liner notes he says: Let us now sing the praises of the women singers of old, from the hot and passionate southern countries! Open up your ears and you shall have a powerful listening experience.

And that is true: the songs are from other cultures and sound estranged and but few record collectors will have heard such a quantity of popular music of by-gone days from regions far away.

To show you what kind of music you can expect I found a track of Rita Abadzi, a mid-1930s Greeche singer, who is also on this selection ( track 10). Enjoy her singing:

Rita Abadzi - Manes Karip-Hetzas. ( 1935)

The other tracks selected on this compilation are from Mexico, Cuba, Sicily ( Italy) , Algeria, East Africa, Vietnam and Hawaii. ( to list some)

Really strange stuff, like The Stuff That Dreams Are Made Off selection, also by R. Crumb, I reviewed some time ago.

R. Crumb has a band too. This are the records in my collection of his Cheap Suit Serenaders:

R. Crumb Cheap Suit Serenaders/chasin' rainbows
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/hot tunes
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/singing in the bathtub

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
arturo sandoval/tumbaito - blindfold test # 42/mr. bassman (2) = hot women/women singers from the torrid regions of the world = wayne shorter/alegria

De kans is groot dat, dankzij de titel van deze blog, een ander soort publiek mijn weblog bezoekt en dat het aantal bezoekers sterk toeneemt. Dat is nergens voor nodig - ik kan u verzekeren dat ook deze bijdrage keurig en gepast is, net als mijn voorgaande blogs. Geen rooie oortjes dus !! .

De verzamel CD, die ik gisteravond speelde is getiteld Hot Women - Women Singers From The Torrid Regions Of The World. Ik denk dat je door de woorden The Torrid Region ( = De droge hete gebieden) nu ook begrijpt waar die toevoeging Hot vandaan komt, al maakt de toevoeging Exotic & Spicy weer andere zintuigen actief. Niet belangrijk allemaal. Het kleurrijke ontwerp van de CD is onmiskenbaar van de hand van Robert Crumb, tekenaar, cartoonist, verzamelaar en muzikant.

Robert Crumb ( hij tekent altijd als R. Crumb ) is de samensteller van deze plaat vol zeldzame en zelden gehoorde 78-toeren platen. In het bijgevoegde boekje schrijft hij: Let us now sing the praises of the women singers of old, from the hot and passionate southern countries! Open up your ears and you shall have a powerful listening experience. ( Laten we eens luisteren naar de vrouwen uit vroeger tijden, uit de warme hete droge gebieden van de wereld. Open je oren en je weet niet wat je te hoort). En dat is zo. De nummers, gezongen in vreemde talen en uit zelden gehoorde muziekculturen klinken vervreemdend en er zullen maar weinig platenverzamelaars zijn, die deze populaire muziek uit vreemde gebieden eerder op 78-toeren gehoord hebben.

Om een indruk te geven wat je kunt verwachten vond ik een nummer van een Griekse zangeres, Rita Abadzi, midden jaren dertig, die ook op deze plaat te vinden is ( nummer 10)

Rita Abadzi - Manes Karip-Hetzas. ( 1935)

De andere nummers komen uit Mexico, Cuba, Sicilië ( Italië) , Algerije, Oost Afrika, Vietnam en Hawaii ( om er een paar te noemen).

Echt vreemd spul, vergelijkbaar met de al even vreemde verzamelCDs The Stuff That Dreams Are Made Off ook samengesteld door R. Crumb, die ik eerder besproken heb.

R. Crumb heeft ook een eigen band. Deze platen heb ik van zijn band in mijn verzameling:

R. Crumb Cheap Suit Serenaders/chasin' rainbows
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/hot tunes
R. Crumb Cheap Suit Serenaders/singing in the bathtub

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

arturo sandoval/tumbaito = blindfold test # 42/mr. bassman (2) = hot women/women singers from the torrid regions of the world = wayne shorter/alegria

Labels: hot women, r. crumb, robert crumb

Thursday, June 07, 2007

Stan Meets Chet

I found this Stan Meets Chet LP a few weeks ago, featuring Stan Getz and Chet Baker, as released by Verve ( Verve 837 436 ). It contains four lenghtly tunes: I'll Remember April - a Medley of Autumn In New York, Embraceable You and What's New and Half- Breed Apache. On the fourth track, Jor-Du Chet doesn't play. They were accompanied by local Chicagoan musicians like Jodie Christian at the piano, Victor Sproles at the bass and Marshall Thompson on drums. It was recorded in Chicago February 1958.

It is one of those typically albums with two great soloists in the leading parts as they were recorded late 1950s. A lot of productions titled Hamp and Getz - Getz And Gilberto - Basie And Zoot and Mulligan Meets Monk or Stan Getz or Johnny Hodges ( to name a few) were released in this period. It was also the period of the rather primitive early stereo recordings which means that often both soloist play their part on the separate sound boxes.

Both Chet Baker as Stan Getz were very popular in the 1950s. Chet, who became popular in the pianoless quartet of Gerry Mulligan was trying to release from that image and Stan Getz was searching for new challenges in larger groups and he would discover the Latin -American music in Cuba together with Dizzy Gillespie in the early 1960s. To be honest, this recording, Stan Meets Getz, isn't their most sparkling album. Both musicians sound weary and dull.
I found some film fragments where you can see and hear both stars at a concert in a better mood in Stockholm twenty-five years later ( in 1983 ) and I hope you like it.

My Funny Valentine Getz Stan/Chet Baker 1983

Sippin at Bells Part 2.
Blood Count

Milestones

More records of these artists in duo in my collection:

stan Getz-Chet Baker/Line For Lyons

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
complete hit-of-the-week/volume one 1932-the 5-minute (test pressings doug benson) (2) = hit of the week/the 78-show tony oetjens = stan getz-chet baker/stan meets chet (lp) = sol hoopii/in hollywood - his first recordings 1925 = art taylor/at's delight = wood that sings/indian fiddle music of the americas

Ik vond deze Stan Meets Chet LP een paar weken geleden, met daarop Stan Getz en Chet Baker, uitgebracht op het Verve label ( Verve 837 436 ). Het bevat vier lange nummers: I'll Remember April - een Medley met daarin Autumn In New York, Embraceable You en What's New en Half- Breed Apache. Op het vierde nummer, Jor-Du speelt Chet niet mee. Ze worden begeleid door locale jazzmusici uit Chicago zoals Jodie Christian op de piano, Victor Sproles op de bas en Marshall Thompson op slagwerk. De plaat werd opgenomen in Chicago op 16 febrauri 1958.

Het is één van die typische albums waarop twee grote solisten elkaar ontmoeten zoals er zoveel werden opgenomen eind jaren vijftig. We kennen, om er een paar te noemen Hamp and Getz - Getz And Gilberto - Basie And Zoot and Mulligan Meets Monk of Stan Getz of Johnny Hodges. Deze productie zijn ook bijna altijd opgenomen in de vroege, nog primitief klinkende stereo-opname technieken, waarbij elke solist zijn eigen geluidsbox kreeg.

Zowel Chet Baker en Stan Getz waren populair in de jaren vijftig. Chet was beroemd geworden in het pianoloze kwartet van Gerry Mulligan en probeerde in deze periode zich van dat imago los te maken. Stan Getz was op zoek naar nieuwe uitdagingen in bijvoorbeeld grotere orkesten en zou snel hierna de Latijns Amrikaanse ritmen ontdekken op Cuba samen met Dizzy Gillespie. En om eerlijk te zijn, deze Stan Meets Getz is niet hun meest inspirerende album geworden. Er mist iets. Beide muzikanten klinken vermoeid en uitgeblust.

Ik vond een drietal filmfragmenten van een concert in Stockholm vijfentwintig jaar later opgenomen, waarbij ze beter op dreef zijn. Geniet er dus van !!

My Funny Valentine Getz Stan/Chet Baker 1983

Sippin at Bells Part 2.
Blood Count

Milestones

Een tweede plaat met deze twee artiesten in de hoofdrol is in mijn verzameling:

Stan Getz-Chet Baker/Line For Lyons

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

complete hit-of-the-week/volume one 1932-the 5-minute (test pressings doug benson) (2) = hit of the week/the 78-show tony oetjens = stan getz-chet baker/stan meets chet (lp) = sol hoopii/in hollywood - his first recordings 1925 = art taylor/at's delight = wood that sings/indian fiddle music of the americas

Labels: baker, chet, chet baker, getz, stan getz, stan meets getz

Wednesday, June 06, 2007

Duo Conversation

Duo Conversation is the title of a CD I recently found recorded by Leonardo Amuedo and Marcel Serierse. ( CRIS CRAZZ Records CCR 039). It contains 14 tracks, most of the tracks are own compositions. Leonardo Amuedo plays the guitar and Marcel Serierse is a percussionist.

Leonaro Amuedo is a South American guitar player. There is but few information in the liner notes of the album and his website isn't active. I guess he's from Argentina, but active in the Netherlands, as he is the producer of bands like The Rosenberg Trio and part of the band that accompanies Paul Van Vliet, a known Dutch entertainer, on stage. Marcel Serierse is drummer and plays in a lot of ensembles like the Rosenberg Trio, Laura Fygi and several Dutch pop singers like Ben Cramer and Albert West and the Dutch crooner, the Rotterdam-born Frank Sinatra Lee Towers. He is the son of Koos Serierse, the drummer that made a career at the Rein De Graaff Trio for years.

The most famous part of the Traditional Jazz Festival at Breda was always the Duo Specials, concerts between two jazz musicians, with different types of instruments. These concerts were great events. Two musicians who have to perform together, have to listen and react and such a duo performing is jazz in the most pure form. I thought about these concerts while listening to this CD.

James told me yesterday to post music in each blog as that was his most popular part. Well James; I found some fragments of this talented guitar player Leonardo Amuedo , filmed at a workshop and a performance in Buenos Aires. Hope you like it.

Leonardo Amuedo : guitarra - Osvaldo Fattoruso : bateria - Hugo Fattoruso : taclados - Daniel Maza : bajo

Leonardo Amuedo playing his composition "Intercity" at a workshop. (Dec. 2006)

Leonardo Amuedo interpretando Stella by Starlight in 7/8 at a worksop ( Dec. 2006) .

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
grant green/talkin' about = art pepper/i'll remember april-live at foothill college = sonny stitt/stitt's bits - the bebop recordings 1949-1952 cd 3 = radames gnattali-camerata carioca/tributo a jacob do bandolim = leonardo amuedo-marcel serierse/duo conversation

Duo Conversation is de titel van een CD die ik bij toeval ontdekte, opgenomen door Leonardo Amuedo en Marcel Serierse. ( CRIS CRAZZ Records CCR 039). Het bevat 14 nummers, bijna alemaal eigen composities. Leonardo Amuedo speelt gitaar en Marcel Serierse is slagwerker.

Leonaro Amuedo is een Zuidamerikaanse gitarist. De hoestekst van de CD geeft maar weinig informatie en de website van Amuedo werkt niet. Ik vermoed dat hij in Argentinië geboren is en momenteel veel in Nederland werkt, aangezien hij optreedt als producer bij het Rosenberg Trio en deel is van de begeleidingsband van Paul van Vliet. Marcel Serierse is drummer en speelt in een heleboel groepen en begeleidingsorkestjes, zoals bij het Rosenberg Trio, als begeleiding bij Laura Fygi en enkele Nederlandse populaire zangers als Ben Cramer en Albert West en onze zingende Rotterdamse Frank Sinatra Lee Towers. Hij is de zoon van Koos Serierse, vroeger bassist bij het Rein De Graaff Trio.

Tijdens het Oude Stijl Jazzfestival in Breda zijn de Duo Specials één van de populairste onderdelen en niet onterecht. De Duo Specials waren concerten waarbij twee muzikanten met verschillende instrumenten samen optraden. Vaak hadden ze nooit samengespeeld en dat resulteerde in prachtige concerten; eigenlijk is een duo de meest pure vorm van jazzmuziek maken. Daaraan deed deze CD me denken.

Speciaal voor James, die me gisteren weer eens op het hart drukte om vooral muziek op de weblog te zetten, een aantal fragmenten met Leonardo Amuedo tijdens een concert in Buenos Aires en tijdens een workshop. Geniet er van, James ( en anderen).

Leonardo Amuedo speelt zijn compositie "Intercity" tijdens een workshop december 2006.

Leonardo Amuedo speelt Stella by Starlight in 7/8 tijdens een workshop december 2006.

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

grant green/talkin' about = art pepper/i'll remember april-live at foothill college = sonny stitt/stitt's bits - the bebop recordings 1949-1952 cd 3 = radames gnattali-camerata carioca/tributo a jacob do bandolim = leonardo amuedo-marcel serierse/duo conversation

Labels: amuedo, duo conversation, leonardo amuedo, marcel serierse

Tuesday, June 05, 2007

Ernie Andrews

One of the great things making a web log is that you can introduce rather unknown musicians. To be honest - for me Ernie Andrews was new. You might think that he started his career just a few years ago - oh know he has recorded hundreds of great songs and has a career of nearly 60 years in music business now. I found a recording of him, titled Ernie Andrews - Jump For Joy.( HighNote HCD 7103 )

Ernie Andrews was born in 1927 in Philadelphia and started to sing in the church choir of the Baptist church in Los Angeles. He made his first recordings in 1945 and became a rather popular singer in the 1950s. His repertoire were bluesy ballads in the style of Joe Williams. He sung with the band of Harry James for six years. His style of singing remained unchanged through the years, so there were periods, like the 1960s and 1970s, that he was in obscurity for some decades, due to lacking interest of the public. In 1980 his voice was rediscovered again and he recorded some great sides with orchestras like the Pierre-Capp Juggernaut, the Gene Harrris' Superband, Jay McShann and the Harper Brothers. He performed with Cannonball Adderley, Kenny Burrell, Bob Cooper and Houston Person ( like on this album). He performed in the 1986 film - documentary Blues For Central Avenue. I found an interesting article - interview with Ernie Andrews by Gene Lees in his book Cats of Any Color, titled Growin' Up in Los Angeles: Ernie Andrews.

Ernie Andrews has managed to be both popular and underrated throughout his lenghtly career. He recorded for various labels. This Jump For Joy CD is one of his last recordings, September 2002, and contains nine tunes. He is accompanied by a quintet, directed by Houston Person ( He performed in Porgy en Bess Febr. 1998). In the liner notes he says that he never had the change to choose his own repertoire, until this record. I've been on 36 labels in 50 years, and I've been doing something everybody else wanted me to do. The track list is a selection of known and less known standards and ballads from the American Songbook. I have posted a film fragment of a performing so you can hear and see him in concert. Hope you like it.

Ernie Andrews performs at Jazz Live San Diego

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
ornette coleman/something else-the music of ... = ray brown trio/live at scullers jazz club = luiz bonfa/le roi de la bossa nova = jazz/new york-jazz age(2) = betty boop/compilation ( cassette tape) = ernie andrews/jump for joy = floris nico bunink/ingenium amstelodamense

Eén van de leuke dingen die aan het maken van een dagelijkse weblog verbonden zitten is dat je af en toe vrijwel onbekende musici mag voorstellen. Eerlijk gezegd - ik had nog nooit van Ernie Andrews gehoord. En dat is een gemis dat helemaal voor mijn rekening komt, aangezien hij toch al zo'n 60 jaar actief is in de muziek en honderden nummers heeft opgenomen. Ik vond een CD van hem, getiteld Ernie Andrews - Jump For Joy. (HighNote HCD 7103 )

Ernie Andrews werd geboren op kerstdag 1927 in Philadelphia en begon zijn loopbaan als zanger in het kerkkoor van de baptisten in Los Angeles. Hij maakte zijn eerste opnamen in 1945 en werd een tamelijk populaire zanger in de vijftiger jaren. Zijn repertoire bestond voornamelijk uit bluesachtige ballads in de stijl van Joe Williams. Hij was zes jaar lang de zanger van het Harry James orkest. Zijn manier van zingen bleef eigenlijk zijn hele leven ongewijzigd, net als zijn repertoire, zodat, onvermijdelijk, in de jaren zestig en zeventig de klad kwam in zijn populariteit. In 1980 werd zijn stem herontdekt en maakte hij weer opnamen met bands als de Pierre-Capp Juggernaut, de Gene Harris' Superband, Jay McShann en de Harper Brothers. Hij maakte opnamen met Cannonball Adderley, Kenny Burrell, Bob Cooper en Houston Person ( zoals op deze plaat). Hij speelde mee in de film - documentaire Blues For Central Avenue uit 1986. Ik vond eeen interessant artikel - interview over hem in het boek van Gene Lees: Cats of Any Color getiteld: Growin' Up in Los Angeles: Ernie Andrews.

Ernie Andrews is het gelukt om zowel populair als onderschat te worden gedurende zijn lange carriere. Hij nam voor heel wat platenlabels op. De Jump For Joy CD is waarschijnlijk één van zijn laatste, opgenomen in september 2002, en bevat negen nummers. Hij wordt begeleid door een kwintet onderleiding van tenor-gigant Houston Person ( die in februari 1998 in Porgy en Bess optrad). Ernie zegt over de keuze van de stukken dat hij deze keer zelf heeft mogen kiezen: I've been on 36 labels in 50 years, and I've been doing something everybody else wanted me to do. ( = Ik heb de laatste 50 jaar voor 36 platenlabels opnamen gemaakt en altijd gezongen wat men wilde dat ik zong ). De lijst met titels zijn allemaal bekende en minder bekende nummers uit The American Songbook. Ik vond een filmfragment waarin je Ernie Andrews kunt zien en horen optreden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Ernie Andrews performs at Jazz Live San Diego

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

ornette coleman/something else-the music of ... = ray brown trio/live at scullers jazz club = luiz bonfa/le roi de la bossa nova = jazz/new york-jazz age(2)= betty boop/compilation ( cassette tape) = ernie andrews/jump for joy = floris nico bunink/ingenium amstelodamense

Labels: andrews, ernie andrews, jump for joy

Monday, June 04, 2007

Al Di Meola

Some weeks ago I found this LP at the book and antique market at Hulst ( a small city in the southwestern part of the Netherlands) - the cover was teared as if mice had eaten it - the record had scratches and the price was accordingly - I payed a half euro for it. The LP was made by the fusion guitar player Al Di Meola and titled Land of the Midnight Sun. (CBS 81220 )

Al Di Meola was born in 1954 and learned to play the guitar as a kid inspired by some pop group The Beatles. When he was a teenager he played country music and that kind of stuff, but when he heard Miles Davis playing with Chick Corea ( he plays with Chick Corea a duo on this album titled Short Tales of the Black Forest) he went to the Berklee College of Music. After graduating he played some times with the Neophone Orchestra before he joined Return For Ever, the famous band of Chick Corea. Later 1970s he founded his own band and this album, Land Of Midnight Sun, was its first recording. He toured with John McLaughlin and Paco DeLucia all around the world and this trio became very popular. The sales figures of their albums were like the ones of great pop artists. Two film fragments below are from this period.

The debut album as a leader Land of the Midnight Sun was recorded when he was only 22 years old. It is a great album, although it is difficult to describe the different tracks. It has a duo with Chick Corea, as I mentioned before, a Bach violin cantate ( Sarabande from Violin Sonata in B Minor ) and a three-part suite titled Golden Dawn with Jaco Pastorius on bass guitar, to mention one of the accompanists. Stanley Clarke is the bass guitar player on Love Theme from "Pictures of the Sea". The others members playing on this album are Barry Miles on keyboards, Lenny White and Steve Gadd on percussions.

I played the record, that is, although the minor quality, a great addition for my collection. Maybe I can find this album on CD later. Was this album released on CD?

I love to share some fragment with you. I found a fragment of a small documentary about Di Meola and two fragments of a concert with John McLaughlin and Paco De Lucia.

Al Di Meoloa in a small documentary

Paco de Lucia, John Mclauglin and Al Di Meola.

Mediterranean Sundance Concierto with Pavarotti & friends

Al Di Meola, John Mc laughlin et Paco De Lucia .
"Friday Night in San Francisco"

A record of these artists in my collection:

Al Di Meola-John McLaughlin-Paco De Lucia/Friday Night in San Francisco

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MY TURNTABLE
harold land/the fox = al di meola/land of the midnight sun (lp)

Een paar weken geleden vond ik op de boeken- en antiekmarkt in Hulst ( drie kramen en een visstalletje) deze LP van de fusiongitarist Al Di Meola, getiteld Land of the Midnight Sun. (CBS 81220 ). De hoes was gescheurd en het leek erop alsof de muizen het als ontbijt gebruikt hadden - de plaat zelf zat vol krassen: de prijs was dienovereenkomstig: een halve euro.

Al Di Meola is geboren in 1954 en leerde als kind gitaar spelen, geinspireErd door een popgroepje The Beatles. Als teenager speelde hij countrymuziek, maar toen hij Miles Davis hoorde met Chick Corea op toetsen ( Chick Corea speelt op dit album een duet met Al Di Meola getiteld Short Tales of the Black Forest) ging hij naar het Berklee College of Music. Nadat hij afgestudeerd was speelde hij nog even met het Neophone Orchestra voordat hij bij Return For Ever kwam, de band van Chick Corea. Halverwege de jaren zeventig richtte hij zijn eerste groep op en maakte hij dit debutalbum Land Of Midnight Sun. Hij trok rond langs alle grote concertzalen met twee andere grootten op de gitaar John McLaughlin en Paco DeLucia. Dit trio werd wereldberoemd en ze haalden verkoopcijfers, die leken op die van popmusici. Twee filmfragmenten die ik gevonden heb, dateren van deze periode. Je vind ze onder aan dit blog.

Zijn debutalbum als leider is Land of the Midnight Sun en werd opgenomen toen hij nog maar 22 jaar oud was. Een schitterend album. Het is moeilijk om de verschillende nummers te beschrijven, maar je vindt er het duet op met Chick Corea, dat ik eerder aanhaalde, een klassiek nummer van Bach, dat Di Meola op akoestische gitaar speelt ( Sarabande from Violin Sonata in B Minor ) en een suite in drie delen getiteld Golden Dawn waarin we Jaco Pastorius op basgitaar vinden. Een andere basgitarist op deze plaat is Stanley Clarke , die op Love Theme from "Pictures of the Sea" te horen is. Andere musici op deze plaat zijn Barry Miles op toetsen, Lenny White en Steve Gadd op slagwerk.

Hoewel het geluid niet krasvrij is, en ondanks de muizen, beschouw ik deze plaat als een welkome aanvulling in mijn verzameling; uiteraard blijf ik uitkijken naar een beter exemplaar of naar de CD. Is deze plaat op CD verschenen?

Ik heb drie fragmenten gevonden, die ik wil laten zien. De eerste is een korte documentaire over Al Di Meola en de andere twee zijn concert-fragmenten van het beroemde gitaartrio begin jaren tachtig.

Fragment uit een documentaire

Paco de Lucia, John Mclauglin en Al Di Meola. Mediterranean Sundance Concierto met Pavarotti & friends

Al Di Meola, John Mc laughlin et Paco De Lucia .
"Friday Night in San Francisco"

Een andere plaat van deze artiesten in mijn verzameling:

Al Di Meola-John McLaughlin-Paco De Lucia/Friday Night in San Francisco

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

MIJN DRAAITAFEL

harold land/the fox = al di meola/land of the midnight sun (lp)

Labels: al di meola, di meola, land of midnight sun, meola

Sunday, June 03, 2007

Scheldejazz'07

The summer period is traditionally the era for jazz festivals; last weekend I visited the International Jazz Festival in Middelburg; last night I was at the Schelde Jazz festival in Terneuzen ( southwest part of the Netherlands). This Schelde Jazz festival, original founded by Frank Koulen aka De Neger, was sceduled 31st of May up to the 3rd of June 2007. Great names, like Philip Harper, Mark Murphy, Rik Mol, Anton Goudsmit, Rony Verbiest and the Nueva Manteca performed on one of the numerous stages all through the city. The weather was excellent - dry and a nice temperature. Great weather for an outdoor festival !!

Last night I visited two saturday night concerts at the Porgy en Bess Jazz club in the Noordstraat, the club that celebrated its 50th birthday April 2007. The first group was Zero Torrent, a group of young musicians, all from the Tilburg School of Music, who gave a solid and well arranged performance. The musicians of that band are Jarno Van Es, who played a home game as he grew up in Terneuzen, at the keyboard; IJsbrand Van't Zand on the tenor saxophone; Jeroen Torrente at the guitar, Koen Pel on bass and Yori Olijslager on drums.

Several members of that group were not new for me as they performed at Jazz On Goeree and at a Dinner & Jazz concert at Eetcafé De Uitstad in Tilburg, December 2006. Both IJsbrand van't Zand and Yori Olijslagers played at the group Dr. Zilch. These young musicians performed for one and a half hour as a first course for the second group, simply named Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink.

This members of this quartet are Anton Goudsmit on the guitar, responsible for all the compositions, Efraïm Trujillo on the tenor and soprano saxophone ( the flute was stand-by but not used during this performance), Jeroen Vierdag on the bass and Martijn Vink on the drums. Four skilled musicians; they recorded in July 2005 a concert at the Nemo venue Op Het Dak in Amsterdam, labeled simply as Live Op Het Dak for VPRO. The tunes they performed were all from this album; funky jazz rock, ballads, groovy blues and South American rhythms. Some great tunes were Boom Petit, Pig's Eye Popsuckle, Heroes and De Dorst.

This Goudsmit, Trujillo, Vierdag & Vink quartet showed that they are a very energetic group, just the thing for the festival audience, that wants to hear groovy tunes and danceball rhythms.

The group, The Aurotones, featuring Gerald Presencer closed this festival evening. but, due to the fact that I didn't wanted to make it too late I haven't seen or heard this performance. Maybe another time.

Some records of these artist in my collection:

dr. zilch/flux
dr. zilch/the next level
eric vloeimans quartet/boom petit ( anton goudsmit)

Keep swinging

Hans Koert

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit Of the week - Durium

MY TURNTABLE
sonny clark/cool struttin = benny goodman/1931-1935 (2) = mccoy tyner/tender moments = jackie davis/jumpin' jackie = james carter quartet/jurassic classics = grant green/solid = marius beets powerhouse big band/vol. 1