A weekly web log in Dutch and English to share my passion for jazz, jazz-related music, record collecting and other music projects that surprise me. | Een wekelijkse weblog in het Engels en het Nederlands waarin ik mijn passie voor jazz, jazz-verwante muziek, platenverzamelen en verrassende projecten met anderen wil delen.
On Saturday the 4th of October reed player Alfred Gallodoro, better known as Al Gallodoro, passed away, 95 years old. He was active in music until his last days - he performed at the Corning Jazz and Harvest Festival in New York City, three weeks ago on the 20th of September 2008 and was scedulde to perform at the Justin's 301 Lark St, Albany, New York for next weekend, on the 18th of this month.
Enjoy his music and some photos selected for his 90th birthday Al Gallodoro was born as Alfred J. Gallodoro in Chicago on the 20th of June 1913 and learned to play the saxophone and clarinet at a young age. When he was thirteen he was already playing in the Romeo and His Juliets band. When he was fifteen his family moved to New Orleans where he got a job at local vaudeville clubs playing the clarinet. In the 1930s he left for New York where he worked at the east coast with musicians like Rudy Vallee. He became a member of the Isham Jones Band and became the leader, the first sax player of the saxophone section, the Sax Soctette, of the Paul Whiteman Orchestra. In this section he became a virtuoso on his instrument and enlarged the Saxophone Soctette up to seven and later even nine players. When Paul Whiteman disbanded his band in the early 1940s Al Gallodoro became a member of the NBC Symphony Orchestra and played classical music. When Paul Whiteman became the musical director for ABC radio in 1943 he asked Al to join him and it is said that no other musician played so much live solos on the air then Al did. For me Al Gallodoro became more then a name, as he was invited to play some concerts with the Dutch Beau Hunks.
Listen to Al Gallodoro in a small filmed interview, where he talks about the 8th world wonder ...............
Ten years ago he came to Holland invited by Leo van Oosterom, leader of the Beau Hunks to play concerts in Voorburg ( Theater De Tobbe) and with various bands in Delft ( Verdrop), De Nieuwe Veste in Breda ( with the Original Victoria Band) and in De Komedie in Maastricht with a jam band featuring Menno Daams and Robert Veen. Thanks to Robert Veen I received a year ago a beautiful poster of this tour, published in this blog. Two years later, in 1997, Al made a record with The Beau Hunks and he performed at the North Sea Jazz Festival in The Hague and the Oude Stijl Jazz Festival (= Traditional Jazz Festival) in Breda, the former Jazz Capital in the southern part of The Netherlands.
The record, titled Out of Nowhere by Al Gallodoro with The Beau Hunks, released on Basta (30-9092) belongs to one of my favorites. I remember the TV-program Reiziger in Muziek, produced by Han Reiziger, on Dutch VPRO television of the 26th of October 1997 in which Al Gallodoro played with the Beau Hunks. I love to finish with a small documentary around the recording of one of his last CDs in 2003 made by the Sarasota Saxes. Enjoy it
If you are fascinated by jazz or jazz related music or you have made a research about a jazz musician or you love to point others to (your) new records, make yourself a contribution for this daily Keep Swinging blog, which will reach its 1000th contribution within 60 days !! Become one of them !! ....Ask for its regularnews letter ( keepswinging@live.nl )
Op zaterdag 11 oktober 2008 vindt in Wageningen de Doctor Jazz Dag plaats. Deze dag, die bestaat uit een grote platenbeurs in de ochtend en optredens in de middag zal voor de meesten bekend zijn onder de naam van Doctor Jazz Reunie. Deze bijeenkomst wordt zaterdag voor de 88ste keer gehouden in het WICC gebouw in Wageningen. De dag begint altijd met een grote beurs, waarbij veel jazzverzamelaars hun 78-toerenplaten, LP's, CD's en boeken verzameling proberen uit te breiden met net die ene zeldzame uitvoering, die al jaren een gat vormt in hun verzameling. Bovendien is en blijft het natuurlijk, ondanks de naam, een gewone reunie, waar honderden verzamelaars uit West Europa ( behalve veel Nederlanders, uiteraard ook veel verzamelaars uit Belgen, Duitsland en de landen daarom heen.) Oude gezichten, maar ook altijd weer nieuw bloed.
's Middags begeven de meesten zich naar de café-zaal, waar livemuziek gebracht wordt - een Gezellige Muziekmiddag heet dat in het programma of Plezierige luistermiddag met deze keer optreden van de Crooks, de band rond zanger gitarist Frenk van Meeteren, die we kennen van de stringband The Gangbusters en bij velen nog steeds bekend is als presentator van het VPRO programma The Groove Juice Special. Waarom worden er niet meer zulke programma's uitgezonden? Verder treden op de Satchmo Band, die uiteraard een eerbetoon brengen aan de muziek van Louis Armstrong, de Blue Rhythm Jugglers van Jack van Elewout uit Breda , de Root Digger Jazzband uit Zevenbergen, die dit jaar haar 25jarig bestaan viert en, de uitsmijter, de Eindhovense Never Mind Jazz Band o.l.v. Henk Velema. Je kunt alle informatie teruglezen op de onlangs vernieuwde website van hetDoctor Jazz Magazine.
Carriot Pigeon - Christmas Night In Harlem - Confussion Among a Fleet of Taxicabs Upon a Meeting on a Fair - Dreary Weather on 6th Avenue - Egyptian Summer - In an 18th Century Drawing Room - Kodachrome - Mexican Triumpian Bean - Naked City - Power House - Rococo - Secret Agent - Symphony under the Stars - Tiaquiana - War Dance for Wooden Indians.
Opgenomen tijdens een live-optreden in het BIM huis in Amsterdam op 10 oktober 1998, tien jaar geleden, als onderdeel van hun Raymond Scott project. Een toevallige gebeurtenis, lijkt het, in het licht van het overlijden van Al Gallodoro eerder deze week, die een actieve rol speelde in een project, dat eveneens rond die tijd speelde en resulteerde in een aantal concerten en een prachtige CD Out of Nowhere, waar ik morgen meer over wil vertellen.
( To the English translation.)NEDLY ELSTAK: TRUMPETERRAYMOND SCOTT (1908-2008) Nedly Elstak is één van die muzikanten, vroeger actief in de Nederlandse jazzscene van de jaren zestig, zeventig en tachtig, die nu bijna helemaal vergeten zijn. Vergeten ..... omdat Jazz vandaag de dag geen hot item is; laat staan de Nederlandse jazzgeschiedenis. Niet vergeten echter door de weinigen die het spel van deze geweldige trompettist herinneren en zijn tijdgenoten, nu nog actief in de muziek. Dankzij een verzamelplaat van het Nederlands Jazz Archief is zijn muzikale nalatenschap voor het nageslacht bewaard.
Rein de Graaff, Leo de Ruyter, Tony van Hal, Bon Byas, Nedly Elstak en Ferdinand Povel.( foto archief Rein de Graaff) Nedly Elstak werd januari 1931 geboren in Semarang, op Java, één van de eilanden van het voormalige Nederland Indië - nu Indonesië. Hij vestigde zich met zijn familie voorgoed in Nederland in 1936. Op de middelbare school leerde hij trompet en piano spelen; twee instrumenten die hij later veelvuldig zou bespelen. Begin jaren vijftig werd hij actief in de Amsterdamse jazzscene en werd lid van het Trio McAllen, waarmee hij zelfs naar Turkije reisde. Later formeerde hij een eigen kwartet en speelde hij bij het Theo Loevendie Workshop Quartet.Perdido is het oudste nummer op deze plaat; een titel die hij opnam met een octet in Eindhoven mei 1953. Begin jaren zestig speelde hij bij het Rico Fernando South American Orchestra.
Uit de begin jaren zestig dateren ook twee titels metRein de Graaff, die nog steeds actief is met zijn trio. Op 2 november, bijvoorbeeld, is hij te beluisteren met zijn trio met als speciale gasten Pete Christlieb en Ferdinand Povelin de Porgy en Bess Jazz Club- Terneuzen. Tijdens de jaren zestig speelde hij met niemand minder danOrnette Colemanen met het Theo Loevendie Consort. Ik herinner me het Theo Loevendie Consort verschillende malen te hebben horen spelen in de jaren zestig en zeventig ( eens zaten er minder mensen in de zaal dan er leden in het orkest waren (!!)) tijdens concerten van Nieuwe Muziek in de Stadsschouwburg van Middelburg en in De Veste in Goes; alleen herinner ik me niet meer of Nedly Elstak hierbij aanwezig was. In de jaren zeventig had hij een eigen club in Amsterdam genaamd De Masjien en leidde hij een eigen octet, betaande uit musici uit hetWillem Breuker Kollektief. Later hing hij zijn trompet aan de wilgen en legde hij zich helemaal toe op piano. Op de NJA plaat, eenvoudigweg Nedly Elstak - Trumpeter getiteld, staan drie pianostukken. Ik vond een fragment van en rond de Nederlandse zangeres Soesja Citroen, waarin ze geinterviewd wordt en zingt, met Nedly Elstak aan de piano: een zeldzaam historisch document. Luister naar: Where Flamingos Fly.
Nedly Elstak ging werken bij het Meertens Instituut, onderdeel van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Als je de boeken rond "Het Bureau" van J. J. Voskuil hebt gelezen ( hij overleed vier maanden geleden) dan ben je Nedly Elstak wellicht zonder dat je't wist tegen gekomen als Stanley Graanschuur.
Nedly Elstak (rechts) met Theo Loevendie (links)(foto Pieter Boersma)
Nedly Elstak ontving in 1983 één van de hoogste onderscheidingen in de Nederlandse Jazz, de Boy Edgar Prijs. In de jaren tachtig maakte hij o.a. korte tournees met de Paradise Regained Orchestra. Hij overleed in 1989. Dit grootse document is te verkrijgen bij het Nederlands Jazzarchief, net als tientallen andere fraaie producties, die de hele Nederlandse Jazzgeschiedenis beslaan: een prachtige verzameling. Sla je slag ... zou ik adviseren !! Keep swinging
English( Naar de Nederlands-Vlaamse vertaling) RAYMOND SCOTT ( 1908 - 2008 ): Today we love to commemorate that Harry Warnow, better known as Raymond Scott, was born 100 years ago, in New York City. He started as the staff piano player for CBS during the 1930s and became known for his film music. I really like his recordings he made with his own band around 1940, known as the Chesterfield arrangments, well re-recorded by the Dutch Metropole Orkest and the Beau Hunks Sextette.
A lot of recordings are now well known like The Toy Trumpet, Celebration of the Planet Mars or Dinner Music for a Pack of Hungry Cannibals, recorded by his Wooden Indians. These recordings were re-recorded too by the Beau Hunks one and a half decade ago. Raymond Scott passed away February 1994, 85 years old. Visit the excellent documented website.
Enjoyed your latest issue of the "Keep Swinging" blog. Nice Stuff, keep it up.( Mike Woitowicz - The Banjo Barons Ragtime Band - The Dixie Barons Dixieland Band )
NEDLY ELSTAK: TRUMPETER Nedly Elstak is one of those musicians, active in the Dutch jazz scene in the 1960s, 70s and 80s, who is now almost forgotten. Forgotten, because Jazz music seems to be no longer a hot item, but musicians, still active, will remember his great trumpet playing. Thanks to a great compilation record, released by the Dutch Jazz Archive (NJA 0102), titled Nedly Elstak: Trumpeter his musical heritage is now available for everybody who is anxious to learn how he sounded. Learn more about it in the contribution: Nedly Elstak: trumpeter.
( Naar de Nederlandse vertaling.) I wrote once that I'm fascinated by all jazz (related) styles of music made between 1907 and 2007. A lot of people can't imagine that I'm serious about that. How can you enjoy the music of Lee Morgan or Kenny Dorham in the morning, play the music of the Husk O'Hare Super Orchestra of Chicago in the afternoon and the modern sounds of Alexander von Schlippenbach in the evening? If you really enjoy jazz music, you don't need to have knowledge about the structure of a blues theme, or the different instruments Adolpho Sax has developed, but if you have never heard about Charlie Parker, Duke Ellington or Paul Whiteman; how can you understand the music played by musicians on stage? Really, I once met a jazz saxophone player who had never heard of Charlie Parker. He played in a kind of funky fushion style and claimed to be a jazz musician, but he had never heard of Charlie Parker. Charlie who? Charlie Parker? Never heard of him !
People who claim to have a survey in jazz history, don't realise that the knowledge most people have is rather minimal and if information exist, it is patchy knowledge. A lot of information is gone, or has been lost in the memory of our predecessors. Only, most poor sounding records, survived. It is very important that people research the past of the jazz history, like a group of Dutch musicians, who started a few years ago a project to transcribe all the Laurel and Hardy filmmusic fragments and played them with their retro-band, the Beau Hunk Orchestra. I found a film fragment, most jazz-cats will like, but even please-no-jazz-for-me cats will love to see. The music is by the Beau Hunks Orchestra.
These men, Gert-Jan Blom, Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer, to name some members of that band, went to the States to find the sources that have survived of long-forgotten music of the 1920s and 1930s. Their projects of Paul Whiteman's arrangerFerde Grofé, Raymond Scott and Al Gallodoro come to mind. Enjoy a film fragment with the music of Raymond Scott, played in The Metropole Orchestra - Beau Hunks Saxtette album The Chesterfield Arrangements. The tune they play is titled Powerhouse. This summer they made a CD, titled Rhythm is Our Business with their Jimmie Lunceford Legacy Orchestra ( in fact The Beau Hunk Orchestra ) that reproduced the original arrangements of this great big band of the 1930s; music, now almost forgotten and most of the times too difficult to play for an ordinary big band as the original arrangements are no longer in stock and hard to play. I love to congratulate Robert, Leo, David, Hans, Ronald, Menno, Joep, Ellister, Marcel, Erik, Arend, Chris, Cornell, Ton, Joep, Books and the Peeters Sisters and everybody involved with this project, with this great production. Thanks to their research, the past is moving up to the future and even young people can enjoy this music now, easily available on modern sound recording mediums. Listen to the original Jimmie Lunceford Orchestra playing Nagasaki.
This fragment is part of a larger drawing used for the Beau Hunks release with the so-called The Beau Hunks Saxophone Soctette, refering to the Paul Whiteman sax section. Who made this illustration? Send your answers tokeepswinging@live.nl .
AT RANDOM: School Days - DIZZY GILLESPIE SEXTET ( featuring Dizzy Gillespie trumpet and vocal, Bill Graham baritone saxophone and vocals, Wade Legge piano, Lou Hackney bass and Al Jones drums ) Live at the Salle Pleyel in Paris (France) on te 9th of February 1953. (Giants of Jazz CD 53099)
Time exposure for the 5th of December: 1927:
honolulu stomp / mele of hawaii honolulu serenaders
is she my girl friend = piccadilly revels band
1947:
from monday on / nancy with the laughing face = joe mooney quartet
PLAYLIST dizzy gillespie sextet/paris salle pleyel febr. 9, 1953 =hot women/women singers from the torrid regions = miles davis/steamin' (lp) = johnny varro/the two of us = de millers/de 28 beste van de millers
Zoals ik al eens eerder schreef ben ik geboeid door alle jazz, of wat daar voor door gaat, gemaakt tussen 1907 en 2007. Veel mensen kunnen zich dat niet goed voorstellen, hoe je serieus 's morgens kan genieten van Lee Morgan of Kenny Dorham, 's middags uit je dak gaat met de Husk O'Hare Super Orchestra of Chicago en 's avonds een plaat van Alexander von Schlippenbach op je draaaitafel legt.
Als je echt van jazzmuziek wilt genieten hoef je niet persé alles te weten over de verschillende saxofonen, die Adolpho Sax heeft ontwikkeld of de structuur van de blues kunnen verwoorden, maar als je nog nooit van Charlie Parker, Duke Ellington of Paul Whiteman hebt gehoord, wordt het wel erg moeilijk de muziek die op het podium gemaakt wordt een plaatsje te geven. Echt, ik heb een keer een saxofonist gesproken, die in een funky fushion stijl speelde en beweerde jazzmuzikant te zijn, die nog nooit van Charlie Parker had gehoord. Charlie who? Charlie Parker. Never heard of that guy!
Veel mensen die beweren dat ze de hele jazzgeschiedenis kunnen overzien, beseffen zich niet dat de kennis die nog rest vaak minimaal en fragmentarisch is. Veel informatie is gewoon verdampt door de tijd of gewist uit het geheugen van onze voorouders. Daarom is het goed dat de jazzgeschiedens bestudeerd en vastgelegd wordt. Zo is een groep Nederlandse musici een aantal jaren geleden begonnen de muziek uit de Stan Laurel en Oliver Hardy films opnieuw uit te schrijven en te spelen met hun retro-band The Beau Hunks. Ik vond een filmfragment, die voor jazz-cats en zelfs voor asjeblieft-geen-jazz-voor-mij-vogels leuk is om te zien. De muziek is van het Beau Hunks Orchestra.
Deze mannen, zoals Gert-Jan Blom, Robert Veen, Ronald Jansen Heijtmajer ( en nu doe ik een heleboel mensen te kort) zijn in de Verenigde Staten in de archieven op zoek gegaan naar de originele bronnen van al lang vergeten muziek uit de jaren twintig en dertig. Hun lijst van projecten wordt alsmaar langer: ik denk aan de muziek van Paul Whiteman's arrangeurFerde Grofé, aan Raymond Scott en aan Al Gallodoro. Ik heb een stukje film gevonden waarin de muziek van Raymond Scott herleeft, gespeeld door het Metropole Orchestra met het Beau Hunks Saxtette van de CD The Chesterfield Arrangements. Het nummer dat te horen is achter de cartoon is Powerhouse. Deze zomer maakten ze een CD, getiteld Rhythm is Our Business met hun Jimmie Lunceford Legacy Orchestra (in feite de Beau Hunks, een naam die voor veel mensen gekoppeld blijft aan hun eerste Laurel & Hardy project) dat de originele arrangementen van deze big band uit de jaren dertig speelde. Deze muziek, nu bijna vergeten, is ons nagelaten op oude vlekkerige filmbeelden of krakende 78-toeren platen en wordt, bij gebrek aan de originele muziekpartituren nooit meer uitgevoerd. Nu de originele partituren gevonden zijn is dat weer mogelijk. Trouwens, zouden veel orkesten uit deze tijd deze ingewikkelde arrangementen nog kunnen spelen? De Beau Hunks wel, althans dat bewijzen ze op deze plaat.
Ik wil dan ook Robert, Leo, David, Hans, Ronald, Menno, Joep, Ellister, Marcel, Erik, Arend, Chris, Cornell, Ton, Joep, Books en de Peeters Sisters en iedereen die bij dit project betrokken was, willen feliciteren met dit geweldige resultaat. Dankzij jullie inspanningen kunnen nu ook jonge luisteraars in aanraking komen met deze geweldige muziek vastgelegd op moderne geluidsdragers. Als afsluiting een orgineel filmfragment met een uitvoering van Nagasaki van het Jimmie Lunceford Orchestra uit de jaren dertig.
Het fragment van de tekening hiernaast is van een affiche gemaakt voor het The Beau Hunks Saxophone Soctette project, verwijzend naar Paul Whiteman's saxofoonsectie. Als je de tekenaar herkent mag je me mailen:keepswinging@live.nl .
AT RANDOM: School Days - DIZZY GILLESPIE SEXTET ( featuring Dizzy Gillespie trompet en zang, Bill Graham baritonsax en zang, Wade Legge piano, Lou Hackney bas en Al Jones slagwerk.
Opgenomen tijdens een concert in de Salle Pleyel in Paris (Frankrijk) op 9 februari 1953. (Giants of Jazz CD 53099)
Tijdopname voor 5 december: 1927:
honolulu stomp / mele of hawaii honolulu serenaders
is she my girl friend = piccadilly revels band
1947:
from monday on / nancy with the laughing face = joe mooney quartet
dizzy gillespie sextet/paris salle pleyel febr. 9, 1953 =hot women/women singers from the torrid regions= miles davis/steamin' (lp) = johnny varro/the two of us = de millers/de 28 beste van de millers