A weekly web log in Dutch and English to share my passion for jazz, jazz-related music, record collecting and other music projects that surprise me. | Een wekelijkse weblog in het Engels en het Nederlands waarin ik mijn passie voor jazz, jazz-verwante muziek, platenverzamelen en verrassende projecten met anderen wil delen.
Monday, February 19, 2018
Announcement of Importance for Researchers/Collectors of Hit of The Week/Flexible Records Material
Hans Koert, who passed away in September 2014, was a passionated jazz collector and the author of the Hit of the Week and Durium Discography.
This entry is to inform you that Hans Koert's collection and archives of the HoW/Flexible Records now have been handed over to the files of the Doctor Jazz Foundation in The Netherlands.
For interested researchers/collectors it is possible to contact the Doctor Jazz Foundation for further information using the following link.
Het weekblad "Het Leven" introduceert in 1930 de onbreekbare gramophoonplaat GOODSON GRAMOPHONE RECORD: een nieuw geluid! Hans Koert
The GOODSON GRAMOPHONE RECORD CO. LTD. London, England - zoals de maatschappij zich voluit op de plaat noemt, produceerde tussen 1929 en 1931 talloze onbreekbare gramofoonplaten. Eén van de opvallende karakteristieken van deze Goodsonplaat is zijn witte kleur en het ontbreken van een papieren label rond de spindel. De tekst op de plaat werd dan ook over de groef gedrukt, waardoor de mogelijkheid bestond het oppervlak te benutten voor gedrukte reclamedoeleinden. In de bijdrageGoodson Records: Pliable - Unbreakable - Featherweightvergelijken we de promotie van deze soort flexibele onbreekbare platen en in de bijdrage Goodson and Bootsvind je meer informatie over de advertentieplaten gemaakt voor Boots The Chemists. In Het Leven van 29 november 1930 werd een artikel geplaatst getiteld Goodson Gramophone Record: een nieuw geluid, geschreven door een voor mij onbekende auteur. Dit stuk wordt hieronder integraal afgedrukt, in de oorspronkelijke spelling, zonder verder commentaar. Wel zijn er foto's uit eigen collectie toegevoegd. ( Hans Koert)
Fotocopie van originele foto uit het artikel.( Weekblad "Het Leven", 29 november 1930)
Goodson Gramophone Record; een nieuw geluid!
De Gramophone is nog steeds het geliefd instrument voor vele families. Men heeft zelfs beweerd, dat de gramophoon nog boven de radio staat, omdat een goede spreekmachine meestal het grootste genot biedt aan de luisteraars. De radio, men moet ontegenzeggelijk eerbied hebben voor deze wonderlijke vinding, laat ons vaak zuivere, maar ook dikwerf onzuivere muziek hooren, een gevolg van de weersgesteldheid. Bij de gramophoon hebben wij met weersgesteldheid niets te maken; wanneer men een goede plaat zet op de machine, kan men overtuigd zijn, dat zoowel het gesproken woord als de zang volkomen zuiver weergegeven worden. Voor de Tropen( in negatief)(klik op de foto om te vergroten)( advertentie uit het weekblad "Het Leven', 29 november 1930) Toch heeft men wel eens de gramophoon veroordeeld, omdat het voorkwam, dat zoowel onder het spelen of door onvoorzichtigheid een plaat brak. Dit vinden de huismoeders en de huisvaders van belang, want nu heeft men zich een nieuwe plaat aan te schaffen, wil men niet, dat de collectie geschonden zou zijn. Heel vroeger werden gebroken platen tegen zekeren prijs teruggenomen. Het gebeurde immers zoo vaak, dat men onwillekeurig een plaat liet vallen of er op ging zitten en ook door andere oorzaken gingen veel platen verloren. Dit euvel heeft men nu weten te ondervangen. Het is de Goodson Gramophone Record co. Ltd. te Londen, die thans onbreekbare gramophoonplaten in den handel brengt. De platen zijn dubbelzijdig bespeelbaar en ook buigbaar, zoodat men deze platen kan laten vallen, want zij breken nimmer. Dit lijkt ons werkelijk een belangrijk voordeel, dat even naar voren gebracht mag worden.
Pagina uit een Goodsoncatalogus van juli 1930 ( in negatief - klik op de foto om te vergroten)( fotocopie gekregen van Brian Rust)
Van niet minder belang is ook, dat de Goodsonplaten nagenoeg niets wegen, wat vooral bij boottochten enz. van groote waarde is. Maar boven alles komt hier uit de groote zuiverheid van toon, waardoor deze platen geprefereerd worden boven vele andere merken. De Goodsons - en het wordt gegarandeerd - kunnen meer dan 1000 maal bespeeld worden, voordat zij, wat men noemt onbruikbaar zijn. Een voordeel is het ook, dat zij automatisch stoppen op elke machine. De Goodson Record Co. heeft een groot repertoire muziek-, zang- en dansnummers samengesteld en elken dag nog verschijnen nieuwe platen, die door het publiek gunstig, wij zouden willen zeggen met enthousiasme, ontvangen worden.
Goodsonverzameling( collectie en foto Hans Koert) Onder deze omstandigheden lijkt het ons niet overbodig onze lezers te wijzen op de nieuwe practische vinding van de Goodson Gramophone Record co. te Londen. Ieder, die van mooie, beschaafde muziek en zang houdt, moet bij zijn gramophonehandelaar het merk Goodson vragen. Goodson is juist in tegenstelling met andere platen van een witte kleur, zoodat men de platen gemakkelijk uit duizenden zal herkennen. Alle records zijn dubbelzijdig bespeelbaar en de prijs is naar verhouding billijker dan van elk ander merk ook. Advertentie voor Goodson Onbreekbare Gramofoonplaten( in negatief) ( klik op de foto om te vergroten) ( oorspronkelijk in Weekblad Het Leven, 29 november 1930)
Men late zich vooral een dezer dagen eens enkele nummers voorspelen om persoonlijk een oordeel te kunnen krijgen omtrent dit prachtige fabricaat. We wijzen er tenslotte nog op, dat de Importeurs van de Goodson Gramophone Record Ltd. Londen, zijn de heeren L. en E. Rohling te Amsterdam.
( uit het Weekblad "Het Leven" 29 november 1930.)
Een spelende Goodsonplaat op een Viva-tonal Columbia Grafolona Nº109A uit 1929( collectie en foto: Hans Koert)
Tenslotte een fragment van een Goodsonplaat, die op een gramofoon afgespeeld wordt en zijn fascinerende lijnenspel openbaart.
Breakaway door de Cosmopolitan Dance Players, één van de talrijke anonieme bands, die samengesteld werden door Fred Hall van de Grey Gull Studios (juni 1929)
Goodsonverzameling(collectie en foto: Hans Koert)
Dit nostalgisch stukje komt uit het weekblad HET LEVEN, eens één van de populairste weekbladen van Nederland en verschenen van 1906 tot 1941. Goodson maakte, behalve platen voor de commericële markt ook platen met daarop een advertentie geprint, vooral gericht op de Engelse markt. Wat te denken van advertentie voor Boots The Chemists (Always Open Day and Night), Wellsbach Lamps (United for Service To Give Good Gaslight), Henleys and British Record Washer Soap ( A free Goodson Record without advertising matter for Eighteen Cartons of Britisch record Washer Soap). In de onlangs verschenen bijdrage op de Flexible Records blog getiteld Goodson and Bootswordt geprobeerd een scan te plaatsen van alle 15 bekende Boots reclameplaten op het Goodson label. Er ontbreken er nog enkele:Wie kan er helpen?
Wie in onze tijd meent te kunnen beweren dat hij ongevoelig is voor reclame op internet, in kranten en tijdschriften, op tv - in reclameblokken of kunstig verstopt in soaps of films, is niet van deze wereld. Reclame of het aanprijzen van een product is van alle tijden. Op de markt verkocht zo vroeger de kwakzalver zijn wonderzalfje en tegenwoordig worden pillen met bijzondere uitwerkingen aangeboden op internet. Rond 1930 verscheen de onbreekbare plaat en in Het Leven, toen één van de meest gelezen weekbladen van Nederland, worden de kwaliteiten van de nieuwe plaat breed uitgemeten. Het originele artikel is afgedrukt en wekt hier en daar een glimlach op ieders gezicht ........ in feite is er niets veranderd!
The lightest, most durable, unbreakable record yet produced GOODSON RECORD: PLIABLE - UNBREAKABLE - FEATHERWEIGHT Hans Koert
The GOODSON GRAMOPHONE RECORD CO. LTD. London, England - as its full manufacturers identification was labelled, produced commercial recordings between 1929 and 1931. One of the characteristic features of these white flexible records, made of a non-flammable material called Rhodoid was, that it had no separate (paper) label around the spindle hole like regular records, but its complete surface could be used for printed messages. The Goodson Records ( collection: Hans Koert) Goodson Records was a short lived record label which produced a flexible type of records in England between December 1929 and February 1931. They were made of a white opaque celluloid named Rhodoid, which was labelled as Non-Inflammable ( The earliest Goodson gave problems, as they happened to be easily inflammable).
Around 1930 numerous producers of flexible records tried to make a living by producing light unbreakable gramophone records, that could be produced cheap in large quantities. The vulnerable shellac records were expensive to produce and broke easily. For the cheap flexible record the Great Depression seemed a godsend - the people didn't had two pennies to rub against each other and cheap records, like the cardboard Hit of the Weeks,produced more then 350,000 copies a week. The cardboard Hit of the Weeks are still best known and are fully listed on the Hit of the Week-Durium Discographies. They were playable on one side only, but with almost 5-minutes playing time, Durium suggested in 1932, that two complete songs were on one side - Two "Big" Hits. The self-changing record, the British Durium records promoted itself, the record you don't have to turn around. It was flexible and unbreakable and a promotional picture showed, that you could even use a hammer or shoe to test how "durable" the records was. And they are ....... more then 80 years later most Hit of the Weeks are still playable. Big City Blues - Mermphis Jazzers ( 1929) ( Goodson Nº 131)(Hans Koert collection)
Other records were made of transparent plastics, like Flexo, Filmophone, Phonycord or Virginia, but most of them didn't survive time ... they warped easily and most of them are unplayable now. Goodson, was, in my opinion, the best of the rest. It promoted itself as Double-Sided and they were Featherweight. The best way to proof its qualities was playing it, Goodson suggested: Have stood the test, their mellow tone, full volume, clear cut notes and absence of surface noise, justify our claim to have produced a perfect record. Reading this, it brings a smile to your face ............ , but also other record companies like Durium greatly exaggerated its audio qualities. Goodson Records do not break and scratching does not harm them. They are flexible and so light in weight that sixty can be carried in a portable gramophone. Well, I've tried to store half of it ( my collection of Goodson contains two dozens copies )and it just fit into my Viva-tonal Columbia Grafolona Nº109A1929 gramophone, but with space for a handful - but 60? Durium suggests in a Dutch advertisement that Minstens 35 platen kunnen in een koffergramofoon mee ( = At least 35 records can be stored in a portable gramophone) - well that seems a more realistic number ........ although if I study the Veckans skiva sleeve picture?
A handfull of Goodson to store into a portable gramophone, but 60 copies?( photo courtesy: Hans Koert)
Listen to one of those Goodson records: Breakaway by the Cosmopolitan Dance Players, one of the numerous anonymous studio bands directed by Fred Hall from the Grey Gull Studios (June 1929) A great view: a Goodson playing on my portable gramophone( photo courtesy: Hans Koert)
The Goodson Records are unique - did you know that these records are the only records with the tune-information available on both sides of the record? The record has no (paper) label around the spindle hole which means that the info can be printed everywhere - also over the groove. The label info on the commercial releases is printed large in the middle of the record - you can't miss the hand with the bended record. In the four quarters you can read four times the same track information for both sides. As the Goodson were complete printable on both sides it was the ideal spot to promote events or advertise products. Like DuriumGoodson records were used for promotion and advertisements for brands like Boots The Chemists (Always Open Day and Night), Wellsbach Lamps (United for Service To Give Good Gaslight), Henleys and British Record Washer Soap ( A free Goodson Record without advertising matter for Eighteen Cartons of Britisch record Washer Soap). part of a Goodson record catalogue (July 1930).(negative) ( Thanks to Brian Rust)
Tomorrow I hope to post a blog about Goodson Records in Dutch, but not, as usual, a translation of the above one. Dutch visitors, anxious to learn more about this subject, normally understand English well. I love to repost an article from Het Leven from the 29th of November, 1930 entitled Goodson Gramophone Record; een nieuw geluid!
The beautiful white colored 1930s Goodson Records are now rare 78rpm collectors items. They belonged to one of the numerous flexible records released around 1930 and it is great to read how the manufacurers promoted its product being pliable, unbreakable and featherweight. But when the ads refer to their mellow tone, full volume, clear cut notes and absence of surface noise, justify our claim to have produced a perfect record, it makes us smile in 2010. Keep Swinging loves to spotlight these forgotten sound recording mediums. If you don't want to miss it, ask for its free newsletter.
The history of the ephemeral cardboard record of the depression DURIUM RECORD LABEL BORN 80 YEARS AGO ( 1930 - 2010 ) Hans Koert
In December 1929, now 80 years ago, a new record label, a novelty in its times, was released around New York City. The Durium Products Corporation, based at 460 West 34th Street, New York City, opened its offices and in December 1929 its first records were recorded and produced in the McGraw-Hill building on West 42nd Street - New York City.
The record itself was a novelty, as it was unbreakable, pliable and the sound was from a better quality compared to other flexible records like Goodson Record, Flexo and Filmophone ( to name some). The Flexible Record sitesare dedicated to these other almost forgotten relics from the early 1930s.
It was a cardboard record with a Durium acetate surface in which the groove was pressed. Due to the fact that the production costs were only US $ 0.05 a record ( if printed in large quantaties ) and the time to produce a record in large numbers (300,000 up to 500,00 copies) was less then a week, made Durium a potentially strong competitor for the major record companies.I'M DOING WHAT I'M DOING FOR LOVE - THE CONNECTICUT COLLEGIANS ( = a Cecil and Leslie Norman band): Cecil Norman piano director arrangements - Sylvester Ahola - Lloyd Shakespeare trumpets - Ben Oakley trombone - Bill Rogers and Leslie Norman reeds, Emile Grimshaw banjo, Stanley nn tuba, Cavan O' Connor vocals. The names of an extra tenor player and violist remain unknown. Recorded at the Sessions House, Clerkenwell Road, London (GB) 25th of October, 1929 and released as WORLDECHO A-1004
It is said that the Durium acetate was developed in Europe during the First World War, to protect aeroplane noses agains dust, heat, cold and moist and it seems that after the war new uses were found - I saw once advertisements for rain coats and garden furniture made of Durium. During the 1920s it seems that Durium was used on records like Worldecho - a rather stiff cardboard layer with a Durium surface- produced in England - These records were produced for only six months and then it was withdraw from the market, as the records easily split into two halves if you dropped it.
Prof. Hal T. Beans demonstrates the flexibility of the new Durium record (early 1930s). In the US Professor Hal T. Beans from the Columbia University discovered the flexible record based on a thin cardboard layer with a one sided Durium surface. These Durium records would be released as Durium Records; better known for its main weekly series, to be released between 1930 and 1932, the Hit of the Week.
A flexible cardboard Hit of the week record ( ALL OF ME by Nick Lucas and his Troubadours (January 1932))( HOW A-4-B-1) (source; Hit of the week Discography- Hans Koert)
As it is 80 years ago that the DuriumProducts Corporation started its activities making flexible cardboard records, I love to follow its history and releases next year at the Keep swinging blogand I'll follow the weekly releases of the Hit of the weeks at the Hit of the week blog- Hope you love to join me on that trip.
This small introduction to a rather extensive series of contributions about the Durium - Hit of the week cardboard records will be published too at theHit of the week blog and the Flexible Record blog.
In December 1929 the DURIUM PRODUCTS CORPORATION prepared the start of a new unbreakable record, made of cardboard. The well known weekly issues, called the Hit of the Week, were released in a weekly schedule, which started in February 1930. The Hit of the week blog and the Keepswinging blog will follow the development of these 80 years old records in an unique series of blogs. If you love to be informed about these contributions ask for the newsletter. Don't miss it !!
( Naar de Nederlandse vertaling.) I received two scans of a two-sided cardboard record from Franco Malatesta from Italy. The record is made of ( Durium-like) card board and both sides are well illustrated. It's a flexible picture disc. The groove is printed into the surface - the drawings are on the entire surface ( incl. the groove). There seems to be no label ( or the label might be the entire record). Franco writes: This is the A side: "Faccetta Nera". For both recordings I don't know who the singer is, and even the band that plays. The matrix number is visible: for this is C 8652 (stamped as typing machine)
The woman, framed behind the banjo player, seems to me Josephine Baker and the banjo player looks like a vaudeville artist with blacked face. Enrico Borsetti told me that he has a record in his collection with the same picture on the A-side, but different songs. That could indicate that this entire side is the label. The "white" surface looks ( on the scan) like "Rhodoid", the stuff Goodson Recordswere made of. ( Hans Koert) On this one, Franco continues, the matrix number is hand written: 6525. The other information is that the ink stamp says: " Fox Trott OCCHIONI BLU - Canzone Cantata - Savini Zerboni - side" (translated as "Fox Trot BIG BLUE EYES - vocal song - Savini Zerboni side").
This side of the record the colour of the card board surface, looks like the card board Durium used, but Durium only used drawings or pictures in black on its reverse and never colourfull ones and never recorded on both sides ( there is only one exception known). Durium records always had a label and not, like this one, a picture printed through the groove. These ranges of matrices are not used by Durium or DVRIVM La Voce dell 'Impero. The songs on the record are, Enrico confirms, from the early 1930s. Franco indicates that these tunes were fascist songs.Italian Durium records were also used ( or better misused), for that.
It seems logically that this record was not a 1930s Durium card board record, but what Italian record company made this kind of double sided card board records?
PORI JAZZ 2008 On the 19th of July 2008 the Ronnie Cuber Band, with special guest Kenny Drew jr. will be in concert at the Porin teatteri in Pori ( Finland). The 43rd International Pori Jazz Festival will be arranged from the 12th up to the 20th July 2008. On that same date some more great concerts have been scedulded like Joe Lovano and Dave Douglas as part of the San Francisco Jazz Collective. And what to think about the Yamandu CostaTrio the next day? Choro at its best !! Other interesting names are bass player Esperanza Spalding. Her music interests me and I love to hear her music. And .....of course I'm proud to read that our own Tineke Postmais playing with her Quartet for the 17th of July too. A great festival with a lot of surpising bands I'm sure.I'd loved to be there !! Find all information about this festical attheir informative website.
Ik ontving twee scans van een dubbelzijdige kartonnen plaat van Franco Malatesta uit Italië. De plaat is gemaakt van karton, gelijkend op dat wat gebruikt werd voor de Duriumplaten, en beide kanten zijn rijkelijk geillustreerd. Het is een buigzame picture disc. De groef is gedrukt in het oppervlak en loopt door de tekening heen. De plaat heeft geen traditioneel label ( of is het hele oppervlak het label?) Franco schrijft: This is the A side: "Faccetta Nera". ( = dit is de A-kant met: Faccetta Nera.) For both recordings I don't know who the singer is, and even the band that plays. (= Voor beide opnamen geldt dat ik niet weet wie er zingt en hoe de band heet.) The matrix number is visible: for this is C 8652 (stamped as typing machine) ( = Het matrixnummer is zichtbaar: voor deze kant is het C 8652 ( in het oppervlak gedrukt als met typemachineletters)).
De vrouw, afgebeeld in het lijstje achter de banjospeler, is volgens mij Josephine Baker en de banjospeler lijkt op een (blanke) vaudeville artiest met zwartgemaakt gezicht. Enrico Borsetti mailde me dat hij ook zo'n plaat in zijn verzameling heeft, maar dan met andere nummers. Je kan hieruit voorzichtig concluderen dat de banjoist en lijstje samen het beeldmerk van het label vormen. Op de scan lijkt de "cremeachtige" kleur op het eerste gezicht wat op Rhodoid, de witte kunststof waarvan Goodson platengemaakt werden. ( Hans Koert) On this one, gaat Franco verder, the matrix number is hand written: 6525. (= Op deze kant is het matrixnummer met de hand geschreven: 6525 ) The other information is that the ink stamp says: " Fox Trott OCCHIONI BLU - Canzone Cantata - Savini Zerboni - side" ( = Verder is de enige informatie de stempel waarop staat, vertaald uit het Italiaans "Fox Trot BIG BLUE EYES - vocal song - Savini Zerboni side").
De kleur van deze kant van de kartonnen plaat lijkt op die van de blanco achterkant van een reguliere Duriumplaat. Durium gebruikte soms foto's of tekeningen op de blanco achterkant, maar altijd in zwart afgedrukt. Durium platen waren ook altijd maar aan één kant bespeelbaar ( er is maar één uitzondering bekend). Duriumplaten hadden altijd een label en de tekst was nooit door de groef heen gedrukt. De matrixnummers werden nooit gebruikt door Durium of DVRIVM La Voce dell 'Impero, zoals toen gemaakt in Italië. De nummers op de plaat zijn, bevestigd Enrico, gemaakt begin jaren dertig. Franco geeft aan dat de nummers fascistische propaganda liedjes zijn, iets waar het Italiaanse Durium in die tijd ook voor ge-( lees mis-)bruikt werd.
Het lijkt me aannemelijk dat deze plaat geen kartonnen Duriumplaat is, maar wat dan wel? Welke Italiaanse platenmaatschappij gaf deze dubbelzijdig afspeelbare kartonnen platen uit en hoe heetten ze?
PORI JAZZ 2008 Op 19 juli 2008 treedt de Ronnie Cuber Band op met Kenny Drew jr. als speciale gast, in het Porin teatteri in Pori ( Finland). Het 43ste International Pori Jazz Festival wordt georganiseerd van 12 tot en met 20 juli 2008. Op diezelfde datum, overigens, staan ook JoeLovano en Dave Douglas gepland als onderdeel van het San Francisco Jazz Collective. En wat te denken vanYamandu Costa en zijn Trio? Braziliaanse choro op zijn best !1Andere interessante namen op het festival zijn bassiste Esperanza Spalding. Haar muziek zou ik wel eens willen horen. Vanzelfsprkend ben ik ook apetrost op het feit dat Tineke Postmamet haar Quartet op het festival optreedt. Deze talentvolle Nederlandse saxofoniste speelt op de 17de juli. Een schitterend festival lijkt me waarop een heleboel mooist te horen is. Ik wou dat ik er heen kon!! Je vindt alle informatie over dit festival ophun informatieve website. Keep swinging
( Naar de Nederlandse vertaling.) I received a rare sleeve for a 78rpm recording from Henk Duijmelink. It is a Dutch sleeve, which could be used for an ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT ( = Unbreakable Record with a lottery ticket.). The price for this unbreakable record with lottery ticket was two Dutch florins. I've never seen such a sleeve and for what unbreakable records this sheet was used. click on the picture to enlarge
The Hit of the week series were sold in sleeves starting in the summer of 1931 . These sleeves are made of very breakable thin paper - not the kind of paper Henk's sleeve is made of. This sleeves has the same paper quality like a bag grocers used to pack their sweets in the 1930s. (and on the market the greengrocer still packs my green beans in such a sack.)
click on the picture to enlarge On the sleeve, advertisements to promote products that, as it seems, have nothing to do with the record inside. The largest one is by Citroën, the French automobile, which loves to promote De Balanceerende Motor (= the balanced engine), which makes the automobile very silent, een zachte, geruischlooze gang als het glijden van een zwaan over het water ( = as silent as a swan gliding through the water.) That explains the drawings of a man sitting in a swan on the sleeve. On the reverse a small advertisement for a "Reico" Radio aan de Spits! zoowel in prijs als kwaliteit. ( = a "Reico" radio set, the best in price and quality ). The fact that the advertised radio is from the 1932 series, dates this sleeve.
The rest of the texts suggest that this envelope was used to sell a lottery ticket including an unbreakable record. There is no suggestion about what unbreakable record: was it a Filmophone? Or aGoodson? Or a Phonycord, or maybe a Durium or Hit of the week? The price, Dfl 2,00 includes a lottery ticket of Dfl 1,00. The envelope reads that the Loterij is dedicated Ten Bate Van Het Zwakke Kind ( = a lottery to solve the needs for the weak children). Er worden 40.000 loten tegen den prijs van Fl. 1,00 per lot uitgegeven (= There a 40,000 lottery tickets each Dfl. 1.00 )
click on the picture to enlarge As the sleeve reads, the lottery starts on the 30th of March 1932 and in that period the first English durium records were released, so it might be well possible that the record inside was a durium EN- series record, like the Durium Dance Band( = Lew Stone) featuringAl Bowlly, the popular English crooner. I have one vague picture of a Dutch durium sleeve from that period which learns that the price of the record was Dfl. 1.
click on the picture to enlarge
Maybe it is good to know that two years later (up to January 1935) SEFONO records, French duriums, were sold with an advertisement on its reverse for a Grand Concours Sefono lottery with a 500.000 Francs De Prix ( = 500,000 francs prize money ).The reverse of the record read: Chaque pochette contient un bon de concours qui vous permet de participer au Grand Concours Sefono. (= Each cover contains a ticket, which invites you to take part of the Grand Concours Sefono). The first price was 100,000 Francs; the second up to 4th price where Une Villa et un Terrain á Cannes (= A villa and garden in Cannes)......
The first prize of the Dutch lottery was: Een Te Bouwen Landhuis ( A new-build Villa), Een Citroën Automobiel 5 Persoons ( a 5-seat Citroën automobiles ( Type C.4 G ); the third price Een Reico Radio Ontvangtoestel ( A Reico Radio Set) and the fourth price: Een Electrische Simplex Rijwiel ( = an electric Simplex Bicycle. ) (it's Holland remember !!) It seems likely that the unbreakable records were Durium records, as I haven't read anything in the 1932 Dutch news paper that promoted the unbreakable cardboard Durium record and if it was a Durium record inside, why wasn't the name mentioned on the sleeve? Can someone confirm if these English durium flexible records were sold in such a brown sack, including a lottery ticket? Or was the free Dutch promo recordinside? Gratis Proefplaat (= Free sample) is stamped on its reverse, so why should you pay one Dutch guilder for it? Or what other unbreakable record? Please send me your suggestions: Hans Koertkeepswinging@live.nl
JIMMY McGRIFF (1936-2008) Yesterday, the 24th of May 2008 Jimmy McGriff, hardbop and soul-jazz organist passed away. He became known for his groovy Hammond B-3 Organ solo's.
SLIM GAILLARD
INTERNATIONAL FAMOUS ORCHESTRA; Buddy Tate - Maceo Williams - Slim Gaillard - Clyde Lombardi - Charlie Smith - Pepe Berique ( babalu = oh lady be good = sabroso = yo yo yo ) Recorded in New York City on the 25th of May 1951 for Clef.
Ik ontving afgelopen week een zeldzame hoes voor een 78-toeren plaat van Henk Duijmelink. Het is een Nederlandse hoes, die blijkbaar gebruikt is om een ONBREEKBARE GRAMOPHOONPLAAT MET LOT te verkopen voor 2 guldens. Gisteren heb ik in mijn bijdrage Onbreekbare Gramophoonplaat Met Lotuitgebreid stilgestaan bij deze hoes. Vandaag dus alleen wat suggesties: Een jaar geleden schreef ik over de Franse stringband Opa Tsupa en ontdekte een fantastische Cubaanse trompettist Arturo Sandoval. En als je wilt weten wat de Amerikaanse pilote Amelia Earhart in deze blog doet, lees dan het stukje ove haar, dat ik een jaar geleden schreef.
JIMMY McGRIFF (1936-2008) Gisteren, 24 mei 2008, overleed op 72 jarige leeftijd de hardbop en soul-jazz organist , Jimmy McGriff. Hij werd vooral bekend door zijn "vette" solo's op zijn Hammond B-3 orgel.
SLIM GAILLARD
INTERNATIONAL FAMOUS ORCHESTRA; Buddy Tate - Maceo Williams - Slim Gaillard - Clyde Lombardi - Charlie Smith - Pepe Berique ( babalu = oh lady be good = sabroso = yo yo yo ) Opgenomen in New York City op 25 mei 1951 voor Clef.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
he a record issued at the 
.jpg)
.jpg){kind=link}
