Django's Amerikaanse vrienden ( 1935-1945)

Django with his American Friends ( 1935-1945) ( English) Django's Amerikaanse vrienden ( 1935-1945) (Nederlands)

Onderbelichte opnamen uit Django's muzikale nalatenschap
DJANGO'S MUZIKALE VRIENDEN ( 1935-1945)
JØRGEN LARSEN
(vertaling: Hans Koert)

Onlangs kreeg ik de 3CD box (DRG 8493) met opnamen van Django Reinhardt, gemaakt tussen 1935 en 1945 met Amerikaanse musici die in Frankrijk of op bezoek waren of zich daar ( tijdelijk) gevestigd hadden.


De drie CDs bevatten 57 nummers. De meeste titels werden oorspronkelijk vastgelegd op het Swing label, dat zo nauw verbonden was met de Hot Club du France, dat zich richtte op de swing, Le Jazz Hot, door Amerikaanse musici uit te nodigen om op te treden en hun muziek op te nemen in Frankrijk. De Hot Club du France was erop uit om Amerikaanse jazzsterren van het moment naar Frankrijk te halen en te koppelen aan Franse musici in de hoop hiermee het publiek tegemoet te komen in haar groeiende belangstelling voor jazz. Ook zat er een opvoedkundig doel achter, omdat men hoopte dat lokale Franse musici zo geïnteresseerd zouden raken in de jazz; het gaf hun de gelegenheid te spelen en te leren van de creme de la creme van Amerikaanse jazzsterren. Hoewel, door het koppelen van Django Reinhardt aan sterren als Coleman Hawkins, Benny Carter, Bill Coleman, Dicky Wells, Rex Stewart en anderen, bleek het een proces waarvan ook de Amerikaanse gasten profiteerden. Het grootste deel van de 57 nummers op de cds omvat het beste wat er door Americans in Europe in de jaren dertig op de plaat gezet is, waarbij de deelname door Django aan de opnamen leidde tot een verspreiding van zijn reputatie als begenadigd gitarist en het gaf hem de unieke kans zich te meten met zijn gelijken uit de VS. De resultaten mogen er zijn - heerlijke swingende jazz. In het jaar waarin we de honderdste geboortedag van Django herdenken, is het goed deze kant van Django eens te belichten en ik ben blij met deze 57 opnamen, chronologisch gerangschikt; het geluid is mooi gerestaureerd door DRG records. De 3 CD-box werd al uitgebracht in 1998 en is nog steeds verkrijgbaar bij de goede platenzaak of bij online platenwebsites. Hieronder wil ik met beeld- en geluidsfragmenten enkele hoogtepunten belichten, hoewel de hele set in feite een essentieel onderdeel zou moeten vormen van elke serieuze Django- of Euro-Jazzplaten verzamelaar. .
Tijdens de dertiger jaren woonde en werkte Coleman Hawkins in Europa, hij trad overal op in Scandinavia, Frankrijk en ook Nederland. In maart 1935 trad Hawkins op in Parijs als a featured star met Michel Warlop's orchestra en de opnamen van 2 maart 1935 met dit orkest, waarin ook Django speelde, werden uitgebracht op het Swing label. De drie titels die toen opgenomen werden zijn de eerste waarop Django met Amerikaanse gasten te horen is en tijdens die zelfde opnamesessie is hij te horen in een kleinere groep met leden van het Warlop orkest met Django en Hawkins. Je hoort beide sterren in een schitterend samenspel in het nummer Stardust, gespeeld door Coleman Hawkins (ts) begeleid door Stéphane Grappelli (p); Django Reinhardt (g); Eugène d'Hellemmes (b) en Maurice Chaillou (dm)

In april 1937 kregen Hawkins en Django weer de kans om samen op te nemen voor het Swing label. Deze keer in een all star bezetting met Benny Carter, die zowel altsax als trompet speelde en verantwoordelijk was voor de arrangementen. Luister naar Coleman Hawkins and His All Star Band met het nummer Sweet Georgia Brown, opgenomen 28 april 1937 met Benny Carter (as, tp & arr.); André Ekyan (as); Coleman Hawkins (ts); Alix Combelle (ts & cl); Stéphane Grappelli (p); Django Reinhardt (g); Eugène d'Hellemmes (b) en Tommy Benford (dm)

Eddie South, een voortreffelijk violist, nam in september 1937 een aantal nummers op voor Swing, begeleid door Django en Stéphane Grappelli. Eén van de titels was Django's "Daphne" met Eddie South en Stéphane Grappelli (v); Django Reinhardt (g); Roger Chaput (g) en Wilson Myers (b). Genieten !!

Trompettist Bill Coleman was in Frankrijk beland met het orkest van Lucky Millinder in 1933 en gedurende de jaren dertig daar blijven hangen. Hij nam o.a. op met de Willie Lewis' band en had ook zijn eigen band of speelde als begeleider mee met anderen tijdens opnamensessies. In november 1937 nam Bill Coleman and his orchestra vier nummers op voor Swing met o.a. Frank "Big Boy" Goudie (cl & ts) en Django. Tijdens deze opnamesessie van november 1937 nam Django Reinhardt met Bill Coleman een prachtig duet op, getiteld Bill Coleman Blues.

Django had al een paar maanden eerder platen opgenomen met Bill Coleman tijdens een Swingsessie met het orkest van Dicky Wells. Op 7 juli 1937 namen ze vijf nummers op voor het Swinglabel met Bill Dillard, Shad Collins, Bill Coleman (tp); Dicky Wells (tb); Django Reinhardt (g solo); Richard "Dick" Fullbright (b) en Bill Beason (dm). Eén van de nummers was de Bugle Call Rag.

In 1939 bezocht Duke Ellington met zijn orkest Europa en terwijl hij in Parijs was werd er een opname georganiseerd, weer voor swing uiteraard, met enkele leden van zijn orkest o.l.v. trompettist Rex Stewart en met Django op gitaar. Er werden tijdens deze opnamen begin april 1939 vier nummers opgenomen als Rex Stewart and his Feetwarmers met Rex Stewart (c); Barney Bigard (cl & dm); Django Reinhardt (g) en Billy Taylor (b). Het volgende nummer is van die sessie en heet Montmartre.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was optreden en opnemen met Amerikaanse musici uiteraard onmogelijk voor Django, maar eind 1945 kreeg hij weer de kans op te treden met een Amerikaanse legerorkest, de ATC (Air Transport Command Band) geleid door Sergeant Jack Platt. Django nam 19 nummers op met deze ATC Band en drie met leden van dit orkest onder eigen naam. Vier van deze opnamen werden door Swing uitgebracht als Django Reinhardt and his American Swing Band - de rest van de opnamen waren opnamen, om later voor de radio te draaien voor de AFN (American Forces Network) radio of opnamen van het slotconcert in de Salle Pleyel in 1945. Eén van de opnamen, niet op deze schitterende box, is Honeysuckle Rose uit oktober 1945 van een A.F.N. Radio Programma.

De DRG cd-set bevat opnamen uit de periode 1935 tot 1945 met Django en Amerikaanse jazzmusici die in Frankrijk beland waren. Enkele hoogtepunten zijn te horen in fragmenten hierboven, zodat je een indruk kunt krijgen van de kwaliteit van de selectie - een onmisbare plaat voor elke liefhebber van Eurojazz en een must-have voor iedere liefhebber van Django's muziek - juist nu in het jaar waarin we terug keken op zijn honderdste geboortedag. ( vertaling: Hans Koert)

Jo
keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Django With His American Friends (1935-45)

Django with his American Friends ( 1935-1945) ( English) Django's Amerikaanse vrienden ( 1935-1945) (Nederlands)

Box with unique Euro-Jazz recordings.
DJANGO WITH HIS AMERICAN FRIENDS ( 1935-1945)
JØRGEN LARSEN

Recently I had the 3 cd-box (DRG 8493) with recordings made in Paris, France, between 1935 and 1945 featuring Django Reinhardt and visiting or expatriate American musicians.
The three cds include 57 tracks, many of them originally recorded for Swing, the record label associated with The Hot Club of France that aimed to support and inform about 'Le Jazz Hot' by inviting American musicians to perform and record in France, The policy of the Hot Club of France was to invite American jazz stars of the time and have them performing and recording with French musicians, this way the club hoped to support both the visitors and a growing interest in jazz among French musicians and their audience. The pedagogical aim of these projects was also to 'educate' local musicians with the language of jazz/swing by giving them the opportunity to play together with and learn from the vanguard of American jazz stars, however, while teaming Django Reinhardt with stars like Coleman Hawkins, Benny Carter, Bill Coleman, Dicky Wells, Rex Stewart a.o. both parts of the game seem to have learned and benefitted from the process. The main part of the 57 recordings featured in the cd-set is justly considered some of the best jazz recorded in Europe during the 1930s by visiting Americans, and from a similar historic view the participation of Django helped to Spread the reputation of his extraordinary capacity as a guitarist and further gave him the opportunity to meet and perform together with his peers. The result of these recordings is more often than not extraordinarily fine swing jazz. - In the year of the Django Reinhardt Centennial it's worth not forgetting the importance of this part of Django's recorded legacy and I am happy to finally have these 57 recordings collected in a cd-set that presents the tracks in chronological order and with sufficient audio restoration maintained by DRG Records. The 3-cd set was released 1998 and is still available from online retailers and good record shops (- if you can find one!), below I'll just mention and insert audio-video examples of some of the highlights, however, all tracks in this cd-set are essential for the collector of Django's recorded legacy and excellent Euro-jazz of the 1930s.


During the 1930s tenor sax ace Coleman Hawkins stayed in Europe, touring and performing in parts of the continent with local bands as a featured star attraction and also made recordings in Holland, Scandinavia and France. In March 1935 Hawkins was a featured star with Michel Warlop's orchestra in Paris and the recordings made for the Swing label on March 2nd also feature Django as a member of the orchestra. The three tunes recorded with this combination are the first recordings featuring Django with visiting Americans, and at the same session also was recorded a small combo from the Warlop band featuring Hawkins and Django in excellent interplay in a rendition of "Stardust". Enjoy the inserted audio-video featuring Coleman Hawkins (ts), acc. by Stéphane Grappelli (p); Django Reinhardt (g); Eugène d'Hellemmes (b);
Maurice Chaillou (dm)



In April 1937 Hawkins and Django had another opportunity to record together for the Swing label, this time in an all star line-up also featuring Benny Carter, who contributed on both alto sax and trumpet and made the arrangements of the four recorded tunes. Here is an audio-video of Coleman Hawkins and His All Star Band playing "Sweet Georgia Brown", recorded on April 28, 1937 featuring Benny Carter (as, tp & arr.); André Ekyan (as); Coleman Hawkins (ts); Alix Combelle (ts & cl); Stéphane Grappelli (p); Django Reinhardt (g); Eugène d'Hellemmes (b); Tommy Benford (dm)



In September 1937 the excellent jazz violinist Eddie South recorded a selection of tunes for the Swing label accompanied by Django and Stéphane Grappelli, among the recorded tunes was a rendition of Django's "Daphne" featuring Eddie South, Stéphane Grappelli (v); Django Reinhardt (g); Roger Chaput (g); Wilson Myers (b) - enjoy it here



Trumpeter Bill Coleman had come to France with Lucky Millinder's orchestra in 1933 and stayed in Paris throughout the 1930s performing and recording with Willie Lewis' band and also had his own band and was an often wanted sideman in record sessions by other bandleaders. In November 1937 Bill Coleman and his orchestra recorded four tunes for the Swing label featuring a.o. Frank "Big Boy" Goudie (cl & ts) and Django. At the same session was made a duet recording of Coleman accompanied by Django - enjoy this great recording of "Bill Coleman Blues" from November 19, 1937





Django had recorded together with Bill Coleman a couple of months earlier in a session for Swing featuring Dicky Wells and his orchestra. On July 7, 1937 Wells recorded five sides for the Swing label featuring Bill Dillard, Shad Collins, Bill Coleman (tp); Dicky Wells (tb); Django Reinhardt (g solo); Richard "Dick" Fullbright (b); Bill Beason (dm), one of the recorded tunes was "Bugle Call Rag"



In 1939 Duke Ellington and his orchestra toured Europe and during its stay in Paris there was organized a recording session for the Swing label featuring some members of the band under the leadership of trumpeter Rex Stewart and Django on guitar. This recording session took place April 5, 1939 and four sides were recorded labeled Rex Stewart and his Feetwarmers featuring Rex Stewart (c); Barney Bigard (cl & dm); Django Reinhardt (g); Billy Taylor (b). One of the recorded tunes was "Montmartre"

During WW2 Django was prevented from playing together with American musicians, but late 1945 he had the opportunity to perform with an American army big band, the ATC (Air Transport Command Band) directed by Sergeant Jack Platt. Django recorded nineteen sides with the ATC Band and three sides with members of the band under his own name. The Swing label released four of these recordings as "Django Reinhardt and his American Swing Band"; the remaining sides were acetates, either from AFN (American Forces Network) radio programs or from their final concert at the Salle Pleyel in 1945. One of the recordings not available by this combination on the DRG cd-set is a take of "Honeysuckle Rose" from October 26, 1945 aired on the A.F.N. Radio Program



As mentioned above the DRG cd-set covers recordings made between 1935 and 1945 featuring Django and visiting American jazz musicians, a selection of some of the highlights from these sessions are documented in the inserted audio-videos to let you have an impression of the high standard of the performed music - a chapter of Euro-jazz well worth remembering and celebrating in the year of the Django Reinhardt Centennial.

Jo

keepswinging@live.nl


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News Letter Keep Swinging Contributions

Fats Waller: Een dag in de studio (1935)

Fats Waller: A Day At The Set ( 1935) (English) Fats Waller: Een dag in de studio (1935) ( Nederlands)
Een opnamedag in Camden NJ. vijfenzeventig jaar geleden.
FATS WALLER: EEN DAG IN DE STUDIO ( 1935)
Hans Koert

Een paar dagen voordat Elvis Presley werd geboren in Tupelo, Mississippi (USA) ( 5 januari 1935), nu 75 jaar geleden, nam Fats Waller in Camden, New Jersey een aantal platen op voor Victor. Fats Waller, die een paar maanden eerder al een aantal soloplaten voor Victor had opgenomen, zou op 5 januari 1935 weer naar de studio komen met zijn Rhythm voor een serie orgelplaten. Harry Dial (slagwerker in Fats Waller's Rhythm (ca 1935))
Harry Dial, de drummer van the Rhythm, zou de muzikanten bij elkaar trommelen om op te nemen. De opnamen zouden plaatsvinden in de Trinity Baptist Church van Camden, die ingericht was als studio. In 1918 had Victor Talking Machine Company het gebouw gekocht, omdat ze verrast waren door de prachtige akoestiek en ze het gebouw wilden inrichten als opnamestudio, meest voor klassieke muziek. Fats Waller zou er het Esley pijporgel bespelen. Helaas was Billy Taylor, de bassist van Waller's Rhythm, gevraagd mee te gaan met het orkest van Duke Ellington en kon dus niet bij de opnamesessie zijn. Toen Fats dat hoorde zei hij alleen maar tegen Harry: Get a bass player and I'll see you at the session. ( = Zorg voor een bassist en tot ziens bij de opnamen). Harry had gehoord dat Charlie Turner, bassist en leider van Turner's Arcadians zijn baantje in de Arcadian Ballroom was kwijtgeraakt en nu financieel aardig aan de grond zat. Harry besloot om Charles te vragen als bassist: On my way home I thought about Turner and, although I knew he couldn't play, not to suit me anyway, I reasoned that Fats would be playing organ and the bass perhaps wouldn't matter too much anyway. (= Op weg naar huis herinnerde ik me Turner en ik dacht, hoewel ik vond dat hij niet goed speelde, hem te vragen. Ik ging er vanuit dat Fats orgel zou spelen en dan hoorde je die bas toch niet goed.) herinnerde Harry Dial zich later in zijn boek "All This Jazz About Jazz". And besides I could put a hundred dollars in Charley’s pocket, which I knew he needed badly.( = en bovendien kon ik hem dan 100 dollar toestoppen, die hij goed kon gebruiken)

Fats Waller was een groot whiskyliefhebber.De leden van de band, die zouden spelen tijdens de opnamen in Camden, waren: Bill Coleman op trompet, Gene Sedric op klarinet en tenorsax, Fats Waller op orgel en achter de piano, Al Casey gitaar, Charles Turner bas en Harry Dial op slagwerk. Ze namen de trein van New York naar Philadelphia gewapend met twee flessen whisky, die Fats liet rondgaan elke keer als hij dorst had, herinnert Bill Coleman zich in zijn boek: "Trumpet Story". Toen ze in Philadelphia aankwamen kocht hij nog twee flessen, hoewel het maar een klein stukje meer was tot Camden.

Op de set was Eli Oberstein, die de leiding had over de opnamen, niet zo blij met de ritmesectie - hij had veel liever de reguliere bezetting gezien: Billy Taylor, Al Casey en Harry Dial. However, schrijft Harry Dial later, we made the recording session and I think "Obie" purposely played the bass down, or kept it from coming through as I might have.( = Ik vermoed echter, dat Obie met opzet de bas weggedraaid heeft uit de opnamen, zoals ik ook gedaan zou hebben, zodat hij amper te horen is)

The Trinity Baptist Church van Camden - een beroemde Victor studio uit de jaren twintig en dertig.

Bill Coleman herinnert zich, dat zijn bewondering voor Fats alleen maar groeide, toen hij ontdekte, dat hij alle nummers gewoon uit zijn hoofd speelde, hoewel het toch allemaal nummers waren die Victor had uitgezocht en die hij, voor hij de studio binnen kwam, niet kende. He had not seen any of them before they were given to him in the studio. (= Hij had er geen één voordien ingezien voordat hij de studio binnenkwam). Before each number was recorded, Fats would run it down on the piano and then we would go over it a couple of times to set the solos and get the idea out what riff Sedric and I were going to play in certain spots. ( = Voordat we gingen opnemen, speelde Fats het nummer één keer door op de piano en daarna speelden we't een paar keer om afspraken te maken voor de solo's en om te kijken welke riffs Sedric en ik zouden spelen op welk moment. ), schrijft Bill Coleman. Then we'd rehearse once. With Fats, we fell into the groove from the start. ( = Dan speelden we nog één keer met Fats en dan liep het vanaf het begin als een trein). Tijdens de eerste helft van de opnamesessie, die om een uur of tien begon tot op de middag, namen ze zo'n zes nummers op, todat één van de rieten in het orgel problemen gaf. Ze moesten het opnemen staken, zodat het orgel eerst gerepareerd kon worden. Ondertussen kregen ze een uitgebreid maal, aangeboden door Victor. Rond een uur of één gingen ze verder en rondden de opnamen achter elkaar af. In totaal werden er zes verschillende nummers op de plaat gezet: I'm A Hundred Percent For you - Baby Brown - Night Wind - Because of One Upon a Time - I Believe In Miracles en You Fit Into The Picture. Van elk nummer bewaarde Victor twee of drie takes.

Bill Coleman ( tekening van Boy ten Hove 1938) ( uit: Boy ten Hove's Caricatures: Drawings of Jazz Musicians 1935-1940 van Ate Van Delden (2006)).

Na afloop van de opnamen gingen we terug naar New York met de trein. In Philadelphia kocht Fats weer een paar flessen whisky en toen ze in New York arriveerden waren die helemaal leeg. I wasn't drunk ........ ( = Ik was niet dronken), schrijft Bill Coleman later, maar het is misschien toeval dat Bill die avond een plaatsvervanger stuurde naar de club waar hij moest spelen met het orkest van Teddy Hill. Bill Coleman heeft, zo zegt hij zelf, nooit meergeprobeerd Fats bij te houden met drinken .......... !!

De opnamen die gemaakt werden in Camden op 5 januari 1935, vijfenzeventig jaar geleden dus, werden vooral veel gedraaid in de juke-boxen die in de uitgaansgelegenheden stonden.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Met dank aan de fraaie bio-discografie: "Fats" in Fact samengesteld door Laurie Wright
Als je dit soort herinnering leuk vindt om te lezen uit de tijd dat Fats Waller met zijn markante persoonlijkheid de toon zette en je wilt niets missen van wat er nog meer in het vat zit. Vraag dan om de nieuwsbrief. Registreer.

Fats Waller ( tekening van Boy ten Hove 1938) ( uit: Boy ten Hove's Caricatures: Drawings of Jazz Musicians 1935-1940 van Ate Van Delden (2006)).

RetrospectOscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Fats Waller: A Day At The Set (1935)

Fats Waller: A Day At The Set ( 1935) (English) Fats Waller: Een dag in de studio (1935) ( Nederlands)

A 75 years old Waller recording session at Camden NJ.
FATS WALLER: A DAY AT THE SET ( 1935)
Hans Koert

A few days before Elvis Presley was born in Tupelo, Mississippi (USA) ( 8th of January, 1935), now 75 years ago, Fats Waller recorded in Camden New Jersey several sides for Victor. Fats Waller, who had recorded a set of solo recordings two month earlier, was scheduled to make some organ recordings on the 5th of January, 1935.

Harry Dial ( drummer in Fats Waller's Rhythm (ca 1935))

Harry Dial, who played drums in Fats Waller's Rhythm had to organize the personel to make the recordings. The next Waller recording session was planned in Camden New Jersey, where Victor had a studio in the a former church, the Trinity Baptist Church. In 1918 the building was sold to the Victor Talking Machine Company, who were impressed with the fine acoustics and wanted to use it for a recording studio. Fats Waller would play the Esley pipe organ. As Billy Taylor, who was the regularly Rhythm bass player, had found a job in the Duke Ellington orchestra, Harry Dial explained later, I visited Fats and told him that Taylor couldn't be present at the set. Fats said: Get a bass player and I'll see you at the session". Harry Dial had learned that Charlie Turner, bass player and leader of Turner's Arcadians had lost his job at the Arcadian Ballroom and now he couldn’t find any gigs to earn money for his daily bread. Harry decided to ask Charlie Turner for the gig. On my way home I thought about Turner and, although I knew he couldn't play, not to suit me anyway, I reasoned that Fats would be playing organ and the bass perhaps wouldn't matter too much anyway, Harry Dial remembers in his book "All This Jazz About Jazz". And besides I could put a hundred dollars in Charley’s pocket, which I knew he needed badly.

Fats Waller loved to drink his whisky
The members of the band to record in Camden were: Bill Coleman on trumpet, Gene Sedric on the clarinet and tenor saxophone, Fats Waller at the Esley pipe organ, but also at the piano, Al Casey guitar, Charles Turner bass and Harry Dial on drums. The band took the train from New York to Philadelphia armed with two bottles of whisky which Fats passed around every time he wanted a drink, Bill Coleman remembers in his book "Trumpet Story". When they were in Philadelphia he bought two more bottles of whisky before they left for the short journey to Camden.

At the set, Eli Oberstein, who was the director of the recording session, was not very happy with the split up rhythm session, as he had expected that Waller would have brought his regular rhythm section with Billy Taylor, Al Casey and Harry Dial. However, Harry Dial says, we made the recording session and I think "Obie" purposely played the bass down, or kept it from coming through as I might have.

The Trinity Baptist Church of Camden - a famous Victor studio during the 1920s and 1930s.

Bill Coleman remembers that he was fascinated by the fact that Fats played all tunes by heart, although it were all compositions selected by the Victor Recording Company. He had not seen any of them before they were given to him in the studio. Before each number was recorded, Fats would run it down on the piano and then we would go over it a couple of times to set the solos and get the idea out what riff Sedric and I were going to play in certain spots, Bill Coleman says. Then we'd rehearse once. With Fats, we fell into the groove from the start.
During the session the drinks were passed around and when they had recorded six tunes ( they had played from a quarter past ten up to noon) one of the reeds broke on one of the organ pipes and they had to stop the session to let someone repair it. In the mean time we received a big meal, offered by Victor. They started again around a quarter past one and finished the recording session in which they recorded six tunes: I'm A Hundred Percent For You - Baby Brown - Night Wind - Because Of One Upon a Time - I Believe In Miracles and You Fit Into The Picture. From each tune, several takes were hold.

Bill Coleman ( cartoon by Boy ten Hove 1938) ( from: Boy ten Hove's Caricatures: Drawings of Jazz Musicians 1935-1940 by Ate Van Delden (2006))

When the set had finished they went back to New York. In Philadelphia Fats bought two more bottles of whisky and when they finally arrived in New York both were empty. I wasn't drunk ........ Bill Coleman writes. Fact is that he didn't play that night in the Teddy Hill band, and send a substitute. Bill Coleman never again tried to match Waller in drinking !!
The recordings made during this session of the 5th of January, 1935, now 75 years ago, became favorites in juke-boxes in bars during the mid 1930s.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Thanks to the great bio-discography: "Fats" in Fact by Laurie Wright. If you like this kind of remembrances about the great days of jazz, like the music of Fats Waller and you love to know what blogs will be published in the near future, ask for the news letter and you'll be informed. Please register.

Cartoon of Fats Waller by Boy ten Hove (1938).( from: Boy ten Hove's Caricatures: Drawings of Jazz Musicians 1935-1940 by Ate Van Delden (2006))

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Alix Combelle

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Alix Combelle ( born in Paris June 1912 - passed away in Mantes, March 1978 ) is one of those French jazzmusicians from the swing era, now almost forgotten by the young generation. He started his career in the 1930s, the period in which Paris was the center of jazz in Europe. Remember names like Django Reinhardt, Bill Coleman, Ray Ventura and André Ekyan. Alix Combelle, who played clarinet and tenor saxophone performed in the orchestras of Arthur Briggs and Coleman Hawkins. He recorded as a leader with the Quintet du Hot Club de France in 1935 and recorded in 1937 some Swing records featuring Bill Coleman.

On the 4th of October 1937, now 70 years ago, he recorded four tunes with a sextet, named Alix Combelle et son Orchestra. Three tunes were reissued in the great series Le Jazz En France, an LP series by Pathé Marconi. My copy is volume 11. The tunes are: Exactly Like You; the Irving Berlin tune, Alexander's Ragtime Band and a Bill Coleman composition Hang Over Blues. Bill Coleman plays the trumpet in this small band; Alix Combelle blows the clarinet, tenor saxophone and scats in Hang Over Blues. The other members of the band are David Martin piano, Roger Chaput guitar, Wilson Myers bass and Jerry Mengo drums. These musicians gave those tunes a Hot club-like rhythm drive.

When you listen to these 70 years old tunes it sounds rather dated; but if you listen carefully to the saxophone of Alix Combelle you hear a skilled saxophone player that plays some excellent solos in turns with Bill Coleman on trumpet.

In the 1930s Alix Combelle also recorded as a sideman in bands with Oscar Aleman, the Argentine jazz guitar player, who was very popular during this period. You can find Alix Combelle and Oscar Aleman in recordings with Eddie Brunner Orchestra ( 1938) and Danny Polo and his Swing Stars (1939 ). In November 1938 Alix Combelle recorded four transcriptions to broadcast with his orchestra featuring Oscar Aleman; four tunes Daphné, My Melancholy Baby, Don't, Be That Way and Alexander's Ragtime Band were reissued on TFD 5010. I hope to find someone who wants to share these recordings with me !! ( keepswinging@live.nl )

If you are interested to learn more about Oscar Aleman, please open the website, dedicated to his music, his online discography and the unique Oscar Aleman web log.

Time exposure for the 4th of October:

1927:

everybody loves my girl = sam lanin famous players / texans

1937:

• alexander's ragtime band / exactly like you / hang over blues = alix combelle o

1947:

• blues primitif / gipsy with a song / insensiblement / mano / moppin' te bride - micro - / topsy = django reinhardt quintette du hot club de france

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
paul keller ensemble/detroit jazzstage celebrates the holiday season by presenting the paul keller ensemble = clifford jordan quartet/glass bead games = bill coleman/1935-1937 (lp) = dexter gordon/our man in paris (lp) = robert normann/the definitive collection 1942-54, vol. 2

Nederlands ( To the English translation )
Alix Combelle ( geboren in Parijs juni 1912 - overleden in Mantes, maart 1978 ) is één van die Franse jazzmuzikanten uit de swingperiode, die nu bijna helemaal vergeten zijn door de jonge generatie. Hij begon zijn loopbaan in de jaren dertig, de periode waarin Parijs het middelpunt van de jazz in Europa was. Denk maar eens aan Django Reinhardt, Bill Coleman, Ray Ventura en André Ekyan. Alix Combelle, speelde klarinet en tenorsax in de orkesten van Arthur Briggs en Coleman Hawkins. Hij nam in 1935 als leider van de Quintet du Hot Club de France platen op en in 1937 ook een aantal Swingplaten met een groep, waarin Bill Coleman speelde.

Op 4 oktober 1937, nu 70 jaar geleden, nam hij vier nummers op met zijn sextet, getiteld Alix Combelle et son Orchestra. Drie nummers werden heruitgebracht in een prachtige serie getiteld Le Jazz En France, een LP serie uitgebracht door Pathé Marconi. Mijn exemplaar is volume 11. Die heruitgebrachte nummers zijn: Exactly Like You; the Irving Berlin tune Alexander's Ragtime Band and a Bill Coleman composition Hang Over Blues. Bill Coleman speelt trompet in deze kleine band; Alix Combelle, de leider speelt klarinet, tenorsax en scat in Hang Over Blues. De andere leden van de band zijn David Martin piano, Roger Chaput gitaar, Wilson Myers bas en Jerry Mengo slagwerk. Zij leggen een Hot Club-achtig ritmetapijt achter hun solo's

Als je luistert naar deze 70 jaar oude muziek dan klinkt het op het eerste oor gedateerd; maar als je goed luistert, dan ontdek je wat een ervaren improvisator Alix Combelle was op zijn saxofoon, om en om in solo met de trompet van Bill Coleman.

In de jaren dertig heeft Alix Combelle ook opnamen gemaakt in orkesten samen met de Argentijnse gitarist Oscar Aleman, die in de jaren dertig erg populair was in Frankrijk. Je vindt Alix Combelle en Oscar Aleman samen in opnamen met het Eddie Brunner Orchestra ( 1938) en in Danny Polo and his Swing Stars. ( 1939 ). In november 1938 neemt Alix Combelle vier nummers op voor een radioprogramma, met daarbij Oscar Aleman; vier van deze titels: Daphné, My Melancholy Baby, Don't Be That Way en Alexander's Ragtime Band zijn heruitgebracht op een plaat genummerd TFD 5010. Ik hoop dat ik nog eens iemand vindt die me deze nummers kan laten horen. ( keepswinging@live.nl )

Als je geinteresseerd bent in Oscar Aleman kijk dan eens op de website, gewijd aan zijn muziek, in zijn online discografie en de Oscar Aleman weblog.

Tijdopname voor 4 oktober:
1927:

• everybody loves my girl = sam lanin famous players / texans

1937:

• alexander's ragtime band / exactly like you / hang over blues = alix combelle o

1947:

• blues primitif / gipsy with a song / insensiblement / mano / moppin' te bride - micro - / topsy = django reinhardt quintette du hot club de france

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
paul keller ensemble/detroit jazzstage celebrates the holiday season by presenting the paul keller ensemble = clifford jordan quartet/glass bead games = bill coleman/1935-1937 (lp) = dexter gordon/our man in paris (lp) = robert normann/the definitive collection 1942-54, vol. 2

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium