Hugues Panassié ( 1912-1964 )

PANASSIÉ had found what he believed to be the most beautiful music in the world, and his book rings with superlatives and clarion bursts. ( Whitney Balliett in Panassié, Delaunay et Cie)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

I don't see why we need a Frenchman to come over here and tell us how to play American music. I wouldn't think of going to France and telling him how to jump on a grape. (Eddie Condon about Hugues Panassié's visit to the States, due to its Swing recordings) (source: Panassié, Delaunay et Cie - Whitney Balliett)
Hot Club leader and promotor of traditional jazz
This Frenchman, Hugues Panassié, who has played a key role in the world of jazz, was born in Paris on the 27th of February 1912. Little is known about his youth, but a fact is that he played saxophone. By the age of 20 he gradually got some reputation for his knowledge of music. He was then seriously involved in the rapidly developing jazz in France and one of the very first persons in Europe to publish about this new form of music. He strived for recognition of jazz music which was by then in Europe hardly accepted - A foundation of historical value

Le Hot Jazz - the magazine - Revue Internationale de la Musique de Jazz ( September-October 1937) ( Georg Lankester archive)
In 1932 Hugues founded, together with Pierre Nourry and a few others, the “Hot Club de France” – the first jazz organization in the world, thereby even surprising the Americans. He became its president and would remain so till his death. In 1934, as a result of his cooperation with secretary Charles Delaunay, the magazine “JAZZ HOT” was issued. It was the first jazz magazine in the field of jazz and it would remain a leading medium for more than ten years. With a good feeling for marketing this great issue was always published in two languages. The bimonthly issue provided the reader with critics on musicians, new records and gave information about concerts to come. It was also the “Hot Club de France” organization, which leaders invited great American jazz musicians, like Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Benny Carter, Eddie South and Bill Coleman to visit France for concerts and recording sessions. A new and valuable initiative which had a lot of impact on young French musicians.
Not much later it was arranged that the string quintet of guitarist Django Reinhardt and violinist Stéphane Grappelli became the house orchestra of the Hot Club society. Its highly talented musicians (all on string instruments) produced the first European jazz. Hugues Panassié on alto saxophone: early photo ( ca. 1928) (source: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Due to these promotional efforts the Hot Club Quintet made its breakthrough and was soon admired by music fans everywhere, first in Europe, later even in the USA, Panassié assisted his colleague Delaunay in a project of the latter: the launching of the record label “SWING”, solely meant for jazz music. A unique step in the record business, never taken before.
Further promotion
As mentioned before, it was Panasié’s great merit that because of his style of writing, knowledge and passion, jazz came within the reach of a broader public.
A lot of people now got interest as a result of which the first jazz fans were born, created, a phenomenon that till then was unknown. Guide to Jazz (1956) by Hugues Panassie and Madeleine Gautier ( Translation by Desmond Flower with an intro by Louis Armstrong.)
He also had the supervision for a series of “SWING” recordings in New York with giants such as Sidney Bechet, Tommy Ladnier and Mezz Mezrow which mark the New Orleans revival. These sessions were issued on two RCA-albums, another proof that Hugues was mainly involved in the traditional jazz and the New Orleans style in particular. Contrary to Delaunay he was not interested in post war jazz. In 1947 it came to a break between both managers, when the Be-bop jazz style made its entry. Panassié didn't recognize this style as a form of jazz and the two men separated. All the same, many great results were achieved in the long period of their cooperation. Hugues Panassié ( source: jazzclubbahiablanca.com.ar )
Going on alone
Still as chairman of the Hot Club de France he issued a HCdF-Bulletin which he now had to edit himself. Till the end of his life he defended the traditional jazz by writing articles on it so that he can be considered as one of the apostles of this kind of music. On top of the great number of publications, he organized radio broadcasts which attracted a considerable number of listeners. And when you look up books on jazz, you will often find his name. A lot of authors refer to his pronouncements on (traditional) jazz musicians, particularly with regard to the pre-war period. Hugues Panassié with guitarist Tiny Grimes ( photo courtesy: William P. Gottlieb)
On the 8th of December 1974 Panassié passed away in the French town of Montauban. He left behind a huge number of publications and historical recordings. His name will for always be linked to the Hot Club de France of which he was the president since its foundation. Partly due to his initiatives fame was brought to the Hot Club Quintet in such a way that their music is now synonymous for the style.
Milt Buckner, Hugues Panassié and Jo Jones ( source: jazzdocumentation.ch)
A biography
‘Le Jazz Hot’ – Correa, 1934
‘La musique de jazz et le swing’- Correa, 1943
‘Les rois du jazz’- Grasset, 1944
‘Douze années de jazz’- Correa, 1946
‘La véritable musique de jazz’- Robert Laffont, 1946-52
‘Histoire du vrai jazz’- Robert Laffont, 1959
‘La bataille du jazz’- Albin Michel, 1965
‘Dictionnaire du jazz’ (en collaboration avec Gautier & Michel, 1971
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Hugues Panassié was one of the first to publish in 1934, 22 years old, a book about jazz music entitled Le Jazz Hot and gave this music a place in Europe, or better said, in France. He was one of te promotors of Jazz in France, together with Charles Delaunay and their Hot Club du France organisation. Georg Lankester wrote a short biography about this Hugues Panassié as part of a series blogs, dedicated to the Hot Club de France: the first Jazz organisation in the world. The Keep (it) Swinging blog loves to point you to this kind of pioneers and loves to share publications by guest contributors .... If you won't miss any, follow it at Twitter ( #keepitswinging) or ask its free monthly newsletter ( keepswinging@live.nl ) (in Dutch or English)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Charles Delaunay (1911-1988)

To describe the impression I got from my very first jazz concert ever to reach my ears remains utterly impossible (Charles Delaunay) (source:Django - Michael Dregni p. 79)
Georg Lankester

Charles Delaunay (1911-1988) ( Nederlands) Charles Delaunay (1911-1988) ( English)

Charles Delaunay was born in Paris on January 10, 1911 as a son from artistic parents. His father and mother, Robert and Sonia, were both well-known painters, even with a reputation outside France. Fortunately he was also gifted with an artistic talent. Still as a young man he was fascinated by jazz music which he absorbed. He played guitar and drums and rather soon appeared to be an excellent organizer. At the age of 23 he became secretary general of the Hot Club de France organization and, assisted by a few fellows, he would make it a club of world reputation. In 1935, in cooperation with Hugues Panassié (the president) the so-called Jazz Hot magazine was published, of which he became the director. It soon got attention all over the world, because it was the very first jazz magazine and written in French and English. Moreover Delaunay, who was very active, became manager of the newly formed house band: the Quintet of the Hot Club de France which gave public concerts starting from the end of 1934. He strongly promoted this formation and, as we all know, very successfully. Django Reinhardt and Stéphane Grappelli made a deep impression and created the first European jazz.
International activities
Together with Hugues Panassié, Delaunay was aiming to attract American jazz musicians and got them to France for concerts and recording sessions. He also delivered lectures on jazz. Here are some names of well-known artists from those days: the piano players Freddy Johnson, Spencer Williams, Garland Wilson and singer/band leader Freddy Taylor ( Django joined him early ’35 for one month) However, Delaunay’s most productive period was still to come.


Charles Delaunay on drums. Left, prob. Bill Coleman (source: 100 Years of Jazz - Annette Hauber-Wolfgang Sandner) (p.181)
In 1936 an extensive jazz discography written by him was released. It was the very first discography in the world is still beeing considered ‘a standard work’. On top of that, he later issued several updated versions. In the next year, the world exhibition in Paris took place and the Hot Club leaders, stimulated by Delaunay organized numerous sessions of American stars like Coleman Hawkins, Benny Carter, Dicky Wells, Eddie South, Bill Coleman and many others.New Hot Discography - Charles Delaunay ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(reprint)(collection: Hans Koert)
It was in those days that the German Django admirer and author Dr. Schultz-Köhn visited him in Paris eager to learn more about jazz in France. They would remain friends till the end. There was more to happen. In the same year (1937) Charles established his own record label called “SWING”, exclusively meant for jazz recordings. Unique in the world! Under his supervision and from his studio recordings of Hawkins and Carter with Django and other Frenchmen were realized.
Oscar Aleman's own recordings in Charles Delaunay's New Hot Discography ( New Hot Discography - Charles Delaunay (1948)(reprint)(collection: Hans Koert)
Many other artist would follow, such as Michel Warlop, Philippe Brun, Eddie South etc. These were often accompanied by the French guitarist and his rhythm group. And of course, an extensive range of records of the famous quintet was launched, by “SWING” and other record companies.
In April 1939 very historical recordings took place of a formation which included Rex Stewart, Barney Bigard, Bill Taylor and Django. The great jazz critic Gunther Schuller called them ‘Masterpieces of Chamber Jazz’ in his book “The Swing Era”. More names of French musicians who recorded for “SWING” were: Alix Combelle, André Ekyan, and e.g. Pierre Allier. As far as Charles himself is concerned, it might be interesting to mention that, under the name H.P. Chadel he was active as a drummer and guitarist; once he even replaced Django, simulating him while Joseph took the solos. Charles Delaunay (left) with Django Reinhardt (right) (source: swingmusic.net)
1940 and the war period
Then the occupation time followed. However, year after year still “SWING’ records were launched. Only at the very last part of the war artistic activities were slowing down. Notwithstanding the fact that the Germans hampered a further development, Charles continued his jazz activities. Together with Panassié he kept issuing “Jazz Hot” although the publication was reduced to a one page flyer.
Soon after the liberation he left for the USA where he supervised recordings of Louis Armstrong, Benny Goodman and Duke Ellington. Moreover he organized sessions in England whereby Django and Stéphane were re-united. With Léon Cabat, Charles managed also the “VOGUE” label still well-known for its jazz artists. Not long afterwards it came to a conflict between him and Panassié because of different opinions on new jazz styles. They then split and each went their own way.
In order to give an impression of the large number of recordings initiated by Delaunay: in 1948 the Hot Club quintet issued the titles “Mike” and “Lady be good” on SWING no. 287. This indicates how much was produced under his own label since its started.
One year after his separation with Panassié he organized concerts of Be-bop men such as Miles Davis and Charlie Parker in Paris. On top of that he promoted Sydney Bechet who, thanks to him, made a second career. Many historical recordings demonstrate Delaunay’s activities of those days.
In 1953 he issued several publications on Django Reinhardt (which were soon sold out) and next to this he published a biography of the guitarist which includes an extensive discography. Charles Delaunay in front of a bill for a Coleman Hawkins concert (photo courtesy: William P. Gottlieb)
Apart from the supervision in numerous recordings, Delaunay was then carrying out radio broadcasts and organizing concerts and festivals e.g. ‘Le Salon du Jazz” (1954 ) and the “Festival Cannes” (1958). Finally in 1969, because of his know-how and experience, he became vice-president of the International Jazz Federation and accomplished a lot of activities for this organization.
Although his health gradually deteriorated, he remained involved in new jazz developments. He gave 40.000 records out of his vast collection to the ‘Bibliothèque Nationale’ of Paris in order to guarantee the future of as many historical jazz recordings as possible. In 1986 he was present at the ‘Django Festival’ of Samois and the next year again, but now on the invitation of the organizers who payed tribute to him officially. His health then got considerably worse and in 1988 he passed away in Chantilly at the age of 77. He left us behind a huge legacy in the form of books and numerous recordings which we always can enjoy. Charles Delaunay with Thelonious Monk (photo courtesy: Marcel Fleiss)
Publications
Below a list of publications by Charles Delaunay:
HOT DISCOGRAPHY (1936) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1938) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT ICONOGRAPHY, Lithographies (1939) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1940) ‘Jazz Hot’ Edit. Paris
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Commodore Music Shop’ New York
HOT DISCOGRAPHY (1940) ‘Editions ABC’ Paris
DE LA VIE ET DU JAZZ (1945) ‘L’Echiquier’ Lausanne
NEW HOT DISCOGRAPHY (1948) ‘Criterion Music Corp.’ New York
JAZZ 47, en collaboration avec Robert Goffin, America, P. Seghers, Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. I (A-B) (1951) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. II (C-E) (1952) ‘Vogue’ Paris
HOT DISCOGRAPHIE ENCYCLOPEDIQUE, vol. III (E-He) (1953) ‘Vogue’ Paris
DJANGO REINHARDT, SOUVENIRS (1954) ‘Jazz Hot’
DJANGO MON FRERE, (1954) Edit. Eric Losfeld, Paris
L’HISTOIRE DE SYDNEY BECHET (1960) ‘Vogue’ SB2 Paris
DJANGO REINHARDT ‘Cassell’ Londres (1961) et ‘Jazz Book Club’ Londres (1963)
DELAUNAY’S DILEMMA, de la peinture au jazz (1985) Edit. W. Mácon
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Charles Delaunay, born in Paris, January 1911 and passed away in Vineuil St. Firmin near Paris, February 1988, is one of the most important French jazz promotors. His name will be remembered with the Hot Club de France and the Paris Jazz Festival, the Jazz Hot magazine and the Swing record label. He was a producer and host in numerous live radio programs like Jazz Variétés and was the author of the first Jazz Discography. Charles Delaunay was one of the most important promotors of French jazz. Georg Lankester published a short biography, entitled Charles Delaunay (1911-1988). The Keep(it)Swinging blog loves to point you to this great French jazz promotor. If you love be the first to know what articles have been published, follow this blog at Twitter ( #keepitswinging ) or ask for its newsletter: keepswinging@live.nl
Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep (it) Swinging Alle 1500 Keep Swinging Contributions Ruilpagina

Hugues Panassié ( 1912-1964)

PANASSIÉ had, zoals hij dat omschreef, de mooiste muziek van de wereld ontdekt en schreef daar over in superlatieven en met hoorngeschal. ( Whitney Balliett in Panassié, Delaunay et Cie) ( in vertaling) Balliett)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

Ik zie niet in waarom we een Fransman hierheen moeten laten komen om ons te vertellen hoe we Amerikaanse muziek moeten spelen - Ik ga toch ook niet naar Frankrijk om hen te vertellen hoe ze druiven moeten persen. (Eddie Condon over het bezoek van Hugues Panassié aan de VS t.b.v. Swing opnamen) (bron: Panassié, Delaunay et Cie - Whitney Balliett)
De eerste jaren
Deze Fransman, die een zeer belangrijke rol heeft gespeeld voor de jazzwereld wordt op 27 februari 1912 in Parijs geboren. Er is helaas niet veel bekend over zijn jeugd, maar hij zou spoedig van zich doen spreken. Hugues ontdekt rond zijn twintigste jaar de jazz, verdiept zich erin en was één van de eersten in Europa die erover gaat publiceren. In 1934 verschijnt, in samenwerking met Charles Delaunay, het blad Le Jazz Hot. Dit jazz-magazine is de eerste tien jaar dé autoriteit op jazzgebied in de wereld en blijft ook lang daarna beslist invloedrijk.
Le Hot Jazz - het tijdschrift - Revue Internationale de la Musique de Jazz ( september-oktober 1937) ( Georg Lankester archief)
Panassié heeft kort daarvóór, namelijk in 1932, met Pierre Nourry en enkele anderen de Hot Club de France opgericht waarvan hij voorzitter wordt. Het is deze belangrijke organisatie die de grote Amerikaanse musici naar Frankrijk haalt en ervoor zorgt dat het snarenkwintet van Django Reinhardt en Stéphane Grappelli tot huisorkest wordt uitgeroepen. Onder zijn leiding worden er talrijke concerten georganiseerd en verscheidene publikaties van hem uitgebracht. Met name in 1937, als de wereldtentoonstelling in Parijs plaatsvindt, brengen de Hot Club de France bestuurders unieke opnamen tot stand waarbij Amerikanen als Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Benny Carter, Eddie South, Bill Coleman en vele anderen met de top-Fransen van die tijd musiceren. Belangrijk voor de promotie van jazz in Europa !
Hugues Panassié: vroege foto uit 1928 op altsax (bron: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
In datzelfde jaar – het Hot Club du France Quintette is echt doorgebroken en wekt alom bewondering bij muziekliefhebbers – assisteert Panassié zijn collega Delaunay in het project van laatstgenoemde, namelijk het lanceren van het platenlabel Swing, uitsluitend bedoeld voor jazzmuziek. Een unieke stap in de platenwereld, nooit eerder gezet.
Publiciteit
Het is de grote verdienste van Panassié dat door zijn stijl van schrijven, kennis van zaken en passie de jazz onder een breder publiek bekendheid krijgt. Velen worden door hem geënthousiasmeerd en zo ontstaan er nu jazzfans, een fenomeen dat voorheen in Europa onbekend is.
Guide to Jazz (1956) van Hugues Panassie en Madeleine Gautier ( vertaald door Desmond Flower met inleiding van Louis Armstrong.)
Enige tijd later heeft hij de supervisie bij de Swing-opnamen in New York met sterren als Sydney Bechet, Tommy Ladnier en Mezz Mezzrow die de New Orleans Revival inluiden. Hugues houdt zich sterk bezig met de traditionele jazz (en dan in het bijzonder de New Orleans stijl) en staat, in tegenstelling tot Delaunay, weinig open voor de nieuwe, naoorlogse stromingen. Het komt in 1947 dan ook tot een scheiding tussen beide bestuurders als de bebop zijn intrede doet. Panassié erkent deze stijl niet als jazzvorm en de heren gaan ieder hun weegs. Toch is er ontegenzeggelijk in de periode van hun samenwerking veel tot stand gebracht.
Hugues Panassié ( bron: jazzclubbahiablanca.com.ar )
Alleen verder
Nog steeds voorzitter van de Hot Club de France geeft hij vervolgens het Bulletin Hot Club de France uit, waarvan hij zelf redacteur is. Tot zijn dood verdedigt hij met zijn artikelen de traditionele jazzmuziek zodat je hem kunt beschouwen als één van de belangrijkste apostelen daarvan. Naast een groot aantal publikaties zorgde hij ook voor radio-uitzendingen die door een vrij groot publiek werden beluisterd. En als je de diverse jazzboeken erop naslaat, zul je de naam Hugues Panassié dan ook regelmatig aantreffen; veel schrijvers halen uitspraken van hem over (traditionele) jazzmusici aan, met name wat de vooroorlogse periode betreft.
Hugues Panassié met gitarist Tiny Grimes ( foto: William P. Gottlieb)
Op 8 december 1974 overlijdt Panassié in de plaats Montauban. Hij laat een enorme erfenis aan publikaties en historische opnamen na. Zijn naam zal altijd verbonden blijven aan de Hot Club de France waarvan hij sinds de oprichting president is geweest. Mede door zijn initiatieven is de faam van het Hot Club du France Quintette uitgegroeid en wordt hun muziek zelfs als een stijl betiteld.
Milt Buckner, Hugues Panassié en Jo Jones ( bron: jazzdocumentation.ch)
Overzicht van zijn werk
‘Le Jazz Hot’ – Correa, 1934
‘La musique de jazz et le swing’- Correa, 1943
‘Les rois du jazz’- Grasset, 1944
‘Douze années de jazz’- Correa, 1946
‘La véritable musique de jazz’- Robert Laffont, 1946-52
‘Histoire du vrai jazz’- Robert Laffont, 1959
‘La bataille du jazz’- Albin Michel, 1965
‘Dictionnaire du jazz’ (en collaboration avec Gautier & Michel, 1971
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Hugues Panassié was één van de eersten die op 22-jarige leeftijd in 1934 een boek uitgebracht over Jazzmuziek, getiteld Le Jazz Hot en daarmee de jazz op de kaart zette in Europa in het algemeen en Frankrijk in het bijzonder. Hij was één van de drijvende krachten achter de Hot Club de France, samen met Charles Delaunay, die andere Franse jazzcriticus en -promotor. Georg Lankester schreef een korte biografie over Hugues Panassié als onderdeel van zijn tweeluik over De Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld. Keep Swinging duikt graag in dit soort verhalen en geeft gast-redacteuren de kans hun passie te delen. Als je niets wilt missen, volg dan de Keep Swinging blog via Twitter ( #keepswinging) of vraag de gratis nieuwsbrief: keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2

HOT CLUB DE FRANCE - the first JAZZ ORGANIZATION of the WORLD - part 2 Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

The name Hot Club de France is normally associated with a music style that became famous by guitar player Django Reinhardt and violist Stéphane Grappelli and their Quintet. In fact the Hot Club du France was the first Jazz organization in the world. It was based in Europe and it played a great role in promoting the Jazz music in France and Europe. George Lankester, a Dutch expert in the history of the "Hot Club-music" and solo guitarist in the Quatre Tickets de Swing tells about its history. In a previous blog he told about the start early 1930s - this time the second and last contribution about the years to follow.

Django Reinhardt - Stephane Grappelli (source: Les grands orchestres de Music-Hall en France (Jacques Helian) p.193)
Hot Club:
As mentioned earlier at the end of 1934, on initiative of Charles Delaunay and Pierre Nourry, the Hot Club Quintet was formed and labeled as its house band. This was the very first jazz group that existed of string instruments only and it soon had a reputation because of the swing and virtuosity of Django Reinhardt and Stéphane Grappelli. Its first record with Dinah and Tiger Rag has become famous. Jamsession in the Hot Club de France with (probably) Bill Coleman on trumpet and Charles Delaunay drums. (source: 100 Years of Jazz - Annette Hauber-Wolfgang Sandner) (p.181)
Till war outbreak the management organized sessions with US giants such as the saxophonists Coleman Hawkins and Benny Carter, trombonist Dicky Wells, piano player Teddy Weatherford, violinist Eddie South, trumpet player Bill Coleman and others. And also sessions and recording of the new Hot Club Quintet, the French saxophonists André Ekyan and Alix Combelle, accordionist Gus Viseur and guitarist Oscar Alemán.
Paris is then more or less the jazz centre of the European continent.
In 1937, the year when the world exhibition took place in the French capital, the town was full of jazz events such as concerts, jam- & recording sessions of star soloists and noted swing bands. Then in ’38 and ’39 more records of the Swing label came about, of which unique recordings by three members of the Ellington orchestra together with Django Reinhardt. Dickie Wells at the cover of Le Jazz Hot (September-October 1937) (collection: Georg Lankester)
During the German occupation the Hot Club de France served its purpose by passing on information to the many jazz fans, hungry for jazz (which was actually forbidden). But then the cooperation between the two top managers came to an end! Not so long after the liberation, in 1947, Charles Delaunay left the club because of a serious difference of opinion about the jazz evolution, which hampered further activities. Panassié did not recognize the bebop style and only wanted to promote the traditional jazz, whereas Delaunay liked to involve new jazz styles. Hugues Pannasié remained president of the Hot Club till he died in 1974, but from ’47 on he missed the driving force of his former colleague. Django Reinhardt
Hot Club de France publications
The magazine Jazz Hot, mentioned earlier, was founded in 1935 as the official magazine of the club. For many years it provided thorough information to jazz fans. During the war the bulletin was reduced to a single page edition, enclosed in concert programmes. From 1939-’45 this publication was called Bulletin du Hot Club de France.
Once the monthly appearing Revue du Jazz, managed by Panassié for years, was discontinued, the abovementioned Bulletin became one of the most popular magazines in the jazz world till the nineties. From 1950 it was, however, solely dedicated to the traditional jazz and mainstream as Pananssié wanted it.
George Lankester
keepswinging@live.nl
The Hot Club du France is normally associated with the French Quintet of the Hot Club of France with guitarist Django Reinhardt and Stephane Grappelli. In fact the Hot Club de France was more then just a band - it was an organization to promote and protect jazz music in France. And let's be quite honest about that, it is still associated with the so-called Hot Club music style, the gypsy music, as played by numerous small groups in the Django-style worldwide. George Lankester, a Dutch expert about this kind of music, describes its history in two blogs - today the final ones. If you love to follow the Keep Swinging blog know that you can do that with Twitter (#keepswinging) or ask for its free newsleter (keepswinging@live.nl)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2

HOT CLUB DE FRANCE - de eerste jazzorganisatie ter wereld - deel 2
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

De naam Hot Club de France doet mensen vaak denken aan de jazzstijl die bekend is geworden door gitarist Django Reinhardt en violist Stéphane Grappelli en hun kwintet. Begrijpelijk. Maar het is in feite ’s werelds eerste jazzorganisatie en dat nog wel in Europa; bovendien één, die van grote invloed is geweest. George Lankester, kenner van de "Hot Club-muziek" en gitarist bij Quatre Tickets de Swing vertelt haar geschiedenis: Eerder verscheen het eerste deel - vandaag het slot.

Django Reinhardt - Stephane Grappelli (bron: Les grands orchestres de Music-Hall en France (Jacques Helian) p.193)
Hot Club:
De in Parijs gevestigde Hot Club zetelt eerst in de Rue d’Isli, daarna korte tijd in de Rue de Commerce, maar vanaf 1938 in een groter pand in de Rue Chaptal. In laatstgenoemde vestiging zullen veel historische sessies en zeldzame opnamen met vermaarde jazzmuzikanten plaatsvinden.
Zoals gezegd wordt eind 1934, op initiatief van Charles Delaunay en Pierre Nourry het Hot Club du France Quintette geformeerd en tot huisorkest uitgeroepen.
Het is het eerste jazz-ensemble wat geheel uit snareninstrumenten bestaat en dat opzien baart door de swing en virtuositeit van Django Reinhardt en Stéphane Grappelli. Hun eerste platen met Dinah en Tiger Rag zijn beroemd geworden.
Jamsessie in de Hot Club de France met (waarschijnlijk) Bill Coleman op trompet en Charles Delaunay slagwerk. (bron: 100 Years of Jazz - Annette Hauber-Wolfgang Sandner) (p.181)
Tot het uitbreken van de oorlog worden door het management sessies georganiseerd met Amerikaanse jazzgiganten als de saxofonisten Coleman Hawkins en Benny Carter, trombonist Dicky Wells, pianist Teddy Weatherford, violist Eddie South, trompettist Bill Coleman. en anderen. Eveneens veel van het Hot Club kwintet, de Franse saxofonisten André Ekyan, Alix Combelle, accordeonist Gus Viseur en de Argentijnse gitarist Oscar Alemán.
Parijs is dan min of meer het centrum van de jazz op het Europese continent.
1937, het jaar dat de wereldtentoonstelling in Parijs wordt gehouden, bruist de stad van talloze jazz-optredens, platensessies van stersolisten en swingbands.
Ook in 1938 en 1939 komen nog veel platen op het Swinglabel tot stand, waaronder de unieke opnamen van drie leden van het Ellington orkest plus Django Reinhardt.
Dickie Wells op de cover van Le Jazz Hot (september-oktober 1937) (collectie: Georg Lankester)
Latere periode
Tijdens de jaren van de bezetting vervult de Hot Club du France een funktie door als trait d’union op te treden voor die liefhebbers die hongerig zijn naar jazz (een vogelvrije muziek). Dan ontstaat een scheuring in de samenwerking van de twee kopstukken. Niet lang na de bevrijding, in 1947, keert Delaunay de Hot Club de France de rug toe wegens een ernstig verschil van mening over de evolutie van de Jazz, dat de activiteiten belemmert. Panassié erkent de bebop niet en wil met zijn club voorvechter blijven van de traditionele jazz. Delaunay wil de nieuwe stromingen erbij betrekken. Hugues Panassié blijft tot aan zijn dood in 1974 president van de Hot Club de France, maar zonder de stuwende kracht van zijn vroegere collega.
Django Reinhardt
Hot Club de France publikaties
Het tijdschrift Jazz Hot werd, als eerder vermeld, in 1935 opgericht als officieel orgaan van de Hot Club de France. Jarenlang bracht het gedegen informatie aan jazzliefhebbers.
In de oorlog werd het blad noodgedwongen ingekrompen tot een simpele één-pagina uitgave, geïntegreerd in concert-programma’s.
Die publicatie werd vanaf 1939 tot 1945 het Bulletin du Hot Club de France genoemd.
Nadat de maandelijks verschijnende Revue du Jazz vele jaren door Pananssié geleid, ter ziele was gegaan, werd dit Bulletin tot in de negentiger jaren één van de bekendste tijdschriften in de jazzwereld. Wél is het sinds 1950 uitsluitend gewijd aan de traditionele jazz en de mainstream, zoals Panassié dit wilde.
Delaunay en Panassié
Gezien het baanbrekend werk dat deze twee organisatoren hebben verricht, volgt van elk later nog een levensbeschrijving.
George Lankester
keepswinging@live.nl
De Hot Club du France wordt vaak in een adem genoemd met het Quintette du Hot Club du France met Django Reinhardt en Stephane Grappelli. In feite was The Hot Club du France meer dan dat - het was een organisatie die de Jazz wilde promoten met als resultaat, eerlijk is eerlijk, nog steeds een ijzersterk begrip, dat synoniem staat voor de zigeunerswing uit de jaren dertig en de Hot Clubstijl wordt nog door heel wat beoefenaars gespeeld. George Lanskester schreef een verhandeling over The Hot Club de France, 's werelds eerste jazzorganisatie. Als je niets wilt missen volg dan de Keep Swinging blog via Twitter (#keepswinging ) of vraag haar gratis nieuwsbrief (keepswinging@live.nl)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1

HOT CLUB DE FRANCE - de eerste jazzorganisatie ter wereld - deel 1
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

De naam Hot Club de France doet mensen vaak denken aan de jazzstijl die bekend is geworden door gitarist Django Reinhardt en violist Stéphane Grappelli en hun kwintet. Begrijpelijk. Maar het is ’s werelds eerste jazzorganisatie en dat nog wel in Europa; bovendien één, die van grote invloed is geweest. Daarom maar eens aandacht voor haar geschiedenis.
Oprichting
De Hot Club de France is in december 1932 opgericht op initiatief van twee Franse studenten, Elwyn Dirats en Jac Auxenfans. Wij zijn deze Europese jazzenthousiasten veel dank verschuldigd, want de door hun begonnen snel groeiende organisatie, geeft jonge jazzmusici een impuls en op het juiste moment.

Hugues Panassié ( 1912-1974) ca. 1928 (bron: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Reeds in de loop van de twintiger jaren zijn er in Parijs enkele Amerikaanse muzikanten actief. Ze zorgen voor vernieuwing in de bestaande Franse muziekwereld die voornamelijk uit entertainment (zangers) en dansmuziek (Musette) bestaat. De Amerikaanse militairen brengen Ragtime en muziek uit New Orleans en wat later ook de Swingmuziek. Geleidelijk wordt die invloed steeds meer merkbaar en beginnen Franse musici ook die nieuwe muziekvormen te beoefenen.
Charles Delaunay (1911 - 1988)
Doelstelling
De nieuwe organisatie stelt zich ten doel de jazz te beschermen en bevorderen en wel door belangrijke jazzmusici uit Amerika naar Frankrijk te halen om concerten te geven en plaatopnamen te maken. Merkwaardig is de term beschermen die de Hot Club leiders gebruiken. Deze doelstelling komt voort uit het feit, dat de culturele wereld en het grote publiek nogal afwijzend, soms zelfs vijandig, tegenover deze moderne muziek staan.
De eerste Hot Club animators (begin 1933) zijn Pierre Nourry, Jacques Bureau, Hugues Panassié en Pierre Gazères.
En al op 1 februari van datzelfde jaar wordt een concert georganiseerd van drie Amerikaanse pianisten: Freddie Johnson, Garland Wilson en Spencer Williams, waarvan laatstgenoemde tevens zanger is.
Advertentie van één van de eerste "Quintet of the Hot Club de France" concerten met Jungo (sic) Reinhardt en Stephane Grapelly (sic) (bron: Django - The life and music of a gypsy legend)
Nieuwe leiding
In de loop van 1933 sluit Charles Delaunay zich bij de club aan en wordt als secretaris-generaal spoedig de spil in de organisatie. Hij zal dit ruim 15 jaar blijven!
Billy Mackel: honorary member (foto: Hans Bonefaas ) ( bron: lionelhampton.nl/billymackelstory.html)
De Hot Club de France breidt haar activiteiten snel uit door meer concerten op touw te zetten o.a. om het nieuwe kwintet (met Django en Stéphane) als huisorkest aan het publiek te presenteren. Tevens organiseert de leiding tournees in Frankrijk voor Amerikaanse- en Europese jazzmuzikanten, verzorgt radio-uitzendingen, lezingen en richt zelfs regionale vestigingen op. Delaunay en Panassié creëren het beroemde tijdschrift Jazz Hot en werken daarin nauw samen. Het zijn de uiterst productieve jaren voor de organisatie. Talloze musici uit Europa en vooral Amerika worden door deze inspanningen bekender bij het grote publiek en hun prestaties worden ook vaak op de plaat gezet.
Het Quintet of the Hot Club of France (v.l.n.r.: Stephane Grappelli - Eugene Vees - Emmanuel Soudieux - Django Reinhardt en Joseph Reinhardt) (Bron: Ace of Clubs (ACL 1158) album)
Een jaar of wat later komt er een eigen platenlabel uit, Swing genaamd; hierop worden uitsluitend (geselecteerde) jazzmusici opgenomen, uniek in de muziekwereld. De Parijse Hot Club bevond zich oorspronkelijk in de Rue d’Isli, daarna een poosje in de Rue de Commerce, maar begon vanaf 1938 naam te maken met grotere concerten in de Rue Chaptal. Op die plek hebben heel wat historische concerten en zeldzame concerten plaats gevonden door toonaangevende musici.
George Lankester
keepswinging@live.nl
Als je ergens de naam Hot Club de France leest, dank denk je onwillekeurig aan de muziek van haar huisorkest The Quintet du Hot Club de France met Django Reinhardt en Stephane Grappelli in de hoofdrollen. Maar de Hot Club de France was eigenlijk de eerste jazzorganisatie ter wereld, geleid door Hugues Panassié en Charley Delaunay. George Lankester, expert in de vroege Franse jazzgeschiedenis, schreef een artikel over de vroegste Hot Club de France geschiedenis, opgericht om de jazzmuziek te promoten en te beschermen. Keep Swinging vindt dit soort historische artikelen belangrijk om te publiceren. Volg haar blog via Twitter (#keepswinging) of Facebook (Keep Swinging nieuwsbrief) of vraag haar nieuwsbrief (keepswinging@live.nl)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions