Hugues Panassié ( 1912-1964 )

PANASSIÉ had found what he believed to be the most beautiful music in the world, and his book rings with superlatives and clarion bursts. ( Whitney Balliett in Panassié, Delaunay et Cie)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

I don't see why we need a Frenchman to come over here and tell us how to play American music. I wouldn't think of going to France and telling him how to jump on a grape. (Eddie Condon about Hugues Panassié's visit to the States, due to its Swing recordings) (source: Panassié, Delaunay et Cie - Whitney Balliett)
Hot Club leader and promotor of traditional jazz
This Frenchman, Hugues Panassié, who has played a key role in the world of jazz, was born in Paris on the 27th of February 1912. Little is known about his youth, but a fact is that he played saxophone. By the age of 20 he gradually got some reputation for his knowledge of music. He was then seriously involved in the rapidly developing jazz in France and one of the very first persons in Europe to publish about this new form of music. He strived for recognition of jazz music which was by then in Europe hardly accepted - A foundation of historical value

Le Hot Jazz - the magazine - Revue Internationale de la Musique de Jazz ( September-October 1937) ( Georg Lankester archive)
In 1932 Hugues founded, together with Pierre Nourry and a few others, the “Hot Club de France” – the first jazz organization in the world, thereby even surprising the Americans. He became its president and would remain so till his death. In 1934, as a result of his cooperation with secretary Charles Delaunay, the magazine “JAZZ HOT” was issued. It was the first jazz magazine in the field of jazz and it would remain a leading medium for more than ten years. With a good feeling for marketing this great issue was always published in two languages. The bimonthly issue provided the reader with critics on musicians, new records and gave information about concerts to come. It was also the “Hot Club de France” organization, which leaders invited great American jazz musicians, like Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Benny Carter, Eddie South and Bill Coleman to visit France for concerts and recording sessions. A new and valuable initiative which had a lot of impact on young French musicians.
Not much later it was arranged that the string quintet of guitarist Django Reinhardt and violinist Stéphane Grappelli became the house orchestra of the Hot Club society. Its highly talented musicians (all on string instruments) produced the first European jazz. Hugues Panassié on alto saxophone: early photo ( ca. 1928) (source: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Due to these promotional efforts the Hot Club Quintet made its breakthrough and was soon admired by music fans everywhere, first in Europe, later even in the USA, Panassié assisted his colleague Delaunay in a project of the latter: the launching of the record label “SWING”, solely meant for jazz music. A unique step in the record business, never taken before.
Further promotion
As mentioned before, it was Panasié’s great merit that because of his style of writing, knowledge and passion, jazz came within the reach of a broader public.
A lot of people now got interest as a result of which the first jazz fans were born, created, a phenomenon that till then was unknown. Guide to Jazz (1956) by Hugues Panassie and Madeleine Gautier ( Translation by Desmond Flower with an intro by Louis Armstrong.)
He also had the supervision for a series of “SWING” recordings in New York with giants such as Sidney Bechet, Tommy Ladnier and Mezz Mezrow which mark the New Orleans revival. These sessions were issued on two RCA-albums, another proof that Hugues was mainly involved in the traditional jazz and the New Orleans style in particular. Contrary to Delaunay he was not interested in post war jazz. In 1947 it came to a break between both managers, when the Be-bop jazz style made its entry. Panassié didn't recognize this style as a form of jazz and the two men separated. All the same, many great results were achieved in the long period of their cooperation. Hugues Panassié ( source: jazzclubbahiablanca.com.ar )
Going on alone
Still as chairman of the Hot Club de France he issued a HCdF-Bulletin which he now had to edit himself. Till the end of his life he defended the traditional jazz by writing articles on it so that he can be considered as one of the apostles of this kind of music. On top of the great number of publications, he organized radio broadcasts which attracted a considerable number of listeners. And when you look up books on jazz, you will often find his name. A lot of authors refer to his pronouncements on (traditional) jazz musicians, particularly with regard to the pre-war period. Hugues Panassié with guitarist Tiny Grimes ( photo courtesy: William P. Gottlieb)
On the 8th of December 1974 Panassié passed away in the French town of Montauban. He left behind a huge number of publications and historical recordings. His name will for always be linked to the Hot Club de France of which he was the president since its foundation. Partly due to his initiatives fame was brought to the Hot Club Quintet in such a way that their music is now synonymous for the style.
Milt Buckner, Hugues Panassié and Jo Jones ( source: jazzdocumentation.ch)
A biography
‘Le Jazz Hot’ – Correa, 1934
‘La musique de jazz et le swing’- Correa, 1943
‘Les rois du jazz’- Grasset, 1944
‘Douze années de jazz’- Correa, 1946
‘La véritable musique de jazz’- Robert Laffont, 1946-52
‘Histoire du vrai jazz’- Robert Laffont, 1959
‘La bataille du jazz’- Albin Michel, 1965
‘Dictionnaire du jazz’ (en collaboration avec Gautier & Michel, 1971
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Hugues Panassié was one of the first to publish in 1934, 22 years old, a book about jazz music entitled Le Jazz Hot and gave this music a place in Europe, or better said, in France. He was one of te promotors of Jazz in France, together with Charles Delaunay and their Hot Club du France organisation. Georg Lankester wrote a short biography about this Hugues Panassié as part of a series blogs, dedicated to the Hot Club de France: the first Jazz organisation in the world. The Keep (it) Swinging blog loves to point you to this kind of pioneers and loves to share publications by guest contributors .... If you won't miss any, follow it at Twitter ( #keepitswinging) or ask its free monthly newsletter ( keepswinging@live.nl ) (in Dutch or English)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hugues Panassié ( 1912-1964)

PANASSIÉ had, zoals hij dat omschreef, de mooiste muziek van de wereld ontdekt en schreef daar over in superlatieven en met hoorngeschal. ( Whitney Balliett in Panassié, Delaunay et Cie) ( in vertaling) Balliett)
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

Ik zie niet in waarom we een Fransman hierheen moeten laten komen om ons te vertellen hoe we Amerikaanse muziek moeten spelen - Ik ga toch ook niet naar Frankrijk om hen te vertellen hoe ze druiven moeten persen. (Eddie Condon over het bezoek van Hugues Panassié aan de VS t.b.v. Swing opnamen) (bron: Panassié, Delaunay et Cie - Whitney Balliett)
De eerste jaren
Deze Fransman, die een zeer belangrijke rol heeft gespeeld voor de jazzwereld wordt op 27 februari 1912 in Parijs geboren. Er is helaas niet veel bekend over zijn jeugd, maar hij zou spoedig van zich doen spreken. Hugues ontdekt rond zijn twintigste jaar de jazz, verdiept zich erin en was één van de eersten in Europa die erover gaat publiceren. In 1934 verschijnt, in samenwerking met Charles Delaunay, het blad Le Jazz Hot. Dit jazz-magazine is de eerste tien jaar dé autoriteit op jazzgebied in de wereld en blijft ook lang daarna beslist invloedrijk.
Le Hot Jazz - het tijdschrift - Revue Internationale de la Musique de Jazz ( september-oktober 1937) ( Georg Lankester archief)
Panassié heeft kort daarvóór, namelijk in 1932, met Pierre Nourry en enkele anderen de Hot Club de France opgericht waarvan hij voorzitter wordt. Het is deze belangrijke organisatie die de grote Amerikaanse musici naar Frankrijk haalt en ervoor zorgt dat het snarenkwintet van Django Reinhardt en Stéphane Grappelli tot huisorkest wordt uitgeroepen. Onder zijn leiding worden er talrijke concerten georganiseerd en verscheidene publikaties van hem uitgebracht. Met name in 1937, als de wereldtentoonstelling in Parijs plaatsvindt, brengen de Hot Club de France bestuurders unieke opnamen tot stand waarbij Amerikanen als Louis Armstrong, Coleman Hawkins, Benny Carter, Eddie South, Bill Coleman en vele anderen met de top-Fransen van die tijd musiceren. Belangrijk voor de promotie van jazz in Europa !
Hugues Panassié: vroege foto uit 1928 op altsax (bron: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
In datzelfde jaar – het Hot Club du France Quintette is echt doorgebroken en wekt alom bewondering bij muziekliefhebbers – assisteert Panassié zijn collega Delaunay in het project van laatstgenoemde, namelijk het lanceren van het platenlabel Swing, uitsluitend bedoeld voor jazzmuziek. Een unieke stap in de platenwereld, nooit eerder gezet.
Publiciteit
Het is de grote verdienste van Panassié dat door zijn stijl van schrijven, kennis van zaken en passie de jazz onder een breder publiek bekendheid krijgt. Velen worden door hem geënthousiasmeerd en zo ontstaan er nu jazzfans, een fenomeen dat voorheen in Europa onbekend is.
Guide to Jazz (1956) van Hugues Panassie en Madeleine Gautier ( vertaald door Desmond Flower met inleiding van Louis Armstrong.)
Enige tijd later heeft hij de supervisie bij de Swing-opnamen in New York met sterren als Sydney Bechet, Tommy Ladnier en Mezz Mezzrow die de New Orleans Revival inluiden. Hugues houdt zich sterk bezig met de traditionele jazz (en dan in het bijzonder de New Orleans stijl) en staat, in tegenstelling tot Delaunay, weinig open voor de nieuwe, naoorlogse stromingen. Het komt in 1947 dan ook tot een scheiding tussen beide bestuurders als de bebop zijn intrede doet. Panassié erkent deze stijl niet als jazzvorm en de heren gaan ieder hun weegs. Toch is er ontegenzeggelijk in de periode van hun samenwerking veel tot stand gebracht.
Hugues Panassié ( bron: jazzclubbahiablanca.com.ar )
Alleen verder
Nog steeds voorzitter van de Hot Club de France geeft hij vervolgens het Bulletin Hot Club de France uit, waarvan hij zelf redacteur is. Tot zijn dood verdedigt hij met zijn artikelen de traditionele jazzmuziek zodat je hem kunt beschouwen als één van de belangrijkste apostelen daarvan. Naast een groot aantal publikaties zorgde hij ook voor radio-uitzendingen die door een vrij groot publiek werden beluisterd. En als je de diverse jazzboeken erop naslaat, zul je de naam Hugues Panassié dan ook regelmatig aantreffen; veel schrijvers halen uitspraken van hem over (traditionele) jazzmusici aan, met name wat de vooroorlogse periode betreft.
Hugues Panassié met gitarist Tiny Grimes ( foto: William P. Gottlieb)
Op 8 december 1974 overlijdt Panassié in de plaats Montauban. Hij laat een enorme erfenis aan publikaties en historische opnamen na. Zijn naam zal altijd verbonden blijven aan de Hot Club de France waarvan hij sinds de oprichting president is geweest. Mede door zijn initiatieven is de faam van het Hot Club du France Quintette uitgegroeid en wordt hun muziek zelfs als een stijl betiteld.
Milt Buckner, Hugues Panassié en Jo Jones ( bron: jazzdocumentation.ch)
Overzicht van zijn werk
‘Le Jazz Hot’ – Correa, 1934
‘La musique de jazz et le swing’- Correa, 1943
‘Les rois du jazz’- Grasset, 1944
‘Douze années de jazz’- Correa, 1946
‘La véritable musique de jazz’- Robert Laffont, 1946-52
‘Histoire du vrai jazz’- Robert Laffont, 1959
‘La bataille du jazz’- Albin Michel, 1965
‘Dictionnaire du jazz’ (en collaboration avec Gautier & Michel, 1971
Georg Lankester
keepswinging@live.nl

Hugues Panassié was één van de eersten die op 22-jarige leeftijd in 1934 een boek uitgebracht over Jazzmuziek, getiteld Le Jazz Hot en daarmee de jazz op de kaart zette in Europa in het algemeen en Frankrijk in het bijzonder. Hij was één van de drijvende krachten achter de Hot Club de France, samen met Charles Delaunay, die andere Franse jazzcriticus en -promotor. Georg Lankester schreef een korte biografie over Hugues Panassié als onderdeel van zijn tweeluik over De Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld. Keep Swinging duikt graag in dit soort verhalen en geeft gast-redacteuren de kans hun passie te delen. Als je niets wilt missen, volg dan de Keep Swinging blog via Twitter ( #keepswinging) of vraag de gratis nieuwsbrief: keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1

HOT CLUB DE FRANCE - de eerste jazzorganisatie ter wereld - deel 1
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

De naam Hot Club de France doet mensen vaak denken aan de jazzstijl die bekend is geworden door gitarist Django Reinhardt en violist Stéphane Grappelli en hun kwintet. Begrijpelijk. Maar het is ’s werelds eerste jazzorganisatie en dat nog wel in Europa; bovendien één, die van grote invloed is geweest. Daarom maar eens aandacht voor haar geschiedenis.
Oprichting
De Hot Club de France is in december 1932 opgericht op initiatief van twee Franse studenten, Elwyn Dirats en Jac Auxenfans. Wij zijn deze Europese jazzenthousiasten veel dank verschuldigd, want de door hun begonnen snel groeiende organisatie, geeft jonge jazzmusici een impuls en op het juiste moment.

Hugues Panassié ( 1912-1974) ca. 1928 (bron: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
Reeds in de loop van de twintiger jaren zijn er in Parijs enkele Amerikaanse muzikanten actief. Ze zorgen voor vernieuwing in de bestaande Franse muziekwereld die voornamelijk uit entertainment (zangers) en dansmuziek (Musette) bestaat. De Amerikaanse militairen brengen Ragtime en muziek uit New Orleans en wat later ook de Swingmuziek. Geleidelijk wordt die invloed steeds meer merkbaar en beginnen Franse musici ook die nieuwe muziekvormen te beoefenen.
Charles Delaunay (1911 - 1988)
Doelstelling
De nieuwe organisatie stelt zich ten doel de jazz te beschermen en bevorderen en wel door belangrijke jazzmusici uit Amerika naar Frankrijk te halen om concerten te geven en plaatopnamen te maken. Merkwaardig is de term beschermen die de Hot Club leiders gebruiken. Deze doelstelling komt voort uit het feit, dat de culturele wereld en het grote publiek nogal afwijzend, soms zelfs vijandig, tegenover deze moderne muziek staan.
De eerste Hot Club animators (begin 1933) zijn Pierre Nourry, Jacques Bureau, Hugues Panassié en Pierre Gazères.
En al op 1 februari van datzelfde jaar wordt een concert georganiseerd van drie Amerikaanse pianisten: Freddie Johnson, Garland Wilson en Spencer Williams, waarvan laatstgenoemde tevens zanger is.
Advertentie van één van de eerste "Quintet of the Hot Club de France" concerten met Jungo (sic) Reinhardt en Stephane Grapelly (sic) (bron: Django - The life and music of a gypsy legend)
Nieuwe leiding
In de loop van 1933 sluit Charles Delaunay zich bij de club aan en wordt als secretaris-generaal spoedig de spil in de organisatie. Hij zal dit ruim 15 jaar blijven!
Billy Mackel: honorary member (foto: Hans Bonefaas ) ( bron: lionelhampton.nl/billymackelstory.html)
De Hot Club de France breidt haar activiteiten snel uit door meer concerten op touw te zetten o.a. om het nieuwe kwintet (met Django en Stéphane) als huisorkest aan het publiek te presenteren. Tevens organiseert de leiding tournees in Frankrijk voor Amerikaanse- en Europese jazzmuzikanten, verzorgt radio-uitzendingen, lezingen en richt zelfs regionale vestigingen op. Delaunay en Panassié creëren het beroemde tijdschrift Jazz Hot en werken daarin nauw samen. Het zijn de uiterst productieve jaren voor de organisatie. Talloze musici uit Europa en vooral Amerika worden door deze inspanningen bekender bij het grote publiek en hun prestaties worden ook vaak op de plaat gezet.
Het Quintet of the Hot Club of France (v.l.n.r.: Stephane Grappelli - Eugene Vees - Emmanuel Soudieux - Django Reinhardt en Joseph Reinhardt) (Bron: Ace of Clubs (ACL 1158) album)
Een jaar of wat later komt er een eigen platenlabel uit, Swing genaamd; hierop worden uitsluitend (geselecteerde) jazzmusici opgenomen, uniek in de muziekwereld. De Parijse Hot Club bevond zich oorspronkelijk in de Rue d’Isli, daarna een poosje in de Rue de Commerce, maar begon vanaf 1938 naam te maken met grotere concerten in de Rue Chaptal. Op die plek hebben heel wat historische concerten en zeldzame concerten plaats gevonden door toonaangevende musici.
George Lankester
keepswinging@live.nl
Als je ergens de naam Hot Club de France leest, dank denk je onwillekeurig aan de muziek van haar huisorkest The Quintet du Hot Club de France met Django Reinhardt en Stephane Grappelli in de hoofdrollen. Maar de Hot Club de France was eigenlijk de eerste jazzorganisatie ter wereld, geleid door Hugues Panassié en Charley Delaunay. George Lankester, expert in de vroege Franse jazzgeschiedenis, schreef een artikel over de vroegste Hot Club de France geschiedenis, opgericht om de jazzmuziek te promoten en te beschermen. Keep Swinging vindt dit soort historische artikelen belangrijk om te publiceren. Volg haar blog via Twitter (#keepswinging) of Facebook (Keep Swinging nieuwsbrief) of vraag haar nieuwsbrief (keepswinging@live.nl)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Hot Club de France - the first jazz organisation in the world - 1

HOT CLUB DE FRANCE - the first JAZZ ORGANISATION in the WORLD - part 1
The first organisation to protect and promote jazz music.
Georg Lankester

Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 1 Hot Club de France – the first jazz organization in the world - part 2 Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)
(Nederlandse linken): Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 1 - Hot Club de France: De eerste Jazzorganisatie ter wereld - deel 2 - Charles Delaunay (1911-1988) Hugues Panassié (1912-1964)

Speaking about the Hot Club de France, most people think of the jazz style created by guitarist Django Reinhardt, violinist Stéphane Grappelli and their quintet. However, the Hot Club was world’s first jazz organization, established in Europe and it has certainly been of great influence. Hence below the story how it all began:
Foundation
The Hot Club was established in Paris, back in December 1932. on initiative of two French students Elwyn Dirats and Jac Auxenfans. We can be grateful to these (early) European jazz fans, because their rapidly growing organization gave an impulse to young jazz musicians and at the right moment.



Hugues Panassié ( 1912-1974) ca. 1928 (source: Stéphane Grappelli - with and without Django)(Patrice Panasié Collection)
In Paris, already in the course of the twenties, some American musicians were playing. They supplied a renewal in the existing French music scene which mainly included entertainment (singers) and dance music (Musette). American soldiers brought Ragtime- and New Orleans music and later Swing. Gradually their influence spread and many French players started to practice the new music.
Charles Delaunay (1911 - 1988)
Objectives
The new organization made it their aim to protect and promote jazz by inviting important American musicians into France for concerts and recordings. Remarkable is the word protect used by the Hot Club leaders. This goal was set because cultural life and general public was somewhat opposed or even a bit hostile towards this modern music.
The first pioneers of the Hot Club (early 1933) were Pierre Nourry, Jacques Bureau, Hugues Pananssié and Pierre Gazères. And already on February 1st that very year a concert was organized of three piano players: Freddie Johnson, Garland Wilson and Spencer Williams; the latter was a singer as well.
Advertisement of one of the first "Quintet of the Hot Club de France" performances with Jungo (sic) Reinhardt and Stephane Grapelly (source: Django - The life and music of a gypsy legend)
New Management
In the course of 1933 Charles Delaunay joined the club as secretary-general and soon he became the key figure within the organization. This would remain so for fifteen years! The Hot Club de France extended its activities rapidly by organizing more concerts and by presenting the new quintet (with Django and Stéphane), now declared as its official house band.
Billy Mackel: honorary member (photo courtesy: Hans Bonefaas ) ( source: lionelhampton.nl/billymackelstory.html)

The management also arranged tours through France for American and European jazzmen, provided radio broadcasts, gave lectures and even established regional subsidiaries. Delaunay and Panassié created the famous magazine “Jazz Hot” and closely worked together. Very productive years for the organization! Through their efforts numerous musicians from Europe and especially the USA became more known to the general public and also lots of recordings of the performances were made.
The Quintet of the Hot Club of France (f.l.t.r.: Stephane Grappelli - Eugene Vees - Emmanuel Soudieux - Django Reinhardt and Joseph Reinhardt) (Source: Ace of Clubs (ACL 1158) album)
A few years later a new record label called Swing was launched by the HCdF (= Hot Club de France) management, exclusively meant for (selected) jazz musicians, unique in the world of music. The Parisian Hot Club was first settled in the Rue d’Isli, then for a while in the Rue de Commerce, but starting from 1938 in bigger premises in the Rue Chaptal. It was in the the place where many historical sessions and rare recordings of key players took place.

George Lankester
keepswinging@live.nl
When you hear the name of the Hot Club de France nine time out of ten, one will mention its house band, the Quintet of the Hot Club of France with Django Reinhardt and Stephane Grappelli as the leading artists. But the Hot Club of France was actually one of the first jazz organisationns in the world directed by Hugues Panassié and Charley Delaunay. George Lankester, Dutch expert of the early French jazz history, loves to share an article, in two parts, about this Hot Club de France organisation - world's first organisation to protect and promote jazzmusic.
Follow it at Twitter (#keepswinging) or Facebook (Keep Swinging blog newsletter) or ask for its newsletter ( keepswinging@live.nl)

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions