Bill Evans - The Radio Sesjun Shows

Jazz is not a "what", it is a "how" (Bill Evans)
Hans Koert

Bill Evans en de Sesjun radioprogramma's (Nederlands) Bill Evans - The Sesjun Radio Shows (English)

Jazz is not a what, it is a how. If it were a What, it would be static, never growing. The How is that the music comes from the moment, it is spontaneous, it exists at the time it is created. And anyone who makes music according to this method conveys to me an element that makes his music jazz (quote: Bill Evans) (source: billevans.nl)

Recently the third 2cd in the series The Sesjun Radio Shows has been released with piano player Bill Evans. Previous double-cds in this great series were radio programs with Chet Baker and Art Blakey, all to be heard during the 1970s and 1980s by the Dutch Tros Sesjun Radio Shows.
Bill Evans - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2011005)
Bill Evans joined the Sesjun Radio shows three times and, as Cees Schrama, together with Dick De Winter, co-producer of the concerts, said that his playing was just great. The first two concerts were scheduled at De Boerenhofstede in Laren the 13th of December, 1973 and the 13th of February 1975. Eddie Gomez on bass accompanied Bill at both concerts, and this duo was augmented into a trio during the February 1975 concert with Eliot Zigmund. Eddie Gomez was Evans bass player for twelve years and they can be heard for the first time together at a studio recording for the 1966 Verve album a Simple Matter of Conviction with Shelly Manne on drums. Eliot Zigmund, born in 1945 in The Bronx, played with Bill Evans since the mid 1970s and became a sought after accompanist in the New York jazz scene. He seems to be still active nowadays. Bill Evans with his caracteristic stoop while performing. ( source: pianologist.com)
He replaced Scott LaFaro who was killed in a car crash. I specially liked the piano - bass duet in TTT ( Twelve Tone Tune) and TTTT ( Twelve tone Tune Two) in the second session; the lyrical Earl Zindars composition Sareen Jurer and the great ballad Blue Serge - all great compositions in the hands of the Bill Evans Trio. Marc Johnson (1953) ( source: wommusic.com)
The third radio program for Sesjun was broadcasted at De Meerkoet in Lelystad, the new-founded city in the new polder Zuid-Flevoland in the IJsselmeer, in December 1979, a year before Bill Evans passed away. The trio of Bill Evans, which featured Bill Evans on piano, Marc Johnson at the bass and Joe LaBarbera on drums started with four great tracks; My Romance opens with a rather free Bill Evans intro at the piano, with changing tempos and whatsoever in a way only Bill Evans can do, until after 90 seconds the rhythm section sets the time. Both Nardis as Blue in Green remember Bill Evans participation in the Miles Davis band. Nardis fascinates me thanks to the fact that the three individual artists all three give each other a lot of space to show their music - solos by three equal talented individuals - in those days something less common then today.
Bill Evans and Eddie Gomez (source: baumgarten.nl)
Blue in Green, which was part of the famous Miles Davis Kind of Blue album, with Bill Evans as the piano player, opens with the harmonica of Toots Thielemans, who had just returned from a trip to Japan and who was a special guest during the second part of the concert. Toots and Bill knew each other well as they had made a record together in the last week of October the previous year. Toots also has fast reflexes when it comes to his instrument and his ability to react to anything what's going on around him, Cees Schrama is quote by Jeroen De Valk who wrote the liner notes.
Especially at the third session, the one from 1979, Bill Evans and his band members seem to be in incredible shape, Jeroen De Valk says. Toots Thielemans (1922) (source: blog.seniorenweb.be)
Bill Evans once said to Bert Vuijsje, jazz journalist, that he didn't like to perform in public and that he preferred to play at home or in a studio at complete silence ( Bill Evans (in Jazzportretten)). This time he topped everything he did for us ...., Cees Schrama remembers: Everyone present, jazz buff or not, knew instinctively from the first few bars on: this is unbelievable. The has be to put on record. In 1979 Helen Keane, Bill's manager, wasn't interesting in releasing this concert, as a recording session had been scheduled for the next year ..... of course, no-one could foreseen Bill's sudden death eight months later.
This third double album is another great title in the series The Sesjun Radio shows, which has scheduled some more radio program featuring Stan Getz and Dizzy Gillespie. Let's hope Cees Schrama and Beeld & Geluid ( Sound and Light) will soon release the 4th album, which features the Stan Getz programs.
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Twitter: #keepswinging

Bill Evans is one of those legendary jazz piano players in post war jazz that influenced the scene. A lot of known and less known pianists like Michel Petrucciani and Enrico Pieranunzi were inspired by his music. Jazz is not a "what", it is a "how" seems to have been said by Bill Evans, a quote I found, which wants to express his meaning that Jazz music is made at the moment you play it - that improvisation is the most important element of Jazz. In de 1970s Bill performed three times at the Tros radio program entitled Sesjun and these concerts are now available on a great 2-cd album in the series The Sesjun Radio Shows. If you love to learn more about this kind of great concerts, start following the Keep Swinging blog at Twitter ( #keepswinging) or ask its free newsletter (keepswinging@live.nl)
Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Bill Evans en de Sesjun radioprogramma's

Jazz is niet een "iets", maar een "hoe" (Bill Evans) (in vertaling)
Hans Koert

Bill Evans en de Sesjun radioprogramma's (Nederlands) Bill Evans - The Sesjun Radio Shows (English)

Jazz is not a what, it is a how. (= Jazz is niet een "wat", maar een "hoe" ). If it were a What, it would be static, never growing. (= Als het een "Wat" was, dan zou het statisch zijn en zich niet meer ontwikkelen.) The How is that the music comes from the moment, it is spontaneous, it exists at the time it is created. (= Hoe betekent, dat de muziek iets is wat spontaan, op het moment zelf, wordt gecreëerd). And anyone who makes music according to this method conveys to me an element that makes his music jazz.(= en iedereen die zo met muziek omgaat, maakt, volgens mij, zijn muziek tot jazz) (uitspraak: Bill Evans) (bron: billevans.nl)

Onlangs verscheen de derde dubbel-cd in de serie The Sesjun Radio Shows met opnamen, die de pianolegende Bill Evans maakte voor het radioprogramma Sesjun. Eerdere albums in dezeserie, bevatten radio-opnamen van Chet Baker en Art Blakey, die eveneens alle uitgezonden werden door het eertijds populaire wekelijkse (live) radioprogramma Sesjun. De opnamen dateren uit de jaren zeventig en tachtig.
Bill Evans - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2011005)
Bill Evans trad driemaal op in het radioprogramma Sesjun, vertelt Cees Schrama, die eertijds samen met Dick de Winter de programma's produceerde: his playing was just great (= en hij speelde fantastisch). De eerste twee optredens vonden plaats in De Boerenhofstede in Laren op 13 december 1973 en 13 februari 1975. Eddie Gomez begeleidde Bill Evans tijdens beide optredens en werd tijdens het tweede concert hierin bijgestaan door slagwerker Eliot Zigmund. Eddie Gomez speelde in totaal zo'n twaalf jaar bij Evans en is voor het eerst samen met hem te horen op een studio-opname uit 1966, die leidde tot de uitgave van het Verve-album a Simple Matter of Conviction met Shelly Manne op slagwerk. Eddie Gomez nam de plek in van Scott LaFaro, die bij een auto-ongeluk om het leven was gekomen. Eliot Zigmund, geboren in 1945 in The Bronx, speelde met Bill Evans sinds midden zeventiger jaren en groeide uit tot een veelgevraagd begeleider in de New York Jazzscene. Hij schijnt nog steeds actief te zijn in de muziek.
Bill Evans in zijn karakateristieke pose achter de toetsen ( bron: pianologist.com)
Vooral in het piano-bas duet van Bill en Eddie, TTT ( Twelve Tone Tune) en TTTT ( Twelve Tone Tune Two) uit het tweede programma (met het trio) schitteren beide muzikanten. Ook het meer lyrische nummer Sareen Jurer, gecomponeerd door Earl Zindars en de fantastische ballad Blue Serge groeien uit tot juweeltjes in de handen van het Bill Evans Trio.
Marc Johnson (1953) ( bron: wommusic.com)
Het derde programma voor Sesjun, waarin Bill Evans optrad, werd uitgezonden in december 1979 vanuit De Meerkoet in Lelystad, een klein jaar voordat Bill Evans zou overlijden. Het trio van Bill Evans bestond deze keer uit Bill Evans aan de piano, Marc Johnson op bas en Joe LaBarbera op slagwerk. De eerste helft van het optreden bestaat uit een viertal schitterende nummers; een nummer als My Romance, bijvoorbeeld, opent Bill met een intro, zoals alleen Bill dat kan, met onnavolgbare tempowijzigingen, voordat hij na ruim een minuut het tempo definitief lijkt te bepalen, opgepikt door zijn voortreffelijke begeleiders, die beiden ruim tijd krijgen om te soleren. Zowel Nardis als Blue in Green herinneren aan Bill's deelname aan het beroemde Miles Davis Quintet. De Miles Davis compositie Nardis (Is dit nummer ooit door Miles aan de groef toevertrouwd?) fascineert me vooral doordat alle drie leden van het trio op gelijkwaardige manier met elkaar communiceren ......... iets wat in die tijd minder vanzelfsprekend was dan tegenwoordig.

Bill Evans en Eddie Gomez (bron: baumgarten.nl)
Blue in Green, dat ook op het beroemde Miles Davis album Kind of Blue staat, Bill Evans speelt daarop mee, opent met de mondharmonica van Toots Thielemans, die net terug was van een aantal optredens in Japan en uitgenodigd was mee te spelen tijdens het tweede deel van het concert. Toots en Bill kenden elkaar al goed en hadden in het jaar daarvoor samen een plaat gemaakt. Toots also has fast reflexes when it comes to his instrument and his ability to react to anything what's going on around him. (= Toots reageert met zijn instrument op dezelfde manier op alles wat om hem heen gebeurt als Bill), citeert Jeroen de Valk, die de tekst in het boekje maakte, Cees Schrama. Vooral tijdens de derde opname sessie, die uit 1979, lijken Bill Evans en zijn mannen in een uitstekende vorm. zegt Jeroen de Valk.
Toots Thielemans (1922) (bron: blog.seniorenweb.be)
Bill Evans zei eens in een interview tegen Bert Vuijsje, jazzjournalist, dat hij niet graag in het openbaar optreedt en de voorkeur geeft aan het spelen in een stille studio of gewoon bij hem thuis, in volledige stilte, zodat niets hem kan afleiden. ( Bill Evans (in Jazzportretten - Bert Vuijsje). Deze keer echter he topped everything he did for us .... (= overtrof hij zichzelf tijdens alle opnamen), herinnert Cees Schrama zich: Everyone present, jazz buff or not, knew instinctively from the first few bars on: this is unbelievable.(= Iedereen die er bij was, zowel de deskundigen als de leken op het gebied van de jazz, voelden na de eerste noten instinctief aan, dat er hier iets ongelooflijks gebeurde). This had be to put on record. (= Dit moest vastgelegd worden). In 1979 was Helen Keane, Bill's manager, daar toen niet zo geïnteresseerd in, aangezien er al een opnamesessie was afgesproken voor het komende jaar ......... natuurlijk voorzag niemand Bill's onverwachte overlijden acht maanden later.
Deze derde dubbel-cd is weer zo'n geweldige aanwinst in de serie The Sesjun Radio Shows - een must voor elke serieuze jazzliefhebber. Binnenkort hoopt Cees Schrama de vierde dubbel-cd uit te brengen met opnamen die Stan Getz maakte voor Sesjun, terwijl, zo meldde hij me, een vijfde al in de week ligt ........... met Sesjunopnamen van Dizzy Gillespie!
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Twitter: #keepswinging

Bill Evans is één van die legendarische jazzpianisten, die de jazzmuziek in de naoorlogse periode beïnvloed hebben. Heel wat bekende pianisten zijn door zijn spel beïnvloed, zoals Michel Petrucciani en Enrico Pieranunzi. Jazz is not a "what", it is a "how".( = Jazz is niet een "iets", maar een "hoe" ) schijnt hij ooit eeens gezegd te hebben, waarmee hij wilde aangeven dat jazzmuziek ontstaat op het moment dat je speelt - improviseert. In de jaren zeventig speelde Bill Evans een aantal keren in het Tros radioprogramma Sesjun en deze opnamen zijn nu voor het eerst op een dubbel-cd uitgebracht en laten horen wat een geweldig pianist Bill Evans was. Keep Swinging brengt dit soort bijzondere uitgaven graag in de belangstelling. Als je niets wilt missen, volg haar dan via Twitter (#keepswingng) of vraag de gratis nieuwsbrief (keepswinging@live.nl)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Art Blakey Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows

ART BLAKEY JAZZ MESSENGERS at Dutch SESJUN Radio Shows.

Unique pictures of Art Blakey and his Jazz Messengers at the Rotterdam Doelen concert (1980).

Hans Koert

Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.(Nederlands) Art Blakey Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows (English)

A few weeks ago I wrote about the first 2cd album in the series The Sesjun Radio Shows featuring Chet Baker. Today the next 2cd album, which was released last year with parts of three Art Blakey Jazz Messengers Sesjun Radio Shows.

Review of the Rotterdam Doelen Concert ( 20th of April 1980) (Hans Koert archive)

The Sesjun Radio Shows were a weekly radio program, produced by Dick De Winter and hosted by Cees Schrama, transmitted since 1973 , and featured national and international jazz stars. One of them invited to play at the shows was Art Blakey.

The Doelen Jazzclub: a series of 7 Sunday evening concerts (1979-1980) ( Peter Koert archive)

Blakey could be heard in six programs between 1976 and 1983 - unfortunate three of them got lost. The 2CD album contains fragments of the three other Dutch gigs: At De Speeldoos in Vught ( 14th of December, 1978) and at the Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren on the 1st of May, 1980 and at the 27th of January, 1983. In the extensive liner notes, written by jazz journalist Jeroen De Valk, Cees Schrama revives his meetings with Art Blakey - great recollections of a great jazz drummer.

Art Blakey (1919-1990) ( The Rotterdam Doelen Concert - 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

In 1980 I joined a concert of the Art Blakey Jazz Messengers at De Doelen in Rotterdam. I remembered that we had a great view to his sextet and I was able to make some unique slides during the concert. But, memories become faint and slides get lost .... Ten years ago I wanted to know more about the concert, like what was the concert date? Who were the musicians in Blakey's Jazz Messengers? Billy Pierce (1948) (De Doelen - Rotterdam 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

I wrote to the former Dutch Jazz Archive and to De Doelen, but both authorities didn't had archived this information - finally I found a small review in a Rotterdam news paper, entitled Vitaal Optreden van Art Blakey, which suggested that the concert was scheduled at the 20th of April, 1980. Later I regained the ticket at my brother's archive, which learned that the concert was part of the Doelen Jazzclub (DJC), a series of 7 concerts ..... Art Blakey and the Jazz Messengers was scheduled as the final ones in the serie of seven concerts. A few days ago .......... after an expedition of several months in my archives, I found the slides .... Bobby Watson (1953) and Billy Pierce (De Doelen - Rotterdam)(20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

When I had found out the correct date of the concert, I wanted to hear the music again ..... and I found out that Timeless had released an album entitled Art Blakey: Live At Montreux and Northsea, with recordings of the North Sea Jazz Festival in The Hague ( 13th of July) and at the Montreux Jazz Festival a few days later. I couldn't get closer to the original sound then these recordings, although I learned that Blakey was recorded at the Volksbuhne in East Berlin on the 3rd of May, 1980 with the same line up as in Rotterdam. Now, thanks to the Sesjun Radio Shows album featuring Art Blakey, we can enjoy now the music of the concert at Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren ( The Netherlands) scheduled on the 1st of May, 1980, ten days after the Rotterdam Doelen concert.

Art Blakey ( De Doelen - Rotterdam ) (20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

The members of Art Blakey's band were Billy Pierce on tenor saxophone, Valery Ponomarev on trumpet, Bobby Watson on alto saxophone, James Williams at the piano, he passed away six years ago, Charles Fambrough on bass and Art Blakey, the leader of course, on drums.

Bobby Watson ( De Doelen - Rotterdam) (20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

Art Blakey loved to play with young musicians in his bands: I'm gonna stay with the youngsters, he said during a live concert at Birdland (NYC) 1954, quoted by Jeroen De Valk in his liner notes, When these get too old, I'll get some younger one. Keeps the mind active.

James Williams (1951-2004), Valery Ponomarev (1943) and Billy Pierce. (De Doelen - Rotterdam) ( 20th of April 1980) ( photo courtesy: Hans Koert)

I only remember that the music of the concert impressed. I remember Art Blakey as the great legend grinning behind his drum set. The music was great, as the tunes from the concert of the first of May prove: Stairway To The Stars, Free For All, 1977 A.D. and of course his 20 years old hit, Blues March. Blakey loved to punish his drum set, wearing, against the regular Dutch etiquette, dungarees and sneaker. Bobby Watson, Valery Ponomarev ( in dungarees too (!)) and bass player Charles Fambrough (1950-2011). (photo courtesy: Hans Koert)

I remember Valery Ponomarev well, being the odd man out in my opinion, who was the only white one and, above all, born in Moscow. Mind that the world still had its so-called Cold War. When Blakey was asked why he had a Russian trumpet player in his band he answered: Don't tell me who should play in my band. Terence Blanchard opposed to this as well, saying: Damn, the man can play, why don't you focus on that? Bass player Charles Fambrough passed away early this year due to liver problems - he was looking forward to get a liver transplantation. Art Blakey & The Jazz Messengers - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010171)

I remember, after 30 years, the great drive of these Jazz Messengers and I'm really glad that I finally found the photos of the concert I joined in Rotterdam and the music of Art Blakey's Jazz Messengers at the Sesjun Radio show, recorded 10 days after that Doelen concert - now available on a twofer entitled Art Blakey & The Jazz Messengers - the Sesjun Radio Shows (PRCD2010171). Last month the third twofer was released with Bill Evans.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

I remember Blakey as the man with the sneakers and dungarees who loved to punish his drum set. ... That's how I remember Art Blakey more then 30 years after the Rotterdam Doelen concert (1980) I joined, but memories become faint .... What date was this concert? Who were the other members of the Jazz Messengers? How did they sound? And where were the slides I made? Facts lost in the past! Last year a twofer by Art Blakey and his Jazz Messengers was released with the Sesjun Radio shows and ...... I regained my slides .... just in time to join it with you together with a review of this great album...... The Keep Swinging blog loves to post these unique photos and hopes you like it. If you don't want to miss it, follow it at Twitter or ask the free newsletter

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.

ART BLAKEY en zijn JAZZ MESSENGERS treden op bij SESJUN.

Unieke foto's Blakey's Doelenconcert boven water.

Hans Koert

Art Blakey en zijn Jazz Messengers treden op bij Sesjun.(Nederlands) Art Blakey and his Jazz Messengers at Dutch Sesjun Radio Shows (English)

Een paar weken geleden schreef ik over de dubbelcd's, die uitgebracht waren in de serie The Sesjun Radio Shows met o.a. Chet Baker. Vandaag het tweede album, dat afgelopen jaar uitgebracht werd, met opnamen uit drie Art Blakey's Sesjun optredens.

Recensie van het Doelenconcert ( 20 april 1980) (archief: Hans Koert)

De Sesjun radioprogramma’s waren vanaf 1973 wekelijkse jazzprogramma's, geproduceerd door Dick de Winter en gepresenteerd door Cees Schrama. Hierin traden nationale- en internationale jazzartiesten op; Art Blakey was er, met zijn Jazz Messengers, één van.

De Doelen Jazzclub: een jazzabonnement voor 7 zondagavonden (1979-1980) ( archief Peter Koert)

Hij speelde in de periode 1976 - 1983 in zes programma's, waarvan er helaas drie niet meer in de archieven voorkomen. De dubbel-cd bevat nummers van de drie overgebleven uitzendingen in ons land: In De Speeldoos in Vught ( 14 december 1978) en in Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren, één van de vaste uitzendplekken van het programma; deze opnamen vonden plaats op 1 mei 1980 en 27 januari 1983. In het uitgebreide bijgevoegde boekje schrijf jazzjournalist Jeroen de Valk over de herinneringen van Cees Schrama aan zijn ontmoetingen met Art Blakey - fraaie terugblikken en verhalen over een groot drummer.

Art Blakey (1919-1990) ( Doelenconcert - 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

In 1980 hoorde ik Art Blakey en zijn Jazz Messengers spelen in De Doelen in Rotterdam. Ik herinner me dat we tamelijk vooraan zaten en dus een prachtig zicht hadden op de muzikanten in het sextet en ik kon mooie dia's maken van het optreden. Helaas ... herinneringen vervagen en de dia's raakten zoek ........... Zo'n tien jaar geleden wilde ik wel weer eens wat meer weten van dat concert, dat met vage beelden nog ergens achter in mijn hoofd was blijven hangen. Wanneer was dat optreden en met wie had Art Blakey in zijn Jazz Messengers gespeeld? En hoe klonk het? En waar waren die dia's? Billy Pierce (1948) (De Doelen - Rotterdam 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

De precieze datum leek de kleinste hobbel, maar nee, dat viel tegen - het Nederlands Jazz Archief en De Doelen in Rotterdam konden me niet helpen. Uiteindelijk vond ik een kort artikeltje in een Rotterdamse krant, waarin gesproken werd over een Vitaal Optreden van Art Blakey; de datum was gekend: 20 april 1980. Later vond ik in een map bij mijn broer het kaartje, waaruit bleek dat het concert het laatste was in een serie van zeven concerten getiteld Doelen Jazzclub (DJC). En een paar dagen geleden ........... nadat ik op zolder tientallen dozen had doorgespit, mijn "archief", vond ik ook de dia's weer terug. Unieke beelden van een vergeten concert.

Bobby Watson (1953) en Billy Pierce (De Doelen - Rotterdam)(20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

Toen ik eenmaal de juiste datum wist, wilde ik ook weer het concert terughalen. Hoe klonk Art Blakey in 1980? Ik vond jaren geleden al een Timeless album getiteld: Art Blakey: Live At Montreux and Northsea, met opnamen uit Den Haag van het Northsea Jazzfestival ( 13 juli 1980) en dat van Montreux een paar dagen later. Dichterbij de oorspronkelijke concertdatum kon ik toen niet komen, al had ik gevonden dat er opnamen moesten bestaan van Art Blakey tijdens een concert in Oost Berlijn op de Volksbuhne (3 mei 1980). Je kunt je dus voorstellen hoe blij ik was met de dubbel-cd van Art Blakey met de opnamen van 1 mei 1980 voor het Trosprogramma Sesjun - tien dagen na het Doelenconcert opgenomen.

Art Blakey ( De Doelen - Rotterdam ) (20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

De bandleden die Art Blakey in Rotterdam bij zich had waren Billy Pierce op tenorsax, Valery Ponomarev op trompet, Bobby Watson op altsax, James Williams aan de piano ( hij overleed een zestal jaar geleden), Charles Fambrough op bas en, uiteraard, in tuinbroek, Art Blakey achter zijn slagwerk, waar hij, herinner ik me, zeer harde knallen op gaf.

Bobby Watson ( De Doelen - Rotterdam) (20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

Art Blakey hield ervan zich te omringen met jong talent. Wynton Marsalis is daar een mooi voorbeeld van - een paar maanden na dit concert zou Ponomarev plaats maken voor de jonge trompettist: I'm gonna stay with the youngsters (= Ik blijf spelen met jongeren), zei hij eens tijdens een liveconcert in Birdland (NYC) halverwege de jaren vijftig, schrijft Jeroen de Valk, When these get too old, I'll get some younger one. (= En als ze te oud worden, ruil ik ze in voor jongere ..) Keeps the mind active.(= Dat houdt de geest actief).

James Williams (1951-2004), Valery Ponomarev (1943) en Billy Pierce. (De Doelen - Rotterdam) ( 20 april 1980) ( foto: Hans Koert)

Ik herinner me dat het een indrukwekkend concert was, met een krachtig drummende Blakey en de opnamen op de dubbel-cd van 1 mei 1980 bewijzen dat: Stairway To The Stars, Free For All, 1977 A.D. en natuurlijk het onvermijdelijke nummer Blues March, waarmee Blakey meer dan 20 jaar daarvoor, een hit had. Blakey mepte hard op zijn drumstel en droeg, wars van alle etiquette, gympen en een tuinbroek. Bobby Watson, Valery Ponomarev ( ook in tuinbroek) en bassist Charles Fambrough (1950-2011). (foto: Hans Koert)

Van de andere musici herinner ik me alleen Valery Ponomarev, een buitenbeentje in de band, volgens ons toen, omdat hij blank was en ....... ook nog een Rus, geboren in 1943 in Moskou. We zaten toen nog diep in de Koude Oorlog, dus zijn aanwezigheid in de Jazz Messengers was voor mij een zeer opmerkelijk feit. Terence Blanchard zette zich later af tegen deze vooroordelen: Damn, the man can play, why don't you focus on that? (= Verdorie, die man speelt gewoon goed, waarom wijs je daar niet naar?). Ook Blakey kreeg vaak opmerkingen hierover en dan antwoordde hij gewoon: Don't tell me who should play in my band.(= Ik bepaal zelf wel wie er in mijn band zouden moeten spelen). Ponomarev, tussen haakjes, speelt nog steeds. Bassist Charles Fambrough overleed begin dit jaar tengevolge van ernstige leverproblemen. Hij was in afwachting van een levertransplantatie.Art Blakey & The Jazz Messengers - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010171)

Ik herinner me, na dertig jaar, nog steeds die geweldige drive, die de band uitstraalde en ik ben dan ook erg blij met deze prachtige dubbel-cd, die helpt om de puzzelstukjes van deze herinnering weer in elkaar te laten passen. Onlangs verscheen het derde deel in de serie The Sesjun Radio Shows met de Sesjun-shows van Bill Evans. Ik heel benieuwd hoe die klinken!

Hans Koert

keepswinging@live.nl

De man in de tuinbroek, die ontzettend harde meppen gaf op zijn drumstel, Art Blakey - zo herinnerde ik me jarenlang het concert dat ik in De Doelen in Rotterdam meemaakte, maar herinneringen vervagen ...Wanneer was dat concert ook al weer en wie waren de musici die meespeelden? En voor het eerst had ik dia's gemaakt van een optreden en ook die leken opgelost in het verleden. Onlangs verscheen de mooie dubbelcd met opnamen van Art Blakey en zijn Jazz Messengers met opnamen van optredens voor de Sesjun radiomicrofoon en vond ik de slee met dia's terug - precies op tijd! ......... De puzzelstukjes van het verleden passen weer wat beter in elkaar ! Een vergeten concert gedocumenteerd ........... Als je niets wilt missen, volg haar dan via Twitter of vraag de gratis nieuwsbrief

Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Chet Baker: Historical Dutch Sesjun Radio Shows released

CHET BAKER: Historical Dutch SESJUN RADIO ShOWS released Historical recordings from the treasury of Dutch radio. Hans Koert Chet Baker's Sesjun opnamen uitgebracht (Nederlands) Chet Baker: Historical Dutch Sesjun Radio Shows released (English) If you remember, like me, the Tros Sesjun broadcasts on Dutch radio, you must be over fifty years old. This weekly program was for me one of the anchor points in the week. Each Thursday was Sesjun-day and I remember that I recorded several programs on my reel-to-reel tape recorder. The program started in May 1973 produced by drummer Dick De Winter and piano player and host Cees Schrama. This radio program was always live recorded at the Boerenhofstede in Laren and later at the Nick Vollebregt's Jazzcafé a few blocks away, or somewhere on location, like the Harbour Jazz Club in Rotterdam. Thanks to the archives of the Public Broadcasts, saved at the remarkable designed Beeld en Geluid building in Hilversum and T2 Entertainment, some of these broadcasts have been re-issued. The first album contains fragments of the Chet Baker Sesjun Radio shows and a second one is dedicated to Art Blakey, who played six times with his Jazz Messengers for the Tros microphone between 1976 and early 1980s - the Baker sessions are from the same period. Recently also the Bill Evans Sesjun recordings have been released. I hope to be able to review this set later. Chet Baker - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010091) I liked to listen to the live radio recordings for Tros Sesjun. It was the opportunity to "join" live concerts without leaving your easy chair. I even remember to have joined some of the recordings "live" at the Harbour Jazz Club in Rotterdam, although my memory fails to give you the details, but I dare to remember the Papa Bue Viking Jazz Band ( March 1977) and the Pasadena Roof Orchestra (June 1977 and 1978). It's a pity that no proper list exists anymore with all Sesjun broadcasts in the archives. Chet Baker was a regular guest of the Tros Sesjun Radio shows. He was scheduled for six ( in fact seven) concerts. Cees Schrama, the former host of the program and producer of this series, told that, although Chet had a bad reputation for missing gigs, he always was on stage in times. The trumpeter was notorious for missing gigs or showing up in a bad condition. But when he had to play for this Dutch radio programme, he was always on stage on time. And his playing was usually nothing short of breathtaking. Nick Vollebregt's Jazz Café in Laren (The Netherlands). The last concert by Chet Baker was scheduled at the Singer Concertzaal in Laren together with Archie Shepp and his Quartet for the 12th of May 1988. Chet never arrived at the Singer Concertzaal, Cees Schrama tells in the liner notes, for the simple reason that he died that very night ........ after falling from his hotel window on the third floor. The concert for Tros Sesjun were "regular" concerts with a live audience. The first set was, in fact, the warming up for the second set which was recorded and broadcasted. I remember that the audience could hear the radionieuwsdienst, the radio news and the announcement for the program - then the band started to play and Cees Schrama, who hosted the program, announced the band and the names of the tunes to be heard. Half way the broadcast Cees listed some forthcoming concerts. You won't find the announcements of the tunes at the Tros Sesjun compilation albums. Aankondigingen zijn één keer leuk, Cees told me, en daarna storend op een CD (= Announcements look great for the first time, but will be boring the listener later.). Jean-Louis Rassinfosse, Chet Baker and Philp Catherine (1983) ( photo courtesy: Paul Boonants) The "Chet Baker - The Sesjun Radio Shows" twofer contains 15 tracks from five of the six shows that remained. Although numerous concerts by Chet Baker have been broadcasted, only one of the programs had been released before, the session of November 1978, released as Live at Nick's. ( Nick's was Nick's Vollebregt's Jazz Café), although the info says that it was recorded at The Boerenhofstede, a nearby venue.

Chet Baker with Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse in the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( 30th of May, 1985) (photo courtesy: Piet Ruitenburg)
 In my opinion it's a pity that only a few tracks of each radio show were reissued - only the final session, February 1985 at the Nick Vollebregt's Jazz Café in Laren, has five tracks, almost 50 minutes of great music and is, in my opinion, the best part of the album. Chet plays with his Belgian rhythm section featuring Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse. They performed with Chet since 1981 onwards and are to be heard at some great recordings, like the one at the Igloo-studios in Brussels ( September 1983) and the well-known Chet Choice's album released by Criss-Cross. .

Chet Baker in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( 30th of May 1985) ( photo courtesy: Addy Meesters)
in May 1985 this trio was one of the highlights of the Scheldejazz Festival in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands - a legendary concert; the veterans of the club still speak about it with respect.

I wondered why Cees Schrama, who selected the tracks, made the choice to use only a few tunes for each concert ? Wouldn't it be better to reissue a complete concert, enlarged with some unheard first-set recordings added?, I asked Cees. Ongeveer 40 jaar heb ik voor de industrie opnamen en compilaties gemaakt, (= I am a producer of records for fourty years and made numerous records and compilations) he told me, en ook daar moest ik rekening houden met wat er beschikbaar was en de kwaliteit van een en ander,(= and I always had to do with the (sound) quality of the recordings that remained .....that were available.). Het is geen peulenschilletje en ik ben dan ook zeer gelukkig met de commentaren uit o.a. de U.S. ( = It isn't a five-finger exercise and I'm really glad with some commends I received from the US). Met name omdat niemand hoort dat twee titels van een cassette zijn gekopieerd bij ontstentenis van de banden! (= In fact no-one heard that two tracks have been used of some copied cassettes, as the original tapes were lost). This commend learns you, that the sound quality is excellent. Nevertheless - these unique 2cd box, world premiere - first release, a sticker on the box reads, is a great starter of a series of 2cd's with the Sesjun Radio Shows.

The liner notes are made by Jeroen De Valk, author of the Chet Baker biography Chet Baker - Herinneringen aan een Lyrisch Trompetist. He told me that he hopes that his book will be released in the States soon.

The second 2cd album featuring the Jazz Messengers of Art Blakey has been released and one of these days the third ones will be available, with the Sesjun Radio shows by piano player Bill Evans. I hope that Keep Swinging may review this one later for you.

Hans Koert keepswinging@live.nl http://twitter.com/keepswinging

But few Dutch jazz fans over fifty years old, won't remember the Sesjun radio shows produced by dick De Winter and hosted by Cees Schrama. These live-recordings were broadcasted, as far as I remember, each Thursday late in the evening on Dutch radio, which gave you the opportunity to join a live concerts by great jazz men, sitting in your easy chair without leaving the house. I remember the excitement the few times I was in the audience, when the radio announcer said: We schakelen nu live over naar De Boerenhofstede in Laren voor het Trosprogamma Sesjun, gepresenteerd door......... ( ... and now we go live over to the Boerenhofstede in Laren for Tros-Sesjun, hosted by ....) Cees Schrama selected some programs for a series of 2CD compilation albums and the first one relased is an album with tunes played by Chet Baker. Keep Swinging listened to it and shared his rememberances. If you don't want to miss it, follow the blog by Twitter or ask its free newsletter aan. Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions