Nieuwe foto's van Louis Armstrong in Blokker (1959)

Louis Armstrong All-Stars in 1959 in Blokker
Krimmineel, wat ken die vent trommelen! (over Danny Barcelona)
Een serie unieke foto's gemaakt door Kees Maaswinkel.
Hans KoertLouis Armstrong All-Stars in Blokker 1959: New photos (English) Nieuwe foto's van Louis Armstrong in Blokker 1959 (Nederland)

Er zijn van die concerten, die, zelfs na decennia, lijken te blijven hangen in het collectief geheugen. Ieder jazzliefhebber zal wel een aantal van dat soort momenten koesteren. Veel jazzliefhebbers, die zich nu in de pensioengerechtigde leeftijd bevinden, zullen herinneringen hebben aan de concerten in de veilinghal van Blokker eind jaren vijftig, zoals met het orkest van Benny Goodman ( 1958) of dat van Louis Armstrong en zijn All-Stars (1959 en 1965). Tijdens beide Armstrong concerten waren er amateurfotografen die er hun plaatjes konden schieten en eerder publiceerde ik de herinneringen en foto's van Henri Hoogewoud, die in 1965 het concert bijwoonde. Twee jaar later vestigde Martin Van Der Waals de aandacht op een onbekende foto van datzelfde concert, die hij uit een rommeldoos van het Haags Gemeentemuseum vond.   De Micro Solisten, een plaatselijke "dixieland" band. v.l.n.r.: Piet van Marle op bastrompet, Klaas van Meerten de Boer op trompet en Gerrit de Boer op klarinet. (foto: Kees Maaswinkel)
Onlangs kreeg ik van twee mensen mailtjes over het eerste concert van Louis Armstrong in de veilinghal van Blokker, van mei 1959. Het verhaal van deze bijzondere concerten, met name die van Benny Goodman en Louis Armstrong in de jaren vijftig, op deze al even bijzondere plaats, de groenteveiling van Blokker, vind je in een eerdere blog. Vandaag het verhaal van Kees Maaswinkel, die op het concert was en enkele foto's maakte. Later kom ik terug op het verhaal in het tweede mailtje dat ik van Hans Spoelstra kreeg.   Het Kees Kuyt Combo: v.l.n.r.: Henk de Jong bas en Leen Dijkkamp vibrafoon (foto: Kees Maaswinkel)
Kees Maaswinkel herinnert zich het concert nog goed. Ik was toen 17 overigens, mailde hij: en had mijn eerste serieuze fotocamera gekocht: een Aires IIIa. Daar zat een vaste lens op en dat was geen telelens. Moest dus dicht bij het podium zien te komen. Dat lukte ook. Ik heb geprobeerd het hele gebeuren vast te leggen: het voorprogramma, de All Stars en het publiek.
Uit de konsertzaal: Een verslag van het Blokker festival (1959) in Rhythme, het Maandblad voor jazz-, dans- en amusementsmuziek.)(p. 6-7) (Hans koert archief) ( klik op de foto om hem te vergroten).
De twee groepen die het concert openden waren de Micro Solisten uit Zaandam en het Kees Kuyt Combo. Het maandblad Rhythme, Maandblad voor jazz- dans- en amusementsmuziek, herinnert in zijn column Uit de konsertzaal, het concert van Louis Armstrong en de zijnen, die Blokker bezochten en uit zich in superlatieven als Bijna ongelooflijk en bestempelt het concert als Bijzonder groots - de twee openingsbands worden niet behandeld, laat staan genoemd. Louis Armstrong (foto: Kees Maaswinkel)
De Micro Solisten, was een amateur oudestijl jazz groep, al noemde je dat toen meestal dixielandmuziek, met daarin Klaas van Meerten de Boer (trompet), Dolf Kaper (piano), Gerrit de Boer (klarinet), Piet van Marle (bastrompet ( en waarschijnlijk ook trombone), Ko van Calcar bas en Dick Dijkstra slagwerk. Op de foto speelt Piet van Marle de bastrompet, een instrument dat in de jazz niet vaak uit de koffer komt, maar dat qua geluid en speelwijze dicht tegen de (ventiel)trombone aanligt. Kees Maswinkel herinnert het glazen mondstuk en vond dat heel bijzonder. Omdat hij zelf ook wat trompet speelde in die dagen, heeft hij Piet van Marle na afloop daarover aangesproken. Piet van Marle zou, op bastrompet, op het Loosdrecht's Jazzconcours van de Vara, als lid van de Dixie Disciples een paar jaar later (1964) een onvergetelijke indruk achterlaten ( bron: Marc van Nus). Het Kees Kuyt Combo, speelde moderne jazz en omvatte Leen Dijkkamp op vibrafoon, Kees Kuyt op gitaar, Henk de Jong bas en Jaap Kok, slagwerk. Louis Armstrong en Velma Middleton (foto: Kees Maaswinkel)Kees herinnert zich, na een halve eeuw, de details van het concert niet meer zo precies. De Louis Armstrong All-Stars bestonden uit good old Satchmo op trompet en, natuurlijk, samen met Velma Middleton verantwoordelijk voor de zang - zijn raspende stem wordt nog steeds, te pas en te onpas, geïmiteerd, Trummy Young op trombone, Peanuts Hucko op klarinet, Billy Kyle aan de piano, Mort Herbert op bas en Danny Barcelona op slagwerk. Deze tournees langs podia wereldwijd waren vermoeiende aangelegenheden, zeker ook voor Louis Armstrong, die toen al tegen de zestig liep. Een maand later werd hij geveld tijdens een Italiaanse tournee in Spoleto door een zware hartaanval, die hem een week in een Italiaans ziekenhuis bracht. Daarna relaxte hij een paar dagen in Rome om terug te vliegen naar de States, waar hij tien dagen na het incident al weer op het podium van de Jazz Jamboree in het Lewisohn Stadium stond om een paar chorussen mee te blazen. Zes jaar later zou Louis weer te gast zijn in de veilinghal van Blokker, waar normaal bloemkool en spruiten verkocht werden, voor een tweede concert.  Het publiek ( foto: Kees Maaswinkel)
Ik weet nog wel dat bij een lange drumsolo van Danny Barcelona een boerenjongen achter me riep: Krimmeneel, wat ken die vent trommelen! herinnerde Kees zich. Hij vertelde het verhaal natuurlijk thuis, waar de woorden Krimmeneel, wat ken die vent trommelen! een gevleugelde uitdrukking werd. Kees woonde toen in Utrecht, hetgeen betekende dat hij 's avonds nog een lift moest zien te krijgen naar huis - dat lukte.

Bedankt Kees voor de foto's en je herinneringen op deze bijdrage. Dank ook aan Marc van Nus en Mevr. Tanger voor hun informatie.
Hans Koertkeepswinging@live.nl


Twee jongemannen, Ben Essing en Jan Vis, die in het west-Friese Blokker woonden, een dorpje in de Kop van Noord-Holland, besloten eind jaren vijftig dat het wat saaie ingedutte dorp wel wat pit kon gebruiken en besloten concerten te gaan organiseren in de plaatselijke veilighal, waar normaal bloemkool en spruiten in de schijnwerpers stonden. In mei 1959 werd een festival georganiseerd met als klapper op de vuurpijl het concert met niemand minder dan Louis Armstrong en zijn All-Stars. Kees Maaswinkel, toen 17-jaar oud, was er ook en had zijn nieuwe fotocamera meegebracht. Zijn unieke foto's, onder andere van het voorprogramma, wil hij ons graag laten zien. Keep (it) Swinging kijkt graag terug naar dit soort bijzondere concerten en is blij met de foto's. Wie foto's heeft van een concert, die hij graag met anderen wil delen, vindt bij Keep (it) Swinging een plaats war dat kan. Als je niets wilt missen, volg dan de Keep (it) Swingingblog via Twitter ( #keepitswinging) of vraag de gratis nieuwsbrief: keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep (it) Swinging Alle 1500 Keep Swinging Contributions Ruilpagina

Chet Baker: Historical Dutch Sesjun Radio Shows released

CHET BAKER: Historical Dutch SESJUN RADIO ShOWS released Historical recordings from the treasury of Dutch radio. Hans Koert Chet Baker's Sesjun opnamen uitgebracht (Nederlands) Chet Baker: Historical Dutch Sesjun Radio Shows released (English) If you remember, like me, the Tros Sesjun broadcasts on Dutch radio, you must be over fifty years old. This weekly program was for me one of the anchor points in the week. Each Thursday was Sesjun-day and I remember that I recorded several programs on my reel-to-reel tape recorder. The program started in May 1973 produced by drummer Dick De Winter and piano player and host Cees Schrama. This radio program was always live recorded at the Boerenhofstede in Laren and later at the Nick Vollebregt's Jazzcafé a few blocks away, or somewhere on location, like the Harbour Jazz Club in Rotterdam. Thanks to the archives of the Public Broadcasts, saved at the remarkable designed Beeld en Geluid building in Hilversum and T2 Entertainment, some of these broadcasts have been re-issued. The first album contains fragments of the Chet Baker Sesjun Radio shows and a second one is dedicated to Art Blakey, who played six times with his Jazz Messengers for the Tros microphone between 1976 and early 1980s - the Baker sessions are from the same period. Recently also the Bill Evans Sesjun recordings have been released. I hope to be able to review this set later. Chet Baker - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010091) I liked to listen to the live radio recordings for Tros Sesjun. It was the opportunity to "join" live concerts without leaving your easy chair. I even remember to have joined some of the recordings "live" at the Harbour Jazz Club in Rotterdam, although my memory fails to give you the details, but I dare to remember the Papa Bue Viking Jazz Band ( March 1977) and the Pasadena Roof Orchestra (June 1977 and 1978). It's a pity that no proper list exists anymore with all Sesjun broadcasts in the archives. Chet Baker was a regular guest of the Tros Sesjun Radio shows. He was scheduled for six ( in fact seven) concerts. Cees Schrama, the former host of the program and producer of this series, told that, although Chet had a bad reputation for missing gigs, he always was on stage in times. The trumpeter was notorious for missing gigs or showing up in a bad condition. But when he had to play for this Dutch radio programme, he was always on stage on time. And his playing was usually nothing short of breathtaking. Nick Vollebregt's Jazz Café in Laren (The Netherlands). The last concert by Chet Baker was scheduled at the Singer Concertzaal in Laren together with Archie Shepp and his Quartet for the 12th of May 1988. Chet never arrived at the Singer Concertzaal, Cees Schrama tells in the liner notes, for the simple reason that he died that very night ........ after falling from his hotel window on the third floor. The concert for Tros Sesjun were "regular" concerts with a live audience. The first set was, in fact, the warming up for the second set which was recorded and broadcasted. I remember that the audience could hear the radionieuwsdienst, the radio news and the announcement for the program - then the band started to play and Cees Schrama, who hosted the program, announced the band and the names of the tunes to be heard. Half way the broadcast Cees listed some forthcoming concerts. You won't find the announcements of the tunes at the Tros Sesjun compilation albums. Aankondigingen zijn één keer leuk, Cees told me, en daarna storend op een CD (= Announcements look great for the first time, but will be boring the listener later.). Jean-Louis Rassinfosse, Chet Baker and Philp Catherine (1983) ( photo courtesy: Paul Boonants) The "Chet Baker - The Sesjun Radio Shows" twofer contains 15 tracks from five of the six shows that remained. Although numerous concerts by Chet Baker have been broadcasted, only one of the programs had been released before, the session of November 1978, released as Live at Nick's. ( Nick's was Nick's Vollebregt's Jazz Café), although the info says that it was recorded at The Boerenhofstede, a nearby venue.

Chet Baker with Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse in the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( 30th of May, 1985) (photo courtesy: Piet Ruitenburg)
 In my opinion it's a pity that only a few tracks of each radio show were reissued - only the final session, February 1985 at the Nick Vollebregt's Jazz Café in Laren, has five tracks, almost 50 minutes of great music and is, in my opinion, the best part of the album. Chet plays with his Belgian rhythm section featuring Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse. They performed with Chet since 1981 onwards and are to be heard at some great recordings, like the one at the Igloo-studios in Brussels ( September 1983) and the well-known Chet Choice's album released by Criss-Cross. .

Chet Baker in Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( 30th of May 1985) ( photo courtesy: Addy Meesters)
in May 1985 this trio was one of the highlights of the Scheldejazz Festival in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands - a legendary concert; the veterans of the club still speak about it with respect.

I wondered why Cees Schrama, who selected the tracks, made the choice to use only a few tunes for each concert ? Wouldn't it be better to reissue a complete concert, enlarged with some unheard first-set recordings added?, I asked Cees. Ongeveer 40 jaar heb ik voor de industrie opnamen en compilaties gemaakt, (= I am a producer of records for fourty years and made numerous records and compilations) he told me, en ook daar moest ik rekening houden met wat er beschikbaar was en de kwaliteit van een en ander,(= and I always had to do with the (sound) quality of the recordings that remained .....that were available.). Het is geen peulenschilletje en ik ben dan ook zeer gelukkig met de commentaren uit o.a. de U.S. ( = It isn't a five-finger exercise and I'm really glad with some commends I received from the US). Met name omdat niemand hoort dat twee titels van een cassette zijn gekopieerd bij ontstentenis van de banden! (= In fact no-one heard that two tracks have been used of some copied cassettes, as the original tapes were lost). This commend learns you, that the sound quality is excellent. Nevertheless - these unique 2cd box, world premiere - first release, a sticker on the box reads, is a great starter of a series of 2cd's with the Sesjun Radio Shows.

The liner notes are made by Jeroen De Valk, author of the Chet Baker biography Chet Baker - Herinneringen aan een Lyrisch Trompetist. He told me that he hopes that his book will be released in the States soon.

The second 2cd album featuring the Jazz Messengers of Art Blakey has been released and one of these days the third ones will be available, with the Sesjun Radio shows by piano player Bill Evans. I hope that Keep Swinging may review this one later for you.

Hans Koert keepswinging@live.nl http://twitter.com/keepswinging

But few Dutch jazz fans over fifty years old, won't remember the Sesjun radio shows produced by dick De Winter and hosted by Cees Schrama. These live-recordings were broadcasted, as far as I remember, each Thursday late in the evening on Dutch radio, which gave you the opportunity to join a live concerts by great jazz men, sitting in your easy chair without leaving the house. I remember the excitement the few times I was in the audience, when the radio announcer said: We schakelen nu live over naar De Boerenhofstede in Laren voor het Trosprogamma Sesjun, gepresenteerd door......... ( ... and now we go live over to the Boerenhofstede in Laren for Tros-Sesjun, hosted by ....) Cees Schrama selected some programs for a series of 2CD compilation albums and the first one relased is an album with tunes played by Chet Baker. Keep Swinging listened to it and shared his rememberances. If you don't want to miss it, follow the blog by Twitter or ask its free newsletter aan. Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Chet Baker's Sesjun opnamen uitgebracht

CHET BAKER's SESJUN OPNAMEN UITGEBRACHT Historische opnamen van het Tros radioprogramma Sesjun opgediept uit de schatkamer van de Nederlandse omroep. Hans Koert Chet Baker's Sesjun opnamen uitgebracht (Nederlands) Chet Baker: Historical Dutch Sesjun Radio Shows released (English) Ik herinner me nog goed hoe op donderdagavond laat de TROS Sesjun radio-uitzending uit de jaren zeventig en tachtig een vast ankerpunt van de week was. Elke donderdag, meen ik, was het Sesjun-dag en ik herinner me dat ik verschillende programma's probeerde op te nemen op mijn bandrecorder. Het programma startte in mei 1973 en werd gemaakt door Dick de Winter, slagwerker en gastheer pianist Cees Schrama. De live optredens werden uitgezonden vanuit De Boerenhofstede in Laren en later vanuit het Nick Vollebregt's Jazzcafé een paar huizen verderop. Dankzij de archieven van de publieke omroepen, bewaard in het prachtig vormgegeven gebouw van Beeld en Geluid in Hilversum en platenmaatschappij T2 Entertainment worden een aantal opnamen voor het eerst op plaat uitgebracht. Het eerste album bevat fragmenten uit de Sesjun radioshows met trompettist en zanger Chet Baker en een tweede bevat opnamen met Art Blakey en zijn Jazz Messengers, die ook verschillende keren in Laren aantrad. Inmiddels is deel drie verschenen met opnamen van Bill Evans. Ik hoop de andere twee platen later een keer tegen het licht te kunnen houden. Chet Baker - The Sesjun Radio Shows ( PRCD2010091) Ik hield er van om naar die live-opnamen via de radio te luisteren - het was de gelegenheid om "erbij te zijn" zonder dat je, na een dag hard werken, de deur uit hoefde. Ik herinner me een aantal van die opnamen zelf bijgewoond te hebben, uitgezonden vanuit de Harbour Jazz Club in Rotterdam, hoewel me dat niet meer helder voor ogen staat ......... maar volgens mij trad toen Papa Bue op met zijn Viking Jazzband ( maart 1977) of de Pasadena Roof Orchestra ( juni 1977 en 1978). Helaas zijn de lijsten met data uit de archieven verdwenen. Ik hoop met deze mooie serie dubbelaars, die sfeer van toen, na zoveel jaar, weer terug te halen. Chet Baker trad regelmatig op voor de Tros Sesjun microfoons en Cees Schrama, die de bijbehorende informatie bij elkaar zocht, meldt vol trots, dat Chet, ondanks zijn reputatie, nooit verstek liet gaan. The trumpeter was notorious for missing gigs or showing up in a bad condition. (= De trompettist was berucht om gemiste concerten en hij was ook niet altijd in staat om te spelen). But when he had to play for this Dutch radio programme, he was always on stage on time. (= Maar als hij voor dit Nederlandse radioprogramma moest optreden, was hij altijd op tijd op het podium.) And his playing was usually nothing short of breathtaking. (= En zijn optredens waren meestal adembenemend mooi). Nick Vollebregt's Jazzcafé Hij stond op voor een zestal, eigenlijk zeven, concerten. Het laatste concert, dat gehouden zou worden in de Singer Concertzaal in Laren, samen met Archie Shepp en zijn kwartet, was geregeld voor 12 mei 1988. Chet never arrived at the Singer Concertzaal ( = Chet kwam die avond niet opdagen voor het concert in de Singerconcertzaal), legt Cees Schrama uit, for the simple reason that he died that very night ........ after falling from his hotel window on the third floor.(= .. om de eenvoudige reden dat hij die nacht was overleden ...... tengevolge van een val uit zijn hotelraam vanaf de tweede verdieping in Amsterdam ). De concerten voor Tros Sesjun waren in feite "normale" concerten met publiek. De eerste set diende, in feite, als opwarmer, terwijl de tweede set startte, meteen na de uitzending van de radionieuwsdienst en live werd uitgezonden. In mijn herinnering werd halverwege de uitzending door Cees Schrama nog even vooruitgekeken en de agenda doorgenomen. De aankondigingen zijn niet terug te vinden op de dubbelalbums: Aankondigingen zijn eenmaal leuk en daarna storend op een CD, vertelde Cees me.

Jean-Louis Rassinfosse, Chet Baker en Philp Catherine (1983) ( foto: Paul Boonants) De dubbel-cd met Chet Baker's Sesjun Radio Shows bevat een 15-tal nummers uit vijf van de zes shows met Chet, die bewaard gebleven zijn. Hoewel er heel wat meer opgenomen moet zijn, zijn er ooit slechts van één uitzending opnamen heruitgegeven en wel het concert van november 1978, uitgebracht op de plaat Live at Nick's. Nick's wil zeggen Nick's Vollebregt's Jazzcafé, hoewel de opnamen m.i. plaats vonden in de Boerenhofstede in Laren, een paar huizen verderop.

Chet Baker met Philip Catherine en Jean-Louis Rassinfosse in Porgy en Bess ( 30 mei 1985) (foto: Piet Ruitenburg)
Het is, uiteraard, jammer dat er geen volledige programma's op staan. Van elke sessie zijn maar een paar nummers gebruikt. Alleen van de laatste sessie, van februari 1985, opgenomen in Nick Vollebregt's Jazzcafé in Laren, vind je vijf nummers terug van het concert, bijna 50 schitterende minuten muziek - voor mij het meest interessante deel van de plaat. Chet speelt er met een Belgische ritmesectie, bestaande uit Philip Catherine en Jean-Louis Rassinfosse. Deze twee Belgen traden vanaf begin jaren tachtig vaker op met Chet en ze zijn o.a. te horen op de CD, die opgenomen is in de Igloo-studio in Brussel ( September 1983) en op de bekende Criss Crossplaat Chet's Choice.

Chet Baker in Porgy en Bess ( 30 mei 1985) ( foto: Addy Meesters)
Dit sympathieke, nog steeds actieve duo, begeleidde ook Chet tijdens het legendarische concert op het Scheldejazzfestival in Porgy en Bess, Terneuzen van 30 mei 1985, waarover door de oudgedienden ( zij die er bij waren) nog steeds vol bewondering gesproken wordt. Ik vroeg me af waarom Cees Schrama gekozen had voor een selectie en niet voor één of twee volledige concerten. Ongeveer 40 jaar heb ik voor de industrie opnamen en compilaties gemaakt, en ook daar moest ik rekening houden met wat er beschikbaar was en de kwaliteit van een en ander, vertelde hij me. Het is geen peulenschilletje en ik ben dan ook zeer gelukkig met de commentaren uit o.a. de U.S. Met name omdat niemand hoort dat twee titels van een cassette zijn gekopieerd bij ontstentenis van de banden! De laatste opmerking van Cees doet niets af aan de geluidskwaliteit van de 2Cd, die gewoon prima is.

De informatie in het bijbehorende boekje is geschreven door Jeroen de Valk, die ook de biografie Chet Baker - Herinneringen aan een Lyrisch Trompettist schreef. Hij meldde me dat zijn boek wellicht binnenkort ook in de VS uitgebracht zal worden.

keepswinging@live.nl

Deze eerste dubbelaar met opnamen van Chet Baker in de Sesjun Radio Shows lijkt een prima start voor een geplande serie met opnamen. De tweede dubbel-cd bevat opnamen van Art Blakey en zijn Jazz Messengers, die rond 1980 verschillende keren voor Sesjun optrad en rond deze tijd komt de nieuwste plaat uit met opnamen van Bill Evans. Ik hoop ze beide een keer hier te kunnen presenteren. Hans Koert

Er zullen maar weinig jazzliefhebbers zijn, die geen herinneringen hebben aan de Sesjun radioprogramma's, gepresenteerd door Cees Schrama. Deze live-opnamen werden, meen ik, meestal uitgezonden op donderdagavond laat. Het was een unieke kans om vanuit je luie stoel zelf aanwezig te zijn bij optredens van de grootten van de Jazz. Ik voel nog die spanning, die enkele keer dat ik zelf in het publiek zat, als de nieuwslezer het weer voorspelde en de omroepster meldde: We schakelen nu live over naar ......... Dan gebeurde het - dan was je overal in Nederland op de radio te horen ............. Cees Schrama stelde een serie dubbel cd's samen met hoogtepunten van deze Tros Sesjun Radio Shows. De opnamen van Chet Baker kregen de primeur. Keep Swinging zat weer als vanouds met zijn oor bij de luidspreker en luisterde mee. Als je niets wilt missen van dit soort bijzondere uitgaven, volg dan de Keep Swingingblog via Twitter of vraag haar gratis nieuwsbrief aan. Retrospect Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Roditi - Ignatzek - Rassinfosse: Niemand Is Volmaakt

Roditi - Ignatzek - Rassinfosse: Nobody's Perfect( English) Roditi - Ignatzek - Rassinfosse: Niemand is volmaakt ( Nederlands)

Schitterend optreden in Porgy en Bess - Terneuzen
RODITI - IGNATZEK - RASSINFOSSE: NIEMAND IS VOLMAAKT
Hans Koert

Sommige concerten blijven je bij, zoals dat van het Roditi, Ignatzek, Rassinfosse Trio - een driemansterke formatie, dat in 2004 erg veel indruk maakte tijdens een optreden in het Terneuzense Porgy en Bess ( niet te verwarren met haar Oostenrijkse naamgenoot, die overigens, volgens Roditi, niet swingt - daarvoor moet je in Terneuzen zijn). Op 17 oktober 2004 stond dit trio op het podium in Porgy en Bess: Claudio Roditi, Klaus Ignatzek en Jean-Louis Rassinfosse. Goed nieuws dus, toen bekend werd dat ze opnieuw zouden aantreden.
Jean-Louis Rassinfosse ( foto: Hans Koert)
Het concert van het Roditi-Ignatzek-Rassinfosse Trio in Porgy en Bess werd gehouden op zondagmiddag 18 oktober 2009, als onderdeel van een vierweekse tour met 22 concerten langs acht verschillende landen.

Het Roditi - Ignatzek - Rassinfosse Trio in Porgy en Bess (oktober 2009) (foto: Hans Koert)

Claudio Roditi, werd geboren in Rio de Janeiro ( nobody is perfect ( = niemand is volmaakt) was zijn commentaar) in mei 1946. Hij begon als zesjarige piano te spelen ( en bongo) en in de toegift van het optreden, Jobim's The Girl from Ipanema, ( concert vindt hij een te beladen woord) liet hij horen, dat nog niet verleerd te zijn. Toen hij tien was, begon hij trompet te spelen. Als jongvolwassene speelde hij in verschillende studiobands in Brazilië, voordat hij, begin jaren zeventig, naar de VS reisde om te gaan studeren aan het beroemde Berklee conservatorium. Daar paste hij zich snel aan, aan de toen gedlende gewoonten van de jazzscene. When I arrived in the States I wore my best suit and a tie and within a few weeks I had my hair grown, wearing a leather jacket with fringes all over and that stuff, like a real hippie. ( = Toen ik arriveerde had ik mijn beste pak aan en en stropdas; na een paar weken liet ik mijn haar groeien en droeg ik zo'n leren vestje met franjes, als de echte hippie's. )

Jean-Louis Rassinfossa ( foto: Hans Koert)

Hij heeft gespeeld met alle grootten en was aanwezig bij honderden plaatopnamen, zoals op één van zijn eerste commerciële uitgaven in de VS met Charlie Rouse en Ron Carter; beiden uitgegroeid tot grote namen in de jazz. Verder nam hij platen op met Herbie Mann, het Dizzy Gillespie's United Nation Orchestra en Slide Hampton's Jazz Masters; met Paquito D' Rivera, Gary Bartz, Jim Hall, McCoy Tyner en Horace Silver. In de jaren tachtig van de vorige eeuw groeide hij uit tot een gewild trompettist, dankzij zijn frisse geluid, overgoten met die Brazilaanse "ting", die typische Zuid-Amerikaanse groove. Hij ontmoette op die manier Klaus Ignatzik, een Duitse pianist uit Oldenburg.

Claudio Roditi ( foto: Hans Koert)

Hun eerste plaat samen was het Timeless album Don't Stop It met de Klaus Ignatzek Group featuring Claudio Roditi, opgenomen in Bremen mei 1987. Rond diezelfde tijd nam bassist Jean-Louis Rassinfosse ook platen op met het Klaus Ignatzek Trio acc. Anca Parghel, een Roemeense jazzzangeres, die tien maanden geleden in Timisoara overleed. Het Roditi-Ignatzik-Rassinfosse Trio, zoals we dat nu kennen, begon eind jaren tachtig als een kwintet. De plaat Eight Languages door het Klaus Ignatzik Quintet refereert aan de acht talen die in deze band gesproken werd. We spraken Engels en Portugees, Vlaams en Frans, Duits, Italiaans ( Gustavo Bergalli), Zweeds en Deens (Leroy Lowe), legde Jean-Louis Rassinfosse uit. Als trio duurde het tot mei 2004 voordat ze hun eerste plaat in Brussel opnamen ( en wat voor één), getiteld Light in the Dark. Drie ervaren muzikanten, die al bijna vijfentwintig jaar samen spelen - dat moet wel een hecht team zijn.

Claudio Roditi ( foto: Hans Koert)

In de eerste set bracht het trio een aantal nummers van hun laatste album, Beyond Question, zoals Early Hours, Pleasant Journey, beide composities van Ignatzek en een nummer, dat aangekondigd werd als een compositie gemaakt door Ignatzek in samenwerking met Johann Sebastian Bach in eigen persoon: Change of Air ( een bewerking van Bach's Air).

Claudio Roditi ( foto: Hans Koert)

Claudio Roditi, die ook heel wat composities op zijn naam heeft staan ( Why are you playing all those originals, Mr. Roditi ( = Waarom speelt U toch al die bekende nummers, meer Roditi) vroeg iemand hem eens. Why? Because someone has to play my tunes ( = Waarom? Iemand moet toch mijn nummers spelen?)), ontpopte zich als een begenadigd entertainer tussen de nummers door. Hij vertelde over de jaren zeventig in de VS, toen veel jazzmuzikanten verslaafd waren aan verdovende middelen ( Sorry, which way was I going? ( = Sorry, welke kant liep ik op?)), verhalen over Rony, een vrouw uit New Jersey, die de boekingen verricht voor een jazzclub daar en naar wie hij een nummer vernoemd heeft, Blues for Rony, maar ook moppen zoals die over de paus en de pizzakoerier ( ........? sorry, had je er maar bij moeten zijn).

Why are you playing all those originals, mr. Roditi? Well, someone has to play my compositions! ( foto: Hans Koert)

In het nummer Blues for Rony Jean-Louis demonstreerde wat een geweldig bassist hij is op zijn vijfsnarige (!) bas ( Waarom? Ik heb toch ook vijf vingers!), die hij overal mee naar toe neemt ( Als ik met het vliegtuig ga neem ik mijn Van Zalingebas mee; die is nu een collectors item). Die vijfsnarige bas geeft hem de mogelijkheid tot een gigantisch bereik ( van lage b tot een hoge c). In zijn solo vlecht hij, schijnbaar moeiteloos, een tiental andere thema's, wat het tot een genoegen maakte ernaar te luisteren.

Roditi - Ignatzek - Rassinfosse Trio in Porgy en Bess (oktober 2009) ( foto: Hans Koert)

Het lijkt wel op een reis in de tijd, verzuchtte Jean-Louis in de pauze terwijl hij rondkijkt in Porgy en Bess, of er niets is veranderd. Jean-Louis trad hier bijna 25 jaar geleden op met Chet Baker, tot diep in de nacht, in een legendarisch concert met o.a. Philip Catherine. In de tweede set speelde het trio o.a. nummers van hun eerste CD, zoals het titelnummer Light in the Dark, een compositie van Ignatzek en nummers als Love Dance. Het fantastische optreden werd afgesloten met een vocale versie van The Girl from Ipanema, wat weer eens duidelijk maakte, dat hij, behalve een groot trompettist ook een aangename stem heeft. Hij verraste het publiek met een pianosolo voor drie-handen ( trois-mains?) ( twee van Klaus en één van hem), unisono meegefloten - Wat een man !!
Een fluit en trois-mains solo door Roditi en Ignatzek ( Porgy en Bess - Terneuzen)(oktober 2009) ( foto: Hans Koert)

Het was jammer dat maar zo weinig mensen de deur van Porgy en Bess hadden kunnen vinden. Deze drie muzikanten, vrienden, die elk jaar hun agenda's naast elkaar leggen en een aantal weken samen optreden, gaven je het gevoel dat ze speciaal voor jou gekomen waren, om hun muziek met jou te delen - een instelling waaraan heel wat musici een voorbeeld kunnen nemen. Dit concert kan in ieder geval bijgeschreven worden in de rij "memorabele concerten" van meer dan 50 jaar Porgy en Bess

I don't think we ever slept here in a hotel - I think we should do that next time - having some nice seafood ( = Volgens mij hebben we hier nog nooit overnacht - dat moeten we de volgende keer maar eens doen - lekker mosselen eten).(Claudio Roditi). En dan opweg richting Oldenburg, Noord Duitsland; een rit van meer dan vijf uur.......

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Als je deze Keep Swinging blog regelmatig bezoekt, zou het jammer zijn als je bijdragen zou missen. Word daarom vriend van deze Keep Swinging blog en we houden je gratis op de hoogte van nieuwe bijdragen of interessant jazz nieuws, dat je zeker zal interesseren. Meld je aan als vriend en we houden je op de hoogte.
.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Roditi - Ignatzek - Rassinfossa: Nobody's Perfect

Roditi - Ignatzek - Rassinfosse: Nobody's Perfect( English) Roditi - Ignatzek - Rassinfosse: Niemand is volmaakt ( Nederlands)

Great performance in Porgy en Bess - Terneuzen
RODITI - IGNATZEK - RASSINFOSSE: NOBODY'S PERFECT
Hans Koert

Some concerts will be remembered - one of these was a performance by the Roditi, Ignatzek, Rassinfosse Trio - a three man group that impressed me in 2004 at the Dutch Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen ( no, not to be mixed up with that Austrian one, which doesn't swing like the Dutch Porgy en Bess, to quote mr. Roditi himself). On the 17th of October 2004 these three men: Claudio Roditi, Klaus Ignatzek and Jean-Louis Rassinfosse performed at the club’s stage at the Noordstraat in Terneuzen. So it was great news to learn that these men would return exactly 5 years and one day later.
Jean-Louis Rassinfosse ( photo courtesy: Hans Koert)
The concert at the Porgy en Bess Jazz Club, the 18th of October, 2009, by the Roditi-Ignatzek-Rassinfosse Trio was part of their European tour 2009 - a one month tour, with 22 concerts (!) in eight different countries.

The Roditi - Ignatzek - Rassinfosse Trio in Porgy en Bess (October 2009) ( photo courtesy: Hans Koert)

Claudio Roditi, was born in Rio de Janeiro ( nobody is perfect was his comment) in May 1946. He started to play the piano at the age of six and he demonstrated in the encore, the last tune of the concert, in the Jobim standard Girl from Ipanema that he still can play it, and when he was ten he picked up the trumpet. He worked for some times as a studio musician in Brazil before he came to the States to study at the Berklee School of Music early 1970s. He quickly integrated with the local jazz scene: When I arrived in the States I wore my best suit and a tie and within a few weeks I had my hair grown, wearing a leather jacket with fringes all over and that stuff, like a real hippie.

Jean-Louis Rassinfossa ( photo courtesy: Hans Koert)

He performed with numerous musicians and was present at hundreds of recording sessions with names like: Charlie Rouse and Ron Carter ( some of his earliest records in 1976 were with a group featuring these two giants); Herbie Mann, the Dizzy Gillespie's United Nation Orchestra and Slide Hampton's Jazz Masters; Paquito D' Rivera, Gary Bartz, Jim Hall, McCoy Tyner and Horace Silver. In the 1980s he became a sought after trumpet player thanks to his lively frontline sound, that Brazilian Ting and so he met Klaus Ignatzek.

Claudio Roditi ( photo courtesy: Hans Koert)

Their first recording together was the Don't Stop It Timeless album by the Klaus Ignatzek Group featuring Claudio Roditi, recorded in Bremen (Germany) May 1987. Around that same date Jean-Louis Rassinfosse recorded with the Klaus Ignatzek Trio accompanying Anca Parghel, a Romanian jazz vocalist who passed away in Timisoara 10 months ago. The Roditi-Ignatzik-Rassinfosse Trio, started in the late 1980s as a quintet; the album Eight Languages by this Klaus Ignatzik Quintet referred to the eight languages the members spoke, Jean-Louis explained: We spraken Engels en Portugees, Vlaams en Frans, Duits, Italiaans ( Gustavo Bergalli), Zweeds en Deens (Leroy Lowe) (= We could speak English and Portuguese, Flemish and French, German, Italian, Danish and Swedish.). As a trio they recorded their first album Light in the Dark in Brussels, May 2004. Three skilled musician, playing together for almost twenty five years- that must be a solid team ............

Claudio Roditi ( photo courtesy: Hans Koert)

During the first set the trio brought some tracks from their latest album, Beyond Question, like Early Hours, Pleasant Journey, both Ignatzek composition and a co-production between Ignatzek and Johann Sebastian Bach himself, a new arrangement of Bach's Air, surprised the audience ( Change of Air).

Claudio Roditi ( photo courtesy: Hans Koert)

Claudio Roditi turned out to be a great entertainer on stage, telling stories about the period that drugs (LSD) and jazz were a solid team, jokes about the pope and the pizza delivery boy and about tunes to perform, like Blues for Rony, about a New Jersey producer of the same name he likes very much.

Why are you playing all those originals, mr. Roditi? Well, someone has to play my compositions! ( photo courtesy: Hans Koert)

In this last tune of the first set the audience learned that Jean-Louis is a great bass player on his 5-string double bass ( Waarom is vijf snaren gebruik? Wel, omdat ik vijf vingers heb)( = Why I use a five-string double bass? Well, because I have five fingers), which gives him the possibility to play and extensive range of notes, between a low B up to a high C. Als ik met het vliegtuig ga, neem ik altijd mijn Van Zalinge bas mee, een collector's item ondertussen. ( = When I have to fly I always take my Van Zalinge bass - a collector's item now). In his solo he mixed, seemingly with ease, dozens of fragments from other tunes. A great bass player – a pleasant to listen to.

Roditi - Ignatzek - Rassinfosse Trio in Porgy en Bess (October 2009) ( photo courtesy: Hans Koert)
Het lijkt wel op een reis in de tijd, Jean-Louis said during the break, observing the club, of er niets is veranderd ( = It looks like a trip back in time - nothing seems to have been changed). Jean-Louis performed in this same club, almost 25 years ago, with Chet Baker in a legendary concert featuring Philip Catherine and Jean-Louis Rassinfosse. In the second set, Claudio Roditi, who promised to come back to Terneuzen, having a hotel here and eating sea food, opened with the tune Light in the Dark, the Ignatzek composition of their first album as a trio and tunes like Love Dance. They finished the performance ( I hate the word concert, Claudio said) with a vocal version of Girl from Ipanema, which learns that he has a great voice singing the Brazilian standards and he surprised the audience with a whistle and a three-hands duet solo at the piano with Klaus Ignatzek.
A whistle and three-hands-duo solo by Roditi and Ignatzek ( Porgy en Bess - Terneuzen)(October 2009) ( photo courtesy: Hans Koert)

It was a pity that but few people had found the Porgy en Bess Jazz club. These three friends, gathering each year for a short tour, enjoyed playing together and loved to share their passion for jazz with the audience. Nobody's Perfect, seems to be Roditi's motto - but this trio proved in Porgy en Bess that they could serve an almost perfect performance. Thanks for that! Another memorable concert in the more then 50 years history of Porgy en Bess.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Become a friend of this Keep Swinging blog and receive a message each time a new contribution has been posted. Please register and be informed.
.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions