David Buckingham

( Naar de Nederlandse vertaling.)

A few days ago I received the first CD of David Buckingham. This CD is titled The View and was released by the Támesis label ( TAMCD001-0506 ). It is David's debut album. David was born in Southend-on-Sea, Great Britain and learned to play the classical guitar as a kid. He won his first award at a contest at the age of ten. Ten years ago he studied the classical and jazz guitar styles at the Leeds College of Music. He specialized later in Sevilla in the Flamenco jazz. This album contains solo pieces and own compositions played on his guitar, like Chiemsee and Wonderful Tonight. I found two film fragments of both songs played by David Buckingham, I love to share with you.

Other tracks on this album are with the Flamenco guitar player Manuel Barraquero and Marco Vargas, a Taconeo, the Spanish word for a Flamenco dancer. Other accompanists are Nic France who is reponsable for the percussion on several tracks and vocalist Claire Furley. In the title song, The View, and the composition Agua Clara David Buckingham is accompanied by the Argentinean Tango singer Guillermo Rozenthuler. Great music in my opinion.

If you want to know what music you can expect on this album, please visit his excellent informative website which brings you a lot of samples of this debut album. For me this album is a great addition to my collection, especially to play during the dark winter evenings. On his website he raises the veil about his second album, which will be featuring great names like blues singer Sam Payne, percussionist Karo Sampela and the vocalists Claire Furley and Fran Cortés.
I love to finish with another fragment, in which you can listen to David Buckingham and Marco Vargas in a show hold in San José de la Rinxonada, Sevilla (Spain). Enjoy it !!

AT RANDOM:
Dimples - Horace Silver Quintet
Woody Shaw trumpet - Tyrone Washington tenor saxophone - Horace Silver piano - Larry Ridley bass- Roger Humphries drums
Recorded in Englewood Cliffs NJ (USA) 2nd of November 1966 for Blue Note CDP 784250


Time exposure for the 30th of November:
1927:

• ben dewberry's final run / in the jailhouse now = jimmy rodgers
• wonderful = ipana troubadours

1947:

• on the sunny side of the street = louis armstrong all stars
• buttons and bows = dinah shore happy valley boys

1967:

• fingers in the wind / fly by night / handful of fives / laugh for rory / laugh for rory / lovellevelliloqui / many blessings = roland kirk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
horace silver/jody grind = horace silver/serenade to a soul sister = benjamin herman (featuring pierre christophe)/plays jaki byard = jimmy giuffre-jim hall/trio and quartet = stanley turrentine/a bluish bag = stanley turrentine/salt song

Nederlands ( To the English translation )
Een paar dagen geleden ontving ik de eerste CD van David Buckingham. Deze plaat is getiteld The View en werd onlangs uitgebracht op het Támesis- label ( TAMCD001-0506 ). Het is David's debuut album. David Buckingham werd geboren in Southend-on-Sea, (GB) en leerde de klassieke gitaar bespelen. Al op zijn tiende won hij een talentenjacht. Hij studeerde tien jaar geleden aan het Leeds College of Music klassieke en jazzgitaar. Hij specialiseerde zich in Sevilla (Spanje) in de Flamenco Jazz. Op deze plaat staan solonummers en composities, die hij alleen of met een drummer, vertolkt. Twee nummers van de plaat zijn Chiemsee en Wonderful Tonight. Deze twee nummers vond ik als filmfragment en wil ik jullie graag laten zien.

Andere nummers op dit album zijn met de Flamenco gitarist Manuel Barraquero en met Marco Vargas, een zgn. Taconeo, het Spaanse woord voor een Flamenco danser. Andere begeleiders zijn Nic France, die op verschillende nummers het slagwerk bespeelt en zangeres Claire Furley. In het titelnummer The View, en de compositie Agua Clara speelt David Buckingham met de Argentijnse tango zanger Guillermo Rozenthuler. Prachtige muziek.

Als je zo langzamerhand nieuwsgierig bent geworden naar de muziek bezoek dan eens David Buckingham's schitterende website, waar je zijn muziek kan beluisteren. Deze plaat is een mooie aanvulling van mijn verzameling, echt zo'n plaat voor de lange winteravonden. Op zijn website licht David al vast een tip van de sluiter op over zijn volgende plaat, die hij gaat maken met blueszangeres Sam Payne, slagwerker Karo Sampela en Claire Furley en Fran Cortés, die beiden zingen.
Ik wil afsluiten met een ander fragment, waarin je kunt luisteren en kijken naar David Buckingham en Marco Vargas tijdens een optreden dat gehouden werd in San José de la Rinxonada, Sevilla (Spanje). Genieten !!

AT RANDOM:
Dimples - Horace Silver Quintet
Woody Shaw trompet - Tyrone Washington tenorsax - Horace Silver piano - Larry Ridley bas- Roger Humphries slagwerk.
Opgenomen in Englewood Cliffs NJ (USA) op 2 november 1966 voor Blue Note CDP 784250


Tijdopname voor 30 november:
1927:

• ben dewberry's final run / in the jailhouse now = jimmy rodgers
• wonderful = ipana troubadours

1947:

• on the sunny side of the street = louis armstrong all stars
• buttons and bows = dinah shore happy valley boys

1967:

• fingers in the wind / fly by night / handful of fives / laugh for rory / laugh for rory / lovellevelliloqui / many blessings = roland kirk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
horace silver/jody grind = horace silver/serenade to a soul sister = benjamin herman (featuring pierre christophe)/plays jaki byard = jimmy giuffre-jim hall/trio and quartet = stanley turrentine/a bluish bag stanley turrentine/salt song

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Mary Lou Williams

( Naar de Nederlandse vertaling.)
One of the greatest woman in piano jazz must have been Mary Lou Williams. She was born in 1910 in Atlanta, Georgia as Mary Elfrieda Scruggs, but as she married with John Williams at the age of 16 year, we better know her as Mary Lou Williams. As a kid she appeared in talent shows and became a vaudeville artist at the age of thirteen. Her first recordings were made with the Synco Jazzers, and she became the leader of that band. She composed and arranged and played the piano all through the 1930s and she is to be found as arranger in a lot of 1930s and 1940s big bands like the Benny Goodman's and Duke Ellington's Orchestras. In the early 1950s she moved to Europe and played with Dizzy Gillespie, after some years without music, in 1957.

In the 1960s and 1970s she toured several times through Europe, and I found a DVD titled of one of those concerts: Norman Granz Jazz in Montreux - 1978: Mary Lou Williams. This solo concert was registered on this DVD. The years before her death, she passed away May 1981, she often demonstrated the history of jazz. This solo recital at the Montreux Jazz Festival, recorded the 16th of July 1978, could be seen as such a retrospective of her carreer. It is one of the last recordings ( there are but few surviving younger recordings.) There are medleys with ragtimes, spirituals ( The Lord Is Heavy), blues, boogies and swing. I liked her version of the standards Tea For Two and Honeysuckle Rose and her own composition Little Joe from Chicago. I like this DVD as it is, for me, one of the few recordings I have from this great piano player.

If you have a subject that should be discussed here and you love to share it with the visitors of this blog please contact me ( keepswinging@live.nl ). Maybe you're the next guest contributor.

AT RANDOM:
Adam's Apple - Wayne Shorter Quartet

Waye Shorter tenorsax, Herbie Hancock piano, Reginald Workman bass, Joe Chambers drums.

Recorded 3rd of February 1966 by Rudy Van Gelder.

BLUE NOTE: CDP 7 46403



Time exposure for the 29th of November:
1927:

• cornfed = rhythmic eight

1937:

• silhouette in the moonlight = glenn miller o
• sheik of araby = art tatum

1957:

• blue monk / bye-ya / crepuscule with nellie / epistrophy / evidence / monk's mood / nutty / sweet and lovely = thelonious monk quartet

1977:

• polka dots and moonbeans = philly joe jones quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
wayne shorter/adam's apple = benjamin herman/the itch = david buckingham/the view = john featherstone/credo = hugh & karl farr/hot 'n' bluesy fiddleguitar and twin guitar duets

Nederlands ( To the English translation )

Eén van de grootste vrouwen achter het toetsenbord in de jazz moet wel Mary Lou Williams geweest zijn. Ze werd geboren in 1910 in Atlanta, Georgia als Mary Elfrieda Scruggs, en kreeg de naam van haar man John Williams toen hij met haar trouwde op 16-jarige leeftijd. Als kind speelde ze al op talentenjachten en als dertienjarige werd ze vaudeville artieste. Haar eerste opnamen waren met de Synco Jazzers, waarvan ze ook de leider werd. Ze speelde veel piano tijdens de jaren dertig. Ze componeerde en arrangeerde graag en veel en heeft in de jaren dertig en veertig voor alle grote orkesten arrangementen gemaakt, zoals voor Benny Goodman en Duke Ellington. Begin jaren vijftig vertrok ze naar Europa en stopte met spelen. Pas toen Dizzy Gillespy haar herontdekte in 1957 trad ze weer op.

In de jaren zestig en zeventig reisde ze veelvuldig door Europa en ik vond een DVD met de registratie van zo'n concert: Norman Granz Jazz in Montreux - 1978: Mary Lou Williams. Deze solovoorstellling staat op de DVD. In de jaren voor haar dood, ze stierf in mei 1981, keek ze met haar spel voornamelijk terug op haar rijke carriere. Deze soloregistratie gemaakt op het Montreux Jazz Festival op 16 juli 1978 getuigt daar van. Het is één van haar laatste opnamen, want daarna maakte ze niet veel meer, ook omdat haar vaardigheid tekort ging schieten. Er staan nummers op die refereren naar ragtime's, spirituals ( The Lord Is Heavy), blues, boogies en de swing. Ik heb genoten van haar versie van de standards Tea For Two en Honeysuckle Rose, maar ook van haar eigen compositie Little Joe From Chicago. Ik hou van deze DVD omdat het eigenlijk alles is wat ik van haar heb.

Als je zelf een onderwerp hebt bestudeerd, dat, volgens jou, prima past in het concept van deze weblog en je wilt het delen met anderen zoek dan contact: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Adam's Apple - Wayne Shorter Quartet

Waye Shorter tenorsax, Herbie Hancock piano, Reginald Workman bas, Joe Chambers slagwerk.

Opgenomen 3 februari 1966 door Rudy Van Gelder.

BLUE NOTE CDP 7 46403


Tijdopname voor 29 november:
1927:

• cornfed = rhythmic eight

1937:

• silhouette in the moonlight = glenn miller o
• sheik of araby = art tatum

1957:

• blue monk / bye-ya / crepuscule with nellie / epistrophy / evidence / monk's mood / nutty / sweet and lovely = thelonious monk quartet

1977:

• polka dots and moonbeans = philly joe jones quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
wayne shorter/adam's apple = benjamin herman/the itch = david buckingham/the view = john featherstone/credo = hugh & karl farr/hot 'n' bluesy fiddleguitar and twin guitar duets

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Ted Weems

( Naar de Nederlandse vertaling.)
In the 1980s some Dutchmen started the Alpha record label, later renamed Grannyphone. This series of records contained 1920s hot dance band recordings with music of well known band leaders as Paul Whiteman, Abe Lyman, Jan Garber, The Cotton Pickers and Ted Weems. The producers of this series were Herman Openneer, Chris Ellis, who was responsable for the transfers and Harry Coster, now a leading audio restorator, who made the sleeve design. Herman Openneer was the initiator of this series that released the Hot Dance Bands from the 1920s. He had published a lot of articles about these hot bands in the Doctor Jazz Magazine, but for a lot of people these bands played no jazz at all, although there might be some hot chorusses now and then; serious jazz collectors ignored this kind of music. For me this series was an eye opener and, although I understood that it was a bit special, I bought the complete series. Later I sold all my LPs. Last month I could obtain most of these records again and last night I played myself one of them - the first volume of the Ted Weems Orchestra, titled Big Boy ( Grannyphone 03312 )

Ted Weems was born in Pitcairn, Pennsylvania September 1901 and passed away in Tulsa, Oklahoma May 1963. Although he became a famous leader of sweet bands, very popular in the 1930s, I prefer his 1920s orchestra. He started his career as a violin player in the West Philadelphia Symphony Orchestra and studied at the University of Pennsylvania. His first band was founded in 1922 together with his brother Art Weems on the trumpet, who is present on all records of this 1920s compilation. The first track on this LP is also his first hit, titled Somebody Stole My Gal. The first volume reissues the 1923 up to 1926 recordings, so both the accoustical as part of the electric period. The music is to be labeled as Hot Dance Music, with well known tunes like Big Boy, My Cutey's Due At Two-To-Two To-day and the novelty tune Chick Chick Chick Chick Chicken (Lay a Little Egg For Me).

I found a rare film fragment of the Ted Weems band with the Norma Schutt's Chorus Girls recorded in Kansas City playing the tune, Cheer Up; I discussed that tune some days ago as a Durium De Luxe release. This film fragment must be from the early 1930s. Enjoy this fragment. Two other tunes I love to share are Oh If I Only Had You and My Cutey's Due At Two-To-Two To-Day, both recorded July 1926 and available on the album. Enjoy it.

AT RANDOM:
Hittin' the Bottle ( Koehler - Arlen ) - DUTCH PALLADIUM ORCHESTRA.

This Dutch band played up to 1995 as Het Fluitekruidt.

Recorded 4-5th February 1995 at the Stonesound Studio Kruisland (Nl). Released on a Feel The Jazz CD FTJ CD 32 as the Dutch Palladium Orchestra-Rhythm Is Our Business.


Time exposure for the 28th of November:
1927:

• mississippi mud / sitting on the stairs = sylvians

1937:

• sonny boy = harry roy tiger ragamuffins

1947:

• destination moon / for truly / i surrender dear = illinois jacquet all stars
• love is such a mystery = albennie jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
dutch palladium o/rhythm is our business = louis vola quinteto del hot club de francia/el otro quinteto = ted weems o/big boy (lp) = orchestra de cordas dedilhadas de pernambuco/1987 = ben boogard quartet/holidays

Nederlands ( To the English translation )
In de jaren tachtig werd door een paar mensen het Alpha platenlabel uitgebracht, later hernoemd Grannyphone. Deze serie platen bevatten Hot Danceband opnamen uit de jaren twintig, met muziek van toen bekende dansbandleiders als Paul Whiteman, Abe Lyman, Jan Garber, The Cotton Pickers en Ted Weems. De samenstellers van deze serie platen waren Herman Openneer, Chris Ellis, die verantwoordedlijk was voor het overzetten van 78-toeren op lp en Harry Coster, nu een bekend geluidsrestaurateur, toen onder andere de ontwerper van de hoes. Dankzij Herman Openneer was er in Nederland belangstelling gegroeid voor de muziek van de Hot Dance Bands uit de jaren twintig, door zijn artikelen in het Doctor Jazz Magazine. Voor veel mensen was dit geen jazz en was dit muziek die je niet serieus hoefde te nemen, ook al speelden er bekende namen in of was er wel eens een hot chorus te horen. Serieuze liefhebbers van de hot jazz-muziek negeerden deze dansmuziekplaten. Voor mij was deze serie in die tijd een eyeopener, al begreep ik dat dat wel bijzonder was. Ik had alle Grannyphone platen, die ik later weer allemaal verkocht. Een maand geleden kon ik de hele serie opnieuw kopen en gisteren speelde ik het eerste deel van de Ted Weems heruitgave, getiteld Big Boy ( Granyphone 03312 )

Ted Weems werd geboren in Pitcairn, Pennsylvania in september 1901 en overleed in Tulsa, Oklahoma mei 1963. Hoewel hij bekend werd als leider van zgn. Sweet Dance Bands, die in de jaren dertig heel populair werden, prefereer ik zijn hot dansmuziek uit de jaren twintig. Hij begon zijn carriere als violist in het West Philadelphia Symphony Orchestra en studeerde aan de Universiteit van Pennsylvania. Zijn eerste band formeerde hij in 1922 samen met zijn broer Art Weems op trompet. Art Weems is op alle opnamen aanwezig, die op deze verzamel lp staan. Het eerste nummer op deze plaat werd meteen een hit: Somebody Stole My Gal. Deel één van deze serie bevat opnamen uitgebracht tussen 1923 en 1926, dus voor een deel akoestisch opgenomen titels en een deel electrisch. De muziek is het best te omschrijven als Hot Dance Music met bekende nummers als Big Boy, My Cutey's Due At Two-To-Two To-Day en het varieténummer Chick Chick Chick Chick Chicken (Lay a Little Egg For Me).

Ik vond een zeldzaam filmfragment met de Ted Weems band en de Norma Schutt's Chorus Girls opgenomen in Kansas City, en het nummer dat ze spelen Cheer Up is ook uitgebracht op een Durium De Luxe plaat. Dit filmfragment moet zijn gefilmd begin jaren dertig. Geniet van dit fragment. Twee andere nummers van de LP wil ik ook laten horen: Oh If I Only Had You en My Cutey's Due At Two-To-Two To-Day, beide opgenomen in juli 1926. Genieten dus !!

AT RANDOM:
Hittin' the Bottle ( Koehler - Arlen ) - DUTCH PALLADIUM ORCHESTRA.

Deze band speelde tot 1995 als Het Fluitekruidt.

Opgenomen 4-5 februari 1995 in de Stonesound Studio Kruisland (Nl). Uitgebracht op een Feel The Jazz CD FTJ CD 32 getiteld Dutch Palladium Orchestra-Rhythm Is Our Business.


Tijdopname voor 28 november:
1927:

• mississippi mud / sitting on the stairs = sylvians

1937:

• sonny boy = harry roy tiger ragamuffins

1947:

• destination moon / for truly / i surrender dear = illinois jacquet all stars
• love is such a mystery = albennie jones

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
dutch palladium o/rhythm is our business = louis vola quinteto del hot club de francia/el otro quinteto = ted weems o/big boy (lp) = orchestra de cordas dedilhadas de pernambuco/1987 = ben boogard quartet/holidays

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Cry Of Jazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few days ago I saw the 1959 documentary The Cry Of Jazz - a film by Edward O. Bland for the very first time. I had seen this DVD in my record shop for a long time, but as it was full priced I didn't buy it. The sub title of the film made me anxious: The Cry Of Jazz - featuring SUN RA & HIS ARKESTRA.

Sun Ra, born as Herman Blount in Birmingham Alabama, May 1914 passed away May 1993. He was a composer, bandleader ( of his Arkestra) and piano player. I don't have any music from him in my collection, not on CD, LP, tape nor cassette, but I remember his colourfull clothes and strange outfits from the outer space. He was active in the Chicago avant-garde music scene during the 1950s and 1960s with his Myth-Science ( or Solar) Arkestra. He also played in the film documentary The Cry Of Jazz, for which he composed the music. That's why I bought this documentary during a sale for a couple of euros.
Last week I watched this rather short documentary, only 35 minutes. It was not what I expected, although it seems to be a very important landmark in the history of Black People. The documentary has seven parts, in which four have a discussion in a house between some young Black and White Americans. They are discussing the origins of jazz and the blackmen claim that jazz is the Soul of the History of the Negroes in the USA; the Black American life shared a structural identy with jazz. All white jazz are extracts of black music; Dixieland or cool Jazz are no jazz in the Blackmen's opinion. This discussion is, of course, not so special, but in the film black people openly challenged for the very first time (1959 !) whites in a film. The film is completly made by blacks, with an interracial cast. It is a low budget film and the discussion is rather outdated. The other three parts of the film are fragments of a concert with Sun Ra and his Arkestra, but, although the musicians on the film are beautiful designed in black and white, the music is rather "mainstream" jazz, not progressive and surely not really avant-garde. They even illustrate how the New Orleans music sounded. No intergalactical designed clothes or colourfull outfits either as I remember from Sun Ra.

I found a music fragment of this documentary, so you can see that the artists are filmed in an artistic way in black and white.

Thank Jo for your great contributions like the one about Alvino Ray and Ray Ellington.

AT RANDOM:
Summer Nights ( Bobby Hutcherson) - BENNY GREEN TRIO

Benny Green piano - Rusell Malone guitar - Christian McBride bass

Recorded at the Avatar Studio NYC, 16 and 17th of January 1999

BLUE NOTE 499527 as Benny Green - These Are Soulful Days


Time exposure for the 27th of November:
1967:

• black and crazy blues / creole love call / inflated tear / black and crazy blyes / creole love call /fingers in the wind /fly by night / handful of fives / i'm glad there is you / inflated tear / lovellevelliloqui / many blessings = roland kirk quartet

1997:

• april in paris / just friends / just in time / piet plays bird / star eyes / summertime / they can't take that away from me = piet noordijk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
benny green/these are soulful days = anibal augusto garoto/historical guitar recordings = the finest in belgian jazz/2002 (promo-record) = dutch jazz/2002 (promo-record) = original prague syncopated o/sweet like this = sonny rollins/the sound of sonny rollins = canhoto da paraiba/o violao brasileiro tocado pelo avesso = bop till you drop/guess what

Nederlands ( To the English translation )

Een paar dagen geleden bekeek ik voor de eerste keer de zwart-wit documentaire uit 1959, getiteld The Cry Of Jazz - a film by Edward O. Bland. Ik had de DVD al een paar keer bij mijn platenzaak zien liggen, maar omdat hij vrij duur was liet ik hem waar hij was. De ondertitel Featuring Sun Ra & His Arkestra maakte me wel erg nieuwsgierig.

Sun Ra, geboren als Herman Blount in Birmingham Alabama in mei 1914 en overleden mei 1993, was een componist, bandleider ( van zijn zgn. Arkestra) en pianist. Aangezien ik geen muziek van hem heb op band, LP noch CD was ik er erg benieuwd naar. Ik kende wel, van foto's, zijn kleurrijke outfit, die hem kenschetst als een wezen van een ander zonnestelsel. Hij speelde in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw in het avant-garde circuit in Chicago. Hij speelde en maakte de muziek voor de documentaire The Cry Of Jazz, die ik een paar weken geleden tijdens een uitverkoop voor een paar euro kon kopen.

Ik bekeek de korte documentaire; hij duurt maar 35 minuten. Het was niet wat ik er van verwachtte, hoewel het een hele bijzondere baanbrekende documentaire is; een mijlpaal in het proces van zelfbewustheid van de zwarte bevolking van de VS. De film bestaat uit zeven delen, waarin vier delen bestaan uit een discussie in een huiskamer tussen een groep zwarte en blanke Amerikanen. Ze bediscussiëren de oorsprong van de jazzmuziek en de zwarte Amerikanen claimen dat de soul, zeg maar de belevingswereld van de Zwarten aan de wortel ligt van deze muziek. De ontwikkeling van de zwarte Bevolkingsgroep loopt paralel met de ontwikkeling van de jazz en is daar een structureel geheel mee. Jazz gemaakt door blanken, zoals Dixieland en Cool Jazz, die de blanke man inbrengt, hebben niets met de echte jazz te maken - ze zijn slechts een aftreksel van de zwarte Jazz. Een aloude discussie; belangrijk in deze documentaire is het feit dat voor het eerst ( 1959 !!) de zwarte Amerikaan openlijk de blanke aanvalt in zijn mening. Het is een low-budget film, die helemaal door zwarte Amerikanen gemaakt is, met een gemengde cast. Het thema en de discussie maken het een gedateerde documentaire - alleen interessant uit historisch oogpunt. De andere drie delen van de film bevatten fragmenten van een optreden van Sun Ra and his Arkestra, maar, hoewel de musici in de film schitterend zijn vastgelegd in zwart-wit beelden, is de muziek weinig avantgardistisch, eerder mainstream dan progressief. In één blokje wordt zelfs de New Orleans Jazz gespeeld ter illustratie. Ook geen uitbundige kleding en rare outfits die Sun Ra later zou dragen en ik me herinnerde.

Ik vond een muziekfragment uit deze documentaire, waarin je kunt zien dat de musici en muziek met oog voor dramatiek artistiek in zwart-wit werd vastgelegd.

Bedankt Joergen voor je interessante bijdragen afgelopen weekend over Alvino Ray en Ray Ellington. Ik denk dat je heel wat lezers er een plezier mee hebt gedaan.

AT RANDOM:

Summer Nights ( Bobby Hutcherson) - BENNY GREEN TRIO

Benny Greep piano - Rusell Malone guitar - Christian McBride bass

Recorded at the Avatar Studio NYC, 16 and 17th of January 1999.

BLUE NOTE 499527 as Benny Green - These Are Soulful Days


Tijdopname voor 27 november:
1967:

• black and crazy blues / creole love call / inflated tear / black and crazy blyes / creole love call /fingers in the wind /fly by night / handful of fives / i'm glad there is you / inflated tear / lovellevelliloqui / many blessings = roland kirk quartet

1997:

• april in paris / just friends / just in time / piet plays bird / star eyes / summertime / they can't take that away from me = piet noordijk quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
benny green/these are soulful days = anibal augusto garoto/historical guitar recordings = the finest in belgian jazz/2002 (promo-record) = dutch jazz/2002 (promo-record) = original prague syncopated o/sweet like this = sonny rollins/the sound of sonny rollins = canhoto da paraiba/o violao brasileiro tocado pelo avesso = bop till you drop/guess what

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Alvino Rey

In 1942 the film "Syncopation" featured a scene of bandleaders playing together - Gene Krupa, Benny Goodman, Harry James, Jack Jenny, Joe Venuti, Charlie Barnet, Bob Haggart and Alvino Rey. Enjoy the scene below:

Most of the featured bandleaders in the above film sequence are well known figures of the 30s and 40s swing big bands - except one, Alvino Rey, who seems to be almost forgotten today.

Alvino Rey is best known as the father of the pedal steel guitar. Born Alvin McBurney in 1911, Rey grew up in Oakland and moved to Cleveland, Ohio, at age ten. His first interest in music came when he received a banjo as a birthday gift. In 1927 he made his professional debut with Ev Jones and a year later signed with Phil Spitalny. He eventually switched to guitar and adopted the name Alvino Rey in 1929 while performing in New York City, where Latin music was the rage. He worked for Russ Morgan and Freddie Martin before joining Horace Heidt's outfit in 1935. With Heidt, Rey switched to the pedal steel guitar (which he later modified and called a console guitar) and quickly became popular for his unique sound.

In 1938 the vocal ensemble of Horace Heidt's orchestra, The King Sisters, left and was followed by Alvino Rey - one of the sisters had married Rey in 1937. They headed to Los Angeles, where Rey worked on forming his own band, which debuted in 1939 with the King Sisters as star vocalists. It was an immediate success.

I found a video fragment featuring The King Sisters backed by Alvino Rey's Orchestra

In 1942 Rey reorganized his orchestra, bringing in an enormous brass section. The new lineup included such future stars as Ray Conniff, Neal Hefti, Billy May, Johnny Mandel, and Zoot Sims. Though considered one of the best bands of all time by critics, the musicians' union recording ban of 1943 meant they were never able to record. Financial hardship caused Rey to dissolve his band in 1944, he was enlisted in the Navy, where he formed a service band. After his discharge in late 1945 Rey formed a new orchestra, which produced a few hits before being disbanded in 1950. Rey toured with small combos throughout the rest of the decade. In the late 1950s he served as music director for the King Sisters as they made their comeback. Rey continued to perform well into his eighties, he passed away in 2004.

I found a video from a TV performance late 50s to illustrate Alvino Rey's sophisticated playing of the console guitar.

Jo

From Monday On ...

The most important book I've been studying lately is a guide book titled "Culture Shock! A Guide to Customs and Etiquette - Netherlands" by Hunt Janin & Rita van Eil, released in 2000 as a New Expanded Edition of the first issue from 1998. I'm lucky I had this expanded edition, suppose the following entry had been left out in the first issue, I hardly dare think of the consequenses:

"NEVER FORGET A BIRTHDAY. For the Dutch (young and old alike) birthdays are major culturel events. Forgetting a birthday is such a major blunder that in most Dutch homes you will find a "birthday callender" hanging on the door of the toilet, where it can be pondered frequently and at leisure" (p 105).

Well, last time I visited the mens room in a Dutch home I didn't notice the mentioned "birthday callender", I suppose I should have went to the ladies room to find one, but that would have been most inconvenient and an example of breaking the rules of any decent etiquette, I know. Culture shock - I have to digest this concept further! Luckily, I remember which day it is today, let's all know it now in a jazzy way:

HAPPY BIRTHDAY/GELUKKIGE VERJAARDAG, CORRIE!!!

The main thing about your birthday may be the question, whether this special day is the first day of the rest of your life, the turning point that introduces a new era ahead. Well, the question may be unimportant when the same old friends and family drop by to congratulate during the day. Luckily, your birthday, dear Corrie, is on a Sunday - then you can hum along here

Jo

Ray Ellington - Jazz And Humour

Throughout the story of jazz humour has been a part of the show, however, often neglected in modern jazz that wants to be taken seriously and percieved as a special art form in music. That's alright, I guess, time and conditions of jazz and jazzperformance change, but once in a while it's good to bear in mind that jazz from the start was a part of entertainment in general, refined and developed through arrangements of music of the time, Tin Pan Alley tunes as well as ragtime, blues and gospel added rhythm and swing. When be bop entered the scene in the 1940s, the serious thing about jazz arrangements - the improvisation and the soloist role - seemed to catch the spotlight, often setting entertainment aside as not relevant - the critics and musicians wanted a personal statement and an individual contribution in jazz. However, this didn't mean that humour disappeared from the jazz scene, notable examples being contributions by be-bop pioneers like Dizzy Gillespie and Stuff Smith a.o. Some musicians, like Slim Gaillard, created their own musical universe combining the inspiration from the new jazz sound with a personal preference of the burlesque in contributions like the one inserted below.

Humour and entertainment also played a major role during the career of the English drummer, vocalist and bandleader, Ray Ellington. Ray Ellington was born of an American father and Russian mother in London on 17 March 1916. He took up the drums after leaving school and started accepting gigs with various small groups, often adding his distinctive vocal contributions in performance. His big break came in 1937 when he joined Harry Roy and His Orchestra as the band's drummer. His vocal talents were put to good use too. Through records and many radio broadcasts his name began to become known by the public. After the war he resumed his career, initially working in small groups led by Tito Burns. After a while he fronted his own be-bop group, but in 1947, he rejoined the Harry Roy band for a few months. The Ray Ellington Quartet evolved later that year when he joined the Caribbean Trio, a touring group comprising Dick Katz on piano, Lauderic Cayton on guitar and Coleridge Goode on bass. The quartet participated in radio and television broadcasts and had a recording contract. There were a few personnel changes within the quartet over the years from May 1949, when guitarist Lauderic Cayton was replaced by Laurie Deniz.

The shown cd contains 26 recordings by the Ray Ellington quartet made between 1948 and 1949 highlight some of the group's early contributions. The music is a mix of be-bop and jump tunes in the Louis Jordan style, i.e. "Five Guys Named Moe" and "The Three Bears". Other pieces, like "Old King Cole", refer to the inspiration of Nat King Cole's trio, standards like "Stomping At The Savoy", "Shine" and "Sweet Georgia Brown" get a swing treatment, "Sweedish Pastry", "China Bop" and "Boppy Soxer" are be-bop arrangements. And then there are the comedy contributions in "The Maharajah of Magador" and "I Didn't Know The Gun Was Loaded", further a session featuring Ray Nance in guest performance. - The cd has splendid audio and is worth adding to your collection, if you like good time jazz performed by a skilled ensemble.

The Ray Ellington Quartet had a regular musical segment on The Goon Show, a British radio comedy series, from 1951 to 1960. Ellington also had a small speaking role in many episodes, and his success with the public was secured through these appearances. He died in 1985, 69 years old.

The Goon Show, what kind of show was that? Well, maybe a subject for a future contribution ...
eh, by the way what time is it?...

Jo

Eubie Blake

( Naar de Nederlandse vertaling.)
In 1973 a double LP was released by Eubie Blake, born in 1883, who composed his first rag before the turn of the century, who recorded for the very first time in 1917 on a vertical cut Pathe 78rpm record. Vertical cut means that the sound in the groove is stored vertically as hills and dales. Maybe a nice subject for a coming blog. This album was released due to the fact that Eubie Blake celebrated his 86th birthday.
Born in 1883, he started his career in 1899 when he wrote his first tune, titled Sounds of Africa, better known as The Charleston Rag. He became a ragtime piano player and vaudeville artist in Broadway Shows during the 1920s with vocalist / crooner Noble Sissle. A very early, experimental sound film exists and I found a fragment of this 1923 (!) film ( the first sound films are from the late 1920s). I love to share this with you:

He became known in productions like Shuffle Along and Revue Negre, also featuring Josephine Baker. The most important days of his career were the 1920s. Later his popularity faded, until he was rediscovered in the early 1970s. He started a second career as one of the last survived ragtime legends.
This album, titled The Eighty-Six Years Of Eubie Blake was made during this period and he talks and plays the old tunes. Although the cover of the double-lp suggests that it contains historical recordings; the tunes were made in the 1970s. It is really great to learn that this man, who went through all ragtime and jazz styles of the XXth Century, is still a great entertainer. This CBS 2LP album ( S 68250 ) is one of those items I couldn't afford when I was a teenager. I copied the music on my reel-to-reel Akai taperecorder and now, when I have the original LPs I really enjoy the liner notes with the history of the early carreer of Eubie Blake.
I love to share with you two fragments of Eubie Blake at the piano, playing ragtimes as if he is still a young adult. a great entertainer. Eubie blake passed away in February 1983 100 years ( and five days) old. Enjoy the fragments:

AT RANDOM:
Where Did You Get Those Eyes (W. Donaldson) ( 2:47)JOSEPHINE BAKER
Recorded September 1926.
Originally released as Odeon - Reissued by Columbia as Josephine Baker - Breezin' Along ( in the Art Deco series)


Time exposure for the 23rd of November:
1927:

• mine all mine / song is ended / there must be someone / thinking of you = annette hanshaw
• away down south in heaven = sam lanin o
• changes = paul whiteman o

1937:

• improvisation sur le 1er mouvement du concerto en re mineur de j.s.bach = eddie south

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
josephine baker/breezin along = monty alexander trio/triple treat 1+2+3 (2) = chet baker/isn't it romantic = michiel borstlap/sextet live ! 2 cd (2) = royal concertgebouw o/shostakovich - the jazz album = ted weems o/big boy - volume 1 (lp)

Nederlands ( To the English translation )
In 1973 verscheen er een dubbel-lp van Eubie Blake, de man die in 1883 in Baltimore werd geboren, die zijn eerste compositie schreef voor de eeuwwisseling en wiens pianospel in 1917 voor het eerst op een vertical-cut Pathe 78-toerenplaat verscheen. Vertical-cut wil zeggen dat de groef in de plaat niet aan de zijkant van de groef wordt afgelezen door de naald, maar in de diepte (dit heet ook wel hill-and-dale). Misschien een leuk onderwerp voor een later blog. De dubbel-lp werd uitgebracht vanwege zijn 86ste verjaardag. Geboren in 1883 in Baltimore maakte hij in 1899 zijn eerste compositie Sounds of Africa, later omgedoopt tot de Charleston Rag. Hij werd ragimepianist en vormde in 1915 met zanger - crooner Noble Sissle een vaudeville duo. In de jaren twintig traden ze op in één van de eerste experimentele geluidsfilms, die ik jullie kan laten zien. Bedenk dat deze film gemaakt werd in 1923, terwijl de geluidsfilm pas eind jaren twintig in de bioscopen te zien was.

Hij werd in de jaren twintig razend populair door zijn aanwezigheid in verschillende grote Broadwayproducties zoals Shuffle Along en Revue Negre, waarin ook Josephine Baker optrad. Het hoogtepunt van zijn carriere lag dan ook in die tijd; daarna taande zijn populariteit tot dat hij in de jaren zeventig weer een doorstart maakte en optrad als één van de laatste nog levende ragtime legenden Deze dubbel-lp, getiteld The Eighty-Six Years Of Eubie Blake ( De 86 jaren van Eubie Blake) is uit deze periode. Hoewel de titel en de hoes van de LP suggereert dat het om historische opnamen gaat, zijn het opnamen uit de jaren zeventig, waarin Eubie Blake speelt en vertelt over die eerste jaren. Hij begint dan ook met de Charleston Rag. Op 86-jarige leeftijd ontpopt hij zich als een rasentertainer. Deze CBS 2LP ( CBS S 68250 ) was één van die platen, die ik me vroeger niet kon permiteren. Ik had hem geleend in de platenbibliotheek en overgespeeld op mijn Akai spoelenrecorder. Deze originele dubbel-lp pleit toch voor het feit, dat je eigenlijk de orginele plaat moet hebben, al was het alleen al voor de schitterende hoes, met Eubie toen en nu en een beschrijving van Eubie Blake's carriere op de binnenkant.
Ik wil ten slotte nog twee filmfragmenten laten zien van Eubie Blake tijdens optredens in de jaren zeventig, waarin je kunt zien dat hij, zelfs op die leeftijd, nog een groot entertainer was. Eubie Blake overleed in februari 1983 op 100 jarige leeftijd ( + 5 dagen).

AT RANDOM:
Where Did You Get Those Eyes (W. Donaldson) ( 2:47)JOSEPHINE BAKER
Opgenomen September 1926.
Origineel uitgebracht als Odeon - Heruitgebracht door Columbia als Josephine Baker - Breezin' Along ( in the Art Deco series)


Tijdopname voor 23 november:
1927:

• mine all mine / song is ended / there must be someone / thinking of you = annette hanshaw
• away down south in heaven = sam lanin o
• changes = paul whiteman o

1937:

• improvisation sur le 1er mouvement du concerto en re mineur de j.s.bach = eddie south

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
josephine baker/breezin along = monty alexander trio/triple treat 1+2+3 (2) = chet baker/isn't it romantic = michiel borstlap/sextet live ! 2 cd (2) = royal concertgebouw o/shostakovich - the jazz album = ted weems o/big boy - volume 1 (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Super Bass

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Enrique V. from Argentina bombards me with great jazz links. Yesterday he sent me a link of a concert with three skilled bass players, the late Ray Brown, John Clayton and Christian McBride.

I do have a record of this same group, titled Super Bass: Ray Brown - John Clayton - Christian McBride Live At The Sculler's Jazz Club Boston, October 17-18, 1996. The film fragment is not from this Boston concert, but from a German concert in Cologne / Köln in 1997, probably made during the same tour, titled: Super Bass.

When two skilled musicians, let's say two piano players are performing together on stage on two grand piano's (We have had in The Netherlands the Twee Gevleugelde Vrienden) (A vleugel is the Dutch word for a grand-piano), playing together can be very dangerous: the music could easily bogged down to a hodge podge of sounds. The same dangers lurks with three basses, playing together.

The double bass is not a real solo instrument; bass players lay the foundation of a tune with their bass tones and although in each concert the bass player gets a chance to show his skills; he normally has a rather anonymous place in the band. These three bass men belong to the best there is ( was, as Ray Brown passed away in 2002). This concert in Cologne / Köln, like the CD, never degenerates into a hodgepodge of dark sound. I heard John Clayton live at a concert with the Monty Alexander Trio a year ago and he is really great; Christian McBride is still on my wish list.

During this concert these three men show that they are in control of their instruments. Enjoy it.

Thanks Enrique for the link !!

AT RANDOM:
It's Happening ( Peter Beets) 7:01
PETER BEETS TRIO: Peter Beets piano - Rodney Whitaker bass - Willie Jones III drums

Recorded at the Systems Two Recording Studios Brooklyn NY (USA) 22nd of May 2001.

Released on Criss Cross Jazz 1214 as New York Trio - Peter Beets


Time exposure for the 22nd of November:
1927:

• among my souvenirs = paul whiteman o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
peter beets/new york trio = eddie lockjaw davis/birthday collection (3) = chet (baker)/in paris - 3 = eubie blake/the eighty-six years of eubie blake (2lp)

Nederlands ( To the English translation )

Enrique V. uit Argentinië bestookt me met mailtjes vol schitterende jazzlinken. Gisteren stuurde hij me een link van een concert met drie ervaren bassisten, te weten Ray Brown, die een paar jaar geleden overleed, John Clayton en Christian McBride.
Ik heb een CD opname van deze drie mensen, getiteld Super Bass: Ray Brown - John Clayton - Christian McBride Live At The Sculler's Jazz Club in Boston in October 1996. Het filmfragment is niet van dat concert, maar van een optreden in Keulen in 1977, klaarblijkelijk uit dezelfde tournee, getiteld Super Bass.

Als twee ervaren muzikanten, die hetzelfde instrument bespelen, samen op het podium staan, krijg ik altijd argwaan. Twee pianisten, die tegelijkertijd op twee vleugels spelen ( in Nederland werden we tien jaar geleden verblijd met de Twee Gevleugelde Vrienden ) veroorzaken al snel een ratjetoe aan pianoklanken, als een ondoorzichtige brij. Datzelfde gevaar ligt uiteraard op de loer bij drie bassisten, die samen op het podium staan.

De contrabas is niet een echt soloinstrument; bassisten leggen de basis met hun basnoten tijdens het concert en hoewel elke bassist tijdens een optreden wel een moment krijgt waarbij alle aandacht op hem gevestigd wordt, blijft hij meestal verborgen in de anonimiteit. Deze drie bassisten hebben daar geen last meer van; ze hoorden tot het beste wat er voorhanden was; hoorden, aangezien Ray Brown, zoals al eerder opgemerkt, in 2002 overleed. Zelf hoorde ik John Clayton tijdens een liveconcert met het Monty Alexander Trio een jaar geleden in Porgy en Bess Jazzclub in Terneuzen. Christian McBride staat nog steeds op mijn verlanglijstje.

Tijdens het concert in Keulen laten deze drie mannen horen dat ze hun instrument tot in de puntjes beheersen en de angst opgescheept te worden met een brij aan donkere tonen, blijkt ongegrond.

Bedankt Enrique voor de link !!

AT RANDOM:

It's Happening ( Peter Beets) 7:01
PETER BEETS TRIO: Peter Beets piano - Rodney Whitaker bas - Willie Jones III slagwerk

OPgenomen in de Systems Two Recording Studios Brooklyn NY (VS) 22 mei 2001.

Uitgebracht op Criss Cross Jazz 1214 als New York Trio - Peter Beets


Tijdopname voor 22 november:
1927:

• among my souvenirs = paul whiteman o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
peter beets/new york trio = eddie lockjaw davis/birthday collection (3) = chet (baker)/in paris - 3 = eubie blake/the eighty-six years of eubie blake (2lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Bill Evans

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today a CD, originally released as a 2LP of the Bill Evans Trio titled California Here I Come.

Bill Evans is one of the most important jazz piano players in modern jazz of the second half of the XXth century. For me he is the introvert piano player, always concentrated, imperturbable, bend over the keys, who seems to play his improvisations only for himself. I remember the great 1965 film fragments of a set recorded for Jazz 625, the well known English jazz program.

This CD contains 15 tunes that were performed by the Bill Evans Trio, featuring Bill Evans at the piano, Eddie Gomez on the bass and "Philly" Joe Jones at the drums.

This trio contains Philly Joe Jones, his colleague from the Miles Davis groups of the late 1950s. The rather restlessway of playing the drums, contrasts with the introvert sounds of Bill Evans and that makes this live concert very special. Great music, recorded at two performances, on the 17th and 18th of August 1967 at The Village Vanguard in New York City. Bill Evans liked this trio very much and it is a pity that it only performed during this period; it is the only recording date of this group, as far as I know.

This CD, released by Verve ( VE2-2545 ) contains only a selection of both evenings. In 1997 The Complete Bill Evans on Verve set was released, 18 CDs all together, and this set contains, except some rare material, more then 45 tunes all recorded at the Village Vanguard during these two days; a great collection for if you want to hear more of it.

I love to share with you another film fragment with the Bill Evans Trio ( not this "Philly" Joe Jones Trio ) to show you what a great piano player Bill Evans was ( 1929 - 1980 )

AT RANDOM:
Thelonious Monk Quartet/Thelonious in Action

An album with a live performance at The Five Spot Café of August 1958, featuring Johnny Griffin.

RIVERSIDE RLP 12.262


Time exposure for the 21st of November:
1927:

• bugs / michigan stomp = willie jones o
• for my baby = leo reisman o

1937:

• billy boy = andrew sisters

1947:

• in walked bud / monk's mood / round midnight / who knows = thelonious monk quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
gerry mulligan-art farmer/news from blueport = bill evans/california here i come = jay jay johnson/birdlanders = lee morgan/candy = ray miller o/doodle-doo-doo (lp)

Nederlands ( To the English translation )

Vandaag een CD, die origineel als dubbel-LP verschenen is, getiteld Bill Evans - California Here I Come.

Bill Evans is één van de belangrijkste pianisten in de moderne jazz uit de tweede helft van de Twintigste Eeuw. Voor mij is hij die introverte pianist, die in elkaar gedoken achter zijn toetsenbord zit, geconcentreerd, onverstoorbaar, schitterende muziek spelend alleen voor zichzelf. Ik herinner me hem van die onlangs weer opgedoken opnamen van het Engelse jazz jazzprogramma uit 1965 Jazz 625, waarvoor hij twee programma's van een half uur maakte.

Deze CD bevat 15 opnamen opgenomen door het Bill Evans Trio, met uiteraard Bill Evans op piano, Eddie Gomez achter de bas en "Philly" Joe Jones op het slagwerk.

Dit trio bestaat o.a. uit slagwerker Philly Joe Jones, zijn collega, die hij nog kende van de optredens en opnamen met Miles Davis eind jaren vijftig. Het is een schitterend combinatie geworden: die introverte klankengoochelaar samen met de tamelijk drukke levendige slagwerker. Prachtige muziek, opgenomen tijdens twee avonden waarin dit trio optrad in het Village Vanguard in New York op 17 en 18 augustus 1967. Bill Evans hield van deze bezetting en het is dan ook jammer dat het maar zo kort bij elkaar was; volgens mij zijn dit ook de enige opnamen uit die tijd samen met Philly.

Deze Verve CD ( VE2-2545 ) bevat een selectie van de beste nummers van beide avonden. In 1997 gaf Verve de Complete Bill Evans on Verve set uit, zo'n 18 CDs, en deze set bevatte, behalve een mengelmoes van allerlei zeldzame opnamen, alle 45 opnamen gemaakt tijdens deze twee concerten in de Village Vanguard; voor als je er geen genoeg van kunt krijgen.

Ik vind het leuk om nog een filmfragment te laten zien; helaas niet met dit trio met Philly Joe Jones. Het laat zien wat een groot pianist Bill Evans was ( 1929 - 1980 )

AT RANDOM:
Thelonious Monk Quartet/Thelonious in Action

Een live optreden in de Five Spot Café augustus 1958 met Johnny Griffin'

RIVERSIDE RLP 12.262


Tijdopname voor 21 november:
1927:

• bugs / michigan stomp = willie jones o
• for my baby = leo reisman o

1937:

• billy boy = andrew sisters

1947:

• in walked bud / monk's mood / round midnight / who knows = thelonious monk quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
gerry mulligan-art farmer/news from blueport = bill evans/california here i come = jay jay johnson/birdlanders = lee morgan/candy = ray miller o/doodle-doo-doo (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Frank Foster

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A week ago I trumpet forth the Blue Note Connoisseur CD Series praises, reviewing Introducing Kenny Cox; this time I love to introduce you to another record in this series from Frank Foster titled Manhattan Fever ( Blue Note 385191 )

Frank Foster was born in September 1928 in Cincinnati, Ohio (USA) and he studied tenor saxophone at the Wilberforce University. His first concerts were late 1940s with musicians like Wardell Gray and Elvin Jones. In 1953 he joined the Count Basie Orchestra and would play there for over 10 years. He started to compose and arranged music for several orchestras. In the 1970s he played with Elvin Jones, Duke Pearson and the Thad Jones-Mel Lewis Orchestra.
He had his own groups between the 1960s and 1980s, some small, but also big bands, like his Loud Minority Big Band. The recordings made for this Manhattan Fever album are from 1968 and all tunes were composed by Frank Foster, except Bill English's Seventh Avenue Bill. This reissue contains some material from January 1969 that was never released due to the fact that the album Manhatan Fever didn't sell well. These unheard tracks are really great and when you listen to the arrangements these septet recordings sound like a small big band.

Count Basie Saxes: Frank Wess - Ernie Wilkins - Marshall Royal - Frank Foster - Charlie Fowlkes

Two years after Count Basie past away, Frank Foster took over the direction of the Count Basie Orchestra and it became a success. He directed this orchestra, that played the music in the Basie-tradition, with arrangements from Frank Foster himself up to July 1995. I found a film fragment of a recording with this "new" Count Basie Orchestra you sure will like and before that I posted some fragments of a documentary made during a concert (December 2006) to honor Dr. Frank Foster ( he received an honorary doctorate degree at Central State University) with interviews and a lot of musicians that are close to Frank Foster's music. I guess you'll like it too.

AT RANDOM:
Twintig Toppers van Toen - deel 1 - Beroemde Engelse Dancebands van 78-toeren (= Twenty Hits from the Past - part one - Famous English dance bands on 78rpm records)
A compilation made by Harry Belle, a Dutch producer of a gone radio program from the AVRO radio, titled Toppers van Toen.
Toppers van Toen CD 827410


Time exposure for the 20th of November:
1927:

• do detectives think? = stan laurel - oliver hardy

1967:

• after you've gone / alexander's ragtime band / ballin' the jack / basin street blues / chicago / doctor jazz /i've got the blues / mama don't allow it / one million dollar secret / some of these days / st louis blues /west end blues / when the saints go marching in = new orleans syncopators

1977:

• ace in the hole / brownskin mama / it's tight like that / little willie blues / now i ain't got nothing /precious lord take my hand / take me gently / too sweet for words / when erastus plays / when you and i were young= fried potatoes

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
lee konitz/palo alto = frank foster/manhattan fever = peggy lee/snader transcriptions (dvd) = charlie mingus-eric dolphy/cornell 1964 (2) = beau hunks/the modern american music of ferde grofé = compay segundo/gracias compay (2) = eubie blake/the 86-years of eubie blake (2lp) = jimmy smith/back at the chicken shack (lp)

Nederlands ( To the English translation )

Een week geleden stak ik de loftrompet over de heruitgaven van Blue Note in de Connoisseur CD Series, in de bijdrage Introducing Kenny Cox ; deze keer wil ik een andere heruitgave uit deze voortreffelijke serie naar voren halen, getiteld Frank Foster - Manhattan Fever ( Blue Note 385191 )

Frank Foster werd geboren in Cincinnati, Ohio ( Verenigde Staten) in september 1928 en hij studeerde tenorsax aan de Wilberforce University. Zijn eerste optredens waren met musici als Wardell Gray en Elvin Jones. In 1953 kwam hij bij het orkest van Count Basie terecht en daar zou hij meer dan tien jaar blijven. Hij begon te componeren en te arrangeren, meest voor grotere orkesten, en deed dat erg goed; dit album is daar een voorbeeld van. In de jaren zeventig speelde hij met musici als Elvin Jones, Duke Pearson en het Thad Jones-Mel Lewis Orkest.
Hij leidde zijn eigen groepen in de jaren zestig tot en met tachtig, soms kleinere formaties, maar ook big bands, zoals zijn Loud Minority Big Band. De opnamen voor dit Manhattan Fever album zijn uit 1968 en alle nummers werden gecomponeerd door Frank Foster zelf, met uitzondering van Bill English's Seventh Avenue Bill. Verder staan er op deze heruitgave niet eerder gepubliceerde nummers, opnamen, gemaakt in januari 1969, die bij Blue Note op de plank bleven liggen. Ze werden niet eerder uitgebracht omdat de eerste lp. Manhattan Fever, destijds slecht verkocht. Deze nooit eerder gehoorde opnamen zijn fantastisch en dankzij voortreffelijke arrangementen van Foster klinkt het septet als een heuse big band.

Count Basie's Saxen: Frank Wess - Ernie Wilkins - Marshall Royal - Frank Foster - Charlie Fowlkes

Twee jaar nadat Count Basie overleed, nam Frank Foster de leiding over van het Count Basie orkest en dit werd een groot succes. Hij schreef arrangementen en composities in de stijl van Count Basie. Frank Foster bleef aan het roer tot juli 1995. Ik vond een fragment van een optreden van deze band ( het "nieuwe" Count Basie Orkest) en daarvoor een deel uit een documentaire gemaakt tijdens een concert (december 2006) ter ere van Dr. Frank Foster ( hij heeft een eredoctoraat gekregen aan de Central State University) met optredens en interviews met de musici, waar hij het meest mee heeft opgetreden.

AT RANDOM:
Twintig Toppers van Toen - deel 1 - Beroemde Engelse Dancebands van 78-toeren
Een verzameling opnamen van Engelse dansbands gemaakt door Harry Belle, een producer van het AVRO radio programma Toppers van Toen.
Toppers van Toen CD 827410


Tijdopname voor 20 november:
1927:

• do detectives think? = stan laurel - oliver hardy

1967:

• after you've gone / alexander's ragtime band / ballin' the jack / basin street blues / chicago / doctor jazz /i've got the blues / mama don't allow it / one million dollar secret / some of these days / st louis blues /west end blues / when the saints go marching in = new orleans syncopators

1977:

• ace in the hole / brownskin mama / it's tight like that / little willie blues / now i ain't got nothing /precious lord take my hand / take me gently / too sweet for words / when erastus plays / when you and i were young= fried potatoes

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
lee konitz/palo alto = frank foster/manhattan fever = peggy lee/snader transcriptions (dvd) = charlie mingus-eric dolphy/cornell 1964 (2) = beau hunks/the modern american music of ferde grofé = compay segundo/gracias compay (2) = eubie blake/the 86-years of eubie blake (2lp) = jimmy smith/back at the chicken shack (lp)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Durium De Luxe

( Naar de Nederlandse vertaling.) Archeophone Records has published the third double-CD in its series The Complete Hit of the Week Recordings.
The first and second double-CDs were released a few years ago and when the last and fourth double-CD will be published all Durium records in the Hit of the Week series will be reissued chronologically - an unique treasure in the history of sound recording. Some weeks ago I published a first contribution about this third double CD. I told about some novelties like the new 5-minutes recordings , twice the playing time of the average record and about the new numbering system that could be read as a kind of sell-by date. This time I love to tell you about an outsider in the weekly Hit of the week records series, the only released DURIUM DE LUXE record, not a regular weeky release, with its colourful label and cover.

This record was released as DURIUM DE LUXE K 6 late October 1931 and could be obtained for twenty-five cents. The tune Cheer Up is sung by Eddie Cantor, who was, together with Florenz Ziegfeld and Vincent Lopez one of the music jury, that selected the Hit-of-the-hour for the Hit of the week ( as stated on the first promo record, Tip Toe Thru The Tulips ( Hit of the week 1019) (volume 1 CD 1 track 2)

The tune is one of the so-called typically anti-Depression songs, that wants to put the bad times into another perspective: Cheer Up, ... better times are here. Sunny smilers we must be, the optimist asserts, Let's hang the fat-head to a tree! Cheer up, smile, nertz. Other typical anti-depression tunes are Cheerful Little Earfull (Volume 2 CD one track 14), Let's Have Another Cup O'Coffee and Sing A New Song, which will be published later in the 4th volume. The label is compleet different from the rather boring common Hit of the week labels. Archeophone used the lay-out for the print on its first CD. A nice detail !!

I found a film fragment where you can see and hear this record to be played, with comments from the owner. If you look carefully you can also see another novelty, the so-called visible interval between the two tunes. Well, we are used to this nowadays, because it was used on all 33rpm recordings later. This DURIUM DE LUXE contains a vocal and an instrumental version of this tune, as the maker of the movie volunteers halfway the record..
Enjoy it.

This contribution was also posted in English at my Hit of the week web log.

AT RANDOM:
Johnny Griffin - The Man I Love

A 1967 Copenhagen session by Johnny Griffin Quartet. Ralph Gleason: Unquestionably Johny Griffin can play the tenor saxophone faster, literally, than anyone alive. At least he can claim this until it's demonstrate otherwise.

BLACK LION BLCD 760107


Time exposure for the 19th of November:
1937:

• baby won't you please come home / big boy blues / i ain't got nobody / swing guitars = bill coleman o


• bill coleman blues = bill coleman-django reinhardt

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
legendary years/vol1-harry arnold-quincy jones-coleman hawkins-lucky thompson = dinah washington/for those in love = charles mingus/mingus in wonderland = charles mingus/mingus ah um = memphis minnie/queen of the blues = bud powell/the amazing bud powell volume two = teddy edwards/tango in harlem = charles mingus/the impulse story = jacob do bandolim/volume 2 = miles davis/greatest hits (lp) = frank foster/manhattan fever

Nederlands ( To the English translation )
Archeophone Records heeft de derde dubbel-cd uitgebracht in haar serie The Complete Hit of the Week Recordings. De eerste en tweede dubbel-cd verschenen een paar jaar geleden en zodra de vierde set is uitgebracht dan zullen alle Hit of the week platen digitaal bewaard zijn; een uniek project in de geschiedenis van de geluidsopnamen. Ik vertelde reeds in een eerdere Keep swinging weblog over een paar nieuwigheden, die door Durium gelanceerd werden, zoals 5-minuten plaat, twice the playing time of the average record ( = 5 minuten-plaat, tweemaal de speelduur van een gemiddelde plaat) en het vernieuwde nummeringsysteem, waardoor de koper de "houdbaarheidsdatum" kon aflezen. Deze keer vertel ik iets meer over een buitenbeentje in de toch wel saai uitziende Hit of the week platen, de enige uitgave van de DURIUM DE LUXE plaat, met zijn unieke kleurrijke label.

Deze plaat werd uitgebracht als DURIUM DE LUXE K 6 eind oktober 1931 en kon gekocht worden voor 25 dollarcent. Het nummer Cheer Up werd gezongen door Eddie Cantor, die, samen met Florenz Ziegfeld en Vincent Lopez hoorde bij de zgn. music jury, die, volgens de eerste promotieplaat Tip Toe Thru The Tulips ( vol. 1 CD 1 track 2) select the Hit-of-the-hour for the Hit of the week (= de muziekjury, die, de Hits van de dag selecteerden voor de Hits van de week).

Het nummer is zo'n typisch Anti-Depressielied, waarin de moeilijke economische toestand van het land gerelativeerd wordt en de mensen hoop putten voor de toekomst: Cheer Up, ... better times are here. sunny smilers we must be, the optimist asserts, Let's hang the fat-head to a tree! Cheer up, Smile, Nertz. ( Kop op, de betere tijden komen er aan, we moeten lachen, de optimisten komen voor zichzelf op, laten we die speknekken ophangen Kop op, Lachen !!). Andere voorbeelden van dit soort nummers zijn ook uitgebracht op Hit of the week, zoals Cheerful Little Earfull( vol. 2 CD 1 nummer 14), Let's Have Another Cup O'Coffee en Sing A New Song, die later in volume 4 zullen verschijnen. Het label en de hoes zijn beide compleet anders dan de gewone saaie bruine Hit of the week labels en het is grappig om te ontdekken dat Archeophone de eerste CD ook in die kleuren bedrukt heeft; een leuk detail. !!

Ik vond een filmfragment waarin je de plaat kunt zien en horen terwijl hij wordt afgespeeld, voorzien van het commentaar van de eigenaar. Als je goed kijkt zie je ook een andere Durium uitvinding, de zgn. visible interval ( zichtbare overgang) tussen twee nummers. Op deze DURIUM DE LUXE bevindt zich namelijk een vocale en een instrumentale versie van Cheer Up, zoals de eigenaar van de plaat halverwege nog eens ongevraagd uitlegt. De zichtbare overgang is later gemeengoed geworden op LPs. Genieten maar !!

Deze bijdrage is ook geplaatst in het Engels in de Hit of the week weblog.

AT RANDOM:
Johnny Griffin - The Man I Love

Een opnamesessie uit 1967 in Kopenhagen door het Johnny Griffin Quartet. Ralph Gleason: Het is onmiskenbaar, dat Johnny Griffin, zolang niet het tegendeel bewezen wordt, letterlijk de tenorsax sneller bespeelt dan welke andere nog in leven zijnde saxofonist.

BLACK LION BLCD 760107


Tijdopname voor 19 november:
1937:

• baby won't you please come home / big boy blues / i ain't got nobody / swing guitars = bill coleman o


• bill coleman blues = bill coleman-django reinhardt

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
legendary years/vol1-harry arnold-quincy jones-coleman hawkins-lucky thompson = dinah washington/for those in love = charles mingus/mingus in wonderland = charles mingus/mingus ah um = memphis minnie/queen of the blues = bud powell/the amazing bud powell volume two = teddy edwards/tango in harlem = charles mingus/the impulse story = jacob do bandolim/volume 2 = miles davis/greatest hits (lp) = frank foster/manhattan fever

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Thelonious Monk - Live in New York

( Naar de Nederlandse vertaling.)

First you concentrate on the background noises made by the audience; the conversations, the laughter, the drinking; it irritates and after a minute you have to concentrate to the music of Monk - the strange chords, the weird accents, the gorgeous melodies; you're under the spell on Monk's music; you're alone with him in the same room. No other noises can bother you ..... that's the bewitched feeling I always have with Monk.

I'm a great admirer of the music of Thelonious Monk. It's very simple: you love it or you hate it - there is no middle course. I guess I have most of his regular recordings including a lot of live shots. I don't aspire for a complete collection, but when I find a Monk recording not in my collection already, I'll buy it. It's a kind of Monk obsession, I guess.
Some weeks ago I bought one of the weirdest records in my collection, titled Thelonious Monk - Live in New York Vol. 1 ( Explore EXP030 ). It contains a 1958 live concert at the Five Spot Café in New York, but not the August recordings with Johnny Griffin', nor the September gig with John Coltrane. This concert was found on a reel-to-reel tape in Monk's archive and was made by Baroness Pannonica de Koenigswarter (better known as Nica for short), his patroness and girl friend. Nica has recorded this concert with one microphone somewhere between the public. As a teen-ager I had my own Akai reel-to-reel tape recorder and I experimented with the microphone in interviewing people or making my own "radio" programs and I learned how difficult is was to eliminate the background noise. If you recorgnize this, you can imagine how this live recording of Nica sounds .......

She starts the recording with the announcement: Good evening everybody, This is Nica's Tempo and tonight we are coming to you direct from the Five Spot Cafe. Especially the first tunes seem to be recorded in the midst of the audience, with a lot of background noice of voices, glasses and you can almost follow the talks in the audience word for word. First you concentrate on the background noise made by the audience; the conversations, the laughters, the drinking; it irritates and after a minute you have to concentrate to the music of Monk - the strange chords, the weird accents, the gorgeous melodies; You're under the spell on Monk's music. You're alone with him in the same room. No other noises can bother you ..... that's the bewitched feeling I always have with Monk.

You have to concentrate on Monk's music. Later the sound quality is much better and it seems as if the microphone was moved to the stage. The Five Spot Café was a known spot in New York for artists and jazz musicians and for Monk the Five Spot Cafe was the first club he played after the period he was in jail and due to that fact he didn't had a cabaret card, a kind of license to play in public places. When he got his cabaret card back the Five Spot Café was the first venue to play.

Two days after Monk finished his engagement at the Five Spot Café ( October 1958) Monk and Nica were arrested due to disorderly conduct in a segregated hotel in Delaware, were whites and blacks were not allowed together. Monk lost his cabaret card again for some times.

This recording is only interesting if you are, like me, fascinated by Monk or you love to have all of it. The title of the album suggests that there is a second volume too. I found a great fragment of Thelonious Monk playing at Newport, in the same year. The fragment is from the great Ben Stern film "Jazz On A Summer's Day". Has this film ever been released on DVD in Europe or has someone a copy on video of this film? Contact me keepswinging@live.nl; I love to see it.

I love to wish Bill Tapia a great birthday party today !!

AT RANDOM:
Thelonious Monk Quartet - Live At Monterey Jazz Festival, 1963

A double-CD which contains a live registration at the Monterey Festival, recorded in California September 1963

STORYVILLE STCD 8255/56

Time exposure for the 18th of November:
1927:

• poppin' 'em out = seger ellis
• everybody loves my girl = four aristocrats
• farewell blues / sobbin' blues = king oliver dixie syncopators
• washboard blues = paul whiteman concert o

1937:

• china boy / dear old southland = gene austin

1957:

• anchors aweigh / hindustan / panama / sheik of araby = firehouse five + 2
• all at once you love her = lee morgan quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
wes montgomery/boss guitar = thelonious monk/live in new york vol. 1 = dutch jazz giants/gipsy swing - volume 7 = oscar pettiford/first bass = svend asmussen/volume 2 (1941-1950) = chet baker/broken wing = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 2 (2) = toots thielemans/one more for the road

Nederlands ( To the English translation )

Eerst concentreer je je op het geroezemoes van het publiek - het irritante achtergrondgeluid van pratende en drinkende mensen, gelach, maar na een minuutje wordt je aandacht naar de muziek van Monk getrokken: die vreemde accoorden, die rare accenten, die betoverende melodieën, die in je hoofd blijven hangen - je raakt helemaal in de ban van Monk's muziek en je hoort het publiek om je heen niet meer. Je bent alleen met Monk - niets kan je meer afleiden. Dat het ik altijd als ik naar Monk luister. Ik ben een groot bewonderaar van de muziek van Thelonious Monk. Je houdt van zijn muziek of je haat het; er is geen tussenweg. Ik heb, denk ik, bijna al zijn commerciële opnamen en heel veel registraties van optredens. Ik ben niet iemand die alles moet hebben, maar als ik een plaat tegenkom die ik nog niet heb, koop ik hem. Een soort van Monk verslaving, vermoed ik. Een paar weken geleden kocht ik één van de opmerkelijkste platen uit mijn verzameling, getiteld Thelonious Monk - Live in New York Vol. 1 (Explore EXP0030 ). Het bevat het begin van een concert uit 1958 in het Five Spot Café in New York, maar niet de opnamen uit augustus met Johnny Griffin' en ook niet die van een maand later met John Coltrane. Dit concert is teruggevonden in het archief van Monk op een spoel en is gemaakt door barones Pannonica de Koenigswarter (beter bekend als Nica ), zijn beschermvrouwe en vriendin. Nica neemt het concert op met een bandrecorder en één microfoon, schijnbaar midden tussen het publiek. Als tiener nam ik ook wel eens muziek op met mijn Akai bandrecorder en microfoon en weet dus hoe vervelend al die bijgeluiden zijn. Je kunt je dus wel voorstellen hoe die opnamen van Nica klinken .....Ze begint de opname met een aankondiging: Good evening everybody, This is Nica's Tempo and tonight we are coming to you direct from the Five Spot Cafe. ( = Goedenavond allemaal, die is Nica's Tempo en vanavond zijn we rechtstreeks bij jullie vanuit het Five Spot Cafe). Vooral de eerste nummers zijn opgenomen midden tussen het rumoerige publiek, waarbij je de gesprekken soms woordelijk kunt volgen. Eerst concentreer je je op het geroezemoes van het publiek - het irritante achtergrondgeluid van pratende en drinkende mensen, gelach, maar na een minuutje wordt je aandacht naar de muziek van Monk getrokken: die vreemde accoorden, die rare accenten, die betoverende melodieën, die in je hoofd blijven hangen - je raakt helemaal in de ban van Monk's muziek en je hoort het publiek om je heen niet meer. Je bent alleen met Monk - niets kan je meer afleiden. Dat het ik altijd als ik naar Monk luister.

Je moet je wel concentreren op de muziek van Monk. Later lijkt de microfoon meer naar het podium verplaatst of instellingen gewijzigd en wordt het geluid veel beter. Het Five Spot Café was een bekende plek in New York voor artiesten en jazzmusici en voor Monk was het de plek waar hij weer voor het eerst mocht spelen, nadat hij jarenlang, doordat hij gevangen gezeten had, zijn cabaret card ( = speelvergunning) was kwijtgeraakt. Toen hij die weer terugkreeg begon hij in het Five Spot Café zijn eerste serie optredens.

Twee dagen na zijn eerste serie optredens in het Five Spot Café ( oktober 1958) worden Monk en Nica in een segregated hotel ( = een hotel voor alleen blanken) in Delaware gearresteerd wegens verstoring van de openbare orde en raakt Monk weer voor een tijdje zijn cabaret card kwijt.

Deze opnamen zijn wellicht alleen interessant als je, net als ik, gefascineerd bent door Monk of als je alles wilt hebben. De titel van de CD suggereert dat er ook nog een tweede deel is. Ik vond een schitterend fragment uit de film "Jazz On A Summer's Day" van Ben Stern waarin je Thelonious Monk ziet en hoort spelen op het Newport Jazz Festival van 1958. Weet iemand of deze film ook op DVD verschenen is in Europa of heeft iemand die film op video in zijn verzameling? Laat het me weten: keepswinging@live.nl

Ik wens Bill Tapia een fantastisch verjaardagsfeest toe vandaag !!

AT RANDOM:
Thelonious Monk Quartet - Live At Monterey Jazz Festival, 1963

Een 2CD waarin het optreden van Thelonious Monk op het Monterey Festival in Californië van september 1963 is vastgelegd.

STORYVILLE STCD 8255/56


Tijdopname voor 18 november:
1927:

• poppin' 'em out = seger ellis
• everybody loves my girl = four aristocrats
• farewell blues / sobbin' blues = king oliver dixie syncopators
• washboard blues = paul whiteman concert o

1937:

• china boy / dear old southland = gene austin

1957:

• anchors aweigh / hindustan / panama / sheik of araby = firehouse five + 2
• all at once you love her = lee morgan quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
wes montgomery/boss guitar = thelonious monk/live in new york vol. 1 = dutch jazz giants/gipsy swing - volume 7 = oscar pettiford/first bass = svend asmussen/volume 2 (1941-1950) = chet baker/broken wing = hit of the week/the complete hit of the week recordings - volume 2 (2) = toots thielemans/one more for the road

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Dixieland Seven

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Today a small contribution: a film fragment with the Dixieland Seven in the soundtrack playing the tune Love Is Just Around The Corner with film shots made in the streets of Bussum and Naarden, two cities in the centre of The Netherlands. This film fragment I found is from the 1960s and was made and posted by Bob Erwig, the leader of the band.
The band was named The Dixieland Seven and directred by Bob Erwig, trumpet player, who became a known jazz trumpet player in the Climax Jazz Band (Canada). Bob Erwig was born in The Hague December 1935. In 1965 he won a contest at the AVRO Radio competition, the award being the best soloist: the price was a performance at the Kurhaus in Scheveningen with the great legendary clarinet player Albert Nicholas who had been a member of the King Oliver band in the 1920s. This concert was never recorded and that is, of course, a shame.
The Dixieland Seven made some recordings in that same year in a studio in Heemstede, featuring Bob Erwig on trumpet, Jan Meeuwisse on trombone, Joop Postma clarinet, Nico Köning piano, Ad Funke guitar, Willem Van Den Bosch bass and Ted De Jong on drums. They recorded six tunes; only two were released on a 45rpm recording: South of the Border and Pennies From Heaven. A few years later, Bob had left Holland for Canada, he returned to Europe for some holidays and filmed with a simple 8mm movie camera the streets of Naarden and Bussum, where they grew up. A great historical document with some good music. For me nostalgia to a period when I was a teenager, driving my RAP moped, with still a lot of hair, visiting concerts of the Dutch Swing College Band at school concerts, the empty streets, our first car, a Ford Taunus 15M (we called it Neusje (little nose, because of the globe-logo in front), my first girl friend ...... Sweet memories.

Enjoy it ..... I liked it !

If you have a subject that should be discussed here and you love to share it with the visitors of this blog please contact me ( keepswinging@live.nl ). Maybe you're the next guest contributor.

AT RANDOM:

LEE MORGAN - Volume 3

A young Lee Morgan on trumpet accompanied by Benny Golson, responsable for all compositions and arrangements. A great hard bop date

BLUE NOTE 392746

Time exposure for the 17th of November:
1927:

• miss annabelle lee = paul whiteman rhythm boys

1937:

• hula blues = lani mcintire o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
classics collection/5 years 300 cds = lee morgan/vol. 3 (blue note 92746) = betty boop's crazy inventions (1933) (dvd) = a song a day/betty boop cartoon (1936) (dvd) = on with the new/betty boop cartoon (1938) (dvd) = orquestra de cordas dedilhadas de pernambuco


Nederlands ( To the English translation )

Vandaag een kleine bijdrage: een filmfragment met de Dixieland Seven, die het nummer Love Is Just Around The Corner op de achtergrond spelen met beelden uit de jaren zestig van de straten van Bussum en Naarden. Dit filmfragment is gemaakt door Bob Erwig, de leider van dit dixielandorkest.
De band heette de Dixieland Seven en stond o.l.v. Bob Erwig, de trompettist. Bob Erwig is bekend geworden als trompettist en leider van de Climax Jazz Band (Canada), maar komt oorspronkelijk uit Nederland. Bob Erwig is geboren in Den Haag in december 1935 en won met zijn bandje in 1965 de AVRO solistenprijs, die bestond uit een optreden met de legendarische Albert Nicholas in het Kurhaus in Scheveningen. Helaas zijn er geen opnamen bewaard gebleven van dit concert met Albert Nicholas, die toch al in de jaren twintig furore maakte in het orkest van King Oliver.

De Dixieland Seven maakte slechts eenmaal opnamen in datzelfde jaar in Heemstede, en van die opnamen zijn er maar twee op een singeltje verschenen: South of the Border en Pennies From Heaven. De leden van die band waren Bob Erwig op trompet, Jan Meeuwisse op trombone, Joop Postma op klarinet, Nico Köning op piano, twee bassisten, te weten Willem van den Bosch, Ad Funke gitaar en als slagwerker Ted de Jong. Een paar jaar later, Bob Erwig was toen al naar Canada geëmigreerd, maakte hij onderstaande film tijdens een vakantie in Nederland. Met zijn 8 mm camera vanuit de auto van zijn broer reden ze door Bussum en Naarden en filmden de straten waar ze opgegroeid waren. Dat resulteerde in een schitterend tijdsdocument met bijpassende muziek: een stukje nostalgie. Beelden uit een vervlogen verleden, dat herinneringen oproept aan de tijd dat ik zelf tiener was, rijdend op mijn eerste Rap brommer, met nog veel haar, de schoolconcerten met de Dutch Swing College Band, de nog lege straten, onze eerste auto, de Ford Taunus 15 M ( het neusje noemde we hem, vanwege het wereldbolletje voorop de grill), mijn eerste vriendinnetje, ....... kortom: Mooie herinneringen......... Geniet er van .. net als ik !

Als je zelf een onderwerp hebt bestudeerd, dat, volgens jou, prima past in het concept van deze weblog en je wilt het delen met anderen zoek dan contact: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
LEE MORGAN - Volume 3
Een nog jonge Lee Morgan met Benny Golson als componist en arangeur tijdens een schitterende hard bop sessie
BLUE NOTE 392746


Tijdopname voor 17 november:
1927:

• miss annabelle lee = paul whiteman rhythm boys

1937:

• hula blues = lani mcintire o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
classics collection/5 years 300 cds = lee morgan/vol. 3 (blue note 92746) = betty boop's crazy inventions (1933) (dvd) = a song a day/betty boop cartoon (1936) (dvd) = on with the new/betty boop cartoon (1938) (dvd) = orquestra de cordas dedilhadas de pernambuco

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Jon Larsen Buddy-Prisen 2007

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Yesterday I received a message that Jon Larsen from Norway won the Buddy -prisen ( Buddy-award), a pretentious award, presented since 1956 by the Norsk Jazzforbund. Up to now 44 musicians received this award, named after the legendary jazz trumpet player Buddy Bolden.


Jon Larsen received this price, as the official papers say: Buddyprisvinneren for 2007 har vært en aktiv musiker og en markant aktør i det norske jazzmiljøet i snart 30 år. ( The winner of the Buddy award for 2007 has been an active musician and a characterictic author about the Norwegian jazzscene for the past 30 years.) Prisvinneren har utmerket seg som soloutøver på sitt instrument, men er kanskje enda bedre kjent som en sterk og inkluderende bandleder. ( The award winner is a great soloist on his instruments, but also made himself usefull as a bandleader. ) The award is a statue of Buddy Bolden and 50,000 Kroner and a trip by plane to a place in Europe. I know Jon Larsen for many years, not personally, but from email contacts about our common passion Oscar Aleman. Born in January 1959 he learned to play the guitar as a kid, but started professional as a painter. He learns to play the guitar in the Hot Club Style of Django Reinhardt at the age of 20 and founded the Hot Club de Norvège together with some friends Per Frydenlund and Svein Aarbostad.
In 1981 they play at the Molde Jazz Festival for the very first time and during this festival he meets Robert Normann. He becomes captivated by this legend in Norwegian jazz. I told about Robert Normann in several previous web logs and that should have been impossible without the research of Jon Larsen, who studied Robert Normann's life for years: Sweet Sue (1938-1941) - Ding Dong Dang (1940 - 1954) - Smålåt (1950s - 1960s ). In 1988 he started his own record label Hot Club Records with The Vintage Guitar Series, in which a lot of interesting music was released, like the complete Robert Normann collection, later reissued again by Normann Records, who controls the Normann Legacy with liner notes of Jon Larsen. I'm not going to list here all artists that recorded for Jon Larsen or the projects Jon Larsen did launched, but one project I have to mention. In 1997 he travelled to Buenos Aires and met the widow of Oscar Aleman and a lot of musicians Oscar played with, like Walter Malosetti, Ricardo Pellican and Carlos Zaragoza to name some and they recorded for Hot club Records the great tribute to Oscar Aleman album Stringtime in Buenos Aires ( Hot Club Records HCRCD 106)

I love to show you two fragments in which you can listen to Jon Larsen as an active musician. The first fragment is from a February 2006 performance by the Django Nordic All Stars; the second fragment is with his Hot Club de Norvège. Enjoy both fragments.

Gratulasjoner med dette premien Jon.

AT RANDOM:
Oscar Aleman - Odeon Recordings Vol. 3
The third CD in a colletion that reissued all Argentine Odeon records made by Oscar aleman. This one contains the 1951 up to 1953 archive.
Virgiljazz CD 121


Time exposure for the 16th of November:
1937:

• south rampart street parade = bob crosby o
• swing session in siberia = george elrick swing

1957:

• explorer / lullaby of the leaves = tony scott quintet

1967:

• absent minded blues / basin street blues / big butter and egg man / buddy bolden's blues / buddy's habits /cake-walking babies from home / creole bells / frog i moore rag / how come you do me like you do to me /i thought i heard bud bolden play / i'm coming virginia / kansas city stomp / makin' whoopee = reunion jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
thelonious monk/the complete prestige recordings - 2 = hamilton de holanda/loja bravio = stringtime in buenos aires/tribute to oscar aleman = irving kaufman/anthology-the last recording pioneer = lee morgan/vol. 3 (blue note 92746 )

Nederlands ( To the English translation )

Gisteren ontving ik het bericht dat de Noorse muzikant en jazzonderzoeker Jon Larsen de Noorse Buddy-prisen ( = de Buddy-prijs) gewonnen heeft; een pretentieuze onderscheiding uitgereikt sinds 1956 door het Norsk Jazzforbund. Tot nu toe hebben 44 mensen deze prijs gekregen, genoemd naar de legendarische trompettist Buddy Bolden. Jon Larsen ontvangt deze prijs omdat, zoals de officiële verklaring luidt: Buddyprisvinneren for 2007 har vært en aktiv musiker og en markant aktør i det norske jazzmiljøet i snart 30 år. ( De Buddy-prijs voor 2007 is toegekend aan een actief musicus en karakateristiek jazzauteur op het gebied van de Noorse jazzgeschiedenis, die al 30 jaar hierin actief is.) Prisvinneren har utmerket seg som soloutøver på sitt instrument, men er kanskje enda bedre kjent som en sterk og inkluderende bandleder. ( De prijswinnaar ie een groot solist op zijn instrumenten en heeft zichzelf nuttig gemaakt als orkestleider). De prijs is een standbeeldje van Buddy Bolden en 50.000 Noorse Kronen, benevens een vliegreis voor twee personen naar een land in Europa.
Ik ken Jon Larsen al heel wat jaar, niet persoonlijk, maar dankzij emailcontacten, die vooral over onze gemeenschappelijke passie, Oscar Aleman, gingen. Geboren in januari 1959 leerde hij als kind gitaar spelen, maar begon professioneel als schilder. Hij leerde gitaarspelen in de stijl van de Hot Club van Django Reinhardt op 20 jarige leeftijd, hetgeen resulteerde in de oprichting van de Hot Club de Norvège, samen met zijn jeugdvrienden Per Frydenlund en Svein Aarbostad.

In 1981 speelt hij voor het eerst op het Molde Jazz Festival en tijdens dit festival ontmoet hij de legendarische Noorse gitarist Robert Normann. Hij is gefascineerd door deze Noorse gitaarlegende. Ik heb in deze Keep swinging weblogs als verschillende keren Robert Normann als onderwerp gehad, en dit verhaal zou niet te vertellen zijn zonder de onderzoekingen van Jon Larsen: Sweet Sue (1938-1941) - Ding Dong Dang (1940 - 1954) - Smålåt (1950s - 1960s ). In 1988 begon hij zijn eigen platenlabel: Hot Club Records met de zgn. Vintage Guitar Series, waarop een heleboel interessante muziek werd ondergebracht, zoals de complete Robert Normann verzameling, later heruitgegeven door het familiebedrijf Normann Records , die zijn muzikale erfgoed bewaakt, waarbij de tekst in het hoesje van de expert Jon Larsen waren. Ik ga hier geen lijst maken van alle grote namen die voor Jon Larsen platen opgenomen hebben, noch een overzicht van alle projecten, waaraan Jon meegewerkt heeft; wel wil ik zijn reis naar Buenos Aires noemen. In 1997 reisde hij naar Argentinië en ontmoette daar de weduwe van Oscar Aleman en een heleboel muzikanten, die nog met Oscar Aleman hadden gespeeld, zoals Walter Malosetti, Ricardo Pellican en Carlos Zaragoza om er maar een paar te noemen. Ze namen een CD voor Hot Club Records op, getiteld Stringtime in Buenos Aires, een eerbetoon aan Oscar Aleman ( Hot Club Records HCRCD 106)
Ik vind het leuk om twee filmfragmenten te laten zien, waarin je Jon Larsen als gitarist kunt horen en zien. Het eerste fragment is van een optreden uit februari 2006 van de Django Nordic All Stars. Het tweede fragment is met zijn Hot Club de Norvège.
Genieten dus .....

Gratulasjoner med dette premien Jon

AT RANDOM:
Oscar Aleman - Odeon Recordings vol. 3
De complete opnamen die Oscar aleman maakte voor het Argentijnse label Odeon. Deze CD bestrijkt de periode 1951-1953.
Virgiljazz CD 121

Tijdopname voor 16 november:
1937:

• south rampart street parade = bob crosby o
• swing session in siberia = george elrick swing

1957:

• explorer / lullaby of the leaves = tony scott quintet

1967:

• absent minded blues / basin street blues / big butter and egg man / buddy bolden's blues / buddy's habits /cake-walking babies from home / creole bells / frog i moore rag / how come you do me like you do to me /i thought i heard bud bolden play / i'm coming virginia / kansas city stomp / makin' whoopee = reunion jazz band

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
thelonious monk/the complete prestige recordings - 2 = hamilton de holanda/loja bravio = stringtime in buenos aires/tribute to oscar aleman = irving kaufman/anthology-the last recording pioneer = lee morgan/vol. 3 (blue note 92746 )
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Rubén González

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I bought myself a compilation CD titled Momentos by Rubén González. This CD was subtitled The Best Of Cuba's Legendary Grammy Awardwinning Pianist. The album contains recordings from the musical legacy of this great piano player, that has Oscar Peterson and Chopin as his favorite musicians. The tracks on the album are from the 1960s up to the period in which he was rediscovered by Ry Cooder during the second half of the 1990s.

Rubén González was born in 1919 in Santa Clara (Cuba) and studied piano at the Cienfuegos Conservatoire when he was a teenager. He became a pianist of popular music (like sons) and moved to the capital Havana in the early 1940s where he got jobs in bands like the Orquesta Paulina, Conjunto Camayo and Los Hermanos. His first recordings date from 1943 with Arsenio Rodriguez. Although he lived for some times as a night club entertainer in South America ( Panama, Colombia, Argentina, Brazil and Venezuela) he returned to Cuba in the 1960s. He took over the top dance band of Enrique Jorrin and made the first recordings under his own name. You can find three tracks on this compilation from that period: Que Infelicidad, Zancudo and Fantoche.

In the 1990s he retired, but thanks to the Buena Vista Social Club project of Ry Cooder Rubén González started a new career in music. But few people won't remember the great shot in the documentary where Rubén González plays his piano in that beautiful build gymnasium in Havana. You can see that fragment here:

As one of the Super-Abuelos ( super-grandpa's) he travelled all around the world with the Buena Vista Social Club and as member of the Juan De Marcos Gonzalez' Afro-Cuban All-Stars. He made his first solo album aged 77 years old, titled Nonesuch. A geat piano player. He passed away December 2003.
Enjoy a fragment of a concert made during one of his tours in Great Britain.

AT RANDOM:
Saskia Laroo - Jazzkia

Trumpeteer extraordinaire: This can easily be said of trumpeter Saskia Laroo as her performances of the CD grove: the liner notes written by Teddy Edward read. A first-rate Dutch modern jazz trumpet player. Recordings 1998

LAROO RECORDS SL9901


Time exposure for the 15th of November:
1927:

• old guitar and an old refrain = roger wolfe kahn o
• penn beach blues = joe venuti blue four

1937:

• on the sunny side of the street = louis armstrong o

1957:

• all morning long / birk's works / hallelujah / i've got it bad and that ain't good / our delight /soul junction / they can't take that away from me / woody'n you = red garland quintet (featuring john coltrane and donald bird)
• after hours / body and soul / champ / i can't give you anything but love / imagination / indiana /it's only a paper moon / just friends / laura / lover man / my funny valentine / slightly monkish / walkin'= jimmy smith trio

1987:

• spanish wells = willem breuker kollektief-mondriaan strings

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
saskia laroo/jazzkia = al bowlly/just a bowl of cherries = ruben gonzalez/momentos = ambrose's nasty temper/a keystone komedie (1915) (dvd) = thelonious monk/live in new york vol. 1

Nederlands ( To the English translation )

Ik kocht onlangs een verzamel-CD van Rubén González getiteld Momentos. De tekst op de opgeplakte sticker vermeld: The Best Of Cuba's Legendary Grammy Awardwinning Pianist. (Het beste van de legendarische Cubaanse pianist, die een grammy award won). Het album bevat opnamen van deze legende, die fan was van Oscar Peterson en Chopin, van de jaren zestig tot en met de periode dat hij door Ry Cooder herontdekt werd eind jaren negentig.

Rubén González werd geboren in 1919 in Santa Clara (Cuba) en studeerde als tiener piano aan het Cienfuegos Conservatoire. Hij ging populaire muziek spelen en verhuisde begin jaren veertig naar de hoofdstad Havana. Daar ging hij spelen in bands als de Orquesta Paulina, Conjunto Camayo en Los Hermanos. Zijn eerste opnamen dateren uit 1943 met Arsenio Rodriguez. Howel hij jarenlang als nachtclubmuzikant leefde en werkte in Zuid Amerika (Panama, Colombia, Argentinië, Brazilië en Venezuela) keerde hij in de zestiger jaren voorgoed terug naar Cuba. Hier nam hij het toporkest van Enrique Jorrin over en maakte zijn eerste opnamen. Hiervan staan drie nummers op de CD: Que Infelicidad, Zancudo en Fantoche.

In de jaren negentig ging hij met pensioen, maar dankzij het bekende Buena Vista Social Club project van Ry Cooder begon Rubén González aan een tweede leven-in-de-muziek. Maar weinig mensen zullen niet die scene kennen uit de documentaire waarin Rubén González alleen achter zijn piano zit en speelt in het indrukwekkende gymnasium van Havana. Voor wie het niet kent ( of die het nog wel eens wil zien) hier een fragment:

Als één van de Super-Abuelos (Super-opa's) reisde hij de wereld rond met de Buenoa Vista Social Club band en de Juan De Marcos Gonzalez' Afro-Cuban All-Stars. Hij maakte zijn eerste solo-album op 77 jarige leeftijd, getiteld Nonesuch. Een groot pianist. Hij overleed december 2003.

Ik heb tot slot nog een fragment waarin hij solo te zien is tijdens één van zijn tournees door Engeland. Genieten dus .......

AT RANDOM:
Saskia Laroo - Jazzkia

Trumpeteer extraordinaire: Dit is de eenvoudigste omschrijving van trompetist Saskia Laroo, zoals op de hoes verwoord wordt door Teddy Edward. Een moderne Nederlandse jazz-trompettiste met klasse. Opnamen eind jaren negentig.

LAROO RECORDS SL9901


Tijdopname voor 15 november:
1927:

• old guitar and an old refrain = roger wolfe kahn o
• penn beach blues = joe venuti blue four

1937:

• on the sunny side of the street = louis armstrong o

1957:

• all morning long / birk's works / hallelujah / i've got it bad and that ain't good / our delight /soul junction / they can't take that away from me / woody'n you = red garland quintet (featuring john coltrane and donald bird)
• after hours / body and soul / champ / i can't give you anything but love / imagination / indiana /it's only a paper moon / just friends / laura / lover man / my funny valentine / slightly monkish / walkin'= jimmy smith trio

1987:

• spanish wells = willem breuker kollektief-mondriaan strings

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
saskia laroo/jazzkia = al bowlly/just a bowl of cherries = ruben gonzalez/momentos = ambrose's nasty temper/a keystone komedie (1915) (dvd) = thelonious monk/live in new york vol. 1

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Introducing Kenny Cox

( Naar de Nederlandse vertaling.)
One of my favorite series in jazz-reissues is the Blue Note Connoisseur CD Series, a limited edition of rare, forgotten recordings from its archives that never became hits. When I find one at a fair or in a record shop: I'll buy it, even if the performers are unknown to me. These reissues are like a bottle of wine. Some taste very well, from the very beginning; others need some time to ripe, before they taste well.
Some weeks ago I found the album Introducing Kenny Cox and the Contemporary Jazz Quintet (Blue Note 385189), in fact a compilation of two late 1960s albums, titled Introducing, like the title of the reissue and the album Multidirection. Really, I'd never heard of this Kenny Cox, who was a piano player. Born in Detroit November 1940, he learned to play the piano, although he prefered the trumpet. He went to the Detroit Conservatory of Music. He played a lot of gigs ( he started when he was 5 years old !) with musicians like Yusef Lateef, Charles McPherson and Hugh Lawson until 1961. In that year he moved to New York and toured for three years with vocalist Etta Jones, he accompanied at the piano. In 1964 he returned to Detroit and played with Roland Kirk. Around that period he started his own group with musicians like Charles Moore, a trumpet player who was the leader of one of the first avant-garde groups of Detroit, the D.C. Five. He was influenced at that time by Miles Davis, while Kenny Cox was more a Bud Powell and Herbie Hancock supporter. Another guy in the group was Leon Henderson; he played, like brother Joe, the tenor saxophone. Ron Brooks is to be heard at the bass and he was "the old man" in the group, 33 years old. Danny Spencer, he is the odd man out with his look as if he is our Dutch crown prince Willem-Alexander; he played the drums.
These two LPs are the only ones made by this group for Blue Note ( he made some records early 1970s for other labels too ) and they are played by a solid and tight combo. For me the first one, Introducing, is the best - the second one Multidirection, feels more like, as they label it in the a review, like a collection of sketches. Great music. Really, this is one of those bottles of wine, stored on a shelf near the ground floor, with a bad designed label, ignored by the ordinary wine drinker, but being recognized as a very good wine by the true connoisseur. It is one of my smash hits of the year.

Kenny Cox seems to be still active in performing in the Detroit environment and recorded with musicians like James Carter. Isn't it nice to learn that James Carter is playing tonight in Middelburg, in the southwest part of The Netherlands, omly 15 km. from my house? It's a small world...........

AT RANDOM:
Oscar Aleman - 1 (pagina12)
A compilation of recordings made by the Argentine guitar player Oscar Aleman from the 1940s and 1950s, as an extra in an Argentine newspaper, titled Pagina12
Pagina 12

Time exposure for the 14th of November:
1927:

• st. louis blues = al bernard
• florence = juanita stinette chapelle
• st. louis blues = goofus five
• bye bye florence = bert howell

1947:

• my old flame = charlie parker quintet

1957:

• dance of the infidels = george wallington quintet

1967:

• crepuscule with nellie / epistrophy / i'm gettin' sentimental over you / just a gigolo / lulu's back in town / off minor / sweet and lovely = thelonious monk quartet

1977:

• detyour ahead / lonely hunter / modal soul / short rainbow / sweet basil = rein de graaff-dick vennik quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
paquito d'rivera/sons do brasil = introducing kenny cox contemporary jazz quintet = sidewalk hot jazz o/saratoga ahout (lp) = jazz networks/blues 'n' ballads

Nederlands ( To the English translation )

Eén van mijn favoriete jazzheruitgaven is de Blue Note Connoisseur CD Serie, een gelimiteerde uitgave van zeldzame, nu vergeten opnamen uit de archieven van Blue Note, die nooit grote verkoopcijfers haalden of zullen halen. Als ik zo'n plaat tegenkom op een beurs of in een platenwinkel koop ik hem altijd, of ik de musici nou ken of niet. Deze heruitgaven zijn net als een fles wijn. Sommige zijn al helemaal op smaak als je de fles ontkurkt, andere moeten nog rijpen en smaken pas lekker na een paar keer draaien. Enige tijd geleden vond ik het album Introducing Kenny Cox and the Contemporary Jazz Quintet ( Blue Note 385189 ), in feite een heruitgave van twee platen uit de late jaren zestig, getiteld Introducing, net als de titel en Multidirection. Eerlijk waar, ik had nog nooit van de pianist Kenny Cox gehoord, laat staan van zijn muziek. Hij werd geboren in Detroit in november 1940, leerde als kind piano spelen, hoewel hij liever trompet had gespeeld, en ging naar het Conservatorium van Detroit. Hij speelde in veel optredens, vanaf zijn vijfde jaar (!) met musici als Yusef Lateef, Charles McPherson en Hugh Lawson tot aan 1961. In dat jaar verhuisde hij naar New York waar hij de begeleider van Etta Jones werd. In 1964 keerde hij terug naar Detroit en speelde er met Roland Kirk. Rond die tijd begon hij met een eigen groep musici zoals Charles Moore, een trompettist, die de leider was van één van de eerste avant-garde groepen van Detroit de D.C. Five. Charles Moore werd beinvloed door Miles Davis en dat hoor je door heel de plaat, terwijl Kenny Cox meer een Bud Powell en Herbie Hancock fan was. Een andere muzikant in zijn groep was Leon Henderson; hij speelde, net als zijn broer Joe, de tenorsax. Ron Brooks is te horen op de bas en met zijn 34 het ouwetje in de groep. Hij werd daar vaak mee geplaagd. Danny Spencer, die met zijn oer-Hollandse uitstraling á la Willem-Alexander in de groep een beetje uit de toon valt, bespeelt het slagwerk. Deze twee LPs zijn de enige door Kenny Cox gemaakt voor Blue Note ( in de daaropvolgende jaren maakt hij er nog een paar platen voor andere labels) en ze leren dat deze Contemporary Jazz Quintet een hecht en stevig ensemble vormde. Voor mij is de eerste LP, Introducing, het best. Hierin laten ze een fantastisch stuk muziek horen. De tweede plaat is meer een verzameling korte stukjes, maar verder ook een prima plaat. Dit is echt zo'n mooi voorbeeld van, om in beeldspraak te blijven, zo'n foute fles wijn, te vinden op één van de laagste schappen in de supermarkt, met zo'n verkeerd ontworpen label; een fles, die door de gemiddelde wijndrinker volkomen genegeerd wordt, maar door de echte kenner, de ware connoisseur, gewaardeerd wordt. Het is voor mij één van mijn mooiste CDs van het jaar.
Kenny Cox schijnt nog steeds op te treden in Detroit en omgeving en opnamen te maken met musici als bijvoorbeeld James Carter. Is het niet opmerkelijk dat nu juist die James Carter, vananvond 15 kilometer hier vandaan optreedt in Middelburg? Wat is de wereld toch klein .......

AT RANDOM:
Oscar Aleman - 1 (pagina12)
Een verzamel CD van Argentijnse opnamen gemaakt door Oscar Aleman in de jaren veertig en vijftig. Verschenen als bijlage bij een Argentijnse krant als Pagina 12.
Pagina12

Tijdopname voor 14 november:
1927:

• st. louis blues = al bernard
• florence = juanita stinette chapelle
• st. louis blues = goofus five
• bye bye florence = bert howell

1947:

• my old flame = charlie parker quintet

1957:

• dance of the infidels = george wallington quintet

1967:

• crepuscule with nellie / epistrophy / i'm gettin' sentimental over you / just a gigolo / lulu's back in town / off minor / sweet and lovely = thelonious monk quartet

1977:

• detyour ahead / lonely hunter / modal soul / short rainbow / sweet basil = rein de graaff-dick vennik quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
paquito d'rivera/sons do brasilintroducing kenny cox contemporary jazz quintetsidewalk hot jazz o/saratoga ahout (lp)jazz networks/blues 'n' ballads

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Göta River Jazzmen

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Thanks to Ingemar Wågerman I received a CD with samples of the Göta River Jazzmen from Sweden. This band is based in Göteborg, a harbour at the Kattegat, the water between Denmark and Sweden. The music the band plays was originated in the city of New Orleans at the Gulf of Mexico, early XXth Century. Maybe it's a coincidence, that both cities are harbours; fact is that the music they play is the original New Orleans style. The members of the band are Esbjörn Olsson on the trumpet, Lars Ehnström on trombone, Sverker Nyström plays the clarinet and alto saxophone, Göran Möller plays the banjo, Ingemar Wågerman the piano, Bertil Boström bass and Lars Gunnar Röök drums.

The Göta River Jazzmen made nine CDs up to now and their last one is a live CD from Burke. I played myself the tune I Get The Blues When It Rains with an intro by Ingemar Wågerman in free tempo, before it starts up with a collective improvisation; typically for the New Orleans style. This tune is to be found on the live album In The Good Old Summertime, recorded in July 2003 in Bude, Cornwall (England), made during a concert at the Falcon hotel. I liked some other tunes I received from Ingemar like Mobile Stomp, recorded June 2000 for the album The Other Side of Town and the tune There's Yes, Yes in Your Eyes. This band has performed several times in the Netherlands, like in Eindhoven at the Eindhovense Jazzclub, Appingendam ( Jazz Club Noord Nederlands Jazz Gilde ), Jazz Hall´72 in Gorinchem, the Charlestown Jazz Club in Molenhoek and the Jazz-Sociëteit Zutphen in Warnsveld.
The album Darkness On The Delta was recorded during its trips between 2002 and 2005 to our country with registrations from concerts in the Jazz-Sociëteit Zutphen in Warnsveld, a village in the eastern part of The Netherlands. It is said that this band belongs to the best in New Orleans Jazz in Europe and if you have a chance to listen to its music, visit its concerts or try to get one of its albums.

You can find more info about gigs or albums of this band at their website.

AT RANDOM:
Henri Crolla - Quand refleuriront les lilas blancs?

A collection of recordings by the French jazz guitar player Henri Crolla, from the post Django period 1955

Gitanes 018 418


Time exposure for the 13th of November:

1937:

• who's sorry now = bob crosby bob cats

1947:

• airplane blues / crow jane blues / custard pie blues / early morning blues / hot headed woman = sonny terry-brownie mcghee quartet

1957:

• end of a love affair / lotus blossom = kenny dorham quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
rh factor/hard groove = danny barker/the fabulous banjo of .... = four of a kind/cattin' = branford marsalis/contemporary jazz = original prague syncopated o/goin' crazy with the blues = monty alexander 7/jamento = jazz messengers/horace silver-art blakey-1 = art blakey/drums around the corner = sonny clark trio/complete studio recordings - cd 3 (3)

Nederlands ( To the English translation )

Dankzij Ingemar Wågerman ontving ik een verzamel CD met opnamen van de Zweedse band, de Göta River Jazzmen. Deze band heeft zijn thuisbasis in Göteborg, een havenstad aan het Kattegat, het water met een naam, dat als kind al fascineerde, tussen Zweden en Denemarken. De muziek die de band speelt komt origineel uit het begin van de twintigste eeuw uit de stad New Orleans, eveneens een havenstad aan de Golf van Mexico. Misschien is het toeval dat beide steden havensteden zijn; feit is dat de band in de New Orleans stijl speelt. De leden van de band zijn: Esbjörn Olsson op trompet, Lars Ehnström op trombone, Sverker Nyström op de klarinet en altsax, Göran Möller op de banjo, Ingemar Wågerman piano, Bertil Boström bas en Lars Gunnar Röök slagwerk.

De Göta River Jazzmen hebben tot nu toe negen CDs gemaakt onder eigen naam en nog werk op verzamel-CDs. Hun laatste is een live CD opgenomen in Burke. Ik heb genoten van het nummer I Get The Blues When It Rains met een intro op piano door Ingemar Wågerman in een vrij tempo, dat, na een tijdje van start gaat met een collectieve improvisatie op klarinet, trombone en trompet. Typisch New Orleans zou ik zeggen. Het nummer komt van de live CD In The Good Old Summertime, uit juli 2003 in Bude, Cornwall (Engeland), opgenomen tijdens een concert in het Falcon hotel. Er waren nog meer nummers die me boeiden zoals Mobile Stomp, opgenomen in juni 2000 voor de plaat The Other Side of Town en het nummer There's Yes, Yes in Your Eyes; allemaal nummers gespeeld op die typische relaxt swingende manier, die zo kenmerkend is voor deze stijl. Ze speelden verschillende keren in Nederland, zoals in Eindhoven in de Eindhovense Jazzclub, Appingendam ( Jazz Club Noord Nederlands Jazz Gilde ), Jazz Hall´72 in Gorinchem, in de Charlestown Jazz Club in Molenhoek en de Jazz-Sociëteit Zutphen in Warnsveld.
De plaat Darkness On The Delta is tijdens zo'n Nederlandse tournee opgenomen tussen 2002 en 2005 tijdens concerten in de Jazz-Sociëteit Zutphen in Warnsveld, een dorp tegen Zutpen aan. Er wordt gezegd dat in Europa deze Zweedse band tot het beste in haar stijl behoort en als je de kans krijgt om een optreden van hen bij te wonen, moet je dat zeker een keer doen. En anders probeer je gewoon hun platen te pakken te krijgen.

Je vindt meer informatie over optredens en platen op hun website.

AT RANDOM:
Henri Crolla - Quand refleuriront les lilas blancs?

A collection of recordings by the French jazz guitar player Henri Crolla, from the post Django period 1955

Gitanes 018 418



Tijdopname voor 13 november:
1937:

• who's sorry now = bob crosby bob cats

1947:

• airplane blues / crow jane blues / custard pie blues / early morning blues / hot headed woman = sonny terry-brownie mcghee quartet

1957:

• end of a love affair / lotus blossom = kenny dorham quartet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
rh factor/hard groove = danny barker/the fabulous banjo of .... = four of a kind/cattin' = branford marsalis/contemporary jazz = original prague syncopated o/goin' crazy with the blues = monty alexander 7/jamento = jazz messengers/horace silver-art blakey-1 = art blakey/drums around the corner = ny clark trio/complete studio recordings - cd 3 (3)

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

They lovingly nicknamed me "jazz nerd"

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Mr. Rollins, When I started playing the sax, I just wanted to play music. But when I heard your music, I wanted to play jazz.

Two months ago I made a contribution dedicated to the concert Sonny Rollins gave at Carnegie Hall New York City on the 18th of September 2007 due to the fact that he made his first concert at that venue 50 years ago. Thanks to one of the faithful visitors of this blog, Michael C. Gilbreath from Scottsdale, Arizona, I could make another contribution with a film fragment from the pre-concert reception. In this fragment Michael visits the reception with his two granddaughters Briana ( 12 years old) and Mikayla ( 14 years old). Both are dedicated fans of Sonny Rollins and fashinated by his music.

Mikayla, the oldest, plays the alto saxophone for two years now. She became fascinated in jazz music, due to the weekly lessons where she had to listen to the music of Miles Davis, Charlie Parker and Sonny Rollins. I decided in the 7th grade to join my school's jazz band. Within a few months I had switched from clarinet to alto saxophone and discovered that I really enjoyed playing music.: she writes in one of her first articles Why Should I Choose Anything Else? she published in the JJA ( Jazz Journalist Association) magazine Jazz Notes. She is the youngest member of this Association and loves to become a jazz journalist later. The other students in my jazz band livingly nicknamed me "jazz nerd", which by the way I took as a compliment, she continues in her article. Mikayla is now preparing an article with an interview of Dr. Lonnie Smith, the known Hammond player with the turban.
I can show you part of a film fragment where you can hear Mikayla playing with the Deer Valley High School Performance Jazz Ensemble during a concert September 2007. They play the Miles Davis tune So What.

It is great to learn how such a group of young students ( 14 - 19 years old) plays. Amazing. This band will perform at the 29th Annual Western International Band Convention in Seattle, Washington US, on Friday the 16th of November next week. So if you're around the corner, please drop by.

One of the highlights in her life-in-jazz was the first meeting with Sonny Rollins, after being to a concert of her idol in Scotsdale, Arizona with her sister Briana and two more young fans, Michael and Jeremy. This meeting was filmed and posted on the Sonny Rollins Podcast. In this informal meeting with Sonny the four young jazz fans are interviewed about their passion to jazz and specially their fascinating for Sonny's music. Sonny chats with the young admirers and advices them: First learn the tune by head, the chorusses and the melody and so and then play it with your friends, just play it .... don't think too much - let it happen !

It is remarkable to learn that such a young girl, only 14 years old, who plays the alto saxophone for only two years now, reached such a high level in playing. Only few kids from that age can refer to the great master in jazz, Sonny Rollins
who has said about hearing Mikayla playing Blue Room: Bravo, very nice! She's got talent .... be proud.

I love to end this contribution to this young US "Candy Dulfer" with one of her first alto saxophone solos in public in the tune Song for My Father. Enjoy her relief when she has finished it. Great !!

I love to wish her a great futur in music journalism: My aim is to become a jazz journalist, so I'll have a job that allows me to focus upon the two things I love the most - jazz and journalism. I hope your dream comes true, Mikayla !

AT RANDOM:
A Jazz Hour With Lionel Hampton - Live In Cannes
A budget CD with Lionel Hampton and the Oliver Jackson Orchestra during a concert in Cannes, January 1978.
JHR 73584

Time exposure for the 12th of November:
1927:

• ev'rybody loves my girl / make my cot where the cot-cot cotton grows = bernie cummins hotel biltmore o

1937:

• after you've gone / bill street blues / indiana / merry-go-round broke down / rose room = bill coleman o
• hot fingers = jaroslav jezek o
• dinah = jezkuv swing band
• don't blame me = teddy wilson

1957:

• stop = sonny redd quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = thelonious monk/the genius of (lp) = scott joplin/treemonisha (2lp) = clifford brown/alternate takes (lp) = elvin jones-mccoy tyner quintet/love & peace = jimmie lunceford legacy orchestra/rhythm is our business = christina von bulow trio-jan allan/very thought of you = junior mance trio/that's where it is = sonny rollins/the freelance years-4 = dansk guldalder/volume 3-4 (2lp) = ben boogaard quartet/holidays

Nederlands ( To the English translation )

Mr. Rollins, When I started playing the sax, I just wanted to play music. But when I heard your music, I wanted to play jazz. (Meneer Rollins, toen ik begon met sax spelen wilde ik muziek maken; toen ik u had gehoord wilde ik jazz spelen.)

Twee maanden geleden maakte ik een bijdrage over het concert dat Sonny Rollins op 18 september 2007 gaf in Carnegie Hall, New York City, ter herinnering aan het feit dat hij 50 jaar geleden voor het eerst optrad in die zaal. Dankzij één van de trouwe lezers van deze web log, Michael C. Gilbreath uit Scottsdale, Arizona kon ik in een volgende bijdrage een aantal foto's laten zien van de receptie, voorafgaand aan het concert. De foto's zijn gemaakt door Michael tijdens zijn bezoek aan die informele bijeenkomst waar veel prominente jazzartiesten te zien waren, samen met zijn twee kleindochters Briana ( 12 jaar oud) en Mikayla ( 14 jaar oud). Beide meisjes zijn grote bewonderaars van de muziek van Sonny Rollins.

Mikayla, de oudste, bespeelt sinds twee jaar de altsax. Ze raakte geboeid door de jazzmuziek, dankzij de wekelijkse muzieklessen op school waar ze moesten luisteren naar muziek van Miles Davis, Charlie Parker en Sonny Rollins. I decided in the 7th grade to join my school's jazz band. Within a few months I had switched from clarinet to alto saxophone and discovered that I really enjoyed playing music ( Ik besloot in de eerste van de Middelbare School (7th grade) lid te worden van de Jazz Band van de school. Binnen een paar maanden was ik overgestapt van klarinet naar altsax en had ik ontdekt dat ik muziekmaken erg leuk vond), schrijft ze in één van eerste artikelen, getiteld Why Should I Choose Anything Else? ( Waarom zou ik iets anders kiezen?) gepubliceerd in het kwartaalblad Jazz Notes van de JJA ( Jazz Journalist Association). Ze is het jongste lid van deze club en ze hoopt later jazz journaliste te worden. Haar volgende artikel is een interview met niemand minder dan Dr. Lonnie Smith, de bekende Hammond organist met de tulband. De andere studenten in de jazz band noemen me liefkozend Jazz Nerd en dat vind ik een compliment, voegt ze ook nog toe in haar autobiografische artikel. Ik kan een fragment laten zien van een optreden van deze Deer Valley High School Performance Jazz Ensemble tijdens een concert in September 2007. Je herkent Mikayla op de altsax aan haar lengte. Ze spelen het nummer So What van Miles Davis.

Is het niet geweldig dat een groep jongelui van 14 tot 19 jaar oud dit soort muziek maakt en er duidelijk veel plezier aan beleeft? Fantastisch toch? Met deze band zal Mikayla op vrijdag 16 november spelen tijdens de 29ste jaarlijkse Western International Band Clinic in Seattle, Washington, dus als je in de buurt bent ..........
Eén van de hoogtepunten in haar nog jonge jazzcarriere was een ontmoeting met haar idool Sonny Rollins. Na afloop van een concert van Sonny Rollins in Scotsdale, Arizona, werd ze, samen met haar zus Briana en twee andere jonge saxspelers Michael en Jeremy aan hem voorgesteld. Deze ontmoeting is gefilmd en opgenomen in de podcast van Sonny Rollins zelf. In deze gefilmde impressie worden de vier jongelui geinterviewd over hun passie voor de jazz in het algemeen en die voor Sonny Rollins in het bijzonder. Sonny babbelt er tussendoor met de jonge fans en geeft ze adviezen: First learn the tune by head, the chorusses and the melody and so and then play it with your friends, just play it .... don't think too much - let it happen ! (Zorg er eerst voor dat je een nummer goed kan spelen, de melodie, de coupletten en speelt het dan met je vrienden, alleen maar spelen, niet te veel denken. Laat het maar gebeuren !! )

Is het niet opmerkelijk dat zo'n jong meisje, nog maar 14 jaar oud, die nog maar net twee jaar sax speelt, al zo goed muziek maakt? Wordt ze later de Amerikaanse Candy Dulfer? Er zullen maar weinig saxofonisten van die leeftijd zijn, die kunnen zeggen, dat de grote Sonny Rollins van hun spel heeft gezegd dat ze talent hebben. Bravo, very nice! She's got talent .... be proud. ( Bravo, erg goed. Ze heeft talent .. wees daar maar trots op)

Ik vind het leuk om deze bijdrage over Mikayla Gilbreath, deze enthousiaste en ambitieuze jonge saxofoonspeler, afteronden met een filmfragment, waarop haar eerste saxsolo is vastgelegd in het nummer Song For My Father. Alleen al waard om te bekijken hoe blij en opgelucht ze is na afloop.

Ik wens haar een geweldige toekomst als jazz-journaliste, want dat wil ze graag. My aim is to become a jazz journalist, so I'll have a job that allows me to focus upon the two things I love the most - jazz and journalism. ( Mijn doel is om jazzjournaliste te worden, want dan kan ik me richten op die twee dingen, die ik erg leuk vind; jazz en journalistiek.) Ik hoop voor haar dat die droom uitkomt !!

AT RANDOM:
A Jazz Hour With Lionel Hampton - Live In Cannes
Een budgetuitgave van Lionel Hampton met het ortkest van Oliver Jackson tijdens een optreden in Cannes, Januari 1978. JHR 73584


Tijdopname voor 12 november:
1927:

• ev'rybody loves my girl / make my cot where the cot-cot cotton grows = bernie cummins hotel biltmore o

1937:

• after you've gone / bill street blues / indiana / merry-go-round broke down / rose room = bill coleman o
• hot fingers = jaroslav jezek o
• dinah = jezkuv swing band
• don't blame me = teddy wilson

1957:

• stop = sonny redd quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
david grisham quintet-svend asmussen/swingin' with svend = thelonious monk/the genius of (lp) = scott joplin/treemonisha (2lp) = clifford brown/alternate takes (lp) = elvin jones-mccoy tyner quintet/love & peace = jimmie lunceford legacy orchestra/rhythm is our business = christina von bulow trio-jan allan/very thought of you = nior mance trio/that's where it is = sonny rollins/the freelance years-4 = dansk guldalder/volume 3-4 (2lp) = ben boogaard quartet/holidays

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Garoto in Choro Music Blogspot

( Naar de Nederlandse vertaling.)

This contribution is the 125th entry at the Choro Music blogspot.

Yesterday I found this small final sentence in the Choro-Music blogspot ( http://choro-music.blogspot.com/ ) titled Vamos Acabar com o Baile" [Let's stop the dance]
Modest as always Jo hoped to come off well with this small message. No, that shouldn't be fair. Your 125th web log is a milestone, Jo, that attracks attention.
Choro is a Brazilian music style, very popular in the 1920s and 1930s, but still popular nowadays. This blog wants to share our passion for this music and its musicians like Pixinguinha, Jacob do Bandolim or Garotto with you.

He started this Choro music blog in June 2006 with a contribution about the soundtracks of the great DVD Brasileirinho . This Choro-music web log was born out of a shared passion for the Brazilian Choro music and thanks to Jo, who is an expert in this kind of music in this part of the world, it is now a weekly benchmark for those who share this passion worldwide.
I love to post a link to this 125th contribution here, dedicated to the great Brazilian musician and composer Garoto and I have translated it into Dutch, for the more then 120 daily Dutch speaking visitors of this blog.

Congratulation Jo with this landmark !!

Read his 125th contribution on the Choro web log:

Vamos Acabar com o Baile" [Let's stop the dance]

AT RANDOM:
Les Tresors Du Jazz 1953

CD 28 (Apr 1953 - May 1953)

A great compilation of ten CDs featuring the most important 1953 recordings in chronological order seen through the eyes of its compilers André Francis & Jean Schwarz. The boxes for 1952 up to 1956 has been released now.

LE CHANT DU MONDE 574 1273 ( CD 28)


Time exposure for 11 November:
1927:

• blue river = al jolson-bill wirges o
• best things in life are free / down south / together = emil seidel o

1937:

• horsey horsey = jack jackson o
• big apple / i'm feelin' like a million / my blue heaven / sleep = ramblers dansorkest

1977:

• lullaby of birdland = lionel hampton

2006:

• country fool / boll weevil holler / will she ever get back home / rope stretching blues / ragged & dirty / good stuff / lambsworth /hobo's lullabye / going down the road feeling bad / willin' / downtown stomp / pilgrim / guitar rag = champagne charlie

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
rumbata/canto al caribe = tight women and loose bands/classic female vaudeville blues singers - 1921-1931 = the complete hit of the week recordings/volume 3 (2) = west coast jazz/hermosa beach 1951-1954 = those fabulous gennetts/volume 2 1922-1925 = steve turre/verve 537 133 = slide hampton/two tenor case callitwhachawana

Nederlands ( To the English translation )

This contribution is the 125th entry at the Choro Music blogspot. (= Deze bijdrage is de 125ste van mijn Choro Music blogspot )

Gisteren stond dit kleine zinnetje weggemoffeld onderaan de Choro-Music blogspot ( http://choro-music.blogspot.com/ ) getiteld Vamos Acabar com o Baile" [Let's stop the dance]
Bescheiden als altijd had Jo gehoopt er op deze manier van af te komen; nee, dat zou geen recht doen aan zijn werk; 125 blogs is niet niks.
Choro is een Braziliaanse muziekstijl, die erg populair was in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, maar die ook nu nog steeds in Brazilië veel gespeeld wordt. Deze weblog wil onze passie voor deze muziek en haar vertolkers zoals Pixinguinha, Jacob do Bandolim of Garotto met jullie delen.

Hij begon deze Choro music weblog in juni 2006 met een bijdrage over de muziek zoals die te vinden is op de schitterende documentaire Brasileirinho. De Choro-music web log is voortgekomen uit een gedeelde fascinatie van Jo en mij voor deze Braziliaanse Choromuziek en dankzij Jo, die aan deze kant van de wereld een expert genoemd mag worden, zijn de wekelijkse Choro-music bijdragen een vast ijkpunt in de week geworden.
Ik vind het dan ook leuk zijn laatste 125ste bijdrage met jullie te delen en daarom heb ik hier een Nederlandse vertaling bijgevoegd. Als je de Engelse versie wilt lezen klik dan op de titelbalk.

Gefeliciteerd Jo met deze mijlpaal.

Garoto (Anibal Augusto Sardinha) (1915-1955) is één van die constante factoren in de Braziliaanse muziek, dankzij zijn muzikale nalatenschap, die vastgelegd is op plaat of in composities die hij vooral op het eind van zijn leven schreef. Garoto is vooral een begrip in Brazilië als het gaat over het bespelen van de violão ( = gitaar); hij was de eerste die nieuwe richtingen aangaf in de choro en samba, geinspireerd en beinvloed door de Amerikaanse jazzharmonieën en door klassieke componisten als Debussy. Bovendien: Garoto was een virtuoos op allerlei tokkelinstrumenten: violão (6 snarige akoestische gitaar), de electrische gitaar, de tenorgitaar, de banjo, de cavaquinho, de bandolim en zelfs de hawaiian steelgitaar. Het is natuurlijk moeilijk om je te meten met zo'n veelzijdig artiest; er zijn in Brazilië maar een paar die daaraan kunnen tippen aan zo'n talent. Dat wil niet zeggen dat de muziek van Garoto niet gespeeld is of op de plaat gezet is door anderen; integendeel, er zijn schitterende voorbeelden aan te wijzen zoals de opnamen gemaakt in 1991 door Paulo Bellinati van Garoto's gitaarwerken; de vele bijdragen van Raphael Rabello en het eerbetoon van Zé Menezes uit 1998.

Onlangs vond ik een nieuwe CD, die muzikale compositie bevat van Garoto: Vamos Acabar com o Baile ( = Stop het dansen !!) door Henrique Cazes & Marcello Gonçalves op het Deckdisc label . Deze CD is het resultaat van van een project. uitgevoerd door Henrique Cazes, vituoos op de cavaquinho, producent en muziekhistoricus. Om zijn 30 jarig jubileum in de muziek te vieren speelde Henrique Cazes met de 7-snarige-gitaar-virtuoos Marcello Gonçalves van het Trio Madeira Brasil in een schitterend eerbetoon aan Garoto's muziek door 13 Garoto composities te spelen in duo bezetting. Op de betreffende plaat speelt Henrique Cazes zowel de cavaquinho als de tenorgitaar; één precies gelijk aan die die Garoto bezat. Ik heb er vijftien jaar naar gezocht: vertelde Cazes onlangs in een interview. Het samenspel van Cazes en Gonçalves is fantastisch; de twee kennen elkaar elkaar al jaren door en door dankzij eerdere projecten, zoals dat over de muziek van Pixinguinha. Deze plaat zal ongetwijfeld hoog eindigen in de ranglijst van de instrumentale muziek. Hoogst aanbevolen1 - Gente Humilde; 2 - Vamos Acabar com o Baile; 3 - Sempre Perto de Você; 4 - Desvairada; 5 - Gracioso; 6 - Benny Goodman no Choro; 7 - Amoroso; 8 - Jorge do Fusa; 9 - Puxa - Puxa; 10 - Meditando (incidental: Esperança); 11 - Sinal dos Tempos; 12 - Duas Contas; 13 - Lamentos no Morro

Deze bijdrage is de 125ste van de Choro-Music Blogspot

Jo

keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
Les Tresors Du Jazz 1953

CD 28 (Apr 1953 - May 1953)

Een schitterende verzameling op tien CDs met daarop de meest belangwekkende jazzopnamen uit 1953 in chronologische volgorde zoals gezien dor de ogen van de samenstellers André Francis & Jean Schwarz. De boxen voor 1952 tot en met 1956 zijn tot nu toe verschenen ( totaal 45 CDs)

LE CHANT DU MONDE 574 1273 ( CD 28)



Tijdopname voor 11 november:
1927:

• blue river = al jolson-bill wirges o
• best things in life are free / down south / together = emil seidel o

1937:

• horsey horsey = jack jackson obig apple / i'm feelin' like a million / my blue heaven / sleep = ramblers dansorkest

1977:

• lullaby of birdland = lionel hampton

2006:

• country fool / boll weevil holler / will she ever get back home / rope stretching blues / ragged & dirty / good stuff / lambsworth /hobo's lullabye / going down the road feeling bad / willin' / downtown stomp / pilgrim / guitar rag = champagne charlie

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
rumbata/canto al caribe = tight women and loose bands/classic female vaudeville blues singers - 1921-1931 = the complete hit of the week recordings/volume 3 (2) = west coast jazz/hermosa beach 1951-1954 = those fabulous gennetts/volume 2 1922-1925 = steve turre/verve 537 133 = slide hampton/two tenor case callitwhachawana

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Complete Hit of the Week Recordings - volume 3

( Naar de Nederlandse vertaling.)

Archeophone Records has publish the third double-CD in its series The Complete Hit of the Week Recordings. I received my copy yesterday and I'm really pride, as this series is the crowning glory of my research to this almost forgotten record label. The first and second double-CDs were released a few years ago and when the last and fourth double-CD will be published all Durium records in the Hit of the Week series will be published - an unique treasure in the history of the sound recording. Some weeks ago I published a first contribution about this third double CD. As the author of the Hit of the week Discography ( 6th edition) I was involved in the research and asked to write some background information about this curious record label. In the 24 pages booklet inside I wrote for volume one about the new invention of the Durium acetate, about its very first beginning and for the second volume I talked about the first Durium firm, named The Durium Products Corporation.
In the summer of 1931 times had changed and the first firm, The Durium Products Corporation was broken; a new firm was born: The Durium Products Incorporated. In the article "Durium Products Incorporated" I have told more about this period. In my previous blog I told about their new invention, the so-called five-minute recording, thanks to the invention of the so-called micro groove. This time I love to tell something about their new catalogue system. The Hit of the week records were sold at news stands, each week. If you like to dance - if you want to entertain your friends with the latest music -stop at any news-stand, or the place where you purchased this record, and get the new "Hit" each week. It was important to emphasize the fact the if you wanted the latest Hits, you had to buy a "fresh new" card board record at you news dealer each Thursday.
Thanks to its new catalogue system everybody could learn if you really had bought the latest hit. Each month got a letter and each week a figure. The first records in this system were released the September 1931, in its second week on Thursday the 10th of September 1931, so I Found A Million Dollar Baby by the Don Voorhees' Orchestra (disc one track 7) received the catalogue number J-2 ( September is the 9th month - the J the 9th letter in the alphabet ( minus the I )). Another example: I'm Just A Dancing Sweetheart by Freddie Rich's Radio Orchestra (Disc 2 track one) was released on Thursday the 5 November 1931, so its catalogue number was L 1
An extra item, the special Durium De Luxe Ballyhoo - Theme song "Cheer Up" by Eddy Cantor ( disc one track 23-24), received the catalogue number K-6. I'll tell you more about this special labeled record in a next contribution.

Records that were not sold during that specific week, where almost unsaleable the next week and had to be sent back to Durium. You can understand they had a rather huge stock of unsold records. So they changed the catalogue system a bit at the end of the year: each record became "fresh and new" for two weeks, so A Faded Summer Love by Rudy Vallee (disc 2 track 23), released on Christmas Eve ( 24th of December 1931) got the catalogue number M-4-5 and an extra item also released around that same date was labeled MM4-5 (disc 2 track 24). The last track on disc 2 is titled Some Of These Days by Erno Rapee's Orchestra ( disc 2 track 27) and was released on the last day of 1931 ( 31st of December ) and labeled M-5-N-1? Wrong - they started all over again. January 1932 was A again, so this record was catalogued as M-5-A-1.

This new Archeophone 2 CD record The Complete Hit Of The Week Recordings can be obtanied directly by Archeophone records or in the Netherlands at Timeless Records or Spronk Muziekhandel in Breda.

If you love to read more about this release or you love to hear the music, please open the informative site of Archeophone Records.

This contribution is also posted at my Hit of the week web log.

AT RANDOM:
The History Of Jazz - New York - The Jazz Age

A history of jazz in New York City - downtown & uptown (1924-1930)

DISKY DVD 8003 ( double-CD)

Time exposure for the 10th of November:
1927:

• man who wrote home sweet home never was a married man / ticklish reuben = charlie parker ( no, not him) - mack woolbright
• wob-a-ly walk = waring pennsylvanians

1947:

• mingus fingers = lionel hampton o

1967:

• afreaka / anti climax / city of my people / psychedelic / short count / sixth sense = lee morgan sextet

1987:

• mandy make up your mind / state street blues / tain't nobody's bizness if i do = king oliver creole conserven blik

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
tommy porter/hard funk = the complete hit of the week recordings/volume 3 (2) = paquito rivera/paquito - celebration (lp) = nilze varvalho/choro de menina

Nederlands ( To the English translation )

Archeophone Records heeft de derde dubbel-cd in haar serie The Complete Hit of the Week Recordings uitgebracht. Ik heb gisteren mijn copie ontvangen. Uiteraard ben ik daar trots op. De eerste en tweede dubbel-cd verschenen een aantal jaren geleden en er volgt nu nog één dubbel-cd. Dan zijn alle Hit of the week platen uit de jaren dertig chronologisch heruitgebracht: een kroon op mijn werk; een uniek historisch document. Een paar weken besteedde ik al aandacht aan deze derde dubbel-cd. Als de auteur van de Hit of the Week Discography was ik nauw betrokken bij het onderzoek en de samenstelling van deze plaat en gevraagd om in het prachtig verzorgde boekje, de geschiedenis van dit bijzondere platenlabel Hit of the week te vertellen. In de vorige dubbel-cd's schreef ik al over het allereerste begin, over de bijzondere uitvinding van de kunststof "Durium" en over de eerste firma The Durium Products Corporation.

In de zomer van 1931 was de situatie veranderd en de Durium Products Corporation was ten onder gegaan; er vond een doorstart plaats en een nieuwe firma nam het roer over: De Durium Products Incorporated. In het artikel "Durium Products Incorporated", verschenen in het bijbehorende boekje van de derde 2CD heb ik hierover verteld. In een eerdere bijdrage in mijn weblog vertelde ik over hun nieuwste product, de zgn. vijf-minuten plaat, die gemaakt kon worden dankzij hun uitvinding van de micro-groef. Deze keer wil ik iets over hun vernieuwde catalogussysteem vertellen. De Hit of the week platen werden elke week verkocht bij de krantenkiosken. If you like to dance - if you want to entertain your friends with the latest music -stop at any news-stand, or the place where you purchased this record, and get the new "Hit" each week. ( = Als je van dansen houdt - als je je vrienden wilt verrassen met de laatste muziek hits - stop dan bij de krantenkiosk of daar waar je deze plaat gevonden hebt en zorg dat je elke week een nieuwe "Hit" krijgt. ). Het was dus belangrijk, dat in de krantenkiosk elke donderdag de nieuwste Hit of the Week plaat te krijgen was en dat de koper kon zien dat het echt de laatste was.
Dankzij het nieuwe catalogussysteem kon dat. Elke maand kreeg een letter en elke week een cijfer van 1 t/m 5. De eerste plaat met deze nieuwe telling werd uitgebracht op donderdag 10 september 1931, I Found A Million Dollar Baby door het Don Voorhees' Orchestra ( Plaat 1 nummer 7) kreeg het catalogusnummer J-2 ( september is de 9de maand - de J is de 9de letter in het alfabet, als je de I niet meetelt). Een ander voorbeeld is: I'm Just A Dancing Sweetheart door het Freddie Rich's Radio Orchestra (Plaat 2 nummer 1). Deze werd uitgebracht op donderdag 5 november 1931 met het catalogusnummer L 1. Deze plaat lag dus precies 76 jaar geleden op elke gramofoon in de Verenigde Staten.
Een special uitgave, de zgn. Durium De Luxe plaat, Ballyhoo "Theme Song "Cheer Up" gezongen door Eddie Cantor kreeg het catalogusnummer K-6. ( Plaat 1 nummer 23 en 24). Ik zal in een volgende blog meer vertellen over deze bijzonder uitgevoerde plaat.

Platen, die niet verkocht werden in die week, werden onverkoopbaar in de daarop volgende week en Durium nam ze daarom terug. Ze kwamen zo met grote voorraden onverkochte platen te zitten. Dus pasten ze het systeem aan, waarschijnlijk ook onder druk van de verkopers. De plaat bleef nu twee weken vers. A Faded Summer Love gezongen door niemand minder dan Rudy Vallee, uitgebracht op kerstavond 1931 ( 24 december) kreeg het nummer M-4-5 ( plaat 2 nummer 23) en een extra kerstplaat, die op dezelfde dag uitkwam werd MM4-5 ( plaat 2 nummer 24). Het laatste nummer van de CD, getiteld Some Of These Days door het Erno Rapee's Orchestra ( plaat 2 nummer 27) werd uitgebracht op oudejaarsdag 1931 ( 31 december) en kreeg ...M-5-N-1? Fout, helaas - ze begonnen gewoon weer opnieuw met nummeren, dus M-5-A-1.
Deze nieuwe Archeophone dubbel-CD, The Complete Hit Of The Week Recordings kan rechtstreeks besteld worden bij Archeophone records of in Nederland bij Timeless Records of Spronk Muziekhandel in Breda.

Als je meer over dit onderwerp wilt lezen of je wilt meer muziek horen kijk dan eens op de informatieve pagina's van Archeophone Records.

Deze bijdrage is ook geplaatst in het Engels op mijn Hit of the week weblog.

AT RANDOM:
The History Of Jazz - New York - The Jazz Age

De geschiedenis van de jazz in de jaren twintig in New York city - downtown & uptown ( 1924-1930)

DISKY DCD 8003 (dubbel-CD)


Tijdopname voor 10 november:
1927:

• man who wrote home sweet home never was a married man / ticklish reuben = charlie parker ( nee niet die .... ) - mack woolbright
• wob-a-ly walk = waring pennsylvanians

1947:

• mingus fingers = lionel hampton o

1967:

• afreaka / anti climax / city of my people / psychedelic / short count / sixth sense = lee morgan sextet

1987:

• mandy make up your mind / state street blues / tain't nobody's bizness if i do = king oliver creole conserven blik

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
tommy porter/hard funk = the complete hit of the week recordings/volume 3 (2) = paquito rivera/paquito - celebration (lp) = nilze varvalho/choro de menina

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Robert Normann - Smålåt

( Naar de Nederlandse vertaling.)
I became interested in Robert Normann and his music thanks to a set of CDs released about 20 years ago by Jon Larsen, guitarist in the Hot Club de Norvege and an expert about Robert Normann. A few years ago a new serie of Robert Normann CDs was released by Normann Records.
This series contains the Definitive Collection of Robert Normann's music all transfered directly from the originally sources. Thanks to Normann Records we can now enjoy the complete musical heritage of this great jazz guitar player. The Robert Normann - The definitive collection 1938-41, vol. 1 CD ( NOCD 3004 ) has been reviewed and the second volume was the subject in another contribution titled Ding Dong Dang.


The third volume of The Definitive Collection ( NOCD 3008 ), which starts with the Robert Normann composition Smålåt, contains the music of the years 1950 up to 1971. In the first and second volume the collection of 78rpm has been collected; in the third volume you can find some hodge podge of recordings Robert Normann made during that period. Jazz was no longer the music for the common man and not as popular as during the Second World War and the five years after that. Robert Normann hardly played jazz anymore and performed in theatres and radio programs and often accompanied popular Norwegian vocalists, although not jazz related at all. This music, I guess, it to be heard at the Normann Records compilation Norske slagere 1955.
People who visited him during this period tell that he didn't play often, and he prefered to do other thinks in stead of guitar playing, like wood carving. He was an expert in wood carving. As he was the first Norwegian guitar player that had build his own electric amplified guitar, he tried to develope new guitars, like one that could play both solo as bass.

A couple of times friends like John Svendson, vibraphonist, Per Nyhaug, vibes and drums and Håkon Nilsen (bass) invited Robert to join the old boys and most tracks are from that kind of reunions. Great stuff. It seems as if the Shine The TV Collection DVD refers to these sessions too and as I wrote in a previous blog: this great DVD record fascinated me. These recordings are really great. That's why I love to show you again a preview of this great DVD. Enjoy it as much as I did !!

AT RANDOM:
COLTRANE: The Complete 1961 Village Vanguard Recordings
A great 4 CD set with a series concerts of John Coltrane.
IMPULSE IMPD4-232


Time exposure for the 9th of November:
1927:

• blue ghost blues / life saver blues = lonnie johnson

1937:

• vieni vieni = bob crosby o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


PLAYLIST
john coltrane/live at the village vanguard - disc two = michael logan/night out = pete feleman/50 jaar jazz ( interview) = robert normann/the definitive collection 1950-71 vol. 3 = oscar aleman/brasilian inspiration = john hicks/lover man - a tribute to billie holiday = dizzy gillespie/a night in chicago (dvd) = frank foster/manhattan fever

Nederlands ( To the English translation )

Ik raakte geinteresseerd in Robert Normann en zijn muziek dankzij een set CDs, uitgebracht zo'n 20 jaar geleden, door Jon Larsen, gitarist in de Hot Club de Norvege en kenner van het leven van Robert Normann. Een paar jaar geleden werd The Definitive Collection uitgebracht door Normann Records. Deze serie bevat vijf CDs, die Robert Normann's hele oeuvre beslaan en waarvan de geluidskwaliteit uitstekend te noemen is, omdat de nummers direct vanaf het originele materiaal afkomstig zijn. Dankzij Normann Records is de hele muzikale nalatenschap van deze Django Reinhardt-van-het-noorden puntgaaf bewaard gebleven. De Robert Normann - The definitive collection 1938-41, vol. 1 CD ( NOCD 3004 ) is besproken in een eerdere bijdrage: Deel 2 van The Definitive Collection, getiteld Ding Dong Dang vind je is ook eerder besproken.
Het derde deel in The Definitive Collection ( NOCD 3008 ), die begint met een eigen compositie Smålåt, bevat de jaren 1950 tot 1971. Waren het in de jaren daarvoor vooral de 78toeren platen van Robert Normann, die heruitgebracht zijn, dit deel bevat een ratjetoe aan jazzopnamen die teruggevonden zijn. Jazz was niet meer "hot" tijdens deze periode - andere muziekstijlen, ook in Noorwegen, werden populair. De periode rond en in de Tweede Wereldoorlog, waarbij de jazz populair was bij de gewone man, was voorgoed voorbij. Robert Normann speelt dan ook nog maar nauwelijks jazz; we vinden hem terug in talrijke begeleidingsgroepen in het theater, op de radio en op populaire hits van Noorse zangers en zangeressen. Voor deze muziek moet je, denk ik, de uitgave Norske Slagere 1955 beluisteren, ook uitgegeven door Normann Records. Mensen die hem gekend hebben tijdens deze periode weten te vertellen dat hij niet vaak meer speelde en dat hij liever andere dingen deed, zoals houtbewerken, waarin hij erg goed was. Zoals ik al eerder vertelde had hij zijn eigen electrische gitaar gebouwd en rond deze tijd was hij bezig met het ontwikkelen en bouwen van een gitaar, die zowel voor solo's als voor de baspartij gebruikt kon worden. Hier stak hij veel tijd en energie in.
Een paar keer konden vrienden, zoals John Svendson, vibrafonist, Per Nyhaug, vibrafoon en slagwerk en Håkon Nilsen (bas) Robert bewegen om samen weer eens te spelen met the old boys; veel van de opnamen van deze CD komen hier vandaan. Prachtige nummers overigens, waarin ik de Robert Normann herken, die me zo boeide op de eerder besproken DVD Shine The TV Collection. Deze DVD vormt voor mij het hoogtepunt uit Robert Normanns muzikale erfenis. Ik wil, tot slot van dit onderwerp, graag nog een keer de voorvertoning van deze DVD laten zien, waarin je Robert Normann live ziet en hoort spelen.

AT RANDOM:
COLTRANE - The Complete 1961 Village Vanguard Recordings
Een schitterende 4CD set van een serie optredens van John Coltrane.
IMPULSE IMP04-232


Tijdopname voor 9 november:
1927:

• blue ghost blues / life saver blues = lonnie johnson

1937:

• vieni vieni = bob crosby o

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl


SPEELLIJST
john coltrane/live at the village vanguard - disc two = michael logan/night out = pete feleman/50 jaar jazz (interview) = robert normann/the definitive collection 1950-71 vol. 3 = oscar aleman/brasilian inspiration = john hicks/lover man - a tribute to billie holiday = dizzy gillespie/a night in chicago (dvd) = frank foster/manhattan fever
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

Tuba or not tuba: Ray Draper

( Naar de Nederlandse vertaling.)
Sometimes it is interesting to work out why a certain subject is chosen to todays blog. Well, a few days ago I played myself the Max Roach album Deeds Not Words and right after the first measures of the first tune, You Stepped Out Of A Dream I heard these typically harmonies that couldn't be played by a baritone or bass saxophone. I took the cover and watched the personel: I was right: Ray Draper on tuba. Enrique V. from Buenos Aires send me an YouTube link of a skilled tuba player, I will share with you at the end of this blog. When I saw this man playing the tuba I remembered the Ray Draper presence on the Max Roach album and the idea for my contribution was born.

The tuba is an instrument normally used in traditional jazz as the sousaphone, an instrument that has a lot of familiar aspects with the tuba. The tuba isn't used in modern jazz, except by such musicians like Ray Draper. Ray Draper was born in New York City in 1940 and passed away november 1982, only 42 years old. He studied at the Manhattan School of Music and recorded on the tuba with musicians like Donald Byrd and Max Roach. The album Deeds, Not Words, recorded in 1958 was on my turntable (sorry, in fact in my CD-player ) last week. Max Roach, who passed away three months ago, plays the drums, Booker Little plays trumpet, George Coleman is on the tenor saxophone, Ray Draper plays the tuba and Art Davis the bass. Around this time he also made a record under his own name, titled The Ray Draper Quintet, featuring John Coltrane. This is also one of those little Pieces of Art in my collection. What a great musician.

During the 1970s he lived for some years in England before he returned to the States, where he recorded with Brother Jack McDuff. Like so many others into the jazz scene Ray Draper couldn't leave the drugs and was several years in prison. It is tragic to learn that such a young promissing musician in the 1950s passed away during the course of a robbery november 1982.
I found a 1958 film fragment of the Max Roach - Booker Little Quintet with Ray Draper on bass. As promised I'll share the other Tuba film fragment too, featuring Øystein Baadsvik playing his own composition Fnugg on tuba.

AT RANDOM:
Winifred Atwell- The Best of Winifred Atwell

This piano player was very popular with her ragtime-styled piano pieces during the 1950s.

DECCA 6645 003 ( double LP)


Time exposure for the 8th of November:
1927:

• where have you been all my life? = sam lanin famous players
• are you from dixie / bill bailey = young bros tennessee band

1937:

• got the blues for the west end / hard times ain't gone nowhere / swing out rhythm = lonnie johnson

1947:

• folie a amphion / manoir de mes reves / melodie au crepescule / swing de paris = souvenirs de django reinhardt
• groovin' high = barry ulanov all star metronome jazzmen
• body and soul / don't blame me / ghost of a chance / i cover the waterfront / man i love /mean to me / my kinda love / time after time = sarah vaughan quintet
• i cried for you = sarah vaughan septet-lester young
• jumpin' with symphony sid / just you just me / lester leaps in / lester's bebop boogie / movin' with lester / sunday /these foolish things = lester young sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
winifred atwell/the best of winifred atwell (2lp) = christian mcbride/number 2 express = art farmer/the best of art farmer = history of jazz/volume 10 (lp) = blindfold test #33 1/3/randy herson = blue note/blue note trip to north sea jazz 2003 = jazz messengers (legacy)/legacy of art blakey = thelonious monk/greatest hits (lp) = cal tjader/latin kick = max roach/deeds, not words = stanley turrentine/a bluish bag = robert normann/the definitive collection 1950-71 vol. 3

Nederlands ( To the English translation )
Soms is het wel eens interessant om te vertellen hoe de keuze van een onderwerp tot stand gekomen is. Een paar dagen geleden draaide ik de plaat Deeds Not Words van Max Roach en al na de eerste maten hoorde ik al aan die typische harmonieën dat er hier geen sprake kon zijn van een bariton- of bassaxofoon. En ik had gelijk: ik herkende het geluid als Ray Draper op tuba. Gisteren kreeg ik een mailtje van Enrique V. uit Buenos Aires, die me de link van een filmpje zond waarin een andere ervaren tubaspeler. Ik hoorde deze man spelen en herinnerde me weer de Max Roach CD. Een nieuw onderwerp was geboren: Tuba or not tuba: Ray Draper.

De tuba is een instrument dat we eigenlijk alleen tegenkomen in de traditionele jazz als de sousafoon. De tuba associeer je niet meteen met de modernere jazzstijlen; het instrument verdween in de swingperiode uit de orkesten. Een uitzondering was Ray Draper. Ray Draper werd geboren in New York City in 1940 en stierf op 42 jarige leeftijd. Hij studeerde aan de Manhattan School of Music in New York en nam, op tuba, platen op met musici als Donald Byrd en Max Roach. Het album Deeds, Not Words opgenomen in 1958 speelde ik onlangs af. Max Roach, die een drietal maanden geleden overleed, speelt het slagwerk, Booker Little horen we op trompet, George Coleman speelt tenorsax, Ray Draper uiteraard op tuba en Art Davis op de bas. Rond deze zelfde tijd maakte hij ook een plaat op New Jazz 8228 onder eigen naam getiteld The Ray Draper Quintet, featuring John Coltrane. Deze plaat, met John Coltrane op tenorsax, behoort tot de juweeltjes uit mijn verzameling. Wat een plaat !!

Tijdens de jaren zeventig woonde Ray Draper enkele jaren in Engeland en toen hij terugkeerde in de Verenigde Staten maaakte hij nog opnamen met Brother Jack McDuff. Zoals zo velen in de jazzscene kon hij niet van de drugs afblijven en hierdoor belandde hij in de gevangenis. Het is tragisch om te ontdekken dat deze jonge ambitieuse getalenteerde muzikant uit de jaren vijftig, 25 jaar later tengevolge van de verwondingen opgedaan bij een overval, overlijdt, in november 1982.

Ik vond een filmfragment uit 1958 met daarop een nummer van deze Max Roach-Booker Little groep, zoals die op de plaat staat. Ray Draper uiteraard op tuba. Het tweede fragment is dat met Øystein Baadsvik, de tubaïst, waarop ik gewezen werd door Enrique V.. Hij speelt hier zijn eigen compositie Fnugg op tuba.

AT RANDOM:
Winifred Atwell - The Best of Winifred Atwell

Een dubbelLP van een hele populaire pianiste uit de jaren vijftig, die furore maakte met haar ragtimeachtige stukjes.

DECCA 6645 003 (2LP)


Tijdopname voor 8 november:
1927:

• where have you been all my life? = sam lanin famous players
• are you from dixie / bill bailey = young bros tennessee band

1937:

• got the blues for the west end / hard times ain't gone nowhere / swing out rhythm = lonnie johnson

1947:

• folie a amphion / manoir de mes reves / melodie au crepescule / swing de paris = souvenirs de django reinhardt
• groovin' high = barry ulanov all star metronome jazzmen
• body and soul / don't blame me / ghost of a chance / i cover the waterfront / man i love /mean to me / my kinda love / time after time = sarah vaughan quintet
• i cried for you = sarah vaughan septet-lester young
• jumpin' with symphony sid / just you just me / lester leaps in / lester's bebop boogie / movin' with lester / sunday /these foolish things = lester young sextet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
winifred atwell/the best of winifred atwell (2) = christian mcbride/number 2 express = art farmer/the best of art farmer = history of jazz/volume 10 (lp) = blindfold test #33 1/3/randy herson = blue note/blue note trip to north sea jazz 2003 = jazz messengers (legacy)/legacy of art blakey = thelonious monk/greatest hits (lp) = cal tjader/latin kick = max roach/deeds, not words = stanley turrentine/a bluish bag = robert normann/the definitive collection 1950-71 vol. 3

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

The Legacy of Art Blakey

( Naar de Nederlandse vertaling.)
One of the band leaders that appeals to one's imagination was Art Blakey. Art Blakey (1919 - 1990 ) was one of the founders and life-long band leader of his famous Jazz Messengers, the breeding ground for a lot of young talent. Wynton Marsalis, to name one, started his career in this band. Art Blakey was, in my case, one of the first legendary jazz musicians from the States I heard in concert (20 April 1980 ) at The Doelen in Rotterdam.
When I have refound the pictures I made during that night, I will tell more about that concert.

In 1997, now ten years ago, a group of musicians decided to make a tour dedicated to this great Jazz Messengers. The musicians of the band were all former members of the band. From the first period were Benny Golson and Curtis Fuller; Terence Blanchard and Peter Washington played in the 1980s and Geoff Keezer was Bu's ( Blakey's pet name) last piano player. Lewish Nash, the drummer, never played with Art Blakey, a drummer himself, but he was tremendous influenced by him. This album was recorded during the tour dedicated to The Legacy of Art Blakey at a live concert at the Iridium in New York City, and during some concerts in Pittsburg where Blakey lived, today ten years ago, on the 7th and 9th of November 1997.

The album contains some well known tunes as played by Blakey's originally Jazz Messengers, like of course Blues March. Other tunes are the Wayne Shorter composition One By One and Whisper Not, like Blues March, written by Benny Golson. A great tribute to Art Blakey.

I found a 1959 film fragments of the originally Art Blakey Jazz Messengers in San Remo to share with you. Hope you like it.

If you have a subject that should be discussed here and you love to share it with the visitors of this blog please contact me ( keepswinging@live.nl ). Maybe you're the next guest contributor.

AT RANDOM:
JAZZ IS WHERE YOU FIND IT - 1924-1930

The extremely rare and unknown bands

TIMELESS Historical CBC 01-048


Time exposure for the 7th of November:
1927:

• african hunch = richard m. jones jazz wizards

1947:

• diga diga doo / mi vaca lechera = oscar aleman quinteto de swing

1997:

• a la mode / blues march / oh, by the way / one by one / plexus / whisper not = jazz messenger

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
jazz is where you found it/1924-1930 = herbie fields septet/live at the flame club st. paul, 1949 = peter beets/new york trio page 3max roach/deeds, not words

Nederlands ( To the English translation )

Eén van die bandleiders, die tot ieders verbeelding spreekt was Art Blakey. Art Blakey (1919 - 1990 ) was één van de oprichters van de Jazz Messengers en zijn leven lang leider van deze beroemde formatie, broedplaats voor jong talent. Musici als Wynton Marsalis begonnen hun loopbaan in de Jazz Messengers. Art Blakey was, in mijn geval, de eerste grote Amerikaanse jazzmuzikant, die ik live zag optreden in De Doelen in Rotterdam ( 20 April 1980).

In 1997, nu tien jaar geleden, besloot een groep voormalige leden van de Jazz Messengers om een tournee te maken. De musici hadden allen vroeger of later een tijdje deel uitgemaakt van de band. Uit die eerste periode dateerden Benny Golson en Curtis Fuller; Terence Blanchard en Peter Washington speelden in de jaren tachtig bij Blakey en Geoff Keezer was Bu's ( Blakey's koosnaampje) laatste pianist. Lewish Nash, de drummer, speelde nooit bij Blakey, wat uiteraard niet zo vreemd is aangezien hij zelf drummer was. Wel is hij ontzettende beinvloed door zijn spel. De CD The Jazz Messengers - The Legacy of Art Blakey ( Telarc Jazz 83407) is opgenomen tijdens een live concert in het Iridium in New York City, en tijdens enkele concerten in Pittsburg, de woonplaats van Art Blakey, nu tien jaar geleden ( 7-9 november 1997).

De plaat bevat bekende Art Blakey nummers, zoals, uiteraard zou ik willen zeggen, zijn Blues March; daar kom je niet omheen. En verder One in One, een Wayne Shorter compositie en Plexus, net als Blues March, één van de Benny Golson composities op deze plaat. Ik vond een filmfragment uit 1959 met daarop de originele Art Blakey Jazz Messengers in San Remo. Ik hoop dat het je bevalt.

Als je zelf een onderwerp hebt bestudeerd, dat, volgens jou, prima past in het concept van deze weblog en je wilt het delen met anderen zoek dan contact: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
JAZZ IS WHERE YOU FIND IT - 1924-1930

Bijzonder zeldzame en onbekende groepen.

TIMELESS Historical CBC 1-048


Tijdopname voor 7 november:
1927:

• african hunch = richard m. jones jazz wizards

1947:

• diga diga doo / mi vaca lechera = oscar aleman quinteto de swing

1997:

• a la mode / blues march / oh, by the way / one by one / plexus / whisper not = jazz messenger

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
jazz is where you found it/1924-1930 = herbie fields septet/live at the flame club st. paul, 1949 = peter beets/new york trio page 3max roach/deeds, not words

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium

DSC Band & Acker Bilk In Concert.

On November the 3rd I had the pleasure of attending a double concert featuring the Dutch Swing College Band and Acker Bilk and his Paramount Jazz Band, who are on tour in Denmark during November. The concert took place at the new concert hall situated in Alsion, Sonderborg. Alsion, which is a division of the University of Southern Denmark, was officially declared open for the public by the Queen of Denmark on October the 30th, the building is designed for the use of university students and science activity, but also contains a grand and magnificent
concert hall, where the concert took place.

The Dutch Swing College Band played the first part of the double concert fronting an enthusiastic audience, who got what they had paid for - an entertaining show of traditional jazz in the best of dixieland and swing style, performed by a professional and engaging band. The repertoire of the band consisted of standards with an accent on swing, most of the tunes are contained in the band's latest cd entitled "Swing That Music", a live-recording made in Germany 2006.

To give you an impression of the music played by the DSC band, I insert three video fragments below, recorded at the 2006 live concert in Germany. - The first video features the band's version of "Swing That Music"

Another fragment from the same concert features DSC band playing "China Boy", also performed at the concert in Alsion, Sonderborg:

A highlight during the concert in Alsion was the band's performance of "Light Hearted Banjo Strings", a tune composed by Arie Lighthart (1924-1997), , a former and now departed member of the DSCB, here featuring the contemporary band's excellent banjoist/guitarist, Ton van Bergeyk as a soloist:

Secound half of the double concert featured a performance by Acker Bilk and his Paramount Jazz Band, as mentioned. Mr. Acker Bilk has been and still is popular with the Danish audience and both he and the band was given a warm wellcome and a grand applause in Alsion. The performance by the band of course included Acker Bilk's hit from 1961, "Strangers On A Shore", but also contained regular jazz well executed by both the leader and his bandmembers. A part of the concert was performed by Acker Bilk and the band's piano player, Colin Wood, in a duo setting. One of the tunes performed by the duo was "Corrine Corrina" - I found a video featuring this recorded at another live gig to illustrate a great moment from the concert in Alsion:

Jo