Duke Ellington: begin 1930 - het crisisjaar

Duke Ellington early 1930: the Year of the Depression (English) Duke Ellington: begin 1930 - het crisisjaar. (Nederlands)

Duke Ellington en het scheermesincident.
DUKE ELLINGTON: BEGIN 1930 - HET CRISISJAAR
Hans Koert

Deze week is het 111 jaar geleden dat één van de grootste bandleiders, pianisten en componisten geboren werd in Washington DC : Edward Kennedy Ellington, beter bekend als de Duke. Tachtig jaar geleden trad hij op in de Cotton Club in Harlem ( NYC) en kreeg hij met zijn orkest, The Cotton Club Orchestra, steeds meer bekendheid. In dat 12-mans orkest zaten musici als Johnny Hodges, Cootie Williams, Juan Tizol, Harry Carney en Barney Bigard, die naam zouden maken in het orkest.

Duke Ellington (1899-1974)

Er waren in die tijd heel wat bands in Harlem, maar dat van de Duke was ongetwijfeld het beste - zelfs "beter" dan dat van Fletcher Henderson ( maar dat mocht er ook zijn !!). De populariteit van dit orkest was vooral terug te voeren op het feit dat de Duke een geweldig goede componist was, die zijn arrangementen schreef voor de musici in zijn band persoonlijk en geen nummers componeerde, die door elk orkest gespeeld zouden kunnen worden. Elk lid van het orkest kon zich zo ontwikkelen tot vakkundige solisten. De CD Harlem Jazz 1925-1937 op het Audio Park label geeft een fraai tijdsbeeld van deze periode met de orkesten van Ellington en Henderson.

Luister maar eens naar een fragment uit de film Black and Tan, gemaakt in augustus 1929 en uitgebracht in december van dat jaar, dat begint met een duo van Duke aan de piano, die Arthur Whetsol een nieuw thema aanleert, gespeeld in de zgn. "jungle style". Het tweede deel komt uit de film Check and Double Check uit 1930. Het nummer heet Old Man Blues. Wat een geweldige muziek !!

Duke Ellington - piano, composer - Fred Guy - banjo - Wellman Braud - bas - Sonny Greer - slagwerk - Arthur Whetsol, Cootie Williams, Freddy Jenkins - trompet - Joe "Tricky Sam" Nanton - trombone, Juan Tizol - ventieltrombone - Johnny Hodges, Harry Carney, Barney Bigard - rieten

Duke Ellington and his Cotton Club Orchestra

In 1927 werd Irving Mills zijn manager en impressario; hij zou Duke Ellington op de kaart zetten als internationaal beroemd artiest. Hij werd een vermogend man o.a. dankzij de vele composities, die hij kocht en op zijn naam kon zetten. Ook organiseerde hij honderden opnamesessies voor radio en plaat en daardoor kon het orkest van Duke Ellington begin jaren dertig blijven groeien in populariteit waar andere bands de broekriem moesten aanhalen vanwege de crisis. Helaas (!) zong Mills ook zo nu en dan tijdens deze opnamesessies. In 1930 verhuisde Duke Ellington definitief van Washington naar New York City, the place to be in die dagen. Hij ging wonen aan de 381 Edgecombe Ave., apt. 142, samen met zijn moeder Daisy ( die hier geen last van haar astma meer had (!)), zijn zus Ruth en zijn zoon Mercer. Zijn huwelijk met Edna was op een scheiding uitgelopen en Duke scharrelde met de knappe actrice Fredi Washington. Tijdens één van hun ruzies had Edna Duke met een scheermes gesneden. Edna cut him ..... ( = Edna sneed hem .....). He was living on Seventh Avenue somewhere around there, in one of those apartment buildings ...( = Hij woonde toen ergens in de buurt van de 7th Avenue, in één van die appartementengebouwen.). That big scar on the side of his face? His wife did that to him .... (= Dat litteken op zijn gezicht? Dat heeft zijn vrouw gedaan!) vertelt Barney Bigard. Zijn zoon Mercer herinnert zich over dit incident: He probably hadn't come home for two or three days and he and mother got into a tremendous fight, in the course of which she got hold of this knife and slashed across the face ( = Hij zal wel weer een paar nachten weggebleven zijn en dat mondde uit in een geweldig gevecht, waarbij zij dat mes te pakken kreeg en uithaalde over zijn wang) ( Reminiscing in Tempo (Stuart Nicholson) p.101).

Duke Ellington's band - 1930
De band van Ellington werd beroemd door de zgn. jungle style, a type of jazz that incorporated pseudo-African musical effects - especially pounding tom-toms, unusual harmonies, "primitive" scales ( usually pentatonic and whole-tone), and muted, growling bass lines ( = een jazzstijl, dat pseudo-Afrikaanse muzikale effecten toevoegde, zoals tom-toms,ongebruikelijke harmonieën, "primitieve" toonsoorten ( meestal pentatonische toonladders em hele tonen) en gestopte, growling baslijnen) ( Mark Tucker in de New Grove Dictionary of Jazz). Het volgende fragment is de afsluiting van de film Black and Tan, waarin je de growling jungle style mooi kunt herkennen.

Foto uit de film: Black and Tan (1929)

In 1930 maakte hij tientallen opnamen, dankzij Irving Mills, die hen soms tweemaal per week de opnamestudio in trok voor opnamen op gerenomeerde labels als Victor, Okeh ( Harlem Footwarmers), Brunswick (Jungle Band), maar ook, onder verschilende schuilnamen, op budgetplaten als Hit of the Week ( Harlem Hot Chocolates), Conqueror ( Ten Black Berries), Diva en Clarion ( Mills' Ten Black Berries). Het eerstgenoemde label, Hit of the Week, bracht twee 78-toeren platen uit, op karton, die als "Hits" van de week in de krantenkiosken verkocht werden. Het zijn nu gezochte verzamelaarsobjecten en binnenkort krijgen ze een plaatsje in het zgn. Durium80 project op de Hit of the Week blog. Mis het niet !!

Sing You Sinners - Harlem Hot Chocolates ( Hit of the Week 1045) ( Verzameling Hans Koert )
Je kunt luisteren naar Sing You Sinners door het orkest van Duke Ellington, hier verscholen achter de naam Harlem Hot Chocolates. De zanger is Irving Mills zelf.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Duke Ellington's populariteit was 80 jaar geleden nog steeds groeiende .... Hoewel de Depresssie meedogenloos om zich heen sloeg en heel wat orkesten gereorganiseerd moesten worden of alles moesten aannemen om maar aan werk te komen, lijkt het de Duke tamelijk voor de wind te gaan, maar op het persoonlijk vlak was het niet allemaal rozengeur en maneschijn, gezien het litteken op Duke's wang. Keep Swinging belicht deze eerste maanden van 1930 op de dag nadat de Duke 111 jaar oud geworden zou zijn .... Mis het niet - vraag de wekelijkse nieuwbrief.

( tekening Early Jazz Greats: R. Crumb)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Duke Ellington early 1930: the Year of the Depression

Duke Ellington early 1930: the Year of the Depression (English) Duke Ellington: begin 1930 - het crisisjaar. (Nederlands)

Duke Ellington and the razor knife incident.
DUKE ELLINGTON EARLY 1930: THE YEAR OF THE DEPRESSION
Hans Koert

Today it is 111 years ago that bandleader, pianist and composer Edward Kennedy Ellington, better known as the Duke, was born in Washington DC. Eighty years ago, 1930, he performed at the Cotton Club in Harlem ( NYC) and his star was rising. His orchestra, labelled at The Cotton Club Orchestra, was a twelve-piece band, which featured great names like Johnny Hodges, Cootie Williams, Juan Tizol, Harry Carney and Barney Bigard.

Duke Ellington (1899-1974)

There were a lot of jazz- and dance bands in Harlem during this period, but Duke's was the best of all - even "better" then Fletcher Henderson's Orchestra. The reasons was that Duke was a great composer, who made arrangements for the individual members of the band instead of making a generic charts that could be played by any orchestra. Each sidemen in the band developed in Duke's band developed into great soloists. The Audio Park album Harlem Jazz 1925-1937 brings a great tribute to this period.

Enjoy a fragment from the film Black and Tan, made in August 1929 and released December 1929, which starts with Duke at the piano and Arthur Whetsol on the trumpet, playing the growling, so-called "jungle style" on his instrument. The second part of the fragment is from the 1930 film Check and Double Check.(Old Man Blues) What a great band !!

Duke Ellington - piano, composer - Fred Guy - banjo - Wellman Braud - double bass - Sonny Greer - drums - Arthur Whetsol, Cootie Williams, Freddy Jenkins - trumpets - Joe "Tricky Sam" Nanton - trombone, Juan Tizol - valve trombone - Johnny Hodges, Harry Carney, Barney Bigard - reeds - Freddie Washington - dancer

Duke Ellington Cotton Club Orchestra

In 1927 Irving Mills became his manager and impresario. He would make the band into an international attraction. He became a wealthy man thanks to the numerous compositions in his name. Irving Mills organised numerous recording sessions and as most bands and musicians had a very tough time to make a living due to the Depression, it seemed that the Duke's popularity was still growing in 1930. In 1930 Duke Ellington moved permanently from Washington to New York City, the place to be in those days. He moved to 381 Edgecombe Ave., apt. 142, where he lived with his mother Daisy, his sister Ruth and his son Mercer. His marriage, late 1920s, with his wife Edna was not good and it seemed that Ellington had a relations with the beautiful actress Fredi Washington. During one of their fights Edna cut Ellington with a razor knife. Edna cut him ..... He was living on Seventh Avenue somewhere around there, in one of those apartment buildings ... that big scar on the side of his face? His wife did that to him .... Barney Bigard remembers. His son Mercer said about the incident: He probably hadn't come home for two or three days and he and mother got into a tremendous fight, in the course of which she got hold of this knife and slashed across the face ( Reminiscing in Tempo (Stuart Nicholson) p.101)

Duke Ellington's band - 1930
His band became famous because of the so-called jungle style music, a type of jazz that incorporated pseudo-African musical effects - especially pounding tom-toms, unusual harmonies, "primitive" scales ( usually pentatonic and whole-tone), and muted, growling bass lines ( Mark Tucker in the New Grove Dictionary of Jazz). Love to share with you the final scenes of Black and Tan, in which you can hear the growling jungle style very well.

Still from the 1929: Black and Tan film

In 1930 he made numerous recordings, thanks to Irving Mills, who organized recording sessions for all major record labels, like Victor, Okeh ( Harlem Footwarmers), Brunswick (Jungle Band), but also, with all kinds of pseudonyms, for budget labels like Hit of the Week ( Harlem Hot Chocolates), Conqueror ( Ten Black Berries) Diva and Clarion ( Mills' Ten Black Berries). The former, Sing, You Sinners (HOW 1045) and St. James Infirmary ( HOW 1046) by the Harlem Hot Chocolates were recorded 80 years ago and will be remembered at the DURIUM80 project next week when these two, now sought after, records were released, 80-years ago, at the news-stands in the major US cities - May 1930.

Sing You Sinners - Harlem Hot Chocolates ( Hit of the Week 1045) ( Hans Koert collection )
Enjoy Sing You Sinners by the Duke Ellington orchestra, labeled as Harlem Hot Chocolates. The vocalist is Irving Mills himself.

Today, the 29th of April, 2010 you can listen to a 24-hrs birthday program on radio WKCR. It starts at 6.00 hrs in the morning European time. ( Thanks Bart E. for pointing me to this).

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Duke Ellington's popularity was growing 80 years ago .... Although the Depression hit every American citizen and a lot of (dance) band leaders had to re-organize their orchestras or had to fight for gigs to make a living, it seems that he was doing well. Keep Swinging loves to look back to this period on the day of his birth - now 111 years ago. If you don't want to miss any Keep Swinging blog entry, ask for its newsletter.
( drawing Early Jazz Greats: R. Crumb)


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Harlem Jazz 1925-1937

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A long intro to point you to a great reissue by Audio Park titled Harlem Jazz 1925-1937, subtitled The Birth of Big Band.

The first jazz music ever recorded on a record was the Columbia record A-2297, recorded in New York City on the 17th of March, 1917 by the Original Dixieland Jass (!) Band. This record is said to be the first "jazz" record, because it contained parts of collective improvised music. Since that record, 100,000s of 78rpm records have been made, that can be labeled a "jazz", and the best place to learn about what records we are talking about are the Brian Rust discographies. When I was a kid, the 78rpm record was already history, the LPs was the new medium.

Duke Ellington and his Orchestra

I heard my first early 78rpm recordings on poor transfered LP reissues. The music often sounded as if a woollen blanket was thrown over the speakers, due to the fact that they wanted to get rid of the surface noise. One of the LPs I remember was a Music For Pleasure album with the early London Original Dixieland Jass Band recordings, made in 1919 and 1920, often played too fast ( it is said that because of the limited space on the Columbia record, they played the music to fast to get the whole tune on the record. ), so it became for me a kind of icon of the 1920s music: funny, fast, comically, cartoon music ( Mickey Mouse Music), filmmusic for slap sticks. Funny, that even today young kids who hear this 1920s music always label it as cartoon music or Laurel & Hardy music. I stil remember the moment when I heard my first 78rpm recording on a wind up gramophone with a steel needle: Alligator Blues / Potatoe Head Blues played by Louis Armstrong and his Hot Seven, recorded in Chicago May 1927. Great, what a sound ! What a great timing .... I heard the great tuba played by Pete Briggs for the very first time. Nowadays new methods of transfering sound have been developed, the art of sound restoration, as done by sound engineers like John R.T. Davies has been developed. Music of the 1920s, well transfered, nowadays sounds great, lively, energetic and fresh, as if it is made on the very moment.

Fletcher Henderson and his Orchestra

Some days ago I got that same experience like many years ago, while listening to the Japanese compilation album on the Audio Park label, titled Harlem Jazz 1925 - 1937., subtitled The Birth of Big Band. In fact the CD contains 1920s and 1930s material by two orchestras that are responsable for the development of the big band music in the 1930s and 1940s during the swing period. The first band is, of Course The Duke Ellington Orchestra, with tunes like East St. Louis Toodle-Oo, Harlemania, It Don't Mean A Thing and Stompy Jones; now all classics ! What to think about the great baritone sax solo by Harry Carney in Stevedore Stomp. Most of the tunes that were selected by Tohru Seya were known to me, but what a great sound .... that makes it a pleaseure to listen and enjoy the smallest details. What a sound ... The second half of the album contains tunes made by the Fletcher Henderson Orchestra with great versions of the What-Cha-Call-'Em Blues and Sensation, to name some, but also for me a lot of seldom heard tunes, like a great The House Of David Blues and Jangled Nerves. Both bands, responsable for the development of the big band era have seldom sounded so clear and fresh, and, even if you might have previous transfered copies of these tunes (or one of those 10 CDs for 10 euro boxes), I can asure you that you wil be astonished by the great transfered by Audio Park enigneer Hajime Terada. If you're anxious to get a copy contact Tohru Seya or contact me at: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
116TH AND LENOX - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean alto saxophone, Walter Bishop piano, Jimmy Garrison bass and Art Taylor drums. Recorded in the Rudy Van Gelder Studio in Englewood Cliff NJ on the 2nd of October 1959 for Blue Note
What musicians were nicknamed as THE MAN?
Send your suggestions to: keepswinging@live.nl


Time exposure for the 7th of March:
1928:

• my melancholy baby / mississippi mud = charleston chasers
• she's a great great girl = hal kemp o
• who says they don't care = al lynch o

1938:

• farewell blues = benny carter o
• she's the daughter of a planter from havana = don donovan music

1958:

• why was i born = kenny burrell-john coltrane quintet

1998:

• buddy, stay off of that wine / cuttin' of / don't you make me high / i'll keep sittin' on it (if i can't sell it) / lotus blossom / my daddy rocks me (with a steady roll) / please, let me forget / somebody touched me / stuff is here = miss bee spoiled

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Blue Note

Nederlands ( To the English translation )

Een lange introductie om uit te leggen waarom je deze schitterende heruitgave van Audio Park zou moeten kopen: Harlem Jazz 1925-1937; met als bijtitel: The Birth of Big Band.

De eerste jazzplaat ooit gemaakt was de Columbiaplaat A-2297, opgenomen in New York City op 17 maart 1917 door de Original Dixieland Jass (!) Band. Deze plaat wordt algemeen aangemerkt als de eerste echte jazz plaat, omdat het een vorm van collectieve improvisatie bevat. Sinds deze plaat uitgebracht werd zijn er 100 duizenden andere platen verschenen, die alle onder de jazz gerangschikt worden; je vindt de 78-toerenplaten tot 1942 bijeengebracht in de discografieën van Brian Rust. Toen ik jong was, waren de 78-toeren platen al een deel van de geschiedenis, zoals over vijf jaar de postkantoren; de LP was toen het medium om geluid op te slaan bij uitstek.

Duke Ellington Orchestra

Ik hoorde mijn eerste 78-toerenplaat op een slecht gemaakte LP; je kent dat misschien nog wel; alsof een wollen deken over de luidsprekers gegooid is. Geen krasje meer te horen; maar ook alle andere tonen afgevlakt. Eén van die platen die ik me herinner was een Music For Pleasure LP met muziek van de Original Dixieland Jass Band uit 1919-1920 opgenomen in London. De nummers werden heel snel gespeeld; later hoorde ik dat dat kwam omdat de nummers net iets te lang van speelduur waren voor de plaat, maar voor mij werd het een soort voorbeeld hoe muziek uit die tijd moest zijn; het klonk als lang geleden, vooral heel snel, een soort Mickey Mouse muziek, cartoons of slap stick muziek. Grappig is, dat jonge kinderen dit soort muziek nu nog steeds associeren met bijvoorbeeld Laurel & Hardy ( er lijkt dus niets veranderd). Ik herinner me nog de eerste maal dat ik een 78-toerenplaat op een kofferegramofoon met stalen naald hoorde spelen: Alligator Blues / Potatoe Head Blues gespeeld door Louis Armstrong and his Hot Seven, opgenomen in Chicago in mei 1927. Prachtig wat een geluid - wat een timing. Ik hoorde de puntig gespeelde tuba van Pete Briggs, die ik op mijn Joker LP-tje niet hoorde. Great, what a sound ! Het overzetten van geluid van 78-toeren naar CDs, het digitaliseren heet dat tegenwoordig, staat al lang niet mer in de kinderschoenen, danzij grote namen als wijlen John R. T. Davies. Zij kunnen de muziek uit de jaren twintig laten horen zoals het ooit op de plaat gezet is; alsof de muzikanten voor je neus op het podium staan ( in mono weliswaar).

Fletcher Henderson and his Orchestra

Een paar dagen geleden moest ik aan die eerste platen denken, toen ik de Japanse verzamel-CD van Audio Park opzette, getiteld Harlem Jazz 1925 - 1937. The Birth of Big Band. In feite bevat de CD opnamen uit de jaren 1925-1937 van twee bands die aan de wieg van de big band jazz uit de jaren dertig en veertig gestaan hebben. We praten nu over de swing periode. Natuurlijk het allereerst het Duke Ellington Orchestra, met onvergetelijke nummers als East St. Louis Toodle-Oo, Harlemania, It Don't Mean A Thing en Stompy Jones. En wat te denken van die schitterende baritonsolo van Harry Carney in Stevedore Stomp? De meeste nummers die hier door Tohru Seya bijeengebracht zijn, behoren tot de klassiekers en horen bij iedereen in de collectie te zitten: maar wat een klank; het is een waar genoegen om deze opnamen te beluisteren en de kleinste nuanves te horen die op de meeste heruitgaven verborgen blijven.

De tweede helft is bestemd voor de band van Fletcher Henderson met grote uitvoeringen van nummers als What-Cha-Call-'Em Blues en Sensation, om er maar een paar te noemen, zoals het voor mij nieuwe nummer The House Of David Blues en Jangled Nerves. Beide bands zijn belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de jazzmuziek en zijn hier fris en helder, vol nuances in het geluid, bijeengebracht; vakkundig en met liefde voor de muziek gedigitaliseerd door Hajime Terada. Als je meer wilt weten over deze productie of wilt weten hoe je ze kunt verkrijgen, zoek dan contact met Tohru Seya (in het Engels): of mail mij: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
116TH AND LENOX - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean altsax, Walter bishop piano, Jimmy Garrison bas en Art Taylor slagwerk. Opgenomen in de Rudy Van Gelder Studio in Englewood Cliff NJ op 2 oktober 1959 voor Blue Note

Welke muzikanten werden bekend als THE MAN?
Oplossingen en andere schuilnamen graag sturen naar:

keepswinging@live.nl


Tijdopname voor 7 maart:
1928:

• my melancholy baby / mississippi mud = charleston chasers
• she's a great great girl = hal kemp o
• who says they don't care = al lynch o

1938:

• farewell blues = benny carter o
• she's the daughter of a planter from havana = don donovan music

1958:

• why was i born = kenny burrell-john coltrane quintet

1998:

• buddy, stay off of that wine / cuttin' of / don't you make me high / i'll keep sittin' on it (if i can't sell it) / lotus blossom / my daddy rocks me (with a steady roll) / please, let me forget / somebody touched me / stuff is here = miss bee spoiled

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Blue Note
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium