Satchmo

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A few days ago I opened my blog about Don Ellis with the words: There are many jazz musicians that should get more attention nowadays; this Keep Swinging web log wants to give it. I learned that making a daily weblog gives the opportunity to bring certain almost forgotten musicians into the spotlights - musicians almost forgotten and neglected - musicians but few visitors will remember. That's okay, but don't let us forget the icons that are still associated with jazz music by millions of people. Today such an icon, maybe the greatest ... Louis Satchmo Armstrong.

He was born in New Orleans in 1901 ( other sources say 1900, but that seems wrong) and passed away in July 1971. His carreer is well documented and I don't think I have to re-write it ...... His first recordings are with the King Oliver's Creole Jazz Band (Just Gone was his first) and these recordings belong to the best of the best ever made in jazz. Each time I listen to these old accoustical recordings I'm astonished about its quality. Enjoy a part of Ken Burns documentary Jazz describing this period.

These recordings, a must have for all music lovers, have been reissued by Retrieval ( sound editor John R.T. Davies) and Off The Record ( = Archeophone) ( sound editor Doug Benson). The Fletcher Henderson recording, in which Armstrong participated, are less interesting. The Timeless Historical Edition Fletcher Henderson and Louis Armstrong ( sound editor John R. T. Davies) is a reissue that never should had been made ( in my opinion).

The music made by the Fletcher Henderson Orchestra is often stiff, unswinging arangements, full of irrelevant diversions and spoil the elegiac mood that Louis creates, and sometimes Armstrong's colleagues complete the damage by playing corny, ungainly solos, the liner notes read. Okay John Chilton might be right: Louis played as a professional football player in the mids of a group of poor amateurs. But what did John R. T. Davies do? He transfered all Louis's solos and skipped all the solos by the other members of the band and insterted other solo's by Louis from the same tune but from different takes in the empty spaces, so it looks as if Louis is doing all the solo's. Technically superb, but historically a shame. In my opinion this is absolutely wrong: if you listen to the Fletcher Henderson Orchestra you will have to accept that Louis was playing with bad accompanists ....
In 1925 Louis founded his Hot Five which brought dozens of great tunes, featuring Louis Armstrong on trumpet, Kid Ory on trombone, Johnny Dodds on clarinet, Lil Armstrong ( then Louis' wife) on piano and Johnny St. Cyr on banjo. One of those great recordings was Muskrat Ramble recorded the 26th of February 1926 for Okeh.

Louis became the symbol of the jazz, always recognizable by his laugh, his raspy voice and clear trumpet playing. I found a "reunion" that was filmed at Disneyland, Anaheim (CA) for the film Disney After Dark. The fragment with Louis Armstrong was filmed the 30th of September 1961 - no ship, no Mark Twain at all. Monette Moore passed away a year later, while performing in Disneyland. The members of the Kid Ory band are Louis Armstrong trumpet and vocals, Andrew Blakeney trumpet, Kid Ory on trombone, Paul Barnes on soprano sax, Harvey Brooks on piano, Johnny St. Cyr on banjo, Alton Redd on drums. Monette Moore sings in the last tune: Muskrat Ramble - Bourbon Street Parade.

Hans Koert keepswinging@live.nl

ROLAND KIRK - HIP !:

Roland Kirk - Andrew Hill - Vernon Martin - Henry Duncan: Ecclusiastics - Roland Speaks. Recorded on the 11th of June 1957 and released on the Fontana album Hip!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Een paar dagen geleden opende ik de blog over Don Ellis met de woorden: Er zijn best een groot aantal muzikanten, die tegenwoordig nauwelijk nog gehoord worden - de Keep Swinging web log probeert daar iets aan te doen. Ik ontdekte bij het maken van deze dagelijkse routine dat vergeten, ondergewaardeerde muzikanten ideale onderwerpen zijn om in de schijnwerpers te zetten. Prima, maar hierdoor worden de allergrootsten wel eens volledig genegeerd. Vandaar vandaag maar eens het icoon van de jazz, ... Louis Satchmo Armstrong.
Hij werd geboren in 1901 in New Orleans ( andere bronnen zeggen 1900 maar dat schijnt verkeerd) en overleed in juli 1971. Zijn carriere is op veel plaatsen beschreven dus die ga ik niet helemaal opnieuw verwoorden: ik pak er hier en daar wat krenten uit. Zijn eerste opnamen zijn bij de King Oliver's Creole Jazz Band (Just Gone was zijn eerste) en deze opnamen horen bij de belangrijkste en beste ooit gemaakt in de jazz. Elke keer als ik deze oude akoestisch opnamen beluister ben ik daarvan overtuigd. Ken Burns vertelt in zijn documentaire Jazz over deze periode:

Deze opnamen, een must voor elke muziekliefhebber, zijn uitstekend heruitgebracht door Retrieval ( geluidsrestaurateur John R.T. Davies) en Off The Record ( = Archeophone) ( geluidsrestaurateur Doug Benson). De Fletcher Henderson opnamen, waarin Armstrong meespeelt, zijn minder interessant. De CD in de serie Timeless Historical Edition Fletcher Henderson and Louis Armstrong ( John R. T. Davies) is een heruitgave zoals die, naar mijn bescheiden mening, op deze manier nooit gemaakt had mogen worden.

De muziek van het Fletcher Henderson Orchestra is often stiff, unswinging arangements, full of irrelevant diversions and spoil the elegiac mood that Louis creates ( = is vaak stijf, de arrangementen swingen niet, zitten vol nietszegggende onderdelen en ruineren vaak de sfeer die Louis heeft opgebouwd. ) and sometimes Armstrong's colleagues complete the damage by playing corny, ungainly solos (= en soms verwoesten de collega's van Louis in het orkest zijn solo's en spelen uitgesabbelde frases als antwoord), staat er te lezen op het doosje. Prima, wat John Chilton zegt mag waar zijn: Louis speelde, om in de waan van de dag te blijven, profvoetbal tussen een stel amateurs, maar dat neemt niet weg dat wat John R.T. Davies gedaan heeft niet zomaar mag. Hij nam de opnamen stevig onder het mes - poetste de solo's van Satchmo op, schrapte alle nietszeggende onderdelen van de anderen en zette solo's van Louis van alternatieve takes daarvoor in de plaats - technisch zeer knap, maar historisch onverantwoord. Ik wil het orkest van Fletcher Henderson horen met Louis Armstrong als enige stersolist tussen de amateurs ...... die opnamen zijn toen gemaakt !!

In 1925 richtte Louis zijn beroemde Hot Five op, die tientallen schitterende opnamen aan de groef toevertrouwden, met Louis Armstrong op trompet, Kid Ory op trombone, Johnny Dodds op klarinet, Lil Armstrong ( toen de vrouw van Louis) op piano en Johnny St. Cyr op banjo. Eén van die opnamen is Muskrat Ramble opgenomen op 26 februari 1926 voor Okeh.

Louis werd voor velen het symbool van de jazz, altijd herkenbaar door zijn gulle lach, zijn raspende stem en zijn heldere trompetgeluid. Ik vond een fragment dat opgenomen is in Disneyland, Anaheim (CA) voor de film Disney After Dark. Het fragment met Louis Armstrong is opgenomen op 30 september 1961 - geen schip de Mark Twain, dus, die suggetie wordt alleen maar gewekt door de beelden en de gesproken tekst. Monette Moore, die in het laatste nummer zingt, overleed een jaar later tijdens een concert in datzelfde Disneyland. De leden van de Kid Ory band zijn meest oudgedienden: Louis Armstrong trompet en zang, Andrew Blakeney trompet, Kid Ory op trombone, Paul Barnes op sopraansax, Harvey Brooks op piano, Johnny St. Cyr op banjo, Alton Redd op slagwerk. Monette Moore zingt op het laatste nummer: Muskrat Ramble en Bourbon Street Parade:

Hans Koert keepswinging@live.nl

ROLAND KIRK - HIP !:

Roland Kirk - Andrew Hill - Vernon Martin - Henry Duncan: Ecclusiastics - Roland Speaks. Opgenomen op 11 juni 1957 en verschenen op de Fontana LP Hip!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Harlem Jazz 1925-1937

( Naar de Nederlandse vertaling.)
A long intro to point you to a great reissue by Audio Park titled Harlem Jazz 1925-1937, subtitled The Birth of Big Band.

The first jazz music ever recorded on a record was the Columbia record A-2297, recorded in New York City on the 17th of March, 1917 by the Original Dixieland Jass (!) Band. This record is said to be the first "jazz" record, because it contained parts of collective improvised music. Since that record, 100,000s of 78rpm records have been made, that can be labeled a "jazz", and the best place to learn about what records we are talking about are the Brian Rust discographies. When I was a kid, the 78rpm record was already history, the LPs was the new medium.

Duke Ellington and his Orchestra

I heard my first early 78rpm recordings on poor transfered LP reissues. The music often sounded as if a woollen blanket was thrown over the speakers, due to the fact that they wanted to get rid of the surface noise. One of the LPs I remember was a Music For Pleasure album with the early London Original Dixieland Jass Band recordings, made in 1919 and 1920, often played too fast ( it is said that because of the limited space on the Columbia record, they played the music to fast to get the whole tune on the record. ), so it became for me a kind of icon of the 1920s music: funny, fast, comically, cartoon music ( Mickey Mouse Music), filmmusic for slap sticks. Funny, that even today young kids who hear this 1920s music always label it as cartoon music or Laurel & Hardy music. I stil remember the moment when I heard my first 78rpm recording on a wind up gramophone with a steel needle: Alligator Blues / Potatoe Head Blues played by Louis Armstrong and his Hot Seven, recorded in Chicago May 1927. Great, what a sound ! What a great timing .... I heard the great tuba played by Pete Briggs for the very first time. Nowadays new methods of transfering sound have been developed, the art of sound restoration, as done by sound engineers like John R.T. Davies has been developed. Music of the 1920s, well transfered, nowadays sounds great, lively, energetic and fresh, as if it is made on the very moment.

Fletcher Henderson and his Orchestra

Some days ago I got that same experience like many years ago, while listening to the Japanese compilation album on the Audio Park label, titled Harlem Jazz 1925 - 1937., subtitled The Birth of Big Band. In fact the CD contains 1920s and 1930s material by two orchestras that are responsable for the development of the big band music in the 1930s and 1940s during the swing period. The first band is, of Course The Duke Ellington Orchestra, with tunes like East St. Louis Toodle-Oo, Harlemania, It Don't Mean A Thing and Stompy Jones; now all classics ! What to think about the great baritone sax solo by Harry Carney in Stevedore Stomp. Most of the tunes that were selected by Tohru Seya were known to me, but what a great sound .... that makes it a pleaseure to listen and enjoy the smallest details. What a sound ... The second half of the album contains tunes made by the Fletcher Henderson Orchestra with great versions of the What-Cha-Call-'Em Blues and Sensation, to name some, but also for me a lot of seldom heard tunes, like a great The House Of David Blues and Jangled Nerves. Both bands, responsable for the development of the big band era have seldom sounded so clear and fresh, and, even if you might have previous transfered copies of these tunes (or one of those 10 CDs for 10 euro boxes), I can asure you that you wil be astonished by the great transfered by Audio Park enigneer Hajime Terada. If you're anxious to get a copy contact Tohru Seya or contact me at: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
116TH AND LENOX - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean alto saxophone, Walter Bishop piano, Jimmy Garrison bass and Art Taylor drums. Recorded in the Rudy Van Gelder Studio in Englewood Cliff NJ on the 2nd of October 1959 for Blue Note
What musicians were nicknamed as THE MAN?
Send your suggestions to: keepswinging@live.nl


Time exposure for the 7th of March:
1928:

• my melancholy baby / mississippi mud = charleston chasers
• she's a great great girl = hal kemp o
• who says they don't care = al lynch o

1938:

• farewell blues = benny carter o
• she's the daughter of a planter from havana = don donovan music

1958:

• why was i born = kenny burrell-john coltrane quintet

1998:

• buddy, stay off of that wine / cuttin' of / don't you make me high / i'll keep sittin' on it (if i can't sell it) / lotus blossom / my daddy rocks me (with a steady roll) / please, let me forget / somebody touched me / stuff is here = miss bee spoiled

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Blue Note

Nederlands ( To the English translation )

Een lange introductie om uit te leggen waarom je deze schitterende heruitgave van Audio Park zou moeten kopen: Harlem Jazz 1925-1937; met als bijtitel: The Birth of Big Band.

De eerste jazzplaat ooit gemaakt was de Columbiaplaat A-2297, opgenomen in New York City op 17 maart 1917 door de Original Dixieland Jass (!) Band. Deze plaat wordt algemeen aangemerkt als de eerste echte jazz plaat, omdat het een vorm van collectieve improvisatie bevat. Sinds deze plaat uitgebracht werd zijn er 100 duizenden andere platen verschenen, die alle onder de jazz gerangschikt worden; je vindt de 78-toerenplaten tot 1942 bijeengebracht in de discografieën van Brian Rust. Toen ik jong was, waren de 78-toeren platen al een deel van de geschiedenis, zoals over vijf jaar de postkantoren; de LP was toen het medium om geluid op te slaan bij uitstek.

Duke Ellington Orchestra

Ik hoorde mijn eerste 78-toerenplaat op een slecht gemaakte LP; je kent dat misschien nog wel; alsof een wollen deken over de luidsprekers gegooid is. Geen krasje meer te horen; maar ook alle andere tonen afgevlakt. Eén van die platen die ik me herinner was een Music For Pleasure LP met muziek van de Original Dixieland Jass Band uit 1919-1920 opgenomen in London. De nummers werden heel snel gespeeld; later hoorde ik dat dat kwam omdat de nummers net iets te lang van speelduur waren voor de plaat, maar voor mij werd het een soort voorbeeld hoe muziek uit die tijd moest zijn; het klonk als lang geleden, vooral heel snel, een soort Mickey Mouse muziek, cartoons of slap stick muziek. Grappig is, dat jonge kinderen dit soort muziek nu nog steeds associeren met bijvoorbeeld Laurel & Hardy ( er lijkt dus niets veranderd). Ik herinner me nog de eerste maal dat ik een 78-toerenplaat op een kofferegramofoon met stalen naald hoorde spelen: Alligator Blues / Potatoe Head Blues gespeeld door Louis Armstrong and his Hot Seven, opgenomen in Chicago in mei 1927. Prachtig wat een geluid - wat een timing. Ik hoorde de puntig gespeelde tuba van Pete Briggs, die ik op mijn Joker LP-tje niet hoorde. Great, what a sound ! Het overzetten van geluid van 78-toeren naar CDs, het digitaliseren heet dat tegenwoordig, staat al lang niet mer in de kinderschoenen, danzij grote namen als wijlen John R. T. Davies. Zij kunnen de muziek uit de jaren twintig laten horen zoals het ooit op de plaat gezet is; alsof de muzikanten voor je neus op het podium staan ( in mono weliswaar).

Fletcher Henderson and his Orchestra

Een paar dagen geleden moest ik aan die eerste platen denken, toen ik de Japanse verzamel-CD van Audio Park opzette, getiteld Harlem Jazz 1925 - 1937. The Birth of Big Band. In feite bevat de CD opnamen uit de jaren 1925-1937 van twee bands die aan de wieg van de big band jazz uit de jaren dertig en veertig gestaan hebben. We praten nu over de swing periode. Natuurlijk het allereerst het Duke Ellington Orchestra, met onvergetelijke nummers als East St. Louis Toodle-Oo, Harlemania, It Don't Mean A Thing en Stompy Jones. En wat te denken van die schitterende baritonsolo van Harry Carney in Stevedore Stomp? De meeste nummers die hier door Tohru Seya bijeengebracht zijn, behoren tot de klassiekers en horen bij iedereen in de collectie te zitten: maar wat een klank; het is een waar genoegen om deze opnamen te beluisteren en de kleinste nuanves te horen die op de meeste heruitgaven verborgen blijven.

De tweede helft is bestemd voor de band van Fletcher Henderson met grote uitvoeringen van nummers als What-Cha-Call-'Em Blues en Sensation, om er maar een paar te noemen, zoals het voor mij nieuwe nummer The House Of David Blues en Jangled Nerves. Beide bands zijn belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de jazzmuziek en zijn hier fris en helder, vol nuances in het geluid, bijeengebracht; vakkundig en met liefde voor de muziek gedigitaliseerd door Hajime Terada. Als je meer wilt weten over deze productie of wilt weten hoe je ze kunt verkrijgen, zoek dan contact met Tohru Seya (in het Engels): of mail mij: keepswinging@live.nl

AT RANDOM:
116TH AND LENOX - JACKIE McLEAN Quartet: Jackie McLean altsax, Walter bishop piano, Jimmy Garrison bas en Art Taylor slagwerk. Opgenomen in de Rudy Van Gelder Studio in Englewood Cliff NJ op 2 oktober 1959 voor Blue Note

Welke muzikanten werden bekend als THE MAN?
Oplossingen en andere schuilnamen graag sturen naar:

keepswinging@live.nl


Tijdopname voor 7 maart:
1928:

• my melancholy baby / mississippi mud = charleston chasers
• she's a great great girl = hal kemp o
• who says they don't care = al lynch o

1938:

• farewell blues = benny carter o
• she's the daughter of a planter from havana = don donovan music

1958:

• why was i born = kenny burrell-john coltrane quintet

1998:

• buddy, stay off of that wine / cuttin' of / don't you make me high / i'll keep sittin' on it (if i can't sell it) / lotus blossom / my daddy rocks me (with a steady roll) / please, let me forget / somebody touched me / stuff is here = miss bee spoiled

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Blue Note
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium