New Melbourne Jazz Band: 27 jaar "eerlijke" dixieland

New Melbourne Jazz Band: 27 years of Fair Dinkum Dixieland (English) New Melburne Jazz Band: 27 jaar "eerlijke" dixielandmuziek. (Nederlands)

Celebrating: 27 jaar Ross Anderson's New Melbourne Jazz Band: a trip of a lifetime
NEW MELBOURNE JAZZ BAND: 27 jaar "eerlijke" dixielandmuziek
Hans Koert

Ross Anderson, bassist en leider van de New Melbourne Jazz Band viert dit jaar de 30ste verjaardag van zijn band, al zijn er, volgens Ross, nog geen plannen voor een feestje. In november 2008 werd haar 27ste verjaardag herdacht met een drukbezochte fototentoonstelling over de New Melbourne Jazz Band in het Victorian Jazz Archief in Melbourne (Australië) en verscheen een dubbel-cd getiteld: "Celebrating", een verzamelalbum met opnamen van de afgelopen 27 jaar.
Ross Anderson (foto: Ross Anderson)
Ross Anderson, die de band in 1981 oprichtte voor een one-night stand werd geboren in oktober 1934 in Melbourne ( Australië). Als jong volwassene begon hij met zingen in het Stan Anderson Quartet. Aangezien zijn stem net zulke barsten en scheuren vertoonde als die van zijn grote voorbeeld Louis Armstrong, paste dat prima in het kwartet. In 1951 kreeg hij de kans om bas te spelen in Stan's Quartet ( geen familie overigens). Hoewel hij nog nooit een echte bas in handen gehad had, "overleefde" hij die eerste schnabbel in The Fire Station en mocht hij blijven (!). In de jaren vijftig hoorde hij zijn idool Louis Armstrong verschillende keren tijdens een tournee door Australië en deze momenten koestert hij nog steeds: Oh - what a thrill! (= Wat een sensatie!). I can still remember things they did and tunes they played and sang, such as Baby It's Cold Outside. (= Ik kan me nog precies herinneren wat ze deden, welke nummers ze speelden zoals Baby It's Cold Outside.). Louis speelde met zijn All-Stars, samen met Velma Middleton in het West Melbourne Stadion (1954)).

In 1973 ging Ross spelen in de Storyville All Stars en met dit orkest maakte hij zijn eerste opnamen ( augustus 1975) voor Jazznote. In 1981 richtte hij zijn eigen band op, The New Melbourne Jazz Band voor een eenmalig optreden in The Limerick Arms Hotel in South Melbourne, maar het werd een blijvertje. The New Melbourne Jazz Band bestond uit Derek Reynolds op trompet, John Murray op trombone en Ian Walkear op rieten en een ritmesectie met Rex Swann op slagwerk, Clinton Smith op banjo en Ross Anderson zelf op bas.

New Melbourne Jazz Band (foto: Ron Jobe)
Ze speelden eenmaal per week in het Bridge Hotel in Richmond en in april 1983 tijdens één van hun optredens maakte een trouwe fan, Bruce Martin, een opname van Alabammy Bound (sic), één van de tracks op deze verzamel-cd. De band werd uitgenodigd om op te treden tijdens the World Dixieland Jazz Jubilee in Sacramento in Californië (USA), waar ze optraden voor 300.000 mensen (!) en hieruit vloeide hun eerste opnamen voort op Anteater. All of a sudden they were off on the start of what can only be described as a Trip of a Lifetime (= Plotseling werden ze meegesleurd in wat je het best kunt omschrijven als een levenslange tournee). Als je de 35 nummers van het dubbelalbum beluisterd, een "vergaarbak" uit alle perioden van hun bestaan, niet chronologisch gerangschikt, maar schijnbaar willekeurig er op geplaatst, dan krjjg je een indrukwekkend beeld van hun kunnen. Wat opvalt is de nog steeds in veel nummers doorklinkende bewondering voor de muziek van Louis Armstrong, zoals in een aantal nummers, die genomen zijn van de cd Tribute to Armstrong, waarop Ross zijn gravely voice á la Satchmo in nummers als Mack The Knife of What a Wonderful World etaleert. Maar het is niet alleen Ross, die de zang voor zijn rekening neemt - ook de andere bandleden zijn te horen in nummers als Mame, voor het eerst op die manier gebracht door Louis in 1966, maar volgens mij gewoon het nummer Margie, met achter de zanger Mike Edwards, zo'n heerlijke swinggitaar begeleiding van John Cox. De nummers op deze cd's zijn de bekende "dixielandstandards", maar er staan ook een paar minder bekende nummers op, zoals het nummer Fanlight Fanny, door de Australische Golden City Jazz Band in 1980 vastgelegd en een nummer als Louis Armstrong's I Love Jazz.

The New Melbourne Jazz Band groeide uit tot één van de populairste dixielandbands van Australië en, behalve een aantal keren in Sacramento, op allerlei plekken op de wereld te horen geweest van Bahrein, Vancouver tot Hong Kong. Momenteel spelen ze nog zo'n tien gigs per maand, volgens Ross, waaruit blijkt dat ze nog steeds kunnen rekenen op een vaste kern bewonderaars. Op de dubbel-cd vindt je zo'n 35 nummers uit die 27 jaar vastgelegd op tientallen podia, een verzameling van (vaak niet eerder uitgebrachte) live- en plaatopnamen - een mooi overzicht van het ouvre van deze New Melbourne Jazz Band. Toen ik de dubbel-cd beluisterde, werd ik verrast door de muzikale ontwikkeling, die de band doorgemaakt heeft en de huidige "sound" zou ik het meest willen vergelijken met die van onze eigen Dutch Swing College Band. In een eerdere blog schreef ik al eens over één van hun platen getiteld New Melbourne Jazz Band: A Tribute To The Dutch Swing College, opgenomen eind jaren negentig en dat onderschrijft mijn vermoeden.

Ross Anderson met zijn "ondermaatse" Anderson bass (foto: Ross Anderson)

Bassisten kennen Ross Anderson wellicht ook van zijn "ondermaatse" bas, de "kleine" bas met het "grote" geluid, die prima in de kofferbak past. Hij ontwikkelde het instrument een twaalf jaar geleden. Deze Anderson-bass, gemakkelijk te vervoeren, maar met hetzelfde diepe basgeluid, kent al heel wat enthousiaste gebruikers.

Het bijschrift van de cd is een beetje een puzzel voor niet-Australiërs: 27 plus years of "Fair Dinkum Dixieland". Fair Dinkum betekent in het Australische Bargoens zoiets als "eerlijk - oprecht" en het is eveneens de titel van hun allereerste LP uit 1986. Daarvoor moesten de fans van The New Melbourne Jazz Band het met cassettes doen.

Dit Celebrating album in een mooie overzicht van nummers, opgenomen door Ross Anderson's New Melbourne Jazz Band, die dit jaar haar 30ste verjaardag hoopt te vieren. Voor liefhebbers van dixielandmuziek misstaat deze 2-cd niet in hun verzameling. Je kunt de cd bestellen via hun website: Get yourself a copy

Hans Koert

keepswinging@live.nl

The New Melbourne Jazz Band wordt al decennia lang geleid door bassist Ross Anderson. Ross, die bekend geworden is door zijn "ondermaatse" bas, richtte dertig jaar geleden zijn band op voor een eenmalig optreden in het Limerick Arms Hotel in South Melbourne, maar het werd echter een blijvertje. De band ontwikkelde zich tot één van de bekendste dixielandbands van Australië. Drie jaar geleden richtte het Victorian Jazz Archive Inc een grote fototentoonstelling in over de geschiedenis van deze band en verscheen er een mooi dubbelalbum, met een overzicht van hun muzikale nalatenschap. Keep Swinging schreef er over en als je niets wilt missen, volg dan haar bijdragen via Twitter of vraag de gratis nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

New Melbourne Jazz Band: 27 years of Fair Dinkum Dixieland

New Melbourne Jazz Band: 27 years of Fair Dinkum Dixieland (English) New Melburne Jazz Band: 27 jaar "eerlijke" dixielandmuziek. (Nederlands)

Celebrating: 27 years Ross Anderson's New Melbourne Jazz Band - a trip of a lifetime
NEW MELBOURNE JAZZ BAND: 27 years of Fair Dinkum Dixieland
Hans Koert

Ross Anderson, bass player and leader of the New Melbourne Jazz Band celebrates this year the 30th anniversary of his band. In November 2008 the New Melbourne Jazz Band commemorated the fact that it was founded 27 years ago with a pictorial history exhibition of the Ross Anderson's New Melbourne Jazz Band at The Victorian Jazz Archive Inc in Melbourne and a double cd, "Celebrating, with a compilation of 35 tunes recorded during the past 27 years.

Ross Anderson (photo courtesy: Ross Anderson)
Ross Anderson, bass player and bandleader, was born in October 1934 in Melbourne ( Australia). As a young adult he started to sing in the Stan Anderson Quartet, as they discovered that his voice sounded like ....... Louis Armstrong. In 1951 he got the opportunity to play the bass in Stan's Quartet. Although he had never touched that instrument, he played at the gig at the Fire Station and became its regular bass player. He heard Louis Armstrong several times and was fascinated by him. Oh - what a thrill! I can still remember things they did and tunes they played and sang, such as Baby Its Cold Outside. Louis played with his All-Stars ( together with Velma Middleton at the West Melbourne Stadium (1954)).

In 1973 Ross became a member of the Storyville All Stars and with this band he made his first recordings ( August 1975) for Jazznote. In 1981 he founded his own band for a one-night gig at the Limerick Arms Hotel in South Melbourne. The New Melbourne Jazz Band was born. In the frontline Derek Reynolds on trumpet, John Murray on trombone and Ian Walkear on reeds and a rhythm section of Rex Swann on drums, Clinton Smith on banjo and Ross Anderson on bass.

New Melbourne Jazz Band (photo courtesy: Ron Jobe)
They played a weekly gig at the Bridge Hotel in Richmond and in April 1983 one of his loyal fans Bruce Martin taped Alabammy Bound, one of the tracks on the album.
The band was invited to play at the World Dixieland Jazz Jubilee in Sacramento in California (USA), where they performed for 300,000 people (!). All of a sudden they were off on the start of what can only be described as a Trip of a Lifetime. Dixieland and mainstream and, according to this Celebrating album, Ross is still fascinated by Satchmo's gravely voice, like in Mack The Knife and What a Wonderful World. And what to say about that great swing guitar in the tune Mame, first recorded by Louis as Mame in 1966, but better known as Margie, in the rhythm section, played by John Cox? Most of the tracks are Dixieland standards, but also some rather unknown tunes, like Louis' I Love Jazz can be heard.

The New Melbourne Jazz Band became one of Australia's most popular Dixieland bands and they performed, except several times in Sacramento, in all parts of the world, like Bahrain, Vancouver, Hong Kong to list some.
On the 2cd album you can find almost three dozen tracks recorded between 1983 and 2008, a hodgepodge of experts from tours and gigs all over the country - a great survey of the music as played by the New Melbourne Jazz Band during the last 27 years. If you play the album it is fascinating to hear how the band developed from the traditional Dixieland sound to a style which remembers me to our own Dutch Swing College Band. In a previous blog I reviewed one of their albums, entitled A Tribute To The Dutch Swing College, recorded in the late 1990s.

Ross Anderson with his own developed Anderson bass (photo courtesy: Ross Anderson)

Bass players might remember Ross Anderson's "undersized" double bass - He developed the instrument a dozen years ago. The Anderson-bass, easy to transport, but with the same deep sound of a full-sized double bass, is now a sought-after concept.

The title of the album is a bit a puzzle for a non-Australian: 27 plus years of "Fair Dinkum Dixieland". Fair Dinkum means in Australian slang something like honest ( To mean that something is truthful), but it was also the title of their first private 1986 New Melbourne Jazz Band lp album. All previous releases had been on cassette.

This Celebrating album is a great compilation of tunes, recorded by Ross Anderson's New Melbourne Jazz Band, which hopes to celebrate its 30th anniversary soon. Get yourself a copy

Hans Koert

keepswinging@live.nl

The New Melbourne Jazz Band is directed by Ross Anderson. Ross, who plays his own developed undersized Anderson-bass, started his group thirty years ago in 1981 for a one-night gig at the Limerick Arms hotel in South Melbourne and developed it into one of the leading dixieland bands of Australia. Three years ago a pictorial history exhibition in The Victorian Jazz Archive Inc in Melbourne was a good reason to release a 2cd album with 35 tracks from its career. Keep Swinging liked it and published about it. If you don't want to miss any contribution, follow the blog at Twitter of ask for its free newsletter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

New Melbourne Jazz Band

( Naar de Nederlandse vertaling.)
This time a great band from Down Under, a band from the other side of the world - Australia. I received a copy of an album recorded by the The New Melbourne Jazz Band more then nine years ago at two live recordings at the Abel Tasman Club in Melbourne, Australia, in May and August 1998.
This record is dedicated to the Dutch Swing College Band and of course, being a Dutchmen myself, this record must be something special. Ross Anderson, the leader of the band ( and also the bass player and vocalist in some tunes) says in the liner notes that it felt as an honour to be asked to play a tribute to such a great jazz band. He labels the moment that the band was the support group of the Dutch Swing College during a tour through Australia as one of his career highlights.

This band, which contains six members, features Ross Anderson on the bass and vocals, Derek Reynolds, cornet, John Murray trombone and vocals, Ian Walker reeds and also vocal. Chris Charlie Farley, banjo, guitar and vocals and, last but not least, Ron Sandilands on the drums.
The leader of the band, Ross Anderson, plays music for more then 50 years in numerous bands in and around Melbourne. They toured through the USA and Canada many times and, in his spare time, he designed his own bass, the so-called Anderson Travel Bass. Being a bass player he knows how hard it is to travel with a double bass, so he designed, being a carpenter, a smaller version with the same great sound of its bigger brother.

The music of the New Melbourne Jazz Band is fresh, energetic and with passion. The style is the typically Dixieland - mainstream-swing style, we know from the Dutch Swing College. Admirers of this kind of music label it as OKOM (Our Kind Of Music). The tunes on the album are all standards, as played by the Dutch Swing College. Of course the opening tune is Way Down Yonder In New Orleans, the signature tune of the Dutch Swing College. Other tunes are a great I Wish I Could Shimmy Like My Sister Kate and Doctor Jazz, with a great baritone solo of Ian Walker. And what about Fidgety Feet and From Monday On, both well known traditionals, here played as if they were performed for the very first time. If you are a pure dixieland fan you should try to find yourself a copy of this great Tribute To The Dutch Swing College Band.

In November of this year the Dutch Swing College Band hopes to make a short tour through Denmark. I love to wish Jo a good concert and don't forget to say Hello to Ton.

Time exposure for the 20th of September:
1927:

• it was only a sunshower / nothin' does does does like it used to do-do-do = california ramblers
• from saturday night till monday morning = ted weems o

1937:

• crescendo in blue / diminuendo in blue = duke ellington famous o

1947:

• tiger rag = barry ulanov all star modern jazz musicians

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

PLAYLIST
sonny rollins/volume onea = coustic revival-new american philharmonic = new melbourne jazz band/a tribute to the dutch swing college band = laercio de freitas/homenagei a jacob do bandolim = hamilton de holanda/loja bravio

Nederlands ( To the English translation )
Deze keer een fantastisch orkest van de andere kant van de wereld - Australië. Ik ontving een plaat die de New Melbourne Jazz Band meer dan negen jaar geleden tijdens twee live sessies opnamen in de Abel Tasman Club in Melbourne, Australië, in mei en augustus van het jaar 1998.
Deze plaat is A Tribute To The Dutch Swing College Band en natuurlijk, als Nederlander, is dat een kleine meerwaarde. Ross Anderson, de leider van de band ( en bassists en zanger op verschillende titels), zegt in de CD dat hij het als een eer beschouwd to be asked to play a tribute to such a great jazz band ( ... gevraagd te zijn om een eerbetoon te mogen maken voor deze prima band) Hij merkt op dat zijn band tijdens één van de tournees van de Dutch Swing College Band de begeleidingsband mocht zijn; één van de hoogtepunten uit zijn carriere.

De band bestaat uit zes mensen: Ross Anderson op bas en zang, Derek Reynolds, kornet, John Murray trombone en ook zang, Ian Walker op allerlei rietinstrumenten ( waaronder de baritonsax) en vokaal actief, Chris Charlie Farley op banjo en gitaar en zang en tenslotte, Ron Sandilands op slagwerk.
De bassist en leider van de band, Ross Anderson, speelt al meer dan vijftig jaar muziek in talrijke bands in en rondom Melbourne. Hij reisde met zijn New Melbourne Jazz Band vele malen door de VS en Canada. Hij weet dus, als geen ander, hoe het is om met zo'n grote zware bas te moeten reizen. In zijn vrije tijd ( ! ) ontwierp en maakte hij de zgn. Anderson Travel Bass, met dezelfde geluidskwaliteiten als zijn grote broer, maar wel een stuk handzamer.

De muziek van de New Melbourne Jazz Band is fris, energiek en met passie. Het enthousiasme springt er vanaf. De stijl is Dixieland Mainstream Swing. Dixieland is, om het even kort te omschrijven, de blanke invulling van de New Orleans jazz, gebasseerd op de Chicago Jazzstijl uit de jaren dertig. De Dutch Swing College is daar van een sprekend voorbeeld van. De nummers zijn alle bekende standards, alle vaak gespeeld door de Dutch Swing College. Natuurlijk begint de plaat met de herkenningsmelodie Way Down Yonder In New Orleans, met dezelfde lange uithaal van John Murray op trombone. Andere schitterende nummers die langs komen zijn I Wish I Could Shimmy Like My Sister Kate en Doctor Jazz, met een mooie baritonsolo van Ian Walker. En wat te denken van Fidgety Feet en From Monday On twee andere traditionals, die hier eens gespeeld worden alsof ze net uitgebracht zijn. Als je van dixieland houdt ( OKOM ( Our Kind Of Music = Onze Soort Muziek) wordt het in dixielandkringen ook wel genoemd) moet je maar eens proberen een kopie van deze plaat A Tribute To The Dutch Swing College Band te pakken te krijgen !!

De Dutch Swing College Band speelt maakt in november een tournee door Denemarken en ik wens Jo dan ook alvast een fijn concert !! Doe de groeten aan Ton.

Tijdopname voor 20 september:
1927:

• it was only a sunshower / nothin' does does does like it used to do-do-do = california ramblers
• from saturday night till monday morning = ted weems o

1937:

• crescendo in blue / diminuendo in blue = duke ellington famous o

1947:

• tiger rag = barry ulanov all star modern jazz musicians

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

SPEELLIJST
sonny rollins/volume one = acoustic revival-new american philharmonic = new melbourne jazz band/a tribute to the dutch swing college band = laercio de freitas/homenage ia jacob do bandolim = hamilton de holanda/loja bravio

Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium