Willem Breuker ( 1944-2010): Creator of Men's Music

Willem Breuker (1944-2010) - maker van mensenmuziek ( Nederlands) Willem Breuker (1944-2010): Creator of Men's Music (English)

We don't make idiot's music
WILLEM BREUKER ( 1944 -2010 ) - CREATOR OF MEN'S MUSIC
Hans Koert

Friday the 23rd of July 2010: A sad day for the world jazz scene .......... Willem Breuker, composer of Mensenmuziek ( = Men's Music), reeds player and band leader has passed away aged 65 years old.

Willem Breuker ( 1944-2010)

Willem Breuker, born in Amsterdam November 1944, was one of the founders of the Instant Composers Pool, a group of musicians that loved to play improvised music. He was active in numerous cultural organizations and won numerous polls during the 1960s in the Dutch Jazz magazine De Jazzwereld. He played his part in the European free jazz movements with musicians like Gunter Hampel, Peter Brötzman and Alexander Von Schlippenbach. Mid 1970s he broke with the ICP and started his own orchestra, the Willem Breuker Kollektief. Now he could play the music he liked - a dream came true. He hated the popular three-chords-songs he heard on radio and tv: Er wordt al genoeg debielenmuziek gemaakt ( = We don't have to make that idiot's music). This orchestra, eleven men and women, made hundreds of records during the more then 35 years they played together and toured all over the world. I'm sure they must have been the best known Dutch jazz band in other parts of the world, even better known then our Dutch 20th century Jazz Ambassadors, the Dutch Swing College Band.

It's almost impossible to sum up here in a few lines his important role in the modern music - I'm sure that you can find that in a lot of other articles. The music he recorded and arranged for his Kollektief always surprised, made people smile or brought people in a state of confusion. A few years ago the continued existence of the band was discussed and Breuker and his men ( and its numerous fans) were shocked. It hurt!
The eight o'clock news informed the Dutch people about the dead of Willem Breuker last Friday. Although the spoken commends are in Dutch, the film gives some great musical fragments.

As a teenager I joined concerts by Nieuwe Muziek in Middelburg, where he was one of the regular visitors with the Instant Composers Pool featuring musicians like Han Bennink, Maarten Van Regteren Altena, Leo Cuypers and Willem Van Maanen ( to list some). For a young country boy these concerts introduced me to the world of jazz as played in the Randstad, the large cities in the west of the country, like Amsterdam: the place to be! Willem Breuker's music developed from free jazz ( Piep-Knars-Knor music as his opposites called it) into improvised music, which was labeled as the New Dutch Swing. ( Jazz + Classical Music + Absurdism = New Dutch Swing ) ( title of a book written by Kevin Whitehead).

Poster for Nieuwe Muziek ( January 1974) (collection Zeeuwse Beeldbank)

I remember that Breuker surprised us in a 1990s concert at the Doelenplein in Rotterdam with his Kollektief featuring Toby Rix as a special guest and at the Breda Jazz Festival, a dozen years ago, where he accompanied the Dutch vocalist Greetje Kauffeld. Although the Breda Jazz Festival was known as a Traditional Jazz Festival, I don't remember this concert as a provocation - Breuker knew how to play the old masters .... in his own unique style. I wrote about this before in a contribution entitled Willem Breuker: Back in Time.

Enjoy one of those typically Willem Breuker performances playing the Kurt Weill's Mandelay Song:

One of my first CDs was Metropolis, a compilation of Modern Music, and this selection shows the diversity of styles, so typically for Breuker: Music from Ferde Grofé ( Metropolis), Kurt Weill ( Dance of the Tumblers), Ennio Morricone (Chi Mai), Josef Haydn ( Concerto for Trumpet and Orchestra), Vincent Youmans ( I Want To Be Happy), Hugo Wolf ( Was soll der Zorn, Mein Schatz) and, of course, some of his own compositions ( IJzing wekkend winterverhaal and Spanish Wells). Especially his arrangement of Metropolis still fascinates me. Breuker is a versatile and over keen composer for all kinds of projects. I love his film music he wrote for Johan Van Der Keuken, a famous Dutch filmmaker with documentaries like On Animal Locomotion ( 1994), Flat Jungle ( 1978), The New Ice Age ( 1974) and The Master and the Giant (1980).

Het Kollektief
Love to share with you a small interview with Willem Breuker, where he tells about the realisation of his composition Hapsap. It's a fragment of a French documenary ( subtitles in French) entitled Amsterdammed Jazz.

Willem Breuker in the 1980s.
A few years ago bad news reached us. Willem Breuker had learned that, due to a new policy on subsidies, his Willem Breuker Kollektief wasn't eligible for subsidy anymore. This could become the end of the orchestra. Willem Breuker got more sad news, that he suffered from lung cancer, and although he still performed again now and then, the cancer proved fatal to him. He passed away 65 years old.
Het Willem Breuker Kollektief

Love to finish this small homage to Willem Breuker with a small fragment of the end of a concert for a German TV-station ( ZDF), in which you can see how Breuker pokes fun at the audience set in his ways. Enjoy it .......... ( sorry, but the quality is rather moderate).

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Last weekend one of the leading Dutch jazzmusicians of Europe and its surroundings passed away. Maybe I should change the word jazz as this flag doesn't cover the cargo - his music couldn't be pigeon-holed that easy; he was a creator of Mensenmuziek ( = Men's Music.). He founded his Kollektief more then 35 years ago to play his own music as a counterbalance to the popular music, idiot's music, he called it, radio and tv offered mankind. His music developed from free jazz ( labeled by opponents as Piep-Knars-Knor music) into the so-called improvised music or New Dutch Swing. His concerts surprised or shocked, but the audience always left with a smile on its face. The Keep Swinging blog loves to share its fascination for jazz and jazz related subjects - if you love to follow it ask for its newsletter.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Willem Breuker (1944-2010) - maker van mensenmuziek

Willem Breuker ( 1944-2010) - maker van mensenmuziek ( Nederlands) (tomorrow) Willem Breuker ( 1944-2010): Creator of Men's Music (English)

Hoe Breuker Hoe Leuker ( Hans Dulfer)
WILLEM BREUKER ( 1944 -2010 ) - MAKER VAN MENSENMUZIEK
Hans Koert

Vrijdag 23 juli 2010: Een trieste dag voor de jazz en geïmproviseerde muziek - niet alleen in Nederland maar ook ver daarbuiten ............ Willem Breuker, componist van mensenmuziek, rietspeler en bandleider heeft de strijd uiteindelijk verloren. Hij overleed op 65-jarige leeftijd.

Willem Breuker ( 1944-2010)

Willem Breuker werd geboren in Amsterdam in november 1944 en was één van de oprichters van de Instant Composers Pool, een groep muzikanten. die geïmproviseerde muziek speelde. Hij was actief in een heleboel culturele organisaties en stond in de jaren zestig vaak bovenaan in de populariteitspolls van bladen als De Jazzwereld, vooral doordat zijn muziek provoceerde en daardoor zo goed paste bij de tijdgeest. Hij speelde ook in de Europese jazzscene een belangrijke rol met freejazzmusici als Gunter Hampel, Peter Brötzman en Alexander Von Schlippenbach. Halverwege de jaren zeventig brak hij met de ICP en richtte zijn Willem Breuker Kollektief op, dat hem de kans gaf zijn muzikale dromen te verwezenlijken. Er wordt ontzettend veel debielenmuziek gemaakt, zei hij ooit in een interview, waarmee hij duidelijk zijn afkeer verwoordde voor de commerciële drie-akkoorden hits op radio en tv. Het uit elf mannen en vrouwen bestaande orkest speelt al meer dan 35 jaar, maakte honderden platen en toerde over de hele wereld. Het kreeg een wereldwijde bekendheid, die wellicht groter was dan bijv. de Dutch Swing College Band, die, zij het op een geheel ander muzikaal vlak, jarenlang de jazzambassadeurs voor Nederland waren. Het voortbestaan van Het Kollektief stond al een paar jaar op de tocht en dat deed pijn bij Breuker, bij de leden van het Kollektief en haar vele fans.

Het is onmogelijk om in een paar regels Willem Breuker recht te doen (anderen zullen dat ongetwijfeld op veel plaatsen veel beter en uitgebreider doen), dus beperk ik me tot wat indrukken en fragmenten. Feit is, dat hij met zijn Kollektief menig concertbezoeker verraste, amuseerde of juist in totale ontreddering bracht ...... In het Acht uur journaal van vrijdag werd de dood van Willem Breuker gemeld, met een kort overzicht van zijn muzikale carriere.

Als tiener bezocht ik de concerten van Nieuwe Muziek in Middelburg, waar hij een regelmatige gast was met het ICP orkest met musici als Han Bennink, Maarten Van Regteren Altena, Leo Cuypers en Willem Van Maanen ( om er zo maar een paar te noemen). Hier werd voor een jongetje uit de provincie de ontwikkeling van de (randstedelijke) jazzscene intens voelbaar; een ontwikkeling die zou uitgroeien vanuit de spottend wel als Piep-Knars-Knor-klanken bestempelde muziek zou evolueren tot wat later de New Dutch Swing genoemd zou worden.( Jazz + Classical Music + Absurdism = New Dutch Swing ) ( titel van een boek over deze periode geschreven door Kevin Whitehead).

Affiche Nieuwe Muziek ( januari 1974) (collectie Zeeuwse Beeldbank)

Ik herinner hem begin jaren negentig gezien te hebben in een openluchtconcert op het Doelenplein in Rotterdam met zijn Kollektief, met als speciale gast Toby Rix op zijn Toeterix. Ook speelde hij twaalf jaar geleden op het Breda Jazz Festival, een festival dat zijn succes dankte aan de Oude Stijl Jazz. Toch herinner ik me dit niet als een provocatie - hij trad op met zijn Kollektief samen met zangeres Greetje Kauffeld. Ik heb over deze herinneringen geschreven in Willem Breuker: Terug in de tijd

Luister maar eens naar zo'n typische uitvoering van het Willem Breuker Kollektief - ditmaal het nummer Mandelay.

De eerste CDs die ik van hem kocht was Metropolis, een verzameling van nummers die Breuker opnam eind jaren tachtig en een mooi beeld geven van de soort muziek die je van Breuker kan verwachten: Experiments in Modern Music gecomponeerd door Ferde Grofé ( Metropolis), Kurt Weill ( Dance of the Tumblers), Ennio Morricone (Chi Mai), Josef Haydn ( Concerto for Trumpet and Orchestra), Vincent Youmans ( I Want To Be Happy), Hugo Wolf ( Was soll der Zorn, Mein Schatz) en, natuurlijk, eigen composities als IJzing wekkend winterverhaal en Spanish Wells. Speciaal het arrangement en de uitvoering van het nummer Metropolis boeit me enorm. Deze verzameling illustreert wat een veelzijdig en overijverig componist en arrangeur hij was. Ik hou ook van zijn filmmuziek, zoals hij die voor de documentaires van Johan Van Der Keuken maakte, zoals voor On Animal Locomotion ( 1994), Flat Jungle ( 1978), The New Ice Age ( 1974) en The Master and the Giant (1980).

Het Willem Breuker Kollektief
Ik vond een hilarisch fragment, helaas is de beeldkwaliteit mager, van het slot van een concert uit 1978 voor de Duitse ZDF. waarin hij, zonder dat het publiek het echt merkt, de draak steekt met "plat" amusement en dit opgeblazen fenomeen meedogenloos lek prikt.

Willem Breuker in de jaren tachtig.
Een paar jaar geleden kwamen er slechte berichten: de subsidiekraan werd dichtgedraaid en dat zou betekenen dat het Willem Breuker Kollektief opgeheven zou moeten worden - een orkest, dat niet in een commercieel keurslijf past. Willem Breuker kreeg te horen dat hij leed aan longkanker en, hoewel hij toch af en toe weer met zijn orkest optrad, heeft hij deze strijd afgelopen week verloren ...........
Het Willem Breuker Kollektief
Willem had de moed om zekerheden los te laten en heeft daarmee onweerlegbaar bewezen dat alleen een Oorspronkelijk Europees concept, authentiek en succesvol kan zijn. (Joop van Enkhuizen)

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Afgelopen weekend overleed één van de belangrijkste jazzmuzikanten van Nederland en ver daarbuiten. Jazzmuzikant is wellicht niet het goede woord - zijn muzikale ideeën leken onbegrensd en stoorden zich niet aan de uitgezette lijnen - maker van mensenmuziek, noemde hij het zelf - als tegenwicht voor de emmers met rotzooi, debielenmuziek zo hij zei, die we dagelijks via de media over ons heen krijgen. Willem Breuker en zijn Kollektief hadden hiervoor hun eigen maten en normen. De fase van de Piep-Knars-Knor muziek hadden ze al lang achter zich gelaten - ze waren uitgegroeid tot een instituut. Een concert met Willem Breuker en zijn Kollektief boeide, verraste, provoceerde en shockeerde soms, maar er viel altijd veel te lachen ........ Hoe Breuker Hoe Leuker. De Keep Swinging blog wil met haar bijdragen de jazz en jazz-verwante muziek van de laatste honderd jaar (1910-2010)in de schijnwerper zetten - wil je daar niets van misen? Vraag dan de nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Willem Breuker - Terug in de tijd

Willem Breuker - Back in Time ( English) Willem Breuker - Terug in de tijd ( Nederlands)

REMARKABLE GIRL Discografie

Remarkable Girl
WILLEM BREUKER - TERUG IN DE TIJD
Hans Koert

Zoals ik al eens eerder opgemerkt heb – muziek moet onderhoudend zijn en verrassen. Als je een concert van een band bezoekt ga je daar heen met een bepaalde verwachting. Soms heb je de groep als eens eerder gehoord, maar het kan ook goed zijn dat je hun muziek kent van platen. Je weet dan dus meestal wat je kunt verwachten, maar mooier is het als de muziek je echt raakt, je verrast – pas dan kun je van een geslaagd concert spreken. Het Willem Breuker Kollektief is zo’n band, die je flink op het verkeerde been kan zetten en je aangenaam kan verrassen. Vandaag aandacht voor een paar filmpjes van het Willem Breuker Kollektief – terug in de tijd.

Concert for Tuba – Wilem Breuker 1995

De aanleiding voor deze blog was een filmpje dat ik een paar maanden geleden onder ogen kreeg en waarbij Willem Breuker me weer eens te pakken nam, met een perfecte uitvoering van het nummer Remarkable Girl, dat dateert uit de jaren twintig en nog maar zelden te horen is. Met perfect bedoel ik hier: á la Breuker; met hier een daar een dissonant; een knipoog naar het origineel of een overdreven accent. Des te groter dus was de verrassing om deze versie te horen spelen. Het filmfragment bewaren we nog even voor straks.

Willem Breuker werd geboren tijdens de hongerwinter in Amsterdam ( november 1944) en groeide daar op. Hij zou zich ontwikkelen tot een veelzijdig muzikant en componist en met zijn orkest, Het Willem Breuker Kollektief, werd hij een graag geziene gast op binnen- en buitenlandse jazzfestivals. Hij richtte in de jaren zeventig het Kollektief op, nadat hij gebroken had met de Instant Composers Pool, een groep freejazz muzikanten, die met veel verve aan de “muzikale” weg timmerde. Hij maakte honderden opnamen en reisde met zijn Kollektief over de hele wereld. Ik denk dat, als je eens zou onderzoeken welke Nederlandse jazzbands bekend zijn in het buitenland, het Kollektief bij de top drie zou zitten. Ik hou van deze muziek; een mix van allerlei stijlen – van filmmuziek, theatermuziek, jazz, wereldmuziek, freejazz en circusmuziek – “Maker van Mensenmuziek” is het onderschrift bij het boek over Willem Breuker, dat Francoise en Jean Buzelin in 1994 schreven. Ik hoorde hem in zijn jonge jaren tijdens de jaren zestig vaak spelen tijdens de concerten van Nieuwe Muziek in Middelburg, als deel van de ICP ( = Instant Composers Pool) en hiervan dateerde de “bonbondoos”, in mijn verzameling die ik nu weer op CD kan beluisteren. Begin jaren negentig liep ik zijn orkest tegen het lijf tijdens een openluchtconcert op het Doelenplein in Rotterdam, waar hij samen speelde met Annie ’t Zelfde en de Nederlandse entertainer Toby Rix, die furore maakte met zijn Toeterix, een verzameling autotoeters en bellen á la Spike Jones.

In 1997 hoorde ik hen tijdens het Bredase Jazzfestival met de Nederlandse zangeres Greetje Kauffeld. Willem Breuker op het Oude Stijl Jazzfestival van Breda? ‘t Moet niet gekker worden – sneerden de critici. ’t Maar ‘t klikte wonderwel met Greetje Kauffeld en hoewel ik dat natuurlijk niet meer kan achterhalen, ’t zou best kunnen dat ze toen ook het nummer Remarkable Girl ten gehore hebben gebracht.
Dit nummer werd in 1929 op de plaat gezet door Ted Weems en Freddy Hamm. Het nummer Remarkable Girl, geschreven door Creamer en Handman, werd door Ted Weems and his Orchestra opgenomen in september 1929 voor Victor en, drie maanden later volgde de opname van Fred Hamm and his Orchestra op Brunswick. Onder dit blog vind je nog een aantal latere opnamen van dit nummer.

Willem Breuker zette dit nummer op zijn repertoire tijdens één van zijn buitenlandse tournees in 1988 langs Mexico, de VS, de Nederlandse Antillen en Canada en zette het op de plaat in Bob’s Gallery ( Monster – december 1987). Het nummer was gewijd aan Herman Openneer, de nestor van de klassiek jazz in Nederland, jazzcriticus en – historicus en toentertijd actief was in het Nederlands Jazz Archief. Herman werd o.a. bekend door zijn wasbordspel in The Animal Crackers

Tijd om eindelijk het nummer Remarkable Girl in de uitvoering van Willem Breuker te beluisteren. Eigenlijk zouden meer bands zo af en toe eens terug in de tijd moeten duiken om de juweeltjes, die daar te vinden zijn, weer eens op te poetsen.

Ik heb, ondertussen, de CD Bob’s Gallery besteld.

Hans Koert – keepswinging@live.nl

REMARKABLE GIRL (Henry Creamer - Lou Handman ) Discografie

TED WEEMS AND HIS ORCHESTRA
Opgenomen: Camden 13 september, 1929 voor Victor ( ook op de Nederlandse heruitgave (LP) Grannyphone 03315 LP ( Ted Weems and his Orchestra – Volume 3 – Piccolo Pete)

FRED HAMM AND HIS ORCHESTRA
Opgenomen Chicago 13 december 1929 voor Brunswick

GOSTA TORNER SEPTET
Opgenomen in Stockholm, 14 maart 1944 voor Telefunken.

DEVIL MOUNTAIN JAZZ BAND
Opgenomen in Alemeda (CA) (USA) januari-februari 1983 voor Jazznut

YANKEE RHYTHM KINGS
Opgenomen in Lexington (MA) (USA) 16 - 17 januari, 1984 voor Stomp Off Records

WILLEM BREUKER KOLLEKTIEF
Opgenomen in Monster (Nederland), december 1987 voor BVHaast.

KEITH NICHOLS’ COTTON CLUB ORCHESTRA
Opgenomen in Barnes, Londen op 5 september 1991 voor Stomp Off Records.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Willem Breuker - Back in Time

Willem Breuker - Back in Time ( English) Willem Breuker - Terug in de tijd ( Nederlands)

REMARKABLE GIRL Discography

Remarkable Girl
WILLEM BREUKER - BACK IN TIME
Hans Koert

As I told you before – music should entertain. When you join a concert of a band you love to hear, you normally know what you can find on stage. If you have heard the orchestra before or you have heard its music on CD, you hope to become entertained in a way you expect. But a good a concert should surprise too – if the music hits you emotionally or puts you on the wrong track, it could give the concert an extra dimension. One of those bands, masters in surprising, is the Willem Breuker Kollektief.

Concert for Tuba – Wilem Breuker 1995

I was surprised by a film fragment on Dailymotion that I recently saw for the first time played by the Willem Breuker Kollektief. It’s a 1920s tune, titled Remarkable Girl, a seldom heard tune, originally recorded by Ted Weems and Fred Hamm in 1929, now played in a retro-style that is rather unusual for this band.

Willem Breuker, born in Amsterdam, November 1944, developed into one of the most important musicians of The Netherlands. He was the founder of the Willem Breuker Kollektief mid 1970s after he had broken with the Instant Composers Pool. He made hundreds of recordings and travelled all around the world. It wouldn’t surprise me if the Willem Breuker Kollektief should be somewhere in the top three of the most well known bands from The Netherlands.

I really like his music, which is a mix of various styles, film music, theatre music, jazz, world music, free jazz and circus music.- Maker van Mensenmuziek ( = Maker of Men’s Music ) is the subtitle of a book titled Willem Breuker by Francoise and Jean Bezelin ( 1994). I heard him often in concert during the 1960s, at the Nieuwe Muziek concerts in Middelburg ( in the south west part of The Netherlands), where he performed in various groups, like the Instant Composers Pool. I remember him in an open air concert early 1990s at the Doelenplein in Rotterdam with the Dutch saxophone player Annie van’t Zelfde and the Dutch entertainer Toby Rix and his famous instrument á la Spike Jones, the Toeterix.

In May 1997 Willem Breuker and his Kollektief performed at the Traditional Jazz Festival in Breda, in the south of The Nerherlands, with the Dutch vocalist Greetje Kauffeld. You can imagine how the traditionalists, the OKOM-fans, reacted, but I remember Willem Breuker gave a great show and maybe, although I can’t recall, he has played the Remarkable Girl tune too.
This tune, is now available as a film fragment by the Willem Breuker Kollektief in a live concert for German television early 1990s. I found it by surprise. He plays the 1920s tune Remarkable Girl, originally composed by Henry Creamer and Lou Handman, which was recorded by Ted Weems for Victor in September 1929 and three month later by Fred Hamm and his Orchestra for Brunswick.
It is really weird to hear this, seldom played tune, played by this Willem Breuker Kollektief. It was an homage to Herman Openneer, one of the leading jazz historians of The Netherlands, jazz critic and member of the Dutch Jazz Archive. Herman also played the washboard in the fun band The Animal Crackers.

Time to share this great video with you. Enjoy it.

I orderded the CD Bob’s Gallery at BVHaast – hope to enjoy it soon.

Hans Koert – keepswinging@live.nl

REMARKABLE GIRL (Henry Creamer - Lou Handman ) Discography

TED WEEMS AND HIS ORCHESTRA
Recorded: Camden 13th of September, 1929 for Victor ( also on the Dutch Grannyphone 03315 LP ( Ted Weems and his Orchestra – Volume 3 – Piccolo Pete)

FRED HAMM AND HIS ORCHESTRA
Recorded Chicago 13th of December, 1929 for Brunswick

GOSTA TORNER SEPTET
Recorded in Stockholm, the 14th of March, 1944 for Telefunken.

DEVIL MOUNTAIN JAZZ BAND
Recorded in Alemeda (CA) (USA) January-February 1983 for Jazznut

YANKEE RHYTHM KINGS
Recorded in Lexington (MA) (USA) 16th-17th January, 1984 for Stomp Off Records

WILLEM BREUKER KOLLEKTIEF
Recorded in Monster (The Netherlands), December 1987 for BVHaast.

KEITH NICHOLS’ COTTON CLUB ORCHESTRA
Recorded in Barnes, London on the 5th of September 1991 for Stomp Off Records.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Don Ellis: Een Nieuw Geluid

NEDERLANDS-VLAAMS ( To the English part with a smal portrait of Alberto Socarras who was born 100 years ago and a 1964 film fragment of Don Ellis.)
Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren Don Ellis: Een Nieuw Geluid Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.
Ken Orton schreef een uitgebreide biografie over Don Ellis. De biografie, “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” ( geschreven in het Engels) is klaar en nu is het wachten op een uitgever. Het bestaat uit meer dan 800 pagina’s tekst en meer dan 200 pagina’s foto’s, waarvan vele zeldzame en nog niet eerder gepubliceerde foto’s. Helaas is het Ken nog niet gelukt een uitgever te vinden en wil daarom graag zijn boek aanbevelen in dit uitgebreide essay.
Zal de tijd de herinnering aan Don Ellis rechtzetten?
Onlangs publiceerde ik het eerste deel van het drieluik over Don Ellis, getiteld: Don Ellis: De Tijd Zal Het Leren. Vandaag deel 2: Don Ellis: Een Eigen Geluid.

Met de oprichting van de "Improvisational Workshop Orchestra" begon een nieuwe periode in zijn leven; een periode waarin hij ging experimenteren en interesse kreeg voor bijv. "vreemde maatsoorten". Het was vooral Don’s vertrek naar California en Los Angeles dat hem nieuwe inzichten en richtingen aan zijn muziek gaf. Zijn samenwerking met Hari Har Rao bracht hem in contact met de Indiase muziek en samen met Emile Richards, formeerden zij het “Hindustani Jazz Sextet”, een groep, die Amerikaanse Jazz en Indiase muziek combineerden. Er zijn in totaal drie verschillende “Hindustani Sextet’s” geweest, waaruit het “Hindustani Jazz Orchestra” geboren werd, dat later naam zou maken als het “Don Ellis Orchestra”. Dit orkest gaf in 1966 een spraakmakend optreden tijdens het Monterey Jazz Festival. Er werden opnamen gemaakt, die Don zelf financierde en, samen met opnamen gemaakt tijdens het het Pacific Jazz Festival (1966) en een optreden in Shelly’s Manne Hole in 1967, uitgebracht werden op het Pacific Jazz label. Eind jaren zestig bouwde het orkest zijn eigen sound verder uit en maakte succesvolle platen voor het Columbia label, die de band wereldwijd op de kaart zetten. Zijn voornamelijk Jazz-Rock en Soul orkest werd steeds commerciëler, hoewel het eigen karakter van het orkest behouden bleef en werd populair bij de rockfans, die Don’s ideeën en arrangementen navolgden. Toch kreeg hij nogal wat kritiek op deze muziek van jazzcritici, - musici en – puristen. Deze “underground” periode duurde maar kort, want nog voor het eind van de jaren zestig, keerde de band terug naar zijn roots en brachten swingende jazz, zij het met bewerkingen in vreemde maatsoorten. Veel Don Ellis fans beschouwen dit orkest als één van zijn beste.
Begin jaren zeventig werd het roer omgegooid wat betreft instrumentatie: er kwam een strijkkwartet en een Franse hoorn werd toegevoegd aan het koper en verschillende houtblaasinstrumenten werden gedubbeld met de saxofoonsectie, zodat er een geheel nieuw en uitgebreider klankspectrum kwam. Dit alles kwam bovenop de gebruikelijke instrumentatie van trompetten, trombones, tuba, piano, bas en vier slagwerkers. Het resultaat was een nieuwe dimensie, die zich het best laat vergelijken met een instrumentaal koor met daarbij alle gebruikelijke klankkleuren van een bigband. Dit soort rijke klankkleurcombinaties zouden blijven tot aan Don’s overlijden, ook al bleef hij zoeken naar nieuwe uitdagingen en dimensies. Zo richtte hij een ensemble op, dat bestond uit een kleine big band, zonder elektronisch versterkte instrumenten, gecombineerd met een koor ( bestaande uit een viertal zangers/zangeressen) dat, zonder teksten, de functie kreeg van extra instrument. Ook trad Don nog korte tijd op met een “standaard” big band, genaamd Electrophonic met o.a. vijf saxen. Don hield ervan om uit bestaande formaties kleinere groepen te formeren; trio’s, kwartetten en dat soort formaties. Door de sterk veranderde scene hadden big bands het in de jaren zestig en zeventig moeilijk om het hoofd boven water te houden en te overleven: de hoogtijdagen van de big band was voorbij, maar Don kon met zijn bands het hoofd boven water houden: met recht een grote prestatie. (wordt vervolgd)

Ken Orton (vertaling Hans van Wagensveld)
Er is nog veel meer over Don’s leven te vertellen, zoals zijn composities voor toneel, modern ballet, symfonieorkest en film. Hierover meer in het laatste deel van het drieluik getiteld Don Ellis: Zijn Laatste Jaren.

Graag wil ik een fragment laten zien van een concert waarin Don Ellis te vinden is in het New York Philharmonic Young People's Concert. Je ontdekt Don Ellis (trompet), Eric Dolphy (alt) Benny Golson (tenor) Richard Davis (bas), Joe Cocuzzo (slagwerk) Gunther Schuller (dirigent) Leonard Bernstein (verteller) Nat Hentoff (schrijver) in deze opname uit februari 1964.

VAN ANKE ANGEL tot WILLEM BREUKER
Het komend weekend hoeft geen enkele jazzliefhebber zich in Zeeland te vervelen. Er is genoeg moois te zien en te horen. Uiteraard het Jazz by the Sea festival, dat dit weekend in een brede kuststrook op Walcheren gehouden wordt. Gisteren gaf ik hierover al een voorproefje. Zangeres - pianiste Anke Angel speelt zondag met haar combo in de Vlissingse Sint Jacobskerk met verder de Windy City Jazzband. Een dag eerder kunnen liefhebbers van jazzzang terecht in Domburg, waar zangeres Chris Peeters optreedt, die jazz uit de jaren dertig en veertig vertolkt. Liefhebbers van meer progressieve klanken zullen ongetwijfeld veel plezier beleven aan het optreden van Willem Breuker met zijn Kollektief in de Nieuwe Kerk in Veere komende zondag. En of dat nog niet genoeg is, kun je zaterdagavond vanaf 17.00 uur genieten van Mr. Boogie Woogie in Zierikzee en in Bergen op Zoom vindt zondag de manifestatie Jazz en Poetry plaats ( Arsis, Pand 6, 14.30 uur). En wie durft er nu nog te beweren dat er in Zeeland niets te beleven valt !!

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

ENGLISH ( Naar het Nederland-Vlaamse deel met Don Ellis: Een Nieuw Geluid en een overzicht van de jazz in Zeeland dit weekend.)
ALBERTO SOCARRAS - 100:
Today, one hunderd years ago, Alberto Socarras, also known as Albert, was born in Manzanillo in Cuba. This reed and flute player was the first Cuban musician that played jazz on flute. Some critics say that Wayman Carver in the Chick Webb band should have been the first one - it's not - Alberto Socarras was !! He started to play the flute as a kid and played music for silent movies. Late 1920s he moved to New York, where he made records with piano player Clarence Williams. and then his flute was recorded for the very first time ( Have You Ever Felt That Way - 5th of February 1929). Alberto Socarras recorded during the 1930s with musicians like Lizzie Miles, Eva Taylor, Margareth Webster, the Chicago Serenaders, Carl Webster's Yale Collegians and the Russell Wooding Grand Central Redcaps. Late 1920s he visited Europe with Lew Leslie's Blackbirds. He arranged music for Vincent Lopez, Cab Calloway and Tommy Dorsey during the 1930s, played with Benny Carter, Sam Wooding and Erskine Hawkins and even in Dizzy Gillespie's band for some time. The last decades of his life ( he passed away August 1987) he was active as a flute teacher and performed now and then with Giants in Cuban Jazz like Tito Puente. He played a lot of jazz-solos before the mid 1930s; the music he recorded after that period is most Latin music and has not much that can interest the pure jazz fan. Never mind - a great flute pioneer was born 1o0 years ago today: a fact to commemorate.
Hans Koert - keepswinging@live.nl

DON ELLIS: HIS OWN SOUND
Ken Orton loves to publish his Don Ellis biography: “In Search of Don Ellis, Forgotten Genius” – written in American English - completed and copyrighted in October 2007. There are well over 800 pages of text and over 200 pages contained in the “Picture Galleries”, that include many rare, unpublished shots.
Although he has tried over the past months to find a publisher or means of publishing, he was unsuccessfully. That’s why he loves to share this extensive article with the readers of the Keep Swinging blog.
Yesterday I had planned to share a film fragment with you, but, unfortunally YouTube didn't work well. So today a second chance. Enjoy a fragment of the New York Philharmonic Young People's Concert, with Don Ellis. You will recognize: Don Ellis (tp) Eric Dolphy (as) Benny Golson (ts) Richard Davis (b) Joe Cocuzzo (d) Gunther Schuller (comp, cond) Leonard Bernstein (dir, nar) Nat Hentoff (author). This concert was scedulded February 1964.

The first part was published as:

Don Ellis: May Time Restore?
The second part is titled: Don Ellis: His Own Sound. Tomorrow the final part: Don Ellis: The Final Years.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Metropolis

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 12th of March 1928, eighty years ago, the enlarged 26 men Paul Whiteman Orhestra, his so-called Concert Orchestra, recorded the first and second part of his Metropolis, a suite in four parts that had a total playing time of ca. 17 minutes.The 3rd part was recorded a day later and the fourth part was played on the 17th of March. This lenghtly tune was released on two 30cm 78rpm gramophones for Victor.

Ferde Grofé (1937)

The tune, which got the working title Fantasia in E-flat, was composed by Ferde Grofé and later got its final name Metropolis, named after the succesfull 1926 film Metropolis by Fritz Lang. Mind that Ferde's tune has nothing to do with the film - it only gives you an impression of the sounds and noises of a big city, a Metropolis.

Paul Whiteman and his Orchestra (1928)

Ferde Grofé was born as Ferdinand Rudolph von Grofé and was born in New York City in March 1892 and his ancestors came from Germany. Both his parents played classical music and when his father passed away he went back to Germany with his mother and got violin and piano lessons. Some years later they returned to New York and when he left school he got a job, after some gigs at bars and bordellos, in the Los Angeles Symphony Orchestra. In 1915 he played in the band of Art Hickman where he wrote arrangements for dance orchestra. In the late 1910s he became interested in jazz and one of his collegues in the Los Angeles Symphony Orchestra Paul Whiteman became fascinated because of Ferde's arrangements. In 1920 when Paul Whiteman needed a new piano player in his band he asked Ferde and so their cooperation started, which lasted to some great recordings of Ferde Grofé compositions, like the Mississippi suite and the Grand Canyon Suite. And of course this Metropolis too. I have some two great contemporary recordings from this great suite. Mind that this Metropolis suite was performed in public only once on the stage at Carnegie Hall in October 1928 and since that time no orchestra ever played this piece complete in public again until January 1989 when the Dutch Willem Breuker Kollektief played it for their BVHaast CD Metropolis (CD 8903). For me it was the first time that I heard it on record and I was impressed by this Experiment in Modern Music, as this piece was subtitled. Both Ferde Grofé as Paul Whiteman wanted to make Modern American Music, that could be compared with the great European classical composers. If you have seen Paul Witeman's film The King of Jazz you can imagine how it sounded. Ten years ago the Beau Hunks, the retro band known for his Laurel & Hardy music played it using the original arrangements and this performance is to be found at their album The Modern American Music of Ferde Grofé. You will find more compositions of Ferde Grofé on this abum like his Broadway at Night (1924), Mississippi Suite (1925) and the Three Shades of Blue (1926). This music is no jazz nor dance music. It's symphonic music, more in the tradition of European classical music then in the jazz, but I like it very much now and then and this week is a great opportunity to play this great Metropolis Suite again.

Hans Koert


AT RANDOM:
GETTIN' AND JETTIN'- HANK MOBLEY Quartet: Hank Mobley tenor sax, Wynton Kelly piano, Paul Chambers bass and Philly Joe Jones drums. Recorded for Blue Note on the 5th of December 1961

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op 12 maart 1928, tachtig jaar geleden, nam het extra uitgebreide, 26 man bevattende, orkest van Paul Whiteman, zijn Concert Orchestra, het eerste en tweede deel van zijn Metropolis op. Het derde en vierde deel werden een dag later en op 17 maart aan de groeven toevertrouwd. De suite duurde in totaal zo'n 17 minuten en werd door Victor uitgebracht op twee 30cm 78-toerenplaten.Ferde Grofé (1937)

Het nummer, dat de werktitel Fantasia in E-flat mee kreeg, werd geschreven door Ferde Grofé en later hernoemd tot Metropolis , naar de succesvolle gelijknamige film uit 1926 van Fritz Lang, die in 1927 in Amerika circuleerde. Het nummer van Ferde Grofé echter, heeft niets van doen met de film - het geeft een beeld in geluid van een grote levendige stad, een Metropolis.

Paul Whiteman and his Orchestra (1928)

Ferde Grofé werd geboren als Ferdinand Rudolph von Grofé en werd geboren in New York City in maart 1892 en zijn voorouders waren Duitse immigranten. Beide ouders speelden klassieke muziek en toen zijn vader overleed ging hij voor een paar jaar terug naar Duitsland met zijn moeder, waar hij o.a. piano en viool leerde spelen. Weer terug in New York ging hij spelen in het Los Angeles Symphony Orchestra. In 1915 speelde hij bij het Art Hickman orkest, waar hij composities en arrangementen voor dansband schreef. Toen na 1917 de jazz opkwam raakte hij daarin geinteresseerd en eén van zijn collega's in de Los Angeles Symphony Orchestra, ene Paul Whiteman raakte geboeid door zijn arrangementen. Toen Paul Whiteman in 1920 een eigen band begonnen was en een pianist nodig had dacht hij aan Ferde Grofé en zo is een jarenlange samenwerking ontstaan, waarin zijn composities uitgroeiden tot grote suites, zoals de Mississippi Suite en de Grand Canyon Suite. Ook Metropolis hoort in dit rijtje thuis.

Ik heb Metropolis leren kennen dankzij twee hedendaagse uitvoeringen van het dit schittterende stuk. Bedenkt dat deze Metropolis suite slechts één keer in zijn geheel door Paul Whiteman in Carnegie Hall gepeeld is in oktober 1928 en daarna alleen nog een enkele keer in losse onderdelen. Pas in januari 1989 werd het stuk opnieuw uitgevoerd door het Willem Breuker Kollektief en uitgebracht op de BVHaast CD Metropolis (CD 8903). Deze uitvoering was mijn eerste kennismaking en ik was onder de indruk van dit Experiment in Modern Music, zoals de ondertitel van dit stuk is. De muziek is geen jazz, maar kan het best vergeleken worden met het repertoire van de Europese klassieke componisten. In de film van Paul Whiteman, The King Of Jazz, kun je meer van deze soort "moderne muziek" horen.

Tien jaar geleden speelden de Beau Hunks, de retro band bekend geworden door hun Laurel & Hardy soundtrack opnamen, de originele arrangementen van het stuk voor hun CD The Modern American Music of Ferde Grofé. Hierop staan meer stukken van Ferde Grofé zoals Broadway at Night ( 1924), de Mississipi suite ( 1925) en Three Shades of Blue (1926). Geen dansmuziek dus of jazz - maar symphonische muziek, waarmee Paul Whiteman en de zijnen een plaatsje probeerden te veroveren in het klassieke circuit. Denk ook maar eens aan de uitvoeringen van de Rhapsody in Blue.

Ik mag graag luisteren naar deze Metropolis suite en het feit dat deze muziek tachtig jaar gelden voor het eerst werd gespeeld is hiervoor en goed excuus.

Hans Koert

13 maart / March 13:
1928:

• ham and eggs / you need some lovin' = johnny dunn band
• crowing rooster blues / broken levee blues = lonnie johnson
• metropolis = paul whiteman concert o

1938:

• black gypsy = david martin-eddie south

1968:

• honeysuckle rose / lillette / make mine millers / oop bop sh' bam / squatty roo / sweet georgia borwn = millers (o.l.v. ab de molenaar )

1988:

• i think i know = niels tausk quintet

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Five Foot Two
Keep Swinging Oscar Aleman Flexible Records Choro Music Hit of the week - Durium