Marty Paich: Schepper van de West Coast Jazz

Marty Paich: Creator of the West Coast sound (English) - Marty Paich: Schepper van de West Coast Jazz (Nederlands)

Een belangrijk, kundig, veel gevraagd lid uit de West Coast Jazzscene. (vrij naar Leonard Feather)
MARTY PAICH: Schepper van de West Coast Jazz
Hans Koert

Marty Paich werd geboren in Oakland (Cal.) in januari 1925 en overleed vijftien jaar geleden in Santa Ynez (Cal.) Hij is één van die jazzmuzikanten, die, hoewel onbekend gebleven bij het grote publiek, een belangrijke rol gespeeld hebben in de ontwikkeling van de West Coast jazz, als componist, arrangeur, maar ook als pianist en bandleider. Hij speelde piano en begeleidde o.a. grote namen als Art Pepper ......... In feite kwam ik door laatstgenoemde saxofonist, dankzij een goedkope box heruitgaven in de serie House of Jazz , terecht bij Marty Paich, die daarin te vinden was met een serie Tampa-label opnamen uit augustus 1956, oorspronkelijk uitgebracht als Marty Paich Quartet featuring Art Pepper. Heerlijke recht toe recht aan West Coast Jazz ..........

Originele hoes van de plaat Marty Paich Quartet featuring Art Pepper. ( 1956)

Marty Paich begon als kind op accordeon en stapte al snel over op de piano. Als teenager had hij al zijn eigen band en trad hier en daar op. Na de middelbare school bezocht hij allerlei conservatoria en studeerde uiteindelijk in 1951 cum laude af op het onderdeel Compositie. Zijn eerste opnamen, afgezien van een registratie van een jamsessie met Milt Bernhart, Bob Enevoldsen, Jack Montrose en zo in de Trade Wind club in Inglewood ( rond maart 1952), was met het Dan Terry Orchestra (juni 1952).

Shorty Rogers, Shelly Manne en Marty Paich ( 1952)

Begin jaren vijftig kon hij al in zijn levensonderhoud voorzien met het schrijven van arrangementen voor allerlei bands en vond hij een baan bij de filmstudios in Hollywood, waar hij o.a. verantwoordelijk was voor de muziek bij de Walt Disney animatiefilm Lady Is a Tramp. Verder reisde hij rond met zangeres Peggy Lee en speelde piano in de Shorty Rogers bands ( zoals in diens Boots Brown and his Blockbusters). Hij was één van de leden van Shorty Rogers Orchestra dat de plaat Cool and Crazy opnam in maart 1953. Twee weken later vinden we Marty terug in de ritmesectie van de Shelly Manne Men op een aantal 78-toerenplaten, die later gebundeld zouden worden tot een 25 cm LP getiteld The West Coast Sound. Hij speelde ook in de band van de Lighthouse club op Hermosa Beach, de bekende jazzclub aan het water vlak bij Los Angeles. Hier werd de West Coast stijl vorm gegeven. In de jaren vijftig maakte hij ook platen onder eigen naam, zoals een Bethlehem EP, die je alleen al voor de titel zou meenemen: Jazz Music For The Birds and the Hep Cats ( januari 1955). De ( oorspronkelijke) Tampaplaat, die ik van de week opzette, dateert ook uit deze begin periode: The Marty Paich Quartet featuring Art Pepper.
Luister maar eens naar het nummer: What's Right For You, wat op die plaat te horen is.

Het is de eerste plaat waarop Art Pepper en Marty Paich samen te horen zijn. When I first met Art he was the greatest saxophone player that I had heard.(= Toen ik Art voor het eerst ontmoette, was hij de beste saxofonist die ik ooit gehoord had). Far above anybody else.(= Beter dan wie dan ook). I couldn't believe how beautiful he played. (= Ik kon me niet voorstellen hoe mooi hij speelde). Marty refereert verder aan de strijd tussen de critici over de betekenis van de West Coast Jazz en diens tegenhanger de East Coast Jazz. Art to me was the sound of West Coast jazz, that melodic style he played, rather than the hard-driving New York style that a lot of players were playing.(= Art was voor mij de vertegenwoordiger van de West Coast Jazz, die melodische stijl, die zoveel anders was, dan de veel meer stuwende hardbop stijl uit New York en omstreken, dat door veel musici gespeeld werd. ) I just fell in love with him the first time I heard him. (= Ik werd meteen verliefd op hem vanaf het eerste moment dat ik hem ontmoette.) And then eventually we worked together. ( = en vanaf die tijd werkten we veel samen) ( citaat van Marty Paich in Art and Laurie Pepper's Straight Life: The Story of Art Pepper) (1979). Op deze plaat is Art Pepper de belangrijkste solist op nummers als Over The Rainbow, You And The Night And The Music ( wat een mooi nummer toch) en All The Things You Are. Er staan een drietal eigen composities op van Marty Paich, zoals het aan Art gewijde Abstract Art en Marty's Blues.

Art Pepper ( 1925 -1982)
Nog een fragment van deze plaat: All The Things You Are door het Marty Paich Quartet ( Art Pepper alto saxophone - Marty Paich piano - Buddy Clark bas en Frank Capp slagwerk) Hollywood augustus 1956)

Toen Art Pepper voor het eerst opnamen met Marty Paich maakte in augustus 1956, was hij net ontslagen uit een inrichting van de Federal Correctional Facility op Terminal Island waar hij bijna jaar had gezeten. In december 1956 had Art een contract getekend met Contemporary Records en in january 1959 maakte hij zijn eerste plaat voor Contemporary, met Marty Paich - de start van een intensieve samenwerking. Eén van de hoogtepunten in die samenwerking is ongetwijfeld de Art Pepper plaat "Modern Jazz Classics" - met recht een klassieker - met zijn Eleven, geleid en gearrangeerd door Marty Paich. Essential Music for all serious jazz collections ( = Muziek waar geen één serieuze verzamelaar omheen kan). ( Scott Yanow - All music Guide To Jazz).

Hoes van de Art Pepper + Eleven plaat.

In januari 1956 nam Marty Paich met zijn Dektette platen op met Mel Tormé, een samenwerking die vele tientallen jaren zou duren. Marty Paich raakte steeds meer betrokken bij allerlei projecten met populaire muziek met artiesten als Andy Williams, Al Hirt, Dinah Shore en werd ook vaak gevraagd arrangementen te schrijven voor musici van Barbara Streisand tot Michael Jackson die ineens met strijkers wilden opnemen, de "with strings" records. Hij ging het rustiger aandoen halverwege de jaren negentig, maar kon uiteraard niet stil zitten - af en toe nam hij nog wel eens een project aan. Vijftien jaar geleden, in augustus 1995, overleed hij op zijn ranch aan de Baseline Road in Santa Ynez (Californië).

Als afsluiting nog een overzicht van opnamen en composities van Marty Paich.

De uit de jaren vijftig daterende New (!) edition of the Encyclopedia of Jazz (1960) van Leonard Feather noemt hem: A prominent, capable, frequently recorded member of the West Coast clique ( = Een belangrijk, kundig, veel gevraagd lid uit de West Coast Jazzscene.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Platenzaken, als je ze nog kan vinden, worden overspoeld met goedkope heruitgaven uit de jaren vijftig en zestig - de jazz ligt in de uitverkoop - het voelt als een verloren strijd, maar geeft bovenal de serieuze jazzfan de gelegenheid zijn kansen te grijpen. Ik kocht een goedkope box met tien Art Pepper cd's waarin ik opnamen vond van het Marty Paich Quartet ( featuring Art Pepper), die in de jaren vijftig uitgebracht zijn op het Tampa-label. Het geluid van Art Pepper staat hier buiten de discussie - geweldig - maar ik werd vooral geboeid door de pianist, Marty Paich, wiens naam nauw verbonden is met de West Coast jazz. Wie kent niet het schitterende album: Art Pepper + Eleven "Modern Jazz Classic", waarvoor Marty Paich het orkest leidde en de arrangementen schreef? Een prima reden om deze vergeten muzikant Marty Paich eens in het zonnetje te zetten. Keep Swinging is een plek, waar vergeten en onderwaardeerde musici op waarde worden geschat. Wil je daar bij zijn? Vraag dan de nieuwsbrief aan.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Marty Paich: Creator of the West Coast sound

Marty Paich: Creator of the West Coast sound (English) - Marty Paich: Schepper van de West Coast Jazz (Nederlands)

A prominent, capable, frequently recorded member of the West Coast clique! (Leonard Feather)
MARTY PAICH: Creator of the West Coast sound
Hans Koert


Marty Paich was born in Oakland (Cal.) January 1925 and passed away in Santa Ynez (Cal.) on his ranch August 1995. He is one of those musicians that played an important role in modern music, especially the so-called West Coast Jazz, most as a composer, arranger, but also as a sideman and accompanist of great jazz musicians, who made their names, like Art Pepper ......... In fact I learned about Marty Paich while listening to a cheap reissue of a nice set of recordings by House of Jazz, originally recorded August 1956 on the Tampa label of the Marty Paich Quartet featuring Art Pepper. He became known for his numerous compositions and arrangements which helped to shape the West Coast sound .......

Original cover of the Tampa Marty Paich Quartet featuring Art Pepper album. ( 1956)

Marty Paich started as a kid on the accordion, but soon changed to piano. As a young boy he had founded his own band and played dozens of gigs. After high school he went to several west coast conservatories before he was graduated in 1951 magna cum laude with a master's degree in composition. His first recordings, except a registration of a jam with Milt Bernhart, Bob Enevoldsen, Jack Montrose and some more in the Trade Wind club in Inglewood Ca March 1952, was with the Dan Terry Orchestra (June 1952).

Shorty Rogers, Shelly Manne and Marty Paich ( 1952)

In the early 1950s he found himself a living as arranger for numerous bands. He was involved with the music for the Walt Disney animated film Lady Is a Tramp, toured with Peggy Lee and played the piano in Shorty Rogers bands ( named as Boots Brown and his Blockbusters). He was one of the members of Shorty Rogers Orchestra that recorded the album Cool and Crazy March 1953. Two weeks later Marty Paich was part of the Shelly Manne Men in the rhythm section for a couple of Shelly Manne 78rpm, later released on an LP entitled The West Coast Sound. He was also present at numerous Lighthouse All Star recordings, the band of the well known west coast venue near Los Angeles at Hermosa Beach. He made numerous arrangements for musicians like Stan Kenton, Ella Fitzgerald, Chet Baker, Anita O'Day and Ray Brown to list some. During the 1950s he made some recordings under his own name like Jazz Music For The Birds and the Hep Cats ( what a great title !) ( January 1955) and the one that fascinated me, The Marty Paich Quartet featuring Art Pepper.
Enjoy the tune What's Right For You from that album ............

It's the first album on which Art Pepper and Marty Paich play together. When I first met Art he was the greatest saxophone player that I had heard. Far above anybody else. I couldn't believe how beautiful he played. Marty refers in the interview to the battle between the fans of the East Coast Jazz and West Coast jazz. Art to me was the sound of West Coast jazz, that melodic style he played, rather than the hard-driving New York style that a lot of players were playing. I just fell in love with him the first time I heard him. And then eventually we worked together. ( quote: Marty Paich in Art and Laurie Pepper's Straight Life: The Story of Art Pepper) (1979). On this album Art Pepper is the major artists and he plays some great solos in tunes like Over The Rainbow, You And The Night And The Music ( what a great tune) and All The Things You Are. Three of the tracks are Marty Paich compositions, like Abstract Art, of course dedicated to Art Pepper and Marty's Blues.

Art Pepper ( 1925 -1982)
Love to share with you the tune All The Things You Are by the Marty Paich Quartet ( Art Pepper alto saxophone - Marty Paich piano - Buddy Clark bass and Frank Capp drums) - Hollywood August 1956).

When Art Pepper recorded for the first time with Marty Paich, August 1956, he was just released from the Federal Correctional Facility on Terminal Island where he had stayed for almost a year. Art had signed a contract with Contemporary Records December 1956 and in January 1959 Art makes his first record, featuring his friend Marty Paich, the start of an intense cooperation. One of the highlights is Art Pepper's recording for the album "Modern Jazz Classics" - a classic album - with his Eleven, directed and arranged by Marty Paich. Essential Music for all serious jazz collections ( Scott Yanow - All music Guide To Jazz).

Cover of the 1959 Art Pepper + Eleven album.

In January 1956 Marty Paich recorded with his Dektette featuring Mel Tormé, a cooperation which would last for decades. More and more Marty Paich became involved with the more popular music scene with artists like Andy Williams, Al Hirt, Dinah Shore and he was often asked to make arrangements for "with string" recordings for artists from Barbara Streisand to Michael Jackson. In the second half of the 1990s he retired and did some projects. He passed away August 1995 in his ranch on Baseline Road in Santa Ynez (California).
Love to join with you a medley of tunes made by Marty Paich.

The contemporary New (!) edition of the Encyclopedia of Jazz (1960) by Leonard Feather labels him as: A prominent, capable, frequently recorded member of the West Coast clique. ( p. 374)
Hans Koert

keepswinging@live.nl

The record shops, if you can find one, are glutted with cheap reissues from the 1950s and 1960s - Jazz is in the sale ....... It feels like fight a losing battle, although jazz fans can grasp their chances. I bought a cheap prized Art Pepper box in which I found a reissue of the Marty Paich Quartet ( featuring Art Pepper), which originally was released on Tampa. The sound of Art Pepper fascinated me, but I became interested in his piano player Marty Paich, whose name is closely involved in West Coast jazz albums, like the great Art Pepper + Eleven "Modern Jazz Classic". A good reason to put Marty Paich in the spotlights ..... Keep Swinging loves to point you to almost forgotten jazz musicians or composers, If you love to follow Keep Swinging, ask for its newsletter.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz for Moderns

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns ( Nederlands) Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz For Moderns (English)

An almost forgotten jazz composer
DUANE TATRO and his JAZZ HERITAGE: JAZZ FOR MODERNS
Hans Koert

A few days ago I bought myself a reissue in the Original Jazz Classics series the Collectors Choice 50; a copy of the Contemporary album Jazz for Moderns by Duane Tatro, with a great cover photo by William Claxton. The name Duane Tatro was new to me, but the men, who played in his band were all known west coast jazz musicians from the 1950s, like Stu Williamson, Bob Enevoldsen, Lennie Niehaus, Jimmy Giuffre, Bob Gordon and Shelly Manne ( to list some of the most well known). I learned that this record turned out to be the only one dedicated to his music as a composer-arranger.

Duane Tatro.

His eleven compositions here are redolent of several of the "futuristic" trends in West Coast jazz of the period. The octet scores are full of striking textures, sounds and directions - jazz may not have gone this way, but it's still fascinating to listen back to what might have happened (cover text).

Jimmy Giuffre

Who is this Duane Tatro? Duane Tatro was born in Van Nuys, California, May, 1927. His family moved to Decorah, Iowa when he was just a baby. His father, constructed radios, which were known, in the 1930s and 1940s, as Farm radios, because they could be used with 6VDC rechargeable batteries or on farms where they had a 32VDC electrical system. In Decorah, Iowa the factory was located: L. Tatro Radios. As a 14 years old boy the family moved to California, where Duane learned about jazz - working in a restaurant, named Waterloo, he heard the orchestra of Larry Clinton, Woody Herman and Tommy Dorsey playing in the dance hall next to the place. As he loved to play that music, he started to save money to buy his first instrument - thanks to his father he could obtain a clarinet and not long after that he bought himself a tenor saxophone. During the war he played gigs with USO groups. USO means United Service Organizations Inc. and was founded in 1941 as a private, nonprofit organization that provides morale and recreational services to members of the U.S. military. Nowadays it is stil active with programs in Afghanistan and Iraq.

Bob Enevoldsen

He decided to become a member of the Union. His first band was led by Mel Tormé. He received an invitation from Stan Kenton to join his orchestra, but as was still at high school, they had some doubts excepting it. But ....... he did ... and so he became a member of the Stan Kenton band, which was on tour with the Bob Hope show. But when the tour finished and the band returned to the east, Duane left the band and went back to school again. When he had finished high school he played in overall dance orchestras and joined the navy. When the war had ended he started as a musician in a navy band of the Great Lakes. Being a member of that band, he became interested in writing music and arranging tunes for the band. He became a student in music at the University of Southern California.

After a few years he continued his study in composing in Paris with Arthur Honegger. Arthur Honegger ( 1892-1955 ) was a famous Swiss composer of classical music, living in Paris after the war. During his two and a half year stay in Paris he studied, except composing, also conducting. Although his studied classical music, he loved to make music while in Paris with local groups or with Americans who visited Europe and needed a band to accompany, like Rex Stewart. He even toured to Tunisia with Roy Eldridge. He was also part of the band that played at a discussion program at the French radio, titled Radio Diffusion Francaise. He returned to the States in 1951 and became a lecturer at the University of Southern California. It was in the 1950s that he composed and recorded the music for this Contemporary Record Jazz For Moderns. The first recording set was in Los Angeles, the 13th of September 1954 with an octet, featuring Lennie Niehaus, Bill Holman, Jimmy Giuffre, Stu Williamson, Joseph Eager, Bob Enevoldsen, Ralph Peña and Shelly Manne. Duane Tatro is labeled as the leader, the conductor and the composer of the four tracks: Turbulence - Folly - Multiplicity and Backlash. A year later, in 1955 two other recording sessions were scheduled:

Stu Williamson (tp) Bob Enevoldsen (vtb) Vincent De Rosa (frh) Lennie Niehaus (as) Bill Holman (ts) Bob Gordon (bars) Ralph Peña (b) Shelly Manne (d) Duane Tatro (arr, cond). Recorded in Los Angeles, CA, April 4, 1955

Low Clearance - Outpost - Maybe Next Year - Conversation Piece

Stu Williamson (tp) Bob Enevoldsen (vtb) Vincent De Rosa (frh) Joe Maini Jr. (as) Bill Holman (ts) Jimmy Giuffre (bars) Ralph Peñna (b) Shelly Manne (d) Duane Tatro (arr, cond) Recorded Los Angeles, CA, November 1, 1955

Minor Incident Dollar Day - Easy.

These eleven tracks were released for Contemporary records March 1956 as Jazz For Moderns. In 1955, after he had finished the Contemporary recordings of his compositions ( Duane is not active on saxophone or any other instrument in these recordings), he started a “serious” career in electronics. The original liner notes, written by Lester Koenig, learn that he became the production manager of an electronic plant and that he didn't had time to compose at that moment. Lennie Niehaus en Bob Gordon
Some of his compositions have been recorded by others, like Divertimento, which was recorded by Red Norvo in March 1957 and Maybe Next Year was recorded by Art Pepper in October 1960. Another composition: Concerto For Electric Guitar and Orchestra was specially created for guitar player Howard Roberts ( 1977)
Duane Tatro is nowadays vice president of the American Society of Music Arrangers and Composers and participates in the Meet The Composer programs at both San Diego and New Mexico State University. He made a great career as composer of film music, for films and TV like the series M*A*S*H . Enjoy a compilation of some of his, most classical orientated compositions.

What about the music: In the liner notes by Lester Koenig, founder of Contemporary Records in 1951, he describes the discussion if these tracks are jazz or classical compositions. Tatro's eleven maturely conceived and executed pieces, while utilizing the an-atonal and polyphonic techniques of 20th century compositions, still retail the basic swing and feeling of jazz. The descriptions of Duane Tarto himself in the liner notes suggest that this is hard to understand stuff if you're not an expert of "modern classical music", but, be surprised, playing this great recordings, which is, in my humble opinion, pure west coast jazz. I Listen to some fragments of this reissue at at the Amazon site: ......... Enjoy ............ and get yourself a copy.

Duane Tatro's Jazz For Moderns - It really hit me !! Great West Coast Jazz
Hans Koert

keepswinging@live.nl

If you like this review or previous contributions and you love to know what blogs have been published, become a friend of this Keep Swinging blog and receive a message each week with the new contributions posted. Please register, and I'll keep you informed.


Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns

Duane Tatro en zijn Jazz Erfenis: Jazz For Moderns ( Nederlands) (Tuesday) Duane Tatro and his Jazz Heritage: Jazz For Moderns (English)

Een vergeten jazzcomponist ....Muziek voor modernisten
DUANE TATRO en zijn JAZZ ERFENIS: JAZZ FOR MODERNS
Hans Koert

Een paar dagen geleden kocht ik een heruitgave op Original Jazz Classics in de serie the Collectors Choice 50 van een Contemporary album Jazz for Moderns door Duane Tatro; voorop een schitterende hoesfoto met een moderne sportauto van William Claxton. De naam Duane Tatro zei me helemaal niets, maar de musici die op de plaat te horen waren, bleken allen bekende jazzmusici te zijn, die gedurende de jaren vijftig speelden aan de westkust van de VS, zoals Stu Williamson, Bob Enevoldsen, Lennie Niehaus, Jimmy Giuffre, Bob Gordon en Shelly Manne ( om er een paar te noemen); Duane Tatro zelf wordt genoemd als componist. Een gokje waard dus.
Ik ontdekte dat deze plaat de enig bekende opnamen zijn die gewijd zijn aan de jazzcomposities van Duane Tatro.

De enige foto van Duane Tatro die ik kon vinden.

His eleven compositions here are redolent of several of the "futuristic" trends in West Coast jazz of the period.( = Zijn elf composities geven richting aan de "futuristische" trends in West Coast Jazz van deze periode.). The octet scores are full of striking textures, sounds and directions - jazz may not have gone this way, but it's still fascinating to listen back to what might have happened. (= De muziek van het achttal zit vol beproefde structuren, klanken en vernieuwingen ...... Hoewel we nu weten dat de jazz zich niet in deze richting heeft ontwikkeld, is het fascinerend om terug te horen wat er had kunnen gebeuren. ( hoestekst)

Jimmy Giuffre

Wie was deze onbekende componist, Duane Tatro?
Duane Tatro werd geboren in Van Nuys, Californië, mei 1927. Zijn gezin verhuisde naar Decorah, Iowa toen hij nog een baby was. Zzijn vader leidde een fabriek waar ze radio's maakten; de L. Tatro Radios, zoals die vanaf de jaren dertig gefabriceerd werden stonden bekend als zgn. Farm Radios, boerderijradio’s, omdat ze uitgerust waren met een 6 volts accu of een 32 volts electrisch systeem, dat gebruikt werd op het platteland van Amerika. De stroom werd daar meestal zelf opgewekt m.b.v. windmolens en de radio kon ook spelen op een 32 volts auto-accu, die met die opgewekte stroom gevuld waren. In Decorah stond de fabriek. Op 14-jarige leeftijd verhuisde het gezin weer terug naar Californië waar Duane een weekendbaantje vond in het Waterloo restaurant, dat pal naast een danszaal lag. Hier hoorde hij voor het eerst de grote orkesten van Larry Clinton, Woody Herman en Tommy Dorsey hoorde. Hij wilde ook zo spelen en ging sparen voor een klarinet, die hij met hulp van zijn vader kon kopen - al snel had hij ook een eigen tenorsax bij elkaar verdiend. Tijdens de oorlog speelde hij bij de zgn. USO bands - U.S.O. is de afkorting van United Service Organizations Inc. en was een organisatie zonder winstoogmerk opgericht in 1941 om de Amerikaanse soldaten morele steun en ontspanning te bieden. Deze organisatie is nog steeds actief voor de Amerikaanse soldaten in bijvoorbeeld landen als Afghanistan en Irak.

Bob Enevoldsen

Als jong volwassene besloot hij om lid te worden van de Union, de muzikantenvakbond, wat hem een baantje opleverde in het orkest van Mel Tormé. Hij werd uitgenodigd door niemand minder dan Stan Kenton om mee te gaan op tournee, maar daar waren z'n ouders in het begin niet voor omdat hij nog op school zat, maar ze hielden hem niet tegen - hij mocht mee met het Stan Kenton orkest, dat een serie concerten gaf aan de westkust met de Bob Hope Show. Na afloop van deze tournee, vertrok het orkest richting oostkust en ging Duane weer gewoon naar school. Nadat hij geslaagd was voor de middelbare school ging hij schnabbelen bij allerlei dansbandjes voordat hij bij de marine kwam. Toen de oorlog afgelopen was, ging hij spelen in een band van de marine. Hier kreeg hij interesse in componeren en arrangeren en dit leidde er toe dat hij zich liet inschrijven aan de Universiteit van Zuid Californië.
Hij kreeg na een paar jaar de kans om verder te studeren in Parijs bij Arthur Honegger( 1892-1955), de grote klassieke componist, die na de oorlog in Frankrijk les gaf. Hij studeerde twee en een half jaar in Parijs, niet alleen componeren, maar ook dirigeren. Hoewel zijn opleiding helemaal gebaseerd was op de klassieke muziektraditie, genoot hij van het uitgaansleven en de jazz, die hij daar hoorde. Hij speelde allerlei schnabbels in Parijs of speelde in begeleidingsband voor Amerikaanse muzikanten, die in Europa op tournee kwamen, zoals bijv. Rex Stewart; als begeleider van Roy Eldridge ging hij mee naar Tunesië. Hij speelde ook in het orkest dat het discussieprogramma Radio Diffusion Francaise opleukte. In 1951 keerde hij terug naar Californië en ging lesgeven aan de universiteit. In de jaren vijftig ging hij componeren en dankzij Lester Koenig, de oprichter en directeur van Contemporary Records, mocht hij zijn composities opnemen, met gerenommeerde musici.

De eerste set was in Los Angeles op 13 september 1954 met een octet, waarvan hij de leiding had. Hierin speelden Lennie Niehaus, Bill Holman, Jimmy Giuffre, Stu Williamson, Joseph Eager, Bob Enevoldsen, Ralph Peña en Shelly Manne. Duane Tatro speelt zelf niet mee; hij was verantwoordelijk voor de vier composities, die toen werden opgenomen: Turbulence - Folly - Multiplicity en Backlash.
Een jaar later, in 1955, worden nog twee opnamesessies georganiseerd:

Stu Williamson (trompet) Bob Enevoldsen (trombone) Vincent De Rosa (hoorn) Lennie Niehaus (altsax) Bill Holman (tenorsax) Bob Gordon (baritonsax), Ralph Paxena (bas) Shelly Manne (slagwerk). Duane Tatro (composities en algehele leiding). De opnamen vinden plaats in Los Angeles, op 4 april 1955. De nummers die opgenomen werden: Low Clearance - Outpost - Maybe Next Year en Conversation Piece

Stu Williamson (trompet) Bob Enevoldsen (trombone) Vincent De Rosa (hoorn) Joe Maini Jr. (altsax) Bill Holman (tenorsax) Jimmy Giuffre (baritonsax) Ralph Peña (bass) en Shelly Manne (slagwerk); Duane Tatro (leider en componist). Opgenomen in Los Angeles op 1 november 1955: Minor Incident - Dollar Day en Easy Terms.

Deze elf nummers werden uitgebracht op de Contemporary LP Jazz for Moderns. Uit het stukje dat Contemporary-directeur Lester Koenig schreef valt te lezen dat Duane in de elektronica ging en de leiding kreeg over een afdeling - van jazz componeren en spelen kwam eind jaren vijftig in ieder geval niet veel meer.

Lennie Niehaus en Bob Gordon
Slechts een paar van zijn composities zijn op de plaat gezet door anderen: Divertimento werd opgenomen door Red Norvo in maart 1957 en Maybe Next Year komen we tegen in een Art Pepper opname van oktober 1960. Concerto For Electric Guitar and Orchestra schreef hij speciaal voor de gitarist Howard Roberts ( 1977)
Duane Tatro is momenteel vice-president van de American Society of Music Arrangers and Composers en neemt o.a. deel aan het Meet the Composer programma op de universiteiten van San Diego en de New Mexico State University, waar hij les op gegeven heeft. Hij heeft naam gemaakt als componist van filmmuziek en muziek voor TV series, zoals voor M*A*S*H. Deze muziek heeft weinig te maken met zijn jazzcomposities; ik vond een filmfragment waarin verschillende fragmenten van die film en tv muziek in voorkomen.

Wat valt er te vertellen over de muziek, meer, dan dat ik aangenaam verrast was, toen ik het de eerste keer hoorde. Op de hoes schrijft Lester Koenig, dat het moeilijk is om de muziek in te delen - is het klassiek ( "Moderne klassieke muziek") of is het jazz. Het deed me veel denken aan de Birth of the Cool opnamen van Miles Davis eind jaren veertig. Tatro's eleven maturely conceived and executed pieces, while utilizing the an-atonal and polyphonic techniques of 20th century compositions, still retail the basic swing and feeling of jazz. ( = De elf composities van Tatro zelf zijn voorgekomen en vastgelegd gebruikmakend van de a-tonale en meerstemmig technieken uit de moderne 20ste-eeuwse composities, maar ze hebben hun swing en jazzgevoel behouden.). Voor mij echter is dit 100 procent West Coast Jazz en op de site van Amazon kun je van elk nummer een halve minuut muziek horen - doen.

Duane Tatro's Jazz For Moderns - It really hit me !! Great West Coast Jazz
Hans Koert

keepswinging@live.nl

Als je dit soort recensies over vergeten jazzplaten graag leest, zou het jammer zijn als je bijdragen zou missen. Wil je op de hoogte blijven, word dan vriend van deze Keep Swinging blog en we houden je gratis op de hoogte van nieuwe bijdragen of interessant jazznieuws, dat je zeker zal interesseren. Meld je aan als vriend en je blijft bij!

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Alto Saxophone Player Bud Shank Passed Away

Altsaxofonist Bud Shank Overleden (Nederlands) Alto Saxophone Player Bud Shank Passed Away (English)

A Limited Bud Shank Discography
BUD SHANK in my collection

1926-2009
ALTO SAXOPHONE PLAYER BUD SHANK PASSED AWAY
Hans Koert

We don't know to do anything else ( Bud Shank)

Last week Bud Shank, passed away in his home town Tucson, Arizona, because of a heart attack. He was 82 years old.

For most of us, Bud Shank is an icon of the West Coast Jazz; the jazz played in the 1950s at the Wwst coast of the States by musicians like Gerry Mulligan, Shorty Rogers up to Ornette Coleman. For Bud this kind of music, labelled as West Coast jazz doesn't exist. It's a invention by critics, to give it a place opposed the New York based jazz. In fact you could categorize West Coast Jazz as the music played by jazz musicians in California, who had their living in the film studios in Hollywood. They loved to play in venues like the Lighthouse Club in Hermosa Beach or in the Haig in LA. As a kid Bud studied all kinds of (reed) instruments and the flute and the alto saxophone became his major instruments while playing in the Charlie Barnet band late 1940s. Enjoy a fragment from the film I Want To Live in which you can see a jazz club scene with musicians like Frank Rosolino on trombone, Bud Shank on alto saxophone, Art Farmer on trumpet, Red Mitchell on bass and Shelly Manne on drums. The music they play could be labeled as "West Coast Jazz".

In the early 1950s he became a member of the famous Stan Kenton Orchestra and played alto saxophone and flute; the instruments he played professionally. He performed in the Howard Rumsey Lighthouse All Stars and made some records for Pacific Jazz, like one with Bill Perkins. I specially like his cooperation with Laurindo Almeida the Brazilian guitar player who played for the Brazilian radio in the 1940s and moved to California to play with the Stan Kenton band in the late 1940s. When in the late 1950s the bossa nova music, a mix of Brazilian samba with American jazz elements, became a hype, he played that music too with musicians like Laurindo Almeida and Joao Donato.

Enjoy a fragment a played by Bud Shank with Joao Donato.

In the 1960s and onwards other styles of music became more popular and for jazz musicians it was hard to make a living playing jazz. Thanks to the numerous studio musicians they could work in the film studios and so did Bud Shank. It gave him the opportunity to play, but, it ruined the ears, as you play written arrangements and don't have to improvise any more.
When in the 1980s the film makers started to use synthesizers in stead of a string orchestra and that kind of stuff a lot of studio musicians had to stop - Bud Shank made a restart; he founded the L.A. Four with Laurindo Almeido on the guitar, Bud Shank on alto saxophone and flute, Ray Brown on bass and Shelly Manne on drums. A great band, which introduced me to this kind of music as a young adult ages ago. Jeff Hamilton, who played here last year at the Porgy en Bess Jazz club in Terneuzen (in the southwest of The Netherlands) would later become drummer of this group. In the late 1980s Bud was no longer working as a studio musician and he left the L.A. Four too. He stopped playing the flute and started to develop into a sought after alto saxophone player. I do have two Contemporary albums from this period in my collection, titled That Old Feeling from 1986 and Tomorrow's Rainbow recorded two years later. I like the former the best with Shank on alto, George Cables on piano, John Heard on bass and Tootie Heath on drums; he proved with this album that he had been developed his own style and a skilled saxophone player.

The latter is dedicated to the Brazilian repertoire - not bad, no problem, but in my case I dislike the use of an electric 5-string bass guitar and several synthesizers. The personel of the latter is Bud Shank on alto, Marcos Silva on the keyboards and keyboard synthesizers, Ricardi Peixoto on the guitar and guitar synthesizers, Gary Brown op 5-string electric bass, Michael Shapiro en Michael Spiro op percussion.

I heard Bud Shank at the North Sea Jazz Festival in The Hague (2004) where he played with his Quartet, featuring Phil Woods as a special guest. The personnel was: Bud Shank and Phil Woods alto saxes, Bill Mays piano, Martin Wind bass and Joe LaBarbera drums. I love to share you a fragment of a concert with almost the same personnel as mentioned above, but with Bob Magnusson on bass in stead of Martin Wind ( and no Phil Woods): Bouncing with Bud (no, not Bud Shank, but Bud Powell) ( Sao Paolo - Brasil 2004)

Hans Koert - keepswinging@live.nl


A limited Discography
BUD SHANK in my COLLECTION

This time a (limited) list with tunes on which Bud Shank can be heard.

STAN KENTON and his ORCHESTRA

art pepper (1950) dynaflow - jump for joe - young blood - coop's solo - coop's solo - samana (1951)
SHORTY ROGERS and his GIANTS

sweetheart of sigmund freud - boar-jibu - coop de graas coop the graas - infinity promenade - short stop - chiquito loco - contours - sweetheart of sigmund freud - tale of an african lobster (1953)
GERRY MULLIGAN TENTETTE

ballad - walkin' shoes - westwood walk - flash - ontet - simbah - takin' a chance on love (1953)
MILES DAVIS SEPTET

infinity promenade - night in tunesia - round midnight (1953)
HOWARD RUMSEY LIGHTHOUSE ALL-STARS

mambo los feliz - aquarium - happy town ( 1953-1954)
BUD SHANK QUINTET

jasmine - lotus bud (1954)
JIMMY GIUFFRE QUINTET/ SEPTET

four brothers - nutty pine - sultana - wrought of iron (1954)
HERBIE HARPER QUINTET

happy clown - new york city ghost - now playing - sanguine (1954)

CHET BAKER and ORCHESTRA

grey december - i wish i knew - someone to watch over me - this is always (1955)
BUD SHANK - BILL PERKINS QUINTET

fluted columns - i hear music - it had to be you - paradise - royal garden blues - sinner kissed an angel (1955)
BILL PERKINS OCTET

let me see - one hundred years from today - song of the islands - zing zang - as the reveled - for dancers only - just a child - when you're smiling (1956)
BUD SHANK QUINTET

blues in the night - bojangles of harlem - brother can you spare a dime - it's a new world - crazy rhythm (1956)
GERRY MULLIGAN SEPTET

barbara's theme - black nightgown - frisco club - i want to live - life's a funny thing - night watch - theme from i want to live (1958)
ART PEPPER + ELEVEN

anthropology - donna lee - groovin' high - shaw' nuff (1959)
BUD SHANK QUARTET

as time goes by - cabin in the sky - dream dancing - el wacko - i've told ev're little star - no moe - that old feeling - whisper not (1986)
BUD SHANK SEXTET

blue woods - colors of despair - drum song - gliders - incognito - railroad - second nature - techno tropic - tomorrow's rainbow - funcused blues
BUD SHANK-REIN DE GRAAFF

my funny valentine (2000)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Altsaxofonist Bud Shank overleden

Altsaxofonist Bud Shank Overleden (Nederlands) Alto Saxophone Player Bud Shank Passed Away (English)


Een beperkte Bud Shank Discografie
BUD SHANK in mijn verzameling

1926-2009
ALTSAXOFONIST BUD SHANK OVERLEDEN
Hans Koert

We don't know to do anything else ( Bud Shank)( = We weten niks beters te doen)(Bud Shank)

Afgelopen week overleed Bud Shank in zijn woonplaats Tucson, Arizona, ten gevolge van een hartaanval. Hij is 82 jaar oud geworden.
Voor de meesten van ons was hij een icoon van de West Coast Jazz, de muziek die gespeeld werd in de jaren vijftig aan de westkust van de Verenigde Straten door musici als Gerry Mulligan, Shorty Rogers tot en met Ornette Coleman. Zelf vond Bud, dat West Coast jazz eigenlijk helemaal geen stijl was; het was een term, die door critici gelanceerd was om de jazz uit Californië en omstreken te onderscheiden van de jazz uit New York en omstreken. In Californië waren nogal wat muzikanten, die jazz speelden en hun boterham verdienden met het spelen in orkesten in de studio’s van Hollywood. Ze traden op in clubs als de Lighthouse Club in Hermosa Beach of The Haig in LA.

Als kind maakte Bud kennis met allerlei soorten (riet)instrumenten, maar het werden uiteindelijk de fluit en de altsaxofoon, die hij professioneel ging bespelen. In het orkest van Charlie Barnet koos hij eind jaren veertig voor de altsax. Ik vond een filmfragment van een intro van de film I Want To Live waarin je de grootten uit de West Coast Jazz kunt horen en zien spelen: Frank Rosolino op trombone, Bud Shank op altsax, Art Farmer op trompet, Red Mitchell op bas en Shelly Manne op slagwerk. Ze spelen muziek die je als West Coast Jazz kunt bestempelen.

Begin jaren vijftig kwam hij terecht in het grote orkest van Stan Kenton, waarin hij altsax en fluit ging bespelen. Hij trad op in Howard Rumsey Lighthouse All Stars en maakte opnamen onder eigen naam voor het Pacific label. Zelf heb ik een CD van hem met saxofonist Bill Perkins. Zelf geniet ik nog steeds van de muziek die hij samen met Laurindo Almeida maakte, de Braziliaanse gitarist, die in de jaren optrad voor de Braziliaanse radio en eind jaren veertig ingelijfd werd in het orkest van Stan Kenton. Eind jaren vijftig werd de Bossa Nova erg populair. Bud Shank en ook Laurindo Almeida liftten mee op deze hype, een mix van Braziliaanse samba en Amerikaanse jazz.

Luister naar een fragment uit deze tijd, waarin de Bossa Nova doorklinkt, met Bud Shank en Joao Donato.

Tijdens de tweede helft van de jaren zestig en later kwamen andere muziekstijlen in opkomst en voor jazzmuzikanten was er geen droog brood meer te verdienen. Velen gingen in de studio-orkesten van Hollywood spelen of, zo legde Bud Shank onlangs in een interview uit, verhuisden naar verre oorden ( waarmee hij de vlucht in allerlei verslavingen typeerde). Bud koos voor het eerste; hij ging werken voor de film, hoewel dat, volgens hem, uiteindelijk je oren kostte. Het enige wat in zo'n orkest van je verwacht werd, was bladmuziek lezen en verder niks ......... improviseren, luisteren en anticiperen op de anderen, zoals in de jazz, leerde je snel af.
In de jaren tachtig werd er steeds vaker voor synthesizers gekozen in de filmindustrie, die hele groepen strijkers en blazers moeiteloos konden imiteren. Veel studiomuzikanten verloren toen helemaal hun baan en broodwinning. Bud Shank pakte de jazz weer op en richtte de L.A. Four ( LA = Laurindo Almeida, maar uiteraard ook een knipoog naar Los Angeles) op met zijn goede vriend Laurindo Almeido op gitaar, hemzelf op altsax en fluit, Ray Brown op bas en Shelly Manne op slagwerk. Een fantastische groep, die mij als jongvolwassene introduceerde in de Bossa Nova en andere Braziliaanse klanken. Later nam Jeff Hamilton, die onlangs hier in Porgy en Bess optrad, de plaats als drummer in. Eind jaren tachtig stopte Bud Shank helemaal met het studiowerk in Hollywood, verliet de L.A.Four en "hing zijn fluit aan de wilgen". Hij zou voortaan louter bebob spelen op zijn altsax. Uit deze periode heb ik twee Contemporary albums, getiteld That Old Feeling uit 1986 en Tomorrow's Rainbow van twee jaar later. Zelf geniet ik het meest van de eerste met Shank op alt, George Cables op piano, John Heard op bas en Tootie Heath op slagwerk, waarmee hij bewijst dat hij de "West Coast Jazz" uit de jaren vijftig ontstegen is en een eigen stijl heeft ontwikkeld als ervaren altsaxofonist.
De tweede bevat voornamelijk nummers uit het Braziliaanse repertoire met Bud Shank op alt, Marcos Silva op toetsen, Ricardi Peixoto op gitaar, Gary Brown op bas, Michael Shapiro en Michael Spiro op slagwerk; zelf hou ik niet zo van het gebruik van synthesizers en de 5-snarige electrische bas.

Ik hoorde Bud Shank live in 2004 tijdens het Northsea Jazz Festival in Den Haag waar hij met een kwartet speelde waarin Phil Woods als speciale gast was uitgenodigd. De groep bestond uit: Bud Shank altsax, Bill Mays piano, Martin Wind bas en de onlangs overleden Joe LaBarbera op slagwerk. Ik vind het leuk om tenslotte nog een fragment te laten horen van bovengenoemd kwartet tijdens een optreden in Sao Paolo eveneens in 2004 met Bud Shank, Bill Mays, Bob Magnusson op bas en Joe LaBarbera achter de trommels: Bouncing with Bud ( Sao Paolo - Brasil 2004)

Hans Koert - keepswinging@live.nl


Een beperkte Discografie
BUD SHANK in mijn VERZAMELING

Deze keer een (onvolledige) lijst met titels waarop Bud Shank meespeelt. Je vindt meer op zijn eigen website.

STAN KENTON and his ORCHESTRA

art pepper (1950) dynaflow - jump for joe - young blood - coop's solo - coop's solo - samana (1951)
SHORTY ROGERS and his GIANTS

sweetheart of sigmund freud - boar-jibu - coop de graas coop the graas - infinity promenade - short stop - chiquito loco - contours - sweetheart of sigmund freud - tale of an african lobster (1953)
GERRY MULLIGAN TENTETTE

ballad - walkin' shoes - westwood walk - flash - ontet - simbah - takin' a chance on love (1953)
MILES DAVIS SEPTET

infinity promenade - night in tunesia - round midnight (1953)
HOWARD RUMSEY LIGHTHOUSE ALL-STARS

mambo los feliz - aquarium - happy town ( 1953-1954)
BUD SHANK QUINTET

jasmine - lotus bud (1954)
JIMMY GIUFFRE QUINTET/ SEPTET

four brothers - nutty pine - sultana - wrought of iron (1954)
HERBIE HARPER QUINTET

happy clown - new york city ghost - now playing - sanguine (1954)

CHET BAKER and ORCHESTRA

grey december - i wish i knew - someone to watch over me - this is always (1955)
BUD SHANK - BILL PERKINS QUINTET

fluted columns - i hear music - it had to be you - paradise - royal garden blues - sinner kissed an angel (1955)
BILL PERKINS OCTET

let me see - one hundred years from today - song of the islands - zing zang - as the reveled - for dancers only - just a child - when you're smiling (1956)
BUD SHANK QUINTET

blues in the night - bojangles of harlem - brother can you spare a dime - it's a new world - crazy rhythm (1956)
GERRY MULLIGAN SEPTET

barbara's theme - black nightgown - frisco club - i want to live - life's a funny thing - night watch - theme from i want to live (1958)
ART PEPPER + ELEVEN

anthropology - donna lee - groovin' high - shaw' nuff (1959)
BUD SHANK QUARTET

as time goes by - cabin in the sky - dream dancing - el wacko - i've told ev're little star - no moe - that old feeling - whisper not (1986)
BUD SHANK SEXTET

blue woods - colors of despair - drum song - gliders - incognito - railroad - second nature - techno tropic - tomorrow's rainbow - funcused blues
BUD SHANK-REIN DE GRAAFF

my funny valentine (2000)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions