Monty Alexander and the Harlem-Kingston Express

I feel American and I feel Jamaican ..... It's like left hand and right hand (Quote: Monty Alexander)
Hans Koert

Monty Alexander's career in music spans 50 years and his discography as a leader, lists more then 70 albums. This summer his latest album was released entitled Harlem-Kingston Express. Monty Alexander started his career early 1960s when he moved with his family from Kingston ( Jamaica) to Florida. He started to perform in local clubs. In Jamaica he had heard the music of the local folk music, the calypso; the local rhythm and blues bands, but also jazz musicians that visited Jamaica, like Eddie Heywood and Erroll Garner were his heroes; the influence of Erroll Garner can still be heard in his piano playing. When he had heard Louis Armstrong and his All Stars, featuring Nat King Cole at a concert in the George VI Memorial Park in Kingston mid 1950s, a concert joined by more then 100,000 jazz fans, he knew that he wanted to become a musician like them ..... Louis became was "The King" for him.
Monty Alexander - Harlem-Kingston Express: Live at Dizzy's Club Coca-Cola, NYC (MTM-67) ( Package design: Rebeca Meek)
I had one foot in the jazz camp and the other in the old-time folk music - no one more valuable than the other, he said in a recent Downbeat article ( Monty Alexander - One World of Music by Ted Panken (Downbeat May 2011). During the first decades of his career he got an own jazz identity; The title of his first album for Pacific Jazz ( 1964), entitled Alexander The Great goes without saying; he moved to New York, where he met great jazz men like Milt Jackson and Ray Brown. When he arrived in the States early 1960s he was, in fact, one of the numerous immigrants from the Caribbean, that tried to make a living there and he remembered that he tried to live and behave like an American. You come to America, you try to blind in and do what they do. At first I was even trying to speak like American people, so they wouldn't keep asking : Where do you come from?
The Monty Alexander Harlem-Kingston Express (photo courtesy: montyalexander.com)
His career was very successfully and with his trio, featuring piano, bass and drums. The 1976 Montreux-festival performances, with his Monty Alexander-John Clayton-Jeff Hamilton Trio, which was recorded and released by MPS, made them sought after performers for some years. Although Commander Zander's, as he is called by his friends since he was granted in 2000 with the national honour of Commander in the Order of Distinction by the Jamaican government, is a pure jazz musician, he didn’t forget his roots: The home spirit of Jamaican music has continued to enchant him and remind him of his roots all the while, Carter Van Pelt, a Jamaican music journalist, says in the liner notes of Monty's latest album Harlem-Kingston Express. ( MTM-67). This album was released last summer and wants to express the roots of Monty Alexander in a mix of compositions by the Jamaican icon Bob Marley, like The Heathen, Running Away and his 1984 hit No Woman No Cry, but also traditional folk songs from the island like Day-O, which became famous as the Banana Boat Song by crooners like Harry Belafonte, but which gets an extra, almost Arabic dimension thanks to Monty playing his Hammond 44 melodica.
Monty Alexander (photo courtesy: montyalexander.com)
Other tunes on the album are jazz standards like Miles Davis' Freddie Freeloader and Sweet Georgia Brown. Love to share with you one of the tunes, No Woman No Cry as it was played by Monty Alexander at the Festival Jazz des Cinq Continents in Marseille, France (July 2011)

Half a dozen tracks were recorded live at the Dizzy's Club Coca-Cola by Monty Alexander's Harlem-Kingston Express which had two rhythm sections: a Jamaican and a traditional jazz rhythm section. The other tracks are from European concerts, as the track list suggests, recorded between 2006 and 2009 at concerts in Jamaica, Germany, France and Holland. It's a pity that the cover of the album has but few information about these registrations. Are these tracks leftovers or rejected recordings which were never released? The booklet reads: ... pulled from Monty's extensive private stash of live recordings from around the globe. Being a Dutchman I'm anxious to learn where and when the tune No Woman No Cry was recorded, as played by Monty Alexander, piano, Hassan Shakur double bass and Dutch drummer Frits Landesbergen.
Frits Landesbergen plays the drums on one track of Monty Alexander's Harlem-Kingston Express ( photo courtesy: Hans Koert)
The album opens with a tune entitled Strawberry Hill, of course a reference to Fats Domino's Blueberry Hill, written by Monty Alexander together with his double bass player Glen Browne and drummer Desmond Jack Jones. The tune High Heel Sneakers fascinated me because in Monty's hands this well known twelve-bar blues, originally sung and written by Tommy Tucker (whose real name was Robert Higginbotham) becomes a very swinging tune, like the traditional Sweet Georgia Brown, also on this album - Monty at his best .......... In the tune King Tubby Meets The Rockers Uptown, which was originally recorded in Kingston, Jamaica in 1976 by both Dub pioneer Osbourne "King Tubby" Ruddock and reggae melodica and keyboard player Augustus Pablo, both rhythm groups set their stamps, which makes it a varied Caribbean and swinging jazz track .......... And according to my whims, as I start playing the music, and the spirit moves me, I say, "I think I want to go Uptown right now. We're going to go to 125th Street (Harlem),". Bap! and I give it to the (Jazz) trio. Then I say, "alright, we're going right down to Trenchtown (Kingston)" and then at the right moment, I invite everybody to share in this world experience. ( Monty Alexander as quoted by Carter Van Pelt). I guess that Monty plays the melodica ( it's not mentioned in the info), an instrument you might label as an instrument for children, but in fact an instrument popular and important in reggae music, due to musicians like Augustus Pablo.
Love to share with you a promo for this Monty Alexander's Harlem-Kingston Express

It's a pity that the discographical information of his great record is very poor for half of the tracks; it only informs that these tracks were recorded between 2006 and 2009 in Jamaica and Europe - food for discographers ............. Never mind if you're only interesting in swinging music ........ This Monty Alexander album is a must ............

Hans Koert
keepswinging@live.nl
Monty Alexander, born in Jamaica, moved to the States 50 years ago, where he became one of the leading US jazz piano players nowadays. His swinging trio recordings remind the great Oscar Peterson Trio and if he plays you can hear that he was fascinated by the great Erroll Garner. But his roots are located in Kingston, Jamaica, his native region - the island of reggae music. Recently his latest album, Harlem-Kingston Express was released, where he plays with two rhythm sections: one to express his Caribian roots and the others for his swinging jazz tunes: And according to my whims, he says in the liner notes, as I start playing the music, and the spirit moves me, I say, "I think I want to go Uptown right now. We're going to go to 125th Street (Harlem),". Bap! and I give it to the (Jazz) trio. Then I say, "alright, we're going right down to Trenchtown (Kingston)" and then at the right moment, I invite everybody to share in this world experience. A great album - a great experience. Keep Swinging loves to inform you to this kind of high standard jazz albums. If you don't want to miss it, follow the blog at Twitter (#keepswinging) or ask for its free newsletter ( keepswinging@live.nl)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Grace Kelly - Phil Woods: De man met de pet

GRACE KELLY - PHIL WOODS: De man met de pet
Ik slaap een stuk rustiger, nu ik weet hoe dat deze jongedame mijn geliefde instrument bespeelt. Ik weet zeker dan Bird, Rabbit en Mr. Carter er net zo verguld mee geweest zouden zijn. (Uitspraak: Phil Woods) (in vertaling)
Hans Koert
Grace Kelly - Phil Woods: Man with The Hat (English) Grace Kelly - Phil Woods: De Man met de Pet (Nederlands)
Onlangs lanceerde de jonge talentvolle altsaxofoniste Grace Kelly haar nieuwste album, getiteld Man With The Hat, de man met de pet. Een nogal vreemde titel, maar als je weet wie er op deze plaat van haar sextet meespelen, dan weten de kenners al wie de man met de pet is: Grace Kelly (18) en Phil Woods (80), beiden op altsax - Monty Alexander piano - Evan Gregor bas - Bill Goodwin slagwerk en Jordan Perlson percussie.
Grace Kelly (foto: Jimmy Katz)
Ik hoorde Phil Woods voor het eerst tijdens een concert in juli 2003 op het Northsea Jazzfestival in Den Haag met het Bud Shank Quartet en ik herinner me dat ik in afwachting was op de dingen die zouden gaan komen, toen ik Phil Woods ineens zag lopen - met zijn altsax onder de arm en zijn onafscheidelijke handelsmerk, zijn leren pet ........ Een memorabel moment! ( Hans Koert: Phil Woods )
Het album ( foto: Jimmy Katz)

Geboren in mei 1992 als Grace Chung, kreeg ze de achternaam van haar stiefvader Bob Kelly toen haar moeder hertrouwde en heette ze voortaan Grace Kelly. Voor de duidelijkheid: er is geen enkel verband tussen haar naam en die van de gevierde gelijknamige actrice, die bekend werd door haar huwelijk met prins Reinier van Monaco . Als kind speelde ze piano en toen ze tien was kreeg ze een klarinet en al snel stapte ze over op de altsax, gefascineerd als ze was door de muziek van Stan Getz, die weliswaar tenorsaxofoon speelde, waarvan ze de muziek hoorde tijdens de zondagse brunches. I started playing the sax because of Stan Getz and the tenor adds to my goal of creating different colours and moods. ( = Ik begon sax te spelen door Stan Getz en de tenor bespelen werd mijn doel vanwege zijn verschillende klankkleuren en stemmingen.).
Phil Woods (1931) en Grace Kelly (1992) (foto: Jimmy Katz)
Ze bleek een natuurtalent te zijn. Al op 12-jarige leeftijd (!) maakte ze haar eerste plaat, getiteld Dreaming. Ze herinnert zich nog steeds dat moment, dat ze bij de presentatie het podium opstapte ..... I realized that performing was my favourite thing to do.( = Ik voelde, dat dit was wat ik wilde - optreden!). Gedurende de jaren die daar op volgden, speelde ze met grote namen als Wynton Marsalis, Harry Connick, Frank Morgan en pianiste Marian McPartland. Ze nam een plaat op met de grote altsaxofonist Lee Konitz, die haar een tijdje begeleidde. Phil Woods herinnert nog steeds de eerste keer dat hij haar hoorde spelen, 14-jaar jong: Lee Konitz had told me about her. but I was still amazed. ( = Lee Konitz had me over haar verteld, maar ik was toch overdonderd). And since then her progress has been astounding! (= En sinds die tijd ontwikkelde ze zich verbazingwekkend). I was so impressed I presented her with one of my caps.(= Ik was zo onder de indruk, dat ik haar één van mijn petten gaf). Grace was maar wat blij met die afgedragen pet: Het was voor het eerst dat deze levende legende zijn icoon, de leren pet, zomaar, spontaan, weggaf en op haar hoofd plaatste. Een symbolisch gebaar? I look at this hat that he's worn on his album covers for the last fifty years (!) and it's really well worn, and now he has a brand new one. It's really a special memory. ( = Ik kijk vaak naar die pet, die de laatste vijftig jaar (!) op elke Phil Woods hoes prijkte en deze is echt afgedragen; hij heeft nu een nieuwe. Het is een schitterend aandenken!) Dat Phil Woods pas in 1976 besloot om voortaan een leren pet te dragen als symbool voor zijn muziek, lijkt een detail.
Grace Kelly (foto: Jimmy Katz)
Afgelopen jaar ontmoetten beide saxofonisten elkaar opnieuw in de Red Rock Recording Studio in Saylorsburg PA (USA) om deze schitterende plaat Man With The Hat op te nemen, met niemand minder dan Monty Alexander at the piano.
Monty zit aan de toetsen van de vleugel, één van die pianisten, die me mateloos kunnen boeien. Hij zei over Grace: She is one of the most gifted, deeply musical, charismatic, and delightful musicians I have ever known in all my years in the world of jazz - and she is truly humble. ( = Ze is één van de meest talentvolle, muzikale, charismatische en heerlijkste muzikanten, die ik in al die jaren in de wereld van de jazz heb gekend .. en bovendien is ze erg bescheiden).

Monty Alexander ( foto: Hans Koert)
De plaat bevat zeven nummers, de meeste standards, zoals de Benny Carter compositie People Time, het nummer The Way You Look Tonight, en de niet zo vaak gespeelde composite van Billy Strayhorn, Ballad For Very Tired and Very Sad Lotus-Eaters. Man with the Hat is een compositie van Grace Kelly, ze wordt volgende maand pas 19, dat ze schreef als eerbetoon aan Phil Woods. Het titelnummer bevat een schitterend duet van Grace met Phil Woods waarin Dan Morgenstern, die een verhaal schreef in het bijbehorende boekje, invloeden van Benny Carter herkent, maar, zo zegt hij, ... she has her own sound, and her own way of phasing. Unlike many young and gifted musicians, she does not, even at this still early stage, reveal any obvious stylistic models.( = .... ze heeft haar eigen geluid en haar eigen frasering. Ze vervalt niet, zoals zoveel jonge en talentvolle musici doen, zelfs niet op deze jonge leeftijd, op het naspelen van bepaalde stijlmodellen. ) Een prachtig nummer. Grace zing ook in nummers als Gone (een eigen compositie) en People Time. Ze heeft een aangename stem. Het nummer Every Time We Say Goodbye, een Cole Porter compositie, speelt ze op altsax, samen met bassist Evan Gregor. Het nummer begint unisono met sax en gestreken bas. Eén van de nummers die me het meest facineerde was het laatste nummer, de Jerome Kern compositie The Way You Look Tonight, gespeeld in up-tempo door Grace Kelly en haar kwartet ( Phil speelt niet mee), waarin ze laat horen wat een geweldige saxofoniste ze is. Monty verrast met een prachtige solo, die hij, zoals zo vaak, laat beginnen met een, niet begeleide, vrije improvisatie á la Erroll Garner, voordat hij swingend met de ritmesectie het nummer in duikt..... Prachtig!
De mooi ontworpen hoes ( Ontwerp: David Greenberg)
Voldoende redenen dus om deze cd aan te schaffen en ik zou zelf gaan voor een "hard copy" zoals ze dat in de VS zeggen, de Cd-versie dus, al was het alleen al vanwege het prachtig uitgevoerde en vormgegeven album. De lay-out, gemaakt door David Greenberg, heeft een paar leuke grapjes verwerkt, zoals het verhaal van Dan Morgenstern dat in grote letters binnenin begint en dan halverwege de zin afbreekt .................. om daarna verder te gaan in het losse boekje!. Dus niet meteen mailen dat je een misdruk hebt - dat hoort zo!

Deze plaat kun je uiteraard op Grace Kelly's website bestellen.

Hans Koert
keepswinging@live.nl

Ik herinner me nog dat moment dat ik Phil Woods voor het eerst zag. In afwachting van een optreden van het Bud Shank Quartet op het Northsea Jazzfestival in Den Haag, juli 2003, zag ik hem daar plotseling aankomenlopen met zijn saxofoon onder de arm en zijn handelsmerk, de leren pet, op zijn hoofd. Phil Woods (80), de legendarische man met de pet, heeft met de jonge talentvolle altsaxofoniste Grace Kelly (18) een schitterende plaat gemaakt, getiteld "Man with the Hat" - Voor haar neemt hij, letterlijk, zijn petje af .... Hoe dat zit? De Keep swinging blog legt het uit.

Als je geen berichten wilt missen volg de Keep Swinging blog dan via Twitter, Facebook (Keep Swinging blog nieuwsbrief), of registreer je in het menu rechts voor de Keep Swinging nieuwsbrief.

Als je momenteel de Keep Swinging nieuwsbrief ontvangt en je wilt die blijven ontvangen na het eind van de maand, vergeet dan niet jezelf opnieuw te registreren ( rechts in het menu - tweede venstertje). Dan ontvang je de Keep Swinging nieuwsbrief ook na 1 juni elke week in je postvak. ( Meer informatie)

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Grace Kelly - Phil Woods: Man With The Hat

GRACE KELLY and PHIL WOODS: Man With The Hat
I sleep a little better knowing this lady is playing the instrument I love so well. Bird, Rabbit and Mr. Carter would be equally pleased I am certain (Quote: Phil Woods)
Hans Koert

Grace Kelly - Phil Woods: Man with The Hat (English) Grace Kelly - Phil Woods: De man met de pet (Nederlands)

Recently the young talented alto saxophone playerng> Grace Kelly released her latest album, entitled Man With The Hat. A rather puzzling title, but if you have had the opportunity to study the line-up of her sextet, I guess you'll know who's that man with the hat. The Grace Kelly Quintet features: Phil Woods alto saxophone - Monty Alexander piano - Evan Gregor double bass - Bill Goodwin drums and Jordan Perlson percussion.

Grace Kelly ( photo courtesy Jimmy Katz)
I heard Phil Woods in concert July 2003 at the North Sea Jazz Festival in The Hague with the Bud Shank Quartet and I remember that I was sitting in expectation of things to come. Suddenly I saw him, with his inevitable cap, walking to the concert hall with his alto under his arm. A great moment ! ( Quote Hans Koert: Phil Woods )
The album ( photo courtesy: Jimmy Katz)

Born as Grace Chung, May 1992, she got the name of Grace Kelly thanks to her stepfather Bob Kelly and her name has no relations what-so-ever to that other Grace Kelly, the well known actor, who became the wife of the Monegasque prince Rainier. As a kid she played the piano and at the age of ten she started to learn the clarinet but soon after that, she took up the alto saxophone, fascinated as she was by the music of tenor saxophonist Stan Getz - the music she heard during Sundays brunches. I started playing the sax because of Stan Getz and the tenor adds to my goal of creating different colours and moods.
Phil Woods and Grace Kelly ( photo courtesy: Jimmy Katz)
She turned out to be a natural talent. Aged 12 years old (!) she made her first albums, entitled Dreaming. She still remembers the moment when she walked on stage .... I realized that performing was my favourite thing to do. During the next decade up to now she played with great names like Wynton Marsalis, Harry Connick, Frank Morgan and piano player Marian McPartland. She recorded with the great alto saxophone player Lee Konitz, who supported her some years. Phil Woods remembers the first time he heard her playing, 14-years young: Lee Konitz had told me about her. but I was still amazed. And since then her progress has been astounding! I was so impressed I presented her with one of my caps. Grace was absolutely delighted with his worn cap: It was the first time that this living legend removed his iconic leather cap and place it on her head - the first time he'd ever made such a gesture to a fellow alto saxophonist. I look at this hat that he's worn on his album covers for the last fifty years (!) and it's really well worn, and now he has a brand new one. It's really a special memory. Phil adapted the leather cap as his trademark in 1976.

Grace Kelly ( photo courtesy: Jimmy Katz)
Last year both saxophone players met at the Red Rock Recording Studio in Saylorsburg PA (USA) to make this record Man With The Hat, with no one less than Monty Alexander at the piano.
Monty is one of the legends at the piano I love to hear. He said about Grace: She is one of the most gifted, deeply musical, charismatic, and delightful musicians I have ever known in all my years in the world of jazz - and she is truly humble.

Monty Alexander ( photo courtesy: Hans Koert)
The album contains seven track, most standards, like Benny Carter's People Time, The Way You Look Tonight, and the less known Billy Strayhorn Ballad For Very Tired and Very Sad Lotus-Eaters. Man With The Hat is a Grace Kelly composition, she wrote as an honour to Phil Woods of course. It contains a great duet with Phil Woods in which Dan Morgenstern (he wrote the liner notes) recognizes some influences of Benny Carter, but ... she has her own sound, and her own way of phasing-unlike many young and gifted musicians, she does not, even at this still early stage, reveal any obvious stylistic models. A great composition. Grace also sings, in tunes like her own composition Gone and People Time. She has a pretty voice.
The tune Every Time We Say Goodbye, a Cole Porter composition, is a duet between Grace on the alto saxophone and Evan Gregor on bass violin. It starts with an unison bowed bass - sax intro .... One of the tunes I liked most was the final one, the well known Jerome Kern composition The Way You Look Tonight, played in up-tempo by Grace Kelly and her Quartet ( Phil Woods omited) which shows what a great saxophone player Grace is and Monty surprises with one of his typically piano solos, which opens with a free Erroll Garner styled intro, before it starts into swing .......... Great stuff.
The well-designed cover ( Courtesy: David Greenberg)
There might be another reason to obtain a hard copy of this disc - it's the beautiful designed and informative digi-pack, with a great layout by David Greenberg. It has some nice finds like the liner notes by Dan Morgenstern who start in big letters inside the digi-pack and continuou, right in the middle of a sentence, in the booklet inside ...........

This album can be obtained at Grace Kelly's website.

Hans Koert
keepswinging@live.nl

I heard Phil Woods in concert July 2003 at the North Sea Jazz Festival in The Hague with the Bud Shank Quartet and I remember that I was sitting in expectation of things to come. Suddenly I saw him, with his inevitable cap, walking to the concert hall with his alto under his arm. A great moment! Phil Woods, the legendary Man With The Hat, took the young gifted alto saxophone player Grace Kelly to his heart and gave her one of his inseparable caps. Grace (18) and Phil (80) are now recorded together on a great album, entitled The Man With The Hat. The Keep Swinging blog was impressed to hear this young gifted talented saxophonist performing, together with this legend with the hat. Als je niets wilt missen, volg haar dan via Twitter of vraag de gratis nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Franz Jackson remembered - 1

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On the 6th of May 2008, saxophone player Franz Jackson ( 1912 - 2008) passed away, 95 years old. Yves Francois Smierciak, from Chicago (USA) was a close friend of Frank and sent me this contribution he loves to share with the visitors of this Keep Swinging blog. Today the first part about the period up to 1950, titled Franz Jackson remembered - 1; tommorow the second part, titled Franz Jackson remembered - 2 will be published.

Dear friends of mine, anyone who knows me well knows the terrific amount of influence that this most wonderful musician (and just as much a wonderful person) has affected my life. I have posted this on the Keep Swinging blog to let the jazz world know, and, you, my friends, should know a little about Franz Jackson as well, and what an influence he has has had in so many peoples lives.

Franz Jackson on a publicity picture. ( 1930s)

Franz Jackson has lived to the ripe age of 95. It was incredible for me to still be able to play with him on a couple of gigs in the last few months, and at least he was able to give everyone a taste of the real jazz first hand, even well into the new century, teaching people the music he loved so much so it would not be forgotten. Franz Jackson was born in November 1 1912 in Rock Island Illinois. he started playing sax when he was 12, and by the time he was 16 he was playing with Albert Ammons, Francois Mousley and Punch Miller. He was, by 1931 playing in many of the top Chicago bands (Cassino Simpson, Reuben Reeves, Walter Barnes and Caroll Dickerson to name a few), and manged to record in late 1933 with Reeves. Note that 3 of the 4 songs recorded were his compositions, and all 4 were his arrangements. These recordings are to be found on the Timeless CD Ruben Reeves The Complete Vocalions 1928-1933 ( Timeless CBC 1-039) Walter Barnes Band ( 1931). Franz is in the front row the second man from the left, next to leader and clarinet player Walter Barnes. Franz is holding an alto saxophone.

In 1937 Franz, after playing with Jimmy Noone and Roy Eldridge, Franz replaced Ben Webster in Fletcher Henderson's band, playing the same book that Hawk made famous. What Franz told me was that he wanted to play the same book Hawkins, Berry and Webster played. When word was in town that Ben was leaving, he came in, as if he was the union substitute for the departing Webster, since he was a great sax player, no one contested it. A CD issue of the broadcasts show both Franz and Henderson's last great band in good light (the 78's, save for an excellent version of "Moten Stomp" are pops, but Franz takes an 8 bar solo on one of Vocalion pop tunes). After the residency finished, Franz again played with Roy Eldridge, this time in NYC, making both some fine records for Variety as well as a broadcast LP that came out on jazz Archives #14.
This album contains the December 1933 sides of Blue "River" Reeves and his River Boys featuring Franz Jackson on clarinet and tenorsax. He was also the arranger.

The 40's were a time busy with arrangements for many big bands (including the Bascomb brothers, Cootie Williams and Jack Teagarden), as well as playing both in big bands led by Fats Waller, Earl Hines and combos like Frankie Newton and Henry "Red" Allen. He led a small jump swing group at the Savoy and other clubs, before doing USO shows ( a recording is issued on "Jazz and Hot Dance in Finland" from 1947 of Franz playing the blues with a sextet and vocalist I believe to be Myra Johnson. ( to be continued)

Yves Francois Smierciak (May 2008) - keepswinging@live.nl

Scheldejazz '08.
Today the Scheldejazz '08 , organized in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, enters its last festival day with performances by artists like Lucas van Merwijk and the Beter R. de Vriesband on the Markt podium. There will be, of course, a service at the Grote Kerk with the N.O. Longfield Jazzcrackers and the Far Out Gospel Choir. At the Arsenaal podium you can enjoy concerts by Boo's Jazoos and Carmen Gomez. In Porgy en Bess saxophone player Jan Menu, born and bred in Terneuzen, has organised a jam session with some of the artists mentioned above. A great final act of this Scheldejazz '08, that was opened by the Monty Alexander Trio. I found a video interview made by the PZC, the regional news paper, about the festival and Monty Alexander, during a rehearsal in Porgy en Bess on Thursday afternoon I guess, saying some wise things about jazz and about his music. Enjoy it ....

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op 6 mei 2008 overleed saxofonist Franz R. Jackson ( 1912 - 2008), op 95-jarige leeftijd. Yves Francois Smierciak, trompettist uit Chicago (USA), was een naaste vriend van hem en zond me deze bijdrage, die hij graag wil delen met de bezoekers van deze Keep Swinging web log. Vandaag het eerste deel over de jaren voor 1950, getiteld Franz Jackson -remembered -1; morgen deel twee, getiteld Franz Jackson remembered -2, dat gaat over de periode daarna.

Beste mensen, iedereen die me een beetje kent weet hoe groot de invloed van deze geweldige muzikant ( maar ook als mens) op mijn leven geweest is. Ik wil jullie graag in deze Keep Swinging blog, meer vertellen over Franz Jackson en waarom hij zo belangrijk geweest is voor zovelen.

Franz Jackson op een publiciteitsfoto uit de jaren dertig.
Franz Jackson is 95 jaar oud mogen worden. Eigenlijk ongelooflijk als je bedenkt dat ik een paar maanden geleden nog een paar keer met hem heb opgetreden. En hij wilde graag, uit de eerste hand, alles vertellen over de vroege jaren van de jazz, in de hoop dat het allemaal niet vergeten zou worden. Franz werd geboren op 1 november 1912 in Rock Island Illinois. He begon sax te spelen toen hij twaalf jaar was en toen hij 16 werd speelde hij met Albert Ammons, Francois Mousley en Punch Miller. In 1931 speelde hij al in de grote bands uit Chicago, zoals die van Cassino Simpson, Reuben Reeves, Walter Barnes en Caroll Dickerson om er een paar te noemen en nam eind 1933 platen op met Rueben Reeves; drie eigen composities en alle vier zijn arrangementen. Deze opnamen zijn heruitgebracht op de Timeless CD Ruben Reeves - The Complete Vocalions 1928 - 1933 ( Timeless CBC 1-039)
Walter Barnes Band (1931). Franz is in de voorste rij de tweede man van links, naast leider en klarinettist Walter Barnes. Franz Jackson is de man met de altsax.

In 1937 ging Franz Jackson, nadat hij ook met Jimmy Noone en Roy Eldridge gespeeld had, aan de slag bij de Fletcher Henderson's band, waar hij in de plaats van Ben Webster kwam. Hij werd, bijna als vanzelfsprekend, binnengehaald, zonder veel commentaar, want hij stond toen al bekend als een goed saxofonist. Hij speelde er dezelfde arrangementen als Ben. Het beste kun je luisteren naar de radio-opnamen uit die periode met Franz in het orkest van Fletcher Henderson, die geven een beter beeld dan de 78-toeren platen die van hen in die periode verschenen - dat waren, met uitzondering van wellicht Moten Swing, popsongs. Nadat zijn contract afliep speelde Franz Jackson weer bij Roy Eldridge, deze keer in New York City. Hij maakte een paar heerlijke platen en radiouitzendingen uit deze periode zijn later heruitgebracht op LP (Jazz Archives # 14).
Deze heruitgave van Timelesss bevat de vier opnamen uit december 1933 van Ruben "River" Reeves and his River Boys met Franz Jackson op klarinet en tenorsdax. Franz was ook de arrangeur.
In de veertiger jaren had Franz het druk met het schrijven van arangementen voor allerlei bands, waaronder de Bascomb Brothers, Cootie Williams en Jack Teagarden, als met het spelen in big bands als die van Fats Waller, Earl Hines en kleinere groepen geleid door Frankie Newton en Henry "Red" Allen. Zelf leidde hij een kleine jump swing band in de Savoy en andere clubs, voordat hij deel ging uitmaken van de USO shows. Eén opnamen uit deze periode is heruitgebracht op "Jazz and Hot Dance in Finland" uit 1947 waarin Franz de blues speelt met een sextet en een zangeres, ik meen Myra Johnson.

( wordt vervolgd )

Yves Francois Smierciak - keepswinging@live.nl

Scheldejazz '08.

Vandaag begint het Scheldejazz '08 in Terneuzen aan haar laatste festivaldag met optredens van Lucas van Merwijk en de Beter R. de Vriesband op het Markt podium. Natuurlijk is er ook dit jaar een kerkdienst gepland in de Grote Kerk met de N.O. Longfield Jazzcrackers en het gospelkoor Far Out. Op het Arsenaal podium spelen de Boo's Jazoos en Carmen Gomez. In Porgy en Bess leidt saxofonist Jan Menu, hier geboren en getogen, een jamsessie met enkele musici, die vandaag op de diverse podia te horen zijn. Dat belooft een knallende uitsmijter te worden van het Scheldejazz '08 festival, dat op donderdag begon met een grandioos optreden van het Monty Alexander Trio. Ik vond een video-interview gemaakt door de PZC, het regionale dagblad voor zuidwest Nederland, over het festival en met Monty Alexander, geregistreerd tijdens een repetitie afgelopen donderdagmiddag in Porgy en Bess. Monty zegt er enkele rake dingen over jazz in het algemeen en zijn muziek in het bijzonder. Een kleine toegift dus ........

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions

Monty Alexander at Scheldejazz

( Naar de Nederlandse vertaling.)
On Thursday the 15th of May 2008 the Scheldejazz '08 festival in Terneuzen, in the southwest part of The Netherlands, started with a performance of the famous Monty Alexander Trio at the Porgy en Bess Jazz Club.

In an almost jam packed club Monty Alexander played with his rhythm section, featuring Hassan Shakir on bass and Georges Fludas on drums. It was not Monty's first visit to Porgy en Bess - one and a half year ago, on the 19th of November 2006 he performed with his so-called Montreux Reunion Trio, featuring John Clayton on bass and Jeff Hamilton on drums; a legendary concert in my opinion and Monty showed that he liked to be back in the cozy club. He had even suggested to place some chairs on stage; which indicated, in my opinion, that he felt at home.

During a one and a half hour set he played a variety of tunes from his giant repertoire, like his own compositions Renewal and Sweet Lady. He played a very sensitive, and rather emotional medley of tunes to remember Mr. S, Frank Sinatra, who passed away 10 years ago. I was spotted by Jilly Rizzo who invited me to play in his club in New York City where I accompanied Frank Sinatra. Monty still lives in New York City with his wife, because that city fascinates him; the album My America, was recorded after the 9/11 disaster and is dedicated to New York and his second homeland, America.

During the concert he played some tunes from his native country Jamaica, which learns how versatile his music is. If Monty starts to improvise, his music can go in all directions, from swing, reggae, bebop to merengue, jazz or mento rhythms. And when he starts to play a tune, like Fungi Mama, he might mix all those rhythms to a great composition. My goal is to uplift, he once said in an interview: The piano, to me, is a vehicle for connecting to other human beings. I'm very open to all forms of music. I'm not a bebop musician, I'm not a calypso musician, I'm not a reggae musician. I'm a musician who loves it all.
Bass player Hassan Shakur, who's real name is Gerald Foster Wiggins jr. ( not to be mixed up with his father, piano player Gerry Wiggins sr. ) happended to be a experienced musician, who played in the Duke Ellington Orchestra for years. He is my right hand, or in fact my left: Monty once said about him and, to be honest, his bass playing and above all his enthusiasm and charisma remembered me to his collegue-on-bass John Hamilton, who performed with Monty on this same spot November 2006. Georges Fludas is rather new in Monty Alexander's rhythm section, and did what you can expect from a drummer man.
The audience showed its enthusiasm and gave the trio what it deserved. After one and a half hour the trio packed in as they had to leave a 5.30 a.m. the next day to Schiphol Airport for a short tour along French jazz clubs.

After the concert I showed Monty some of my LPs, including the one, Zing, I discussed in a previous blog . Yeah, that's an early one - I must have been very young. When I told him he was 23 then, he said: Okey, but the coloured pictures were made much later as this album was reissued. Only the black & white picture in the middle is from that period.

Thanks Monty for this great concert. And to use his own words: Thank you sir ! Hans Koert keepswinging@live.nl
The Scheldejazz festival in Terneuzen, in te south west part of The Netherlands, started its 36th edition. It loves to bring jazz for everybody; Ttis weekend, up to the 18th of May they'll show what that means. On Thursday the festival was opened by mayor Lonink before Monty Alexander and his trio performed at the Porgy en Bess jazz club. Last night the Estrella Acosta y Esquina 25 band perfomed in that same club and the ESP Quintet directed by Arno Francke and Frank Montis could be heard at the Arsenaal Podium. And what to think about the Juke Joints? Our own local blues band from Kwadendamme !!

Today, the 17th of May 2008, Ronald Snijders will perform twice. His first concert will be in the afternoon ( 2.30 p.m.) where he'll bring his funky jazz tunes, his Kawinajazz especially for the youth. At 10.00 p.m. he will perform again at the Markt. Other great performances you shouldn't miss are the Westerschelde Big Band, the Basily Boys and Carlo de Wijs. In the whole inner city of Terneuzen you can hear jazz music, like in the cafés and bars and street parades by the N.O. Longfield Jazzcrackers, The Flying Dixies and the Dixieland Streetband.

And tomorrow ?.... Sunday the 18th of May? ... a lot more!! What to think about Jan Menu, Lucas van Merwijk, Carmen Gomez or the Scat Cats, to name a few? You can find all information of Scheldejazz '08 at its website. Hans Koert - keepswinging@live.nl

MONK IN COPENHAGEN - THE THELONIOUS MONK QUARTET:

Thelonious Monk - Charlie Rouse - John Ore - Frankie Dunlop ( blue monk = crepuscule with nellie = epistrophy = i mean you = jackie-ing = off minor = rhythm-a-ning = round midnight = well you needn't ). Recorded live at the Odd Fellow Palaeet in Copenhagen Denmark on the 17th of May 1961 by the Danish Broadcast Corp.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Nederlands ( To the English translation )

Op donderdag 15 mei 2008 opende het beroemde Monty Alexander Trio het Scheldejazz '08 festival in een afgeladen Porgy en Bess.

Monty Alexander had een ritmesectie meegebracht, die bestond uit Hassan Shakir op bas en Georges Fludas op slagwerk. Het was niet de eerste keer dat Monty de huiskamer van de jazz, Porgy en Bess betrad - anderhalf jaar eerder, op 19 november 2006, was hij hier ook met zijn zgn. Montreux Reunion Trio, bestaande uit hemzelf op de piano, John Clayton op bas en Jeff Hamilton op drums; een legendarisch concert in mijn beleving en ook nu liet Monty Alxander merken dat hij ontzettend genoot van de sfeer in deze gezelligde club. Hij had zelfs voorgesteld een aantal stoelen op het podium te zetten om het publiek nog beter te voelen, hetgeen, volgens mij, aantoonde dat hij zich thuis voelde in Porgy en Bess.

Tijdens hun anderhalf uur durende set bracht het trio een selectie uit hun uitgebreide repertoire, zoals Monty's eigen composities Renewal en Sweet Lady. Hij speelde een gevoelige, haast emotionele ode aan Mr. S., Frank Sinatra, die de dag ervoor precies tien jaar geleden overleed. I was spotted by Jilly Rizzo who invited me to play in his club in New York City where I accompanied Frank Sinatra ( = Ik werd ontdekt door Jilly Rizzo, die me uitnodigde in zijn club in New York City te komen spelen, waar ik Frank Sinatra mocht gaan begeleiden), legde Monty uit. Monty Alexander woont nog steeds met zijn vrouw in New York, de stad die hem ontzettend boeit; de CD My America nam hij op na de aanslag in New York op het World Trade Centre en is gewijd aan zijn stad en tweede vaderland.

Tijdens zijn optreden speelde hij ook een aantal nummers uit zijn geboorteland Jamaica, waarmee hij weer eens liet zien hoe veelzijdig hij is. Als Monty achter het toetsenbord van de Steinway gaat zitten, begint hij te improviseren en kan het nummer alle kanten op; van swing naar bebop, van reggae naar merengue, van jazz naar mento-ritmen. Hij liet dat horen in het nummer Fungi Mama, een mix van allerlei exotische ritmen. My goal is to uplift. (= Mijn doel is mijn muziek steeds te verbeteren), heeft hij eens gezegd: The piano, to me, is a vehicle for connecting to other human beings. (= Voor mij is de piano het instrument om in contact te komen met anderen) I'm very open to all forms of music. (= Ik sta open voor alle vormen van muziek). I'm not a bebop musician, I'm not a calypso musician, I'm not a reggae musician. I'm a musician who loves it all. (= Ik ben geen bebop, calypso of reggae muzikant. Ik vind alles leuk om te spelen).

Hassan Shakir bleek een zeer ervaren bassist te zijn met een mooie toon. Zijn echte naam is Gerald Foster Wiggins jr. ( niet te verwarren met pianist Gerry Wiggins sr., die zijn vader is ) en hij speelde jarenlang in het Duke Ellington orkest. He is my right hand, or in fact my left, ( = Hij is mijn rechterhand, of eigenlijk mijn linker) heeft Monty eens over hem gezegd en, om eerlijk te zijn, ik was zeer onder de indruk van zijn spel en vooral zijn enthousiasme en uitstraling, die me sterk deed denken aan zijn beroemde collega John Clayton, die ook op deze zelfde plaats in november 2006 bij Monty speelde. Georges Fludas is tamelijk nieuw in Monty Alexander's ritme sectie en kwijtte zich uitstekend van zijn taak.
Het publiek, dat van heinde en ver was gekomen, was enthousiast en kreeg wat het verdiende. Na anderhalf uur spelen hield het trio het voor gezien en zochten ze de kleedkamer op ..... om half zes de volgende ochtend zou de taxi voorrijden om hen naar Schiphol te brengen voor een korte tournee langs Franse jazz clubs.

Na afloop liet ik Monty een paar van mijn LPs zien, waaronder de plaat Zing, die ik in een eerdere blog introduceerde. Yeah, that's an early one - I must have been very young. ( = Ja, dat is één van mijn eerste - ik moet toen nog heel jong zijn geweest). Ik vertelde hem dat hij toen net 23 jaar oud was. Okey, but the coloured pictures were made much later as this album was reissued. ( = Dat kan, maar de kleurenfoto's kloppen niet - die zijn van veel later toen de plaat opnieuw uitgebracht werd). Only the black & white picture in the middle is from that period. (Alleen de zwart-wit foto in het midden is uit die tijd )

Bedankt Monty voor dit grandioze concert. En om zijn eigen woorden te gebruiken: Thank you sir !

Hans Koert keepswinging@live.nl

Het Scheldejazz festival in Terneuzen is aan zijn 36ste editie begonnen; dit weekend ( tot zondag de 18de mei) is het in alle hevigheid losgebarsten. Op donderdag opende burgemeester Lonink het festival voordat Monty Alexander en zijn trio aan hun optreden in Porgy en Bess begonnen. Gisteravond speelde op datzelfde podium Estrella Acosta en haar Esquina 25 band en het ESP Quintet o.l.v. Arno Francke evenals Frank Montis waren te horen op het Arsenaal Podium. En wat te denken van onze eigen Juke Joints? Uit Groot Beveland ( GB) volgens Maya, zoals op het affiche aangekondigd.

Vandaag, 17 mei 2008, speelt Ronald Snijders twee keer. Het eerste concert is vanmiddag op half drie; speciaal voor de jeugd zal hij zijn funky jazz muziek, zijn Surinaamse Kawinajazz laten horen. Vanavond om om tien uur speelt hij dan nog een keer op de Markt. Uiteraard kun je vandaag de Westerschelde Big band, de Basily Boys en Carlo de Wijs niet missen. In de hele binnenstad kom je vandaag jazz tegen, in de cafés en op straat de bekende streetparades van orkesten zoals de N.O. Longfield Jazzcrackers, The Flying Dixies en de Dixieland Streetband. Het hoort er allemaal bij ....

En morgen ? ...... zondag 18 mei? Dan is er nog veel meer Jazz te scoren. Wat te denken van Jan Menu, Lucas van Merwijk, Carmen Gomez of de Scat Cats, om er een paar te noemen? Je vindt alle informatie op de Scheldejazz '08 website. (Hans Koert - keepswinging@live.nl )

MONK IN COPENHAGEN - THE THELONIOUS MONK QUARTET:

Thelonious Monk - Charlie Rouse - John Ore - Frankie Dunlop ( blue monk = crepuscule with nellie = epistrophy = i mean you = jackie-ing = off minor = rhythm-a-ning = round midnight = well you needn't ). Live opgenomen in de Odd Fellow Palaeet in Kopenhagen (Denemarken) op 17 mei 1961 door de Deense radio.

Keep swinging

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Retrospect

Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Keep Swinging News letter Keep Swinging Contributions