Peter Beets Quartet meets Curtis Fuller

Live-opnamen Amersfoort Jazz Festival 1999 opnieuw uitgebracht.
Hans Koert

Op 8 mei 1999 trad Curtis Fuller op in Theater De Lieve Vrouw in Amersfoort tijdens het Anova Jazz Festival begeleid door een toen nog jonge Peter Beets met zijn kwartet. Er werd een cd van gemaakt, die al lang niet meer te verkrijgen is - reden voor Maxanter om dit fraaie concert opnieuw uit te brengen ( Peter Beets Quartet meets Curtis Fuller - Live At Amersfoort Jazz Festival ( Maxanter MAX CD 75974)
Peter Beets Quartet meets Curtis Fuller - Live At Amersfoort Jazz Festival ( Maxanter MAX CD 75974)
De Amerikaanse trombonist Curtis Fuller viert deze maand zijn 76ste verjaardag. Hij werd professional jazztrombonist halverwege de jaren vijftig, toen hij uit militaire dienst kwam. Opgegroeid in een weeshuis in Detroit, kende hij als tiener al heel wat muzikanten, die later naam zouden maken in de jazz, zoals Donald Byrd, Tommy Flanagan en Thad Jones, om er een paar te noemen. Gedurende de jaren vijftig was er werk genoeg te vinden voor een jonge trombonist: hij speelde met alle grote namen uit die tijd - Yusef Lateef, Paul Quinichette en Paul Chambers, waarmee hij in april 1956 voor het eerst vastgelegd werd op vinyl. Met dit quintet/sextet van Paul Chambers speelde ook John Coltrane, op wiens Blue Train hij in september 1957 meteen zichzelf op de kaart zette.
Peter Beets ( foto: Hans Koert)
Gedurende de vijftiger en zestiger jaren speelde hij bij Miles Davis, Lee Morgan, Jimmy Smith en Bud Powell, richtte samen met Art Farmer en Benny Golson het Jazztet op en trad op met Art Blakey's Jazz Messengers, waarmee hij in februari 1962 voor het eerst in Nederland speelde ( Kurhaus in Den Haag - City Theater in Amsterdam). In de jaren tachtig daarna komt hij terecht in het orkest van Count Basie, maar het werk in de blazerssectie bevredigt niet: No, man, it's a drag ..... ( = Nee man, het is stierlijk vervelend), vertrouwde hij Jeroen de Valk toe tijdens een ontmoeting voorafgaand aan het optreden tijdens het Anova Jazz Festival in Amersfoort mei 1999. Je zit avond aan avond als een ambtenaar dezelfde arrangementen af te draaien, dat is heel frustrerend.
Curtis Fuller (bron onbekend)
Na een periode met longproblemen, waarbij hij tijdelijk minder functioneerde, is hij rond de eeuwwisseling weer helemaal terug. Op 8 mei 1999 is hij te gast op het Anova Jazzfestival en speelt hij met het Peter Beets Quartet. Dit concert wordt opgenomen en verschijnt in datzelfde jaar op een cd, getiteld Curtis Fuller & The Peter Beets Quartet. Curtis Fuller, die zeer tevreden was met zijn jonge begeleidingsgroep, laat horen dat hij een groot trombonist is, die veel naar J. J. Johnson geluisterd heeft, maar tijdens de opname breekbaar klinkt en zijn improvisaties opbouwt met korte lijnen - dit fragiele trombonespel is nu net wat me zo aanspreekt in deze muzikant en dit instrument. De begeleiding is in goede handen - Peter Beets bouwt in het openingsnummer de spanning op met een schitterende krachtig gespeelde medley, met daarin Monk's Round Midnight en de gevoelige ballad You Go To My Head.
Frans van der Geest (foto: Frans van der Geest)
Helaas is de eerste helft van deze medley, Round Midnight, in de onlangs verschenen heruitgave van dit concert ( Peter Beets Quartet meets Curtis Fuller - Live at Amersfoort Jazz Festival) gesneuveld, waarschijnlijk omdat er tijdens de eerste maten iets omvalt dat vastgelegd is op de plaat. Marius Beets, die de plaat opnieuw inrichtte, laat You Go to My Head starten tijdens het bruggetje dat Simon Rigter maakt ...... De reden is duidelijk- de start nu wat vreemd ..... . Het Peter Beets Quartet, dat behalve Peter Beets op piano, Simon Rigter op tenorsax, Frans van Geest op bas en Joost van Schaik op slagwerk, heeft gekozen voor composities van Freddie Hubbard ( Up Jumped Spring), met een fantastische rol voor Curtis, die het nummer al kent uit zijn Jazz Messengers periode, net als Fantasy in D en Cedar's Blues, dat hij in de jaren tachtig bij Cedar Walton speelde. Het nummer Arabia is een eigen compositie van Fuller dat hij eind jaren vijftig opnam voor het gelijknamige Savoy album met Lee Morgan, Benny Golson en Paul Chambers. In het nummer Bebop, weer een fraaie solo voor Fuller, die voorzichtig en behoedzaam de snelle loopjes invult .......... Simon Rigter ( foto: Hans Koert)
Een mooie cd, die het waard is om opnieuw her uit te geven ...........met een glansrol vor het jonge Peter Beets Quartet, die hier meer doet dan het begeleiden van deze trombonelegende – De afgelopen jaren is de carrière van Peter Beets in een stroomversnelling gekomen en Stormvogel noemt dit in het bijbehorende boekje ook als één van de redenen om dit geweldig concert opnieuw uit te geven: In addition to Fuller's presence, the rising star of worldclass pianist Peter Beets is another good reason to re-issue this earlier work - Logisch dat na tien jaar de titel een update nodig had: Peter Beets Quartet meets Curtis Fuller. Ik kan me daar helemaal in vinden!
Hans Koert
keepswinging@live.nl

Tijdens het Amersfoort Jazz Fstival mei 1999, was de Amerikaanse trombonelegende Curtis Fuller de Artist in Residence. Hij werd begeleid door een groep nog jonge muzikanten o.l.v. pianist Peter Beets en Curtis was daar zeer tevreden over ........ De breekbare solo's van Curis Fuller werden vastgelegd op een inmiddels uitverkochte cd, die nu door Maxanter opnieuwe bewerkt is en her-uitgebracht - een terechte beslissing, want Peter Beets en zijn Quartet waren toen al meer dan zomaar een begeleidingsgroepje. Kopen dus ......... De Keep Swinging blog wijst graag op dit soort bijzondere opnamen. Wie niets wil missen volgt haar op Twitter ( #Keep Swinging) of vraagt de gratis nieuwsbrief aan ( keepswinging@live.nl). Als je eens wilt kennismaken met de meest populaire blogs van dit moment, bezoek dan de Top Drie sites.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess ( Nederlands) Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess ( English )

Finally, after 20 years, live in Terneuzen.
FRITS LANDESBERGEN, VIBRAPHONE PLAYER, LIVE IN PORGY EN BESS
Hans Koert

Frits Landesbergen performed with his quartet at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands. More then twenty years ago he was unable to join a New Year concert at this club with the Trio Pim Jacobs, due to sever winter conditions. With Ik kreeg mijn auto met geen mogelijkheid de dijk op ( = It was impossible to get my car at the top of the dike) he refered to the bad weather conditions. Ik ben blij dat ik eindelijk een keer hier kan spelen (= I'm happy to play here today - finally.....) , he told the audience.- Last week I accompanied Monty Alexander and he prided the club's warm atmosphere!

Frits Landesbergen in Porgy en Bess ( March 2010) ( photo courtesy: Hans Koert)

Frits Landesbergen brought his quartet featuring guitar player Martijn Van Iterson, bass player Frans Van Geest and drummer Dré Pallemaerts ( who had brought his son - learn young learn fast). Frits Landesbergen, not to mixed up with his uncle "Frits" (1932), also a vibes player ( and pianist), founder of the Frits Landesbergen Big Band, was born in 1961 in Voorschoten and plays the vibes and drums. He won various prestigious Dutch jazz awards like the Wessel Ilcken Award, the Pall Mall Swing prize and accompanies musicians like Monty Alexander, Madeline Bell, Louis Van Dyke, The Rosenberg Trio and Joke Bruys. Frits Landesbergen Quartet: f.l.t.r. Martijn van Iterson - Frits Landesbergen - Dré Pallemaerts - Frans van Geest. ( photo courtesy: Hans Koert)
Martijn Van Iterson is one of the best Dutch jazz guitar players and won the Bird Award, a North Sea Jazz Festival prize. Both Frans Van Geest and Dré Pallemaerts, the latter is from Malines, Belgium, are a solid rhythm section. Although Frits suggested during the concert, that Dré never studied the drums, I know that he learned to play drums in the Antwerp Music Academy and from none other then Jeff Hamilton in the States. Frans Van Geest is, like Martijn Van Iterson a regular member of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw.

Martijn van Iterson ( photo courtesy: Hans Koert)
When Frits wanted his own quartet a few years ago, he asked these friends to join - colleagues he appreciated for the way they could improvise music.

The quartet started its first set with a tune based on the 1934 standard You And The Night And The Music, entitled And The Blues, followed by Wiener Blues in which Martijn Van Iterson referred, in his solo in a subtle way to the Hanna and Barbera Flintstone theme. In Mister R. Frits remembered his friend Eric M. who recently passed away. The tune Up and Down composed by Frits Landesbergen and Jeroen De Rijk, likely in an elevator Frans noted with some sense of humor, concluded the first set; just in time for Dré's son as the batteries of his portable DVD-player seem to exhausted.

Frans Van Geest ( photo courtesy: Hans Koert)

The second set opened with the Chick Corea tune Summer Night which he played during the 1980s with his Akoustic Band, originally a waltz, but transformed by Frits and his men into common 4/4 time. With the Kees Hoogendijk Blues the quartet showed that it isn't affraid for odd meters in music: the 5/4. Ik heb er wel eens mensen op zien dansen ... (= I have seen people trying to dance on it ....) Frits warned on forehand, niet doen dus (= don't do it ). During Frits solo on the vibes, he referred to one of the best known themes in 5/4 meter: Brubeck's Take Five.

Martijn Van Iterson ( photo courtesy: Hans Koert)
The tune, Mr. T, renamed as the Doelen Blues, is to be found on one of Frits Landesbergen's latest albums, De Doelen Session, like most tunes performed during this concert. In I Fall In Love Too Easily Martijn Van Iterson impressed and so did Frans Van Geest with Frits in a duet - one of the highlights of the evening. The tune Giant Steps Blues refers to Coltrane's most famous tune: Het heet Giant Steps Blues omdat het voor de kenners, accoorden bevat uit Coltrane's Giant Steps .... en dat geldt natuurlijk ook voor de niet-kenners) (= It's entitled Giant Steps Blues because it contains, for the experts, elements from Coltrane's Giant Steps - and also for the non-experts of course .......) In the mean time the batteries of the DVD-player had run dry .... so time for the final tune !!

Dré Pallemaerts ( photo copurtesy: Hans Koert)
The concert was finished with Sweet Georgia Brown, a tribute to the father of the vibraphone, Lionel Hampton, who recorded this tune as a member of the 1938 Benny Goodman Quartet. Hampton was the first one to play this instrument ( the first recordings are with Louis Armstrong's Sebastian New Cotton Club Orchestra from the summer of 1930). Hij moest alles zelf uitvinden ( = He had to find it out all by himself) Frits teached. We could listen to the predecessors on the instrument like Red Norvo, Milt Jackson, Gary Burto, Mike Mainieri and, of course, Lionel Hampton.

Frits Landesbergen, hidden behind his giant instrument ( photo courtesy: Hans Koert)
Sweet Georgia Brown: A great standard to finish this one-but-last concert of the Porgy en Bess season; on the 15th of April, 2010 the Ploctones directed by VPRO-Boy Edgar Award winner Anton Goudsmit will turn off the lights ...

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Frits Landes.... ( as read on his instrument)
It was great to hear Frits Landesbergen on vibes - an instrument to be associated with swing music, but in his hands developed into an instrument for all jazz styles If you like this kind of concerts, and you love to be informed, feel free to register for the blogs weekly news letter - Don't miss it.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess ( Nederlands) Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess ( English )

Na ruim 20 jaar eindelijk in Terneuzen beland.
FRITS LANDESBERGEN, VIBRAFONIST, SPEELT IN PORGY EN BESS
Hans Koert

Frits Landesbergen trad afgelopen weekend op met zijn kwartet in Porgy en Bess - Terneuzen. Meer dan twintig jaar geleden kon hij, vanwege winterse omstandigheden, niet bij het geplande Nieuwjaarsconcert zijn met Pim Jacobs. Ik kreeg mijn auto met geen mogelijkheid de dijk op, herinnerde hij zich - Ik ben blij dat ik eindelijk een keer hier kan spelen. Vorige week speelde ik nog met Monty Alexander, die Porgy en Bess roemde om haar sfeer.

Frits Landesbergen in Porgy en Bess ( maart 2010) ( foto: Hans Koert)

Frits Landesbergen had zijn kwartet meegebracht met daarin gitarist Martijn van Iterson, bassist Frans van Geest en slagwerker Dré Pallemaerts ( die zijn zoon weer meegenomen had - jong geleerd is oud gedaan!). Frits Landesbergen, niet te verwarren met oom "Frits" (1932), eveneens vibrafonist ( en pianist), oprichter van de Frits Landesbergen Big Band, werd geboren in 1961 in Voorschoten en speelt vibrafoon en slagwerk ( het laatste instrument was tijdens dit concert exclusief voorbehouden aan Dré). Hij werd al meerdere malen onderscheiden, zoals met de belangrijke Wessel Ilcken prijs, de Pall Mall Swing Award en hij begeleidt musici als eerder genoemde Monty Alexander, Madeline Bell, Louis Van Dyke, The Rosenberg Trio en Joke Bruijs.

Frits Landesbergen Quartet: v.l.n.r. Martijn van Iterson - Frits Landesbergen - Dré Pallemaerts - Frans van Geest. ( foto: Hans Koert)
Martijn van Iterson is één van de beste gitaristen van ons land en won tijdens één van de laatste North Sea festivals de prestigieuze Bird Award. Zowel Frans van Geest als Dré Pallemaerts, de laatste is afkomstig uit Mechelen, vormen een hecht ritmesectie. Hoewel Frits tijdens het concert veronderstelde dat Dré geen enkele scholing in drummen gehad zou hebben, kan ik melden, dat hij op de Antwerpse muziekacademie gezeten heet en in de VS les gehad heeft van niemand minder dan Jeff Hamilton. Frans van Geest, de bassist, is net als Martijn, lid van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw.

Martijn van Iterson ( foto: Hans Koert)
Toen Frits een aantal jaar geleden zelf een kwartet wilde oprichten, vroeg hij een aantal vrienden en collega's, die hij zeer bewonderde om hun improvisatievermogen.

Het kwartet begon de eerste set met een nummer, een aanvulling op de standard You And The Night And The Music, getiteld And The Blues, gevolgd door Wiener Blues, waarbij Martijn van Iterson in zijn solo geraffineerd het thema van de Hanna en Barbera Flintstones cartoons verweefde. In Mister R. herinnerde Frits zijn vriend Eric M. die onlangs overleed - er zomaar tussen uit piepte ........ De eerste set werd afgesloten met een compositie van Frits Landesbergen en Jeroen De Rijk ( zoals de meeste nummers tijdens dit concert), getiteld Up and Down, waarschijnlijk gecomponeerd in een lift, merkte Frans droog op. Voor de zoon van Dré op tijd, want de batterij van zijn DVD-speler begon leeg te geraken.

Frans van Geest ( foto: Hans Koert)

De tweede set opende met het nummer Summer Night, dat Chick Corea in de jaren tachtig als walsje met zijn Akoustic Band speelde, nu omgevormd tot een gewone vierkwartsmaat. Bij het volgende nummer, de Kees Hoogendijk blues, liet Frits en zijn kwartet horen dat ze vreemde maatsoorten niet schuwen: de vijfkwarts maat. Ik heb er wel eens mensen op zien dansen ..., maar dat raad ik niemand aan .... waarschuwde Frits op voorhand: Niet doen dus - je weet niet wat je meemaakt. In zijn vibrafoonsolo kon Frits het niet laten één van de bekendste vijfkwartscomposities te citeren: Dave Brubeck's Take Five.

Martijn van Iterson ( foto: Hans Koert)
Het nummer, Mr. T verscheen, als Doelen Blues, net als de meeste nummers tijdens dit concert, op Frits' laatste plaat getiteld De Doelen Session. In het nummer I Fall In Love Too Easily opende Martijn van Iterson met een schitterend solostuk en Frans Van Geest en Frits Landesbergen maakten diepe indruk in een schitterend duet - één van de hoogtepunten van de avond. Het nummer Giant Steps Blues refereerde uiteraard aan het beroemde nummer van Coltrane: Het heet Giant Steps Blues omdat het voor de kenners, accoorden bevat uit Coltrane's Giant Steps .... en natuurlijk ook voor de niet-kenners. Ondertussen had de DVD speler het nu helemaal begeven, dus hoogste tijd voor de toegift.

Dré Pallemaerts ( foto: Hans Koert)
Als laatste nummer bracht Frits een kleine ode aan de vader van de vibrafonisten, Lionel Hampton met het nummer Sweet Georgia Brown, dat hij in 1938 met Benny Goodman opnam. Hampton was de eerste die met het instrument experimenteerde en in de zomer van 1930 werd het voor het eerst vastgelegd op plaat met de Sebastian New Cotton Club Orchestra van Louis Armstrong. Hij moest alles zelf uitvinden, legde Frits uit, wij konden tenminste nog luisteren naar onze grote voorgangers zoals Red Norvo, Milt Jackson, Gary Burto, Mike Mainieri en, natuurlijk, Lionel Hampton.

Frits Landesbergen, verstopt achter zijn gigantische instrument ( foto: Hans Koert)
Sweet Georgia Brown: Een mooie klassieker waarmee Frits Landesbergen en zijn mannen hun concert in Porgy en Bess het één-na-laatste concert van het seizoen, afsloot: op 15 april 2010 volgt de afsluiter met de Ploctones o.l.v. VPRO-Boy Edgar prijswinnaar Anton Goudsmit.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Frits Landes....
Het was leuk om weer eens de vibrafoon op zo'n hoog niveau te horen bespelen - een instrument dat hoort bij het swingtijdperk, maar qua bespelers met zijn tijd is meegegaan. Frits bouwt zijn instrumenten zelf en het was grappig te ontdekken dat de vibes waarop hij speelde al dienst deed toen hij als jonge bespeler optrad als lid van The Magic Vibes in het Wapen van Voorschoten ergens begin jaren negentig - alleen zijn naam op de voorkant heeft de tand des tijds niet in zijn geheel doorstaan.......... ( foto uit: De Leidse Jazz Geschiedenis van 1899 - 2009 - Cees Mentink.
Wil je niets missen van de Keep Swinging blog, meld je dan aan voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions